warhammer 40k of Attack on Titan

ตอนที่ 3 : กำแพงทั้ง3และหาข้อมูลในกำแพง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 318
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    13 พ.ย. 63

พอผมตื่นเช้ามาผมก็ทำการเก็บเต็นท์เก็บของต่างๆและก็ขึ้นมอเตอร์ไซค์พ่วงหน้าต่อ ผมเจอทางใหม่เกิดขึ้นมากมายทั้งเจอท่านที่มีทรัพยากรมหาศาลทั้งเหล็กนิกเกิลแล้วก็แลกอีกชนิดที่ไม่สามารถคนพบได้บนโลกเก่า ผมเลยตามหาพื้นที่ต่อไปเพื่อหากำแพงทั้ง 3 ให้พบ ผมเดินทางไปตลอดทั้งวันจนกระทั่งผมเห็นอะไรอยู่ไกลๆ
"นั่นมันอะไรน่ะ" ผมได้ ระบบในการตรวจดูจากระยะไกลจากในหมวกพบว่า ที่อยู่ตรงหน้าของผมนั่นคือกำแพงสูง 50 เมตรใช่ นั่นคือวอมาเรีย ผมมาถึงแล้ว ผมก็เลยรีบขี่มอเตอร์ไซค์ไปทันที ก็ผมมันถึงกำแพงผมก็เห็นว่ามันก็สมจริงนั่นแหละผมเลยต้องรอให้พบค่ำซะก่อนผมจะเข้าไปข้างในได้ พอ ตอนเข้ามาถึงผมก็เริ่มหาวิธีที่จะเข้าไปในกำแพงให้ได้ผมรอทหารมาเปลี่ยนเวรซะก่อนผมก็จะรีบเข้าไปในกำแพงเอง ผมรอให้ทหารเปลี่ยนเวรก่อน คนผมนั้นตามกาซ่อมมอเตอร์ไซค์และยิงขึ้นข้างบนแล้วก็ใช้แรงทั้งหมดที่ผมมี ไปขึ้นไปข้างบนจนสามารถเข้ามาได้แต่ ผมก็ต้องถอดชุดเกราะและเปลี่ยนเป็นชุดธรรมดาแบบชาวบ้าน เพื่อให้เนียนเข้ากับฝูงชนตอนนี้ผมได้เดินเข้ามาข้างใน คงเห็นว่าตอนนี้ ต้องขึ้นอยู่ก็เลยไม่มีใครออกมาผมก็เลยต้องหาเช่าห้องไว้ก่อน จนผมเดินมาตรงโรงแรมแห่งหนึ่งผมก็เข้าไปข้างในเพื่อจะไปพักผ่อน

" สวัสดีครับคุณลูกค้าคุณต้องการเช่าห้องหรือเปล่าครับ"

" ครับผมต้องการที่นอนในวันนี้แค่ 5 คืนนะครับ"

" ได้ครับจะเอาแบบ vip หรือว่าจะเอาแบบธรรมดาดีครับ"

" งั้นผมขอเอาแบบธรรมดาก็แล้วกันครับ" ผมได้จ่ายตังค์ให้กับ พนักงานแล้วก็ผมนั้นก็ขึ้นไปข้างบนเพื่อที่จะพักผ่อน ตอนผมหลับนั้นผมก็หลับไม่ค่อยสนิทเท่าไหร่เพราะว่าได้ยินเสียงห้องข้างๆมัน ช่างมันเถอะไม่ต้องพูดก็แล้วกัน

เช้าวันต่อ

ผมตื่นเช้ามาแล้วกรี๊ดอาหารพร้อมเสร็จเรียบร้อยแล้วผมก็ต้องการออกจากห้องแล้วก็ไปเดินไปแต่ในตลาดเพื่อที่จะหาซื้ออะไรกินบ้างเพื่อข้ามเวลาจนกระทั่งผมมาขอซื้อ หนังสือพิมพ์เพื่อจะอ่านเล่น แต่พวกผมอาจเข้าไป ผมก็รู้ว่าผมนั้นได้ถูกย้อนกลับมาตอนปี 820 ผมตกใจมากว่าพระเจ้าส่งผมมาไกลเกินอีกตั้ง 30 ปีกว่ากำแพงจะแตกงั้นก็แสดงว่าไอ้เอเลนยังไม่เกิด ผมก็เลยคิดจะหาวิธี ปรับเปลี่ยนอะไรบางอย่างนิดๆหน่อยๆ ต้นผมนั้นได้ข้อมูลมันก็ให้เยอะมาก ผมเลยคิดว่าจะหาวิธีที่ดีกว่านี้คือจะทำการมุ่งหน้าไปยังวอโรเซ้ เพื่อที่จะหาข้อมูลมากกว่านี้ผมเลยออกจากวอมาเรียเพื่อที่จะมุ่งหน้าไปยังวอโลเซ่

2วันต่อมา

ผมเดินทางมายังวอโลเซ้ คิดถึงน้องธรรมะคือเขต ทรอสซึ่งเป็นเขตที่ว่าจะเกิดเหตุการณ์ในอนาคต ผมเดินเข้ามาในเขตนี้มีการค้าขายกันมากผมเลยคิด จะหาคนรวยดีๆในเขตนี้เพื่อที่จะให้ หาข้อมูลมันอย่างให้เพื่อที่จะ เข้าไปในกำแพงวอซีน้า เพื่อที่จะหาข้อมูลของพระราชวังและทหาร ผมเลยเดินหาไปในเมืองจนไม่พบคนรวยผมเลยตัดสินใจจะหาเช่าห้องที่นี่ไว้ก่อนเพื่อหาข้อมูลต่อไป ซึ่งผมรู้ว่าในเมืองชั้นในสุดนั้น มันจะเข้าได้เฉพาะคนที่รวยเท่านั้นหรือพวกเศรษฐีมีตังค์หรือยังคือพวกทหารสารวัตรก็เข้าได้ ผมเลยคิดว่าจะทำการสมัครเป็นทหารเพื่อเข้าหน่วยสารวัตรทหาร ซึ่งผมก็ยังได้รู้ข้อมูลอีกว่าสมัยนี้ยัง แบ่งออกเป็น 3 หน่วยที่ไม่ได้ฝึกร่วมกัน ซึ่งหน่วยสารวัตรทหารฝึกเหล่าผู้ที่จะสมัครเป็นสารวัตรทหารเท่านั้น แล้วหน่วยสำรวจจะสมัครจากพวกที่เต็มใจจะเข้ามาสมัครเป็นหน่วยสำรวจเท่านั้น สูตรหารักษาการจะสมัคร จับผู้ที่มาสมัครเท่านั้นซึ่งชัดเจนว่ายังไม่ได้ฝึกร่วมกันหรือยังไม่สามารถ เรื่องหน่วยต่างๆของตัวเองได้แต่ สมัยนี้ยังต้องแบ่งเป็น 3 เหล่าทัพอยู่ยังไม่ได้ฝึกรวมกันผมก็เลยคิดว่าจะไปสมัครเป็นสารวัตรทหารเลย แต่ว่าต้องรอก่อนเพราะว่าอีกประมาณ 5 เดือนจะทำการสมัครทหารกันแล้วผมเลยต้องเตรียมพร้อมที่จะ เป็นสารวัตร ทหารซึ่งผมก็รู้ว่าสารวัตรทหารนี้คือชั่วกันทุกคน เฉพาะบางคนเท่านั้นที่ยังมีความดีอยู่ เพราะความสุขสบายในกำแพงชั้นในก็ทำพวกนั้นหลงระเริงว่าจะทำอะไรก็ได้แต่ต้องอยู่ในคำสั่งของพระราชาเท่านั้น ผมก็เลยคิดว่าถ้าผมเข้าไปในกำแพงชั้นในสุดได้ผมจะหาใครบางคนที่ต้องการจะช่วยมนุษยชาติจริงๆ

" เอาล่ะรออีก 5 เดือนเราก็ใกล้จะสมัครเข้าเป็น สารวัตรทหารแล้ว" คนนั้นได้เข้ามาที่พักเพื่อที่จะดื่มกาแฟสักนิดหน่อยจนผมได้ยินเสียงเหล่าผู้ใหญ่ต่างคุยกันว่า

" นี่ได้ยินหรือเปล่าว่าราชาน่ะสติเรื่องวิปลาสขึ้นเรื่อยๆนะ"

" ฉันก็ได้ยินเหมือนกันเห็นว่าสารวัตรทหารจะหาผู้สืบทอดบัลลังก์คนใหม่ด้วย"

"เดี๋ยวก่อนสิการสืบทอดบัลลังก์ไม่ได้มาจากองค์ชายคนโตเหรอ"

" ไอ้พวกสารวัตรทหารนี่มันจะทำเกินไปแล้วนะมันยังทำการ เริ่มที่จะทำการหากษัตริย์มาเองตัวที่กษัตริย์ไม่สามารถให้องค์ชายคนโตเป็นได้เนี่ยนะ"

" เขาบอกว่ายังไงอย่างนั้นอยู่นะถ้ากษัตริย์ให้องค์ชายคนโตขึ้นครองบัลลังก์ก็ข้าก็ได้ยินมาว่าองค์ชายนั้นเป็นคนที่ไม่ค่อยบริหารบ้านเมืองเป็นคนที่กินเมาสุราไม่สนใจประชาชนด้วยฉันว่าพวกสารวัตรทหารก็ทำถูกแล้วล่ะ"

ผู้ใหญ่พูดอะไรกับผมก็ได้ยินหมดแล้วว่าตอนนี้นั้นสารวัตรทหารเริ่มที่จะหาตัวองค์ชายมาสืบทอดบัลลังก์แล้ว สงสัยไอ้พวกที่อยู่เบื้องหลังมันก็จะเริ่ม ปกครองเมืองมาตั้งหลายร้อยปีผมคิดว่าอาจจะมีการปฏิวัติเกิดขึ้นได้ในอนาคต แต่มันก็อาจเป็นไปไม่ได้เพราะว่าไอ้พวกตัวละครหลักมันยังไม่เกิดกัน เลยผมก็ต้องทำการปูทางให้พวกนั้นเกิดมาจนได้ แต่ว่าผมต้องเก็บข้อมูลให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อให้ผมนั้นได้สร้างกองทัพอิมพีเรียลขึ้นมาผู้ที่จะรวม คนมันเกระพาราได่ให้เป็นหนึ่งเดียวกันและทำการเตรียมตัวเพื่อป้องกันจากพวกมาเลที่จะบุกมาในอนาคต ผมใช้เวลาอยู่หลายวันเพื่อที่จะหาข้อมูลต่างๆมันจะแพงจนหรือเพียงแค่ชั้นในสุดเท่านั้นที่ยังหาข้อมูลไม่ค่อยจะพบจนผ่านมาอีก 4 เดือนก็ใกล้จะถึงการเกณฑ์ทหารแล้ว

" ดูเหมือนว่าใกล้จะถึงเกณฑ์ทหารแล้วสินะสงสัยเราคงต้องเตรียมพร้อมให้มากที่สุดเท่าที่เราจะได้เข้าไป หาข้อมูลในซีน้าให้ได้" ผมนั้นได้ทำการเตรียมเข้านอนเพื่อที่จะไปสมัครเป็นสารวัตรทหารเรือที่ผมจะได้หาข้อมูลในซีน้าให้ได้ และตามหาคนที่มีอำนาจที่สุดในใน 3 เหล่าทัพนี้คนๆนั้นจะช่วยผมในการตั้งอีกทัพนึงขึ้นมานั่นก็คืออิมพีเรียมซึ่งจะเป็นหน่วยรบพิเศษที่มีความสามารถเฉพาะทางที่เก่งที่สุดมากกว่า 3 เหล่าทัพนี่อีก ผมต้องเก็บแทนกลับพรุ่งนี้ไว้ก่อนรอเวลาที่ผมจะหาคนๆนั้นเจอ

เช้าวันต่อมา

" เอาละทุกคนวันนี้จะมีการประกาศเกณฑ์ทหารระว่าง 3เหล่าทัพถ้าใครจะสมัครเป็นสารวัตรทหารให้ ไปทางทิศตะวันออกของเขตทรอสและทหารรักษาการณ์ให้ไปสมัครตรงที่เขตตะวันตกและทหารหน่วยสำรวจให้ไปสมัครทางตอนใต้ของเขตทรอส แล้วพอไปสมัครเสร็จแล้วให้ไปรวมตัวกันตรงเขตตรงกางเมืองเพื่อที่จะทำการฝึกเพื่อเตรียมตัวเข้าเป็นทหาร 3 เหล่าทัพนี้จบการประกาศ" เพราะฐานะประกาศเสร็จเขาก็เดินลงไปข้างหน้าเพื่อที่จะไปเตรียมการรับสมัครของทหารหนุ่มสาว ที่จะเข้ามาเป็นทหารนี้ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือพวกผมเอง มีความตั้งใจจะเป็นสารวัตรทหารอยู่แล้วเพื่อที่จะหาข้อมูลผมเลยไปทางทิศตะวันออกเพื่อที่จะไปสมัคร สารวัตรทหาร พอดีผมน่าจะได้ข้อมูลที่มีประโยชน์มากที่สุดและได้เจอกับคนๆนั้นแน่ พอผมเดินทางไปยังทิศตะวันออกผมก็พบว่ามีคนมาสมัครเป็นสารวัตรทหารเยอะมาก ซึ่งผมก็ต้องรอให้เขานั้นสมัครกันหมดก่อนแต่ผมก็รอไม่ไหวจึงเข้าไปสมัครด้วยคิวแล้วคิวเล่าสมัครไปสมัครมาจนมาถึงผม

"นายชื่ออะไร" เอาแล้วไงที่ฉันลืมชื่อตัวเองไปเลยเนี่ยก็ไม่ค่อยมีใครพูดชื่อฉันนานจนลืมเลยเอาไงดีเนี่ยไงดี

ตืด!!!!

( อะไรเนี่ยทำไมถึงหยุดลงล่ะ) 

( ว่าไงไอ้หนูไม่เจอกันตั่ง5เดียนเลยน่า) เสียงเสียงคุ้นเคยคือเทพเจ้าที่มาหาผมด้วยผมตายครั้งแรกนี่เอง

( มีอะไรเหรอครับถึงมาหาผมเนี่ย) 

( ก็ข้าจะมามอบชื่อเดิมของเจ้าไงเจ้าลืมแล้วไม่ใช่หรอว่าเจ้าชื่ออะไร) 

( ใช่ผมก็ว่าผมลืมชื่อตัวเองมาได้ยังไงแต่ผมก็จำไม่ได้ว่าผมชื่ออะไรนี่แหละ) 

( งั้นเจ้าเอาชื่อที่เจ้าต้องการมาเถอะไอ้ชื่อเดิมของเจ้านะโคตรกะโหลกกะลามากเลยล่ะ) 

" นี่"

"ครับ"

" คนอื่นเขาต่อแถวรออยู่นายรีบบอกชื่อมาแล้วก็รีบไปเข้าแถวได้แล้ว"

"ครับผมชื่อ" เอาชื่ออะไรดีเนี่ยงั้นเอาชื่อนี้ก็ละกันถึงมันจะมงคลหน่อยเถอะ

" ผมชื่อลูซีเฟอร์ เบลเวียสครับ" เอาชื่อนี้ละวะยังไงซะมันก็ดูเท่ดีออก

" โอเคงั้นไปเข้าแถวได้"

"ครับผม" แล้วหลังจากนั้นผมก็วิ่งไปเข้าแถวทันที ผมมองดูรอบๆว่ามี คนเยอะมากในสารวัตรทหารซึ่งผมนั้นก็ไปหาที่นั่งคิดว่าเขาน่าจะเป็นที่สงบสงบเพื่อจะนั่งรอให้รถม้ามารับ จนกระทั่งล่วงเวลาได้เลยผ่านไปตอนนี้ทุกคนก็สมัครเสร็จหมดแล้วและ รถหมาก็มารับแล้วด้วยพวกเราเดินทางขึ้นทางเหนือซึ่งเป็นเขตที่ค่อนข้างจะอุดมสมบูรณ์และสงบเหมาะในการฝึกศิลปะการต่อสู้และวิชาทหารมากมาย ถึงพวกเราได้มาเจอให้ทหารหน่วยสารวัตรทหาร ซึ่งเป็นตรายูนิคอร์นอยู่นี่ก็แสดงว่าจะแยกการฝึก อย่างแน่นอนแล้วผมจะได้เจอคนๆนั้นสักที

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น

  1. #4 PHONIVATSIPASEUT (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2563 / 22:48

    บทที่ดี

    #4
    0