ข้าคือสตรีเส้นใหญ่ที่สุดในใต้หล้า

ตอนที่ 31 : ฮ่องเต้เสด็จมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,103
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,953 ครั้ง
    4 พ.ย. 62

"ไป๋เทียน องค์หญิงสิบสองเรียกพบเจ้า" เทพชราที่กำลังดื่มสุราดอกท้อในตำนานเหม่อมองไปทางอ่างศิลาศักด์สิทธิ์ที่ยังคงฉายเรื่องราวต่างๆของหลานสาวตน เขาหันไปมองสหายที่กำลังเดินเข้ามาหาพร้อมกับกล่าววาจาฟังแล้วไม่เข้าหูยิ่งนัก องค์หญิงสิบสองเรียกพบเขาอย่างนั้นรึ หึ! กลับมาจากการเก็บตนแล้ว ดี ดียิ่ง!

"บอก บอกนางว่า... ว่าข้าไม่มีทางไปพบเด็กเมื่อวานซืนเช่นนาง เป็นถึงเทพแต่ไม่ ไม่ยอมรับความจริงเอิ้ก" เทพชราพยายามเอ่ยวาจาให้มั่นคงแต่ก็ยังคงตะกุกตะกักจนฟังไม่ได้ความ เมื่อได้ยินคำตอบของสหายทำเอาจี้กงนึกระอา ให้เขาตอบกลับไปเช่นนั้น มีเพียงเจ้านั่นแหละที่จะดวงซวย วันก่อนยังบ่นกับเขาว่าอยากพบนางอยู่เลยมิใช่รึ

"ไว้เจ้าหายเมาข้าจะมาแจ้งใหม่ก็แล้วกัน" เอ่ยจบเขาก็หันหลังเดินจากมาทันที ทิ้งคนเมาไม่ได้สติไว้ที่เดิม

"ไม่ ไม่ต้อง เอิ้ก ข้าไม่อยาก อยากพบคนที่ทะ ทำหลาน..." เทพชราพยายามเอ่ยวาจาให้สหายฟังต่อแต่ยิ่งฟังยิ่งไม่ได้ศัพท์ เผลอหลับไปกลางอากาศ ส่วนคนฟังก็จากไปตั้งแต่เขายังไม่ได้เริ่มประโยคเสียด้วยซ้ำ


.


ผ่านมาแล้วสี่วันยังไร้วี่แววว่าฮ่องเต้จะเสด็จมาเช่นบิดากล่าว เสิ่นจือเหว่ยพักจากการศึกษาตำราศาสตร์พิษ หยิบจี๋ทาตัวใหม่ซึ่งนางตั้งชื่อให้นามว่าเมี่ยวอินที่แปลว่าเสียงอันไพเราะ มานั่งเล่นอยู่ในสวนใต้ต้นราชาแห่งร้อยพฤกษาอย่างต้นสน ยามนี้คงเข้าฤดูใบไม้ร่วงแล้วกระมังต้นไม้ภายในสวนจึงต่างพากันเปลี่ยนสีเช่นนี้ 


เสิ่นจือเหว่ยเงยหน้ามองท้องฟ้ากว้าง เมฆขาวลอยคว้างเต็มฟากฟ้า นางเหม่อมองเหล่าวิหคน้อยใหญ่เหินไปมา แล้วพาหวนคิดถึงอดีตตนเมื่อคราก่อน ครั้งนี้นางไม่ได้มองเจ้านกน้อยโผบินด้วยความรู้สึกเดิมเหมือนทุกครั้ง นางไม่ได้มองพวกมันบินด้วยความอิจฉาเฉกเช่นเคย

"คอจะหักแล้วกระมัง" สุรเสียงทุ้มนุ่มลึกเอ่ยขึ้น ทำให้นางต้องหันไปด้านข้างทำเอาอดขมวดคิ้วไม่ได้ เข้ามาใกล้ขนาดนี้ไยนางจึงไม่รู้สึกตัว อย่างว่าภูผาสูงยังมีที่สูงกว่า วรกายสูงส่งขององค์ฮ่องเต้ยืนอยู่นอกผ้าปูนั่งผืนใหญ่ของนาง พระองค์ถอดฉลองพระบาทเดินเข้ามาบนผ้าปู ทำเอานางตกใจไม่น้อย แม้ภายนอกของนางยังคงเป็นปกติแต่ใจของนางกลับอยากกระโดดออกจากผ้าปูให้รู้แล้วรู้รอด

"ฝ่าบาท" เสิ่นจือเหว่ยคิดจะลุกขึ้นทำความเคารพเจิ้งซีฮ่องเต้ นางทำท่าจะวางเมี่ยวอินลงบนผ้าปูแต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะสุรเสียงทุ้มเอ่ยขัดขึ้นมาเสียก่อน

"ไม่ต้องมากพิธีกับเจิ้นหรอก เจิ้นรำคาญพิธีพวกนั้น" คิ้วของนางขมวดเป็นปมยิ่งกว่าเก่ามองคนที่ทิ้งตัวลงนั่งบนผ้าปูของนาง นางกอดเมี่ยวอินไว้หลวมๆ มองคนด้านข้างอย่างไม่เข้าใจ กล่องบางอย่างถูกยื่นมาตรงหน้านาง นางมองกล่องไม้สีน้ำตาลอ่อนอย่างนึกระแวงปนสงสัย พระองค์คงไม่ได้วางแผนอะไรอีกใช่รึไม่

"รับไปเสียสิ" 


เสิ่นจือเหว่ยจนใจ นางวางเมี่ยวอินไว้ด้านข้างตัว แม้ภายในใจจะลังเลแต่ก็ยอมรับกล่องในมือของเขามาไว้ที่ตน

"อะไรหรือเพคะฝ่าบาท"

"เรียกเจิ้นว่าพี่ชายเช่นที่เจ้าเรียกอาหวังเถิด แล้วก็อยู่กันเพียงลำพังใช้คำสามัญกับเจิ้นก็พอ" เสิ่นจือเหว่ยคิดในใจไยนางจึงต้องเกิดมาอายุน้อยกว่าบุรุษพวกนี้กัน ทั้งหยางเกิงซิน โจวฉวี่เฉิน แล้วมาองค์ฮ่องเต้อีก แล้วพระองค์ยังให้นางใช้คำสามัญด้วย นี่เขาคิดจะเกี้ยวนางหรือ คงมิได้คิดจะล่อลวงนางเข้าวังอีกหรอกนะ ยิ่งคิดเสิ่นจือเหว่ยก็ยิ่งระแวงแต่กับตอบเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน

"เจ้าค่ะ"


" อยากรู้ว่าอะไรก็เปิดเสียสิ" เขาเพียงปรายตามองนางเท่านั้น เสิ่นจือเหว่ยพยายามทำตนให้เป็นปกติ ผ่อยคลายตัวเองเพื่อไม่ให้ตนเกร็งมากไปกว่านี้ นางพยักหน้ารับเขา ค่อยๆ เปิดกล่องใบน้อยออก ทันทีที่เป็นสิ่งที่อยู่ด้านใน นางมองมันความรู้สึกขยาด นี่มันกำยานมิใช่รึ

"ชอบรึไม่ คราวนี้เจิ้นหวังว่าบิดาของเจ้าคงไม่หลอกลวงเจิ้นอีกกระมัง" เสิ่นจือเหว่ยนึกกระอักกระอ่วนในใจ บิดานางหาได้หลอกลวง นางชอบจุดกำยานในเวลานอน ไม่ว่าชาติไหน แต่ตั้งแต่นางตายเพราะยาพิษในกำยานครานั้น นางก็มิได้แตะต้องมันอีก ดูเหมือนว่าพระองค์น่าจะได้รับข่าวเก่าไปเสียหน่อย


เจิ้งซีฮ่องเต้เห็นแววตาของนางก็เข้าใจได้ทันที ดูเหมือนว่าเขาจะถูกอาจารย์หลอกลวงอีกเสียแล้ว ช่างไม่เกรงกลัวต่อโทษประหารเลยแม้แต่น้อย ดีที่เขาเตรียมของขวัญสำรองไว้ให้นางอีกชิ้น เขาล้วงเข้าไปในสาบเสื้อหยิบของบางอย่างส่งให้นางอีกครั้ง

"ของขวัญวันเกิดล่วงหน้าครบรอบ 14 หนาวของเจ้า" ในวันเกิดของนางเขาคงไม่ว่างนำมันมอบให้ด้วยตนเองเหมือนเช่นทุกปี ทุกปีที่เขาทำได้เพียงฝากของขวัญมาให้นาง ทั้งที่เขาอยากให้นางได้รู้ว่าเขายินดีกับเกิดมาของนางมากเพียงใด

"ขอบพระทัยเพคะ" เสิ่นจือเหว่ยวางกล่องกำยานไว้ข้างๆเมี่ยวอิน คิดจะรับของขวัญชิ้นใหม่มาไว้ในมืออีกครั้ง นางสบตาเข้ากับดวงตาคู่คมแล้วหยุดมือของตนเองในทันที เขากำลังมองนางด้วยสายตาดุๆ

"เจิ้นบอกว่าให้ใช้คำสามัญกับเจิ้นก็พอ" เสิ่นจือเหว่ยแอบค่อนขอดในใจ นางเพียงลืมตัวเท่านั้นก็ไม่ได้ ทีพระองค์ยังแทนตนว่าเจิ้นเลย

"ขอบคุณเจ้าค่ะ" เจิ้งซีฮ่องเต้พยักหน้าพึงพอใจยอมส่งให้นางแต่โดยดี นางรับกระดาษปึกใหญ่ที่ถูกพับครึ่งมาไว้ในมือ 


ในทุกวันเกิดของนาง นางมักได้รับของขวัญเล็กๆ น้อยๆ จากบิดา พี่ชายและเจิ้งซีฮ่องเต้ทุกปี น่าแปลกนักที่เขาไม่เคยลืมวันเกิดของนางเลยสักครั้ง ตัวนางไม่เคยได้รับของขวัญพระราชทานจากเขาธรรมดาสักปี อย่างปีก่อนก็ผ้าไหมชั้นเลิศหลายผืน จนนางอดคิดไม่ได้ว่าการเป็นบุตรสาวของราชครูที่มีพี่ชายเป็นสหายของฮ่องเต้ ช่างเป็นโชคของนางโดยแท้


เสิ่นจือเหว่ยคลี่กระดาษปึกใหญ่ออกดูแล้วก็ต้องตะลึง นี่มันตั๋วเงินมิใช่รึ หนาถึงเพียงนี้ ยามนี้นางกลายเป็นเศรษฐีนีอายุน้อยแล้วรึไม่ เสิ่นจือเหว่ยเก็บความยินดีไว้ในใจ นางเอาตั๋วเงินเก็บเข้าสาบเสื้อจนตุง 

"อยากได้อะไรเจ้าก็ไปซื้อเอาเองก็แล้วกัน" เจิ้งซีฮ่องเต้เอ่ยออกมาด้วยสุรเสียงผ่อนคลาย เขาเองก็อยากเอาใจนางแต่ไม่รู้ว่านางชอบอะไร สอบถามใครก็ไม่เคยบอก เช่นนั้นก็ให้นางไปซื้อเองก็สิ้นเรื่อง กล่าวจบเขาก็ละสายตาจากนางมองไปยังท้องฟ้าแทน


เสิ่นจือเหว่ยหันไปมององค์ฮ่องเต้เงียบๆ คล้ายว่าเขาคิดบางอย่างอยู่นางจึงไม่อยากกวน นางเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าบ้าง ต่างคนจึงต่างตกอยู่ในภวังค์ความคิดของตนเอง เวลาผ่านไปจางหมิ่นที่นางใช้ไปเติมขนมยังคงไร้วี่แววที่จะกลับมา นี่ใช่แผนของเขารึไม่ แม้นนึกสงสัยแต่นางก็ไม่ได้เอ่ยถามเขาออกมา นางยังคงจ้องมองท้องฟ้าตามเขาเงียบๆ


"เสี่ยวจือเจ้ามองนกตัวนั้นสิ" เสิ่นจือเหว่ยมองตามทิศทางที่นิ้วเรียวยาวของเขาชี้นำ นกตัวน้อยกำลังโผบินอยู่บนท้องฟ้า

"เจิ้นอยากรู้นักว่าการได้บินไปตามใจปรารถนานั้นมีความสุขมากเพียงใด" นางหันไปมองเจิ้งซีฮ่องเต้ นัยน์ตาของเขาปรากฏแววตาคล้ายตัวนางเมื่อก่อนแล้วรู้สึกเห็นใจขึ้นมา 

"พี่ชายเองก็เป็นเช่นนกอยู่ไม่ใช่หรือเจ้าคะ" เจิ้งซีฮ่องเต้หันมามองเด็กน้อยที่กำลังมองเขากลับมา นางเงียบไปเพียงครู่จึงเอ่ยต่อ "...ได้มองปุถุชนจากที่สูงสุดในแว่นแคว้นเชียวนะเจ้าคะ"


"หึ นั่นสินะ แล้วเจ้าล่ะอยากมามองพวกเขาจากจุดที่เจิ้นยืนอยู่หรือไม่" เสิ่นจือเหว่ยอึกอักแต่กลับเลือกที่จะตอบความคิดตน นางเลิกมองหน้าเขาแล้วหันไปมองนกน้อยตัวนั้นที่บัดนี้บินไปไกลแล้วจึงเอ่ยตอบเขา

"แน่นอนว่าข้าไม่... แต่ย่อมมีคนมากมายอยากยืนอยู่จุดเดียวกับท่าน" เมื่อได้ยินคำตอบของนางฮ่องเต้แห่งแคว้นยิ้มบาง ในแววตาปรากฏความเศร้าก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว

"นั่นสินะ แต่คนที่เจิ้นอยากให้มองด้วยกันกลับไม่อยากมองมัน แม้แต่ครอบครัวของนางก็ไม่อยากให้นางมายืนอยู่จุดนั้น บางครั้งเจิ้นก็นึกสงสัย... " เจิ้งซีฮ่องเต้จ้องมองดรุณีน้อยที่มองไปยังท้องฟ้ากว้างด้วยแววตาอ่านไม่ออก

"... เจิ้นไม่ใช่ครอบครัวของนางหรือ" 


เสิ่นจือเหว่ยสัมผัสได้ถึงความเศร้าในน้ำเสียงของเขาได้จึงหันกลับไปมอง แม้เขาจะกล่าววาจาที่นางนึกสงสัยแต่นางก็ไม่กล้าถามต่อ นางไม่ชอบความเศร้าที่ปรากฏในน้ำเสียงของเขาสักนิด นางคิดว่าเขาเหมาะที่จะเป็นคนเจ้าเล่ห์เสียมากกว่า

"ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่" นางเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงอยู่หลายส่วน

"แน่นอนว่าเจิ้นสบายดี..." เขาเหลือบมองเครื่องดนตรีแปลกๆข้างกายของนาง

"...ว่าแต่สิ่งที่เจ้าบรรเลงอยู่ตอนที่เจิ้นมาคือเครื่องดนตรีชนิดใดหรือ เจิ้นไม่เคยเห็นมันมาก่อน" เสิ่นจือเหว่ยเห็นเขาเปลี่ยนเรื่องก็ไม่อยากขัด ก้มมองจี๋ทาด้านข้างของตน นางหยิบเมี่ยวอินมาไว้บนตักแล้วเอ่ยแนะนำแก่เขา

"สิ่งนี้เรียกว่าจี๋ทา ท่านอยากฟังข้าบรรเลงหรือไม่" นางเอ่ยเรียกชื่อเมี่ยวอินด้วยสำเนียงที่ตนคุ้นเคย เนื่องด้วยไม่สามารถออกเสียงเช่นที่โจวฉวี่เฉินผู้นั้นเรียกได้

"อื้มเอาสิ" เสิ่นจือเหว่ยพยักหน้ารับเริ่มบรรเลงจี๋ทาด้วยท่วงทำนองสบายๆ หวังเพียงให้เขารู้สึกดีขึ้นมาบ้างและเป็นการตอบแทนสำหรับของขวัญวันเกิดของนาง


ห่างจากบริเวณต้นสนไกลๆ แต่ก็พอมองเห็นหนึ่งบุรุษ หนึ่งดรุณีน้อยได้อย่างชัดเจน เสิ่นหวังจิ้งยืนมองภาพนั้นเงียบๆด้วยสีหน้าไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ แต่ภายในใจกับยุ่งเหยิงคิดไม่ตก นี่เขาทำถูกแล้วหรือไม่ ด้านหลังของเขามีจางหมิ่นที่ยืนรออยู่เพราะถูกเจ้าของจวนสั่งห้ามไม่ให้ไปหานายตน






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.953K ครั้ง

936 ความคิดเห็น

  1. #811 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 21:18
    เรื่องราวลึกลับซับซ้อนมากขึ้น
    #811
    0
  2. #712 wasettree (@wasettree) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 16:52
    ทีมพี่เต้ได้ไหม
    #712
    0
  3. #710 jinjinarmchompoo (@jinjinarmchompoo) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 00:16
    นางเอกน่าจะมีได้สามชาติแล้วสินะยุคปัจจุบัน​(ปัจจุบัน​ในชีวิตคนอ่าน)​ยุคที่นางอยู่ตอนนี้​ ยุคนางเป็นสนม​ แล้วพระเอกก็​Friend zone 2ยุค​ brother zone​ 1ยุค​ สงสารวะ​ เราลงเรือนี้แหละ
    #710
    0
  4. #707 Habii_Naa (@natorn-rodtao) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 01:16
    นี่ว่านางเอกต้องมีชาติกำเนิดที่เกี่ยวข้องกับเต้อะ เต้เหมือนเอ็นดูนางมาก จะว่าลูกสาวอายุก็ห่างกันน้อยเกินไป หรือจะเป็นหลานสาว แบบลูกสาวของพี่สาวที่รักมาก ไม่ก็อาจจะเป็นน้องสาวของเต้ อะไรประมาณนี้ เพราะเต้คงไม่พิศวาทนางเอกมาตั้งแต่เกิดหรอกมั้งนะ
    #707
    0
  5. #704 nae_tae (@nae_tae) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 20:36
    ลุ้นกันต่อไป
    #704
    0
  6. #703 Pitchvipa C (@pearint1) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 20:15
    เรือพี่เต้ได้ไหม
    #703
    0
  7. #702 kkimmaggurren (@kimaguren) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 19:52
    เชียร์เต้จะผิดมั้ย เราว่านางเหมาะกะเต้
    #702
    0
  8. #701 Eyesauri (@Eyesauri) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 19:25

    คำพูดพี่เต้ชวนจิ้นนะจิ้นกับพี่ชายอะคนที่เจิ้นอยากให้มองด้วยกันกลับไม่อยากมองมัน อรั้ยยยสาววายเลือดพุ่งง

    #701
    0
  9. #700 verno (@lieto) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 17:51
    ดูเศร้าๆแฮะ
    #700
    0
  10. #699 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 15:44
    เต้อีกคนเหรอเนี๊ยะ
    #699
    1
  11. #698 krongsiri12345 (@krongsiri12345) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 12:44
    อยากให้นางเอกคู่กับโจรฉวี่เฉิน ส่วนฮ่องเต้คู่กับพี่ชายนางเอกก็ดีน่ะและแปลกใหม่ดี
    #698
    1
    • #698-1 อาริน (จากตอนที่ 31)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 14:05
      +1

      เห็นด้วยยยยยยย มันคงฟินแบบได้2รสชาติในเรื่องเดียวเลย >\\\<
      #698-1
  12. #697 _darinn_ (@jsjsjshh63) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 10:37
    ไรท์จะไม่พีค ปรากฎว่านางเอกเป็นน้องสาวแท้ๆของฮ้องเต้หรอกใช่มั้ย เห็นพูดถึงครอบครัว อาจได้ทั้งแบบคนรักหรือน้องสาวก็ได้ เดา
    #697
    2
  13. #696 KGXUSOO6 (@KGXUS8683) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 07:38
    รอนะคะไรท์&#9996;&#9996;&#9996;&#9996;
    #696
    1
  14. #695 เจเจ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 06:25

    ว่าแล้วววววววววววว ข้อตกลงที่พี่ชายเคยทำไว้กับฮองเต้ คือ เรื่องนี้แน่นอน

    #695
    0
  15. #694 Sisi555 (@Sisi555) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 04:32

    แอบสงสารพี่เต้อ่ะ.. แสดงว่าคิดเอาไว้นานแล้วสินะจะรับน้องเข้าวัง..
    #694
    0
  16. #693 Bee_Bee_1225 (@Bee_Bee_1225) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 02:09
    พี่เต้น่าสงสารเนอะ พี่คงไม่ได้คนที่พี่อยากให้ไปยืนมองเหล่าปุถุชนอยู่ข้างๆหรอก
    #693
    0
  17. #692 PluemPrim (@ptph-pa) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 01:36
    ยินดีต้อนรับเข้าสู่ บราเธอร์โซนนน
    #692
    0
  18. #691 CS_Rabbit (@CS_Rabbit) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 00:32
    เอ่ะ อิหยังวะ พี่เต้ 5555 ตกลงเอาไงงงง
    #691
    0
  19. #690 Binny_babe (@fa_tida) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 00:18
    อิหยังนิ
    #690
    0
  20. #689 ตะเกียงน้ำ (@sajina) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 23:54
    พี่เต้เป็นพี่ชายเหรอเอ๊ะยังไง
    #689
    0
  21. #688 tigerdog (@tigerdog) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 23:17
    ยิ่งสูงยิ่งหนาวพี่เต้เข้าใจนะ
    #688
    0
  22. #687 varanchaler (@momo-namber) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 23:05
    ฮ่องเต้น่ารักมากกกกกอะ แต่ถ้ากลับเข้าวังก้อสงสารจริงๆนั่นแหละ
    #687
    0
  23. #686 คุโรคิคิ (@loveb55553) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 23:04
    อยากเชียร์อะแต่พระเอกตัวจริงก็มีอยู่แล้ว คำพูดพี่เต้แปลกๆมาก อยากให้มาเป็นฮองเฮาแต่พูดๆเหมือนนางมีความเกี่ยวข้องแบบครอบครัว แบบน้องสาวแท้ๆงี้ แต่ก็แบบ ไม่อยากคิด
    #686
    0
  24. #685 Aom_19 (@aompakjira-123) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 23:02
    อยากเชียร์พี่เต้นะคือนางน่ารักอ่ะ แต่ถ้ามองแบบครอบครัวที่รักกัน การให้น้องไปยืนอยู่บนจุดนั้นมันต้องแลกอะไรที่เยอะและรับอะไรหลายๆอย่างซึ่งอิสระที่น้องต้องการมันจะหายไปด้วย ถ้าน้องไม่มีความอยากอยู่ตรงนั้นจริงๆ พี่เต้คงต้องทำใจแล้วปล่อยน้องไป น่าจะเป็นทางที่ดีนะ
    #685
    0
  25. #684 sawaneerung (@sawaneerung) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 23:01

    ฮ่องเต้มายืน1..เอาเหอะค่ะ..ฮ่องเต้

    #684
    0