ข้าคือสตรีเส้นใหญ่ที่สุดในใต้หล้า

ตอนที่ 12 : เสียงจี๋ทา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33,767
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,796 ครั้ง
    3 ก.พ. 63

      "จือเอ๋อร์เจ้าแน่ใจแล้วรึไม่" บิดาถามนางย้ำอีกครั้งแต่ดวงตาของเขากลับมีประกายยินดีปรากฏขึ้นมาในแววตาก่อนจะจางหายไป บิดาของนางช่างเป็นบิดาที่ประเสริฐยิ่งนัก ทั้งที่ไม่อยากให้นางไปคัดเลือกเป็นศิษย์สำนักพิษช่างฝูแต่กลับเอ่ยปากแนะนำแก่นาง


       ยามนี้นางกำลังประลองหมากกับบิดาพร้อมกับบอกกล่าวเขาเรื่องนางไม่ต้องการไปคัดเลือกเพื่อเป็นศิษย์ของสำนักพิษช่างฝู 


       ครานั้นนางไม่ได้ปฏิเสธเขาไป บิดาเองก็อยากให้นางคิดทบทวน ตั้งแต่นั้นบิดาก็ต้องเข้าวังจนไม่มีเวลาให้แก่นาง นางเองจึงไม่มีโอกาสบอกกล่าวคำตอบตนแก่บิดาเสียที วันนี้บิดาไม่ได้ออกไปไหนจึงชวนนางประลองหมากรุก นางเองก็ถือโอกาสตรงนี้บอกกล่าวแก่บิดา


      "แน่ใจเจ้าค่ะ" นางเอ่ยตอบอย่างมั่นใจก่อนจะวางตัวหมากของนางลงบนกระดาน

      "เช่นนั้นเจ้ามิสนใจร่ำเรียนศาสตร์พิษแล้วหรือไร" กล่าวจบบิดาก็วางหมากของเขาบ้าง

       "แน่นอนว่าข้าย่อมสนใจ หากแต่บิดาไม่ต้องเป็นกังวล ข้าย่อมมีวิธีเรียนรู้โดยไม่ให้กระทบถึงบิดา" นางวางหมากตัวต่อไปทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าหมากตานี้นางคงแพ้แก่บิดาตนเสียแล้ว บิดาวางหมากตัวสุดท้ายลง


      นางพ่ายแพ้ให้แก่บิดาเสียแล้ว


       เสิ่นหวังจิ้งเงยหน้ามองนางอย่างนึกฉงน นางจะเรียนรู้ด้วยวิธีการใด แต่หากบุตรีผู้นี้มั่นใจตัวเขาย่อมต้องเชื่อในตัวนาง

       "เช่นนั้นหากเจ้าต้องการให้บิดาช่วยเหลือสิ่งใดก็จงบอกกล่าว" เสิ่นจือเหว่ยสบเข้าไปในดวงตาของบิดาเห็นกระแสความห่วงใยจากเขาก็ให้รู้สึกอบอุ่นไม่น้อย

        "ขอบคุณเจ้าค่ะบิดา" 

        ทั้งสองเริ่มเรียงตัวหมากในจุดเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

        "ใช่สิ บิดาลืมบอกเจ้า อีกสักสองสามวันองค์ฮ่องเต้คงจะแวะมาหาเจ้าที่จวน" เสิ่นจือเหว่ยขมวดคิ้วเป็นปมเงยหน้ามองบิดา นี่เขาพูดจริงเหรอ นางนึกว่าเขาหยอกล้อนางเล่นเสียอีก

       "ข้าไม่อยากพบเขาเลย บุรุษผู้นั้นเจ้าเล่ห์จนข้าเกรงว่าจะมิอาจรับมือไหว" ความในใจถูกเอ่ยออกมาจากปากนาง 


       เสิ่นหวังจิ้งมองบุตรีอย่างเข้าใจ องค์ฮ่องเต้ผู้นี้เจ้าเล่ห์น้อยเสียเมื่อไหร่กัน แม้เขาจะหวงบุตรีผู้นี้มากเพียงใดแต่ก็มีความจริงหนึ่งที่เขาไม่สามารถปฏิเสธได้เลย

       "ลูกรักเจ้าจงจำคำของบิดา ในใต้หล้านอกจากบิดาและหวังเอ๋อร์ที่หวังดีต่อเจ้า เจ้าจงมั่นใจเลยว่าองค์ฮ่องเต้ผู้นี้จะไม่มีวันทำร้ายเจ้าเช่นกัน" เสิ่นจือเหว่ยขมวดคิ้วเป็นปมยิ่งกว่าเก่า

       "บิดาหมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ" 

       เสิ่นหวังจิ้งเพียงยิ้มไม่ตอบนาง เขาเริ่มวางหมากตัวแรกบนกระดาน

       "ถึงเวลาเจ้าจะได้รู้เอง ตาเจ้าแล้วจือเอ๋อร์"


      สองพ่อลูกยังคงประลองหมากกันต่อเสียหลายกระดานผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะเป็นเรื่องปกติสำหรับสองพ่อลูกคู่นี้ไปเสียแล้ว


       หลังจากนางประลองหมากกับบิดาไปหลายกระดาน นางจึงร่ำลาเขากลับเรือนของตน 

นางยังคงวนอยู่ในภวังค์ความคิด ทบทวนถึงสิ่งที่บิดากล่าว เหตุใดบิดาจึงกล่าวเช่นนี้กัน เมื่อถึงเวลานั้นนางคงจะได้รู้เอง น่าเสียดายในนิยายเล่มนั้นไม่ได้กล่าวถึงนางอย่างชัดเจนแล้วนางจะรู้ได้เช่นไรกัน เอาเถอะไม่ว่าบิดาจะกล่าวถึงเรื่องใดสักวันนางก็คงจะได้รับรู้



        "เสี่ยวจือ" เสิ่นจือเหว่ยหลุดจากภวังค์ความคิด ฝีเท้าหยุดชะงักแล้วหันไปมอง นางค่อมกายทำความเคารพเขาเล็กน้อย

        "มีอันใดหรือเจ้าคะพี่ชาย" 

เสิ่นหวังเหว่ยพร้อมด้วยผู้ติดตามสองคนเดินเข้ามาหานาง

        "เจ้าว่างรึเปล่า เจ้าจะออกไปข้างนอกจวนกับพี่ชายได้รึไม่" ตัวเขาไม่มีเวลาให้นางนานแล้วจึงถือโอกาสที่สหายส่งเทียบเชิญในการเปิดร้านน้ำชาวันแรกชวนนางออกไปด้วยกัน หากนางตอบตกลงก็คงดีไม่น้อย


       เดิมทีเสิ่นจือเหว่ยตั้งใจจะกลับไปศึกษาตำราศาสตร์พิษ แต่พี่ชายที่ไม่ได้มีเวลาให้นางนานแล้วถึงกับเอ่ยปากชวน หากนางกลับไปยังเรือนตนตอนนี้ นางก็คงไม่มีสมาธิมัวแต่คิดถึงเรื่องนั้นเป็นแน่

      "ได้เจ้าค่ะ"


        เสิ่นจือเหว่ยตามพี่ชายมาโดยไม่ได้พาจางหมิ่นมาด้วย เมื่อมาถึงยังร้านน้ำชาของสหายพี่ชาย ยามนางเดินก้าวผ่านธรณีประตูก็ต้องตกตะลึงอึ้งค้าง นางไม่เคยเห็นการตกแต่งเช่นนี้มาก่อน

นางมองสิ่งที่เห็นตรงหน้าอย่างตกตะลึงอึ้งค้าง สิ่งที่นางเห็นตรงหน้าผิดกับร้านน้ำชาโดยทั่วไปที่นางเคยเห็น ไม่มีแม้แต่การลงน้ำมันดินหรือยางรักแดงคล้ายบ้านของชาวบ้านทั่วไป ปล่อยไม้เนื้อเปลือยสีธรรมชาติ ภายในร้านตกแต่งด้วยต้นไม้ขนาดเล็กที่พบเห็นได้ทั่วไปตามป่าเขา ตกแต่งเอาไว้ตามมุมต่าง ๆ รูปแบบของโต๊ะเก้าอี้ก็ไม่เหมือนสมัยนิยมที่พบเห็นได้ทั่วไปแม้เพียงนิด แต่ที่นางรู้สึกแปลกใจยิ่งกว่าคือร้านแห่งนี้จุดตะเกียงน้ำมันเอาไว้ในมุมต่าง ๆ ของร้านในเวลากลางวัน!


        น่าแปลกนางกลับรู้สึกผ่อนคลายยิ่งนัก หากได้จิบชาอ่านตำราท่ามกลางบรรยากาศเช่นนี้คงดีไม่น้อยเลยจริง ๆ

        ยามพี่ชายส่งเทียบเชิญไปให้เสี่ยวเอ้อที่ยืนรอต้อนรับ เขาก็พานางกับพี่ชายเข้ามาบริเวณมุมหนึ่งของร้าน โดยปล่อยผู้ติดตามรออยู่ด้านนอก เมื่อเสี่ยวเอ้อนำกาน้ำชามาให้พร้อมกับแต้เหลียวที่เอาไว้ทานคู่กับชา แล้วจึงจากไปโดยกล่าวว่านายของตนจะมาร่วมพูดคุยด้วยอีกไม่นานนี้


         "พี่ชายนี่ใช่ร้านน้ำชาแน่หรือเจ้าคะ" นางกระซิบถามเสิ่นหวังเหว่ยเสียงเบา

         "คงเป็นเช่นนั้นแหละเสี่ยวจือ" เสิ่นหวังเหว่ยกล่าวจบก็ยกชาขึ้นจิบทั้งที่ตนเองก็นึกแปลกใจไม่น้อย 

        "แล้วฤกษ์เปิดร้านคือยามใดกัน" คำถามต่อมาถูกถามอย่างต่อเนื่อง 

        "ไม่มีระบุไว้ในเทียบเชิญนะ" เสิ่นหวังเหว่ยตอบแบบธรรมดาราวกับเป็นเรื่องปกติ จะไม่ให้เขาเคยชินได้เช่นไร กิจการที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มการค้าเฉิงกงไม่เคยปกติสักครั้ง


          นางพยักหน้ารับพี่ชาย การเปิดกิจการวันแรกของร้านนี้แปลกนัก มีอย่างที่ไหนกันส่งเทียบเชิญไปเชิญผู้คนมากินฟรีในวันเปิดร้านวันแรก เอ...หรือว่านางกับพี่ชายมาเลยฤกษ์เปิดร้านกัน


        เสิ่นจือเหว่ยยกชาขึ้นจิบ กลิ่นของดอกโมลี่ฮวาอ่อน ๆ โชยเข้ามาจมูก บวกกับบรรยากาศเช่นนี้ทำให้นางรู้สึกผ่อนคลายไม่น้อย นางวางจอกชาลงแล้วหยิบแต้เหลียวชิ้นหนึ่งเข้าปาก เสิ่นจือเหว่ยตาโต ขนมนี่รสชาติดียิ่งนัก


        รสชาติของแต้เหลียวที่นี้ไม่เหมือนที่อื่น รสชาติไม่ได้หวานจัดจนนางนึกเอียน อย่างชิ้นที่นางทานเมื่อครู่ไม่หวานจัดจนทำลายรสของชา ยิ่งทานคู่กับน้ำชาแล้วส่งเสริมให้รสดียิ่งนัก


        อืม นางยอมรับว่ารูปแบบการค้าเช่นนี้ก็คงไม่เลวจริง ๆ หากนางไม่ได้มีโอกาสมาลองในวันนี้ นางคงไม่กล้าเข้าร้านตั้งแต่แรก แต่พอได้ลองแล้วนางคงไม่แคล้วเป็นลูกค้าประจำ


         นางดื่มด่ำกับชาและขนมได้สักพัก เสียงบุรุษผู้หนึ่งดังขึ้น นางกับพี่ชายรีบลุกขึ้นก้มทักทาย

       "ต้องเสียมารยาทให้สหายหวังต้องรอนานแล้ว เชิญ ๆ" ทั้งหมดนั่งลงบนโต๊ะเช่นเดิม


         เสิ่นจือเหว่ยลอบสังเกตสหายของพี่ชาย รูปโฉมของเขางดงามหล่อเหลาพอ ๆ กับพี่ชายของนางได้เลย ท่าทางก็ดูเป็นมิตรน่าคบหายิ่ง อืมบุรุษผู้นี้มีรูปกายภายนอกที่ดีไม่น้อย

          หลี่จินผิง เหลือบมองอีกคนบนโต๊ะของสหายเพียงครู่เดียวก็รู้ได้ว่านางเป็นสตรี หน้าหวานถึงเพียงนั้นกลับคิดปลอมตนเป็นผู้ชาย คงจะหลอกได้เพียงพวกโง่งมเสียแล้วกระมัง


         "ไม่หรอก ๆ ชาและขนมจากร้านของท่านทำเอาข้าลืมเรื่องเวลาไปจนหมดสิ้น เกรงว่าข้ากับน้องชายคงต้องฝากตัวเป็นลูกค้าประจำของร้านท่านเสียแล้ว ยินดีกับการเปิดร้านใหม่ของท่านด้วย" เสิ่นหวังเหว่ยเอ่ยปากชมด้วยใจจริง 


         เอ่ยจบเขาก็ยกจอกชาแสดงความยินดี นางเองก็ทำตามโดยเร็วแล้วกล่าวยินดีตามพี่ชาย พี่ชายของนางจึงมอบของขวัญแสดงความยินดีแก่หลี่จินผิง เสิ่นจือเหว่ยฟังพี่ชายกับสหายเจ้าของร้านพูดคุยกันเงียบ ๆ ดื่มด่ำกับน้ำชาและขนมที่ถูกนำมาบริการเพิ่มแล้วรู้สึกมีความสุขยิ่งนัก

         

          ระหว่างที่นางกำลังนั่งฟังพี่ชายและสหายพูดคุยกันอยู่นั้น เสียงเบาบางจนแทบไม่ได้ยินแต่นางรู้สึกคุ้นหูยิ่งนัก จังหวะร้อยเรียงกันเป็นบทเพลงอย่างไม่มีสะดุดเฉกเช่นตอนนางฝึกบรรเลง อารมณ์ดนตรีสื่อออกมาได้ดียิ่ง ความรู้สึกผ่อนคลาย ล่องลอย จนนางที่กำลังตั้งใจเงี่ยหูฟังรู้สึกผ่อนคลายตาม


          คนที่เป็นผู้บรรเลงจี๋ทาในตอนนี้คือผู้แตกฉานในจี๋ทาใช่รึไม่


         จังหวะในหัวใจของนางเต้นระรัวอย่างที่ไม่เคยเป็น นางหันไปมองเสิ่นหวังเหว่ยที่ยังคงพูดคุยกับสหาย

         นางลังเลเล็กน้อย สองมือน้อย ๆ ของนางจับไปที่ชายเสื้อของเขาแล้วกระตุกมันเบา ๆ เขาหันมามองนางด้วยความสงสัย


        "มีอะไรรึเสี่ยวจือ" แม้แต่หลี่จินผิงเองก็ยังหันมามองนางด้วย นางรู้ว่าตนเสียมารยาทแต่ก็ไม่อาจปล่อยผ่านไปได้

        "เสียงเหมือนเครื่องดนตรีที่พี่ชายนำมาฝากข้ายิ่งนัก" 

         "หืม.." เสิ่นหวังเหว่ยเงียบตั้งใจฟังตามที่นางพูด เสียงบรรเลงเพลงจี๋ทานั้นเบาจนแทบไม่ได้ยิน เนื่องจากเสียงพูดคุยของผู้คนนั้นดังยิ่งกว่า แต่พอเงี่ยหูฟังดี ๆ แล้ว เป็นเสียงเดียวกับสหายทางการค้าผู้นั้นลองบรรเลงให้เขาฟังไม่มีผิด

        "เจ้าหมายถึงเสียงจี๋ทาใช่รึไม่" 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.796K ครั้ง

1,120 ความคิดเห็น

  1. #499 Unchisa Warintornnuwat (@kraindeer) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 16:12
    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #499
    1
  2. #471 readdd (@readdd) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 23:50
    แต่งสนุกมากเลยค่าน่าติดตามมากๆ เพิ่งได้มาเม้นให้กำลังใจไรท์
    #471
    0
  3. #338 pemipond (@pemipond) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 16:12

    ไม่เอาคนนี้นะ ไม่ผ่าน

    #338
    0
  4. #326 saro116 (@saro116) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 12:35
    ติดตามจร้าา สนุกมากกกก รดูพระเอกกก
    #326
    0
  5. #247 kimmywong (@kimmywong) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 15:02
    ชื่อคล้ายกันจนงงค่ะ
    เสิ่นหวังเหว่ย
    หยางหวังเหล่ย
    #247
    0
  6. #200 PuiPui18 (@my-golf) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 22:35
    หวังเหล่ย หวังเหว่ย ชื่อคล้ายกันไปนะบางที
    #200
    0
  7. #165 Oillyziiz (@oillyziiz) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 23:24
    อีกคนก็ย้อนเวลามาแก้ไขเหมือนกันเหรอ
    #165
    2
  8. #109 เมย์ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 22:05

    48ชั่วโมงต่อวัน​ นี่คือ​ไรท์กะจะไม่หลับไม่นอนเลยหรือคะ

    555+พักผ่อนบ้างนะคะ จะรอ^^

    #109
    1
    • 14 ตุลาคม 2562 / 22:36
      ไรท์ไม่อยากนอน แต่มันง่วงอะ5555 งั้นวันนี้ฝันดีราตรีสวัสดิ์ค่าาาาา
      #109-1
  9. #94 benjama1 (@benjama1) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 08:56
    เอะยังไงนิยายจากเรื่องจริงที่ปู่เขียนบอกนาง แต่นางอ่านไม่หมดนางตายเองแล้วบางคนเสียใจคือคนนี้รึเปล่านะ..แสดงว่ามีอะไรในกอกก5555อีกเยอะลุ้นๆๆคะ
    #94
    1
  10. #55 sasonsasai (@sasonsasai) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 16:51
    รอนะไรท์​
    #55
    1
  11. #54 sunisakakarndee (@sunisakakarndee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 16:01

    สนุกมากๆๆๆๆคะรอนะคะ
    #54
    1
  12. #48 aom9090tangmo (@aom9090tangmo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 07:08
    มาบ่อยๆน้า รักษาสุขภาพด้วย
    #48
    1
  13. #47 nuchii675 (@nuchii675) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 02:21
    ไรท์ อัพรัวๆเลยชดเชยแต่ละตอนที่รีดคิดว่าสั้นไปอ่ะ รีดอ่านพรวดๆ อ้าวตอนล่าสุดละ เสียดายจุง อดใจรอไม่ไหว
    #47
    1
    • 12 ตุลาคม 2562 / 05:57
      ไรท์อยากอัพให้น่าแต่ไรท์ยังไม่ได้แต่ง งื้อออ ไรท์แต่งสดเด้อ ปั่นแปป ขอบคุณจ้าาาา
      #47-1
  14. #46 mydear26 (@mydear26) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 19:12

    รอจ้า ถ้าเป็นอยากให้อัพบ่อยๆอย่าเทน้า เรื่องนี้สนุก รีดชอบ
    #46
    1
  15. #45 N_ing (@Ninging28335) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 18:13
    เนื้อหาน่าสนใจมาแเลยค่ะ
    #45
    1
  16. #44 LilitaManja (@LilitaManja) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 17:28

    สู้ๆค่ะไรท์ นิยายสนุกมาก
    #44
    1
  17. #43 nenut (@nenut) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 14:23
    รอค่าาาา
    #43
    1
  18. #42 Poko0507 (@Poko0507) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 14:02
    มาทุกวัน วันละ ชม.นะค่ะ
    #42
    1
  19. #40 Oiljang89 (@Oiljang89) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 13:47

    มาต่อเร็วๆนะ...กำลังสนุกเลยขอยาวๆหน่อยนะ
    #40
    1
  20. #39 LionJiw (@jacheaw) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 13:06

    จ้าาาาา เนอะะะะะะ

    รอตอนต่อไปนะคะ^^

    #39
    1