[ Inazuma eleven ares ] ยัยตัวร้ายแห่งวงการฟุตบอล

ตอนที่ 1 : ดิฉันคือ โอสึสึกิ คุรุมิ ค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 529
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    26 ม.ค. 62

ดิฉันตายแล้วสินะค่ะ  อะไรกัน ดิฉันจำได้ว่าดิฉันกำลังวางแผนกวาดล้างผู้ก่อการร้ายอยู่เลยนิค่ะ

"หวีดัดเจ้ามนุษย์" แค่พูดสวัสดีคุณก็พูดผิดแล้วแหละค่ะ
"เราตั้งใจต่างหาก" ค่ะ เข้าใจแล้ว


"เจ้าไม่ตกใจเลยรึที่เจอเรา"
"นิดหน่อยค่ะ เพราะดิฉันคิดว่าตัวเองจะได้ลงนรกสะอีกค่ะ"

"เป็นคนที่พูดด้วยง่ายกว่าที่คิดนะ"??? 
"คุณเป็นใครหรือค่ะ"
"เราเป็นลูกชายของพระเจ้าไงล่ะ... "


"ลูกชายพระเจ้าสินะค่ะ แล้วไงหรือค่ะ ฉันทำบาปมามากมายทำไมดิฉันถึงได้ขึ้นสวรรค์ล่ะค่ะ"
"ใครบอกว่าเจ้าจะได้ขึ้นสวรรค์ล่ะ"ลูกชายพระเจ้าพูดพลางมองมาที่คุรุมิ


"คิดไว้แล้วแหละค่ะ ว่าดิฉันจะต้องไปลงนรก"คุรุมิคิดพลางมองต่ำแบบปลงๆ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำมามันไม่เคยเป็นเรื่องดีเลยด้วยซ้ำ


"เราจะให้เจ้าไปเกิดใหม่หน่ะ"เอ๊ะ!!... 
"ไม่ต้องแปลกใจหรอก เราหน่ะจะให้เจ้าไปเกิดใหม่"กะ... กะ... เกิดใหม่

"พร้อมพร 3 ข้อ เจ้าคิดว่าไง" โคตรดีเจ้าค่ะ
"ข้าคิดไว้แล้วว่าเจ้าต้องชอบ แต่ชีวิตใหม่ของเจ้าขอให้ได้ใช้ชีวิตดีๆ และคุ้มค่าล่ะกัน" ลูกชายพระเจ้าพูดพลางทำหน้าตารื่นเริง

"โลกที่ข้าต้องไปคือที่ไหนหรือค่ะ" เขาถามไปแบบดีใจ 

"เจ้าจะเข้าไปอยู่ในร่างตัวประกอบที่มีชื่อเสียงด้านความโง่และกากสุดๆ ไงล่ะ"

"โอ้~รู้เลยพรสามข้อนั้นต้องขออะไรบ้า"เธอพึมพำเบาๆ
"โลกที่เจ้าต้องไปคือ inazuma eleven ares ภาคใหม่พอดีไง"

"เจ้าจะไปที่นั้นก่อนพวกตัวเอกจะมา 2 เดือนหน่ะ"ตัวเอก 2 เดือน

"อะ.. ค่ะ"ฉันตอบแบบงงๆ
"เอาล่ะพรที่เจ้าต้องการว่ามาเลย"พรนั้นสิยังไม่ได้คิดเลยแหะ ด้นสดเลยล่ะกัน

"ไม่เกรงใจเลยนะค่ะ
 1.ขอให้ดิฉันสามารถใช้ท่าไม้ตาย ของคนอื่นได้โดยการเห็นเพียงครั้งเดียวค่ะ"

"โอ้ไม่เกรงใจเลยจริงๆ นั้นแหละ ฮะๆ"ลูกชายของพระเจ้าพูดพลางหัวเราะแห้งๆ

"2.ขอให้ดิฉันเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องตัวแบบอิสระค่ะ
3.ขอให้ดิฉันขอพรเพิ่มได้อีก 3 ข้อ ค่ะ"

"เดี๋ยว!!! Stop "
"อะไรหรือค่ะ" คุรุมิถามด้วยความแปลกใจ
"พรข้อ 3 หน่ะมัน... "

"อ่อ ท่านให้พรข้าแบบอิสระนิค่ะ"คุรุมิพูดพลางทำสีหน้าร้ายกาจ

"เจ้าช่างร้ายกาจยิ่ง แต่เอาเถอะเอาไงก็ได้ทั้งนั้นแหละ"ลูกชายพระเจ้าพูดอย่างปลงตก

"งั้นต่อนะค่ะ
4.ดิฉันขอให้ความทรงจำของดิฉันยังคงอยู่ไม่หายไป
5.ขอให้ดิฉันสามารถมองเห็นอนาคตได้ 5 วินาที ค่ะ
6.ดิฉันขอเพื่อนสนิทเป็นผู้หญิงที่โลกนั้น ปัจจุบันเป็นคนที่ต้องการดิฉันกลับไปเป็นเพื่อนมากๆ ล่ะกัน"


"โอ้โห โชคดีที่เจ้าขออะไรเป็นผู้หญิงได้เหมือนกันนะ"
"และข้าชื่อมิคาเอลนะ บ๊ายบายนะ" หลังจากที่มิคาเอลพูดจบ ทุกอย่างก็ดับมืดลง


อื้อ~
เสียงของเด็กสาววัย 13 ปี ดังขึ้นทำให้ผู้ที่ค่อยเฝ้าเป็นห่วงทั้งสองดีใจอย่างมาก


"คุณค่ะ ลูกฟื้นแล้วค่ะ" เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นในโซนประสาทของเด็กหญิงที่นอนอยู่บนเตียง

"หมอ!!  ลูกฉันฟื้นแล้ว หมอ!! "คนที่ท่าทางเหมือนพ่อเรียกหาหมอเสียงดังก่อนหมอจะมาพร้อมพยาบาล 3-4 คน

"ได้ยินที่หมอพูดใช่ไหมครับ"เสียงหมอเหมือนคนที่อยู่ในวัยเตรียมตอกฝาโรง แค่ก~ๆ ดังขึ้น

เธอพยักหน้าเบาๆ
"รู้รึเปล่าครับว่า 2 คนนี้เป็นใคร"หมอพูดพลางชี้ไปที่ คู่ชาย-หญิง คู่หนึ่งที่ทำเหมือนกำลังลุ้นอยู่

เธอได้ทำการส่ายหน้าเบาๆ ทำให้คู่ชาย-หญิงนั้นทำหน้าตาผิดหวังมากแทน หมอได้เดินไปเชิญทั้ง 2 คนออกไปคุยเรื่องอาการของเธอ

"ผมคาดว่า คุณหนูคุรุมิ จะความจำเสื่อมนะครับ"
"มีโอกาศหายไหมครับ"
"มีครับแต่ต้องใช้เวลานะครับ"

"ไม่ว่าจะนานแค่ไหน ฉันก็จะเชื่อว่าลูกฉันจะหายค่ะ"หญิงสาวพูดด้วยความหมั้นใจ
"ผมด้วยครับ"ชายหนุ่มพูดออกมาทั้งสองมองตากันสัปพักก่อนจะขอตัวกลับไป


โดยให้คนใช้คนสนิทมาเล่าเรื่องต่างๆ และแนะนำตัวเธอเผื่อจะจำได้บ้าง

"จำฉันได้ไหมค่ะคุณหนู"หญิงสาวถาม แต่เด็กหญิงกลับส่ายหน้าไปมาเบาๆ

"ฉันชื่อว่า คิน เจ้าค่ะ คุณหนูจำชื่อตัวเองได้ไหมค่ะ"สาวใช้ถามต่อ หญิงสาวกลับส่ายหน้าเป็นคำตอบแทน

"คุณหนูชื่อว่า โอสึสึกิ คุรุมิ ไงค่ะ " ในตอนที่สาวใช้พูดชื่อของเด็กสาวขึ้น ทำให้เด็กสาวจำบางอย่างได้

"จำได้แล้วใช่ไหมค่ะ"สาวใช้พูดด้วยท่าทางดีใจ

"ค่ะ"นั้นเป็นคำแรกของเด็กสาวที่สาวใช้คิดถึงและเฝ้าใฝ่หา ทำให้น้ำตาได้เอ่อล้นออกมาอย่างไม่ขาดสาย

"เดี๋ยวดิฉันจะเล่า... "ในขณะที่สาวใช้จะเล่าเรื่องของเด็กสาวก็มีผู้มาใหม่

แก๊ก แอด~

ร่างของเด็กผู้ชายที่อายุน่าจะมากกว่าเธอประมาณ 1 ปีเดินเข้ามาพร้องกับมองมาที่เด็กสาวที่มีผ้าพันอยู่รอบหัว

เขาได้มองไปที่สาวใช้ที่นั่งอยู่พร้อมกับเอ่ยคำที่เธอไม่คาดคิดออกมา

"ช่วยออกไปก่อนได้ไหม พอดีว่าฉันอยากคุยกับเธอเป็นการส่วนตัว" เมื่อสาวใช้ได้ยินเช่นนั้นจึงยอมเดินออกไปง่ายๆเพราะคำสั่งเก่าของเด็กสาวที่นั่งงงอยู่บนเตียงคนไข้

"นายเป็นใครหรอ" เสียงหวานใส ไม่มีการแอปหรือดัดพูดออกมา
"อาการหนักมากขนาดจำฉันไม่ได้เลยเหรอ" เขาพูดพลางมองออกไปที่หน้าต่าง

"ฉันชื่อว่า โนซากะ ยูมะ คนที่เธอคอยตื้อทุกวันนั้นแหละ" เด็กสาวทำหน้างง ก่อนภาพในหัวจะฉายออกมา

"หรอ" เสียงหวานพูดออกมาเบาๆ

"ช่างเถอะ ฉันแค่จะมาคุยถามอาการ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ต้องเพราะ แค่ดูก็รู้ว่าความจำเสื่อม ฉันไปหล่ะ"  ร่างสูงพูดเอาฝ่ายเดียวพร้อมกับเดินออกไป


"คุณหนูเป็นอะไรมากไหมค่ะ" ความจำเริ่มเข้ามามากขึ้นในคำพูดไม่กี่คำของชายหนุ่มที่พึ่งเดินออกไปเมื่อกี้

"ดิฉันจำได้บางส่วนแล้วค่ะ" คำพูดนั้นสร้างความแปลกใจให้กับคินเป็นอย่างมาก

เพราะปกติ หญิงสาวตรงหน้าชอบพูดด้วยน้ำเสียงรังเกียจตนและไม่เคยใช้คำพูดเรียกตัวเองว่า ดิฉัน เลยแม้แต่ครั้งเดียว


"คุณหนู.. "ขณะที่สาวใช้กำลังจะพูดต่อก็มีเสียงเปิดประตูออก เผยให้เห็น เด็กสาวในชุดนักเรียน ผมยาวสลวยสีครีมในสายตาของเด็กสาวบนเตียงผู้ป่วย

"คือว่าขอคุยกับคุรุมิจังทีนะค่ะ"น้ำเสียงที่ใช้ขอทั้งนุ่มนวลและเรียบนิ่งในเวลาเดียวกัน

"ค่ะ งั้นฝากทีนะค่ะ แล้วก็ฉันจะไปคุยโทรศัพท์รายงานนายท่านและนายหญิงด้วยค่ะ" น้ำเสียงของคิน เรียบนิ่งและฟังดูไม่เป็นมิตรมากในหลายๆ ความหมาย

เมื่อคินออกไปพร้อมโทรศัพท์มือถือ หญิงสาวได้เปิดปากคุยก่อน

"คุรุมิจัง เป็นไงบ้างจ๊ะ "น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง กลัว ใฝ่หา ได้ออกมาในเวลาเดียวกันทำให้ คนบนเตียงที่ยังงงอยู่ได้แต่งงอยู่แบบเดิม

"เธอเป็นใคร"นั้นคือคำถามแรกที่ออกมาจากปากของเด็กสาว

"ฉันชื่อ มิคาโดะ อันนะ ไง หรือว่าเธอความจำเสื่อม"คุรุมิพยักหน้าแทนคำตอบว่าใช่ของเธอ

"ฮึก.. ฮือออออออ"เด็กสาวมาใหม่ร้องให้ออกมาด้วยความเศร้าเสียใจและห่วงใยออกมาทำให้เด็สาวบนเตียงลนลานรีบปลอบใจ

เธอถามไถ่อาการเด็กสาวก่อนจะขอตัวกลับบ้าน

"คุณหนูค่ะ คุณหมอจะมาตรวจนะค่ะ รอสักครู่ค่ะ"คิดพูดด้วยน้ำเสียงกล้าๆ กลัวๆ และห่วงใยออกมา

หลังตรวจ

"คุณหนูแข็งแรงมากจริงๆ เลยนะครับคนปกติเนี้ยจะต้องใช้เวลา 1-2 เดือนถึงจะสามารถจำอะไรได้บ้างแท้ๆ "หมอพูดพร้อมกับยิ้มให้กับผลที่ได้มาแบบเกินคาดแบบนี้

"แบบนี้คุณหนูสามารถออกจากโรงพยาบาลได้อีก 3 วันนะครับ ดีใจด้วยนะครับ"หมอพูดพลางยิ้มใจดีให้กับคุรุมิ

"ค่ะ"คุรุมิพูดพลางยิ้มออกมาอ่อนๆ

"ดีใจด้วยนะค่ะคุณหนู"คิดพูดด้วยน้ำเสียงดีใจมากๆ

3 วันผ่านไป

#คุรุมิ
หลังจากที่ดิฉันตื่นมาในร่างใหม่มันมีอะไรให้ดิฉันแปลกใจมากมาย ทั้งเรื่องตาข้างซ้าย หน้าตา วงตระกูล เรื่องที่โรงเรียน

ตอนนี้ดิฉันคือนางพญาดีๆ นี่เอง ถึงเมื่อก่อนจะกากและขี้วีน ขี้โวยวาย ก็เถอะ ดิฉันคือคนใหม่ค่ะ

"คุณหนูค่ะ รถมาถึงแล้วค่ะ"คินได้เดินเข้ามาพร้อมกับหยิบสัมภาระของดิฉันขึ้นรถไป

ต่อจากนี้ไป ดิฉันจะขอใช้ชีวิต ในฐานะ


              "  โอสึสึกิ คุรุมิ  "

คุณหนูบ้านโอสึสึกิ เจ้าแห่งวงการฟุตบอล ผู้ที่มีอำนาจพอที่จะยุบชมรมฟุตบอลของโรงเรียนนั้นๆ ได้

_____________________________________

สวีดัด สวัสดีนี่คือไรต์เอง นี่คือนิยายเรื่องใหม่ที่เปิดเนื่องจากทนกิเลสตันหาตนเองไม่ไหว เจอกันอาทิตย์หน้า นะรีดทั้งหลาย

บรัย~










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

16 ความคิดเห็น

  1. #8 furukayu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 22:02
    นี่เรามาอ่านตัวเองใช่ไหมเนีย!!! แต่ก็สู้ๆน้า
    #8
    0
  2. #2 Pimon07 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 17:37

    รอตอนต่อไปค่าาาา
    #2
    0