[ Fic KNB&KHR ] わからない แค่คน(ไม่)เคยรู้จัก

ตอนที่ 15 : -Fifteen-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 835
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    4 มิ.ย. 63

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   ทั้งๆ ที่วันนี้มันควรเป็นวันของฉัน แล้วทำไมมันต้องกลายเป็นแบบนี้ด้วยล่ะ



"มิซึกิจังดูเสื้อตัวนี้สิสวยมากเลยนะ"
.
.
.
.
.
.
"มิซึกิจังร้านคาเฟ่ตรงนั้นขนมน่ากินมากอเลยอ่ะพาไปซื้อหน่อยสิ"
.
.
.
.
.
.
"อร้ายยยน่ากินอ่ะมิซึกิจัง"
.
.
.
.
.
.
"มิซึกิจัง"
.
.
.
.
.
.
"มิซึกิจัง"
.
.
.
.
.
.
"มิซึกิจัง"





"เฮ้อออเหนื่อยชะมัด จะว่าไปวันนี้มิโดริมะเองก็เอาแต่มองเราอยู่ด้วยสิ แต่ก็ชั่งเถอะอย่างไงก็ไม่ได้เจออีกอยู่ดี"




   ใช่วันนี้ฉันหมดสภาพเพราะโมโมอิพาลากไปนู่นไปนี้ แล้วไหนจะมิโดริมะที่เอาแต่มองตาเช่งอย่างนั้นเลยต้องตัวให้แนบเนียนที่สุด แต่ถึงยังไงมันก็แค่วันนี้เท่านั้น



"ใช่แค่วันนี้...เท่านั้น" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาแบบนั้นก่อนไปหันหน้าไปมองแสงยามค่ำของวันนี้ก่อนจะเผลอหลับไปในที่สุด





















 

 

 

 






| เช้าวันรุ่งขึ้น |


   เช้าวันใหม่ที่แสงสาดส่องเข้ามาที่นอกหน้าต่างห้องมาเล็กน้อย ทำให้ร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงเริ่มตื่นจากนิทราขึ้นมาเพราะแสงที่ส่องมาภายในห้องของเธอ แม้จะเพียงเล็กน้อยก็ตามมันก็ทำให้เธอตื่นขึ้นมาได้ มิซึกิบิดตัวนิดหน่อยก่อนจะไปทำภารกิจส่วนตัวก่อน

 

 

   พอเสร็จจากภารกิจส่วนตัวมิซึกิก็ไปแต่งตัวใส่ชุดลำลอง แล้วลงไปข้างล่างเพื่อทานอาหารเช้า


 

 

"วันนี้ต้องไปฐานลับแล้วก็ห้องกรรมการด้วยสิ กินอะไรง่ายก็แล้วกัน" พูดพลางระหว่างลงไปที่ห้องครัวเลย


"เอ่~อะไรดีนะ...โยเกิร์ตก็แล้วกัน" พูดจบมิซึกิก็ลงมือหยิบโยเกิร์ตแล้วลงมือทานเลย พอทานเสร็จมิซึกิเลยเลือกที่จะไปที่ห้องกรรมการก่อน เพราะไม่อยากให้ใครมาเห็นเข้า






 

 



 

 

 

 







 

 

 

 

 

 




: โรงเรียนนามิโมริ



| ห้องกรรมการคุมกฎ |



"อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณคุซาคาเบะ"


"อรุณสวัสดิ์ครับคุณอิบุกิ มาเช้าจังเลยนะครับทั้งๆ ที่ความจริงคุณอิบุกิไม่ต้องมาก็ได้นี่ครับ"


"แหมจะให้ฉันอยู่แต่บ้านเฉยๆ ไม่ทำอะไรมันก็เบื่อเหมือนกันนะค่ะ มาเคลียร์เอกสารที่นี่ให้เสร็จก่อนจะไปฐานลับมันก็ยังดีกว่าอยู่แล้วรอให้ถึงเวลาไปนะค่ะ"


"ฮ่าฮ่าฮ่าเข้าใจแล้วครับคุณอิบุกิ แต่ผมก็กลัวคุณเคียวจะมาขย้ำผมมากกว่าที่ผมบังอาจใช้คุณทำงานแบบนี้เยอะๆ เข้าน่ะครับ" คุซาคาเบะพูดพลางนึกถึงสีหน้าของฮิบาริที่จะเข้ามาขย้ำเขา


"มันก็ยังดีกว่าถ้าฉันไม่บอกเคียวคุงเลยนะค่ะ"


"ครับๆ นี้คือเแกสารของช่วงเวลาที่ผ่านมาครับ" พูดจบคุซาคาเบะยอมทำแต่โดยดีแล้วยืดเอกสารแต่ละฉบับให้กับมิซึกิ



   ทำแบบนี้เรื่อยๆ ถึงจะมีบ้างที่ต้องออกไปข้างนอกแต่คุซาคาเบะเองก็จะอาสาไปเองบ้าง จนกระทั่งสายตาเรียวคมนั้นไปเห็นเอกสารของห้องเรียนของเธอเข้า



"เอ๋~สรุปแล้วห้องฉันก็แสดงละครเรื่อง สโนว์ไวท์ งั้นหรอเนี่ย หึก็เหมาะแล้วนี่ก็ในเมื่อในห้องของเราก็มีคนแคระทั้งเจ็ดกับเจ้าชายแล้วนี่น่า" ปากร่างบางที่พูดมานั้นก็ยังคงจับตามองเอกสารตรงหน้าก่อนจะไปเคลียร์เอกสารให้เสร็จก่อนถึงเวลานัด


 

   จนกระทั่งเอกสารที่คงยังเป็นกองโตๆ อยู่ก็เสร็จในที่สุด



"เฮ้อออเสร็จแล้ว...เหนื่อยจัง" มิซึกิพูดพลางพร้อมกับบิดตัวไปมาเล็กน้อยก่อนจะมีอะไรหอมๆ มาแตะจมูกของเธอเข้า


"น้ำชาครับคุณอิบุกิเหนื่อยแย่เลยนะครับ" คุซาคาเบะยืนน้ำชามาให้มืซึกในระหว่างที่เธอนั้นกำลังบิดตัวอยู่


"งานแค่นี้เองไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ แล้วขอบคุณนะคะสำหรับน้ำชา" มิซึกิพูดพลางก่อนจะเอาแก้วนั้นแตะปากแต่ต้องหยุดชะงักไปก่อนจะวางแก้วน้ำชาลงไปกับโต๊ะ


"มีอะไรหรอครับคุณอิบุกิ"


"พอดีว่าฉันมีเรื่องจะคุยด้วยค่ะคุณคุซาคาเบะ"


"เรื่องอะไรหรอครับ"


"งานที่ฉันสั่งไปเสร็จแล้วหรอค่ะ"


"เสร็จแล้วสิครับแหมพูดอะไรครับเนี่ยคุณอิบุกิล่ะก็" คุซาคาเบะพูดพลางแสดงท่าทีขะเขินเล็กน้อยพร้อมเกาหัวหน่อยๆ


"แล้วกลับมาตั้งแต่กี่โมงค่ะ"


"กลับมาเมื่อกี้นี่ครับแล้วตรงมาชงน้ำชาให้คุณอิบุกิไงล่ะครับ"


"งั้นหรอค่ะ แต่ว่าคุณเล่นผิดคนแล้วล่ะ" มิซึกิพูดพลางลุกขึ้นออกมาจากที่นั่ง


"เอ๋หมายความวะ…..อ้ากกก" พูดไม่เปล่าคนตรงหน้าก็ชักมีดสั้นออกมาปักตรงแขนขวา และตรงขาซ้ายของคนตรงหน้าเข้า


"ก็หมายความแบบนี้ไง" มิซึกิไม่พูดเปล่าก็เดินออกมาก่อนจะหยิบมีดสั้นเล่มอื่นที่อยู่บนตัวออกมาด้วย


"ทำอะไรน่ะครับคุณอิบุกิอ๊ากก" คุซาคาเบะร้องออกมาย่างเจ็บปวดเมื่อมิซึกิได้เอาเท้าไปเหยียบเข้าที่ขาซ้าย


"ทำอะไรงั้นหรอ เอ๋~ไงดีน่าก็ตั้งแต่ที่นอกห้องแล้วล่ะ แหมเล่นปิดไม่มิดเลยนะจิตสังหารน่ะ" ร่างแกร่งนั้นก็ชะงักไปทั้งทีเมื่อได้ยินแบบนั้น


"ตะ...ตัง...ตั้งแต่เมื่อไหร่"


"แน่นอนว่าจิตสังหารก็ส่วนหนึ่ง ทีแรกก็อยากแน่ใจอีกหน่อยว่าใช่อย่างที่คิดเปล่าซึ่งมันก็จริง ถ้าถามว่าตรงไหนก็ตรงที่คุซาคาเบะน่ะไม่ชงชาให้ฉันหรอน่ะ เพราะฉันไม่ชอบดื่มชาน่ะสิมันขมจะตายไปเลยไม่ชอบ"


"หนอยแน่แก" พอได้ฟังแบบนั้นแล้วร่างที่เป็นคุซาคาเบะก็กลับร่างเดิมที่เป็นทั้งที


"และแน่นอนว่าภาพลวงตาของสายหมอกน่ะใช้กับฉันไม่ได้หรอ เพราะฉันเองก็มีไฟธาตุสายหมอกอยู่ด้วยน่ะ แต่ก็ดีเหมือนกันกำลังเบื่อๆ อยู่เลยจะทำอะไรดีน้าา ทรมานหรือฆ่าหั่นศพดีล่ะฮิฮิฮิฮิ" ว่าจบร่างบางก็ค่อยๆ บรรจงจัดแจงสิ่งที่เธอกำลังจะทำในทั้งทีอย่างไม่รีรอคำขอร้องอะไรเลยจากคนตรงหน้า

 

 

"อึกอย่านะ...อย่า…ขอร้อง...ไม่...ไม่...ม้ายยยยยยย"


 

 

 


   แน่นอนว่าเสียงที่เล็ดลอดออกไปนั้นไม่มีใครได้ยินหรอ เพราะนี้น่ะเก็บ เสียง

 

 

 

 

 

 

 

______________

 

 

 

อันตรายๆ เล่นกับใครไม่เล่นจริงๆ

มาเล่นกับน้องครกซะได้แหม

อย่าดูถูกน้องครกน้องครกน้อยไปสิย่ะ

แถมคนแคระแล้วเจ้าชายคือใครอ่ะ

อยากรู้ไปลุ้นตอนต่อไปได้เลย

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

178 ความคิดเห็น

  1. #86 루시퍼 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 12:29

    ท่านฮิค่าตัวแพงมากใช่ไหมค่ะไม่ออกมาเลย5555
    #86
    0
  2. #85 [Shiro-san] (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 10:22
    พระเอกค่าตัวแพงจัดๆ
    #85
    0
  3. #84 ผีเสื้อมายาสีแดง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 10:08
    ท่านฮิค่าตัวแพง5555
    #84
    0
  4. #83 Angela0907 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 09:27

    รอท่านฮิ กลับมาจัดการอยู่น้าาาาา
    #83
    0
  5. #82 fugia (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 07:56
    รอฮิบาริ-ซามะกลับมาอยู่น้าาาาา
    ทำไมรู้สึกว่าพระเอกค่าตัวแพง???
    #82
    0