{ Fic Attack on titan & Reborn } ขอโทษที พอดีว่าที่นี่คือที่ไหน( ว่ะ )

ตอนที่ 2 : โลกที่มีแต่ยักษ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 989
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    9 มิ.ย. 61

โลกที่มีแต่ยักษ์

ที่นี่..........คือไหน

ความรู้สึกที่เหมือนอยู่บนพื้นหญ้าสีเขียวขจี มีดอกไม้สวยงาม............ซะที่ไหนล่ะ

พรึ่บ 

ร่างของหญิงสาวผมสีบลอนด์ลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว ตาสีเลือดสดมองไปรอบๆอย่างถี่ถ้วน สิ่งแรกที่เห็นคือพื้นหญ้าโล่งๆมองไกลมีต้นไม้อยู่ไม่น้อย จากที่ดูแล้วไม่น่าจะมีเมืองหรือบ้านคนเลยซักนิด ที่นี่คืออนาคตหรอ......จากที่ได้ยินมาบาซูก้าทศวรรษจะทำให้คนที่โดนไปโผล่ที่อนาคตในอีก 10 ปีข้างหน้าและตัวตนในอนาคตจะย้อนกลับมายังอดีต ถ้าตามความจริงคือตัวตนในอดีตกับอนาคตจะสลับช่วงเวลาซึ่งกันและกัน งั้นเธอก็น่าจะไปโผล่ที่ปราสาทวาเรียในอีก 10 ปีข้างหน้าสิ แล้วทำไม..........ยิ่งคิดยิ่งทำให้ร่างบางงงงวยเข้าไปใหญ่ ปราสาทวาเรียในอนาคตคงไม่ได้เปลี่ยนเป็นป่าหรอกนะ แล้วเธอโผล่มาที่ไหน

" เห้อ.....ยิ่งคิดก็ยิ่งงง เอาเป็นว่าอีก 5 นาทีกคงกลับปัจจุบันเองล่ะ " ว่าจบพร้อมล้มตัวลงนอน จะว่าไปที่นี่ก็น่าอยู่เหมือนกัน ทำไมไม่มีบ้านคนเลยล่ะ ????

ตึง ! ตึง ! ตึง !

หือ.....แผ่นดินไหวหรอ

" .......................... " อืม........แล้วไอ้ชีเปลื่อย( ชั่งกล้าเปรียบเทียบ -[]-//ไรท์)ตัวสูงๆนี่คือใครนะ อยู่ดีๆก็มายืนบังแดด คนกำลังนอนอาบแดดสบายๆแท้ๆ

" เออ...คือ...ช่วยหลบได้ไหมค่ะ คุณกำลังบังแดดอยู่น่ะค่ะ " คนที่นี่ตัวสู๊งสูงเนอะ สูงเกิน 2 เมตร

ตึง !

" !!!!!! " อยู่ดีๆไอ้ชีเปลื่อยตัวสูง มันก็ใช้มือตะครุบลงมา ดีนะที่หลบทัน ไม่งั้น.......ถูกบีบเละคามือมันแน่ จะหาเรื่องสินะ ได้เตรียมตัวตายไอ้ชีเปลื่อย

ตึง ! ตึง ! ตึง ! โครม !

ร่างบางหยิบเอาดาบคาตานะออกมา(เอามาตอนไหน --//ไรท์ มันมีอยู่แล้ว//เดลต้า ) มือทั้งสองข้างจับดาบแน่นพร้อมกับวิ่งตรงเข้าไปหาไอ้ชีเปลื่อยตัวสูง มือข้างขวาตวัดดาบฟัดข้อเท้าของมันจนขาด ร่างยักษ์ล้มลงไปกับพื้น

" หึ คงลุกไม่ได้อีกแล้วล่ะนะ " ถึงจะเป็นคนที่นี่ แต่มาทำตัวเสียมารยาทแบบนี้มันต้องสั่งสอน

ตึง ! ตึง ! ตึง !

" !!!!!! " มีอีกหรอ ซวยแล้วไง คราวนี้สูง 9 เมตรแน่ๆชัวๆ นี่มันเปรตแล้ว เมื่อกี้ 3 เมตรยังพอเข้าใจแต่นี่ 9 เมตร มันเป็นคนใช่ไหมเนี่ย !!!! 

ตึง ! ตึง ! ตึง !

มันวิ่งมาแล้ว ทำไงดี ถ้าทุกคนรู้ว่าฉันต้องมาวิ่งหนีอะไรแบบนี้อายเขาตาย ชื่อเสียงทุกอย่างที่สร้างมาคงพังทลาย พวกวองโกเล่คงคิดว่าฉันอ่อนแอ พวกซันซัสจะขำจนท้องแข็ง พวกรีบอร์นจะมองฉันเป็นเด็ก แค่คิดก็สยองแล้ว T [] T ไม่ได้ๆ ฉันจะมาอ่อนแอไม่ได้ ทำหน้านิ่งแล้วสู้ซะ(คติของหนูเดลต้า//ไรท์ )เมื่อคิดได้แล้ว ขาทั้งสองหยุดนิ่ง มือถือดาบเตรียมสู้อีกครั้ง ใบหน้าเรียบนิ่งฉายแววนักฆ่า สิ่งเดียวที่คิดได้ตอนนี้คือฆ่ามัน

" ไปตายซะ !!!!! " ร่างบางวิ่งตรงไปยังคนยักษ์ พร้อมกับตัดข้อเท้าเหมือนเดิม และก็เป็นไปตามคาดร่างยักษ์ใหญ่ล้มลง นี่เธอตัดขาคนถึงสองคนเลยหรอเนี่ย ชั่งสิฆ่าก็ฆ่ามาแล้วทำให้พิการเดินไม่ได้จะเป็นอะไรไป

ตึง ! ตึง ! ตึง !

มีอีกหรอเนี่ย ดูซิว่าจะสูงซักแค่ไหนเชียว

" ........... " อืม......มันคือคนเดิม เพิ่มเติมคือ มันเดินได้ !!!! ว๊อท จำได้ว่าตัดขาขาดเลือดกระเด็นไม่มีทางที่มันจะกลับมาเดินได้แน่นอน หรือมันงอกขาใหม่ คนที่ไหนเขางอกขาใหม่ได้ !!!!!

หรือมัน..........ไม่ใช่คน

ไม่ใช่เวลามาคิด ถ้าตัดขาแล้วมันยังเดินได้อีกคราวนี้ตัดแขน ตัดขา ตัดหัว ซะเลย ดูซิมันยังจะมีชีวิตต่อไปได้อีกไหม

" แกเป็นตัวอะไรกันแน่ " ร่างบางพุ่งตัวไปด้วยความเร็ว พร้อมตวัดปลายดาบฟันที่ข้อเท้าข้างเดิมที่เคยฟันขาดมาแล้ว แต่คราวนี้ไม่ใช่แค่เท้านะที่จะขาด หัวก็ด้วย หลังจากที่มันล้มลงร่างบางก็ใช้ดาบสีเงินคมตวัดตัดหัวร่างยักษ์อย่างรวดเร็วและลึกพอที่จะทำให้หัวมันขาดได้ เลือดสีแดงสดกระเด็นมาโดนใบหน้าสีขาวนวล ความรู้สึกแรกที่รับรู้ถึงคือ...ร้อน....ร้อนมากๆ ทำไมเลือดมันถึงได้ร้อนขนาดนี้นะ

" ร้อนชะมัด หือ......... " เมื่อจัดการเสร็จแล้ว เลือดที่อยู่บนใบหน้าก็เริ่มระเหยกลายเป็นไอ หัวของมันก็มีไอโพยพุ่งออกมา ข้อเท้าที่ขาดด้วย นี่มันเรื่องอะไรกัน.......

" !!!!!!!!! " แย่แล้ว....ทำไม.....ขาของมัน.......ถึงได้......งอกออกมาใหม่ล่ะ !!!! ไม่สิไอ้ตัวเมื่อกี้มันก็เริ่มลุกขึ้นมาแล้วด้วย นี่มันงอกอวัยวะใหม่ได้หรอเนี่ยยยยยย ตายแน่ๆ ซวยจริงๆ คนที่นี่มันเป็นอะไรไปหมดดดดดด

" โถ่เว้ย แค่ตัวเดียวก็จะแย่อยู่แล้ว นี่ 2 ตัวเลยหรอ ชิ ! หนีไปก่อนแล้วกัน " ในเมื่อสู้ไม่ได้ก็ต้องหนี ต่อให้ต้องโดนประณามว่า คนอ่อนแอ ก็ยอม !!!!

ตึงๆๆๆๆๆๆๆ

" อย่าตามมานะ !!!!!!! " มันฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องรึไง ! ตามอยู่ได้ โรคจิตหรอว่ะ คนที่นี่มันเป็นอะไร นอกจะไม่ใส่เสื้อผ้า ตัวสูง หน้าตาดูจิตๆ ไม่มีอวัยวะเพศ........เดี๋ยว ไม่มีอวัยวะเพศ !!( พึ่งรู้หรอ//ไรท์ ) ทำไมล่ะ มันไม่ใช่คนแล้ว ฆ่าก็ไม่ตาย แถมยังงอกอวัยวะได้อีก มันจะบ้าเกินไปแล้ว นี่เธออยู่ที่ไหนเนี่ยยยยยย

หือ.....ป่า บิงโก !!

ร่างบางวิ่งเข้าไปในป่าอย่างรวดเร็ว โดยที่ยักษ์ทั้งสองยังคงตามมาติดๆ หญิงสาวพยายามบุกป่าฝ่าดงไปในที่แคบๆแต่มันก็ยังคงสามารถพัง(?)เข้ามาหาเธอได้ เมื่อเริ่มหมดหวัง ดวงตาสีเลือดสดกลับมองเห็นบ้านหลังหนึ่ง ถึงจะดูเก่าแต่ก็น่าสามารถที่จะปกป้องเธอจากพวกยักษ์เหล่านี้ได้ ไม่รอช้าขาทั้งสองรีบเปลี่ยนทิศทางวิ่งไปยังบ้านร้าง มือทั้งสองผลักประตูไม้เก่าๆ สายตาทั้งสองพยายามหาที่มีกั้นทางประดูเอาไว้ แต่ก็พบแต่ความว่างเปล่า บ้านหลังนี้ไม่มีอะไรเลย 

" แฮก...แฮก... " เสียงหอบหายใจดังขึ้นเป็นระยะๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอต้องวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน เมื่อเสียงด้านนอกเริ่มสงบลง ร่างบางทรุดลงไปนั่งกับพื้นที่มีฝุ่นเกาะเยอะพอสมควร หลังจากสงบสติเรียบร้อยแล้ว ขาทั้งสองข้างได้ลุกขึ้นยืน มือทั้งสองปัดก้นเบาๆเป็นการทำความสะอาด 

รักสะอาดนะ......แต่ไม่ชอบทำความสะอาด - ^ - ( สรุปยังไงกันแน่//ไรท์ )

" เก่าชะมัด............. " มือบางลูบไปบริเวณชั้นหนังสือเก่า สิ่งแรกที่เห็นตอนเข้ามาก็คือชั้นหนังสือ 3 ชั้นนี่แหละ แต่ที่แปลกคือไม่มีหนังสืออะไรเหลืออยู่เลยสักนิด บ้านก็ดูโล่งๆเหมือนเก็บของไปหมดแล้ว แต่ทำไมเหลือชั้นหนังสือไว้ล่ะ ยิ่งคิดยิ่งเครียด การที่เธอโผล่มาที่นี่แล้วต้องสู้กับยักษ์ประหลาดๆที่ไม่รู้วิธีฆ่า แถมตั้งแต่ที่วิ่งมาไม่มีบ้านเลยด้วย มันเกิดอะไรขึ้นกับที่นี่กันนะ

" หือ.......... " ระหว่างที่กำลังจะหมุนตัวกลับ ดวงตาทั้งสองสบกับบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ใต้ชั้นหนังสือ ถ้าดูผ่านๆอาจจะคิดว่าเป็นผ้าผืนหนาๆแต่ไม่ใช่มันคือสมุดปกสีดำ ขาทั้งสองย่อลงมือข้างขวายื่นไปเก็บหนังสือปริศนาที่หน้าปกแทบจะไม่มีอะไรเลย เธอจึงตัดสินใจลองเปิดดู สิ่งที่พบคือ มันเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับที่นี่ !!!!

" ไหนดูซิ ว่ามันเขียนอะไรบ้าง " สองหน้าแรกเป็นหน้าเปล่า แต่เมื่อเปิดไปอีกหน้ากลับมีข้อความเขียนแค่นิดเดียวเท่านั้นและที่สำคัญมันไม่มีเขียนต่อไปอีกด้วย

" ไททัน ?? " แล้วไอ้ไททันนี่มันคืออะไร ชื่อคนหรอ ไม่น่าใช่เอะหรือใช่ 

ไททัน คือ สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ กินมนุษย์เป็นอาหาร แค่นี้ ว๊อท จะเข้าใจไหมเนี่ย --*

" หือ.......งั้นไอ้ตัวที่ไล่จับเราก็ชื่อไททันสินะ " แสดงว่ามันไม่ใช่คน เออเจริญ นอกจากจะมาอยู่ในที่แปลกแล้ว ยังต้องมาเจออะไรแปลกๆอีก จะอยู่ได้ไหมเนี่ย

" แล้วจะอยู่ยังไงล่ะเนี่ย โว้ยยยยยยยยยยยยย " แสดงว่าคนที่นี่ตายหมดแล้วหรอ เอิ่ม....ไม่น่าเลยเดลต้า ไม่น่าเลย ตายๆ

" จริงสิ พวกแหวนกับกล่อง " ถึงจะไม่ค่อยชอบพกเครื่องสื่อสาร แต่เธอก็พกแหวนกับอาวุธกล่องมาเยอะพอสมควร

" แหวนนภา 2 วง แหวนวายุ 3 วง แหวนเมฆา 4 วง อาวุธกล่อง 3 สัตว์กล่อง อืม....เอามาครบสินะ " ถึงจะโล่งอกที่มีของพร้อม แล้วที่อยู่ล่ะ ไม่ต้องถามเรื่องอาหารการกินเลย ถ้าหาไม่ได้จบข่าว !!!

" มันน่าจะมีทางที่ดีกว่านี้สิ................ " ความหวังครั้งสุดท้ายค่อยๆเลือนหายไป ความกลัวเริ่มกัดกินจิตใจไปทีละนิด ถ้าเธอตายล่ะ........ถ้าเธอไม่สามารถกลับไปโลกเดิมได้ล่ะ............และถ้าเธอติดอยู่โลกนี้ไปตลอด ทุกคนจะตามหาเธอไหม อ่า..............แย่ชะมัด

น้ำใสสีขาวเอ่อล้นออกมาจากดวงตาคู่สวย ดวงสีตาเลือดสดเริ่มสั่นไหว แขนทั้งสองกอดกับหัวเข่าแน่น ถึงแม้ว่าโลกโน้นเธอจะไม่เคยนั่งกอดเข่าเลยก็ตาม เพราะซันซัสบอกว่าคนที่นั่งแบบนั้นคือพวกคนอ่อนแอ แต่นี่จะเป็นครั้งแรก.......ครั้งแรกที่เธอยอมอ่อนแอ........ครั้งแรกที่เธอต้องการคนปกป้อง

" ฉันควรจะทำยังไงดี " 

" ฉันอยากจะกลับไปเหลือเกิน "

" อยากเจอทุกคน "

" อยากเจอพวกนายทุกคน "

" ได้ยินไหม......อึก....ฮือ....... "

' จะยอมแพ้แล้วหรอครับ '

จริงสินะ คนเรานั้นย่อมอ่อนแอ มีชีวิตอยู่เพื่อดิ้นรนอยู่ต่อไป ต่อให้ต้องใช้วิธีสกปรกก็ยอม อ่า......ไม่ดีเลยแฮะ ให้ปีศาจในจิตใจควบคุมแบบนี้

' หึหึ นึกว่าจะยอมแพ้ซะแล้วสิ '

" เงียบน่า เป็นแค่ปีศาจที่อยู่ในจิตใจ อย่ามาสอน.......... " หงุดหงิดชะมัด รอให้กลับไปได้ก่อนเถอะ จะอาละวาดให้ดู

ตึง ! ตึง ! ตึง !

เสียงนี้มัน......

" ไททัน...... " มันกำลังใกล้เข้ามา ชิ.....คนกำลังอารมณ์เสียแท้ๆ ใช้อาวุธกล่องฆ่าแล้วกัน แต่ว่า...จุดอ่อนมันอยู่ตรงไหนล่ะ มนุษย์ยังมีจุดอ่อนบนร่างกายแล้วไททันล่ะ หรือไม่มีมีจุดอ่อนกันแน่

" งั้นตอนรีบฆ่าตอน.......... " ยังไม่ทันที่จะได้ตัดสินใน ก็มีเสียงดัฅโครมครามขึ้นทางด้านนอก ร่างบางนั่งชันเข่าตรงขอบหน้าต่าง ดวงตาทั้งสองจ้องมองไปยังนอกบ้าน สิ่งแรกที่เห็นคือ.......

มนุษย์กำลังสู้กับไททันอยู่ !!! แสดงว่ามนุษย์ยังไม่ตายสินะ หรือว่าเป็นคนกลุ่มน้อยที่เหลือรอดจะว่าไปคนกลุ่มนั้นก็ใส่ชุดแปลกๆด้วยแฮะ ใส่ผ้าคลุมสีเขียวด้านหลังมีสัญลักษณ์อะไรก็ไม่รู้ เหมือน จะเป็นรูปปีกสีขาวน้ำเงินไขว้กัน และที่สำคัญไอ้กล่องสี่เหลี่ยมที่อยู่ตรงขาทั้งสองมันคืออะไร -*- ดาบที่เหมือนกับใบมีดคัตเตอร์อันใหญ่ๆ เอาไว้ทำอะไรน่ะ ฆ่าไททันหรอ

ฟิ้ว ! ฉึก ! โครม !

" เหหหหหหหหหหหหห " จุดอ่อนมันอยู่ที่ท้ายทอยสินะ มิน่าล่ะ ฆ่ายังไงก็ไม่ตายต้องตัดเนื้อตรงท้ายทอยออกสินะ ถึงจะสิ้นฤทธิ์ ค่อยน่าฆ่าทิ้งหน่อย( เริ่มโรคจิตล่ะ//ไรท์)

หลังจากที่ได้ดูการแสดงโชว์เทพฆ่าไททัน กลุ่มคนผู้เหลือรอด(ชอบตั้งชื่อแปลกๆ//ไรท์ ยุ่ง!!//เดลต้า )ก็ได้มารวมตัวกัน ถ้าสังเกตดีๆมีม้าด้วนนี่หว่า แสดงว่ามาใกล้สินะเนี่ย ถ้าตามไปจะดีไหมนะ

" นี่ๆเอลวิน ตอนเข้ามาฉันเจออะไรแปลกๆด้วยล่ะ " หญิงสาวใส่แว่น ผมสีน้ำตาล ดวงตาสีเดียวกันกับสีผม พูดกับผู้ชายผมสีทองตัวสูงๆดูท่าจะเป็นหัวหน้าล่ะมั้ง สูงชะมัด ไม่ถูกชะตาสุดๆ

" เจออะไรล่ะ " ผู้ชายผมสีทองถามหญิงสาวด้วยความสงสัย การที่เพื่อนเขาถามอะไรแบบนี้แสดงว่ามันต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ หญิงสาวเมื่อได้ยินดังนั้นก็แสยะยิ้มก่อนที่จะทำหน้าตาโรคจิตๆ 

" นายเห็นต้นไม้ตอนเข้ามาที่นี่ไหม " เธอถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมผิดกับเมื่อกี้ลี้ลับ พร้อมกับมองผู้เป็นเพื่อนที่อยู่ข้างๆ

" เห็น ถามทำไม " ที่มาที่นี่ก็เพราะต้องการเตรียมการวางแผนอะไรให้เรียบร้อยก่อนที่ออกสำรวจต่อ พอมาถึงจุดนี้กลับพบกับไททันจำนวนสองตัว พวกมันกำลังเดินออกมาจากป่า เมื่อเห็นว่าเข้ามาใกล้กระบวนทัพเกินไปเลยต้องจัดการทิ้ง แต่พอมองไปทางป่ากลับพบว่าต้นไม้จำนวนมากโดนทำลาย ดูจากสภาพคงเป็นไททันสองตัวนี้ที่ทำ แล้วมันทำเพื่ออะไรล่ะ หรือมันพยายามจะจับอะไรบางอย่าง ยิ่งน่าสงสัย ไททันไม่กินสิ่งอื่นนอกจากมนุษย์ หรือจะมีมนุษย์นอกกำแพง

" ไม่เอาน่าเอลวิน นายน่าจะคิดได้นะว่ามันสื่อถึงอะไร " หญิงสาวพูดดักหน้าเหมือนรู้ทัน แต่ขอถามเพื่อความแน่ใจหน่อยเถอะนะ

" นี่เธอจะบอกว่ามีมนุษย์อยู่นอกกำแพงงั้นหรอ " ถึงจะฟังดูเหลือเชื่อ แต่ถ้าเป็นความจริง คนๆนั้นคงช่วยเหลือพวกเขาได้เยอะอย่างแน่นอน

" ฉันก็ไม่แน่ใจ แต่ถ้ามีจริงๆล่ะก็.....สุดยอดไปเลย !!!!! " เจ้าหล่อนพูดจบก็กระดี๊กระด๊าใหญ่ โรคจิตจริงๆ

" โฮ่ย เอลวิน จะทำยังไงต่อ " ชายร่างเล็ก เดินลงมาจากศพไททันที่ตนเพิ่งฆ่าไปเมื่อครู่ เขาอยากรีบกลับเข้าไปในกำแพงแล้วสิ เหนื่อยเป็นบ้า

" เราจะสำรวจที่นี่ก่อน " หลังจากที่ได้ยินคำสั่งของผู้บัญชาการ ทุกคนต่างแยกย้ายนำม้าไปผูกกับต้นไม้ใกล้ๆทันที











" ...................... " ร่างบางพยายามนั่งให้เงียบที่สุด พื่อไม่ให้เกิดเสียงดัง เธอยังคงไม่อยากลองเสี่ยงเข้าไปขอความช่วยเหลือจากคนพวกนี้ และอยากจะลองใช้ชีวิตอยู่ที่นี่สักพักด้วย แต่ถ้ากลับไปได้ก็กลับนะ จะอยู่ทำไมเสียเวลาเปล่าๆ

ตึก....ตึก....

เสียงฝีเท้าดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ถ้าให้เดาตอนนี้คงเริ่มมีคนเข้ามาใกล้ๆบ้านหลังนี้แล้ว อย่าเปิดประตูเข้ามาเถอะ ไม่งั้นได้ซวยกว่าเดิมแน่ เธอไม่อยากจะซวยเพิ่มแล้วอะนะ

กึก.......

" มีแต่บ้านร้างแฮะ " เสียงผู้หญิงหรอ แต่ไม่ใช่เสียงของคนเมื่อกี้ แสดงว่ามีผู้หญิงอีกหรอ นึกว่ามีคนเดียวซะอีก

" เจออะไรเพิ่มไหม "

" เจอแต่บ้านร้างค่ะ หัวหน้า "

" ดี งั้นเข้าไปสำรวจซะ "

อุ๊ย..............ซวยแล้ว เอาไงดีๆ ถ้าโดนเจอตัวล่ะก็จะโดนฆ่าไหมว่ะ ไม่ๆต้องฆ่าก่อน ดีล่ะเตรียมตัวฆ่าเลยแล้วกัน มือข้างขวาหยิบมีดพกออกมาจากเสื้อสูท ถ้ามีดพกไม่พพอก็ยังมีปืนพกกับพวกกล่องอยู่ ถือว่าทุ่นแรงไปเยอะเลยล่ะ 

" หือ.....???? " ก่อนที่จะเตรียมสู้ ขากลับไปสะดุดกับบางสิ่งบางอย่างที่อยู่บนพื้นบ้าน ทรงสี่เหลี่ยม มีซิป และสายสะพายทั้งสองข้าง กระเป๋าสะพาย ???? ทำไมถึง....เมื่อกี้ไม่มีนี่หน่า

' หึหึ '

" ฝีมือนายสินะ ริวเซย์ " เสียงหวานพึมพัมเบาๆ ในบ้านนี่ไม่มีอะไรเหลือ ตอนที่เธอเข้ามาก็ไม่มีกระเป๋าอะไรทั้งนั้น จะเป็นใครได้ถ้าไม่ใช่มัน

' หึหึ ควรขอบคุณผมนะครับ '

" อือ ขอบคุณ " ถึงจะพูดเสียงเรียบแต่น้ำเสียงก็ทำให้รู้ได้ว่าเป็นเสียงจากใจจริง 

' หึหึ เอากล่องกับแหวนใส่ในกระเป๋านะครับ จะได้หาใช้ได้สะดวกๆ ' เสียงทะเล้นยังคงดังก้องอยู่ในหัว เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่เธอได้รับความช่วยเหลือจากปีศาจแบบนี้ อ่า............3 ครั้งแล้วสินะ

" รู้แล้วน่า " ทำเป็นสั่ง ชิ........

' หึหึ อย่าเพิ่งอารมณ์เสียสิครับ ผมเป็นห่วงนะ ' 

" เป็นห่วงหรอ~~~~~~ " เชื่อตายล่ะ !!!!!

' หึหึ ห่วงสิครับห่วงสุดๆ เจ้านายของผม '

" ของนาย !!!!! ไอ้- "

แอ๊ด..............

" !!!!!!!!!!!!!!!!!! "



Be  continue


จบไปแล้ววววว สำหรับตอนแรก 
ไรท์ : แหมๆพอโผล่มาโลกอื่นร้องไห้เลยหรอออออออ
เดลต้า : ก็มัน..............ชิ //สบัดหน้าหนี
ไรท์ : เอาน่าๆ สปอยตอนหน้า






" เธอเป็นใคร "

" เป็นคน "

" ไอ้เด็กนี่ -*- "




ถามคนอ่านทุกท่าน 
เรายังคงให้ทุกท่านเสนอได้ว่าจะให้เราแต่งแนวไหน
1.เป็นคู่
2.มีวายนิดๆ
3.มียูรินิดๆ
4.ยูริ
5.ฮาเร็ม(ทั้งชายหญิง)


คอมเม้นด้วยน้าาาาา ขอโทษที่อัพช้า เพราะไม่ค่อยว่าง








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

71 ความคิดเห็น

  1. #63 anwBebBoom (@-Hinase-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 06:45
    บาซูก้าทะลุมิติว่ะนาย55555
    #63
    0
  2. #58 Aum (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 19:56

    ฮาเร็ม

    #58
    0
  3. #30 Ting0616563257 (@Ting0616563257) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 22:08
    เราขอเป็นคู่คะพอดีเราไม่ค่อยถูกกับเนื้อเรื่องฮาเร็มคะ
    #30
    0
  4. #24 kushu-san (@kushu-san) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 23:46
    ส่วนตัวจะฮาเร็มหรือมีคู่ก็ได้เเต่อยากให้ติเรื่องอารมณ์ตัวละครเเละการบรรยายนิดนึงส่วนตัวรีดเดอร์อยากให้นิยายเรื่องนี้มีหลักการเเละเหตุผลของวัยรุ่นอายุ20ปีมากกว่านี้ส่วนการพบเจอถ้าเป็นการเอา2เรื่องนี้มาcrossoverกันในเเนวไหนก็ควรจะพิมพ์บอกกันหน่อยเพราะ2เรื่องนี้มันเป็นอนิเมะคนละเเนวกันการจะนำทั้ง2เรื่องมาจับโคเวอร์ ก็ควรโอนเอนไปในเรื่องใดเรื่องนึง เช่นไรท์เน้นเเฟนฟิคเรื่องนี้ไปทางไททัน ไรท์ก็ควรจะให้ความคิด ของตัวละครมันดูมีมิติกว่า ดูมีความคิดอยากให้เข้าถึอารมณ์ตัวละครมากกว่านี้ ง่ายๆก็คือ คล้ายๆการเน้นความเป็นจริงมากกว่า้ล่น ความคิดของมนุษยเมื่อพบเจอสิ่งที่เเปลกก็จะเกิดความหวาดกลัวเเละความไม่ไว้วางใจเเละคุณควรจะดูไม่ใช่ไรท์เอาตัวละครocที่ตัวเองเเต่งมาเเล้วให้ความรู้สึกกลิ่นไอเเฟนฟิคของเรื่องเหมือนรีบอนทั้งเรื่อง มันก็ไม่ต่างกับนิยายที่พล็อตเรื่องเหมือนตัวละครเทพทรูเเล้วไปสร้างฮาเร็มต่างโลกเหมือนนิยายทะลถมิติทั่วๆไปนั้นเเหละเเต่เเค่เปลี่ยนมันเป็นเเฟนฟิคต่อให้สมมุติไรท์เป็นมือใหม่หัดเเต่งนิยายเเต่ถ้าเเนวคิดของไรท์ในเเฟนฟิคเรื่องนี้ดีคนอ่านเเละคนที่ดูเขาก็คิดว่ามันหน้าสนใจเเละค่อยเรียนรู้ในการเเต่งไปทีละนิด
    #24
    1
  5. #13 SaikoKirito (@SaikoKirito) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 16:30
    1ค่ะ เราไม่ชอบฮาเร็ม
    #13
    0
  6. #12 KaristaTangngern (@KaristaTangngern) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 21:37
    ทั่งขายและหญิงเลย
    #12
    0
  7. #11 Kuizumi (@furnaunchanita) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 20:36
    มาต่อเร็วๆนะคะ ชอบเรื่องนี้มาก😁
    #11
    0
  8. #10 SasiprapaSutaram (@SasiprapaSutaram) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 20:36
    555555เอาฮาเร็มชายหญิงนี้เเหละที่หามานาน
    #10
    0
  9. #9 SirinunRaksawan (@SirinunRaksawan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 20:04
    5.ฮาเร็ม(ทั้งชายและหญิง)

    #9
    0