{ Fic Attack on titan & Reborn } ขอโทษที พอดีว่าที่นี่คือที่ไหน( ว่ะ )

ตอนที่ 1 : บทนำแห่งความซวย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,038
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    3 มิ.ย. 61

บทนำแห่งความซวย

อิตาลี 19.00 น.

ปราสาทกลางป่าของเหล่าวาเรียกำลังตกอยู่ในสภาวะเคร่งเครียด ลูกน้องทั้งหลายต่างวุ่นวายในการปฏิบัติหน้าที่ ส่วนภายในปราสาทกำลังจะพังแหล่ไม่พังแหล่

ปัง !!!

" โว้ยยยย ไอ้บอสเวรตะไลบอกแล้วไงว่าอย่ายิงปืนในปราสาท !!!!!! " เสียงของ สเปลบี  สควอโล่ ผู้พิทักษ์แห่งพิรุณของวาเรียดังขึ้น คนยิ่งอารมณ์เสียอยู่ยังต้องมาเจอกับไอ้บอสเอาแต่ใจนี่อีก 

" หุบปากไอ้ฉลามสวะ " ซันซัส พูดขึ้นอย่างขัดใจ อีกคนเมื่อได้ยินดังนั้นก็ยิ่งปรี๊ดแตกมากกว่าเดิม

" แกว่ายังไงนะ !!!! "

" ต๊ายตาย อย่าทะเลาะกันเลยนะฮ๊า~ " เสียงกระดี๊กระด๊า คงเป็นใครไม่ได้นอกซะจากผู้พิทักษ์แห่งอรุณ ลุซซูเรีย

" ชิชิชิ เจ้าชายไม่ขอยุ่งด้วยนะ " ชายหนุ่มผมสีบลอนด์ มีมงกุฏอันเล็กๆประดับอยู่บนหัวพูดขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ คงเพราะชินแล้วล่ะมั้ง

" รุ่นพี่เบลก็พูดแบบนี้ตลอดนิครับ " เด็กชายผมสีเขียวที่ใส่หัวกบพูดขึ้นด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง แต่หน้าตานิ่งๆนั่นบางครั้งมันก็ดูเหมือนกวนไม่ใช่น้อย

" ต๊าย เบลจังกับฟรานจังก็มาช่วยเดี๊ยนห้ามหน่อยสิฮ๊า~ " กระเทยร่างยักษ์พูดพลางยื่นมือขอความช่วยเหลือจากชายหนุ่มสองคน 

" ชิชิชิ ไม่เอาด้วยหรอกเจ้าชายยังไม่อยากโดนเชือดทิ้ง " เบลเฟกอล ผู้พิทักษ์แห่งวายุของวาเรีย หรือที่ทุกคนรู้จักในนามของเจ้าชายนักเชือดปฏิเสธทันควัน สำหรับเขาแล้วบอสเวลาโกรธน่ากลัวจะตาย

" Meก็ขอไม่ยุ่งด้วยคร้าบ " ฟราน เด็กหัวกบ ผู้พิทักษ์แห่งสายหมอกคนที่2ของวาเรีย รองจากมาม่อน พูดสนับสนุนผู้เป็นรุ่นพี่ของตน

" บอสวางปืนลงด้วยครับ " ชายผมสีดำ มีหนวด หน้าตาน่าสยอง ผู้พิทักษ์แห่งอัสนี เลวี่  อาแทน ผู้ที่เคารพบอสอย่างสุดหัวใจ เขาพยายามโน้มนาวซันซัสอย่างสุดความสามารถ ก่อนที่ปราสาทจะกลายเป็นผุยผง

" เห้อ เสียตังค์จ่ายค่าซ่อมปราสาทอีกแล้ว " ไวเปอร์หรือมาม่อน ผู้พิทักษ์แห่งสายหมอกคนที่1ของวาเรีย พูดขึ้นอย่างหน่ายๆ นี่เขาต้องเสียงตังค์จ่ายค่าซ่อมปราสาทอีกแล้วหรอเนี่ย จำได้ว่าพึ่งจ่ายไปเมื่อ 2 อาทิตย์ที่แล้วนะ

" ต๊าย ถ้าบอสไม่หยุดเราก็ซวยนะฮ๊า~ " ลุซซูเรียพูดออกมาพร้อมทำท่าทางบิดไปมา ถ้าเป็นไปได้เขาก็อยากให้คนๆนั้นกลับมาเร็วๆ ไม่งั้นบอสคงได้ทำลายปราสาทพังแน่ๆ

" โว้ยยยยยยย ยัยนั่นยังไม่กลับมาอีกหรอ !!!!!! " สควอโล่ท้วงถามคนอื่นๆ ในขณะที่ตัวเองก็คอยหลบกระสุนปืนไปด้วย

" ชิชิชิ เจ้าหญิงยังไม่กลับมาเลย " เป็นอีกครั้งที่พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมผู้พิทักษ์คนใหม่ของวาเรีย ถึงชอบไปไหนมาไหนคนเดียวโดยไม่บอกใครเลยแบบนี้

" Meว่ารุ่นพี่เดลต้าคงกำลังซื้อเค้กมากินแหงๆ " ฟรานมองบนอย่างเอือมๆ เขาพยายามเข้าใกล้รุ่นพี่เดลต้าทุกหนทาง แต่ยิ่งเข้าใกล้เท่าไหร่ก็ยิ่งเหมือนห่างออกไปไกลเท่านั้น เขาล่ะอยากจะรู้จริงๆว่ารุ่นพี่เดลต้าคนนี้เป็นคนยังไง ทำตัวเงียบๆเรียบๆ ดูเป็นคนไม่ค่อยเข้าสังคมไม่เอาไหน แต่จริงน่ากลัวสุดๆเลยล่ะ

" กลับมาแล้ว " เสียงใสเรียบนิ่งดังขึ้น พร้อมกับบานประตูที่ถูกเปิดออกโดยร่างบางผมสีบลอนด์ทรงเกล้ามวย ตาสีเลือดสดที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของเจ้าตัวที่ไม่เหมือนใคร ในมือถือถุงกล่องขนมเค้กเต็มไปหมด

" โว้ยยยยยย กลับมาแล้วหรอยัยแสบ " เสียงของสควอโล่ทำให้ซันซัสหยุดนิ่ง จากอารมณ์ตอนแรกที่กำลังโกรธโมโหได้กลายเป็นความโล่งอกเข้ามาแทนที่

" อือกลับมาแล้ว ว่าแต่..................ทำไมปราสาทถึงเละขนาดนี้ " ร่างบางผมสีบลอด์กล่าวออกมาอย่างขุ่นเคือง ใครมันทำปราสาทรกนะ อย่าให้รู้เชียวแม่จะเชือดทิ้งให้ - -*

" ซื้ออะไรมาเยอะแยะเดลต้า " มาม่อนมองของที่อยู่ในมือของร่างบางอย่างหงุดหงิด ถึงจะชอบเค้กขนาดไหนก็ไม่จำเป็นต้องเหมามาหมดทุกรสเลยนิ เปลืองตังค์

" ก็อยากกิน " ร่างบางตอบเสียงเรียบ เดลต้า  แลนเซอร์ ผู้พิทักษ์แห่งเมฆาคนใหม่ของวาเรีย เป็นคนสนิทของซาวาดะ อิเอมิสึ จึงถูกไหว้วานให้เข้าหน่วยวาเรีย และคอยเป็นครูฝึกให้เหล่าวองโกเล่รุ่นที่ 10 ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว แต่ก็ไม่ได้เต็มใจล่ะนะ

" ชิชิชิ เจ้าหญิงไม่กลัวอ้วนหรอ " เบลเฟกอลพูดเป็นแนวล้อเลียน มือเริ่มจับๆลูบๆไปทั่วหัวของคนเตี้ยกว่า จนอีกคนเริ่มรำคาญ

" อ้วนแล้วมันหนักหัวนายรึไง " เดลต้าตอกกลับอย่างทันควัน มือบางปัดมือของอีกคนอย่างหงุดหงิด เดิมทีเธอเป็นคนที่ไม่ชอบให้ใครมายีหัวเล่น แต่ถ้าลูบเฉยๆก็พอได้

" หายไปไหนมา " เสียงหงุดหงิดของซันซัส ทำให้เดลต้าหันไปมองทันที อ่า.....นี่เธอคงทำให้ทุกคนเป็นห่วงสินะ

" ไปทำภารกิจ พอทำเสร็จแล้วเห็นร้านเค้กเลยคิดว่าทุกคนน่าจะหิว ก็เลย......... " เดลต้าเงียบไปแทบจะทันที เธอเป็นห่วงทุกคน ไม่อยากให้ทุกคนต้องลำบากหรือเดือดร้อนเพราะเธอ ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกผิด อย่างน้อยถ้าเธอบอกทุกคน ทุกคนอาจจะไม่ต้องเป็นห่วงเธอขนาดนี้

" นี่รุ่นพี่ซื้อมาฝากพวกMeหรอคร้าบ " ฟรานแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง รุ่นพี่ก็เป็นคนดีเหมือนกันสินะ ถึงบางครั้งจะชอบถีบเขาก็เถอะ(เอิ่ม..//ไรท์)

" อือ แต่ให้คนล่ะชิ้นนะ " เดลต้าเดินเข้าไปในครัว ก่อนจะออกมาพร้อมจาน 8 ใบ

" หือ เธอซื้อมากี่ชิ้น " เลวี่ถามออกไป คนอย่างเดลต้าเนี่ยนะจะยอมแบบเค้กของตัวเองง่ายๆ

" 17 ชิ้น " ร่างบางตอบส่งๆพลางจัดเค้กใส่จาน พร้อมกับชุดน้ำชาที่เตรียมมาตอนไหนก็ไม่มีใครรู้

" 17 ถ้าแบ่งให้พวกเดี๊ยน ก็จะเหลืออีก 10 ชิ้นสินะฮ๊า แล้วอีก 9 ชิ้นเดลต้าจังเอาไปให้ใครหรอฮ๊า~ " ลุซซูเรียถามอย่างออกนอกหน้า เขาอยากรู้จริงๆว่าเด็กน้อยแสนน่ารักของเขาจะเอาเค้กไปให้ใคร ถ้าเป็นผู้ชายล่ะก็เขาอยากจะเห็นหน้าจริงๆ

" เปล่าหรอกเจ๊ลุซ กินเอง " เดลต้าตอบพลางใช้ช้อนตักเค้กเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ ในขณะที่ 7 คนเงิบเป็นที่เรียบร้อย

" นี่เธอกิน 10 ชิ้นเลยหรอ !!!! " สควอโล่ตะโกนเสียงดัง คนทั้งปราสาทปิดหูอย่างรวดเร็ว

" น่ารำคาญ " เดลต้าพูดออกมาอย่างหัวเสียง พร้อมทั้งปากล่องเค้กที่กินเสร็จแล้วใส่สควอโล่อย่างหมั่นไส้

" ยัยเปี๊ยกเตรียมตัวไปญี่ปุ่ซะ " ซันซัสกล่าวขึ้นอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย เหล่าวาเรียทั้งหลายต่างงงงวย อยู่ดีๆบอสก็จะส่งยัยแสบไปญี่ปุ่นเนี่ยนะ

" โว้ยยย แกจะส่งยัยแสบไปญี่ปุ่นทำไมว่ะ "

" ชิชิชิ บอสจะส่งเจ้าหญิงไปไหนหรอ "

" Meขอตามรุ่นพี่เดลต้าไปด้วยนะคร้าบบบ "

" ต๊ายตาย บอสมีเรื่องอะไรหรอฮ๊า~ "

" บอสครับ "

" คงไม่เสียตังค์สินะ "

" ............... "

" วองโกเล่ต้องการให้เธอไปฝึกให้ " หลังจากที่ตกอยู่ในความเงียบมานาน ซันซัสได้บอกจุดประสงค์ที่จะส่งร่างบางไปญี่ปุ่น ส่วนเจ้าตัวเมื่อได้ยินดังนั้นก็นิ่งเงียบไป

" งั้นหรอ.......... " เดลต้าพูดอย่างเหม่อลอย มือที่ถือช้อนยังคงทำหน้าที่ตักเค้กเข้าปากอย่างสม่ำเสมอ 

" ไปเตรียมตัวซะ พรุ่งนี้พวกเราจะไปส่ง "

" อือ "







ญี่ปุ่น 7.00 น.

หลังจากที่เหล่าวาเรียทั้งหลายมาส่งถึงญี่ปุ่น เดลต้าก็ได้เดินทางมาถึงที่หมาย ตรงหน้าของเธอคือบ้านของวองโกเล่รุ่นที่ 10 เข้าไปดีกว่า....

" สวัสดีค่ะ คุณซาวาดะ  นานะ " เดลต้ากล่าวทักทายหญิงสาวผมสีน้ำตาลที่กำลังตากผ้าอยู่ ผู้หญิงคนนี้ดูกี่ทีก็ยังคงอบอุ่นเหมือนเดิมเลย

" อ้าว สวัสดีจ๊ะเดลต้าจัง พวกสึคุงอยู่บนห้องน่ะจ๊ะ " นานะพูดอย่างเป็นมิตร สำหรับเดลต้าแล้ว..............อยากได้เป็นแม่จัง

" มีคนอื่นอยู่ด้วยไหมค่ะ " ถ้าเธอจำไม่ผิด เมื่อกี้คุณน้านานะบอกว่าพวก แสดงว่ามีมากกว่า 1 คนสินะ

" จ๊ะ เมื่อกี่ยามาโมโตะกับโกคุเดระมาหาสึคุงน่ะ " อ๋อผู้พิทักษ์วายุกับพิรุณสินะ ดี..จะได้ฝึกพร้อมกันเลย

" งั้นหนูขอตัวไปหาพวกสึนะก่อนนะค่ะ " ถ้าส่งสัยว่าทำไมฉันไม่เรียกว่าวองโกเล่รุ่นที่ 10 บอกเลยว่าเรื่องนี้คนอื่นๆไม่เกี่ยวข้องด้วย ดังนั้นห้ามบอกเรื่องมาเฟียเด็ดขาด

" ตามสบายจ๊ะ "

" ขอบคุณค่ะ "

ตึง ! ผลัก ! โครม !

" เสียงอะไรน่ะ " ร่างบางถึงกับตกใจ เมื่อกี้เงียบซะเหมือนป่าช้า ตอนนี้เสียงดังอย่างกับสนามรบ ไม่รอช้าร่างบางรีบสาวเท้าเดินขึ้นบันไดไปดูทันที

แอ๊ด........

" เกิดอะไรขะ..... " ยังไม่ทันที่เดลต้าจะพูดจบ เสียงของวองโกเล่รุ่นที่ 10 หรือ ซาวาดะ  สึนะโยชิ ก่อนดังขัดขึ้นซะก่อน

" คุณเดลต้า ระวังครับ !!!! " ระวัง....ระวังอะไร

" !!!!!!!!!! " นั่นมัน............

บาซูก้าทศวรรษ

ทำไงดี...................................ยังกินเค้กไม่หมดเลย






ย้อนกลับไปก่อนที่เดลต้าจะมา...

" โย่ว สึนะ " เสียงของยามาโมโตะ  ทาเคชิ ผู้พิทักษ์แห่งพิรุณของวองโกเล่แฟมิลี่ดังขึ้นพร้อมกับมือที่ถือหนังสือเรียนมาด้วย

" สวัสดีครับ รุ่นที่10 " โกคุเดระ  ฮายาโตะ ผู้พิทักษ์แห่งวายุของวองโกเล่แฟมิลี่ กล่าวขึ้นพร้อมกับทักทายผู้เป็นบอสของตนเอง

" อะ โกคุเดระคุง ยามาโมโตะคุง มาพร้อมกันหรอ " สึนะเอ่ยขึ้นด้วยความตกใจ เขาไม่คิดนี่หน่าว่าทั้ง 2 คนจะมาพร้อมกัน

" ฮ่าฮ่า พอดีว่าฉันเจอโกคุเดระพอดีน่ะ เลยมาพร้อมกันเนอะ " ยามาโมโตะพูดอย่างสบายๆพอขอความเห็นจากชายอีกคน

" ใครอยากจะมาพร้อมแกฟ่ะ อีกอย่างมันแค่บังเอิญเฟ้ยเจ้าบ้าเบสบอล " โกคุเดระรีบแก้สถานการณ์อย่างรวเร็ว เขาไม่อยากให้ใครคิดว่าเขากับเจ้าบ้านี่สนิทกัน คนที่เขาจะสนิทด้วยมีแค่รุ่นที่ 10 ของเขาเท่านั้น

" เอาน่าทุกคน เรามาติวกันเถอะนะ " สึนะปรามทั้งสองคน ก่อนที่จะเกิดสงครามขนาดย่อยขึ้นก่อน

" ครับ / โอ้ส " ทั้งสองเอ่ยขึ้นพร้อมกัน ก่อนที่จะแยกย้ายไปนั่งที่ของตน

" ดีจ้า " เสียงของอัลโกบาเลโนแห่งอรุณดังขึ้น พร้อมกระโดดถีบไปที่หัวของสึนะเต็มๆ

" โอ้ย รีบอร์นมันเจ็บนะเฟ้ย !! " สึนะโอดครวญทันทีที่โดนถีบ มีที่ไหนโดดถีบคนอื่นหน้าตาเฉย

" เตรียมตัวให้ดีๆล่ะ ฉันได้ตามครูฝึกพิเศษมาให้พวกนายเรียบร้อยแล้ว " หลังจากเอ่ยจบ พวกสึนะก็เริ่มมีสีหน้าซีดเซียวทุกคน คนที่รีบอร์นหามาธรรมดาที่ไหน ไม่โหดก็เถื่อนล่ะนะ

" แล้วคนที่คุณรีบอร์นตามมาฝึกพวกผมเป็นใครหรอครับ " โกคุเดระอดที่จะถามไม่ได้ ครั้งล่าสุดที่รีบอร์นตามมาฝึกให้พวกเขาคือโคโรเนโร่ แล้วครั้งนี้ล่ะเจ้าม้าพยศหรอ...

" หึหึหึ เดลต้ายังไงล่ะ " ทารกที่แข็งแกร่งที่สุดเอ่ยชื่อผู้ที่จะมาเป็นครูฝึกให้วองโกเล่ได้รับรู้ ยิ่งได้ยิ่งชื่อยิ่งทำให้สึนะอยากตายยิ่งกว่าเดิม

เดลต้า  แลนเซอร์  นักฆ่าหญิงสุดโหดในวงการมาเฟีย ที่ปรึกษาคนพิเศษของวองโกเล่ ผู้พิทักษ์แห่งเมฆาของวาเรีย 

" คะ....คุณเดลต้า !!!! " นี่เขากำลังจะได้ตายจริงๆใช่ไหมเนี่ย

" ยัยโหดนั่น.......... " ขนาดฮิบาริกับมุคุโร่ยังต้องสยบมีหรือที่พวกเราจะไม่กลัว

" ฮ่าฮ่า ดีจังจะได้เจอเดลต้าแล้ว " ส่วนยามาโมโตะถึงจะถูกเตือนเรื่องมารยาทในการพูดคุยกับคนที่อายุมากกว่า แต่เจ้าตัวก็คงยังเรียกเหมือนเดิมเปะๆ

" ฮ่าฮ่า คุณแรมโบ้มาแล้ว " เสียงดังน่ารำคาญจากเด็กวัย 5 ขวบ หน้าตาเหมือนวัว หรือในนามของผู้พิทักษ์อัสนีของวองโกเล่ แรมโบ้กับอี้ผิงเจ้าเก่าเจ้าเดิม

" แรมโบ้ หยุดนะ " เสียงดังวุ่นวายทำให้สึนะถึงกับปวดหัว ถึงจะได้ยินทุกวัน แต่ในเวลาแบบนี้เขาก็ยังไม่ชินอยู่ดี

" เจ้าวัวบ้า !!!! "

" ฮ่าฮ่า "

" แน่จริงก็จับคุณแรมโบ้ให้ได้สิอี้ผิง แบร่ "

" หยุดนะแรมโบ้ !! "

" เห้อ......วุ่นวายจริงๆ " สึนะถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไหนจะเรื่องการบ้าน มาเฟีย ไหนจะเรื่องครูฝึกอีก เขาอยากตาย !!!!!

" แน่จริงก็จับให้ได้สิ อั๊ก... " นั่นไง หกล้มเหมือนเดิม เดี๋ยวก็คงร้องไห้งอแงอีก

" แรมโบ้ !!! "

" อึก......อด...ทน..ไว้.....แงงงงงงงงงงงงงงงงงง " แรมโบ้ที่ทนความเจ็บไม่ไหวถึงกับร้องไห้งอแงออกมาดังลั่น จนโกคุเดระรำคาญ ส่วนยามาโมโตะก็พยายามปลอบแรมโบ้แต่ก็ไม่เป็นผล ส่วนรีบอร์น......นั่งจิบชาสบายใจเลย

" เงียบนะเฟ้ยเจ้าวัวบ้า !!! " โกคุเดระตะโกนแข่งกับเสียงน่ารำคาญของแรมโบ้

" แงงงงงงเจ้าบ้าเดระ " แรมโบ้หยิบบางอย่างออกมาจากผมนั่นก็คือบาซูก้าทศวรรษ

" อย่านะแรมโบ้ !!!!! " สึนะที่เห็นท่าไม่ดีจึงห้ามปรามแต่มันสายเกินไป เพราะว่าตอนนี้รีบอร์นได้ถีบแรมโบ้จนล้ม แล้วบาซูก้าทศวรรษมันก็ลอยไปทาง....ประตู !!!

แอ๊ด........

" เกิดอะไรขะ..... " เสียงมันมาจากทางประตู แต่เสียงแบบนี้มัน......

" คุณเดลต้า ระวังครับ !!!! " แย่แล้ว มันพุ่งไปทางคุณเดลต้าแล้ว

" !!!!!!!!!! "

ปัง !!!!!




Be  continue





บทนำได้ผ่านไปเรียบร้อยแล้ว ตอนต่อไปจะเป้นยังไงโปรดติดตาม
#อยากถามว่าจะให้แต่งแนวไหน
1.เป็นคู่ มีพระเอกแค่คนเดียว
2.ไม่มีคู่ เป็นแนวมิตรภาพที่ดี
3.มีคู่วายนิดๆ
4.มีคู่ยูรินิดๆ
5.ฮาเร็ม ^ - ^
#เลือกได้ ตามใจผู้อ่าน

คอมเม้นด้วยน้าาาาาาาาาาา ^-^




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

71 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 14:28

    คนเดียวมีพระเอก
    #64
    0
  2. #57 Aum (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 16:29

    ฮาเร็ม

    #57
    0
  3. #34 Pandans (@Pandans) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 19:53

    ฮาเร็มๆๆๆๆๆ

    #34
    0
  4. #33 sinnura (@kotori837) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 07:29
    ฮาเร็ม....ได้มั้ย
    #33
    0
  5. #29 Ting0616563257 (@Ting0616563257) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 16:35
    ขอเป็นพระเอกคนเดียวเถอะคะ
    #29
    0
  6. #28 lizina2 (@Lizina) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 19:55
    ฮาเร็มเพียงหนึ่งเดียว
    #28
    0
  7. #26 Bass The True Thing (@ViewLittlegirl) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 21:36

    ผมขอเอาพระเอกคนเดียวจะดีกว่าจะได้ไม่ยุ่งยาก//แหะๆ ^∆^;

    #26
    0
  8. #14 promise-of-book (@promise-of-book) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 17:12
    วายเถอะ
    #14
    0
  9. #7 aomza0889 (@aomza0889) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 09:52
    ฮาเร็มจงเจริญ~
    #7
    0
  10. #6 SasiprapaSutaram (@SasiprapaSutaram) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 19:40
    5555555555555
    #6
    1
  11. #4 KaristaTangngern (@KaristaTangngern) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 20:53
    ยูริๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #4
    0
  12. #3 0825642142 (@0825642142) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 20:33
    มีคู่วายนิดๆ หรือ ฮาเร็มก็ได้///รอตอนต่อไปป
    #3
    0
  13. #2 Kuizumi (@furnaunchanita) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 19:48
    ฮาเร็มมมมมมม~~~
    #2
    0