[FIC PRODUCE101 #มินอุน] PONYO’s SENIOR #น้องโปเนียวกับพี่ปาก้า

ตอนที่ 2 : #น้องโปเนียวกับพี่ปาก้า 2nd

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 402
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    16 ก.ค. 60


บทรักบทที่ 2

น้องโปเนียวกับพี่ปาก้า 2nd

 

 








 

 

        “น้องๆๆ ชื่อเซอุนใช่มั้ย??”

       

        กำลังนั่งกินบิงซูทุเรียนอยู่ดีๆ ก็มีคนมาสกิดผมผมเลยต้องละสายตาจากบิงซูของโปรดหันไปมองหน้าคนถาม ก็พบว่าเป็นผู้หญิงหน้าตาน่ารักคหนึ่ง คาดว่าคงจะเป็นรุ่นพี่เพราะเค้าเรียกผมว่าน้อง

 


        เค้าคงไม่บอกว่าผมลืมลูดซิปใช่ไหม เมื่อเช้ายังอายอยู่เลยให้ตายเหอะ

 


        “ครับ”

       

        ผมก็ตอบไปตามมารยาท เห็นหน้าหล่อแบบนี้ไอผมก็มีมารยาทนะเห้ย แต่แค่เลือกใช้เท่านั้นแหล่ะ

 

        “อ่ะนี่!! พี่น้องฝากมาให้ พี่ไปล่ะ”

 

        พี่เค้าเป็นประกันหรือว่าบ้านพี่เค้าไฟไหม้อะไรหรือเปล่า มาเร็วเคลมเร็วเหลือเกิน แต่ผมจะคิดว่าพี่เค้าเขินผมละกัน

        ผมมองไปที่ถุงเซเว่นที่พี่คนสวยเอามาให้ ว่าล่ะลืมอะไรลืมถามชื่อพี่เค้า แต่เรื่องนั้นช่างมันเหอะ ตอนนี้ผมต้องสงสัยกับไอของที่พี่คนสวยเค้าบอกพี่รหัสผมเอามาให้ มือของผมไม่รอช้าที่จะจัดการเปิดถุงดู เมื่อผมเห็นผมก็แทบอยากจะลุกขึ้นไปตบ ตะปม หน้าไอพี่รหัสจริงๆ

 


        ทำไมน่ะหรอครับ

 


        ก็มันส่ง ถุงยาง มาให้ไงครับ ถุงยางเลยน้ะเว้ยมาเป็นแพ็คอ่ะ

 


        คือคุณพี่รหัสของจองเซอุนสุดหล่อครับ คือผมพึ่งเลย 15 มาแค่ไม่กี่เดือนไอคุณพี่ก็จัดการชักนำพาเข้าสู่โลกกามเลยนะครับแหม่

 

        แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ มันสำคัญตรงที่ไอพี่มันซื้อขนาดแบบเหยียดหยามผมมาก อยากจะตะโกนดังๆไปให้ถึงเซลล์ประสาทของมันจริงๆเลยว่า

 


        “ผมไม่เล็กโว้ยย!!

 


        ไม่ต้องตกใจว่าใครจะมองผม ผมแค่ตะโกรชนในใจเท่านั้น ผมก็บอกไปแล้วไงครับว่า ถึงผมจะหล่อผมก็มียางอายนะครับ

 



        ครืด ครืดด

 



        เสียงสั่นโทรศัพท์เครื่องที่หรูเมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้วดังขึ้นในกระเป๋ากางเกงของผม แม่งจะสั่นไปไหนของมันก็ไม่รู้สั่นไปยังกางเกงในเลย ไอเวรร

 

        ไม่ได้ๆ คนหล่อห้ามพูดคำหยาบ อย่ามองผมด้วยสายตาสมเพสแบบนั้นสิครับ ผมขอยืมคำของไอพี่เวรซองอูมาใช้หน่อย

 



        อิจฉาผมไปก็ไม่ได้อะไรนอกจากไปเกิดใหม่

 



        หมดช่วงพรรณนาความหล่อวัววายควายตลึงของจองเซอุนสุกครู่ ตอนนี้ขอรับโทรศัพท์ก่อนเถอะครับ แหมสั่นเหมือนเจ้าเข้า

 



        “หนึ่งโหลยี่สิบ ห้าโหลพันหนึ่ง”

 


        [งั้นเอาโลหนึ่ง]

 


        “อ่าได้ครับ....ถุย!! ยังมีหน้ามาต่อมุกกูอีก มีไรไอควอน”

 


       [ ฮ่าๆๆ มึงอยู่ไหนตอนนี้]

 


        “ร้านเฮียแจ จะมา?”

 


       [ เออๆ รอกูแปป]

 


        มันว่าแค่นั้นก่อนที่จะกดตัดสายไป หลายคนคงสงสัยว่าร้านเฮียแจคืออะไร มันก็คือร้านบิงซูไงถามได้

 


        กรุณาวางมีดในมือท่านลงก่อนนะครับ ผมยังต้องการอนาคตที่สดใสนะเฮ้ย

 


        เอาดีๆล่ะ เดี๋ยวถ้าเอาไม่ดีอดตายเลย ฮ่าๆๆ คืองี้ร้านพี่แจอ่ะชื่อร้านเลย เจ้าของร้านชื่อแจฮวาน เป็นรุ่นพี่ผมตอนนี้เรียนอยู่ปีสามแล้ว ผมสนิทกับพี่เค้าเพราะเล่นดนตรีด้วยกันงี้ เคยนอนเตียงเดียวกันงี้(?) เคยป้อนข้าวป้อนขนมกันงี้

 

        หยุดคิอถึงบรรยากาศสีม่วงเดี๋ยวนี้เลยนะครับ ผมกับพี่เค้าเป็นได้แค่พี่น้องแค่นั้นแหล่ะ เห็นอย่างงี้ผมแมนนะโว้ยแถมความหล่อด้วยเลยเอ้า

 

        “น้องๆ พี่นั่งด้วยได้มั้ย??”

 

        มันจะฟินกว่านี้ถ้าคนถามเป็นเสียงหวานใสมดเยิ้ม ไม่ใช่เสียงเถื่อนพร้อมกับใบหน้าอัลปาก้าแบบนี้

 

        ผมก็หันไปมองรอบๆร้านก็พบว่าโต๊ะเต็มไปหมด ก็จะไม่ให้เต็มได้ไงล่ะครับร้านนี้มีอยู่แค่ สี่โต๊ะ ผมก็ลองถามนะครับว่าไม่คิดที่จะเพิ่อมโต๊ะบ้างหรือไง ไอพี่แจฮวานตอบกลับมาว่าไงรู้ไหมครับ

 


        กูหล่อ

 


        แค่นั้นแหล่ะครับผมแทบอยากจะกระโดดถีบอีพี่มันทันที คำตอบโคตรกวนส้นบาทาอ่ะขอบอก

 

        “เชิญครับ”

 

        ผมตอบกลับไปตามมารยาทก่อนที่จะเปิดเกมส์เล่นฆ่าเวลารอไอฮยอนบินมันไป เชี่ยเอ้ย!! ทำไมตายว้ะ

 

        “น้องๆ ชื่ออะไรอ่ะ”

       

        ไอพี่ตรงหน้าถามออกมา ผมก็จัดการเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าไป พร้อมกับมองหน้ไอพี่หน้าเหมือนอัลปาก้าตรงหน้า คือกินยาไม่เขย่าขวดหรือว่าอะไร ยิ้มอยู่นั่นแหล่ะ

 



        หมั่นไส้

 



        “ชื่อ เซอุนครับ”

 

        ถึงจะหมั่นไส้แค่ไหนก็ได้แต่เก็บไว้ในใจครับ ผมถือคติอยากจบมอปลายไปอย่างสบายๆ ไม่เป็นศัตรูกับใครทั้งนั้น

 

        “พี่ชื่อยองมินนะ อิมยองมิน”

 

        ไอพี่ยองก้า(?) ว่าอย่างนั้นก่อนจะส่งยิ้มมาให้ คือพี่ไม่ครับไม่กลัวเหงือกแห้งหรือยังไง ยิ้มอยู่นั่น

 

        “แล้วระ.........”

        “ยองมิน บิงซูได้แล้ว”

 

        เหมือนพี่เค้าจะพูดอะไรก่อน แต่ไอพี่แจฮวานเรียกเอาไว้ก่อนทำให้พี่เค้าต้องลุกเดินไปเอาของที่สั่งไว้พร้อมกับจ่ายตังค์ ก่อนที่ไม่ลืมจะหันมาหาผมพร้อมกับขยับปากว่า เจอกันนะ แล้วก็เดินออกไป

 

        เห้ย!! หยุดมองผมแบบนั้นเลยนะครับบอกอยู่ว่าผมน่ะแมนๆเล่นโดดยาง แค่ไม่มีอะไรทำหรอกครับถึงมองไอพี่ที่หน้าเหมือนอัลปาก้านั่น

 

        “พี่กี่บาทอ่ะ”

       

        ผมรีบลุกขึ้นไปจ่ายเงินทันที เมื่อกี้แหงนหน้ามองดูท้องฟ้าเหมือนกับพระเอกเอวี เอ้ย!! เอ็มวี ก็สังเกตเห็นเมฆสีดำครึ้มกำลังก่อตัวขึ้น ไม่ต้องดูพยากรณ์อากาศที่ปัจจุบันคิดว่ารายการคอสเพลย์ก็บอกได้เลยว่าอีกไม่ช้าฝนตกแน่ๆ

 

        “ไม่ต้องจ่าย มีคนจ่ายให้แล้ว”

 

        ไอพี่แจฮวานว่าก่อนแค่นั้นก่อนที่จะเดินเข้าไปข้างในต่อ ผมก็ได้แต่เดินออกจากร้านมาอย่างงงๆ คือใครจ่ายให้กูว้ะเนี่ย แต่คิดไปก็ไม่เกิดประโยชน์อะไร ถือว่าดีสักอย่างมีคนมาเลี้ยง

 


        ดีนะเนี่ยวันนี้ก้าวขาขวาออกจากบ้าน ก็ดบราณเค้าว่าซ้ายร้ายขวาดีใช่ไหมครับ(?)

 

 



        ดีพร่องส์

 



        ขอใส่แอปเซ่นเสียงสักกะนิด ดีบ้าดีบออะไรล่ะ ออกจากร้านมาแปปนึงกำลังเดินเข้าซอยที่เป็นหอที่ผมอยู่ ไอฝนก็กระหน่ำลงมาอย่างหนักเหมือนไม่เคยตกมาก่อนอย่างนั้น

 

        แล้วใครที่เดือดร้อน ก็กูไงครับ!!

 

        ไม่ต้องมงต้องมีมันล่ะไอคีพลุคหล่อน่ะ ใครมันจะไปมีอารมณ์ตัวเปียกขนาดนี้ ยังดีนะที่รีบวิ่งมาเลยเปียกไปไม่มาก แต่ก็เหมือนลูกหมาตกน้ำอ่ะ ไอจองเซอุนผู้นี้ได้แต่ยืนอยู่หน้าหอด้วยอกการหนาวไปถึงขั้วกระดูก ถามว่าทำไมไม่เดินขึ้นห้องไปเปลี่ยนชุด กรุณามองตัวผมอย่างละเอียดถี่ถ้วนอีกสักครั้งนะครับ ผมเปียกฝนอยู่นะเห้ย ผมเกรงใจเจ้าของหอเป็นนะครับ

 

        “เอ้า!! น้องเซอุนนี่”

 

        ผมหันหลังกับไปเจอพี่หน้าอัลปาก้าที่พึ่งจะเจอกันที่ร้านบิงซูเมื่อกี้ คือพี่เค้าอยู่หอนี้ด้วยหรอ พึ่งรู้เหมือนกัน

 

        “ครับ”

 

        “ฮ่าๆๆๆๆ”

 

        แต่ก็ต้องตอบไปตามมารยาท แต่ดูเหมือนพอตอบเสร็จพี่เค้าก็หัวเราะผมเล็กน้อยผมว่าไม่น้อยแล้วล่ะครับหัวเราะอย่างกับผีเข้า ทำไมถึงคิดว่าหัวเราะผมก็ตอนนี้ตรงนี้มีแค่ผมกับพี่เค้าน่ะสิครับ

 

        “หยุดหัวเราะเถอะครับ”

       

        เมื่อผมพูดไปเสร็จเหมือนไอพี่อัลปาก้านี่จะรู้ตัว เลยได้แต่กลั้นขำก่อนที่จะยื่นผ้าขนหนูสีขาวสะอาดมาให้ผม ผมก็รับเพื่อไปเช็ดตัวแบบงงๆ

 

        “แล้วพี่เอาผ้าขนหนูลงมา จะไปไหนหรอครับ”

 

        พอมาถึงชั้นสี่ ผมก็ถามพี่เค้าทันที ก็สงสัยนิดนึงว่าพี่เค้าจะเอาผ้าขนหนูลงมาทำไม เอ้อ!! และที่ผมรู้อีกอย่างพี่เค้าอยู่หอนี้ไม่พอ แล้วยังอยู่ชั้นเดียวกับผมด้วยแหล่ะครับ

 

        “คือ....ผ้าขนหนูมันตกลงไปน่ะ พี่เช็ดผมอยู่เลยลงไปเก็บเลยเจอน้องพอดี”

 

        “อ่อ”

 

        พี่เค้าว่าอย่างนั้น ผมก็เข้าใจ แจ่มแจ้งแหมไอเราก็นึกว่าลงมาทำอะไร แค่ลงมาเก็บผ้าขนหนูนี่เอง เดินมาแปปเดียวก็ถึงหน้าห้องผมพอดี

 

        “ยังไงก็ขอบคุณสำหรับผ้าขนหนูนะครับ”

 

        ผมเอ่ยขอบคุณพี่เค้าไปก่อน ตามมารยาทที่ได้สั่งสมไว้ก่อนที่จะไขประตูห้องเข้าไป แต่ก็มีมือจับไหล่เอาไว้ก่อน ผมเลยหันหน้าไปพร้อมกับหน้าผมที่สงสัยอยู่เต็มประดา

 

        “คือพี่อยู่ห้อง 404 นะ มีอะไรก็ไปเรียกพี่ได้”

 

        พี่เค้าว่าแค่นั้นก่อนที่จะยิ้มกว้างๆส่งมาให้ผม ก่อนที่จะเดินกลับห้องไป ทิ้งให้ผมอยู่กับเสียงของอวัยวะข้างซ้ายที่อยู่ดีๆก็เต้นแรงเป็นครั้งที่สองราวกับจะระเบิดออกมา

 

        ครั้งที่สองหน่ะถูกแล้วครับเพราะครั้งแรกก็ตอนที่อยู่ร้านบิงซูไงครับ แต่มันคงเป็นกลไกร่างกายที่เหนื่อยล่ะมั้งครับ

 

        ช่างเรื่องหัวใจเต้นเร็วอะไรนั่นไปเถอะครับ และก็เหมือนผมจะลืมอะไรบางอย่างไปก็ช่างประแสงมันไปเถอะครับ เพราะผมดันก้มไปมองไอถุงยางที่พี่รหัสเวรนั่นฝากมาให้ ไหนขออัพลงเฟสทีเหอะ

 





        P’NYO SEWOON


            ไอพี่รหัสเวร ซื้อมาก็ไซต์ผิด

        #ผมไม่เล็กนะครับ

 


        ใส่รูปที่ถ่ายไว้แล้วก็กดโพสลงไปเป็นอันเสร็จสิ้น ผ่านไปแปปเดียวก็มีคนมาเมนต์ผมรู้แล้วแหล่ะครับว่าลืมอะไรไป

 


        PPRIC EKWON

            ไอเพี่อนเชี่ย ทิ้งกูไว้ที่ร้านบิงซู ไอเวรรร

 

 

        ลืมไอควอนมันไงครับ แหะๆ ก็คนมันลืมนี่ครับ ผมไม่ได้ผิดสักหน่อยนี่เนอะ

 

        แถมเค้าว่ากันว่า คนหล่อทำอะไรก็ไม่ผิดนี่ครับ



       งั้นผมก็ไม่ผิด

 



        จริงม้ะ??

 

 

 

 

 

TBC

        

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #8 Panbam' (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 09:19
    โอ้ยยย ตลกอะ เปลี่ยนอารมณ์ยัยน้องหนูไปเป็นคนล้ะคนเลย
    #8
    0
  2. #7 Kimeyez (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 23:26
    บ้าบอมากเซอุนนน
    #7
    0
  3. #5 beyourfangirl (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 01:23
    ขำแท็กตอนอัพรูป 55555 ไม่เล็กก็ไม่เล็กจ้าาาา ถ้าหาพี่รหัสเจอแล้วก็บอกพี่เค้าไปยะว่าใช้ไซส์ไหน 555555
    #5
    0