[ เชียร ภาคีทัณฑ์อาถรรพ์ ] บุปผาแห่งปรภพ และคำสัญญาของสองเรา

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 88
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    10 พ.ย. 62

(เราจะใช้ชื่อ ฮินาตะ ในการเรียกน้องนะจ้ะ)

.

 

.

 

.

ณ หมู่บ้านเล็กๆแห่งหนึ่ง

 

 

ปรากฏร่างบางของเด็กสาว เรือนผมสีดำสนิท ในมือถือชุดหูแมวที่แบบ... ไหนจะออฟชั่นหางแมวสีขาวปุกปุยที่ถูกประดับอย่างฟรุ้งฟริ้ง(?)อีก!!!

 

 

"มานี่เรววว~ ฮิน้าจาง~"เด็กสาวหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหาเพื่อนสาวคนสวยทั้งที่เพิ่งอายุเพียง 5 ปีให้มาลองใส่ชุดนี้

 

 

ฟุบ

 

 

"คิ เจอตัวแล้ว~"เธอจับไหล่เพื่อนสาวเรือนผมสองสีอย่างยิ้มๆ แต่ไอสีม่วงที่แผ่ออกมามันช่างน่าสะพรึง

 

 

"ชิบหาย" 'ฮินาตะ' หรือ 'ฮินะ' ถึงกับหน้าซีดเมื่อได้ยินเสียงสยองของ 'ลูกตาล' เพื่อนรักเพียงคนเดียวของเธอ

 

 

"มามะ มาใส่หูแมว~"ว่าแล้วก็ลากฮินาตะไปโดยเร็ว แต่ชาวบ้านยังคงได้ยินเสียงโหยหวนของเด็กสาวออกมาจากกระท่อม

 

 

"ม่ายยยยยยยยยยยย"แต่ชาวบ้านละแวกนั้นเริ่มชินแล้ว กับการที่ลูกตาล ชอบที่จะจับ ฮินาตะ เด็กสาวน่าตาน่ารักสะสวยแต่นิสัยโคตรเถื่อน! มาใส่ชุดแปลกๆที่ลูกตาลทำขึ้นมา มันเป็นสีสันอย่างหนึ่งของหมู่บ้าน

.

 

.

 

.

แต่ว่า

.

 

.

 

.

ความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ

 

 

หมู่บ้านเล็กๆอันแสนสุขของเธอถูกเผาไหม้เป็นจุล เหลือเพียงเศษธุลีและซากศพของคนนับร้อยเท่านั้น บ้านของเธอถูกเผา ตอนที่เดินเข้าไปเก็บของป่ากับลูกตาลเสียนาน แต่ลูกตาลขอกลับมาก่อน

 

 

ฮินาตะได้แต่ภาวนา ให้เพื่อนรักของเธอปลอดภัย น้ำตาหยดแล้วหยดเล่า หลั่งรินลงสู่พื้นพสุธา....

 

 

จงร้องไห้ให้พอเสีย เพราะต่อจากนี้จะมิมีน้ำตาให้ไหลอีก

 

 

เธอร้องไห้จนเผลอหลับไป พอรู้สึกตัวอีกที ก็มาอยู่ที่ไหนไม่รู้ แม้ที่นี่จะดูเรียบๆ แต่สะอาดสะอ้าน ข้าวของถูกจัดเก็บไว้อย่างเป็นระเบียบ

 

 

แอด~

 

 

"ตื่นแล้วรึเด็กน้อย"ดวงตาสีท้องนภาหม่นแสงหันขวับไปมองผู้มาใหม่ในทันที เขามีเรือนผมสีน้ำตาลแดงถูกถักเป็นเปียอันเล็กๆ ดวงตาสีเดียวกับเส้นผม ผิวขาว ขอบตาค่อนข้างคล้ำเพราะอดนอน และริมฝีปากซีดเซียว ในชุดเครื่องแบบไม่คุ้นตา

 

 

"คุณ... เป็นใคร"ฮินาตะถามอย่างหวาดระแวง แต่สิ่งที่ตอบกลับมาทำเธอแทบจะหยุดหายใจให้รู้แล้วรู้รอด

 

 

"นามของข้า คือ 'นาคิณี' และต่อจากนี้เจ้าคือลูกสาวของข้า:)"

 

 

"=_=!!!!!!!!!!!!!!"เออะ!! ว้อดเดอะฟ้ากกกกกก

 

 

=ย้อนไปเมื่อนาคิณีเก็บเธอมา=

 

 

เขาถูกสั่งให้ตรวจตราดูรอบๆเพื่อหาผู้รอดชีวิต ในเศษซากปรักหักพัง แต่เขายังไม่พบใครจนเริ่มคิดว่าไม่มีใครเหลือรอด

 

 

แต่เขากลับพบร่างเล็กๆของเด็กผู้หญิง อายุราว 5 - 6 ขวบปี ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยคราบน้ำตา ก่อนจะก้มลงเพื่อตรวจชีพจร ปรากฏว่าเธอยังไม่ตาย จึงอุ้มกลับมา

 

 

เอาเข้าจริงนาคิณีเพียงรู้สึกถูกชะตากับเด็กผมสองสีคนนี้มาก จึงอยากรับเป็นลูกสาวเฉยๆ

 

 

ตอนที่แบกกลับมาพวกครูคนอื่นๆในภาคีถึงกับช็อก! เพราะปกติถ้านาคิณีคนนี้ไม่ลากมา ก็จะให้ลูกศิษย์คนอื่นๆพามา แต่นี่มาแปลกกว่าปกติ

 

 

'มันผีเข้าป่ะว่ะ'--->this is a ความคิดครูคนอื่นในภาคี

 

======================================================

 

จบไปแล้วกับบทนำนะจ้ะ น้องลูกตาลยังไม่ตายเน้อ~ แถมรูปน้องลูกตาลแป๊ป

(ลูกตาล~ น้องน่ารักมากกก)

 

ออใช่ #อิไลหล่อมากแม่!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 21:42

    รออยู่เน้อ สนุกมัก! โผล่มาก็เป็นลูกครูงูไปเสียแล้วหนาฮินาตะจัง- -;

    #2
    0