หงส์​ไร้ปีก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,839 Views

  • 62 Comments

  • 782 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    652

    Overall
    9,839

ตอนที่ 5 : บุรุษแปลกหน้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3012
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 191 ครั้ง
    12 ม.ค. 62


เช้าวันรุ่งขึ้น

ข้าให้​สาวใช้นามซูลี่เข้ามาแต่งตัวให้ข้า​  
" คุณ​หนู​ สีหน้าคุณหนู​ดูไม่ดีใจเลยน่ะเจ้าค่ะ​ เมื่อก่อนคุณหนูรอวันนี้​มาตลอดมิใช่หรือเจ้าค่ะ​"  " ซูลี่​ เจ้ามิรู้​หรอกว่าการที่ถูกเลือกใช่ว่าคนผู้นั้นจะเลือกเจ้า​" ซูลี่ทำหน้ามึนงง​  คุณ​หนู​ของ​ตนพูด​อย่าง​กับ​เคย​พบเจอ​​อะไร​มา​อย่างนั้น
​เป็น​ไปได้ยังไง​? คุณ​หนู​พึ่ง​จะ​8ขวบ​  และข้าอยู่กับ​คุณ​หนู​มา​ตลอด​ มิ​เคย​เห็น​คุณ​หนูออก​ไปที่ใดเลยสักหน.... 

เสียงเคาะประตูดังขึ้น   "​คุณ​หนู​เจ้าค่ะ​" 
"คุณ​ชายให้มาตามว่าได้เวลาแล้วเจ้าคะ​ " "อืม​ข้าทราบแล้ว"​ 

รถม้า​ตระกูล​ไป่มุ่ง​หน้าสู่วังหลวง

ในวันนี้ในราชวังมีพิธีทำนายดวงชะตานางหงส์ 
โดยให้ผู้เป็นบิดามอบใบตกฟาก​ของบุตร​สาวตน
ลงไปในใบหีบทองคำ​ที่ตั้งไว้ กลางห้องโถง  
จะมีผู้ซึ่งเป็นโหรามาตรวจดูใบชะตาตกฟากของบุตรสาวขุนนาง
ว่าตรงตามคำทำนายหรือไม​่ 


"เหม่ยเออร์ ใบหน้าเจ้าทำไมดูเซียดเซียว​อย่างนั้น เจ้ามิสบายหรือ​" ไป่หลี่เว่ยถามน้องสาวตนด้วยความห่วงใย "ป่าวเจ้าค่ะ เมื่อคืนข้านอนไม่ค่อยหลับเจ้าค่ะ " "หือ?..เด็กน้อยเช่นเจ้ามีเรื่องที่ต้องกังวลด้วยหรือ"  ไป่หลี่เว่ย ทำหน้าตาล้อเลือนน้องสาว เห็นหญิงสาวอึกอักคล้ายจะกล่าวสิ่งใดไม่ออกได้แต่ก้มหน้าอย่างกังวล    " อย่ากังวลไปเลย พี่ชายผู้นี้จะปกป้องเจ้า พี่จะมิมีวันยอมให้ผู้ใดมาทำร้ายเจ้าอย่างแน่นอน พี่สัญญา "  "เจ้าค่ะเหม่ยเออร์เชื่อท่านพี่ เจ้าค่ะ" ​เราสอง​พี่น้องต่างเกาะกุมมือพากันเดินเข้างาน​ 

พิธีทำนายดวงชะตาครั้งนี้จัดว่ายิ่งใหญ่กว่าทุก​ครั้ง ชาวบ้านต่างเชื่อว่าปีนี้จะมีหงส์ปรากฏตัวตามคำทำนายอย่างแน่นอน เมื่อดรุณี​น้อยอายุครบ8ขวบทุกคนจะต้องผ่านการทำพิธีทำนายดวงชะตา ว่าจะมีผู้ใดมีชะตานางหงส์คู่มังกรหรือไม่
 
ในงานต่างมีดรุณี​นุ่งหม่ผ้าหลากสีจนทำให้ข้าลายตาไปหมด
​จนในตาดอกท้อหันไปสบเข้ากับดรุณีน้อยนางหนึ่ง​ ผิวขาวอมชมพู ปากแดงอย่างผลอิงเถา​ ดวงตา​เปล่งประกาย​แวววาวคู่นั้น .. โม่จิ้นฮาน..
นามดรุณีน้อยนางนั้นไม่แปลกบุรุษผู้นั้นถึงได้หลงรักนางตั้งแต่แรกพอ
​ 
เฮ้ย.. ย้อมมาอดีต​ยังต้องมาพบเจอเจ้าอีก​ ข้าทำกรรมอันใดไว้หนอ
หรือข้าจะหนีชะตะกรรมนี้ไม่พ้น หรือข้าต้องไปบวชชีดี 
จะได้ไม่ต้องพบเจอพวกเจ้า  ​อืม..เป็นความคิดที่ดี​  ไม่ดี​ไม่ดี 
อายุข้ายังน้อยถ้าข้าไปบวชชี จะลำบากผู้อื่นป่าวๆๆ  

เฮ้ย....  ข้ามิรู้จะเดินเข้าไปสนทนากับดรุณี​น้อยนางไหน
เลยเลือกเดินออกมาข้างนอก เดินมาเรื่อยๆๆข้าก็พบเข้ากับศาลาหลังหนึ่ง
​สายตาเหลือบ​ไปเห็น  พิณวางอยู่รวดลายของมันดูสวยงามยิ่งนัก 
"ใครเอาพิณ​มาไว้ตรงนี้​กัน" ข้าได้แต่สงสัย  ข้ามองซ้ายมองขวาก็มิเห็นผู้ใด
มือน้อยๆของข้าเลยเอื้อม​ไปดีดสายพิณ 
"พิณดี"  ข้าอดใจไม่ไหวที่จะเอื้อมมือไปบรรเลงบทเพลง..............................................................................................................................................................................................
ขับขาน................. บทเพลงรักอันเเสนเศร้า......
................................................................................................................... ​รักไปแล้วก็ยากนักจะถอยใจ​  

 แกรก... ใครน่ะ​ .. ข้าถามว่าใคร....
ในความมืดมีบุรุษ​ผู้หนึ่งกำลังนั่งเบื่อหน่ายกับเรื่องราชสำนัก​ 
เขาเดินมานั้งตรงศาลาได้สักพักหนึ่งแล้ว สายตากลับเห็นดรุณี​น้อยนางหนึ่งเดินมาตรงบริเวณที่เขากำลังนั่งดื่มสุราเคล้าเสียงพิณ  
ใบหน้าดรุณี​น้อยผู้นี้จัดว่างดงาม​เลยทีเดียว  ขนาดยังไม่โตเต็มวัยนางยังงดงามถึงเพียงนี้  ถ้าโตเต็มวัยคงงามล่มเมือง​เลยกระมั้ง  เขาจ้องมองนางแทบไม่กระพริบ  ​ในตาดอกท้อเขาเห็นนางหลี่ตาใช้ความคิด ​หือ?​... นางจะบรรเลงพิณ​อย่างนั้นหรือ? ยิ่งทำให้เขาเริ่มสนใจดรุณีน้อยผู้นี้
... เสียงพิณดังตรึงใจ​  เขาได้แต่ครุมคิดดรุณี​น้อยนางนี้   เสียงพิณที่นางบรรเลงคล้ายกับตัดพ้อชายคนรักอย่างไงอย่างนั้น ​นางมีบุรุษ​ที่พึงใจ​แล้วกระนั้นหรือ?...  ข้าพยายามใช้ความคิด จนเผลอเยียบเข้ากับกิ่งไม้  แกรก..ตายล่ะ!

นั้นใคร.. ข้าถามว่าใคร..

นางเห็นบุรุษ​ผู้หนึ่งเดินออกมาจากเงามืด​ 
แววตาดอกท้อเต็มไปด้วยความสงสัยป่นประหลาดใจ
 
ข้าจ้องมองบุรุษผู้นั้นตาไม่กระพริบ 
"ดรุณีน้อย เสียงบรรเลงเพลงพิณเจ้าตรึงใจเปิ่นหวางยิ่งนัก เจ้ามีบุรุษที่พึงใจแล้วกระนั้นหรือ ทำไมข้าถามเจ้าถึงมิตอบ "  "ทำไมข้าต้องตอบท่าน " 
"ไม่ตอบก็มิเป็นไร ข้าเชื่อว่าเจ้ากับข้ามีวาสนาพบกันอีกแน่นอน"
เขาเอื้อมมือมาจับใบหน้ากลมขาวซีดนั้น 
" อืม...เลี้ยงดูไว้อีกสักหน่อยมินานก็ใช้การได้"

"ท่านนนน.."  "ออ...พิณนั้นเปิ่นหวางมอบมันให้กับเจ้า เจ้าจะได้ไม่ลืมเปิ่นหวางยังไงเล่า" 



"เหม่ยเออร์"  "ท่านพี่​"
"ข้าตามหาเจ้าจนทั่ว เจ้ามาอยู่ตรงนี้เองหรือ​พิธีกำลังจะจบแล้วเข้าไปในงานกันเถอะ"  "เจ้าค่ะ"​ " เมื่อกี่เจ้าสนทนากับผู้ใดหรือ"​  
" ก็!."  นางหันกลับไปกับมิเจอบุรุษ​ผู้นั้นแล้ว แปลกเขาหายไปที่ใดกัน​ 
ชั่งเถอะคงมิมีโอกาสได้พบกันอีกเป็นแน่  ในเมื่อษุรุษแปลกหน้าผู้นั้นมอบพิณให้นาง นางก็จะรับไว้  พิณดีใครบ้างไม่อยากครอบครอง 

 "รีบเข้าไปในงานกันเถอะท่านพี่"  
ข้าเดินออกมาโดยมิสนใจบุรุษปริศนานั้นอีก 





  เสียงจากความมืดดังขึ้น
"ที่แท้น้องสาวไป่หลี่เว่ยนี้เอง หึหึหึ " 

****************************************************************************************************************
มาแล้ว ติไรท์มาได้ตามเคย บอกตรงๆๆเลยใช้คำยายนิยายจีนโบราณนี้โครตยาก ไรท์ดันเลือกเรื่องแรกเป็นฮองเต้ เป็นวังวังยิ่งยากแต่ไรท์จะพยายาม ตรงไหนบรรยายไม่ลื่นไหลก็ยกตัวอย่างมาให้ไรท์ได้เลย  น้อมรับ.....
***************ขอบคุนที่เข้ามาอ่านจ้าวค่ะ ************
*****************************************************
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 191 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #44 19871112 (@19871112) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:17
    ชายใหญ่ใช้มะ
    #44
    0
  2. #31 benjama1 (@benjama1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 10:21
    พยายามต่อไปค่ะไรท์สู้ๆน่าอ่านมาก
    #31
    0
  3. #28 Care (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 00:42

    ให้กำลังใจรออ่านอยู่ค่ะ

    #28
    0
  4. #23 FerinFern (@FerinFern) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 18:12
    คำผิดค่ะ
    ทำไมดูเซียดเซียวหยั่งนั้น
    แก้เป็น

    ทำไมดูซีดเซียวอย่างนั้น หรือจะใช้คำว่า

    เช่นนั้น ก็ได้นะคะ
    #23
    2
    • #23-1 FerinFern (@FerinFern) (จากตอนที่ 5)
      11 มกราคม 2562 / 18:17
      หิหิหิ ตอนท้ายนี่แก้เป็น หึหึหึ

      จะดีกว่านะคะ
      ถ้า หิหิหิ มันดูเป็นตัวร้ายนักแสดงextra เข้าฉากซีนละ 500เลยอ่า

      5555
      #23-1
    • #23-2 มีหนี้ (@0907583081) (จากตอนที่ 5)
      11 มกราคม 2562 / 20:01
      55ขอบคุณ​ความคิดเห็นจร้าไรท์จะกลับไปแก้ไขน่ะ​
      #23-2
  5. #12 Catsab (@Catsab) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 17:52

    ขอบคุณค่ะ/สำหรับนิยายดีๆแบบนี้ค่ะ
    พยายามอัปตอนนะค่ะ-รออ่านอยู่ค่ะ
    #12
    1
    • #12-1 มีหนี้ (@0907583081) (จากตอนที่ 5)
      10 มกราคม 2562 / 22:10
      ขอบคุณที่ติดตามจร้า
      #12-1
  6. #11 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 23:53
    ขอบคุณ​ค่ะ​
    #11
    1