Fanfic Saint Seiya (yaoi) รักว้าวุ่นของเหล่าเซนต์

ตอนที่ 57 : ภารกิจเลี้ยงเด็กพ่อแม่จำเป็น ep.1 อยู่ๆก็กลายเป็นพ่อแม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 279
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    17 มิ.ย. 62



วันอันแสนแจ่มใส่ในแซงค์ชัวรี่


“เหล่าโกลด์เซนต์จงมารวมตัวกันที่ห้องโถงวิหารเคียวโกเดี๋ยวนี้ท่านซาช่ามีภารกิจให้พวกเจ้าใครมาช้าข้าจะตัดเงินเดือนซะ”

เสียงประกาศจากเคียวโกเซจดังขึ้นพร้อมเสียงอึกกระมึกครึกโครมภายใน12ปราสาทเหตุเนื่องมาจากโกลด์เซนต์ตั้งแตาปราสาทหลังที่9ลงไปสับเท้ารัววิ่ง4คูณ100กันเพื่อขึ้นมายังวิหาร


หน้าวิหารเคียวโก


“สภาพดูไม่ได้เลยนะแต่ละคน”

เดเจลยืนถือหนังสือกอดอกมองปูน้ำเงินเจมินี่คู่พี่น้องและชิออนที่แทบจะลงไปกองอยู่กับพื้นส่วนลุงฮะสร่างกายถึกทนหอบนิดๆแต่ก็ไม่ได้สะท้านอะไร

“พวกข้า...ไม่ได้แฮกๆ...ไม่ได้ปราสาทอยู่ใกล้วิหารเหมือนพวกเจ้า3คนนิ”

มานิกอลหอบเหมือนหน้าจะมืดแต่อัลปาฟิก้าก็ได้เอาผ้าชุบน้ำแปะหน้าเข้าให้

“เข้าไปข้างในกันเถอะไม่งั้นงานงอกแน่”

“ท่านพี่ค่อยๆเดินเดี๋ยวหน้ามืด”

“ขอบใจแต่ข้าไม่เป็นไร”

อัสพรอสปัดมือขอเดฟเทรอสที่พยุงตนอยู่ก่อนจะเดินเข้าไปในวิหาร

“ทาานพี่ยังคิดมากเรื่องนั่นอีกหรอเนี่ย”

เดฟเทรอสถอนหายใจก่อนจะเดินตามพี่ตัวเองไป

“พี่น้องคู่นั้นเค้าเป็นแบบนั่นตลอดเลยหรอฮะอา”

“ก็ไม่รู้นะแต่เรารีไปกันเถอะ”

ว่าแล้วคู่อาหลานม้าธนูกับสิงห์ทองก็เดินเข้าไปตามด้วยคนอื่นๆ


ภายในวิหาร


“น...นี่มันอะไรเนี่ย!!!”

เหล่าโกลด์เซนต์ทั้ง13คนที่เดินเข้ามาให้ห้องโถงเป็นต้องตะลึงเมื่อเห็นเหล่าเด็กๆวิ่งว่อนไปทั่ว

“ทุกท่านเราต้องขอโทษที่เราเรียกมากระทันหันอ่ะ!เดสมาร์คอย่าไปแกล้งมูแบบนั้นนะจ้ะ”

องค์เทพีวิ่งไปหาเด็กน้อยผมน้ำเงินหน้าตาคล้ายมานิกอลที่กำลังแกล้งเด็กน้อยผมชมพูที่ตอนนี้กำลังจะร้องไห้

“ไหนเจ้าหนูน้อยนี่ชื่อมูงั้นสินะไม่เอาสิไม่ร้องนะเดี๋ยวหน้าตาน่ารักๆก็เสียหมดหรอกนะหนูน้อย”

ชิออนย่อตัวลงก่อนจะอุ้มร่างของเด็กน้อยมาไว้ในอ้อมแขน

“ข้าไม่ใช่หนูน้อยซะหน่อยจ้าเป็นผู้ชายนะ!”นัยตาสีมรกตเป็นประกายจ้องไปในดวงตาของชิออน

“ท่านซาช่านี่มันเรื่องอะไรกันครับ”

อัสพรอสเอ่ยถาม

“คือ...เมื่อซักครู่เราคุยกับคุณโยมะเรื่องเหล่าโกลด์เซนต์ในอนาคตน่ะค่ะและเค้าก็เสนอไอเดียในการที่จะเปิดประตูเวลาและพาเด็กๆพวกนี้มาเพื่อให้พวกท่านดูลองดูแลเป็นเวลา6เดือนน่ะค่ะ”

หญิงสาวยิ้มแห้งๆ

“แล้วที่พวกเราเห็นอยู่นี่ก็แปลว่า...”

“ใช่แล้วล่ะค่ะชืจิฟอสเราตอบตกลงไปน่ะค่ะ”


พุทธโท!พระเทพีและพวกข้าก็ไม่เคยเลี้ยงเด็กด้วยนะ!!


เหล่าโกลด์เซนต์ทุกคน(ยกเว้นลุงฮัส)คำรามอยู่ในใจ

“งั้นเราขอแนะนำนะคะคนแรกที่ชิออนอุ้มอยู่เป็นโกลด์เซนต์แอเรียสในอนาคตชื่อมู”

ชิออนมองเด็กน้อยที่ตนอุ้มอยู่ใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักน่าจังน่าฟัดหน้่กอดจนไม่อยากเชื่อว่าเป็นผู้ชายคิ้วกลมสวยเป็นเอกลักษ์สะดุดตาเป็นอย่ามาก

“คิ้วกลมๆแบบนี้เจ้าเป็นคนของจามิลสินะ”

มูพยักหน้าตอบเงียบๆ

“ข้าชื่อชิออนมาจากจามิลเช่นกันฝากตัวด้วยนะ”

ว่าแล้วก็ปล่อยยิ้มหวานออกมา

“อือ!ข้าจะเป็นเด็กดีไม่ก่อกวนท่าน”

ว่าแล้วหนูมูก็กอดชิออนแน่น


ภรรเมียใครน้อน่ารักจริง


โดโกมองชิออนแล้วยิ้มน้อยๆ

“ต่อมาเด็กคนนี้ชื่ออัลเดเบอรันค่ะเป็นทอรัส”

ซาช่านี้ไปทางเด็กที่ตัวใหญ่ที่สุดมห้กลุ่มและดูจากสภาพแล้วจะอึดถึกพอตัว

ลุงวัสใจดีที่รับเลี้ยงเด็กเป็นว่าเล่นก็คุ้นเคยกับเด็กๆแยู่แล้วจึงเดินไปทักทายพูดคุย

“ส่วนคนต่อไปก...”

“ไงจ้ะคนสวยไม่ได้เจอกันนานเลยนะอัสจัง”

ดสียงกวนประสาทดังขึ้นพร้อมโยมะที่โผล่มาอยู่ด้านลังอัสพรอส

“เห้ย!ย...โยมะ”

อัสทรอสเด้งตัวโดยอัตโนมัติไปหลบหลังเดฟเทรอส

“ไอ้แก่ตอหนวดไม่อย่ามาเกาะแกะเซาะแซะพี่ชาวบ้านจะได้ๆมั้ยฟระลูกเมียก็มีไม่ไปดูแล”

เดฟเทรอสแยกเขี้ยวขู่

“โอ๊ะโอ๋เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับเจ้านี่นาพ่อยักษ์น้ำเงินข้ามีธุระกับพี่เจ้าต่างหาก”

“ถ้าพี่ข้าไม่อยากจะคุยกับเจ้าก็จงอย่ามาเสนอหน้าไม่งั่นข้างับคอหอยขากแน่”

“ว๊ายกลัวจังหึๆแต่เจ้าก็เป็นได้แค่น้อนเป็นอะไรไม่ได้มากกว่าน...แอ๊ก!!”

ยังไม่ทันพูดจบโยมะก็โดนฝ่าเท้าของเด็กคนนึงประทับเข้ากลางแสกหน้า

“ไอ้แก่นี่น่ารำคาญเป็นบ้า”

เด็กน้อยเจ้าของเรือนผมสีน้ำเงินน้ำทะเลยาวถึงบ่ายืนกอดอก

“คาน่อนอย่าทำแบบนั้กับผู้ใหญ่สิ”

เด็กน้อยอีกคนที่หน้าตาเหมือนกันทุกกระเบียบนิ้วมีเพียงสีผมที่ต่างกันเล็กน้อย

“ช่วยไม่ได้นิเห็นตาแก่นั่นแล้วรู้สึกหมั่นไส้ยังไงก็ไม่รู้นิซากะ”

เด็กน้อยคาน่อนกอดอกมองเด็กอีกคนที่มีผมสีน้ำเงินเข้ม

“ท่านซาช่าอย่าบอกนะครับว่าเด็ก2คนนี้”

อัสทรอสมองทางเด็กย้อยทั้ง2ก่อนจะย่อตัวแล้วอุ้มซากะขึ้นมาส่วนเดฟเทรอสก็ย่อตัวลงมองหน้าคาน่อน

“ค่ะคนที่อัสพรอสอุ้มอยู่ชื่อซากะเป็นคนพี่ส่วนคนนี้ชื่อคาน่อนเป็นคนน้องค่ะ”

ซาช่ายิ้มนิดๆเพราะดูพ่อแม่ลูกพี่น้องคู่นี้มันหน้าเหมือนกันทั้ง4คน


สำเนาถูกต้องชัดเจนเลยหน้าเหมือนกันทั้ง4คน


“ยินดีที่ได้รู้จักนะซากะคาน่อนข้าชื่อัสพรอสจะเป็นคนดูแลเจ้าตลอดช่วง6เดือนนี้นะส่วนนั่นน้องแฝดข้าเดฟเทรอส”

อัสพรอสยิ้มอย่างเป็นมิตรมันคงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเพราะอัสพรอมถ้าไม่ใช่ในโหมดดาร์คก็เป็นแม่พระดีๆนี่เองแต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนเงิบและขนลุกไปตามๆกันนั้นคืเดฟเทรอสอุ้มคาน่อนขึ้นมาแล้วยิ้มอ่อนโยนชนิดที่คนเป็นพี่อย่างอัสพรอสยังแอบอึ้ง


แม่เจ้าไอ้เจ้ายักษ์ถึกเถื่อนนั้นมันกินยาลืมเขย่าขวดรึปร่าวเกิดมาตั้ง10-20กว่าปีพึ่งเคยเห็นมันยิ้มแบบนั้น


โดโกลูบต้นแขนตัวเองเพราะรู้สึกขนลุกทั้งตัว

“นี่ๆข้าเรียกท่านว่าพ่อได้มั้ยส่วนท่านก็แม่”

ว่าแล้วหนูน่อนก็ชี้ไปทางเดฟเทรอสและก็เปลี่ยนไปชี้อัสพรอส

“ห...ห้ะ”

2แฝดอุทานออกมาพร้อมกัน

“เดี๋ยวสิคาน่อนอย่าทำให้คนอื่นลำบากใจสิ”

ซากะร้องทักน้องชาย

“ไม่ได้หรอ”

นั่นเอาแล้วหนูน่อนน้ำตาคลอแล้ว

“ก...ก็...ก็ได้เพราะงั้นไม่ร้องนะคาน่อน”

อัสพรอสยิ้มแห้งๆเพราะไม่อยากให้คาน่อนร้องไห้ส่วนเดฟเทรอสได้เพียงกระพริบตาปริบๆและหน้าขึ้นสีเล็กน้อย

“ขอโทษเรื่องน้องข้านะครับท่านเดฟเทรอส”

หนูง่าทำสีหน้าลำบากใจมองไปทางเดฟเทรอส

“ไม่เป็นไรข้าไม่ถือหรอกจะเรียกแบบที่คาน่อนเรียกก็ได้”

ว่าแล้วก็ลูบหัวหนูง่า

พักเรื่องบ้านเจมินี่ไว้และไปต่อบ้านอื่น

“อ๋อจริงสิมานิกอลช่วยมานี่ทีได้มั้ยคะ”

หญิงสาวตะโกนเรียกมานิกอลที่แอบหนีไปหลับที่หลังเสาค้ำวิหาร

“เด็กคนนี้ชื่อเดสมาร์คค่ะอาจจะดูแลยากซักหน่อยแต่เค้าเป็นผู้สืบทอดของท่านนะคะช่วยดูแลทีนะคะ”

ซาช่ายิ้มแห้งๆ

“ห๋าแล้วไหงข้าต้องเลี้ยงล่ะให้ท่านอาจารย์เลี้ยงไม่ง่ายกว่าหรอ”

“คือเซจเค้าต้องช่วยงานเราน่ะค่ะขอโทษด้วยนะคะ”

“หึไม่จำเป็นหรอกพี่สาวข้าไม่ได้อยากให้ตาลุงนั่นดูแลซะหน่อย”

เดสมาร์คกอดอก

“เห้ยๆพูดดีๆนะเฟ้ยไอ้เปี๊ยกว่าใครเป็นลุงฟระ”

“แล้วมันผิดรึไงล่ะลุง”

เดสมาร์คยิ้มกวนๆก่อนที่มานิกอลจะมุมปากกระตุกและยอมรับดูแลเดสมาร์ค


ไอ้คู่นั้นมันจะรอดมั้ยน่ะหวังว่าปราสาทแคนเซอร์จะไม่ถล่มนะ


เคียวโกเซจภาวนาอยู่ในใจ

“เรกูลัสเธอจะดูแลไอโอเรียไหวรึปร่าวคะ”

ซาช่าหันไปมองโกลด์เซนต์หนุ่มที่รุ่นราวคราวเดียวกับตน

“อ่าก็น่าจะไหวนะเพราะดูท่าเจ้าหนูน้อยนี่จะไม่ได้ซนอะไรมากด้วยน่าจะดูแลไหวอยู่”

เรกูลัสอุ้มแมวน้ำหัวสีน้ำตาลอ่อนไอโอเรียขึ้นมาแนบอกแล้วยิ้มนิดๆ

“แล้วท่านล่ะคะอัศมิตาท่านดูแลเด็กคนนี้ได้รึปร่าวเค้าชื่อชากะเป็นผู้สืบทอดของท่านค่ะ”

ซาช่ามองทางเด็กน้อมผมสีบลอนทองนั่งขัดสมาธิอยู่(เออหลวงพี่คะตอนเด็กเพลาๆลงหน่อยก็ได้นะ//ไรท์)

“เราว่าเราสามารถเข้ากับเด็กผู้นั้นได้อยู่นะ”

ว่าแล้วร่างบางของอัศมิตาก็เดินไปหาเด็กน้อยชากะ

“เด็กน้อยเจ้าจะมาอยู่กับเรารึไม่”

“มีเหตุผลอันใดที่เราจำต้องไปอยู่กับท่านงั้นหรอท่านมีธรรมอันใดที่จะทำให้เรายอมรับ”

เด็กน้อยเงยหน้าขึ้นทั้งยังหลับตาพริ้มอยู่

ผู้ถูกถามครุุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะยกยิ้มบางๆขึ้น

“เราและเจ้าต่างยึกมั่นในหลักธรรมแบบเดียวกันแต่เราที่อายุมากกว่าเจ้านั้นสามารถถ่ายทอดสุดสิ่งที่เรารู้แต่เจ้าไม่รู้ให้เจ้าได้คิดว่าไง”

สิ้นสุดคำถามเด็กน้อยก็ค่อยๆลืมตาทำให้เห้นดวงตาสีฟ้ามีประดายชัดเจก่อนจะพยักหน้ารับหงึกๆ

หลวงพี่ก็มิวายบ้าหลักธรรมเช่นเดิมนี่ขนาดเป็นเด็กนะเนี่ย

“เราตกลง”

“งั้นก็ฝากตัวด้วยนะเราอัศมิตา”

“ส่วนเราชากะ”

ทั้ง2ยิ้มให้กันบรรยากาศรอบข้างราวกับมีแสงสว่างวาบขึ้นจนแสบตา

“่ส่วนโดโกเป็นเด็กคนนี้ค่ะเค้าชื่อชิริว”

ว่าแล้วซาช่าก็ชี้มาที่ไปทางเด็กน้อยผมยาวสีดำยาวถึงบ่า

“ไงเจ้าหนูข้าชื่อโดโกยินดีที่รู้จักนะ”

“ชิริวครับ”

เด็กน้อยยิ้มนิดๆ

“ต่อไปก็คาร์เดียฝากเด็กคนนี้ทีนะคะเค้าชื่อมิโร่ดูแลเค้าดีๆนะคะ”

ซาช่ายิ้มแหยๆเพราะกลัวคาร์เดียจะทำเด็กน้อยตาเสียก่อน

“เหมือนกันเด๊ะเลยนะคาร์เดียนี่ลูกลับแกรึปร่าวทั้นหน้าตาสีผมสีตาสำเนาถูกต้องแบบไม่ต้องสงสัย”

เดฟเทรอสที่อยู่ๆก็เกิดคันปากอยากแซวทักขึ้น

“ลูกลับ...”

เสียงพึมพำเย็นยะเยือกของเดเจลดังขึ้นจากด้านหลังคาร์เดีย

“ม...ไม่ใช่เฟ้ย!ถึงข้าจะเป็นพวกหน้าหม้อสาวไปทั่วแต่ข้าก็ไม่เคยทำอะไรแบบนั้นนะเฟ้ย”

คาร์เดียรีบออกตัวปฏิเสธทันที

“พ่อจะเสียงดังทำไมเนี่ยหนวกหูเป็นบ้า”

มิโร่ที่ทำจ่าจะหลับแหล่มิหลับแหล่ขยี้ตาเบาๆแล้วหาวน้อยๆ

“หม้อสาวไปทั่ว...โดนเรียกพ่อ...คาร์เดียคนอย่างเจ้ามัน...เอ๊ะ”

เดเจลพึมพำเสียงต่ำอยู่คนเดียวเบาๆก่อนที่ไอเย็นจะค่อยๆแผ่กระกายแต่ก็ได้มีเด็กน้อยคนนึงมาดึงชายผ้าคลุมเรียกสติของเดเจลกลับมา

และแล้วคาร์เดียก็ได้ลากมิโร่ไปที่มุมนึงของวิหารเพื่อปรับความเข้าใจให้รู้เรื่อง

“ต่อไปก็ชิจิฟอสรบกวนด้วยนะคะเด็กนนี้ชื่อไอโอรอสเป็นพี่ชายของไอโอเรียท่านต้องดูแลทั้งเรกูลัสไอโอรอสไอโอเรียจะลำบากเกินไปรึปร่าวคะ”

ซาช่ามองชิจิฟอสที่คว้าคอเสื้อไอโอรอสที่วิ่งว่อนป่วนชาวบ้านไปทั่วอยู่

“ไม่เป็นไรหรอกครับท่านซาช่าแค่เด็ก3คนข้าดูแลได้ครับ”

“ท่านอา!ข้าไม่ใช่เด็กแล้วนะอายุ15แล้ว!”

เรกูลัสว๊ากใส่ผู้เป็นอาทั้งๆที่คนยังอุ้มเด็กน้อยไอโอเรียอยู่

“วางไอโอเรียลงเลยนะข้าจะไม่ยอมอยู่ห่างน้องข้าแน่”

ไอโอรอสพยายามปีนป่ายขาเรกูลัสเพื่อไปหาน้อง

“วางใจได้ไอ้หนูข้าไม่แยกเจ้า2พี่น้องหรอก”

ว่าแล้วชิจิฟอสก็ยิ้มอ่อนโยนก่อนจะอุ้มไอโอรอสให้อยู่ในระดับเดียวกับไอโอเรีย

“เออคนต่อไปก็เอลซิดคะคือว่...เอ”

สายตาของซาช่าไปหยุดอยู่ที่เอลซิดกับชูร่าที่ตอนนี้กำลังคุยกันอย่างถูกคอ

“ไอ้คู่นั้นก็เหมือนกันเด๊ะชนิดที่สำเนาถูกต้องแบบไม่ต้องสืบเสาะหาความหรืออะไรเลยนะนั่นน่ะ”

ชิจิฟอสมองคู่แพะแล้วยิ้มน้อยๆ

(ภรรเมียท่านนี่นาเห็นแบบนั้นแล้วช่ำฉ่ำหัวใจก็ไม่แปลก//ไรท์)

“ท่านเอลซิดข้าอยากจะแข็งแกร่งเหมือนท่านจังข้าอยากจะเป็นโกลด์เซนต์แคปปริคอนที่แข็งแกร่งและเท่เหมือนท่าน”

ชูร่าตาเป็นประกาย

“ไม่ต้องห่วงนะชูร่ามาอยู่กับข้าสิตลอดช่วง6เดือนข้าจะฝึกให้เจ้าเอง”

“ครับ!”

ชูร่ารับคำเอลซิดแบบไม่ต้องคิด

“ทางนั้นก็ไม่น่าจะต้องแนะนำสินะคะ”

ซาช่ามองไปทางเดเจลและคามิลที่พูดคุยกันอยู่

“ท่านอย่าคิดมากกับสิ่งที่มิโร่พูดเลยนะเจ้านั่นมันชอบปั่นประสาทชาวบ้านไปทั่ว”

เดเจลจ้องมองไปยังเด็กน้อยหน้าใสเจ้าของดวงตาสีฟ้าและเรือนผมสีมิ้นเข้มที่ทำหน้ารู้สคึกผิดแทนเพื่อนตน

“ไม่เป็นไรอย่าคิดอย่าได้ทำหน้าเช่นนั้นเลยเด็กน้อยว่าแต่เจ้าชื่ออะไรงั้นหรอข้าอควาเรียส เดเจล”

เดเจลย่อตัวลงให้อยู่ในระดับเดียวกับเด็กน้อย

“คามิล...ว่าที่โกลด์เซนต์อควาเรียส คามิลครับ”

คามิลยิ้มสดใสออกมา

“ถ้างั้นคามิลข้ามีเรื่องให้เจ้าช่วยหน่อยได้มั้ย”

“ครับ”

คามิลพยักหน้ารับ

ตัดไปทางคาร์เดียที่กำลังไปหาเดเจลพลางหิ้วมิโร่ไปด้วย

“เดจังคือข้ามีเรื่องอยากคุยด้วย”

“เอาเวลามาคุยกับข้าไปดูแลลูกตัวเองดีกว่ามั้งคาร์เดียเพราะข้าเองก็อยากให้เวลาอยู่กับลูกข้าเช่นกันเนอะคามิล”

ว่าแล้วก็เอาหน้าผากของตนไปชนกีบหน้าผากคามิลเบาๆแล้วยิ้มอ่อนโยน

“ล...ลูก

คาร์เดียสตั้น3วิ

“ท่านแม่(?)คนนั้นใครหรอครับพ่อข้าหรอ?”

คามิลชี้ไปทางคาร์เดีย

“อ๋อเพื่อนร่วมงานน่ะพ่อเจ้ามีแค่ยูนิตี้คนเดียวเท่านั้นแหละ”

ว่าแล้วก็กระตุกยิ้ม

“เห้ย!คาร์เดียตั้งสติไว้!”

โดโหแว๊ดลั่นเมื่อเห็นคาร์เดียช็อคล้มลงนอนน็อคกับพื้น

“ล้อเล่นหน่อยเดียวก็เป็นถึงขนาดนั้นแล้วหรอ”

“แกล้งไม่แรงไปหรอครับ”

“ช่างเถอะๆไว้ไปขอโทษทีหลังแล้วกัน

เดเจลยิ้มบนหัวเราะน้อย

ซาช่ายิ้มแห้งๆและมองไปทางคู่แม่ลูกคู่สุดท้าย

อัลปาฟิก้ามองอโฟรดิเทที่กำลังมองเหล่าดอกกุหลาบเดม่อนรอสอย่างสนอกสนใจ

“เด็กคนนั้นชื่ออโฟรดิเทค่ะเป็นว่าที่โกลด์เซนต์พริเซทมีภูมิคุ้มกันพิษเข้าไปหาเค้าหน่อยสิคะ”

หญิงสาวยิ้มแล้วผลักอัลปาฟิก้า

“อ...เออเจ้าสนใจกุหลาบแดงพวกนี้หรอ”

อัลปาฟิก้าถามอย่างเก้ๆกังๆ

“มันงดงามน่ะและข้าก็ชอบกกุหลาบมากๆด้วยทั้งกุหลาบขาวกุหลาบแดงรวมถึงกุหลาบดำด้วย”

อโฟรดิเทยิ้มหน้าระรื่น

“กุหลาบพวกนั้นข้าเป็นคนปลูกเองเห็นเจ้าชอบข้าก็ดีใจนะ”

อัลปาฟิก้ายิ้มตอบอย่างอ่อนโยน

“จริงอะ!สอนข้าหน่อยสิว่าท่านดูแลกุหลาบพวกนี้ยังไงมันถึงงดงามแบบนี้”

ว่าแล้วหนูน้อยก็เกาะแขนอัลปาฟิก้า

“อ...เออก...ก็ได้แต่ถอยออกห่างจากตัวหน่อยเถอะนะ”

“รังเกียจข้าหรอ”

ว่าแล้วดวงตากลมสวยก็น้ำตาคลอ

“ป...ปร่าวไม่ใช่แบบนั้นไม่ร้องนะ”

ว่าแล้วก็อุ้มเด็กน้อยขึ้นมาแล้วยิ้มหวานให้

“อือข้าอยากโตไปแล้วสวยเท่เหมือนท่านจัง”

ว่าแล้วก็อัลปาฟิก้าแน่นแับปาฟิก้าที่โดนกอดก็หน้าแดงนิดๆพลางลูบหัวเด็กน้อย

“ดูท่าจะถูกชะตากันน่ะอิฉาวุ้ยอยากให้ฟีก้ายิ้มหรือแบบนั้นมั้ง”

มานิกอลสถบเบาๆ

“อยากให้ตี้กอดแบบนั้นกับเรามั้งจัง”

ปูเดสบ่นอุบอิบ

“ถ้าทำความรู้จักกันเรียบร้อยแล้วก็พาเด็กๆไปที่ปราสาทแต่ละคนได้เลยนะคะ”

ว่าแล้วองค์เทพีก็ยิ้มพร้อมถือคฑาคู่กายหลังจบคำประกาศเหล่าโกลด์เซนต์ก็อุ้ม,จูงมือ,ลาก,หิ้ว(?)ลูกๆของตนเดินกลับไปที่ปราสาทของตน


------------------------------------------------------------------------------

จบแล้วจร้า~

เป็นไงกันบ้างคะสำหรับตอนนี้

โปรเจ็คใหม่มาอีกแล้ว

เอาจริงๆก็คิดอะไรออกก็แต่งๆมาแหละ

แต่โปรเจ็คนี้ไรท์3คนความเห็นตรงกันเคยเอามาแต่ง

คิดยังไงกับการที่เหล่าโกลด์รุ่นLC.

ต้องมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กจำเป็น

ถ้าชอบอย่าลืมก็หัวใจกดแชร์และคอมเม้นด้วยนะ

ไรท์อย่านทุกเม้นตอบทุกเม้นน้า

สามารถรีเควสคู่ที่ชอบและอยากให้ไรท์แต่งได้เต็มที่

จะข้ามภาคข้ามรุ่นผิดศีลธรรมแค่ไหน

ไรท์ก็จะพยายามแต่งให้ดีที่สุดค่ะ

ไปล่ะค่ะบ้ายบาย~~~~~~~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

209 ความคิดเห็น

  1. #148 Shun03 (@Shun03) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 15:06
    สักพักนึงน้องน่อนถือสามง่ามมาแทงหัวโยมะเล่น
    #148
    3
    • #148-1 Miyuki Miko (@0897681131) (จากตอนที่ 57)
      17 มิถุนายน 2562 / 15:08
      เอาคฑาของซาช่าไล่ฟาดโยมะ
      #148-1
  2. #147 IreneSuthiprapa (@IreneSuthiprapa) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 08:08
    อุ้ยตาย!! เหล่ารุ่นพี่โกลด์เซนต์ยุค 200 ปี ต้องมาเลี้ยงรุ่นน้องของตัวเอง
    งานนี้จะวายป่วงแค่ไหนต้องติดตาม
    ปล.ท่านคาร์เดียคะ เกือบโดนเมียตัวเองแช่แข็งแล้ว
    #147
    4
    • #147-3 Miyuki Miko (@0897681131) (จากตอนที่ 57)
      17 มิถุนายน 2562 / 08:36
      ไปจีบตระกูลปลาก็มีแววกุหลาบจะเฉาะหัวคงต้องเสี่ยงตายกันหน่อย
      #147-3
    • #147-4 IreneSuthiprapa (@IreneSuthiprapa) (จากตอนที่ 57)
      11 สิงหาคม 2562 / 22:53
      ท่านโดโกนี้ละก็หลงเมียตัวเองตลอดเวลาเลยนะ
      #147-4
  3. #146 MimicCH (@MimicCH) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 07:54
    น่ารัก รอนะคะ
    #146
    3
    • #146-1 Miyuki Miko (@0897681131) (จากตอนที่ 57)
      17 มิถุนายน 2562 / 08:03
      จะพยายามระดมสมองค่ะและจะพยายามอัปเร็วๆ
      #146-1