Fanfic Saint Seiya (yaoi) รักว้าวุ่นของเหล่าเซนต์

ตอนที่ 56 : { Milo x Camus } ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ยังคงรักเจ้าเพียงผู้เดียว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 122
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    15 มิ.ย. 62


ปล.เนื้อหาในส่วนนี้มีความปวดตับเล็กน้อยถึงปานกลางและเป็นเนื้อหาที่ตอนมาจากตอนที่12
ใครที่ไม่ตับอ่อนรับไม่เรื่องมาม่าไม่ค่อยได้ก็กรุณาปิดและไม่ต้องอ่านนะคะเพราะตอนนี้ไรท์ที่เป็นคนแต่งตับพังเลอะแล้ว

ยามค่ำคืนอันเงียบสงัดภายในแซงค์ชัวรี่

องค์เทพีอาเธน่าได้ประกาศคำสั่งห้ามไม่ให้เพกาซัส เซย่า,ดราก้อน ชิริว,อัลโดเมด้า ชุน,ซิกนัสเฮียวกะและฟินิกซ์ อิคิ

ไม่ให้เข้ามาภายในตัวแซงค์ชัวรี่และบังคับให้ออกจากการต่อสู้

แต่ถึงกระนั้นพวกเซย่าก็ยังดันทุรังเพื่อมาปกป้องอาเธน่าให้จงได้ถึงแม้จะเป็นการขัดคำสั่งก็ตาม

“ช้าก่อนมิโร่เจ้าปล่อยอาเธน่าไว้กับศัตรูเช่นข้านั้นเจ้าคิดดีแล้วงั้นหรอ”

คาน่อนที่พึ่งโดนสกาเล็ตนีเดิลเข้าไปเกือบครบทุกเข็มแต่ตอนนี้เลือดนั้นหยุดไหลเพราะมิโณ่ได้จี้จุดชีวิตห้ามเลือดไว้ให้เอ่ยถาม

“ที่นี่ไม่มีศัตรูอีกต่อไปมีเพียงโกลด์เซนต์แห่งราศีเมถุนเจมินี่ คาน่อน”

และเมื่อพูดจบมิโร่ก็รีบรุดเดินออกจากวิหารของอาเธน่าทันที


สัมผัสคอสโม่แบบนี้ไม่ผิดแน่สัมผัสแบบนี้ข้าจำได้ดีคอสโม่ที่สงบนิ่งเย็นเฉียบราวน้ำแข็งแต่ทำไมกันเจ้าไม่น่าจะมาอยู่ที่นี่ได้มันคงไม่ใช่อย่างที่ข้าคิดนะ...


“ทำไมกันล่ะคามิล”

มิโร่กัดฟันแน่นและภาวนาไม่ให้สิ่งที่ตนคิดเป็นจริง

เรือนผมสีน้ำเงินพริ้วไหวตามการเคลื่อนไหวของร่างสูงที่มุ่งตรงไปยังปราสาทเวอร์โกที่มีพลังคอสโม่รุนแรงปะทะกัน


ณ ปราสาทเวอร์โก


มิโร่ที่มาถึงปราสาทเวอร์โกก็ได้พบกับมู ไอโอเรีย เซย่า ชิริว เฮียวกะ ชุน ชูร่า ซากะและ...

“ค...คามิลเป็นเจ้าจริงๆสินะ”

นัยตาสีมรตของมิโร่สั่นไหวอย่างเจ็บน้อยๆ

“มิโร่”

นัยตาสีน้ำเงินที่มันจะส่องประกายสงบเยือกเย็นบัดนี้ได้หม่นหมองไร้ซึ่งประกาย


โดนวงล้อระบำเทวะไปสินะประสาทสัมผัสการมองเห็นและอื่นๆคงถูกทำลายเหลือแค่การพูดสินะคามิล


มิโร่กัดฟังกรอดกำหมัดแน่นมองไปทางคามิลจากที่แต่เดิมชุดที่สวมใส่จะเป็นสีทองประกายงดงาม

แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นชุดเกราะสีดำขรับส่องประกายเย็นเฉียบราวแสงจันนท์ยามราตรี

และแล้วการประทะก็ได้เปิดฉากขึ้นโดยการที่เหล่าโกลด์เซนต์ทั้ง6ได้ใช้ท่าไม้ตายต้อมห้าอาเธน่าเอ็กซ์คาร์เมชั่นเข้าปะทะกัน

แต่แล้วกระปะทะก็จบลงเนื่งจาเหล่าบลอนเซนต์ทั้ง4ได้ใช้คอสโม่ของตนเพื่อหักล้างจนเกิดแรงระเบิดมหาสาร

ปราสาทเวอร์โกโดนระเปิดจนเป็นจุนเหลือเพียงแต่ซากปราสาทที่ถล่มลงมา

ในขณะที่เหล่าบลอนเซนต์ถูกแรงระเบิดกระเด็นออกไปไกลจากปราสาทเวอร์โกอาเธน่าก็ได้ออกคำสั่งให้โกลด์เซนต์ทั้ง3

พาซากะชูร่าและคามิลไปยังวิหารอาเธน่าและในระหว่าที่กำลังเดินขึ้นไปยังวิหาร

“มิโร่ข้า...”

“หยุดเจ้าไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นคามิล...อย่าพูดอะไรอีกเลย”

มิโร่ที่พยุงคามิลเดินขึ้นบันไดอยู่นั้นกัดฟันแน่นเพื่อไม่ให้เสียงของตัวเองสั่นไปมากกว่านี้


ทำไมกันทำไมต้องเป็นเจ้าทำไมกันคามิลทำไมต้องเป็นเจ้าที่ต้องคืนชีพขึ้นมาเช่นนี้ทำไมกัน


มิโร่ก้หน้าลงเงียบๆเพื่อไม่ให้ใครเห็นน้ำตาที่เอ่อคลออยู่ในดวงตาสีมรกตคู่นั้น

“ขอโทษมิโร่...ข้าขอโทษ”

เสียงของคามิลแผ่วเบาราวจะเรือนหายไปในอากาศ

เวลาผ่านไปเมื่อมาถึงวิหารอาเธน่าองค์เทพีได้สั่งให้คาน่อนนำมีดสั้นทองทำไปมอบให้แด่ซากะ

และสิ่งที่องค์เทพีทำนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้ทั้ง7คนต้องตกตะลึก

พระนางตั้งใจจะให้ซากะปริดชีพตนซะแต่เพราะพวกซากะนั้นแค่เสแสร้งเพื่อทรยศมิได้ทรยศจริงๆจึงไม่สามารถทำได้

อาเธน่าจึงตัดสินใจใช่มีดสั้นทองคำปริดชีพของตนเอง

เหล่าโกลด์เซนต์ที่ตกตะลึงและโศกเศร้ามิโร่และไอโอเรียใบหน้าอาบด้วยน้ำตาไอโอเรียง้างหมัดจะชกชูร่าแต่ก็ได้เพียงหยัดหมัดเอาไว้

มิโร่ก้เพียงกล้ำกลืนฝืนใจบีบคอคามิลทั้งแต่ตาแต่สุดท้ายก็ได้ปล่อยมือและทรุดตัวลงกับพื้น

“มิโร่...”

คามิลทรุดตัวลงนั่นอยู่เบื่องหน้าของมิโร่

“ข้าขอโทษ...มิโร่...ข้าขอโทษ”

“คามิล...”

มิโร่น้ำตาเอ่อคลอนและซบหน้าลงที่กของคามิลมือบางของคามิลสวมกอดมิโร่อย่างช้าๆ

“สถานะการแบบนี้มันไม่เหมาะที่จะพูดเท่าไหร่แต่...”

คามิลโอบกอดมิโร่อย่างอ่อนโยนและยิ้มออกมา

“ข้าเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว...”

“คามิล...เจ้า...”

ดวงตาของคามิลเอิ่อล้นด้วยน้ำตา

“ข้าน่ะ...”

เสียงคำพูดสุดท้ายเลือนหายไปแม้จะไม่ได้ยินแต่มิโร่ก็พอจะอ่านปากของคามิลออกก่อนจะเบิกตากว้าง


5นาทีต่อมา


เหล่าโกลด์เซนต์ที่เริ่มตั้งสติของตนได้นั้นก็ฟังเรื่องทั้งหมดจากซากะชูร่าและคามิล

ก่อนที่จะตกลงกันเพื่อตามอาเธน่าไปยังยมโลกและให้พวกคามิลนำทางไปยังปราสาทฮาเดส


เมื่อมาถึงปราสาทฮาเดส


โกลด์เซนต์ทั้ง3ได้ปะทะกับ1ใน3ผู้คุมกฏไวเวิร์น ราดาแมนทิสและเริ่มต่อสู้กัน

พวกเซย่าที่ตามมาทันตั้งใจจะร่วมต่อสู้ด้วยแต่ก็ถูกมิโร่มูและไอโอเรียห้ามไว้และสั่งให้ไปช่วยพวกคามิลในปราสาทเสีย

เพราะอาณาเขตของฮาเดสทำให้โกลด์เซนต์ทั้ง3แพ้อย่างราบคาบและโดนโยนลงสู่ปากทางยมโลก


มิโร่...อีกไม่นานข้าคงได้กลับไปในยมโลกอีกครั้งแล้วล่ะแต่ครั้งนี้ข้าคงได้อยู่กับเจ้าแล้วสินะ...รอข้าอีกครู๋เดียวนะข้ากำลังจะตามเจ้าไป


คามิลมองแสงสว่างที่ส่องผ่านลงมาจากเพนดานกระทบกับไอเย็นเป็นประกายก่อนจะค่อยๆหลับตาลง

ร่างของคามิลค่อยๆถูกห่อหุ้มด้วยละอองวิญาณเปล่งประกายรอบตัวของโกลด์เซนต์ผู้แปรพักทั้ง3ก่อนจะค่อยๆหายไป


------------------------------------------------------------------------------

จบแล้วจร้า~

เป็นไงกันบ้างคะสำหรับตอนนี้

ตับไตไส้พุงไรท์ปังปินาตเรียบร้อยค่ะ

แต่งไปก็จะร้องไห้ไป

หรือเพราะช่วงนี้ภูมิต้านทานเรื่องดราม่าของไรท์มัน

ตกต่ำภูมิต้าทานต่ำลงอันนี้ไม่ทราบที่แน่ๆจะร้องไห้แล้วเจ้าค่ะ

ถ้าชอบอย่าลืมก็หัวใจกดแชร์และคอมเม้นด้วยนะ

ไรท์อย่านทุกเม้นตอบทุกเม้นน้า

สามารถรีเควสคู่ที่ชอบและอยากให้ไรท์แต่งได้เต็มที่

จะข้ามภาคข้ามรุ่นผิดศีลธรรมแค่ไหน

ไรท์ก็จะพยายามแต่งให้ดีที่สุดค่ะ

ไปล่ะค่ะบ้ายบาย~~~~~~~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

208 ความคิดเห็น

  1. #144 IreneSuthiprapa (@IreneSuthiprapa) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 23:19

    เศร้ามากคะ นำ้ตาไหลเลยคะ
    #144
    5
    • #144-4 IreneSuthiprapa (@IreneSuthiprapa) (จากตอนที่ 56)
      16 มิถุนายน 2562 / 09:56

      แต่ละตอนยังกับซีรี่ย์จีนที่เป็นแนวรักโรแมนติกมากเลยคะ
      #144-4
    • #144-5 Miyuki Miko (@0897681131) (จากตอนที่ 56)
      16 มิถุนายน 2562 / 09:58
      เอาจริงๆไรท์ไม่ได้ติดซีรี่ย์จีนนะแค่คิดอะไรออกก็เขียนไปน่ะค่ะ
      #144-5