Fanfic Saint Seiya (yaoi) รักว้าวุ่นของเหล่าเซนต์

ตอนที่ 46 : { Regulus x Asamita } ราชสีห์ตัวน้อยกับสาว(?)งาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 211
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    14 ส.ค. 62


ณ ปราสาทเวอร์โก


หลังจากที่เจ้าของปราสาทเทศนาผู้ขอพักพิงเสร็จก็เดินออกมาจากปราสาท

ในขณะที่ร่างบางเจ้าของปราสาทกำลังก้าวเดินออกจากปราสาทอย่างระมัดระวัง

“อัศมิตา~รอข้าด้วยยยยย”

เสียงสดใสดังขึ้นจากทางด้านหลังมาพร้อมกับร่างของเด็กหนุ่มที่หน้าอ่อนเยาว์กว่าผู้โดนเอ่ยนาม

“เรกูลัส?ออจริงสิวันนี้เป็นเวรของเรากับท่านนินา”

“ปราสาทก็อยู่ใกล้กันรอกันหน่อยก็ไม่ได้นะข้าแค่แวะไปคุยกับโดโกแปปเดียวเอง”

“ขอโทษจริงๆนะเราไม่ค่อยได้ออกจากปราสาทซักเท่าไหร่เลยลืมไปว่าต้องไปกันเป็นคู่”

ใบหน้าหวานสวยงดงามเผยรอยยิ้มอ่อนๆพลางยื่นมือบางไปลูกหัวหายที่ที่อายุราว15ปี

“โถ่นี่ข้าไม่ใช่เด็กๆแล้วนะข้าอายุ15แล้วนะอย่าทำแบบนี้สิ”

“แต่สำหรับเราแล้วท่านก็ยังคงเด็กกว่าเราอยู่ดีนี่นา”

ใบหน้าสวยได้รูปเคลื่อนเข้ามาใกล้ก่อนจะประทับจูบลงบนหน้าผากก่อนจะเดินนำลงไปที่หมู่บ้าน

“ห่างกันแค่5-6ปีเองไม่ใช่รึไงเล่าอ๊ะ!เดียวดิรอข้าด้วย!!!”


โถ่นี่มันอะไรเนี่ยคบกันมาก็หลายเดือนแล้วแต่ก็ยังทำเหมือนข้าเป็นเด็กเล็กๆอยู่เลยอะไรกันเนี่ย


เรกูลัสหน้านิ่วคิ้วขมวดหงุดหงิดเล็กๆก่อนจะวิ่งตามอัศมิตาไป


ณ หมู่บ้านที่อยู่ใกล้แซงค์ชัวรี่หมู่บ้านเรดิโอ


ในขณะที่ทั้ง2กำลังเดินตรวจภายในหมู่บ้าน

“เรกูลัส!ท่านเรกูลัสนี่นา”

เด็กๆในหมู่บ้านวิ่งเจ้ามาล้อมเรกุลัสเอาไว้

“นี่พวกเจ้ามีอะไรงั้นหรอตอนนี้ข้ากำลังทำหน้าที่อยู่นะ”

“นี่ๆท่านเรกูลัสมาเล่นกันเถอะๆนะๆ”

“เอ...แต่...”

เรกูลัสที่โดนเด็กๆล้อมอยู่ส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปทางแฟนสาว(?)อัศมิตาที่ยืนยิ้มดูอยู่อย่างเอ็นดู

เพราะนานๆทีเค้าจะได้ออกนอกแซงค์ชัวรี่มากับอัศมิตาแบบ2ต่อ2และเค้าอยากจะใช้เวลาด้วยกันให้เต็มที่

“ไม่เป็นไรเรกูลัสท่านเล่นกับเด็กๆไปเถอะเราไปคนเดียวได้เอาไว้เราเดินตรวจเสร็จเราจะไปหาท่านที่สวนกลางหมู่บ้านนะ”

ร่างบางก็ยิ้มพร้อมดวงตาสีน้ำเงินอ่อนโยน

ยังไม่ทันที่เรกูลัสจะได้ตอบอะไรอัศมิตาก็ได้หายไปในฝูงชน


ณ สวนกลางหมู่บ้าน


“นี่ๆท่านเรกูลัสพ่อข้าบอกว่าในกลุ่มเซนต์ทั้ง88โกลด์เซนต์เก่งที่สุดเลยใช่มั้ยครับ”

เด็กชายคนนึงในกลุ่มนั้นเอ่ยถามขึ้น

“จะว่าใช่ก็ใช่น่ะนะ”

เรกูลัสตอบก่อนจะยิ้มน้อยๆ

“ข้าน่ะถ้าอายุ10ขวบเมื่อไปร่จะไปฝึกเป็นเซนต์ล่ะและข้าก็ต้องแข็งแกร่งเหมือนท่านเรกูลัสให้ได้เลย!”

เด็กหญิงคนนึงพูดขึ้นด้วยสีหน้ามุ่งมั่น

“เด็กผู้หญิงขี้แยอย่างเจ้าน่ะเป็นเซนต์ไม่ได้หรอกน่า”

“ต้องเป็นได้สิ!และข้าก็จะต้องเก่งกว่าตาบื่ออวดดีแบบเจ้าแน่นอน”

“ไม่มีทางหรอกเนอะท่านเรกูลัส”

เด็กชายที่ยังคงยืนกรานเถียงไม่เลิกหันไปมองเรกูลัส

“อ...เออ...”

“ฮึก...ข้าน่ะจะต้องเป็นเซนต์หญิงที่เก่งกาจที่จะปกป้องความรักและสันติสุขรวมถึงท่านอาเธน่าให้ได้คอยดูไว้เลย!”

เด็กหญิงตัวน้อยที่โดนเด็กชายอีกคนแกล้งน้ำตาคลอก่อนจะวิ่งออกไปแต่ก็ชนกับใครบางคนเข้า

“ไม่เป็นไรนะหนูน้อย”

“ข...ขอโทษค่ะที่ข้าไม่ระวัง”

“เราน่ะไม่เป็นอะไรหรอกว่าแต่ตัวเจ้าเถอะเหตุใดจึงร้องไห้”

อัศมิตาที่พึ่งกลับมาจากการตรวจหมู่บ้านอุ้มเด็กสาวจึ้นให้อยู่ในระดับสายตาของตนก่อนจะยิ้มน้อยๆ

“ท่านคิดว่าเด็กขี้แยแบบข้าจะเป็นเซนต์ได้มั้ยคะ”

เด็กหญิงเช็ดน้ำตาอัศมิตายิ้มห้อยๆก่อนจะค่อยลูบหัวเด็กน้อย

“ต้องได้แน่นอนตราบใดที่เจ้ามีความรู้สึกว่าอยากปกป้องสิ่งาำคัญมากๆมันจะยิ่งทำให้เจ้าแข็งแกร่งขึ้นต่อให้จะเป็นเด็กน้อยขี้แยเช่นไรแต่ถ้ามีจิตใจที่อยากปกป้องสิ่งสำคัญมันจะทำให้คอสโม่ในกายนั้นเผาผลาญอย่างไร้ขีดจำกัดจำเอาไว้นะ”

แดดอ่อนๆที่กระทบลงบนใบหน้าอ่อนหวานมีรอยยิ้มอ่อนโยนประดับอยู่

เรกูลัสมองคนเบื่องหน้าที่ซึ่งต้อนนี้นั้นงดงามราวภาพวาดอย่างตกตะลึง

“เรกูลัสพาเด็กๆพวกนี้ไปส่งที่บ้านและกลับแซงค์ชัวรี่กันเถอะนะ”

อัศมิตาหันไปยิ้มให้เรกูลัสอีกครั้ง

“อ...เออ...อืม”

และแลเวราชสีห์ทองก็พาเด็กๆไปส่งที่บ้านพร้อมกับแม่พระ


ตกกลางคืน


คืนนี้มีฝนตกเล็กน้อยทำให้อากาศค่อนข้างเย็นสบาย

(แต่ประเทศของไรท์ไม่มีแม้แต่น้ำค้างซักหยด/ไรท์)

อัศมิตาที่นั่งสมาธิอยู่ในห้องนอนของตนนั้นได้ยินเสียงเคาะประตูจึงลุกออกไปดูปรากฎว่า...

“เรกูลัสมาทำอะไรเอาดึกดื่นป่านนี้หรือ”

“คืนนี้ข้าขอนอนกับเจ้าได้มั้ยหลังคาปราสาทข้ามันรั่นน่ะตอนแรกว่าจะไปหามานิกอลแต่เพราะวิหารเคียวโกยังซ่อมไม่เสร็จท่านเซจกับท่านฮาคุเรเลยไปนอนกันที่ปราสาทแคนเซอร์และคนที่อยู่ใกล้ข้าที่สุดก็เหลือแค่เจ้าน่ะ”

เรกูลัสเสยผมที่ลงมาปลกหน้าของตนขึ้นแล้วหันไปหาอัศมิตา

หยุดน้ำใสๆล่วงหล่นจากเรือนผมสีน้ำตาลอ่อน

“นี่ท่านอย่าบอกเรานะว่าที่วิ่งจากปราสาทเลโอลงไปปราสาทแคนเซอร์และก็วิ่งขึ้นมาถึงปราสาทเวอร์โกแห่งนี้”

เจ้าของปราสาทขมวดคิ้มมองอย่างขัดใจในขณะที่เด็กหนุ่มเดินมานั่นที่เตียงของตน

“ก็ประมาณนั้นแหละเสื้อผ้าไม่ได้เปียกอะไรมากแต่ผมก็เปียกอยู่พอสมควรน่ะนะ

“ท่านนี่นะจริงๆเลย มานี่สิเดี๋ยวข้าจะเช็ดผมให้”

“เฮ้!ไม่ต้องหรอกข้าเช็ดเองได้”

“ถ้าเช็ดไม่แห้งจะป่วยเอาได้อยู่เฉยๆว่าง่ายๆซะนะเจ้าลูกแมว”

ว่าแล้วก็เอาผ้าขนหนูวางลงบนหัวฟูๆของเรกูลัสก่อนจะค่อยๆเช็ดให้อย่างเบามือ

“นี่อัศมิตาข้าขอถามอะไรหน่อยสิ”

“มีอะไรงั้นหรอ”

“ทำไมเจ้าถึงคบกับข้างั้นหรอข้าเคยได้ยินมาว่าเดฟเทรอสก็เคยชอบเจ้านินา ถึงเค้าจะปากเสียไปบ้างแต่ก็เป็นคนดีไม่ใช่หรอเทียบกับข้าที่เป็นเด็กอ่อนประสบการณ์ดูไม่ค่อยเหมาะกับเจ้าเลย”

เรกูลัสก้มหน้าลงนิดๆเพราะรู้สึกเขินและหงุดหงิดแต่ต่างจากอัศมิตาที่ยิ้มกึ่งขำนิดก่อจะรวบตัวเอาแมวน้อยมาซบอก

“ให้ตายสิที่เ้ห็นทำหน้าอมทุกข์อยากตลอดเพราะเรื่องนี้เองหรอกหรอน่ารักจริงๆเลยนะท่านเนี่ยที่เราคบกับท่านน่ะเพราะท่านเป็นคนเถนตรงคิดอะไรก็พูดออกมาต่างจากเดฟเทรอสที่ซึนเดเระปากไม่ตรงกับใจยังไงล่ะ”

“เอ๋?”

“เราน่ะชอบท่านที่เป็นคนตรงไปตรงมานะ”

เมื่อเรกูลัสเงยหน้าขึ้นก็เห็นใบหน้าหวานสวยเรียวงามได้รูปอยู่ห่างกันเพียงคืบเดียว

“ร...รีบนอนกันเถอะนะพรุ่งนี้มีประชุมโกลด์เซนต์แต่เช้าด้วย”

เรกูลัสหน้าแดงเล็กน้อยก่อนจะผละตัวออกมาแล้วเอนตัวลงนอน

อัศมิตาก็ยิ้มน้อยๆก่อนจะนอนลงข้างๆ


ผ่านไป10นาที


เรกูลัสหลับสนิดไปแล้วอัศมิตามองใบหน้าอ่อนเยาว์ของราชสีห์ที่กำลังหลับอยู่

“น่ารักจริงๆเลยนะแก้มนุ่มนิ่มเสียจริง ที่ข้าพูดไปตอนนี้ท่านอาจจะไม่เข้าใจก็ได้แต่เหมือท่านโตขึ้นท่านก็จะเข้าใจเอง”

เสียงกระซิบดังขึ้นแผ่วเบาพลางมีมือบางลูบแก้มของอัศมิตากำลังลูบแก้มเรกูลัสอย่าถนอม


ข้ารักท่านนะเรกูลัส


------------------------------------------------------------------------------

จบแล้วจร้า~

เป็นไงกันบ้างคะสำหรับตอนนี้

สรุปคู่นี้ใครเมะใครเคะคะนิ

ช่วงนี้ค่ายพักร้อนมันมุขตันๆคิดไม่ออกง่าาา

เอาเป็นว่าอ่านพวกสตอรี่ย่อยไปก่อนเนอะTT

ถ้าคิดเนื้อเรื่องค่ายออกเมื่อไหร่จะอัพให้แน่ค่ะ

ถ้าชอบอย่าลืมก็หัวใจกดแชร์และคอมเม้นด้วยนะ

ไรท์อย่านทุกเม้นตอบทุกเม้นน้า

สามารถรีเควสคู่ที่ชอบและอยากให้ไรท์แต่งได้เต็มที่

จะข้ามภาคข้ามรุ่นผิดศีลธรรมแค่ไหน

ไรท์ก็จะพยายามแต่งให้ดีที่สุดค่ะ

เนื่องจากไรท์ต้องแต่งนิยาย2เรื่องในเวลาเดียวกัน

ไรท์จึงขอกำหนดวันในการอัพคือ

นิยายเรื่องSaint Seiya Yaoi จะอัพทุกวัน

อังคาร พฤหัสบดี และเสาร์

ส่วนนิยายเรื่อง สัญญารักพันธปีศาจ

ซึ่งตอนนี้ยังคิดมุขไม่ค่อยจะออก

จะอัพทุกวัน

จันทร์ พุธ และศุกร์

นะคะส่วนวันอาทิตย์ขอเป็นวันหยุด

พักผ่อนของไรท์นะคะ

ไปล่ะค่ะบ้ายบาย~~~~~~~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

209 ความคิดเห็น

  1. #101 Shun03 (@Shun03) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 09:28
    อย่างอัศมิฐาคงไม่ยอมเสียเวลาง้างปากเดฟเทรอสหรอก55555
    #101
    1
    • #101-1 Miyuki Miko (@0897681131) (จากตอนที่ 46)
      9 พฤษภาคม 2562 / 10:46
      อารมณ์แบบเอาเวลาง้างปากเจ้ายักษ์นี่ไปสวดมนต์มันคุ้มกว่าเยอะ
      #101-1