Fanfic Saint Seiya (yaoi) รักว้าวุ่นของเหล่าเซนต์

ตอนที่ 20 : ตอนพิเศษวันไวท์เดย์: ภาระกิจตามล่าของขวัญของเหล่าเมะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 395
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    14 มี.ค. 62



วันที่ 14 มีนาคม


เหล่าเคะทั้งหลายมารวมตัวกันที่วิหารเคียวโกพร้อมพูดคุยเรื่องราวเกี่ยวกับวันวาเลนไทน์ที่ผ่านมา

ถึงแม่พี่ง่าจะเกือบใช้กาแล็คเซี่ยนเอ็กโพรชั่นระเบิดวิหารเคียวโกเพราะรู้ว่าแมงดามันแอบเข้ามาในแซงค์ชัวรี่แต่ก็ได้ย่าชิกับเจ๊ดี้ได้ช่วยกันเบรคไว้ไม่งั้นวิหารเคียวโกได้พังยับไม่เหลือซากแน่ๆ

“จะว่าไปนี่ก็ผ่านมาครบเดือนแล้วพวกเจ้าคิดว่าพวกนั้นจะจำสัญญาได้มั้ย”

แกะชมพูที่กำลังรินชาอยู่เอ่ยถามสมาชิกคนอื่นๆ

“ข้าว่าจำได้นะเพราะข้ากับตาแก่(ปู่โก้)ก็รู้จักกันมานาน(มากๆ)ข้าไม่เคยเห็นเจ้านั่นผิดสัญญาเลย”

ย่าชิพูดขึ้นพลางหยิบคุกกี้แล้วยัดใส่ปากแกะชมพู

“อืมมมมมแต่ข้าไม่ค่อยแน่ใจแฮะเพราะตอนที่ข้ากำลังมาที่นี่ข้าเจอกับชู่และรู้สึกว่าชู่ทำตัวเย็นชาแปลกๆและก็เลี่ยงที่จะเจอหน้าพูดคถยกับข้าและออกไปไหนไม่รู้”

เหมี๊ยวเรียถือแก้วชาแล้วมองคนอื่นๆ

“อืมมมมมตอนข้ากับเจ้าแกะแบ้วเดินขึ้นมาที่วิหารเคียวโกไปเจอไอ้เจ้าช่ากับม้าหื่นระหว่างทางทำท่าทางมีลับลมคมนัยน่าสงสัยอยู่นะ”

เหล่าเคะทั้งหลายช่วยกันระดมหัวคิดกันอย่างหนักถึงจะคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกแล้วคิดเพียงว่าเหล่าคนรักของตนคงจะไม่ลืมวันที่สัญญา


ฝั่งเมะ


ณ ปราสาทเวอร์โก


“นี่ปราสาทของเราเป็นที่นัดรวมพลไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”

พี่ช่าเจ้าของปราสาทพูดพลางหันหน้าไปมองแขกไม่ได้รับเชิญที่มารวมตัวกันที่ปราสามตน

“โทษทีนะช่าแต่ที่นี่ปลอดภัยที่สุดแล้วที่จะวางแผน

“และก็ปลอกภัยที่สุดที่ไอ้แมงดานี่จะหลบไอ้ง่าได้”

ปู่โก้กับเฮียรอสพูดแล้วยิ้มแห้งๆ

“ไอ้เจ้านั่นมันก็หวงน้องไป...เชื่อสิว่าถ้าไอ้ง่ามันเห็นหน้าข้ามีหวังข้าโดนระเบิดแน่”

แมงดาที่ยืนกอดอกอยู่ทำหน้าเอือมระอา

“อย่าใช้คำว่าหวงน้องต้องใช้คำว่าไอ้พี่น้องคู่นี้มันหวงกันเองพี่หวงน้องและก็น้องหวงพี่ขนาดข้ามีน้องข้ายังไม่หวงขนาดนี้เลย”

เฮียรอสจับไหล่แมงดาพร้อมทำหน้าแบบเดียวกัน

“เอาเป็นว่าเราจะทำยังไงเรื่องของขวัญแฟนพวกเราชอบของไม่เหมือนกันคงต้องต่างคนต่างซื้อแต่ปล่อยแมงดาไปคนเดียวมันอันตรายไปจะเอ๋ง่าขึ้นมานี่มีระเบิดบึ้มแน่”

ปูหื่นพูดขึ้นก่อนจะเตรียมตัวออกไปซื้อของ

“ถ้างั้นรอสก็ไปกับแมงดาซะสิเพราะง่ากับน่อนของที่ชอบมันคล้ายๆกันนิ”

ป๋าชู่พูดขึ้นก่อนจะเตรียมตัวด้วยอีกคน

“ถ้างั้นก็ตามนี้เอาล่ะแยกย้าย”

พี่ช่าพูดจบไม่มีการรีรอสบัดผมสวยๆครั้งนึงแล้วเดินออกจากปราสาทไป

“งั้นไปล่ะพวกของให้พวกเจ้า2คนไม่ตีกันตายตอนซื้อของ”

ป่องโร่ก็เดินตามพี่ช่าออกไป


ตลาดแห่งหนึ่ง


ป่องโร่กำลังเดินวนเวียนอยู่ในร้านหนังสืออยู่ซักระยะใหญ่ๆ

ส่วนปู่โก้ก็เดินวนเวียนอยู่ระหว่าร้านดอกไม้กับร้านขนม

เดสก็ยืนเลือกดอกไม้อยู่อย่างตั้งใจ

พี่ช่าและป๋าชู่ไปอยู่ในร้านขนมและร้านขายของที่ระลึก

แมงดากับเฮียรอสเดินข้าออกร้านขายของหลายร้าน

และเมื่อทั้งหมดซื้อของกับเสร็จก็ได้กลับมารวมกันที่ปราสาทเวอร์โกและเริ่มวางแผนกันแต่ก่อนจะมาถึงปราสาทเวอร์โกก็ได้เจอกับ

“นี่พวกเจ้าไปไหนกันมาทำไมไม่ประจำอยู่ที่ปราสาทของตัวเองกัน...เดียวสินั่นเจ้าราดาแมนทิสไม่ใช่หรอ”

แม่แกะชมพูกอดอกขมวดคิ้วมองอย่างสงสัยและหงุดหงิดใจเป็นอย่างยิ่ง

“ก...ก็แบบว่าพวกเราแค่ออกไปเดินเล่นกันเอง”

ปู่โก้เริ่มแถ

“เดินเล่น?แต่ไปกันเป็นฝูงเนี่ยนะครับแถมแต่งตัวแบบนั้นอีกฟังยังไงก็ฟังไม่ขึ้นนะครับ”

“เห้ยช่าทำอะไรซักอย่างสินั่นแฟนแกนะเห้ย”

“จะให้เราทำยังไงล่ะ”

“จะทำยังไงก็เรื่องของแกสิ!”x6

พูดจบกัน6คนก็ถีบ/ผลัก/โยน จนร่างของพี่ช่าเซไปทางแม่แกะชมพูแต่ด้วยความฉลาดของแม่แกะที่รู้แน่ๆว่าถ้าเกิดไปรับงานนี้โดนพี่ช่าทับแน่นอนแม่แกะชมพูเลยใช้เทเรคิเนซิตหยุดร่างนั้นไว้

“เห้อ...ถึงผมจะถามไปก็คงไม่มีคำตอบสินะงั้นก็เชิญไปได้เลยครับ”

มูปล่อยพี่ช่าและสบัดผ้าคลุมเดินกลับไปภายในปราสาท

“ออ...และก็ขอเตือนด้วยความหวังดีนะราดาแมนทิสเจ้าง่ามันอยู่ที่ปราสาทเจมินี่ส่วนเจ้าน่อนอยู่ที่สวนดอกไม้ใกล้สุสาน”

แม่แกะชมพูเดินหายไปภายในปราสาท



คนอื่นๆที่เดินผ่านปราสาทแอเรียสไปอย่างรวจเร็วเพื่อที่จะไม่เป็นกขค.ของคู่รักส่งนแมงดาก็ได้มุ่งหน้าไปยังทุ่งดอกไม้

“เจ้าไม่กลับไปปราสาทตัวเองหรอช่า”

ใบหน้าเรียวงามหันไปมองชายร่างสูงที่เดินตามตนมาด้านหลัง

“เจ้ารู้รึปร่าวว่าวันนี้เป็นวันอะไร”

“14 มีนาคมแล้วทำไมหรอ”

“เจ้าคิดว่าเราลืมหรอว่าวันนี้มันเป็นวันที่เราสัญญาไว้”

พี่ช่าโอบกอดร่างของแม่แกะชมพูไว้จากด้านหลังก่อนจะประทับจูบลงบนแก้มเบาๆ

“น...นี่เจ้าจะทำอะไรปล่อยนะ”

“อยู่นิ่งๆสิแม่แกะน้อย”

“อ่ะ!?”

มีอะไรบางอย่างสัมผัสที่ต้นขอทำให้ร่างบางในอ้อมแขนสะดุ้งตัวเล็กน้อย

“เราให้เจ้าตอบแทนวันวาเลไทน์นะแม่แกะน้อย”

จี้ห้อยคอสีเงินรูปหัวใจดวงเล็กเป็นประกายอยู่ที่คอของร่างบาง

“ถ้าเจ้าชอบก็คงดีนะ”

“ขอบคุณนะช่า...ข้าชอบมากเลยล่ะ”

ริมฝีปากเพรียวบางแนบลงที่ริมฝีปากของร่างสูงอย่างอ่อนโยน



ณ ปราสาทเจมินี่


เฮียรอสรีวิ่งแบบ4x100ไปยังปราสาทเจมินี่และเห็นร่างของพี่ง่ากำลังนั่งเหม่ออยู่ที่ห้องสมุดภายในปราสาทเจมินี่

“ง่าจ๋า~~~~ข้ามาแล้วนะ”

เฮียรอสติดสปีดความเร็วสูงวิ่งไปหาพี่ง่า

“รอส?มาทำอะไรที่นิ...”

ยังถามไม่ทันจบพี่ง่าก็โดนเฮียรอสดึงเจ้าไปจูบ

“สุขสันต์วันไวท์เดย์นะง่า”

รอยยิ้มขี้เล่นปรากฎบนใบหน้าคมเข้ม

ต่างจากใบหน้าเรียวงามที่ตอนนี่ถูกย้อมเป็นสีแดงฉ่า

“นี่เป็นของขวัญจากข้านะ”

เฮียรอสหยิบกล่องเล็กๆที่ข้างในเป็นกำไลข้อมือที่เป็นรูปเครื่องหมายของเจมินี่และซาจิทาเรียส

กำไลสีทองเป็นประกายแวววาวงดงาม

“รอส...ข้า”

“หวังว่าเจ้าจะชอบ”

“ไม่ข้าไม่ชอบ”

“เอ๋!?”

“ข้าชอบมันมากๆเลยต่างหากขอบใจนะรอส”

พี่ง่าเผยรอยยิ้มก่อนจะโอบกอดร่างสูงนั้นด้วยความดีใจ



ณ ปราสาทเลโอ


เหล่าเมะทั้งหลายวิ่งเต็มสปีดผ่านปราสาทเลโอไปอย่างไวจนไม่ทันสังเกตุว่าเหมี๊ยวเรียโนชนเซเตรียมจะล้มแต่ก็ได้ป๋าชู่รับร่างไว้

“ไม่เป็นไรนะแมวน้อย”

“ข้าไม่เป็นไรว่าแต่พวกนั่นรีบไปไหนกัน”

“ก็คงเอาของขวัญไปให้แฟนตัวเองนั่นแหละ”

“ของขวัญ?”

“ก็ของขวัญวันไวท์เดย์ไงแมวน้อยนี่รึว่าเจ้าจะลืมซะแล้ว”

“ปร่าวไม่ได้ลืมหรอข้าแค่ไมคิดว่าเจ้าจัใส่ใจอะไรพวกนี้”

“อะไรที่เกี่ยวกับเจ้าข้าใส่ใตเสมอแหละน่าอ่ะนี่...เออแบบว่าตัวแทนข้าเวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน”

ป๋าชู่ส่งตุ๊กตาแพะน่าตาน่ารักมาให้เหมี๊ยวเรีย

“น่ารักจังขอบใจนะชู่ข้าจะดูแลอย่างดีรักเจ้าที่สุดเลย”

หลังจากรับไปเหมี๊ยวเรียก็กระโดดกอดป๋าชู่ด้วยความดีใจ



ณ ปราสาทไลบล้า


ย่าชิที่กำลังจะลงไปเยี่ยมคนในหมู่บ้านและกำลังจะผ่านปราสาทหลังนี้ไปและพบกับปู่โก้ป่องโร่และปูหื่นกำลังสัลเท้าแตกกันอยู่

แมงป่องและปูผ่านไปด้วยความไวแสงเหลือเพียงคันชั่งที่ยืนหอบตัวโยน

“พวกเจ้าจะรีบไปไหนกันวิ่งหน้าตื่นเสียอย่างกับเจอผี”

ย่าชิพยุงปู่โก้เข้าไปห้องนอนในปราสาท

“ก็วันนี้น่ะวันไวท์เดย์ไม่ใช่รึไงก็ต้องไปให้ของขวัญคนรักสิ”

ปู่โก้พูดขึ้นก่อนจะแย้มยิ้ม

“เอ๊ะ!?”

ปู่โก้ดึงแขนย่าชิลงไปนอนด้วยกันแล้วเอาศรีษะนั้นของย่าชิแนบอกตน

“ข้าไม่รู้ว่าขอควรให้อะไรดีเพราะงั้น”

ปู่โก้เชยคางของย่าชิขึ้นก่อนจะประกบจูบอย่างดูดดื่มและมื่อถอนจูบออกแขนบางๆก็โอบกอดแผ่นหลังกำยำพร้อมเอ่ยขึ้น

“แค่นี้ก็ถือเป็นของขวัญที่ดีที่สุดสำหรับข้าแล้วล่ะ”

ร่างบางซุกหน้าเข้สกับแผ่นอกอันอบอุ่นนั้น



ณ ปราสาทสกอเปี้ยน


ป่องโร่รอมิลมิลอยู่อย่างร้อนรน

“เรียกข้ามามีอะไรหรอมิโร่”

ชายหนุ่มร่างบางย่างกายเข้ามาให้ปราสาท

“มำสามสัญญาที่ให้ไว้เมื่อวันวาเลนไทร์ไงข้าไม่รู้ว่าควรให้อะไรแต่ข้าจำได้ว่าเจ้าชอบอ่านหนังสือก็เลยเอานี่มาให้”

ป่องโร่ยื่นหนังสือเล่นหนึงที่เขียนคำว่า With Day อยู่หน้าปก

“ขอบใจนะมิโร่เจ้ารู้ใจข้าเสมอจริงๆ”

พอคามิลรับหนังสือไปก็กอดร่างของป่องโร่ช้าๆ

“รักเจ้านะ”x2

ทั้ง2พูดพร้อมกันและกอดกันแนบแน่



ณ ทุ่งดอกไม้ข้างสุสาน


“ข้านึกว่าเจ้าจะไม่มาซะแล้วเจ้าแมงดา”

ร่างบางที่นั่งอยู่ที่ทุ่งดอกไม้เงยหน้ามองชายตรงหน้า

“ข้าก็ต้องมาสิก็ข้าไม่อยากผิดสัญญาที่ให้กับเจ้าไว้นิ”

ร่างสูงค่อยๆนั่งลงและโอบกอดร่างบางเอาไว้

“ข้าขอโทษนะแต่ข้าคงมีเวลาไม่มากเพราะข้าเป็น1ใน3ผู้ยิ่งใหญ่แห่งยมโลกจะทิ้งยมโลกออกมานานๆไม่ได้”

“ข้าคงเหงามากถ้าเกิดไม่ได้อยู่กับเจ้าจนกว่าเราจะได้เจอกันอีกก็แสนนาน”

ดวงตาคู่งามหลี่ลงอย่างเศร้าสร้อยแต่ก็มีมืออันอ่อนโยนประคองแก้มนั้นไว้

“เพราะงั้นข้าถึงเอาสิ่งนี้ไง้ให้เจ้าไงมันจะเป็นตัวแทนของเจ้ากับข้า”

แมงดาหยิบสร้อยสร้อยออกมา2เส้น

เส้นนึงมีอักษรตัว K ส่วนอีกเส้นมีตัวอักษรตัว R

แมงดาส่งสร้อยตัวRให้น่อน

“เส้นนั้นคือตัวแทนของข้าส่วนเส้นนี้คือตัวแทนของเจ้ามะจะเป็นตัวแทนของเรา2คนเวลาไม่ได้เจอกันนะ”

“อืม...ข้ารักเจ้านะถึงจะเป็นเวลาสั้นๆที่อยู่ด้วยกันแต่ข้าก็ดีใจมาก”

พูดจบคาน่อนก็เขย่งตัวขึ้นและจูบเบาๆที่แก้มของราดาแมนทิส

ใบหน้าทั้ง2มีร้อยยิ้มบางๆเพราะถึงแม้จะเป็นเวลาสั้นๆอย่างน้อยก็ยังคงมีเวลาดีๆร่วมกัน



ณ ปราสาทพรีเซท


เต๊ดี้คนสวยที่กำลังดื่มด่ำชากุหลาบอยู่ภายในสวนเดม่อนโรสปูหื่นก็ได้เดินเข้ามาพร้อมอะไรบางอย่างในมือ

“เดสนั่นอ่ะไรน่ะ”

“เออ...ก็ของขวัญวันไวท์เดย์น่ะ”

“ลิลลี่ขาวนี่น่ะหรอ”

ปูหื่นส่งช่อดอกลิลลี่ให้กับเจ๊ดี้ด้วยท่าทางเขินอายเล็กน้อย

“คือ...ข้าคิดว่าเจ้าน่ะเหมาะกับดอกกุหลาบมากกว่าแต่พอคิดๆดูทั้งกุหลาบขาวกุหลาบแดงเจ้าก็มีอยู่แล้วนี่นะถ้าเจ้าไม่ชอบข้าก็ขอโทษนะ”

“ข้าบอกตอนไหนกันว่าข้าไม่ชอบถึงข้าจะชอบกุหลายที่สุดแต่ข้าก็ชอบดอกลิลลี่ที่เข้าอุตส่าเอามาให้เช่นกัน”

เจ๊ดี้รับช่อดอกลิลลี่ไว้แล้วสูดดมกลิ่นหอมน้อยๆก่อนจะหอมแก้มปูหื่น

“อยู่กับข้านานๆนะเดสข้าน่ะรักเจ้าที่สุดเลยนะ”

“ข้าก็รักเจ้าที่สุดเลยล่ะนะดีดี้”

ปูหื่นนอนตักเจ๊ดี้ท่ามกลางทุกดอกเดม่อนโรส

(อัมพาตรับประทาน//ไรท์)


------------------------------------------------------------------------------

จบแล้วจร้า~

เป็นไงกันบ้างคะสำหรับตอนนี้

ช่วงนี้ยอดคนอ่านกดหัวใจคอมเม้นพูดคุยกัน

น้อยมาเลยค่ะT~T

เห็นแล้วรู้สึกต้อแต้มากๆเลยค่ะ

ไรท์เข้าใจค่ะว่าหลายๆคนอาจจะไม่ว่างตลอด

เพราะงั้นไรท์จะตั้งใจเขียนอย่างเต็มที่

ต่อให้จะท้อแท้แค่ไหนแต่ก็จะพยายาม

เพราะความสุขของท่านผู้อ่าน

มันก็คือความสุขสูงสุดสำหรับไรท์ค่ะ

ถ้าชอบอย่าลืมก็หัวใจกดแชร์และคอมเม้นด้วยนะ

ไรท์อย่านทุกเม้นตอบทุกเม้นน้า

สามารถรีเควสคู่ที่ชอบและอยากให้ไรท์แต่งได้เต็มที่

จะข้ามภาคข้ามรุ่นผิดศีลธรรมแค่ไหน

ไรท์ก็จะพยายามแต่งให้ดีที่สุดค่ะ

ไว้เจอกันใหม่กับตอนใหม่วันพรุ่งนี้นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

208 ความคิดเห็น

  1. #190 IreneSuthiprapa (@IreneSuthiprapa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 10:30
    แต่ละคู่นี้หวานแบบว่าขนมเค้กยังต้องอายเลยนะเนี่ย
    #190
    1
    • #190-1 Miyuki Miko (@0897681131) (จากตอนที่ 20)
      13 กรกฎาคม 2562 / 10:58
      แต่ละคู่นี่เบาหวานหนักมาก
      #190-1
  2. #43 สายหมอก (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 22:56

    น่ารักทุกคู่เลยค่ะ

    #43
    1
    • #43-1 Miyuki Miko (@0897681131) (จากตอนที่ 20)
      15 มีนาคม 2562 / 06:36
      ไรท์พยายามหามุขใหม่ๆมาเขียนมันจะได้ไม่ดูจำเจย์แต่สกิลคงต้องอัพต่อเลยๆT~T
      #43-1