Fanfic Saint Seiya (yaoi) รักว้าวุ่นของเหล่าเซนต์

ตอนที่ 17 : { Hyoga x Isaac } คำสารภาพรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 218
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    12 มี.ค. 62



ณ วิหารอาเธน่า


ย้อนกลับไปเมื่อตอนที่13เหล่าเทพได้มายังแซงค์ชัวรี่เพื่อลงพันธสัญญา

เฮียวกะและไอแซคได้รับอนุญาตให้ออกไปเที่ยวชมแซงค์ชัวรี่

“นายเปลี่ยนไปมากเลยนะเฮียวกะหลังจากชนะพวกเราขุนพลมารีเนอร์และนานยังรอกชีวิตมาจากการต่อสู้กับเจ้านรกนายดูแข็งแกร่งขึ้นมากเลยนะ”

“มันก็ไม่ขนาดนั้นหรอกนะไอแซคเพราะว่ามีพวกพ้องที่ต่อสู้ร่วมและช่วยเหลือซึ่งกันและกันตลอดมาฉันถึงแข็งแกร่งขึ้นมาได้ไง”

“งั้นหรอพวกพ้องสินะ”

นัยตาสีเขียวเข้มสั่นไหวน้อยๆราวกับเจ็บปวดกับอะไรบางอย่างแต่เฮียวกะนั้นไม่ได้สังเกตุเห็นความปกตินั้นแม้แต่น้อย

“จะว่าไปได้คืนชีพขึ้นมาใหม่เป็นไงบ้างนายกลับไปที่วิหารใต้ทะเลนี่นา”

“เพราะเป็นขุนพลมารีเนอร์ก็เลยจำเป็นต้องไปประจำการที่วิหารใต้ทะเลแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ขึ้นมาบนบกนะฉันก็ไปๆมาๆระหว่างวิหารใต้ทะเลกับไซบีเรียตะวันออกน่ะนะ”

ไอแซคเผยรอยยิ้มจางๆให้เฮียวกะ

“ถ้างั้นก็ดีแล้วล่ะฉันดีใจนะที่นายมีความสุข”

“จะว่าไปฉันได้ยินข่าวลือมาในกลุ่มเซนต์ว่านายมีคนที่ชอบแล้วหรอ?”

“เอ๊ะ!?เออแบบว่า...”

เฮียวกะหน้าเปลี่ยนสีนิดๆก่อนจะหันไปทางอื่น


น...น่ารักจังอยู่กับนายมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กแต่ไม่เคยเห็นนายน่ารักขนาดนี้เลยนะ


“จะว่ามีคนที่ชอบมั้ยก็มีแหละแต่ว่าไม่รู้ว่าเค้าจะรู้สึกยังไงน่ะนะถ้าฉันสารภาพออกไป”

“ใครงั้นหรอ?”

“ช...ช่างมันเถอะนะ...เราไปเดินในตลาดกันมีร้านที่ขายผลไม้สดอยู่นะไปกันเถอะ”

เฮียวกะดึงมือไอแซคไปในหมู่บ้านเพื่อเลี่ยงการตอบคำถาม


ผ่านไป 20นาที


เฮียวกะและไอแซคได้มานั่งพักที่สวนเล็กๆแห่งหนึงในแซงค์ชัวรี่

“สวนนี่สวยดีนะ”

“มันเป็นสถานที่ๆสวยที่สุดในแซงค์ทัวรี่แล้วล่ะและก็ข้างๆสวยนี่เป็นสุสานของเหล่าเซนต์ที่ต้องตายในการต่อสู้”

สายลมอ่อนๆพัดพากลีบดอกไม้ปลิบไปในอากาศ

ลมหายใจอุ่นๆสัมผัสที่ต้นคอไอแซคจึงหันกลับไปมองก็พบกับเฮียวกะที่นั่งเอียงคอซบไหล่ตนอยู่

“เฮียวกะ?”

“ก่อนหน้านี้นายถามฉันสินะว่าฉันชอบใคร”

“ก...ก็ใช่”

“คนส่วนใหญ่มักจะคิดว่าฉันชอบชุนแต่เอาตามตรงฉันก็เคยชอบชุนนะ”

คำพูดนั้นทำให้นัยตาและไหล่ของไอแซคสั่นน้อยๆ

“น...นายชอบอัลโดเมด้าจริงๆสินะ”

ไอแซคกระซิบเสียงแผ่วเบาด้วยใบหน้าเศร้าเล็กๆ

ครั้งนี้เฮียวกะสังเกตุเห็นจึงเอ่ยถามขึ้น

“นายเป็นอะไรรึปร่าวไอแซคสีหน้าไม่ดีเลยนะ”

“ปร่าวไม่มีอะไรหรอกอย่าใส่ใจเลยนะ”

“อย่าปิดบังฉันเลยน่าเราเป็นเพื่อนกันนะไอแซค!”

เฮียวกะดึงหน้าของไอแซคที่พยายามจะหันหนีให้มาเผชิญหน้ากับตน

“แค่เพื่อน...หรอ...นายคิดกับฉันเป็นแค่เพื่อนจริงๆสินะเฮียวกะ”

ดวงตาสีเขียวเข้มฉายแววเศร้าชัดเจน

“นาย...หมายความว่ายังไง”

“ตลอดเวลาที่ผ่านมานายไม่รู้เลยสินะว่าฉันคิดกับนายยังไง...พอกันทีฉันจะไม่ฟังอะไรจากปากนายอีก”

พูดจบไอแซคก็ลุกขึ้นยืนและเตรียมเดินจากไป

“เดี๋ยวสิไอแซค!”

เฮียวกะคว้าข้อมือของไอแซคไว้แล้วดึงให้ล้มลงก่อนจะกดไว้กับพื้น

“ปล่อยนะเฮียวกะ!”

“ฉันจะไม่ปล่อยจนกว่านายจะยอมฟังที่ฉันพูด”

ไอแซคเงียบไม่แล้วจ้องมองเฮียวกะ

“ที่ฉันเคยชอบชุนน่ะนั้นคือความจริงแต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้วคนที่ฉันรักตอนนี้คือนาย...ไอแซคนายเพียงคนเดียวฉันไม่กล้าบอกนายเพราะฉันกลัวว่าจะเสียนายไป”

พูดจบเฮียวกะก็ปล่อยไอแซคในขณะที่กำลังจะเดินจากไปไอแซคก็ดึงมือเค้าไว้และกระชากมากอด

“ดีจริงๆ

“เอ๊ะ!?”

“ดีจริงที่นายเองก็คิดเหมือนกัน”

“อย่างนั้นเองหรอ”

มืออันอ่อนโยนค่อยๆโอบกอดแผ่นหลังของไอแซคเพื่อเป็นการตอบกลับความรู้สึกที่ทั้ง2มีให้ต่อกัน

แต่ผ่านไปไม่นานก็มีเสียงหนึ่งดึงขึ้นทำลายบรรยากาศ

“ขอโทษที่ต้องทำลายบรรยากาศซึ้งๆนะพวกเจ้า

ต้นเสียงนั้นคืออวาเรียส คามิลอาจารย์ของทั้ง2ที่มาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

เมื่อเห็นร่างของผู้เป็นอาจารย์ทั้ง2ก็ผละร่างออกจากกัน

“ม...มีอะไรงั้นหรอครับท่านอาจารย์คามิล”

เฮียมกะเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มแห้งๆ

“อาเธน่าและโพเซดอนเรียกหาวกเจ้าและสั่งให้ข้ามาตามพวกเจ้ารีบไปที่วิหารอาเธน่ากับข้าเร็วเข้า”

“คะ...ครับ”x2

ทั้ง2รีบขานรับและค่อยๆยืนขึ้นส่วนคามิลที่หันหลังเตรียมเดินหน้าก็ได้เอ่ยขึ้น

“จะรักกันข้าไม่ว่าหรอกนะแต่ก็ควรบอกให้รู้บ้างก็ดี”

พูดจบผู้เป็นอาจารย์กล่าวจบก็เดินจากไป

ศิษย์ทั้ง2ได้ยินเช่นนั้นก็เผยยิ้มบางๆแล้วเดินตามอาจารย์ไป


------------------------------------------------------------------------------


จบแล้วจร้า~

ตอนนี้เป็นเป็นยังไงกันบ้างคะ

ตัดจบแบบเงิบๆด้วยการที่มิลมิล

โผล่มาขัดจังหวะ

เอามารีเนอร์มามั้งเดียวเค้าน้อยใจกัน

เกือบR18อีกแล้ว

ถ้าชอบอย่าลืมก็หัวใจกดแชร์และคอมเม้นด้วยนะ

ไรท์อย่านทุกเม้นตอบทุกเม้นน้า

สามารถรีเควสคู่ที่ชอบและอยากให้ไรท์แต่งได้เต็มที่

จะข้ามภาคข้ามรุ่นผิดศีลธรรมแค่ไหน

ไรท์ก็จะพยายามแต่งให้ดีที่สุดค่ะ

ไว้เจอกันใหม่กับตอนใหม่วันพรุ่งนี้นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

208 ความคิดเห็น