คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic] Toukenranbu Yamanbagiri x Midare (ตามคำเรียกร้อง)

โดย MIKARIN

ฟิคตอนนี้แต่งตามคำขอร้องจากหลีดเดอร์ค่ะ เราก็อยากแต่งหลายๆคู่หลายๆแนว หวังว่าจะมีคนชอบคู่นี้น่ะค่ะ>

ยอดวิวรวม

208

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


208

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


2
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  16 ต.ค. 60 / 15:38 น.
[Fic] Toukenranbu Yamanbagiri x Midare (ตามคำเรียกร้อง) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Hi!!!!!!! ทุกท่าน!
พอกับ มิคารินคนนี้อีกแล้ว เจ้าเก่าเจ้าเดิมค่ะ อิอิ
เรามาเปิดเรื่องสั้นค่ะตามคำเรียกร้องของ หลีดเดอร์เราเองค่ะ
เห็นบอกว่า อยากอ่านคู่ ยะบัมบะกิริ กับ มิดาเระ
ไรต์เตอร์ก็ จัดให้ค่ะ!!!!!
เชิญมาเสพกาวของไรต์ ได้เลยค่ะ!!!!



By: มิคาริน








เนื้อเรื่อง อัปเดต 16 ต.ค. 60 / 15:38


*คำเตือน : อาดมีการขายช็อกกันนิดหน่อย โปรดพก ช็อกและ ชิวทอก มาด้วยเพื่อความ
สะดวกในการอ่าน  นี้เป็นแค่เรื่องสั้น อย่าเอาไรมากจะเรื่องนี้ค่ะ55555+
แต่งตามคำเรียกร้อง ถ้ามีคนอ่าน กระแสดี ก็อาดมีเป็นเรื่องยาว และคู่อื่นเพิ่มเติมค่ะ อิอิ
**** ปล. ไรต์ขอแทน ยะบัมบะกิริซัง ว่า ฮิโระซัง น่ะค่ะ ****


~~~~~~~~~ มิดาเระพากย์ ~~~~~~~~~~~
อันตัวฉัน มีชื่อว่า มิดาเระ โทชิโร่ เป็นมีดสั้น ที่ท่าน โยชิมิสิ เป็นคนตีขึ้นมา 
ตัวฉันมีลักษณะแตกต่างจากพี่น้องคนอื่น เนื่องจากหลาย ฮาม่อน ของฉัน 
เป็นลาย มิดาเระ จึงแตกต่างจากคนอื่นๆ โดยสิ้นเชิง
ถึง มิดาเระ จะแปลว่า หลอกล่อ หลอกลวง ทำให้เกิดหายนะ 
แต่เรื่อง ความรักน่ะ มันหลอกล่อ กันไม่ได้ง่ายนักหลอกน่ะ 
ใช่!.....ฉันกำลังมีความรักไงล่ะ.........

" นี้มิดาเระ นั้งเม่ออะไรของเธอ ไปเตรียมตัวออกรบได้แล้ว " คะชู
" ฮื้อ? ออกรบ? "
" รายชื่อออกรบ ท่านซานิวะ ประกาศแล้วนิ รีบไปเตรียมตัวได้แล้ว " คะชู
" อื้ม..... " 

ฉันตัดสินใจถอนรากตัวเองจาก หน้าเรือนไปเตรียมตัวออกรบ
ในเวลาต่อมา ฉันก็เตรียมตัว เสร็จพร้อมออกรบ 
แต่พอมาออกมาเท่านั้นล่ะ! นะ...นี้มันอะไรกันเนี้ย!! >< 

" ฮะ...ฮิโระซัง 0//0 " 
" หึ?....... เตรียมตัวเสร็จแล้วหรอ " ฮิโระซัง
" คะ....ค่ะ " 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด~  ทำไหมฮิโระซัง มาอยู่ที่นี้ด้ายยยยยยยยยย~
ถึงจะบอกว่า ออกรบก็เถอะ แต่นี้มันครั้งแรกที่ ออกรบพร้อมกับ ฮิโระซัง 
ฉันจะเป็นตัวถ่วงเขาไหมน่ะ แย่จัง ToT

วิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง~ 

พอมาถึงที่ฉันก็อยากจะกลับเร็วๆ เพราะที่นี้มัน เอิ่ม..........จะว่าไงดีอ่ะ
ป่ารกทึบ ชื้นๆ เขาเรียกว่าป่าดิบชื้นสิน่ะ ใช่แล้ว! ป่าดิบชื้น! ยะเก็นสอนมา!
ฉันสอดส่องบริเวนโดยทั้ว แต่ก็ไม่มีอะไรน่าสงสัย 

ปังงงง! ปังๆ!!!

เสียงปืน!? ฉันรีบมุ่งหน้าไปประจำที่ของตัวเองแล้วได้แต่ระวังตัวเองเท่านั้น
ไม่นานเจ้าตัวปัญหา ก็โผ่ลออกมา มาแล้วสิน่ะ!

" มิดาเระ ฉันฝากจัดการพวกมีดพกด้วย " ฮิโระซัง
" ค่ะ! " 

โชคดีที่มีดพกมีไม่เท่าไรฉันจึงจัดการได้สบายๆ
แต่ทว่า ทำไหมกัน ศัตรู ถึงได้ไม่โจมตีฉันเลย!?
แปลก แปลกมากด้วย 

" เจ้าบ้าเอ้ย! " 

ฉันจัดการแทง ดาบทาจิ ตรงหน้าจนสลายไป ถึงฉันจะยืนอยู่นิ่งๆ
พวกมันก็ไม่โจมตีฉันอยู่ดี เพราะอะไรกัน?

อยู่ๆก็มีดาบโอทาจิ พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วแล้วจัดการจับตัวฉันออกไว้
แทนที่จะฆ่าฉันแต่เหมือนจับไว้เป็นตัวประกันมากกว่า
ฉันพยายามจะดิ้น แต่ก็สู้แรงไม่ไหว 

" มิดาเระ! " ฮิโระซัง
" แกคิดจะทำอะไรน่ะ! " อิจิโกะ

พี่อิจิกับฮิโระซัง เข้าประจันหน้าด้วย แต่มันกลับหลบ แล้วหนี พาฉันหนี
หนีออกไปจากที่ตรงนี้
.
.
.
มันพาฉันมาที่กระทอมหลังหนึ่ง แล้วมันวางฉันลง ฉันนั้งอยู่นิ่งๆ
แต่ก็หาทางหนี พอเจ้านั้นลุกออกไปด้านนอก ฉันพยายาม เดินหาทางออก
ทั้งหน้าต่าง บานประตู แต่ไม่มีทางไหนออกได้เลย
เอาไงดีล่ะเนี้ยมิดาเระ! >∆< 

ครืดดดดดดดดดดดดดด

พอฉันได้ยิ้นเสียงประตู ฉันก็กลับไปนั้งตามเดิมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
มันกลับมาพร้อมกับ ชุดกิโมโน หนึ่งชุด และผลไม้
อะไรอ่ะ? 

มันลงต่อหน้าฉันแล้วก้มหัวลงต่อฉัน หมายความว่าไง?

" นี้มันอะไรกัน..... " 
" ท่าน.....ท่านน่ะ....นายหญิง..... "
" นายหญิง? " 
" นายหญิง....ท่านต้อง....แต่งงาน...."
" ข้างั้นหรอ..."
" ท่าน..คือนายหญิง....ของนายข้า....ที่ข้าตามหา....มานาน " 
" ตามหางั้นหรอ?...... " 

ฉันคือ มิดาเระ โทชิโร่ มีดพกบ้านโทชิโร่ ฉันไม่ใช่นายของมัน ไม่ใช่คู่หมั้นใคร
ไม่ใช่เมียใครด้วย แล้วทำไหม..........

' มิดาเระจังรู้ไหมทำไหมดาบมารเจอมาจากอะไร? '
' เอ้? ฉันไม่รู้หรอกค่ะ นายท่าน '
' ดาบมารนะ เกิดมาจาก จิตวิญญาดาบที่แตกหักไปแล้ว โดยมีความแค้นไงล่ะ '
' ความแค้น? '
' ใช่แล้วล่ะ แค้นที่ไม่สามารถปกป้อฝนายตัวเองได้ไงล่ะ '
' แล้วฉันล่ะ เกิดจากอะำรหรอ นายท่าน ' 
' เจ้าน่ะเกิดจาก จิตวิญญาณดาบที่สมบูณร์ แต่ พวกนั้นไม่เหมือนเจ้า 
ที่มาจากด้านมืดไงล่ะ ' 
' อ่อ...... '
' จำไว้น่ะ มิดาเระ ถึงดาบมารพวกนั้นจะเปลื่ยนแปลงกาลเวลา แต่ พวกมันก็คง
คิดถึง นายเก่าของพวกมันเช่นกันน่ะ '


ฉันนึกถึงคำกล่าวของนายท่านขึ้นมาได้ แสดงว่า เจ้านี้เองก็อยากให้เจ้านายตัวเอง
มีความสุขสิน่ะ

" เจ้านายแกน่ะ อยู่ที่ไหนล่ะ " 
" นายของข้า....คือคู่หมั้น....คู่หมั้นของท่าน... " 
" คู่หมั้น..... " 
" นายหญิงท่านต้องกลับ.......กลับไปแต่งงาน " 
" อื้ม......เข้าใจแล้ว " 

ถึงจะไม่เข้าใจสักเท่าไร แต่ถ้าฉันทำแบบนี้ โอกาสที่จะได้กลับฮงมารุน่าจะมีมากกว่า
ฉันตัดสินใจ ใส่ชุดกิโมโนนั้น แล้วเดินทางไปที่ ที่เจ้านี้พามา
มันเป็นปราสาท ของโชกุน สวยงามมากๆ เจ้านั้นมาส่งฉันแล้วหายไป
ไม่นานก็มีทหารออกมา  เอาไงล่ะทีนี้!?

" นั้นมัน!? นายหญิง! " ทหาร
" ......... "
" นายหญิงกลับมาแล้ว! แจ้งนายน้อยเร็ว! " ทหาร
" ......... " 
" เชิญนายหญิง เข้าพักข้างในก่อนขอรับ " ทหาร

ฉันพยายามไม่พูดแล้วเดินเข้าไปข้างใน ก็ไม่รู้จะทำไงอ่ะเงียบไว้ก่อนดีที่สุด
อัตสึสอนมา..........

" สุมิเระ! เจ้ากลับมาแล้ว " 
" อะ.....เจ้าค่ะ " 
" ข้าคิดถึงเจ้ามากจริงๆ สุมิเระ " 

บุคลตรงหน้าคงเป็น นายน้อยที่ว่าสิน่ะ เขาดูดีใจมาก
ที่เจอกับ ' สุมิเระ ' แต่ฉันไม่ใช่ ฉันคือ ' มิดาเระ ' 
สุมิเระคงเป็น คู่หมั้นของ ผู้ชายคนนี้สิน่ะ 
ผู้ชายผมสีเงิน ดวงตาสีแดง แต่แฝงไปด้วย ความอบอุ่น
เหมือนใครบ้างคนที่ฉันเคยเจอมาก่อน..........

" สุมิเระ ข้าเตรียมงานแต่งของเราเสร็จแล้วน่ะ เราจะได้แต่งงานกันสักที "
" เจ้าค่ะ ^^ " 

คนตรงหน้าดึงฉันเข้าไปกอด ด้วยความโหยหา แต่ฉันกลับรู้สึกผิด 
ผิดที่ฉันไม่ใช่ สุมิเระ คู่หมั้นของเขา ฉันควรทำไงดีน่ะ................

~~~~~~~~~~~ จบ. มิดาเระ พากย์ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~


~~~~~~~~~~~ ยะบัมบะกิริ พากย์ ~~~~~~~~~~~~~~~~
ณ ตอนนี้ มิดาเระถูกจับตัวไป จะเป็นไงบ้างก็ไม่รู้ ถึงเราจะส่งรายงานว่า 
มิดาเระถูกจับไป แต่ทาง ท่านซานิวะ จะกำลังหาทางแก้อยู่ แล้วสุดผลก็ออกมาว่า

-----------------------------------------
จาก ซานิวะ 

                   ณ ตอนนี้ข้าได้สืบมาแล้ว มิดาเระอยู่ที่ไหน นางยังสบายดี
เธอถูกจับไปเป็นเจ้าสาว ของนายเก่าของดาบมารเล่มนั้น คาดว่า ดาบเล่มนั้น
คงคิดว่า มิดาเระ คู่หมั้นของเจ้ามันเอง จึงจับมิดาเระ ไป 
ถึงแบบนั้นการที่จะชิงตัวกลับมานั้น เราต้องเข้าไปในปราสาท แล้วนำเธอออกมา
จะบุกเข้าไปไม่ได้ ดังนั้น โปรด ลดความรุนแรง แล้ว เบามือที่สุดด้วยค่ะ 


ปล. มีงานแต่งวันพรุ่งนี้ โชดดีพา มิดาเระจังกลับด้วยน่ะค่ะ 


------------------------------------------

ถึงเราจะได้รับสารจาก ท่านซานิวะมาแบบนั้นแต่เราจะเอาไงดีล่ะทีนี้ 
อิจิโกะซังเองก็ กังวลไม่น้อย งานแต่งก็มีพรุ่งนี้สะด้วย ชิ! อารมณ์ เสียชะมัด!
ถึงผมจะเป็นคนเงียบๆแบบนี้ แต่ความจริงผมรู้ทุกอย่างนั้นล่ะ ทุกเรื่องในฮงมารุ
ทั้งเรื่องของมิดาเระเองด้วย..........

" นี้ เราปลอมตัวกันไหม " คะชู
" ปลอมตัว? " 
" ใช่ๆ ปลอมตัวเข้าไปเป็นทหารของที่นั้นไง แล้วค่อยๆ พามิดาเระ ออกมาไง>< " คะชู
" นั้นสิน่ะ นี้อาดเป็นวิธี ที่เบามือที่สุดแล้วก็ได้ " 
" ใช่ม่ะ!! " คะชู
" ตกลงตามนี้! เราจะปลอมตัวเข้าไปในปราสาทแล้วช่วยมิดาเระ ออกมา " 
" รับทราบ " 

เราจัดการแอบลักพาตัวทหาร มาแล้วขังพวกนั้นไว้ในกระท่อมเล็กๆ 
แล้วจัดการสับเปลื่ยนชุดเป็นชุดทหารในปราสาท เพื่อที่จะได้ลดความรุนแรง
พวกเราเข้ามาในปราสาทด้วยดี ตอนนี้ในปราสาทกำจังจัดเตรียมงานอย่างเร่งรีบ
เพื่อให้ทันกำหนดการ ในวันพรุ่งนี้เช้า ถึงแบบนั้นก็เถอะ มิดาเระ เจ้าอยู่ที่ไหนกันเนี้ย 
พอเดินสำรวจทั้วๆ ปราสาท ดูบริเวนทางเข้า-ออกแล้ว มีเวรยามคุมกันแน่นนานมาก
ถ้าจะหนีคงต้อง หลังคาสิน่ะ 
รอหน่อยน่ะ มิดาเระ..........................


~~~~~~~~~~~ จบ. ยะบัมบะกิริ พากย์ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~



~~~~~~~~~~~ มิดาเระ พากย์ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~
@ณ พิธีแต่งงานช่วงบ่าย
ฉันนั้งเข้าพิธีช่วงเช้า ไปแล้วเรียบร้อย มีพิธีการยิ่งใหญ่สมคำร่ำลือ จริงๆ
ฉันกลายกลับฮงมารุอ่ะ ทุกคนมาช่วยฉันทีToT 

" สุมิเระ เจ้าเหนื่อยรึป่าว " 
" ไม่เจ้าค่ะ " 
" งั้นหรอ เดียวก็ได้พักแล้ว อดทนหน่อยน่ะ "
" เจ้าค่ะ " 

ฉันอดทนจนถึง เที่ยงคืน! ใช่! เที่ยงคืน! ฉันอดทนไหมถามใจดู
ทั้งปั่นหน้ายิ้มหวาน ทำตัวเป็นเจ้าหญิงสุดๆ แงงงงงงงงงงงงงง ลำบากอ่ะ
ฉันเดินเข้าห้องมาพักผ่อน แล้วตามด้วย นายน้อยคนนั้น 

" เหนื่อยไหม " 
" เจ้าค่ะ "
" วันนี้เจ้าสวยมากน่ะ สุมิเระ " 
" เจ้าค่ะ " 
" สวยจริงๆ สวยจนข้าคุมตัวเองแทบไม่ไว้แล้ว " 
" เอ้!? จะทำอะไรน่ะเจ้าค่ะ " 
" เป็นของข้าเถอะน่ะ สุมิเระ " 

อยู่ๆ เขาก็กดฉันลงกับฝูกนอน วังจะขมขืนฉัน ฉันพยายามดิ้น 
ดิ้นสุดชีวิต แต่แรงมันกลับไม่มี เพราะร่างกายที่เหนื่อยเต็มทน
เขาเริ่ม บรรณจงจูบที่ต้นคอของฉัน แล้วเริ่มถอดชุดกิโมโนขิงฉันออกทีล่ะชั้น
ไม่ไหว ถ้าเป็นแบบนี้ ฉันต้องเสร็จเขาแน่ๆ 

" ช่วยด้วย " 
" ไม่มีใครช่วยเธอหรอกน่ะ เราน่ะแต่งงานกันแล้ว " 

ไม่เอาน่ะ ฉันไม่อยากเป็นของเขา ขอร้องล่ะ ใครก็ได้ช่วยฉันที
ช่วยฉันที!!!

" แก! " 

อยู่ๆ ก็มีบุคคลเปิดประตูเข้ามา แล้วจัดการกระชากนายน้อยคนนั้นออกไป
ผมสีเรืองทอง ดวงตาสีน้ำทะเล 

" ฮิโระ......ซัง..... " 
" มิดาเระ เธอเป็นอะไรรึป่าว " 
" ไม่ค่ะ ฉันยังไม่เป็นไร " 
" รีบกลับกันเถอะ " 
" ค่ะ " 
" ส่วนนาย ไปตามหาคู่หมั้นนายสะ เธอคนนี้ไม่ใช่ เจ้าสาวของนาย " 
" ไม่น่ะ! ไม่! สุมิเระ! "

ฮิโระซังอุ้มฉันแล้วรีบออกจากปราสาททันที ทุกคนเองก็มาดักรออยู่ด้วยแล้ว
ดีใจจังที่จะได้กลับบ้านสักที ดีใจจัง.......

โฮกกกกกกกกกกกกกก!!!!!! 

" นายหญิง.....ท่านต้องกลับไป " 
"ไม่! ฉันไม่กลับ! " 
" นายหญิง..... "
" ฉันไม่ใช่นายหญิง! ฉันคือ มิดาเระ โทชิโร่ " 
" กลับ......กลับไปส่ะ!!!!! โฮก!!!!! " 

เราเริ่มต่อสู้กันอีกครั้ง แต่ฉันด้วยความที่สภาพฉันไม่ค่อยอำนวย ต่อการต่อสู้
ฉันจึงพลาดท่า ดาบโอทาจิเล่มใหญ่หมายจะเอาชีวิตฉัน ไม่น่ะ.......

ฉึกกกกกกกกกกกก! 

" ฮิโระซัง!! " 
" คุนิฮิโระ!! " อิจิโกะ
" แก!!! " 

ฉึกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!

ฉันเปิดใช้ท่าไม้ตายปิดชีพ เจ้านั้น แล้วรีบนำทัพกลับฮงมารุทันที 
ท่านซานิวะเองก็รีบทำการรักษา ฮิโระซังโดยด่วน
จะเป็นอะไรมากรึป่าวน่ะ ฮิโระซัง...........

ครืดดดดดดดดดดดดดด~ ปัง~ 

ท่านซานิวะเดินออกมาด้วยเหงื่อที่ทั้วตัว แล้วส่งยิ้มให้กับฉันที่ยืนรออยู่ขหน้าประตูห้อง

" ท่านซานิวะ ฮิโระซังเป็นไงบ้างหรอค่ะ "
" ไม่เป็นไรแล้วล่ะ เข้าไปก็ได้น่ะ " 
" เอ้? ได้หรอค่ะ " 
" อื้มได้สิ ^^ " 
" ขอบคุณค่ะ " 

ครืดดดดดดดดดดดด~ 

" ฮิโระซัง.... " 
" มิดาเระ เธอไม่เจ็บตัวใช่ไหม " 
" ไม่ค่ะ แล้วฮิโระซังล่ะค่ะ เจ็บมากรึป่าวค่ะ " 
" ไม่หรอก แค่โดนแทงนิดหน่อย "
" ฉัน.....ขอโทษค่ะ " 
" เธอไม่ต้องขอโทษหรอก แผลแค่นี้เจ็บไม่เท่า ตอนที่เห็นเธอโดนทำร้ายหรอกน่ะ "
" เอ้...... " 
" เธอรู้ไหมว่าตอนนั้นฉันเองก็เจ็บเหมือนกันน่ะ เจ็บที่เห็นเธอไปอยู่ในมือผู้ชายคนอื่น "
" .............. " 
" ฉันรู้ว่าคิดยังไงกับฉัน คะชู กับ ยามาโตะบอกฉันไว้หมดแล้ว " 
" เอ้!? 0///0 " 
" เธอจะรังเกียจรึป่าว? ถ้าเธอจะใส่ชุดเจ้าสาวอีกครั้ง...... " 

ฮิโระซังโอบเอวฉันแล้วดึงเข้าไปจุมพิต มันเป็นจุมพิตที่หวาน อ่อนโยน และอบอุ่น
ฉันไม่คิดว่าจะได้มีวันนี้ วันที่หัวใจฉันได้รับการเติมเต็ม โดนคนตรงหน้า 
เขาถอนริมฝีปากออก แล้วดึงฉันฉันเข้าไปสวมกอด แล้วกระซิบว่า

" แต่งงานกับฉันน่ะ มิดาเระ "



















@@@@@@@@@@@@@@@@@@ จบ. บริบูรณ์ @@@@@@@@@@@@@@
จบ.แล้วค่ะกับเรื่องสั้น ที่สั้นจริงๆ 555555+ เราไม่เคยแต่งเรื่องสั้นมาก่อน
มันเลยอาดจะข้ามๆตอนกันไปบ้าง แต่ก็พยายามแต่งต่อไปค่ะ 
เดียวเราจะกลับไปอัพเรื่องเก่าให้จบ. แล้วเปิดเรื่องใหม่ค่ะ มี2 เรื่องที่เกิดค่ะ
แต่ไม่รู้จะให้เรื่องไหนเกิดก่อน 5555555+ เป็นกำลังใจให้ไรต์ด้วยน่ะค่ะ จุ๊ปๆๆๆ




ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ MIKARIN จากทั้งหมด 9 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 16:41
    ดีงามมม
    #6
    0
  2. #5 aomsama
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 13:10
    ขออีกได้มั้ยอ่า55555555555

    //โอคุริคาระ x มิดาเระ ค่ะ >< (ขอมากไปป่าวคะ55)
    #5
    1
    • 28 ตุลาคม 2560 / 20:37
      ไว้ไรต์ จะพล็อตเรื่องไว้น่ะค่ะ >< จะแต่งเป็นเรื่องสั้นค่ะ
      #5-1
  3. #4 aomsama
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 12:47
    ฟินนนนนนน //แต่งอีกค่ะๆ ดีงามมมม ขอบคุณมากค่าา><
    #4
    0
  4. วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 23:02
    แต่งงานกันเลยสิ !!!
    #3
    0
  5. วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 18:39
    คู่นี้น่ารัก // ละลาย + เลือดหมดตัว
    #2
    0
  6. วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 18:38
    แต่งต่อค่ะ !!!! แต่งต่อ !!!!
    #1
    0