ตำนานยอดหญิง ซูเจิน

ตอนที่ 6 : ข้าน้อยมิมีแซ่ขอรับ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,162
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    7 ก.พ. 60

             “หยุด!” ฉันบอกให้คนเหล่านั้นหยุดตะโกนสักที ในนี้มันยิ่งก้องๆอยู่ด้วย แก้วหูจะแตก!

             
              เงียบกริบ เออดีค่อยสบายหูหน่อย

                 คราวนี้ฉันลองขยับตัวอีกครั้ง เห็นว่าเริ่มขยับได้บางแล้วก็ค่อยโล่งใจหน่อยนึกว่าจะเป็นง่อยจริงๆซะอีก

              ฉันพยายามจะลุกขึ้น แต่ก็เหมือนคนอ้วนที่ลุกไม่ขึ้นเพราะติดพุง เลยล้มหงายๆอยู่หลายที

                ให้ชายผู้นี้ช่วยสิ

             
               เออจริง ฉันกรอกตาให้กับความโง่ของตัวเองครั้งหนึ่ง ก่อนจะมองมายังชาย ที่ดูเหมือนว่าจะได้สติแล้วกำลังนั่งคุกเข่าอยู่เหมือนคนอื่นๆ แต่ตานี่จ้องฉันเหมือนปลาบปลื้มอะไรสักอย่าง อย่างน้อยก็ไม่ก้มหน้าก้มตาเหมือนที่เหลือ ก็ถือว่าใช้ได้

                 เจ้าช่วยพยุงข้าที ต้องขอบคุณความทรงจำของยัยนี่มากจริงๆ ที่ทำให้ฉันสามารถพูดคุยอย่างที่คนที่นี่ได้อย่างปกติ

                 ขะพะยะค่ะเขาตอบรับด้วยคำราชาศัพท์อย่างลนลาน  ก่อนจะรีบลุกขึ้นประคองฉันให้ลุกขึ้นนั่ง

                 และนั่นทำให้ฉันรู้ความจริงอีกอย่างหนึ่ง คือ ที่ฉันลุกไม่ขึ้นนั้นเป็นเพราะเครื่องประดับหัวทั้งหลายแหล่ของฉันนีjแหละ ขนาดมีคนช่วยประคองคอไว้ ยังรู้สึกหนักขนาดนี้ ถ้าฉันยังคงดื้อดึงจะลุกเองฉันคงคอหักตายพอดี โอ้ย ปวดคอ

                เท่านั้นยังไม่พอ เมื่อนั่งได้แล้วฉันยังสังเกตเห็นชุดที่ฉันใส่อยู่ มันสวยมากก็จริง แต่มันเยอะมาก แบบว่ามันเว่อร์เกินไป ใส่หลายชั้นไม่พอ ยังหนาและยาวรุ่ยร่ายอีกด้วย เห็นได้จากชายชุดยาวจนคลุมแท่นทองไปจนถึงพื้น

                เฮ้ยๆๆๆ นี้มันทองจริงนี่ ทองอันเบ้อเริ่ม พอมองทอดสายตาไปก็เห็นทิวทัศน์ที่สวยงาม แต่ที่สะดุดตาที่สุดก็คือ กองเงินกองทองที่กองวางเรียงรายอยู่รอบๆ สุดยอด ไม่น่าล่ะ ถึงมีโจรมาปล้น เป็นฉันก็ปล้น เหอะๆ

                 ทั้งหมดนี่ของเธอหมดเลยเหรอ

                  ซูเจินสายหน้าเล็กน้อย ของเจ้า

               ได้ยินยังงั้นฉันก็อดเอามือลูบๆแท่นทองที่นั่งอยู่ไม่ได้ นี่ยกให้ฉันทั้งหมดเลยสินะ แหมน่ารักจริงๆ

                 พระนางซูเจินพะยะค่ะ?” ชายคนที่ประคองฉันนั่งเอ่ยถาม คงเห็นฉันมัวแต่มองทอง แค่กๆ มัวแต่มองเหม่ออยู่

                 เธอเป็นเชื้อพระวงศ์เหรอ ทำไมเขาถึงพูดราชาศัพท์กับเธอ

               ‘ข้าถูกอวยยศเป็นฮองเฮาในองค์ฮ่องเต้รัชสมัยถัดมา ซูเจินตอบด้วยสีหน้ารังเกียจ เพิ่งรู้ว่าต่อให้สวยแค่ไหนก็หน้าเกลียดได้นะเนี้ย

                 พูดธรรมดาก็พอ ข้าหาได้เป็นหน่อเนื้อเชื้อกษัตริย์ไม่ฉันพูดเรียบๆเพื่อถ่ายทอดความรู้สึกของซูเจินว่าไม่ได้ต้องการยศศักดิ์ที่อวยให้หลังเธอตายไปแล้ว

                 แต่พระองค์…”

                 ข้าหาได้ต้องการไม่ฉันพูดขัดก่อนที่เขาจะแย้งอะไร

                 ขอรับเขาตอบก่อนจะก้มหน้าลง

                พอลองมองดูดีๆแล้วชายคนนี้ก็หน้าตาดีใช่ย่อย ถ้าเป็นที่โลกเดิมก็คงเหมือนพวกเน็ตไอดอลแนวใสๆน่ารักๆล่ะมั้ง

                ว่าแต่พวกคนที่อยู่ข้างหลังจะสั่นกันไปถึงไหน ขนาดก้มหน้าเอาหน้าผากแตะพื้นอยู่ยังรู้เลย ส่วนคนที่นั่งอยู่กับพื้นข้างๆก็สั่นน้อยๆ แต่เก็บอาการได้ดีกว่า แถมยังพูดคุยกับเธอได้อีก

                แต่จะสั่นกลัวก็ไม่แปลกมาเห็นศพลุกขึ้นมานั่งคุยด้วยได้นี่ ไม่เป็นบ้าไปเสียก่อนก็นับว่าเก่งแล้ว หากเป็นโลกนี้คงพูดว่า

                ไม่เลว

             คนผู้นี้สาบานว่าจะรับใช้เจ้าไปจนตาย

              ห๊ะ ฟื้นมาไม่ทันไรก็มีคนมาสาบานรับใช้แล้ว?

                เจ้าสาบานจะรับใช้ข้าใช่หรือไม่?”

                 ชายผู้นั้นเงยหน้ามองสตรีโฉมสะคราญทันที ก่อนจะก้มหน้าลงอีกครั้งเมื่อเห็นว่าตนถูกมองอยู่ก่อนแล้ว จะไม่ให้ข้าตกใจได้อย่างไร ข้าเพียงเอ่ยในใจเท่านั้น หาได้พูดออกไปไม่

                 ขอรับ

               “เช่นนั้นเจ้ามีชื่อแซ่ว่าอย่างไร บอกนามให้ข้ารู้ได้หรือไม่?” จือเหลียงพยักหน้าพร้อมยิ้มอย่างดีใจน้อยๆ เขาสังเกตได้ว่าตั้งแต่พระนางพูดกับเขา พระนางก็ใช้น้ำเสียงอ่อนโยนมาโดยตลอด หาได้ตะคอกเสียงแข็งใส่เขาไม่ ด้วยความที่เขานั้นเป็นคนฉลาดหลักแหลมและช่างสังเกต ทำให้รู้ได้ว่านายใหม่ของตนนั้นเป็นต้องเป็นคนที่เอาใจใส่ลูกน้องของตนเป็นอย่างดีแน่

      

                ถ้าถามว่าแล้วที่ผ่านมา ทำไมข้าถึงได้ดูอ่อนแอและไม่ทันคนเช่นนั้น เป็นเพราะข้าแกล้งทำเท่านั้น ยอดไผ่โอนเอนลู่ตามลมเท่านั้นจึงจะอยู่รอด

                ข้าน้อยมีนามว่าจือเหลียง แซ่กะ…” ข้าชะงักก่อนจะหันไปมองยังคน แซ่เกาที่อยู่ด้านหลัง เห็นเขาเงยหน้าขึ้นมามองข้าด้วยแววตาวิงวอนและลุ้นละทึก ข้าหรี่ตามองเล็กน้อยก่อนจะหันหน้ากลับมามองตอบพระนางอย่างแน่วแน่

                 ข้าน้อยมิมีแซ่ขอรับ

                เงียบชี่~

                 สักพักฉันก็ได้ยินชื่อของจือเหลียงจากคนที่เขาหันไปมองในตอนแรกแผ่วเบา เพราะว่ามันเงียบมอง ต่อให้เสียงนั้นจะเบาแค่ไหนมันก็ได้ยิน และอย่างที่บอกในนี้เสียงมันก้อง

                ฉันหันมองสลับระหว่างชายคนนั้นกับจือเหลียงไปมา อย่างสงสัยและงงงวย ไม่เข้าใจว่าพวกเขามีเรื่องอะไรกัน สาบานได้ว่าฉันเห็นเขาจ้องมองแผ่นหลังของจือเหลียงด้วยสายตาสำนึกผิดสุดชีวิต สำนึกผิด?

                ถ้าเช่นนั้นต่อไปนี้แซ่ของเจ้าคือ แซ่เว่ย นามจือเหลียงพอฉันพูดไปเท่านั้นแหละ โอ้โห ทุกสายตาหันมามองฉันแทบจะทันที

                แต่สายตาแตกต่างกันไป

                จือเหลียงนั้นมองฉันอย่างตกตะลึงแต่ก็ฉายแววดีใจ แต่สายตาของอีกคนนั้นมองฉันด้วยแววตาตัดพ้อน้ำตาคลอเบ้า เอ้า! ฉันทำอะไรผิดล่ะ ทำไมมองฉันอย่างนั้น ส่วนคนที่เหลือมองฉัน ไม่สิ มองจือเหลียงด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ?

              ฉันทำอะไรผิดไปหรือเปล่า  ฉันถามซูเจินที่กำลังหัวเราะจนตัวงอลอยอยู่ในอากาศ ตั้งแต่ฉันพูดจบแล้ว ถึงคนอื่นจะมองไม่เห็นเธอ แต่ก็เกรงใจฉันหน่อยเหอะ เสียงหัวเราะของเธอมันดังก้องอยู่ในหัวฉันวิ้งๆอยู่เนี้ย เสียงหัวเราะช่างดูสะใจมากจริงๆ

                หรือเขาห้ามให้คนอื่นใช้แซ่ของตัวเองคนที่นี้เขาถือกันหรือเปล่าก็ไม่รู้

                 ซูเจินยกแขนเสื้อเช็ดน้ำตาที่หางตาเล็กน้อย ก่อนจะลอยไปยืนด้านหลังของจือเหลียง

                ก็มิใช่เรื่องผิด คนรับใช้สนิท คนเก่าแก่ในตระกูลหรือคนใช้อื่นๆก็สามารถใช้แซ่เดียวกับนายตนได้ หากนายอนุญาตและเอ่ยตั้งให้

              อ้าว แล้วทำไมมองฉันแบบนั้นแหละ หรือเป็นเพราะว่าตกใจที่ฉันมอบแซ่ให้ทั้งๆที่เพิ่งรู้จักงั้นหรือ

                ข้าอนุญาตเจ้าจือเหลียงเพราะเจ้าสาบานจะรับใช้ข้า ต่อไปนี้เจ้าจะเป็นคนของตระกูลเว่ย ไม่ต้องตกใจไปฉันเอ่ยปลอบ แต่


                 แต่ทำไมถึงมีปฏิกิริยาแบบนั้นกันเล่า! คนที่น้ำตาคลอเบ้าอยู่ก็ไหนพรากลงมาอย่างกับทำนบแตก คนที่เหลือก็หมอบราบไปกับพื้น

                 ส่วนซูเจินงอตัวหัวเราะกลิ้งไปกลิ้งมาบนอากาศแล้ว

               ส่วนฉันอ้าปากเหวออย่างงๆ

            ‘  ฮ่าๆๆๆๆ เจ้านี่ช่างตลก ข้าเลือกคนมิผิดจริงๆ

              ‘อะไรอ่ะ ฉันทำอะไรผิดกันแน่บอกที

               ซูเจินหยุดหัวเราะ แล้วหันมามองฉันด้วยสีหน้าที่กลั้นขำสุดชีวิต ชาตินี้ฉันจะรู้เรื่องมัยเนี่ย ชีวิต

                มิผิดๆ เจ้าสองคนนั้นทะเลาะกันใหญ่โต แต่เจ้ารู้หรือไม่ว่า เจ้านี่ซูเจินลอยมาชี้ที่จือเหลียง ก่อนจะลอยไปชี้ที่ชายอีกคน และเจ้านี่ ซูเจินกัดฟันกลั้นขำอีกครั้ง

                เป็นพี่น้องกันแท้ๆ

              เป็นพี่น้องกันแท้ๆ

                 ป็นพี่น้องกันแท้ๆ

                 ป็นพี่น้องกันแท้ๆ

               .

               .

               .

             What!! ฉันเบิกตากว้าง ทำหน้าเหวอยิ่งกว่าเดิม

 สองคนนั้นเป็นพี่น้องกัน ก็ต้องใช้แซ่เดียวกัน แต่ฉันกลับมามอบแซ่ให้อีกคนตอนที่กำลังทะเลาะกัน

 ชิบหาย! ไม่ใช่ว่าฉันทำให้ครอบครัวคนอื่นเขาแตกแยกกันหรอกเรอะ!

...................................................................................................................................................................

    

เปิดเรื่องมาดราม่ามาเต็ม หลายคนก็คงจะเดาผิด ต้องดราม่าน้ำตาแตกแน่นอน

 แต่ม่ายยยยยยยยย!

เรื่องนี้สายฮา ถึงจะมีดราม่านิดหน่อย แต่ว่ามันจะฮามากกว่า  


เป็นยังงายยยย คุณพี่ชาย จือเหลียงบอกแล้ว พูดจริงทำจริงด้วย

ส่วนนางเอกผู้สร้างความร้าวฉานในครอบครัวคนอื่น ก็ได้แต่ทำหน้าเหวอ เอ๋อต่อไป 5555

 วันนี้มาสองตอน ตอนต่อไปจะมาเมื่อไหร่ไม่แน่ใจน้าาาา พรายมีสอบสองอาทิตย์ติดค่ะ แต่อาจจะแวบๆมาลงให้น้าาาาาา จุฟ


 

 

 

               

               

               

 

               

 

               

               

               

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

115 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 25 เมษายน 2561 / 15:23
    สร้างความร้าวให้ครอบครัวเค้าแล้ว ฮ่าฮ่า
    #92
    0
  2. #57 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 16:51
    55555โอ๊ยๆๆๆๆๆนางเอกฉานนนนนน
    #57
    0
  3. #11 สมัน น้อย (@satunman21) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:55
    สนุก ติดตามๆ (^_^)
    #11
    0
  4. #10 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:37
    ???????????????????????? มาต่อไวๆนะคะสนุกมากๆ
    #10
    0
  5. #9 waruko002 (@waruko002) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:04
     อย่างฮาอะ รอค่ะมาต่อเร็วๆนะ
    #9
    0
  6. #8 Balck-S (@Balck-S) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:53
    ...สนุก...ติดตามนะครับ
    #8
    0
  7. #7 risuki666 (@risuki666) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:25
    โอ้ยยย เกรียนชอบนุ้งจือเหลียงมาก 555
    #7
    0