ตอนที่ 2 : บทที่ 1 คำขอของเธอ.... ( 1/2 ) [ ภาคเริ่มต้น]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 78
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    17 พ.ค. 62

17:05 น.


         ณ ร้านสะดวกแห่งหนึ่งในประเทศไทย ดินแดนโซฮ็อต...


          หญิงสาวผู้กำลังนั่งอยู่หน้าเคาเตอร์และสายตาภายได้กรอบแว่นทรงคุณป้ากำลังมองออกไปข้างนอกด้วยใบหน้าเหม็นเบื่อกับอากาศภายนอกที่ร้อนจนแทบเอากระทะไปตั้งทอดไข่ได้เลยทีเดียว



      "น้องแว่นสวย"

      เสียงเรียกชื่อมาจากในห้องเก็บสินค้า หญิงสาวที่ถูกเอ่ยนามหันไปหาต้นเสียงทันที

       "มีอะไรเหรอคะพี่น้ำ"หญิงสาวหันไปถามเจ้านายของเธอ

       "มาเอาของตัวนี้ไปเติมบนชั้นหน่อยเสร็จแล้วก็กลับได้เลยนะจ๊ะวันนี้ปิดเร็วหน่อยน่ะจ่ะ"เธอหันไปบอกลูกน้องสาวทันทีที่เดินมาถึง

        "ได้ค่ะ"หญิงสาวรับคำแล้วเดินไปขนของไปชั้นวางทันที

         

           หลังจากจัดของเสร็จเรียบร้อยเธอจัดการเก็บกวาดร้านแล้วเดินไปหาเจ้านายเพื่อรายงานความเรียบร้อย



          "พี่น้ำคะเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ"


          "อ่อ..โอเคจ่ะงั้น อ่ะนี่.."หญิงสาวเจ้าของร้าน พยักหน้าให้ลูกน้องสาวแล้วยิบซองสีขาวยื่นให้


          "เอ๊ะ..?นี่อะไรเหรอคะ"หญิงสาวเปิดซองออกดูก็พบเงินจำนวนหนึ่งอยู่ในนั้น"นี่เงินอะไรเหรอคะพี่น้ำ"


       น้ำเห็นลูกน้องสาวทำหน้างงงวยก็อธิบาย


          "เงินเดือนล่วงหน้าจ่ะพี่ต้องไปทำธุระ5วันกว่าจะกลับจนถึงตอนนั้นคงเลยวันเงินเดือนออกแล้วพี่เลยให้ไว้ล่วงหน้าน่ะจ่ะ"


          "อ่อ..ค่ะขอบคุณมากนะคะ^_^"หญิงสาวพอได้ยินเจ้านายบอกแบบนั้นก็ยิ้มแก้มแทบปริรีบขอบคุณอย่างไวยังกลับกลัวเจ้าร้านจะทวงเงินคืน

       

           หลังจากนั้นหญิงสาวก็เดินไปหยิบกระเป๋าหลังเคาเตอร์แล้วก็ออกจากร้านไป



            "อืม..แน่นอนจริงๆ" เมื่อก้าวแรกที่สัมผัสนอกร้านหญิงถึงกับอดบ่นให้อากาศอันแสนโซฮ็อต!!ไม่ได้


.
.
.
.
.
.
           ตลอดทางเดินกลับบ้านหญิงสาวก็อดขมวดคิ้วให้กับอากาศที่ร้อนอบอ้าวกว่าทุกวันไม่ได้ ในระหว่างที่เธอรอสัญญาณไฟจะข้ามทางม้าลายอยู่นั้น...

          อยู่ๆก็มีสุนัขน้อยหอยสังข์ตัวหนึ่งวิ่งไม่สนโลกข้ามจะข้ามถนนไปอีกฝั่งมันเหมือนจะมีเจ้าของ...

         "ปีเตอร์!!"

......ขวับ.....?

            สุนัขตัวนี้เมื่อได้ยินชื่อของตนก็รีบไปมอง ก่อนจะเจอผู้หญิงสวยท่าทางเหนื่อยหอบเหมือนไปวิ่งมาราธอนมายังไงยังงั้นซึ่งฉันเดาว่าคงเป็นเจ้าของมันรีบวิ่งไปหาเธอแต่เธอยืนอยู่อีกฝั่งของถนนมันดูดีใจมากที่เจอเธอมันจึงกลับมาวิ่งโดยไม่ดูทางตอนมันวิ่งลงไปก็มีรถบรรทุกขี่มาด้วยความเร็วจนคนขับเบรกไม่ทัน....

       Σ(O_O;)<---ฉัน

        Σ( ° △ °|||) <---คนแถวนั้น





        "!!!!!!!!เฮ้ยย!!!!!!!!"


          เมื่อรู้สึกตัวฉันพึ่งรู้ว่าตัวเองยืนขาแข็งอย่างโดดเดี่ยวอยู่ที่เดิมแต่สิ่งที่ทำให้หน้าซีดยิ่งกว่าไก่ต้มฟอกไฮเตอร์ก็คือ...รถมันหักหลบหมามาทาง ตู!! แทนไงว้อยยย!!!

         ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก จนแทบ...ไม่รู้สึกเจ็บ...ไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น....และทุกอย่างก็มืดลง.....

.
.
.
.
.

__________________________________________

Talk: เอามาเจิมแปะไว้ตอนนี้ข้าน้อยกำลังปั่นอยู่เสร็จแล้วจะลงให้จบบทแน่นอนขอรับ♡(∩o∩)♡
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

4 ความคิดเห็น