นางพญาสั่งแค้น

ตอนที่ 12 : การปะทะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,290
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    7 มิ.ย. 63

ตู้ม!!! เมิ่งชูเจี๋ยหมุนกายหลบออกไปด้านข้าง พลังลมปราณจึงซัดมาถูกต้นไม้แทน ทำให้ต้นไม้ใหญ่นั้นเกิดรูขนาดใหญ่  ชายหนุ่มพุ่งทะยานไปบนกิ่งไม้กิ่งหนึ่ง กวาดสายตาไปรอบด้านก็ปะทะกับร่างๆหนึ่ง  เขายืนอยู่บนกิ่งไม้ของอีกต้น อำพรางใบหน้า แต่เมิ่งชูเจี๋ยสัมผัสได้ถึงธาตุลมที่แข็งแกร่ง   แม้ว่าจะมีแต่คนพูดว่าธาตุลมคือธาตุขยะแต่หากคนพวกนั้นได้มาเห็นชายตรงหน้าเขาจะต้องเปลี่ยนคำพูดเป็นแน่

เมิ่งชูเจี๋ยพิจารณาชั่งใจว่าเขาควรจะลองพูดคุยกับคนตรงหน้าดีหรือไม่? แต่ดูเหมือนร่างตรงหน้าจะไม่ต้องการให้เขาคิดนานไปกว่านี้ ร่างนั้นพุ่งเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว  เมิ่งชูเจี๋ยพลิ้วกายกระโดดไปด้านหลังเหยียบบนกิ่งไม้อีกกิ่งเพื่อเว้นระยะ   สัญชาตญาณภายในของเขากำลังร่ำร้องว่าการต่อสู้กับคนคนนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้    เขาควรจะหนี พอคิดได้เช่นนั้นเมิ่งชูเจี๋ยก็เร่งพลังปราณไปหนุนไว้ที่ฝ่าเท้ากระโดดแผ่วเบาไปที่กิ่งไม้หลายกิ่ง แต่หูก็สดับได้ถึงเสียงลมที่ไล่ตามมา ชั่วขณะที่ใช้สัมผัสนั้นเขารู้สึกถึงพลังกระแสหนึ่งที่พุ่งตรงมาหาเขา เมิ่งชูเจี๋ยม้วนตัวกลางอากาศหลบกระบี่เล่มหนึ่งอย่างไม่พลาดพลั้ง  ความคมบวกกับพลังปราณเฉือนชุดไปเล็กน้อย แม้จะหลบได้หนึ่งครั้งแต่กระบี่ที่พลาดเป้าก็พุ่งเลี้ยวกลับมาหมายทำร้าย  เมิ่งชูเจี๋ยจำใจต้องทิ้งตัวลงบนพื้น  กระบี่นั้นเร็วกว่าสายตาของเขาที่จะมองตามทัน อีกทั้งการบังคับก็พิสดารเกินบรรยาย ชายหนุ่มจึงรีบกระโดดหลบไปทิศต่างๆ กระบี่บินนั้นยังไล่โจมตีเขาอย่างไม่ลดละ

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว  เสียงลมแหวกอากาศนับครั้งไม่ถ้วนชวนให้ตื่นตระหนก  เจ้าของกระบี่ก็ยังยืนอยู่บนกิ่งไม้ใช้ปราณบังคับกระบี่ไปมา ส่วนคนที่ถูกไล่ล่าก็เริ่มเหนื่อยขึ้น เสื้อผ้าบนกายเริ่มมีรอยบาดมากขึ้นพอๆกับที่มีโลหิตซึม 

ไม่ได้การ หากเป็นเช่นนี้แม้กระทั่งชีวิตเขาก็อาจจะรักษาไว้ไม่ได้.... เมิ่งชูเจี๋ยจึงตัดสินใจบ้าบิ่น เขาหลับตาลงใช้เพียงสัมผัสภายใน  โลกที่มืดลงทำให้เขามองกระแสลมออกอย่างชัดเจน มันเข้มข้นมาก 

ฟิ้ว ฟุ้บ ฟุ้บ  เมิ่งชูเจี๋ยพุ่งหลบโดยไม่พลาดเป้า เขาเลิกที่จะกระโดดหนีอย่างไร้ทิศทางมาเป็นการเคลื่อนไหวให้น้อยที่สุด  เขาอ่านกระแสลมปราณและใช้การเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยเพื่อหลบมันราวกับกำลังเดินเล่น  เมื่อชายปริศนาเห็นดังนั้นแววตาก็วาวโรจน์ กระบี่ที่สอง กระบี่ที่สาม.....กระบี่ที่ 8 พุ่งเข้ามาพร้อมกัน!! 

ฟิ้ววววว ฟิ้วววววว เมิ่งชูเจี๋ยที่มองเห็นอย่างชัดเจนจากสัมผัสภายในของกระบี่ทั้ง 8 เล่ม ในตอนนี้จิตใจเขาก็เริ่มสงบอย่างประหลาด 

ฟุ้บ ฟุ้บ เพล้ง!!  ชายหนุ่มกระโดดหลบเล่มที่ 1 และเล่มที่ 2 ไปด้านหลัง ในขณะนั้นกระบี่ 3 4 ก็พุ่งมาหมายเสียบกลางหลัง เมื่อเบื้องหน้ามีสองกระบี่ เบื้องหลังก็มีอีก 2 ร่างสูงจึงย่อกายครูดสองเข่าไปกับพื้นไถลตัวแทบจะแนบกับดิน หลบกระบี่ทั้ง 4 เล่ม ส่งผลให้มันปะทะกันกลางอากาศทันที

เมิ่งชูเจี๋ยไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้น หลังจากที่กระบี่ทั้ง 4 เล่มปะทะกัน ชายหนุ่มก็เอื้อมมือไปคว้า 1 ในนั้นมาถือไว้ทันที แต่กระบี่กลับสั่นสะเทือนหมายจะออกจากมือเขา ในเมื่ออีกฝ่ายบังคับกระบี่ด้วยลมปราณ ชายหนุ่มก็จะทำเช่นเดียวกัน เมิ่งชูเจี๋ยอัดพลังปราณเข้าสู่กระบี่เล่มยาว พร้อมกับผลักพลังปราณของอีกฝ่ายออกไปอย่างรวดเร็ว

“โอ๊ะ” ร่างปริศนาเผลออุทานเบาๆ                          

เพียงชั่วอึดใจเมิ่งชูเจี๋ยก็สามารถยึดครองกระบี่มาเป็นของตนเองได้   ชายหนุ่มไม่รอช้าเลียนแบบอีกฝ่ายฉับพลัน เขาบังคับกระบี่ฉวัดเฉวียน เข้าปะทะกับกระบี่อีก 7 เล่ม

เพล้ง เช้ง เช้ง เช้งๆๆ เสียงกระบี่ทั้ง 8 กระทบกันอย่างรุนแรงและรวดเร็ว เมิ่งชูเจี๋ยแบ่งสมาธิเป็นสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งควบคุมกระบี่อีกฝั่งคอยหลบ เขาเลือกที่จะคลุมร่างกายทั้งหมดด้วยพลังปราณพยัคฆ์เมฆา หนุมเสริมธาตุของตนเองที่เป็นธาตุลม ยิ่งทำให้เขาสามารถเคลื่อนไหวได้ดังใจหมาย 

เคร้ง!!!! เสียงกระบี่ปะทะกันครั้งท้ายสุด เมิ่งชูเจี๋ยกระแทกพลังปราณอัดเข้ากระบี่อีกเล่มอย่างรุนแรง ส่งผลให้กระบี่นั้นหักเป็นสองท่อนทันที แม้กระทั่งเจ้าตัวเองก็เพิ่งเข้าใจถึงคำที่เมิ่งหลิงจิ้งบอก นางเคยบอกเขาว่าพลังปราณที่เขาครอบครองนั้นมีข้อเด่นในด้านความเร็วและรุนแรง ดั่งพยัคฆ์ติดปีก  เมื่อทำลายได้หนึ่งเล่ม เมิ่งชูเจี๋ยก็บังคับกระบี่ที่ตนมีพุ่งเข้าโรมรันกับอีกฝ่าย

เพล้ง เคร้ง เช้ง!!!!!  ร่างสูงใช้ 1 ต้าน 6 ก็สามารถทำลายกระบี่อีกฝ่ายได้อีกเล่ม  ทำให้ตอนนี้ฝ่ายตรงข้ามเหลือกระบี่เพียง 5 เล่มเท่านั้น 

ในชั่วขณะนั้นเมิ่งชูเจี๋ยก็พุ่งทะยานสู่ยอดไม้ และกระโดดไปมาบนกิ่งไม้อย่างว่องไว เขารู้จากประสบการณ์ว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีพลังเพียงเท่านั้น หากเขายังดึงดันสู้ต่อจะย่อมไม่จบลงอย่างสวยงาม ตอนนี้เขาต้องใช้ชัยภูมิให้เป็นประโยชน์ เมิ่งชูเจี๋ยทบทวนแผนที่ในสมองซ้อนทับกับภาพร่างคร่าวๆของผืนป่า ชายหนุ่มก็เหวี่ยงตัวไปอยู่บนกิ่งไม้กิ่งหนึ่ง ในตอนนั้นเองชายปริศนาก็ได้ไล่ตามมาติดๆ ร่างนั้นพุ่งมาด้วยความเร็วเหนือมนุษย์  เมิ่งชูเจี๋ยไม่รอช้าพุ่งกระโดดม้วนตัวข้ามศีรษะอีกฝ่ายอย่างใจกล้า

พรึ่บ!!  ฝ่ายชายปริศนาก็ว่องไวไม่แพ้กัน เขากลับตัวกลางอากาศหมายจะคว้าจับเมิ่งชูเจี๋ยไว้  แต่ชายหนุ่มรู้ตัวจึงระเบิดพลังธาตุออกมาทันที

ปั้ง!!!! การระเบิดพลังธาตุเช่นนี้คือสิ่งที่เขาลอกเลียนมาจากเมิ่งหลิงจิ้ง  ในยามที่นางไปช่วยเขานางได้สังหารคน 3 คนด้วยการใช้พลังธาตุของตนเองปกป้องตัวเขาและนาง อีกทั้งยังบีบอัดพลังธาตุของตนเองในลักษณะทรงกลมคล้ายดวงอาทิตย์  ในตอนแรกเมิ่งชูเจี๋ยก็ไม่แน่ใจว่าตนเองจะทำได้ แต่พอเขาสามารถควบคุมกระบี่ของอีกฝ่ายได้ก็เหมือนกับอะไรบางอย่างได้ตื่นขึ้น เขาเฝ้ามองความเคลื่อนไหวของชายปริศนารวมถึงการเคลื่อนไหวของพลังปราณและพลังธาตุอีกด้วย  เมิ่งชูเจี๋ยได้แอบรวบรวมพลังธาตุไว้ที่มืออย่างแผ่วเบา ในจังหวะที่เขากระโจนข้ามอีกฝ่ายก็เร่งเร้าพลังธาตุลมอย่างถึงขีสุดที่จะทำได้ ส่งผลให้เกิดกระแสลมหมุนราวกับพายุบนฝ่ามือ เมื่อชายปริศนาหมายจับเขา เมิ่งชูเจี๋ยก็ได้สะบัดลมหมุนใส่อีกฝ่าย ส่งผลให้ทั้งคู่กระเด็นออกจากกัน เมิ่งชูเจี๋ยกับฝ่ายของชายปริศนาได้สลับพื้นที่กันแล้ว   ในตอนนี้เองชายหนุ่มก็รวบรวมพลังธาตุแปรร่างเป็นลูกศรขนาดใหญ่นับได้ 8 เล่ม ลูกศรลมทั้ง 8 พุ่งไปปะทะกับต้นไม้กิ่งไม้รอบตัว

ตู้ม ตู้ม ตู้ม ตู้ม!!!!  เสียงระเบิดของต้นไม้ดังสนั่นป่า  เพื่อไม่ให้เป็นการตั้งตัวเมิ่งชูเจี๋ยแอบใช้กระบี่ 1 เล่มที่เขาควบคุมได้พุ่งเสียบชายปริศนาทันที แต่ชายคนนั้นก็ไม่เสียทีที่เป็นยอดฝีมือ เขาพลิ้วร่างหลบอย่างสวยงาม ในเสี้ยวลมหายใจที่อีกฝ่ายหมุนกายกลางอากาศ เมิ่งชูเจี๋ยก็ซัดพลังลมเข้าไปที่กิ่งไม้อย่างลับๆ

เป๊าะ!!! ตุ้บ!!  เมื่อชายปริศนาเหยียบลงบนกิ่งก็ส่งผลให้กิ่งไม้นั้นหักในทันที ร่างสูงร่วงลงสู่พื้นดิน เมิ่งชูเจี๋ยเห็นดังนั้นเขาจึงรีบบังคับกระบี่เข้าโรมรันอีกฝ่ายทันที 

เพล้งๆๆๆๆ เคร้ง เช้งงงงง เสียงคมกระบี่ปะทะกันอย่างถี่ยิบ เมิ่งชูเจี๋ยไม่เคยร่ำเรียนกระบี่จากไหน ทุกท่วงท่าล้วนออกมากจากจินตนาการแม้มันจะช่างอ่อนด้อยจนน่าสมเพส แต่มันทำให้อีกฝ่ายไม่สามารถเดาทางถูก เมิ่งชูเจี๋ยใช้ความเร็วของกระบี่รุกไล่อีกฝ่าย เมื่อชายปริศนาหมายจะกระโดดขึ้นไปบนยอดไม้ ชายหนุ่มก็บังคับศรวายุพุ่งเข้าไปหาอย่างแม่นยำ    ชายปริศนาจึงได้แต่เปลี่ยนเส้นทางการกระโดด แต่ไม่ว่าจะทำเช่นไรกระบี่ 1 เล่มกับศรวายุอีก 8 สายก็พุ่งมาดักทางได้ทัน ถึงตอนนี้ชายปริศนาก็เริ่มรู้ตัวว่าพลังปราณของเขากำลังหดหายไป...

“เจ้า!!!” ชายปริศนาเงยหน้ามองเมิงชูเจี๋ยอย่างโมโห 

เมิ่งชูเจี๋ยไม่ได้ตอบอะไร แต่เขาสร้างเกราะลมครอบชายคนนั้นเอาไว้ หากเป็นปกติเขาคงไม่สามารถต่อกรอีกฝ่ายได้แม้แต่น้อย แต่นี่เป็นเพราะฝ่ายชายปริศนาได้ติดกับดักค่ายกลของหอสังหารเสียแล้ว   ตลอดเส้นทางเมิ่งชูเจี๋ยใช้สัมผัสภายในค้นหาค่ายกลมาตลอด เขาวาดแผนที่และล่ออีกฝ่ายให้ลงพื้นใจกลางค่ายกล ซึ่งถ้าเขาเข้าใจไม่ผิด ค่ายกลนี้จะไม่มีผลหากอยู่บนต้นไม้ แต่ว่าถ้าอยู่บนพื้นดินจะต้องถูกสูบพลังปราณจนหมดแน่!!  เมิ่งชูเจี๋ยไม่ได้มีความรู้เรื่องค่ายกลมากนักแต่เขาใช้สัญชาตญาณลองผิดลองถูก กระตุ้นให้อีกฝ่ายสนใจและไล่ตาม สุดท้ายก็ใช้พลังธาตุทำลายต้นไม้รอบด้านให้หมด  อีกทางก็ใช้กระบี่เคลือบปราณ กับศรวายุพัวพันทำให้ชายปริศนาไม่สนใจดูรอบด้านอย่างละเอียด จึงตกลงไปในค่ายกลโดยไม่รู้ตัว เมิ่งชูเจี๋ยได้ใช้พลังลมหมุนวนขังชายคนนั้นไว้ในค่ายกล   ทำให้พลังปราณที่ถูกดูดออกไปเรื่อยๆอีกทั้งยังไม่สามารถทำลายพลังธาตุของเมิ่งชูเจี๋ยได้อีก  ชายหนุ่มไม่ได้อยู่ในขั้นเบิกจิต เขาอยู่ขั้นปราณสถิตแล้ว พลังปราณและธาตุลมของชายหนุ่มจึงไม่อาจดูแคลนได้ 

“เฮ้อ” ร่างสูงบนยอดไม้มองคุกสายลมที่เขาสร้างขึ้นอย่างหยาบๆ ก็ถอนหายใจโล่งอก  ดีที่อีกฝ่ายไม่ทันระวังตัว มิฉะนั้นเขาคงไม่สามารถประมือกับอีกฝ่ายอย่างง่ายดาย 

“ไม่เลวเลยเจ้าหนุ่ม” เสียงเรียกแผ่วเบาด้านข้างทำให้เมิ่งชูเจี๋ยตกใจจนกระโดดถอยมาอีกฝั่ง  ชายหนุ่มไม่รู้ตัวเลยว่ามีใครอีกคนยืนอยู่ข้างๆ  เขาสัมผัสอะไรไม่ได้ทั้งนั้น

“ท่านผู้อาวุโสเป็นผู้ใด”  เมิ่งชูเจี๋ยเอ่ยถาม

“หึหึ  คิดไม่ถึงว่าหม่าหยุนไห่จะมีวันนี้ ฮ่าๆๆ” อีกเสียงดังขึ้นจากอีกด้าน เสียงนั้นเป็นของสตรี 

“พวกเด็กขี้สงสัยทั้งหลายออกมาได้แล้ว” เมื่อสิ้นเสียงหวานใสนั้น

เมิ่งชูเจี๋ยหมุนมองรอบกายก็ปรากฏร่างอีก 4 ร่างเร้นออกจากความมืด ทั้ง 4 ก็คือคนที่แอบติดตามเขามาโดยตลอดนั่นเอง

“คารวะผู้อาวุโสจิน  คารวะผู้อาวุโสหง” ทั้งสี่ประสานมือคาระบุคคลทั้งสองทันที เมิ่งชูเจี๋ยเห็นดังนั้นจึงรีบทำความเคารพตาม

“ไม่ต้องมาพิธี” ผู้อาวุโสหงโบกมือเบาๆ ก่อนที่จะชักมีดสั้นออกมา และปาไปปักบนพื้น ส่งผลให้เกิดแสงกระจายรอบพื้นดิน เขตอาคมสั่นเล็กน้อยก่อนที่จะสลายไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

24 ความคิดเห็น

  1. #24 ShannonLinn (@ShannonLinn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 06:32
    สนุกค่ะ รออ่านตอนต่อไปนะคร้าาไร้ท์ ขอบคุณมากเลยคร้าาาาาาา ส่งหัวใจล้านดวงเป็นกำลังใจให้แต่งต่อได้ไว ๆ นะคร้าาาา อิอิ
    #24
    1
    • #24-1 Blue Memory (@0869838563) (จากตอนที่ 12)
      7 สิงหาคม 2563 / 14:52
      จะพยายามมาต่อนะคะ
      #24-1
  2. #23 Jerrypari (@RungarunSch) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 14:24

    คือ .... ดีมากค่ะ สนุกๆๆ

    #23
    0
  3. #22 lukpatu (@lukpatu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 15:16
    สนุกดีจ้า ป้าขอตามด้วยคน
    #22
    0
  4. #21 061061su (@061061su) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 16:39
    ไรท์มาต่อเร็วๆนะครับ
    #21
    1
    • #21-1 Blue Memory (@0869838563) (จากตอนที่ 12)
      26 มิถุนายน 2563 / 19:53
      ด้ายยนย
      #21-1
  5. #20 iceorapan1408 (@iceorapan1408) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 03:33
    รอค่ะสู้ๆ
    #20
    1
    • #20-1 Blue Memory (@0869838563) (จากตอนที่ 12)
      26 มิถุนายน 2563 / 20:25
      ไรท์จะรีบปั่นน๊าาาา
      #20-1
  6. #18 amirah apple (@kanoknat81) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 20:28
    โอ๊ย! ลุ้นมาก
    #18
    1
    • #18-1 Blue Memory (@0869838563) (จากตอนที่ 12)
      7 มิถุนายน 2563 / 20:48
      ดีใจที่ชอบนะคะ อิอิ
      #18-1