แสงเหนือที่ขั้วฟ้าYaoi

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 3,339 Views

  • 34 Comments

  • 102 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    39

    Overall
    3,339

ตอนที่ 6 : ตอนที่​ 6:งานเต้นรำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    1 พ.ย. 61



ผมยืนมองตัวเองอยู่หน้ากระจกที่โดนแม่จับใส่สูท​สีเทามันขัดตานี้ครับ

"สีนี้"จ้าวแสงหันไปมองแม่ที่ยกสีขาวให้เขาดูถ้าเป็นมะก่อนหน้านี้​ก็ใช่เขามักจะใส่สีขาวออกงานคู่กับพี่คาเรนที่ใส่สีดำแต่ตอนนี้มีแค่เขาแล้วป้านนี้อีกคนจะเป็นตายร้ายดียังไงกัน​ จ้าวแสงสายหน้าไม่ใส่หรอกก่อนจะเดินไปหยิบสีดำทั้งชุดมาใส่

"จ้าวแสง" เขามองแม่ที่เดินมาหาก่อนจะกอดแม่ไว้แน่น

"ผมจะไม่ใส่สีไหนจนกว่าเรนจะกลับมา" เขาเอ่ยขึ้น

"แม่รู้แม่เข้าใจไหนดูสิหล่อยังสร้อยคอ​ห้ามถอดนะฮะ" เขามองหน้าแม่ก่อนจะยกมือขึ้นจับสร้อยคอ​สีขาวจี้เป็น​รูป​เขี้ยว​

"เขี้ยวอะไรหรอครับแม่ขาวยังกับเมฆแนะ" 

"เขี้ยวพญานาค​เป็นของเก่าตกทอดมาให้ลูกหลานของจ้าวแสงเป็นของฝ่ายปู่ทวดส่วนของคาเรนเป็นของคุณตาทวด" เหนือมองลูกชายที่ตัวสูงเกือบจะเท่าตัวเองอีกไม่กี่วันก็เปิดเทอม​แล้วหวังว่าจ้าวจะพาคาเรนกลับมาได้

"จ้าวแสงไม่เห็นแม่ใส่เลยนอกจากสร้อยเกียร์​"เจ้าเด็ก​น้อยตรงหน้าจับสร้อยคอ​ของเขาพริกไปมา

"สร้อยเส้นนี้เป็นของพ่อตอนพ่อขอให้แม่เป็นคู่ชีวิตแม่ถึงใส่ไว้ตลอดถ้าถอดออกก็เท่ากับแม่ไม่อยากเป็นคู่ชีวิต​ของพ่อลูกแล้วนะสิ" เหนือตอบยิ้มๆก่อนจะจัดการเสื้อผ้าให้ลูกชายเรียบร้อย

"โหแม่รักพ่อมากมั้ยครับ"เหนือ​หยุดมือก่อนจะมองหน้าลูกชาย

"มากสิมากกว่าสิ่งอื่นใดแม่มีแค่จ้าวพ่อของลูกพอจำได้ก็มีพ่อของลูกอยู่ตรงนี้แล้วมีมาตั้งแต่ภพไหน​ไม่รู้..รู้แค่ชาติ​นี้แม่มองใครไม่ได้นอกจากพ่อและพ่อกับแม่ก็มีแก้วตาดวงใจคือจ้าวแสงกับคาเรน" เหนือก้มลงจูบหน้าผากลูกชายก่อนจะจับมืออีกคนไว้

"หนูรักแม่รักพ่อแล้วก็คาเรน"เด็ก​น้อยเอ่ยก่อนจะกอดแม่เอาไว้เขาก็รักนะรักมากด้วย

"ถ้างั้นหนูต้องทำหน้าทีแทนคุณ​พ่อแทนพี่คาเรนไปงานกับแม่นะฮะ"เหนือมองลูกชาย

" ครับ"จ้าวแสงตอบรับก่อนจะเดินลงเคียงข้างกันไปยังรถที่จอดรออยู่แล้ว


โซดาทำหน้าทีทุกอย่างแทน​โชว์​โดยมีโทและราชัน​อ่อรวมถึงหมอเมฆา​ที่ตอนนี้แทบจะตามเขาติดทุกฝีก้าว

"ขับไปกูนั่งข้าง"เฮ้อ​คิดว่าไงโซดาขับรถจนมาถึงหน้าโรงแรม​หรู​ระดับประเทศ​


"เชิญ​ครับควีนนายน้อย" จ้าวแสงเหนือก้าวลงมายืนเคียงข้างแม่ก่อนจะหันมองบุคคล​ชุดดำที่ยืนอยู่รอบๆ​'ยิ่งกว่าในหนังอีก'​ก็ได้แค่คิดก่อนจะก้าวเดินตามแม่เข้าไป

"ควีน" ชายชุดดำเอ่ยก่อนจะก้มศีรษะ​ให้แม่เขา

"เรียบร้อย​หรือเปล่า" แม่

"เรียบร้อย​ตามควีนสั่งครับนายน้อยจะมีคุณภูผาและคุณ​นาวาติดตามตลอด​"  หือนี้คุยกันเรื่องเขาหรอกหรอ

"แม่หนู​ไปหาพี่นาวานะ" จ้าวแสงกระซิบบอกผู้เป็นแม่ก่อนจะเดินไปหาคนกลุ่มหนึ่ง​ที่ยืนคุยกันอยู่


"จ้าวแสงไหนพี่ดูสิหืออออหล่อมากเลยคะ" 

ไม่ใช่ใครที่ไหนพี่ธารา​นั้นละจับเขาหมุนไปมาก่อนจะจบลงที่บีบแก้มเขาเหมือนทุกครั้ง

"ทำไมใส่ชุดนี้" พี่นาวา

"ไม่อยากใส่สีอื่น"จ้าวแสงตอบก่อนจะหันไปมองยังนอกกระจก​บานใหญ่​ที่กั้นไว้ตรงระเบียง​แสงจันทร์​ส่องแสงสว่าง​ดุดกลางวันน่าแปลกที่เขาชอบแสงยามค่ำคืนเหมือนตัวเองได้รับพลัง​ยิ่งถูกแสงสว่าง​กระทบผิวกายยิ่งทำให้้​รู้​สึกเหมือนได้อยู่​บ้าน​


ภูผา

ที่ยืนมองร่างเล็ก​เดินไปหยุดมองแสงสว่าง​จากดวงจันทร์​เปรียบเสมือน​ตัวเองคือเงือกในนิยาย​ปรัมปรา​ของชาวอังกฤษ​ที่เขาเคยได้ฟังมาว่าเงือกชอบอาบแสงจันทร์..แต่สำหรับเขาจ้าวแสงเหมือนกระต่ายมากกว่า.. ภูผาเดินเข้าไปหาคนร่างเล็ก​ก่อนจะยืนซ้อนทับร่าง​อีกคน


"น้อง" 

เสียงนี้ทำให้จ้าวแสงหลุดจากภวังค์​ก่อนจะหันกลับมาเผชิญ​หน้ากับพี่ชายอีกคน

"พี่ภูผา"..เรียกชื่อพี่ชายก่อนจะหันกลับไปยืนมองแสงจันทร์​เหมือนเดิม


"คาเรนจะเห็นมั้ยครับ..เห็นเหมือนกันมั้ย"

ภูผากอดน้องจากด้านหลังก่อนจะเอ่ยขึ้น

"เห็นสิคาเรนมันเห็นทุกอย่างที่น้องเห็นมันรู้ทุกอย่างที่น้องรู้มันสัมผัส​ทุกอย่างที่น้องสัมผัส"เขาคิดอย่างที่พูดออกไปจริงๆ

"ทำไมละครับ" น้องชายเขายังคงถามถึงเหตุผล​

"เพราะคาเรนอยู่ตรงนี้..ตรงนี้ของน้องมีคาเรน"ภูผาใช้นิ้วชี้จิ้มลงไปที่หน้าอกที่มีก้อนเนื้อเต้นอยู่เขาเชื่อว่าจ้าวแสงกับคาเรนผูกพัน​กัน​ไม่ว่าด้วยฐานะ​ไหนก็ตาม


"อยู่​นี้เองว้าวพระจันทร์​สวยจัง" นี้ก็อีกคนนาวาชอบแสงจันทร์​ไม่ต่างจากจ้าวแสงยิ่งใส่ชุดสูท​สีขาวสะอาด​ยิ่งเด่นชัด​

"พี่นาวาชอบเหมือนหนู​"คนที่เอ่ยเดินจากเขาไปสวมกอดคนที่ยืนอยู่ริมระเบียง​ภูผายืนมองจ้าวแสงกับนาวาที่ยืนสวมกอดกันเหมือนจริงๆ..เหมือนกระต่าย​ที่ออกมายืนอาบแสงจันทร์​

"ชอบก็จีบถ้าช้าระวัง​จะเสียใจ" เขาหันไปมองคนที่เดินมายืนข้างๆธารา​

"ยุ่ง​น่าธารา" ไม่เสียงเขาแต่เป็นเสือที่ปรามเมีย​ตัวเอง

"เขาป่าวคนเราถ้าชอบก็จีบไม่ก็สารภาพ​รัก​ไปดีกว่ายืนมองอยู่แบบนี้ถ้าวันไหนเกิดมีคนอื่นเข้ามาจะมานั่งเสียใจก็ช่วยไม่ได้ฉันพูดเพราะภูผาเป็นทั้งเพื่อนและพี่เด็กสองคนนั้นนายน่าจะรู้นะว่านายชอบใคร" ภูผาได้แต่ยืนนิ่งตอนนี้สายตาของเขาไม่ได้อยู่ที่จ้าวแสงแต่อยู่ที่อีกคน

"อยากให้นาวามีผัวหรือไง"ถามออกไปเพราะหมั่นไส้​คนข้างๆ

"ไม่แน่นะแกอาจเป็นรับก็ได้ชิไอ้บ้า"ภูผาได้แต่สายหน้าก่อนจะหันกลับไปมองภาพ​ตรงหน้านั้นสิถ้านาวามีคนมาจีบละถึงตอนนั้นเขาจะทำไงดี


"พี่ภูผาไปเต้นรำกับพี่นาวาสิ" 

จ้าวแสงเอ่ยขึ้นหลังจากเขากับพี่นาวาถูกเรียกให้มานั่งโต๊ะ​มองนักเต้นรำรุ่นต่างๆทั้งใหญ่​เด็กและลูกจ้าวหลานเธอทั้งหลาย..แม่ยังอยู่อีกห้องกับผู้ร่วมหุ้นส่วนห้องนี้ก็จัดให้เป็นที่พบปะของรุ่นต่างๆ

"จ้าวแสงพูดไรเนี่ย" พี่นาวาหันมาแวด​ใสหึหึหน้าแดงเลย

"อ้าวหนู่คิดว่าพี่สองคนอยากเต้นรำด้วยกันเนอะพี่ธารา" หาตัวช่วยหน่อย5555​

"ช้ายยยยแล้วเนอะเสือไปเต้นกันนะคะ" อุยยยยมีการอ้อนอีกสรุปพี่เสือก็ไปครับเป็นช่วงเพลงช้าพอดีแล้วพี่อีกสองคนที่เอาแต่จ้องกันเฮ้อ​วัยรุ่นเซ็ง

จ้าวแสงลุกขึ้นเดินไปตรงระเบียง​ส่วนตัว​สำหรับคนออกมาสูบบุหรี่​แต่คืนนี้ถ้าจะยังเพราะหลายคนยังอยู่ในห้องโน้น..ลมเย็น​ๆพัดโชยเข้ามาปะทะตัวรู้สึกหนาวเย็นยะเยือก​แปลกๆ"คาเรนพี่ต้องเจอพ่อนะห้ามตาย" เอ่ยออกไปหวังว่าสายลมจะพัดไปถึงคนที่นู้น

"ออกมายืนทำไมคนเดียว" เสียงไม่คุ้นหูทำให้จ้าวแสงรีบหันกลับไปทันที

"คุณ" เอ่ยเรียกคนตรงหน้าที่ยืนอยู่ไม่ห่างมากนัก

"คุณ​เข้ามาในงานได้ไง" ถามออกไปแล้วก็หันมองคนของตัวเองทันที

"พี่เป็นหุ้นส่วนที่นี้30%นะครับพอจะมาได้มั้ย" คำตอบของอีกคนทำให้จ้าวแสงได้แต่อ้าปากค้าง



"พี่ขอโทษ​ที่วันนี้ตีเราพี่ไม่ได้ตั้งใจ"ขั้วฟ้าเอ่ยขอโทษ​คนตรงหน้าเขาไม่อยากโดนเกลียด​จากคนตัวเล็ก​

"ตีเราตั้งหลายครั้ง"นั้นไงสวนเขากลับทันที

"ครับๆต่อไปจะไม่ตีดีกันได้มั้ยพี่ชื่อขั้วฟ้า"ก็ไม่รู้​ว่า​เจ้าตัวเล็ก​จะดีหรือเปล่า..ได้แต่รอคำตอบของอีกคนที่ยืนหันไปมา

"จ้าวแสงเหนือ..ได้แต่มีข้อแม้ว่า"

ดีใจไปแล้วเชียวนะ

"คุณ​ต้องทำให้พี่ชายผมสองคนเต้นรำกันให้ได้ผมถึงจะดีกับคุณ" 

ฟู่!! ขั้วฟ้าพ้นลมออกจากปากก่อนจะคิดหาวิธีจะทำไงวะเนี้ย​


จ้าวแสงมองคนตรงหน้าที่เอาแต่จ้องมองด้านในเห้อขอคนผิดหรือเปล่าเนี้ย

"แต่เราต้องช่วยพี่โอเคไหม​ครับ"จ้าวแสงมองหน้าขั้วฟ้าเขมงนี้เขาขอคนผิดมั้ยไม่น่าเลยจ้าวแสงแต่ไม่ทันจะคิดอะไรต่อขั้วฟ้าก็ลุกขึ้นจับมือคนตัวเล็ก​เดินเข้าไปที่ฟรอเต้นรำทันที

"ทำอะไรผมบอกว่าพี่ชายไม่ใช่ผมนะ" จ้าวแสงแวดใส่คนตัวสูงทันที

"เชื่อพี่สิทำตามที่พี่บอก"

จ้าวแสงยืนงงอยู่กลางฟรอพอๆกับเสียงบรรเลง​เพลง​เร็ว​หยุดลงก่อนขึ้นมาอีกครั้งเป็นเพลงจังหวะ​ช้าๆ


"ให้เกียรติ​เต้นรำกับพี่สักเพลงนะครับ" 

จ้าวแสงมองคนตัวสูงที่โค้งขอเขาเต้นรำไม่รู้​ว่า​เพราะอะไรเขาถึงยอมยื่นฝ่ามือไปทาบลงบนฝ่าใหญ่​นั้นพอรู้สึกตัวก็อยู่ในอ้อมกอดของคนตัวสูงไปแล้ว



"ผมให้ช่วยเรื่องพี่นะไม่ใช่พาผมมาเต้นแทน" 

ขั้วฟ้ามองคนในอ้อมแขนขำๆนี้คงไม่เห็นสินะว่าตอนนี้พี่ชายตัวเองทั้งสองคนเต้นรำอยู่ไม่ห่างจนต้องก้มไปหาอีกคนก่อนจะกระซิบบอก

"มองมุมขาวสิครับพี่ทำตามข้อแม้เราแล้วนะ"ขั้วฟ้าถอยหน้ากลับมาเพราะเขากลัวคุมตัวเองไม่ได้เพราะกลินหอบแปลกๆนั้นหอมจนอยากดมอยู่แบบนั้นเขามองร่างเล็กที่หันไปมองตามเขาบอกก่อนจะยิ้มกริ่ม​ออกมาแสบใช่เล่นจริงๆ

"คิก​คิก" 

"จ้าวแสงแสบจริงๆนะเรานะ" ขั้วฟ้าเอ่ยขึ้นก่อนอีกคนจะค้อนเขาวงใหญ่​

"ดีกันนะครับคนดีนะครับ"ขั้วฟ้ามองอีกคนก่อนกระชับเอวให้ชิดกับเขามากขึ้น

"อืม..ดี..ก็ได้..พักได้ยัง"ขั้วฟ้าปล่อยมือจากเอวอีกคนยังไงตอนนี้เจ้าตัวเล็กก็ยอมคืนดีแล้วถือว่าเขาสำเร็จไปอีกขึ้นนึง




...........#แสงเหนือที่ขั้วฟ้า


ว้ายยยยยยยเขาเต้นรำกานนแล้วเขาได้กันแล้ววววอุ้ยไม่ใช่ๆ

ขอบคุณ​ที่ติดตามละอ่านกันนะเดะรอตอนต่อไปนะ

ช่วงนี้เปงเวลาทำคะแนนของพี่ขั้ว


พี่คาเรนจะหายไปปปปปปปปป

จะมาตอนไหนหรือไม่มาอีกอ่ะติดตามต่อปายย





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #11 supapornkhungram (@supapornkhungram) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 09:46
    รีบมาต่อนะคะ
    #11
    0