แสงเหนือที่ขั้วฟ้าYaoi

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 3,338 Views

  • 34 Comments

  • 102 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    38

    Overall
    3,338

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2: เขาคนนั้นกับพี่ชายจอมหาเรื่อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 755
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    8 ต.ค. 61

(ขออนุญาตแก้ไขอายุน้องนะ)



             'เขาคนนั้นกับพี่ชายจอมหาเรื่อง'



เด็หนุ่มในวัย15ปีที่อยู่ท่ามกลางชายหนุ่มมากมายหากแต่ถ้าเป็นคนอื่นคงดี้ด้าน่าดูแต่คงไม่ใช่เขา

ก็มันอึดอัดไงถูกจับตามองตลอด24ชม.นี้นะเหอะดีตายละครับ

"เป็นอะไรครับ"ผมหันไปมองพี่ภูผาลูกชายของลุงก่อนจะส่ายหน้า

"มานี้มะ"ไม่ใช่แค่พูดแต่จับเอวผมยกขึ้นนั่งบนตักพี่มันเลยละ ผมไม่ได้สนใจใครนั่งแบบนี้จนชินแล้วนะจนสายตาไปปะทะเข้ากับร่างสูง..เออแต่ละคนกินเสาไฟเข้าไปแน่ๆพอมาดูตัวเองทำไมเตี้ยจังวะ ผมสะบัดหัวช่างเรื่องเตี้ยงเหอะ แต่คนที่เดินเข้ามานิสิทั้งสูงทั้งหล่อเออครับไม่ผิดแน่นอนหล่อและหล่อมาก แต่น้อยกว่าพ่อผมอิอิอิ..

ผมรู้สึกหงุดหงิดเมื่อเห็นอีกคนมองสาวๆเขาจะมองใครมันเกี่ยวไรกับผม..แต่พอเขาเดินเข้ามาใกล้จนเราสองคนเกิดสบตากันเหมือนมีแรงดึงดูดให้ต้องมองเขาจนใจผมสั่นไปหมดจนต้องกัดปากตัวเองอีกแล้ว สุดท้ายผมเองที่หลบตาเขาจนต้องควานหาอะไรมาใส่ปากตัวเอง พอผมหันมาอีกทีเขาก็หายไปแล้ว

"หาอะไรครับ"ผมยิ้มให้พี่ชายก่อนจะหันกลับไปดูที่ฟรอ

"เออทิมมี่ที่มหา'ลัยมึงเป็นไงวะ"ภูผา

"ยากชิบเส้นสายโคดเยอะ"ทิมมี่

"จริงด้วยวะ"อะเร็น

"นายละภูผามหา'ลัยที่นายเรียนเป็นไงบ้าง"เอ็ม

"ก็ดีวะอิสระดี"พี่ภูผา

"แน่ละครับคุณชายก็นั้นมันมหา'ลัยตระกูลมึงนิครับ"เอ็ม

ผมทำหน้าเซ็งๆเพราะเบื่อพวกพี่มันคุยแต่เรื่องในรั้วมหาลัยไหนจะไม่ยอมให้ผมดื่มอีก ผมทำได้แค่หันมองไปเรื่อยๆจนเจอผู้ชายคนนั้นอยู่โซนบนไม่ห่างมากนักหึมีเด็กมาด้วย ผม..ไม่ชอบ

"ฮึ..อมยิ้ม"ผมหันไปพูดกับคนของตัวเอง

"นี้ครับนายน้อย"อีกคนส่งอมยิ้มรสลิ้นจี่ให้ไม่รู้สิแต่ผมชอบนะคุณพ่อชอบดุบอกเดียวฟันผุคอยดูจะไม่ช่วย ผมใส่เข้าปากทันทีที่รับ แค่ผมเหล่ไปมองเขานิดหน่อยก็เจอกับสายตาของเขาอีกแล้ว..เขามองผม..เด็กผู้ชายสองคนนั้นก็หายไปแล้ว..หึคงไปนอนรอมากกว่า

"ง่วง"

ผมพูดขึ้นเพราะตอนนี้อารมณ์เสียจนไม่อยากอยู่แล้ว ผมกระโดดลงจากตักก่อนนึกสนุก ผมหันไปทางเขาก่อนจะกัดริมฝีปากแล้วใช้นิ้วโป้งแตะลงตรงริมฝีปากตัวเองก่อนจะยิ้มที่มุมปากผมแน่ใจว่าผมเห็นอะไรบางอย่าง

"กูพาน้องกลับละ"พี่ภูผาโอบเอวผมเดินออกจากตรงนั้นพร้อมการ์ดทันที

ผมล้มตัวลงนอนหลังจากมาถึงโรงแรมแต่ตาผมสิไม่หลับยังไงก็ไม่หลับจนต้องออกไปสูดอากาศตรงระเบียง

"ทำไมถึงหงุดหงิดชะมัด"ผมบนกับตัวเองก่อนจะเดินไปพิงขอบระเบียงที่กั้นระหว่างห้องเอ๋....ห้องนี้มีคนอยู่ด้วยเหรอ

โครม!!!!!..

"เฮ้ยบน!!."ผมล้มลงกองที่พื้นทันทีเมื่อมีร่างของใครบางคนกระโดดข้ามมาชนผม

"อ้ากกกกก!!..ช่วยด"ผมจะโกนได้แค่นั้นก็มีมือหนามาปิดปากผม..ผมพยายามดิ้นให้หลุดออก

"ซู้!!!"มาซู้อะไรอีกว่ะ"พี่เอง"

"พี่ไหน?...กุมีพี่สองคนอ้าก.."ผมหยุดดิ้นชั่วคราว..พี่?ก่อนจะหันไปมองไอ้คนที่มันกอดรัดเอวผมอยู่

"พี่คาเร็น"อีกคนยิ้มให้ผม..ละ..แล้วไอ้ผมเผ้าฟูยังกับรังนกนี้"ทำไรมาครับ"ผมถามขึ้นเพราะเริ่มงงกับสภาพพี่ตัวเอง

"พี่ไปผับแล้วเจอโจทย์เก่า"ผมได้แต่อ้าปากหวอเพราะ

"หามันให้เจอ"

"ไอ้ลูกหมาเอ้ยเร็วเป็นบ้า"

"ไอ้เชี่ยกูลูกคนเหอะสัส"ผมมองพี่ชายที่สบถออกมา

"ไม่มีลูกพี่"

"ห้องข้างๆเลย"เชี่ยแล้วไง..แต่ก่อนที่ความซวยจะมาถึงพี่ภูผากับการ์ดก็เดินมาพอดี..ไอ้พี่คาเร็นยังจะยิ้มอีก

"มีอะไร"ให้..ตะ..ตายสิเสียงพี่ภูผาโคดดุ

"มึงเห็นเด็กผู้ชายชุดดำผมสีทองบ้างมั้ย"ใครอีกฟาก

"ระวังปากไว้บ้างก็ดี..อีกอย่างกูไม่ได้มีหน้าที่มาเฝ้าใคร"พี่ภูผา

"เห้ยมึง"ใครอีกฟาก

แกร๊ก!!"อยากตายก็เข้ามา"

ผมไม่รู้ว่าอีกด้านนึงของไอ้คนพวกนั้นทำอะไรแต่ดูเหมือนการ์ดและพี่ภูผากำลังเล็งปืนไปยังคนพวกนั้น

"ลูกพี่คนของ'องค์กร'"ผมยังนั่งอยู่กับพื้นพร้อมด้วยพี่ชายอีกคนให้ตายสิหาเรื่องมาจนได้สิน่า 

ผมเงยหน้ามองพี่ภูผา..ก่อนอีกคนจะยื่นมือมาให้ผมลุกขึ้นผมมองไปยังอีกห้อง..ไม่มี

"หาเรื่องให้น้องจนได้นะมึง"เฮือก!!!

ผมสะดุ้งเฮือกเพราะเสียงอันดุดันของพี่ภูผาไงละพอหันไปมองพี่คาเร็นที่ทำหน้าหวอๆแต่ขึ้นชื่อว่า'คาเร็น'รู้ไว้เถอะว่าคุณชายหน้าเศร้าแค่เพียงไม่กี่วินาที

"ขี้บ่นว่ะ"เออครับนั้นละ"ขอบใจนะครับน้องรักฝันดีจุ๊บๆ"แงะยื่นจมูกมาแตะหน้าผากผมอีกก่อนจะเดินลั้นลาออกไป

"พี่ละเหนื่อยกับพี่เรา"พี่ภูผาเอามือเท้าสะเอวจนผมแอบขำ

"ชินได้แล้วครับ..ขอบคุณนะครับ..ฝันดีจุ๊บๆ"ผมพูดก่อนจะเดินไปจุ๊บแก้มอีกคนแล้วเดินเข้าห้องนอนทันที


'วันต่อมา..ที่ร้านอาหาร'


"น้องจะกลับ"ผมลุกขึ้นจากโต๊ะพร้อมงอแงใส่พี่ชายเพราะไม่อยากอยู่แล้วหมดสนุกตั้งแต่เมื่อคืน

"โอเคๆครับรอพี่ภูผาแป๊บนึงเนอะ"ผมมองพี่คาเร็นที่ทำท่าทางกลัวผม..ทำไม่ต้องกลัวขนาดนี้ด้วยฮึย!!!!

"จะกลับๆๆๆๆๆ"ผมงอแงใส่พี่คาเร็นรัวๆจนอีกคนเอาฝ่ามือปิดหู

"อ้ากกกก...น้องรักใจเย็นพี่กราบละเอ้า"พูดแล้วก็วิ่งมาจับมือผมเขย่ารัวๆ


"เกรงใจคนอื่นบ้างสิครับ"

ผมหันไปยังต้นเสียงที่นั่งอยู่ด้านหลังก่อนจะเดินไปยืนตรงหน้าเขา

"ผมไม่ได้พูดกับคุณ"หึยยย

"เสียงนายดังรบกวนคนอื่นเขา"

"เรื่องของผมอย่ายุ่ง"ผมพูดจบก็หมุดตัวกลับทันทีแต่

"เฮ้ย!!!"ผมมองไปยังข้อมือตัวเองที่มีมือปริศนาจับอยู่

"พูดกับผู้ใหญ่ให้มันดีๆ"

ผมพยายามดึงมือออกจากการเกาะกุมแต่สะบัดยังไงก็ไม่หลุด

"ปล่อย..บอกให้ปล่อย..ไอ้โรค..อ้ะ!!!"

ผมตกใจเมื่ออีกคนยกผมพาดบ่าทันที

"คุณนั้นน้องผม..เห้ย"

"ปล่อยนะ..พี่คาเร็น"ผมยังดิ้นก่อนจะเรียกหาตัวช่วย"พี่ภูผาาาา"ผมทั้งดิ้นทั้งทุบหลังเขาไอ้บ้าโรคจิตไม่ยอมให้ผมลงจน...โครม!!!!!..

"จะ..เจ็บก้น..ไอ้บ้า..อื้อ"

ผมร้องตกใจเมื่ออีกคนจำผมนอนคว่ำลงบนตักเขาก่อนจะมีอะไรลงมาที่ก้นผม


เพี๊ยะ"ดื้อด้าน

เพี๊ยะ"พูดคำหยาบ"

เพี๊ยะ"ไม่เกรงกลัวผู้ใหญ่"


และอีกหลายครั้งที่ฝ่ามือนั้นลงมาที่ก้นผม..ไม่เคยมี..ใครกล้าตีผม..ผมเกลียดผู้ชายคนนี้


"ฮึก..ฮือ..จะเจ็บ..ฮืออ..พี่..ฮือฮือ"



ผมร้องไห้ออกมาก่อนที่อีกคนจะหยุดตี...ก่อนจะจับผมให้นั่งบนตักเขา..อ้ะ!!!ผู้ชายเมื่อคืนผม..ฮือ..ขอถอนคำพูด..ที่ว่าเขาหล่อ...ฮือใจร้าย

"คือฉัน"

"ใจ..ร้าย..ฮือ..ฮึก..อย่า..มาแตะ..นะ"ผมปัดฝ่ามือเขาออกทันที..ก่อนจะกระโดดลงจากตักแล้ววิ่งออกมาจากห้องนั้น...คนใจร้าย...ผมเกลียด


"พี่ภูผา"ผมเรียกชื่ออีกคนที่ยืนหน้าบึ้งอยู่

"จ้าวแสงเหนือ...คนดีหายไปไหนมา"

ผมไม่ได้ตอบแต่กอดพี่เอาไว้แน่น

"น้องจะกลับ...ฮือ...กลับบ้าน"ผมปล่อยโฮออกมาทั้งเจ็บทั้งเกลียดเขา

"โอเคครับกลับบ้านเราไม่ร้องนะคนดี"พี่ภูผาอุ้มผมขึ้นก่อนที่ผมจะซบไหล่อีกคน..ผมเจ็บทั้งตัวและใจ



................#แสงเหนือที่ขั้วฟ้า


โอ้ยยยย!!!!!!!!!!

เอาความเอาแต่ใจอิน้องมาฝากฮาาาาา

พระเอกเราแย่แล้ววทำอิน้องได้ยังง่ายยยย

ลองอ่านดูนะไรท์แต่งไปแอบขำไปแค่คิดตอน(บาสยังละอ่อนละแสบนิขำเพราะรู้บาสมั่งอยู่ไม่เคยนิ่ง)


ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะสำหรับ

#แสงเหนือที่ขั้วฟ้า


ผิดพลาดประการใดขอโทษด้วยนะ

ยังไม่ได้ตรวจสอบคำผิด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #6 JuriratChukan (@JuriratChukan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 00:18
    ได้โปรดเถอะไรท์มาอัพเถอะพลีสสส
    #6
    0
  2. #4 0835288324 (@0835288324) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 19:36
    เจ้าแสงยูกกกกก55555555
    #4
    0