堇菜花 ‘จิ่นช่าย’ เจ้าหญิงชายาดอกไม้ในความทรงจำ(รีไรต์)

ตอนที่ 2 : จิ่นช่าย;เวลาได้ใกล้เข้ามาแล้ว (รีไรต์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,043
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    16 เม.ย. 62

     ****รีไรต์ใหม่แล้วแต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไรมากนะคะ สำหรับนักอ่านเก่าอาจจะไม่ถูกใจต้องขอโทษด้วย(พิมพ์เป็นแต่ขอโทษรึไงกันยัยคนเขียน/คนอ่าน) จะเปลี่ยนรูปแบบการบรรยายเล็กน้อยกับการแทนตัวเองของนางเอกใหม่ ทำให้ดูห้าวน้อยลงจากฉบับเก่าค่ะ จึงเรียนมาเพื่อให้ท่านทราบ





[บทนำ]



                                                           


กลับมาเถิด เจ้าหญิงน้อยของข้า ข้าสัญญาจะดูแลและปกป้องเจ้าจนกว่าชีวีข้านั้นจะหาไม่ ได้โปรด

นานแล้วที่เจ้าจากไป เจ้าจะรู้หรือไม่ว่าข้ายังคงรอคอยและคิดถึงเจ้าอยู่ทุกเพลาทุกลมหายใจ

กลับมาได้หรือไม่ ไวโอล่าเจ้าหญิงน้อยของข้า

“กลับมาหาข้าได้หรือไม่

  ไวโอล่า 







พรึบ!! ตุบ!! โอ้ยยยยยยยย!

“จเจ็บๆ ชมัดเลย ฝันแปลกๆ อีกแล้วหรอเนี้ย บ้าจริง ถ้าจะเก็บเอาไปฝันเป็นตุเป็นตะซะเหมือนจริงขนาดนี้ เฮ้อ” ให้ตกเตียงบ่อยๆ แบบนี้เกือบทุกวันก็ไม่ไหวนะ อู้ยยยย! ดูสิก้นน้อยๆ ของเราระบมไปหมดแล้ว

                 ข้ายังคงรอเจ้าอยู่  เฮือก!!อะไรกันหน่ะ สเสียงเมื้อกี้  เสียงเหมือนกับ  เหมือนกับว่าเป็นเสียงเดียวกับในฝันอย่างไรอย่างนั้น ฮรือไม่ใช่ว่า โดนผีอำแล้วรึไงกัน กริ้ดดดดด!!!พ่อจ๋าแม่จ๋าช่วยเราด้วย 






      “กริ้ดด ดด  ยัยไวโอล่า ตกใจหมดเลย ทีหน้าทีหลังช่วยเดินมาแบบให้ซุ่มให้เสียงบ้างสิย่ะ เกิดคนสวยหัวใจวายตายขึ้นมาไม่คุ้มเลยนะ บอกเลย” พอนางพูดจบก็เชิดหน้าหนี ไม่พอยังสะบัดบ็อบใส่เรา จนผมของเจ้าหล่อนจะเข้าไปเป็นอาหารว่างในปากเราอยู่แล้ว   เอิ่ม!! นี่เพื่อนไง เฮวโล่  แล้วนั้นจะเดินไปไหนกันยัยบ้า ทางนั้นมันทางเข้าไปในป่านะเฮ้ยยย!! เฮ้อเราควรทำไงกับชีวิตดี


ร้านเอบีซี

                ตอนนี้เรากับเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่มี เอฟังดูแล้วเหมือนไม่มีใครคบเลยเนอะ เอาเป็นว่าตอนนี้พวกเรากำลังนั่งอยู่ในมุมสงบๆมุมหนึ่งของร้านขนมหวานเจ้าประจำอย่างร้านเอบีซี  โดยที่มีคนตรงข้ามตั้งแต่เจอหน้ากันไม่นับตอนเธอเดินเข้าไปในป่าก็ยังพูดไม่หยุดเลย

“อะไรย่ะ ยัยไวโอล่า แกรู้แล้วทำไมไม่บอกฉันก่อนว่านั้นมันเป็นทางไปป่า”

                “...”

“อ่อ นี่แกอิจฉาในความสวยของฉันใช่ม่ะ เลยแกล้งกันแบบนี้ กระซิกๆ ยัยเพื่อนใจร้าย นิสัยไม่ดี คบกันมาตั้งนาน ยังไม่ชินกับความสวยของฉันอีกหรอ โฮฮฮฮเกิดมาเป็นคนสวยนี่มันช่างลำบากใจ จริงวุ้ย” ใครก็ได้เอายัยนี้ไปเก็บที มโนเพ้อพกอะไรของนาง เมื่อกี้ได้ข่าวว่าเดินไปเองนะเออ ไง๊มาโทษเราเฉยเลย ยัยนี้นิ

แล้วโลกนี้คงจะมีใครหลงตัวเองได้เป็นวรรคเป็นตอนแบบท่านประธานผู้บริหารสูงสุดของบริษัทส่งออกและนำเข้าชื่อดังอย่าง จัมโบ้ได้อีกแล้วมั้งเนี้ย เราว่าคงไม่แล้วล่ะ เลิกคบเป็นเพื่อนสนิทตอนนี้ยังทันใช่มั้ย ตอบ.. ... ....

ตั้งแต่รู้จักกันมาตั้งแต่อยู่มัธยมต้นยันปัจจุบันทำงานกันแล้วอันตัวเราก็ไม่เคยจะเห็นว่ายัยนี้จะไม่เคยที่จะไม่หลงตัวเองเล๊ย!

เฮ้อ นี่เธอจะมาช่วยให้เราหายเครียดหรือว่าจะให้ฉันมาเครียดมากกว่าเดิมเนี้ยบอกเรามาที

“จัม เรายิ่งเครียดๆอยู่ ถ้าไม่ช่วยก็กลับบ้านไปเลยป่ะ เฮ้ออ”

“งุ้ยยยย ไม่เอาจิตัวเอง เค้าขอต็อดดด เนี้ยเลยพามาเปลี่ยนบรรยากาศ ไง๊ ว่าแต่สวยจริงๆนะ ร้านนี้ง่ะ คิดแล้วก็อยากมีร้านแบบนี้เป็นของตัวเองบ้างเลย”

“อือ สวย สวยจริงๆ นั้นแหละ” ไม่ว่าจะมากี่ครั้งๆ ร้านนี้ก็สวยไม่เคยเปลี่ยน มันเป็นร้านสไตล์ยุโรปผสมผสานแบบไทยๆ ข้างในร้านจะประดับประดาไปด้วยดอกไม้กลิ่นหอมต่างๆ จะไม่แปลกใจเลยถ้าเปิดประตูเข้ามาแล้วได้กินหอมอ่อนๆของบรรดาดอกไม้กับขนมอร่อยๆที่พึ่งทำเสร็จสดใหม่จากเตา

เมื่อก่อนตอนมัธยมมันคือร้านประจำของพวกเราสองคนเลยที่ก่อนจะกลับบ้านต้องแวะมากินเค้กกับเครื่องดื่มร้านนี้กันก่อน ฮ่าๆ  พอคิดแล้วก็ชวนนึกถึงความหลัง ความทรงจำเก่าๆ ที่พุดมาราวกับดอกเห็ดเลยแฮะ                              

พอตั้งแต่เริ่มเข้ามหาลัยพวกเราแถบไม่มีเวลาไปไหนมาไหนด้วยกันเลย เพราะต่างคนก็ต่างเรียนกันคนล่ะที่ คนล่ะคณะ พอเรียนจบ ก็คิดว่าน่าจะได้ไปไหนมาไหนด้วยกันมากขึ้น แต่ที่ไหนได้ ต่างคนต่างก็มีภาระหน้าที่ที่ต้องทำ                                       

ถึงเห็นว่าจัมโบ้จะหลงตัวเองและพูดจ้อๆไม่หยุด พูดน้ำไหลไฟดับแบบนี้  ผู้หญิงคนนี้ก็เป็นถึงท่านประธานของบริษัทชื่อดังที่น่าเคารพนับถือของลูกน้องเชียวน่า  ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเพราะอะไร ฮะๆ ส่วนเรานะหรอว่าทำงานอะไร ให้ทาย ติ้กต็อกๆ กริ้งงง!! หมดเวลาจ้า เฉลย  ตำรวจน่ะ อย่าถามนะว่าเล่นติ๊งต๊องเพื่ออะไร!! ขำๆเนอะ                    

เรา ร้อยโทตำรวจหญิง วาเลนทีน่า ไวโอล่า สกุลจันทร์  ชื่อยาวดีเนอะ เอ๊ะไม่ใช่ประเด็นหรอ อ่อๆเราขอโทษ  แต่จะว่าก็ว่าไม่น่าเชื่อใช่มั้ยล่ะ คนที่ดูเหมือนจะเรียบร้อยแบบเราทั้งๆที่ความเป็นจริงก็ไม่ได้เรียบร้อยอะไรขนาดนั้น อาจเพราะเราชอบแทนตัวเองว่าเรารึเปล่า ไม่รู้สิเราแค่รู้สึกว่าว่าแทนตัวเองแบบนี้แล้วมันดูน่ารักดีเท่านั้นเอง เอ๊ะจะออกทะเลอีกแล้ว

จริงๆเราเกลียดการต้องทำตามกฎระเบียบยิ่งกว่าอะไรดีนะ  จะเรียนได้มาเป็นตำรวจแบบนี้ฮ่าฮาฮ่า ตอนแรกที่ยัยจัมโบ้รู้ก็ตกใจมากเลยล่ะ โคตรตลกเลยหน้าของเธอตอนนั้น  อยากจะให้ทุกคนได้เห็นมากๆ  ตาโต อ้าปากค้างไหนจะในปากยังมีชีสเค้กชิ้นใหญ่ที่ได้ผ่านการเคี้ยวไม่กี่ครั้ง อี๊~~ฮ่าฮา อุ้ยหวังว่าคงไม่มีใครกำลังกินข้าวกันอยู่นะ

“เฮโลลลวววว คุณเพื่อนขา ลืมคนสวยแล้วรึยางงง นั่งเหม่ออะไรคนเดียวยุได้  น้องเค้ามาเสริฟเค้กช็อกโก้กับนมปั่นให้แกมาชาติหนึ่งแล้วค่ะ”

“ฮรือ อ่าๆโทษทีๆ พอดีคิดไรเพลินๆน่ะ”

“คงไม่ได้คิดเรื่องงานอยู่ใช่ป่าว บอกไว้ก่อนนะว่าวันนี้เราจะไม่พูดหรือยุ่งเกี่ยวอะไรกับงานทั้งสิ้น วันนี้คือวันปลดปล่อยของเราค่ะ คุณวาเลนทีน่า”

“ป่าว ไม่ใช่เรื่องงานหรอกก็แค่ นึกถึงสมัยก่อนน่ะ”

“อ่อ แล้วไป จะว่าไปก็คิดถึงจริงๆนั้นแหละ ฮ่าฮาฮ่า ว่าแต่แกเครียดอะไรอยู่ง่ะ เราให้ฟังหน่อยจิ ใช่เรื่องเดิมรึเปล่า”

                อ่าเรื่องนั้นแหละ”

“ห๊า!! นี่แกฝันอีกแล้วหรอ ฉันว่ามันไม่ธรรมดาแล้วนะแบบนี้อ่ะ คนบ้าอะไรจะฝันบ้าฝันบอเรื่องเดิมมาได้ตั้งหลายปี”

“อือใช่มั้ยล่ะ แต่ที่เครียดหนักก็คือ ยังไงอ่ะ มันอธิบายไม่ถูกอ่ะ  คือเมื่อเช้าอ่ะ จัมคือ เรา เราได้ยินเสียงว่ะ เป็นเสียงทุ้มของผู้ชายสำเหนียงแปลกๆ คล้ายๆ จีนแบบไม่ได้จีนแบบที่เราเรียนหรือพูดกันในปัจจุบันด้วยนะ มันดูสำเนียงคนโบราณมีคงมีข้า ด้วย ตามหนังจีนกำลังภายในที่จัมชอบดูอ่ะ ม่ะเหมือนในฝันเลย โอ้ยยยนี่เราจะทำยังไงดีเนี้ย ไอ้แรกๆก็นึกว่าดูหนังมากเกินไป แต่ไม่ใช่อ่ะ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเราทำบุญก็แล้ว ให้ทาน งดเนื้อ สวดแผ่เมตตาทุกวัน นั่งบำเพ็ญเพียรภาวนา จบจิตแพทย์ทำมาทุกวิธีที่สรรหามาได้แล้วอ่ะ  แต่ อึก”

ท่านไม่มีวันหลีกหนีโชคชะตาของตัวท่านได้ดรอก เจ้าหญิง

“ไวโอล่า ไวโอล่าเป็นอะไรไป กะเกิดอะไรขึ้นไวโอล่า เฮ้ไวโอล่า”

“จะจัมโบ้ คืนนี้ คืนนี้ขอไปนอนห้องเธอได้มั้ย”

“ดะได้ดิ ว่าแต่เกิดอะไรขึ้น”

“เฮือก” แดดเปรี้ยงขนาดนี้ผียังมาหลอกกันได้อีกหรอ ฮรือ ถึงจะคนละเสียงกันกับคนเมื่อเช้าแต่เราก็ยังจำเสียงนี้ได้ดี เป็นเสียงที่เราไม่อยากได้ยินที่สุดในชีวิตนี้เลย

เวลาได้ใกล้เข้ามาแล้ว









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #13 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 23:48
    เปิดมาก็ฮาเลย555
    #13
    1