Sotus ss : รักที่มั่นคง (ก้องภพ & อาทิตย์)

ตอนที่ 30 : รักต้องเชื่อใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    21 มิ.ย. 60

.....อาทิตย์......

    “เจ เราบอกแล้วไงว่าเรารักไบร์ท เรื่องของเรามันไม่มีทางสานต่ออีกแล้วนะ พอทีเหอะออกไปจากชีวิตเราเลยก็ได้ ถ้าเจจะเป็นแบบนี้"

น้ำตาลพูดกับเจด้วยน้ำเสียที่ไม่พอใจมาก เจมองหน้าน้ำตาลอย่างไม่ยอมแพ้

    “ทำไมพูดแบบนี้อ่ะน้ำตาล ตอนอยู่อังกฤษเรายังนอนพักด้วนกันอยู่เลย"

เมื่อประโยคนี้หลุดจากปากเจเท่านั้น ไอ้ไบร์ทก็ของขึ้นเลยครับ มันพุ่งไปชกปากเจจนเจที่ไม่ได้ตั้งหลักล้มคว่ำไปกับพื้นเลยครับ ไอ้ไบร์ทจะตามไปซ้ำแต่ผม ไอ้น็อต ไอ้เปรม รีบเข้าไปจับมันเอาไว้

    “ใจเย็นดิว่ะไอ้ไบร์ท ใจเย็น ส่วนมึงก็กลับไปเหอะไอ้เจ มึงอย่าทำลายชีวิตน้ำตาลมันอีกเลยนะ"

ผมบอกกับอดีตเพื่อนสนิท เจใช้หลังมือเช็ดเลือดที่มุมปากก่อนจะพยุงตัวเองลุกขึ้น

    “กูไม่จบ จำไว้นะ น้ำตาลคือของกู ยังไงกูก็จะเอาของกูคืน กูจะเอาคืนให้ได้"

พูดจบเจก็เดินจากไป ผมได้แต่ถอนหายใจปกติเจไม่ใช่คนแบบนี้หรอกครับ แต่ระยะหลายปีมานี่มันเปลี่ยนจนเป็นอีกคนเลย อีกคนที่ผมไม่รู้จักมันเลย

    “ไง? ไหนบอกไม่มีอะไร ไอ้พักที่เดียวกันมันคืออะไร ไอ้เจแค่พ่นออกมาพล่อยๆ รึเปล่า”

ไบร์ทหันไปพูดกับน้ำตาล น้ำตาลยืนร้องไห้มองหน้าไบร์ท

    “เราอธิบายได้นะไบร์ท....”

    “พอเหอะ!!!!! กลับไปหามันเลยสิ มันตามมาขนาดนี้มันต้องมากกว่าที่น้ำตาลบอกเราแล้วล่ะ เลิกสร้างภาพว่ารักเราเหอะ กลับไปหามันเลยไป เราออกไปจากชีวิตน้ำตาลเอง ไม่อยากเป็นไอ้หน้าโง่ว่ะ พอกันที"

พูดจบไอ้ไบร์ทก็สะบัดตัวออกจากการจับยึดไว้ น้ำตาลทรุดร้องไห้กับพื้น เธอร้องไห้หนักมาก

    “ฮือๆๆๆๆๆ ไบร์ท อย่าทิ้งเรา ไบร์ท....ฮือๆๆๆๆๆ"

ผมเดินไปทรุดตัวลงกับพื้นพร้อมเอื้อมดึงน้ำตาลเข้ามากอด น้ำตาลโผกอดผมแน่พร้อมร้องไห้จนตัวสั่นสะท้าน

    “อุ่น...ฮือ..ไบร์ทไปแล้ว..ไบร์ทไปแล้ว...ฮือ..ๆ....ๆ..”

    “เดี๋ยวรอมันใจเย็นกว่านี้ เราไปคุยกับมันเองนะ ใจเย็นนะน้ำตาล"

ผมปลอบน้ำตาลพร้อมลูบผมนุ่มของเพื่อนสาวที่ซบหน้าอยู่ที่อกของผม

.......น้ำตาล.......

    “เอ่อๆ กูดูแลเองทางนี้ มึงดูไอ้ไบร์ทไปเหอะ เอ่อๆ แล้วคุยกันน็อต"

เสียงคุยโทรศัพท์ของอุ่นทำให้ฉันรู้ว่าไบร์ทอยู่กับน็อต ก็เบาใจได้หน่อย

    “ก้อง....ก้อง...มาดื่มนมก่อนเร็วๆ เดี๋ยวมันจะเย็น..
ก้องงงง"

หลังจากวางสายฉันก็เห็นอุ่นวุ่นวายเตรียมนั่น เตรียมนี่ัั พร้อมร้องเรียกก้องให้มาดื่มนมสดที่ตัวเองเตรียมเอาไว้ให้

    “มาแล้วจ้าเมียจ๋า หือ...นมเมียนี่อร่อยเนอะ"

ก้องกระแซะเข้าไปแกล้งอุ่น อุ่นตีแขนก้องทันที

    “ชอบพูดสองแง่สามง่ามจริงๆ เลย ดื่มๆ ไปเลยแล้วอาบน้ำเข้านอนได้ล่ะตารางเรียนเก้าโมงไม่รึไง พรุ่งนี้ผมมีสอนตอนเก้าโมงเหมือนกัน"

อุ่นบ่นก้องก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่ราวตากผ้าข้างนอก มาที่โต๊ะรีดผ้าพร้อมยืนรีดผ้าอย่างตั้งใจ โดยมีก้องไปยืนกอดอยู่ด้านหลัง

    “เกะกะน่าก้อง"

ปากก็บ่นนะคะแต่ก็ไม่ได้ทำหน้ารำคาญอะไร เห็นแบบนี้แล้วฉันยิ่งคิดถึงไบร์ทค่ะ ไบร์ทโกรธฉันมากที่ฉันโกหก ฉันก็เสียใจนะ แต่ตอนนั้นสถานการณ์มันบังคับจริงค่ะ

    “หิมะตกหนามากเลยจริงๆ ด้วย เจพักกับเราแล้วกันนะ"

ฉันนึกถึงวันที่อนุญาตให้เจพักที่บ้านพักฉันที่อังกฤษ เพราะวันนั้นเจมาทำโครงงานกับพวกฉัน เราเรียนคลาสเดียวกันค่ะ และวันนั้นพายุหิมะเข้าพอดี เจกับเพื่อนๆ ที่มาช่วยกันทำโครงงานเกือบสิบคนค่ะ ค้างกันหมด แต่ที่ไม่บอกไบร์ทกลัวเค้าคิดมาก ฉันไม่คิดเลยว่าจะทำให้ไบร์ททิ้งฉันไปวันนี้ ไบร์ททิ้งฉันไปจริงๆ เหรอฉันไม่อยากจะเชื่อเลยค่ะ

    “ร้องไห้อีกแล้วน้ำตาล ใจเย็นๆ ก่อนนะ เดี๋ยวไอ้ไบร์ทก็เย็นลงเชื่อเราดิ"

อุ่นเดินเข้ามาปลอบฉัน ฉันโผกอดอุ่นแน่นเพื่อต้องการความอบอุ่นเพราะตอนนี้ฉันรู้สึกโดดเดี่ยวเคว้งคว้างมากค่ะ

    “นอนพักนะครับพี่น้ำตาล ผมจัดห้องให้แล้วพรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่นะครับคืนนี้พี่พักเถอะครับ"

ก้องภพเดินเข้ามาสบทบอีกคน ฉันยอมสงบลงเพราะไม่อยากให้อุ่น กับก้องต้องเป็นห่วงค่ะ

    “จ้ะ ห้องเดิมเนอะ งั้นพี่ไปนอนก่อน เราไปนอนก่อนนะอุ่น"

    “อืม..นอนให้หลับนะ อย่าคิดมาก"

อุ่นบอกอีกครั้ง ฉันพยักหน้าก่อนจะยอมเดินเข้าไปในห้องนอนที่ก้องจัดไว้ให้ แล้วล้มตัวลงนอน แต่คิดว่าฉันจะหลับจริงๆ เหรอค่ะ ฉันไม่สามารถข่มตาหลับได้เลยจนเช้า ฉันลุกขึ้นไปล้างหน้าอาบน้ำเพื่อเพิ่มความสดชื่นให้ตัวเองค่ะ ก่อนจะเดินออกมาจากห้อง ฉันหลบมุมแอบมองภาพที่ฉันชอบ และดีใจที่ได้เห็น อะไรน่ะเหรอค่ะ ความน่ารักของคู่ผัวเมียเฮดว้ากไงค่ะ มันไม่ได้หวืดหวา แต่มันอบอุ่นค่ะ ดูหวานละมุนอย่างเป็นธรรมชาติ เห็นทีไรขนาดเศร้าใจอยู่ฉันยังพลอยยิ้มตามเลยค่ะ

    “อุ่นจ๋า…ป้อนหน่อยดิ"

ก้องยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ อุ่นที่นั่งฝั่งตรงข้าม

    “ปาท่องโก๋ก็อยู่ในจานเนี้ย หยิบไปกินเองดิ วุ่นวาย"

อุ่นขมวดคิ้วหน้ามุ่ย ก่อนจะหยิบปาท่องโก๋เข้าปากตัวเอง

    “อยากให้เมียป้อนอ่ะ นะๆ ตามใจผัวหน่อยดิ"

ยังค่ะ ก้องภพยังไม่ยอมแพ้ อุ่นถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปเคาะหัวก้องภพ

    “ง่อยกินรึไง มีผัวหรือมีลูกเนี้ย วุ่นวาย"

ปากบ่นแต่ก็ยอมป้อนตามที่ก้องขอนะคะ ก้องภพเดินไปที่เก้าอี้ที่อุ่นนั่ง ก่อนจะดึงให้อุ่นยืนขึ้น แล้วตัวเองนั่งบนเก้าอี้นั่นเอง พร้อมทั้งดึงอุ่นให้นั่งลงบนตักขอเค้าด้วยค่ะ

    “ทำอะไร มาให้นั่งตักทำไม"

    “นั่งแบบนี้อบอุ่นดี ผมชอบ"

อุ่นยิ้มจนแก้มแทบแตกก่อนก้องจะโน้มคออุ่นให้ก้มลงไปหาตัวเอง แล้วจุมพิตกันยามเช้าอย่างละมุนละมัย หวานจริงคู่นี้จะสี่ปีล่ะ ยังหวานหยด หวานกว่าตอนแรกๆ ด้วยซ้ำ น่าอิจฉาอุ่นนะคะ อะไรจะสวีทหวานขนาดนี้ ก้องดูรักอุ่นมาก มากจริงๆ ฉันก็อยากได้แบบนี้บ้าง ก้องเข้าใจอุ่นทุกเรื่อง แม้จะทะเลาะกันขนาดไหน แต่เมื่ออุ่นอธิบายก้องก็จะยอมจบ ทำไมไบร์ทไม่ฟังฉันบ้างนะ

    “แอบดูเพื่อน ไม่ดีนะน้ำตาล"

ขณะที่ฉันกำลังคิดอะไรเพลินๆ อุ่นก็เดินเข้ามาหา

    “ก็เห็นกำลังสวีทหวาน เลยไม่กล้าขัดจังหวะ"

>////< อุ่นหน้าแดงขึ้นมาทันที

    “บ้าน่าน้ำตาล..ไปกินน้ำเต้าหู้ ปาท่องโก๋ป่ะ ก้องซื้อมาเผื่อ มาๆ"

ฉันต้องยอมเดินไปที่โต๊ะอาหาร ก่อนจะนั่งลงตามที่อุ่นบอก

    “เราไปข้างล่างแปบนะ กินไปก่อน"

พูดจบอุ่นก็สะกิดแขนก้องให้เดินไปด้วยกัน ยังไม่วายจะจูงมือค่ะ เหม็นความรักคู่นี้จริงๆ หวานจนเลี่ยนน้ำตาลขึ้นตา ฉันนั่งจิบน้ำเต้าหู้อย่างเหม่อๆ จิตใจมันหว้าวุ่นไม่สบายใจเลยค่ะ 

    “จิบทีละนิดเมื่อไรจะหมดแก้ว หึ!!”

เสียงนี้ เสียงที่คุ้นเคย ฉันหันไปมองทันที ไบร์ทยืนอยู่ตรงนั้นจริงๆ เค้ายืนส่งยิ้มบางๆ มาให้ฉัน ฉันรีบวางแก้งน้ำเต้าหู้แล้วลุกขึ้นไปโถมกอดไบร์ทสุดแรง ไบร์ทรัดเอวบางฉันแน่น ฉันซบหน้าลงกับไหล่แข็งแกร่ง น้ำตาอุ่นๆ ไหลออกมาอย่างยากจะห้ามมัน 

    “ขอโทษนะคะน้ำตาล ไบร์ทรักน้ำตาลนะ"

    “ค่ะ น้ำตาลก็ขอโทษ น้ำตาลรักไบร์ทนะคะ รักมาก"

ฉันกับไบร์ทกระชับกอดกันแนบแน่นมากขึ้น เพื่อถ่ายทอดความรัก ความอบอุ่นที่มีให้กัน


    “สงบศึกกันได้เสียทีนะคะ เมื่อคืนนี้เครียดกังวลกันไปตามๆ กันค่ะ"

ตุ๊ต๊ะพูดในขณะที่เรามารวมตัวกินสุกี้ตอนเย็นกันที่คอนโดอุ่นค่ะ

    “ดีกันก็ดีแล้ว เมื่อคืนกูต้องฟังไอ้ไบร์ทมันพล่ามเกือบทั้งคืน อดสวีทเมียเลย"

เปรมทำเป็นบ่น แต่จริงๆ เปรมห่วงไบร์ทเอามากๆ เลยล่ะค่ะ เมื่อคืนเปรมอาสาดูแลไบร์ทค่ะ เหมือนที่อุ่นอาสาดูแลฉัน แต่เอะ!! พูดถึงอุ่น อุ่นกับก้องหายไปไหนอ่ะ บอกจะตากผ้าแปบ นี่หายไปจะครึ่งชั่วโมงล่ะ

    “อีคู่นั้นอ่ะ จะยืนตากผ้ายังพรุ่งนี้เช้าเลยป่ะ อะไรจะมันจะต้องไปยืนกอด ยืนเบียดกันตลอดเวลาห่ะ!!”

ตุ๊ต๊ะตะโกนถามอุ่นกับก้องที่ยืนช่วยกันตากผ้าอยู่ข้างนอก

    “อิจฉาสิ พะยูนบอกยั่งมึง พวกคงโอบไม่ถึงใช่ป่ะ"

มาล่ะค่ะ ปะทะคารมกันตลอด แต่ก็ดูรักกันดีค่ะ ฉันนี่โชคดีนะคะที่มีเพื่อนดีๆ มีมิตรภาพดีๆ แบบนี้

…..มาล่ะค่ะ มาช้าไรท์ขอโทษนะคะ คู่พี่น้ำตาลมาแบบเรียบๆ สบายๆ เนอะเม้นให้กำลังใจด้วยนะคะ แล้วเจอกันตอนหน้าจ้ะ ^^……







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

444 ความคิดเห็น

  1. #256 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 12:36
    คู่หลักแบบหวานไม่เกรงใจเพื่อน ก้องมีความหลงเมียยยยยย
    #256
    0
  2. #255 Singing_kate (@lookie_dkate) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 12:29
    แหมจะหวานอะไรขนาดนั้น
    #255
    0
  3. #254 Waratchaya3110 (@Waratchaya3110) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 13:20
    รอนะค่ะ
    #254
    0
  4. #253 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 09:44
    อะไร ยังไง
    น้ำตาลนี่ถือว่าเป็นชะนีที่น่ารำคาญน้อยสุดแระนะ
    #253
    0
  5. #252 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 08:41
    สู้ๆนะน้ำตาล ฮึบๆ คู่หลักนี่ก็หวานไม่เกรงใจเพื่อนตลอด 555555555
    #252
    0