Sotus ss : รักที่มั่นคง (ก้องภพ & อาทิตย์)

ตอนที่ 20 : รัก กลม กล่อม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,233
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    17 พ.ค. 60

......อาทิตย์.....

    ผมกำลังนั่งมองไอ้น็อตที่นั่งเหม่อมองของขวัญในมือมันมานานนับชั่วโมง วันนี้วันเกิดทิวครับ เย็นนี้เรามีนัดเลี้ยงหมูกะทะกันที่ร้านประจำครับ 

    "มึงจะมองให้มันลอยไปหาเขาเองหรือไง"

ผมถามมันด้วยความสงสัย น็อตเงยหน้าขึ้นมามองผมสายตามีแต่ความเศร้า ผมรู้ว่ามันยังรู้สึกผิดกับทิว และยังรักทิวขนาดไหน

    "ป่าวๆ กูแค่กำลังคิดว่าเขาจะรับของขวัญจากกูมั้ย ปีที่แล้วเขาก็เอาไปทิ้งถังขยะต่อหน้ากูเลย ปีนี้เขาจะปาหัวกูรึเปล่า"

น็อตมันบอกเศร้าๆ ผมได้แต่เอามือแตะไหล่มันเบาๆ สงสารครับ แต่จนปัญญาครับ

~~ ครืด...ครืด...ครืด...ครืด...~~

    "มึงรับสายเหอะ ก้องโทรมาเป็นสิบแล้วเดี๋ยวก็ทะเลาะกันอีก"

น็อตมันบอกด้วยเสียงเป็นห่วง ผมจึงต้องรับสายจริงๆ แล้วอยากจะโทรกลับหลังจากปลอยน็อตมันเสร็จมากกว่าครับ ก้องเขายังไม่ค่อยปลื้มน็อตเท่าไร แต่ดีกว่าตอนแรกๆ แล้วครับ 

    "ว่าไง?"

    (ทำไมไม่รับสายก้อง)

น้ำเสียงแข็งมาเชียว หงุดหงิดล่ะสิ

    "ว่าจะโทรกลับ ยุ่งๆ อยู่"

    (อยู่กับพี่น็อตล่ะสิ)

    "โทษๆ ไม่โกรธนะครับ"

ผมต้องยอมง้อล่ะครับ เดี๋ยวพ่อทูลหัวงอนขึ้นมาก งานเช้าแน่ๆ 

    (ไม่หรอกครับ ผมเข้าใจว่าพี่น็อตเพื่อนพี่ แค่จะโทรมาถามว่าจะให้ไปรับหรือจะไปกับพี่น็อตเลย?)

    "คุณอยู่ไหนอ่ะ?"

    (อยู่มอครับ กำลังจะออกไปแล้ว)

    "ผมไปกับน็อตก็ได้ เจอกันที่ร้านเลย"

    (เครครับ งั้นเดี๋ยวเจอกันนะเมียจ๋า บายจุ๊บ)

พูดจบก้องภพก็รีบวางสายไปเลย ไอ้เด็กนี่ชอบพูดแบบนี้ ไม่ชอบนะเว้ย ไอ้บ้า >///<
(หราาาาาา : ไรท์)

    "มึงพร้อมป่ะเนี้ย"

ไอ้เปรมถามน็อตเมื่อเห็นมันลังๆ เลๆ ไม่ยอมเอาของขวัญไปให้เจ้าของวันเกิดที่วันนี้ฉายเดี่ยวมาฉลองโดยไร้แฟนอย่างเสือโคร่ง ทิวบอกเสือโคร่งติดรายงานสำคัญ

    "เอ่อ เอาแต่จ้องกล่องของขวัญอยู่นั่น เดินเอาไปให้ดิ น้องก็นั่งอยู่ตรงเนี้ยอีน็อต"

ตุ๊ต๊ะช่วยกระตุนอีกแรง น็อตทำท่าคิดหนักก่อนจะพยักหน้าเบาๆ กับตัวเอง แต่เมื่อมันทำท่าจะลุกขึ้น

    "Happy birthday to you, Happy birthday to you, Happy birthday, Happy birthday,  Happy birthday to you"

จู่ๆ ไฟในร้านก็ดับพรึ่บพร้อมเสียงเพลงวันเกิดดังขึ้น เสือโคร่งเดินออกมาพร้อมเค้กก้อนสวยที่ปักเทียนตัวเลขเอาไว้ ทิวดูอึ้งๆ ก่อนจะหลับตาอธิษฐานแล้วเป่าเทียนจนดับลง แสงไฟถึงกลับมาอีกครั้ง

    "ไหนบอกไม่มาไง ไม่ว่างไม่ใช่เหรอ"

ทิวถามเสือโคร่งทันที

    "เซอร์ไพร์สครับ มีอีกนะ"

เสือโคร่งพูดยิ้มๆ ก่อนจะหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อของตน 

    "อะไรอ่ะ?"

เสือโคร่งส่งให้ทิว ทิวรับไปอย่างงงๆ

    "เปิดดิพี่"

เสือโคร่งบอกพร้อมพยักหน้า ทิวมองนิดนึงก่อนจะตัดสินใจเปิดออกมาดู แหวนครับ น่าจะเป็นแหวนทองคำขาวเกลี้ยงเกลา แต่ดูเหมือนมีอักษรสลักอยู่ สองวงด้วยสิ

    "โคร่ง!!!"

    "ผมจองพี่ก่อนนะ เรียนจบเมื่อไรให้แม่ไป
ขออีกที"

เสือโคร่งพูดพร้อมหยิบแหวนจากกล่องมาวงนึง

    "S&T วงนี้ของพี่ครับ ผมสวมให้นะ ส่วน T&S วงนี้ของผมพี่สวมให้หน่อยสิครับ"

ทิวพยักหน้าก่อนจะหยิบแหวนมาสวมให้เสือโคร่ง

    "มีความสุขมากๆ นะครับ รักพี่นะพี่ทิว"

    "แค่มีโคร่งก็เกินสุขแล้ว ขอบใจนะ รักเหมือนกัน"

เสือโคร่งดึงทิวเข้ามากอด ทิวกอดตอบแน่น พวกเราต่างยินดีกับสิ่งที่เห็น แต่ไอ้คนข้างๆ ผมนี่สิ มันยืนนิ่งราวถูกสต๊าป

    "ขอตัวนะมึง"

น็อตบอกกับผมก่อนจะเดินออกไปนอกร้าน ผมทำอะไรไม่ได้เลยได้แต่ยืนมองมันนิ่งๆ 

    "ไอ้น็อตหายไปไหนว่ะ"

หลังจากที่มันเดินออกจากร้านไป มันก็ไม่กลับมาอีกเลย จนเลิกกินกันแล้วพวกผมถึงได้เดินตามหามัน แต่ก็ไม่มีใครเห็นเลยครับ

    "พี่เขาไม่รับสายเลยเหรอครับ นี่ผมก็หาไอ้เอ็มอยู่เหมือนกันครับ"

ก้องภพเดินเข้ามาบอกพร้อมสีหน้าเคร่งเครียด 

    "เอ็มไปไหนอ่ะ"

    "เมย์จับได้ว่าเอ็มมีคนอื่นอีกแล้วครับ คราวนี้นางเลยบอกเลิกแบบจริงจังครับ ไอ้เอ็มเสียใจมากเลยหายหัวไปไหนไม่รู้พี่"

    "เวรกรรม"

ผมสถบออกมาเบาๆ ก่อนจะเริ่มนิ่งคิดว่าน็อตจะไปไหนได้บ้าง แต่คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก

    "เอางี้ เรากลับกันก่อนเหอะ มันไม่เป็นไรหรอกหาแบบนี้ทั้งคืนก็ไม่เจอหรอก เดี๋ยวกูจะบอกอากูไว้ให้นะ ตามทะเบียนรถมันเลยมีอะไรเกิดขึ้นอากูรู้แน่นอนถ้ามันเกิดเหตุร้ายลูกน้องรายงานอากูอยู่แล้ว แล้วตอนนี้อากูให้ลูกน้องเช็คทะเบียนรถอยู่ว่าตอนนี้รถคันนี้อยู่ไหน สบายใจเหอะมึง มันคงเฮริทอ่ะแหละ"

ไอ้ไบร์ทบอกกับพวกผมครับ อามันเป็นตำรวจตำแหน่งใหญ่พอตัวเลยล่ะครับ พวกผมยอมทำตามที่มันบอก เราเลยตัดสินใจแยกย้ายกันไปพัก แต่ทิวกลับไปนานแล้วครับ เขาไม่รู้เรื่องนี้แน่นอน

    "นอนไม่หลับเหรอครับ"

ก้องถามผม ผมพยักหน้ายอมรับ ไอ้แฟนเด็กเลยดึงผมเข้าไปกอดแนบอก 

    "ผมเข้าใจพี่ห่วงพี่น็อต ผมก็ห่วงเอ็มเหมือนกันครับ"

เราสองคนนอนกอดกันไปเงียบๆ ในใจก็กังวลถึงเพื่อนสนิทของตัวเอง

~~ครืด...ครืด....ครืด.....ครืด....~~

เสียงมือถือของผมกับก้องภพดังขึ้นมาพร้อมกันในเวลาหกโมงเช้า

    "ว่าไงมึง / ว่าไงโอ็ค"

เราสองคนรับสายพร้อมกันเลยครับ

    (อาทิตย์เจอน็อตแล้วนะ / ก้องเจอเอ็มแล้วโว้ย)

    "ที่ไหน / อยู่ไหนว่ะ"

    (ห้องมันน่ะแหละ / ห้องพี่น็อตโว้ย)

ผมกับก้องรีบลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวอย่างเร็วอ่ะครับ ไม่เกินครึ่งชั่วโมงเราสองคนก็มาสแตนบายหน้าห้องน็อตเรียบร้อยครับ

~~ก๊อก..ก๊อก..ก๊อก..ก๊อก~~

    "น็อต..น็อต"

ผมเคาะประตูหน้าห้องไม่กี่ครั้ง มันก็เดินมาเปิดให้ครับ ผมกับก้องเดินเข้าไปในห้องมัน สภาพไอ้น็อตอ่ะก็ปกติ แต่สภาพไอ้เอ็มนี่ดิครับ บอกคำเดียวว่าอย่างยับอ่ะ รอบคอมีแต่รอยจ้ำแดงสีกุหลาบเข้มๆ กระจายทั่ว ไหนจะท่าเดินที่ดูแล้วโครตทุลักทุเลเลย ผมกับก้องมองหน้ากันแต่ไม่พูดอะไร น็อตกับเอ็มก็นั่งเงียบคนละมุม ผมว่าผมมองสถานะการณ์ไม่น่าจะผิดนะครับ 

    "ก้องๆ ไปส่งกูที่ห้องหน่อยดิ"

เอ็มบอกกับก้องภพด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ก้องพยักหน้า 

    "คุณไปส่งเอ็มก่อนก็ได้ ผมขออยู่กับน็อตก่อน"

    "ครับ งั้นเดี๋ยวผมมารับนะ"

ก้องยอมทำตามผมอย่างว่าง่าย หลังจากที่ก้องพาเอ็มออกไปแล้ว ผมกับน็อตก็ได้แต่นั่งเงียบๆ ข้างกัน ก่อนน็อตจะเริ่มพูดขึ้นมา

    "กูพลาดมีอะไรกับเอ็มว่ะ"

มันสารภาพเสียงอ่อย

    "กูรู้ ดูสภาพเอ็มกูก็รู้ล่ะ แต่ก็รู้ด้วยว่ามึงไม่ได้รับ"

ผมพูดกับมันตรงๆ ผมเคยผ่านจุดๆ นี้มาก่อนตอนเรียนปีสี่ครั้งแรกที่มีอะไรกับไอ้แสบสภาพผมก็ไม่ต่างจากเอ็มเท่าไรหรอก

    "อืม..แม่งกูนี่สร้างปัญหาเพิ่มชัดๆ คราวนี้กูจะมองหน้าเอ็มติดได้ยังไง เอ็มกับทิวก็เพื่อนกัน กูทำตัวเองทุกข์ใจไม่พอ กูทำเอ็มทุกข์ไปด้วยอีก กูนี่เหี้ยชิบหายเลยว่ะ"

น็อตพูดต่อว่าตัวเอง ผมถอนหายใจออกมาอย่างคนจนหนทาง 

    "มึงจะเอายังไงต่อ จะปล่อยให้เรื่องมันเงียบไปเองเหรอว่ะ?"

    "กูไม่ได้เหี้ยขนาดนั้นหรอก แต่เอ็มมันไม่ให้กูรับผิดชอบอะไรเลย มันบอกผู้ชายแมนๆ ไม่ต้องแคร์หรอก ช่างมันไป"

    "แล้วมึงจะช่างมันไปมั้ย?"

    "กู....กูไม่รู้ว่ะ"

น็อตทำท่าสับสนหนักมาก ผมเองก็หนักอึ่งไปหมดไม่รู้จะทำอะไรต่อไป จะช่วยเพื่อนยังไงล่ะคราวนี้..โอ้ย!!!! จะบ้าตายโว้ย

......ก้องภพ......

    "มึงโอเคป่ะไอ้เอ็ม"

ผมถามหลังจากประคองมันมานั่งบนเตียง เยินมากเพื่อนผม ปากแดงๆ ของมันแตกยับ คอนี่จ้ำเยอะโครต ท่าเดินนี้สุดครับ แทบก้าวขาไม่ได้เลย

    "โอเคเรื่องอะไรล่ะ?"

มันถามผมเสียงเหนื่อยๆ 

    "ทุกเรื่องที่มึงเจอตอนนี้เลย"

    "กูไม่โอเคสักเรื่อง เรื่องเมย์บอกเลิกกู เรื่องกูมีอะไรกับพี่น็อต กูไม่โอเคเลยมึง ตอนนี้กูรู้สึกเหี้ยมาก เหี้ยมากๆ เลยมึง ฮือๆๆๆๆ"

ไอ้เอ็มปล่อยโฮออกมาจนผมต้องเข้าไปกอดปลอบมัน มันกอดผมแน่น ผมกับมันสนิทกันมาตั้งแต่เตรียมอนุบาลเลย มันเป็นเพื่อนที่ผมโครตรัก โครตห่วงเลย มันเป็นแบบนี้ผมไม่สบายใจเลยครับ ห่วงมันมากครับ ผมดูแลไอ้เอ็มจนมันสงบลง จึงกลับไปหาพี่อาทิตย์ของผม

    "อะไรเนี้ย ไปนอนหนุนหมอนดีๆ มาหนุนขาผมทำไม ไอ้แมวหง่าว ลุกเลย"

พี่อาทิตย์โวยทันทีที่เมื่อที่คอนโดผมก็มานอาหนุนตักพี่เขาบนเตียง พี่อาทิตย์สะกิดให้ผมลุกขึ้นนั่ง แต่ผมไม่ยอมครับ 

    "ไม่ครับ ผมอยากนอนหนุนตักเมียอ่ะ"

~~เพลี๊ยะ!!!~~

มือบางฟาดลงมาที่แขนเต็มๆ

   "โอ้ย!!!! อุ่นเจ็บนะ"

ผมซุกหน้าลงกับหน้าท้องราบของคุณเมีย แล้วฟัดไปมาจนพี่อาทิตย์เริ่มดิ้นหลบ 

    "อย่าก้อง จั๊กจี๊ เล่นอะไร ก้องง"

พี่อาทิตย์ดันผมจนล้มลงนอนราบกับที่นอน ได้โอกาสเลยครับ พลิกขึ้นคร่อมเหนือร่างบางสะเลย ฮ่าๆ

    "จะทำอะไรก้อง อย่าน่า"

พี่อาทิตย์ดันหน้าผมออกไม่ยอมให้เข้าใกล้ 

    "อย่าดื้อสิครับนะ นะ"

ผมพยายามทาบตัวลงไปเรื่อยๆ เบียดตัวตนของผมกับพี่อาทิตย์ เบียดคลึงไปเรื่อยๆ พี่อาทิตย์เริ่มหน้าแดงครับ ตาเริ่มหวานเยิ้มฉ่ำขึ้นเรื่อยๆ 

    "ก้องอ่ะ เราเครียดเรื่องเพื่อนกันอยู่นะ"

พี่อาทิตย์เริ่มเสียงสั่น มือที่ดันผมเริ่มอ่อนแรง

    "คลายเครียดกันก่อนนะครับ เดี๋ยวค่อยช่วยกันคิดนะครับ นะ นะเมียจ๋า..อ๊าส์..นะ"

ผมบดคลึงช่วงล่างครับ ใบหน้าเริ่มซุกไซ้ร์ซอกคอขาว มือผมเริ่มลูบวนเข้าไปในเสื้อของพี่อาทิตย์

    "อ๊าส์...ก้อง....อย่า....ก้องงง"

    "นะ...เมียจ๋า...นะ.."

    "ครับ....อ๊าส์....ก้องงง"

ผ่านไปสามชั่วโมงผมกับคุณเมียก็มานอนอ่อยเพลี๊ยอยู่ข้างกัน เมียผมนี่แทบลืมตาไม่ขึ้น

    "พี่อาทิตย์นอนเถอะครับ เดี๋ยวตื่นขึ้นมาเรามาช่วยกันคิดนะครับเรื่องของพี่น็อต กับ
เอ็มกัน"

พี่อาทิตย์พยักหน้าหงึกๆ ก่อนจะหลับตาลงอย่างง่ายดาย ผมเองก็ขอพักก่อนล่ะกัน เดี๋ยวกูตื่นกูค่อยหาทางช่วยมึงนะเอ็ม..
    

......มาแล้วค่ะ เม้นให้กำลังใจหน่อยนะคะ ตอนหน้าเป็นพารทของเอ็มน็อตนะคะ เรามาดูเรื่องคืนนั้นของคู่นี้กันว่าเกิดอะไรขึ้น สองคนนั้นถึงได้มายิ้มๆ กันได้ เจอกันตอนหน้าจร้า ^^.......


 
   



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

444 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 18:48
    น็อตเอ็มก็มาาา จะกรี๊ดหรือจะอะไรนี้มันสายบาระชัดๆ
    #285
    0
  2. #219 Hare-Akira (@hare21mrk) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 09:36
    คู่น็อตเอ็มมาไง~ ชอบเวลาก้องภพหลอกล่อพี่อาทิตย์ นายนี่มันคือหมาป่าเจ้าเล่ห์ชัดๆ
    #219
    0
  3. #148 sirns (@sirns) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 21:52
    จับดองกันมันเลยค่า5555555
    #148
    0
  4. #147 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 20:46
    แหมะๆ ก่อนจะช่วยเพื่อน ต้องคลายเครียดกะเมียก่อนเนอะ
    #147
    0
  5. #146 Singing_kate (@lookie_dkate) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 20:35
    นี้อาจจะเป็นทางออกที่ดีของพี่น๊อตก็ได้นะ
    #146
    0
  6. #145 Atitima (@apichayajunta) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 20:26
    อ้าวววไหงเปนงั้นนนน เล่นสะหมดแรงแล้วมันจะคิดได้ไมล่ะก้องงง โอ้ยยยย
    #145
    0
  7. #144 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 17:01
    อ่าวอ่าวอ่าว... พี่น็อตกับเอ็ม~~~
    #144
    0
  8. #143 thaifoam (@thaifoam) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 15:02
    ปล่อยให้ทิวคู่กับเสือโคร่งเถอะ....แล้วให้น๊อตคู่เอ็มลงตัวที่สุด
    #143
    0
  9. #142 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 14:57
    เอาแล้วๆๆๆๆๆ หุหุ
    #142
    0
  10. #141 Singing_kate (@lookie_dkate) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 08:28
    อย่าบอกนะว่าน๊อตเอ็ม
    #141
    0