rainbow after the rain | gakook

ตอนที่ 2 : Do not leave me

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 94
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    27 เม.ย. 62


Chapter 2 : วันวาน



   เปลือกตาขาวบางจนเห็นเส้นเลือดฝอยของเด็กหนุ่มเปิดขึ้นเล็กน้อยอย่างงัวเงีย จองกุกอยากไปเข้าห้องน้ำ เขาพลิกตัวกลับไปหาเจ้าของห้อง ยุนกิไม่ได้อยู่บนเตียง ดวงตาใสมองไปยังนาฬิกาบนโต๊ะข้างๆตัวเขา สามนาฬิกาห้าสิบสองนาที เสียงกุญแจที่กำลังไขอยู่ด้านนอกทำให้ร่างเล็กฟุบลงไปนอนอย่างรวดเร็ว


   มิน ยุนกิ เดินเข้ามาในห้อง มือขาวปิดประตูให้เสียงมันเบาที่สุดเพื่อที่คนที่นอนอยู่จะไม่ตื่นขึ้นมา เขาใส่เสื้อคลุมสีดำยาวปกปิดมิดชิดไปทั้งตัว หมวกแก๊บ ผ้าปิดปาก รองเท้าผ้าใบ ทุกอย่างล้วนเป็นสีดำ เขากำลังถือกระเป๋าใบใหญ่อยู่ เขาเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วใส่มันเข้าไปในนั้น ยุนกิชะงักไปสักครู่แล้วหันมามองเด็กที่กำลังนอนอยู่ จองกุกหลับตาลง เขาพยายามจะหลับให้เนียนที่สุดเพราะกลัวจะโดนจับได้ว่าแอบมองคนตรงหน้าอยู่ 


   เขาออกไปทำอะไรในเวลาดึกดื่นแบบนี้? แล้วกระเป๋าใบใหญ่ที่เขาถือมา? แต่คำถามที่สำคัญที่สุดคือยุนกิหยิบปืนลูกโม่ออกมาทำไม? เขาเดินเข้ามาหาร่างบาง ตอนนี้หน้าผากของจองกุกเริ่มชุ่มไปด้วยเหงื่อ ทั้งที่อากาศก็ถ่ายเทดีแล้วทำไมเขาจึงรู้สึกหายใจติดขัดกันนะ? เขาจะโดนยุนกิฆ่างั้นหรอ? ยุนกิถอดผ้าปิดปากออก จองกุกรู้สึกได้ถึงวัตถุที่ทำด้วยเหล็กวางอยู่บนหน้าผากของเขา



"จองกุก…"

"…"

"ขอโทษนะ"

“ปัง!”



มันเป็นเพียงแค่เสียงของชายหนุ่มที่ตะโกนขึ้น



มือบางจับข้อมือสีขาวซีดที่ถือปืนอยู่ ร่างที่เคยนอนอยู่บนเตียงนุ่มผลักอีกฝ่ายอย่างเต็มแรงจนยุนกิล้มลง เขากำลังคร่อมร่างยุนกิอยู่ เสียงหายใจดังขึ้นเหมือนเสียงหอบหืด หัวใจเต้นดังไม่เป็นจังหวะ เหงื่อไหล่หยดย้อยไปทั่วเรือนร่างบาง

"แกร่ก" เขาลั่นไกให้เด็กที่กำลังหวาดผวาได้เห็นว่า ภายในปืนลูกโม่มันไม่มีกระสุน

“…”

"มันไม่มีกระสุน…"

"ค-คุณ?"

"ชั้นแค่อยากลองดูว่านายกำลังแอบมองชั้นอยู่หรือปล่าว?"

"ผมไม่ตลกด้วยนะ!!" จองกุกตะคอกใส่คนที่นอนราบอยู่บนพื้น 

"ชั้นก็ไม่ได้คิดจะยิงจริงๆเสียหน่อย"

"แต่คุณก็ลั่นไกใส่กระบาลผมนะ"

"แล้วจะให้ชั้นถามนายไปตรงๆหรือไง ‘จองกุกนายแอบมองชั้นอยู่หรอ?’ "

"รู้มั้ย? ผมกลัวจนฉี่จะราดแหน่ะ" มือเล็กสะบัดข้อมือขาวออกอย่างหงุดหงิด ร่างที่เคยคร่อมคนที่พึ่งกลับมาจากที่ใดสักที่ลุกขึ้นแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำ



   ตอนที่เขาลั่นไกผมช๊อคแทบตาย มือเล็กหมุนก็อกน้ำอย่างเบามือแล้วล้างหน้าล้างตาที่ชุ่มด้วยเหงื่อออก ผมอยากจะอยู่ในห้องน้ำอีกสักพัก ผมอยากถามยุนกิว่าเขาออกไปไหนมาแต่ตอนนี้ความเกรี้ยวโกรธกำลังครอบงำตัวผมอยู่ 



   เสียงเคาะประตูห้องน้ำเบาๆจากยุนกิ เขาหมุนก็อกน้ำอย่างเบามืออีกรอบแต่สวนทางกันกับเมื่อครู่ น้ำปิดสนิท ใบหน้าหวานมองไปยังกระจก สูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามยับยั้งความเกรี้ยวโกรธ



"อะไร?"

"นายโอเคมั้ย?"

"แล้วคุณคิดว่าผมโอเคมั้ยล่ะ?"

"…" เขาเงียบ



    ผมเปิดประตูออกมาตอนที่ยุนกิกำลังถอดเสื้อผ้าพอดี สีผิวของเขาขาวกว่าอ่างล้างหน้าในห้องน้ำเสียอีก เวลาที่เขาใส่เสื้อมันจะดูเก้งก้างหน่อยๆแต่ความจริงก็ไม่ขนาดนั้น เขายังพอมีกล้ามเนื้อแต่ก็ยังดูผอมอยู่ดี นอกเหนือจากคำถามที่ว่าเขาไปไหนมา ผมก็อยากจะถามเขาว่าทั้งชีวิตไม่เคยกินข้าวครบสามมื้อเลยหรือไงถึงได้ดูผอมแห้งแรงน้อยขนาดนั้น แต่อันที่จริงเมื่อก่อนผมนั้นผอมกว่ายุนกิเยอะเลยล่ะ ผอมจนหนังเกือบติดกระดูกแต่โชคดีที่อาศัยการลักเล็กขโมยน้อยจากร้านสะดวกซื้อหรือไม่ก็ตามร้านอาหารเลยพอมีอันจะกินอยู่บ้าง น้ำหนักผมเพิ่มขึ้นกว่าเมื่อก่อนประมาณสิบห้าปอนด์เลยทีเดียวและบวกกับต้องวิ่งหนีตำรวจอยู่บ่อยๆเลยทำให้มีกล้ามเนื้ออยู่บ้าง

   สองขายาวเดินไปยังห้องครัวแล้วเปิดตู้เย็นออกมาเพื่อหาอะไรให้เขาทาน ที่จริงผมก็พอทำอาหารเป็นอยู่บ้างเพราะตอนอยู่กับพ่อเขาก็ไม่ซื้ออะไรมาให้ผมทานหรอก ทุกครั้งที่เป็นผมที่จะต้องทำอาหารให้เขา บางวันอาหารไม่อร่อยเขาก็จะคว้างมันทิ้งไม่ก็คว้างมันมาใส่ผม



"นายอยากกินเนื้อหรอ?"

"เปล่า ผมทำให้คุณทานต่างหาก"

"…"

"ก็เมื่อคืนคุณยังไม่ได้ทานอะไรเลยนี่" 



   ก้านนิ้วยาวบิดฝากล่องนมออก นมสดไหลออกมาจากกล่องและถูกบรรจุอยู่ในภาชนะใบใส มือเล็กยื่นนมที่อยู่ในแก้วให้คนตรงหน้า  เขารับมันไปอย่างงุนงง



"ดื่มนมรองท้องไปก่อน ระหว่างนี้ผมจะทำสเต็กให้คุณ"

"…"

"คุณก็ไปอาบน้ำพลางๆหลังดื่มนมเสร็จเดี๋ยวผมเตรียมเสื้อผ้าให้คุณเอง"



.
.
.



   นำ้อุ่นที่ไหลลงมาจากฝีกบัวกระทบกับผิวสีขาวซีด ความจริงแล้วผมไม่ค่อยชอบออกไปไหนมาไหนตอนกลางวัน ร่ายกายของผมจึงไม่ค่อยได้โดนแสงแดดมากนัก จองกุกคงจะสงสัยว่าผมออกไปไหนมาในเวลาดึกดื่นแบบนี้ ผมไม่อยากบอกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ผมรู้ว่าไม่ว่ายังไงเขาก็จะถามผมอยู่ดี มือขาวปัดไอน้ำที่เกาะอยู่บนกระจกออกและจ้องมองตัวเองที่สะท้อนกลับมา ผมคงต้องออกกำลังกายเสียบ้าง

   หลังจากที่แต่งตัวเสร็จแล้วผมก็เดินไปที่ห้องครัวและดูจองกุกทำอาหาร เนื้อวัวกำลังถูกย่างอยู่บนกระทะด้วยไฟกลางๆ เขาปลอกแอปเปิ้ลไว้ มันวางอยู่บนโต๊ะอาหาร



"ถ้าคุณหิวก็กินแอปเปิ้ลไปก่อนเลย"

"นายทำอาหารเก่ง"

“ขอบคุณ"

"ไม่โกรธชั้นแล้วหรือไง?"

"แน่นอน ผมโกรธคุณ"

"แล้วทำไมนายยังมาทำอาหารให้ชั้นกินล่ะ?"

"ก็ไม่เห็นเกี่ยวกันเลยนี่ ที่ผมทำก็เพราะคุณยังไม่ได้ทานอะไรมา"



   จองกุกพลิกเนื้อกลับไปมา พอมันสุกแล้วเขาคีบมันออกมาจากกระทะแล้ววางลงบนจาน มือเล็กจับมีดอย่างชำนาญ เขาหั่นขนมปังบาแก็ตทาเนยโรยเกลือเล็กน้อย เขานำมันไปอบ ไม่กี่นาทีแล้วนำมันออกมาวางบนอีกจาน มือเล็กทั้งสองข้างถือจานทั้งสองใบมาวางบนโต๊ะอาหาร



"นายไม่กินหรอ?"

"ไม่ล่ะ คุณควรจะทานมันได้แล้ว ก่อนที่มันจะเย็น"



   มือเล็กหยิบบุหรี่ขึ้นมา เขาจุดไฟแช็กแล้วอัดนิโคตินเข้าสู่ปอด ไฟที่เปิดอยู่มีแค่ในห้องครัวเท่านั้น ควันบุหรี่ลอยตลบอบอวล ผมไม่ได้ว่าอะไรเขาเพราะจริงๆแล้วบางครั้งผมก็สูบมันเหมือนกันแต่ก็อดห่วงสุขภาพของเขาไม่ได้ ผมลุกขึ้นไปหยิบแก้วใบใสแล้วเทนมสดลงไป ผมวางมันลงข้างๆจองกุก 



"ดื่มนมเยอะๆแล้วทำให้กระดูกแข็งแรง"

"เรื่องนี้ทุกคนบนโลกก็รู้"

"สูบบุหรี่ทำให้นายตายไวนะ"

"ใครๆก็รู้"



   หลังจากที่ผมทานอาหารมื้อดึกเสร็จผมก็นำมันไปล้างแล้ววางกลับเข้าชั้นวางให้เรียบร้อย จองกุกทำอาหารได้อร่อย เขาเป็นเด็กมีความสามารถ แต่คืนนี้จะเป็นคืนสุดท้ายที่เขาจะอยู่ที่นี่



"จองกุก…"

"หืม?"

"ในวันรุ่งขึ้น นายจะอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้แล้วนะ"






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #14 Govg_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 17:09
    คุณยุนนนนนนนน อย่าทิ้งน้องไว้ได้เป่า;———; เอายัยน้องไปด้วย
    #14
    0
  2. #12 rosely_Ly (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 23:39
    ค้าง! ค้างมากแม่!! เหมือนเคยเห็นฟออันนึงเลยค่ะ ยุนกิเป็นมือปืนรับจ้าง อาศัยในแฟลตเล็กๆ แล้วก็มีฟอ.จองกุกตัวน้อยๆ มาขออาศัยด้วย ฮืออ แต่อันนี้เดาทางไม่ถูกจริงๆ ไม่อยากให้น้องกลับไปอยู่กับคุณพ่อใจร้ายเลย ;-;;
    #12
    1
    • #12-1 Charlotte_2006(จากตอนที่ 2)
      29 เมษายน 2562 / 07:54
      แงง เรามีinspirationมาจากเรื่องleon the professionalค่ะแต่ไม่ได้จะอิงตามเนื้อเรื่องเดิมทั้งหมด เราไม่เคยอ่านฟิคเรื่องนั้นเลย ถ้าเนื้อเรื่องมันคล้ายกันเราก็ขออภัยจริงๆนะคะ
      #12-1
  3. #10 Pingger7 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 22:13
    หื้ออออ ค้างมากกก
    #10
    0
  4. #9 jacoq (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 12:14
    พิ้ยุงเกะดูมีความลับเยอะมากๆๆๆๆๆ
    #9
    0
  5. #7 yoonkook9397 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 21:09
    ค้างงงงงงงงง
    #7
    0
  6. #5 I3abebabe (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 10:18
    !!!!!!!
    #5
    0
  7. #4 Varit7 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 02:07
    เห้ยยยยยย อ๊ากกกกกก ค้างมากกกกก อะไรเนี้ยยยยย หรือน้องฝัน
    #4
    0