จ้างรักวิวาห์หวาน (กำลังรีไรท์นะคะ)

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 2 แฟนมารับ [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,824
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    16 ม.ค. 64

 

ตอนที่ 2 แฟนมารับ

 

 

            “พรุ่งนี้ที่บริษัทมีประชุมอะไรหรือเปล่าสมพงศ์”

            พันเดชเอ่ยถามขณะสาวเท้าไปยังประตูทางออกของสนามบินเพื่อไปขึ้นรถ เขาเพิ่งกลับมาจากสิงคโปร์หลังหนีความวุ่นวายของมารดาและซอนญ่าไปร่วมอาทิตย์ เนื่องจากคุณหญิงแสงสุรีเริ่มหนักข้อถึงขั้นพาลูกสาวเพื่อนบุกมาป่วนพันเดชถึงที่ทำงาน

            และที่น่าปวดหัวไปกว่านั้นคือมารดาบังเกิดเกล้าของเขาพยายามมัดมือชกให้พันเดชยอมแต่งงานกับซอนญ่าด้วยการแอบตระเตรียมงานแต่งโดยไม่ปรึกษาชายหนุ่ม

            เพื่อเตือนให้ผู้เป็นแม่เพลาความเอาแต่ใจลงบ้าง เขาจึงต้องทำในสิ่งที่ท่านกลัวที่สุด นั่นคือทิ้งบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นมรดกตกทอดมาจากบรรพบุรุษ โดยไม่สนใจต่อความเสียหายที่จะเกิดขึ้น 

            แน่นอนว่าบริษัทนี้อยู่ได้ด้วยการบริหารงานของพันเดชมาโดยตลอด หากทายาทเพียงคนเดียวอย่างเขาปล่อยมือเมื่อไร ให้นับวันรอดูความบรรลัยของบริษัทได้เลย เพราะมารดาของเขาบริหารไม่เป็น ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับธุรกิจเลยแม้แต่น้อย 

            ทว่าพันเดชไม่ได้จะทิ้งทุกอย่างไปจริงๆ หรอก เขาดูแลและต่อยอดธุรกิจนี้มาหลายปี ย่อมมีความรักความผูกพันกับงานของตัวเอง เพียงแต่ต้องการขู่ให้คุณหญิงแสงสุรีกลัวบ้างก็เท่านั้น แม้จะไม่อาจทำให้ท่านเลิกวุ่นวายเรื่องการแต่งงานได้ แต่ก็คงพอจะทำให้คนเป็นแม่อยู่เงียบๆ ไปได้สักพักนั่นละ

            “พรุ่งนี้ไม่มีประชุมครับ แต่มีงานที่ต้องเคลียร์หลายอย่างอยู่ครับ”

            “ฉันว่าจะไปดูความคืบหน้าของงานที่ชลบุรีสักหน่อย งั้นฝากนายเตรียมเอกสารสำคัญที่ต้องเซ็นด่วนให้คนเอาไปให้ฉันด้วยก็แล้วกัน เพราะพรุ่งนี้ฉันคงไม่เข้าบริษัท”

            “ได้ครับคุณเดช”

            ชายหนุ่มทั้งสองคนเดินตรงไปยังทางออก เมื่อเห็นรถตู้ของบริษัทมาจอดรออยู่ก่อนแล้วก็ตรงไปขึ้นรถคันดังกล่าวทันที

            “ไปผับ”

            เสียงเรียบนิ่งของผู้เป็นนายทำให้คนขับรถวัยสี่สิบต้นๆ ค้อมศีรษะรับ ก่อนจะพานายหนุ่มไปยังที่หมายตามคำบัญชา

            “ผมขออนุญาตลงตรงหน้าห้างก่อนถึงผับได้ไหมครับคุณเดช พอดีภรรยาส่งข้อความให้แวะซื้อของใช้ให้ลูกน่ะครับ”

            “ได้สิ ทางผ่านอยู่แล้ว เดี๋ยวฉันรอนายซื้อของก็ได้ จะได้ให้คนขับรถไปส่งนายที่บ้านด้วย”

            พันเดชบอกอย่างไม่เรื่องมาก สมพงศ์ทำงานเป็นเลขานุการของเขามาหลายปี อีกฝ่ายอายุเท่ากันแต่ก็แต่งงานมีครอบครัวตั้งแต่ก่อนจะเข้ามาทำงานในบริษัทของเขาเสียอีก พันเดชมักให้ความเป็นกันเองและใจดีกับคนเป็นลูกน้องเสมอ หากแต่ก็ยังมีความน่าเกรงขามให้อีกฝ่ายเคารพยำเกรงในฐานะเจ้านาย

            “ขอบคุณครับ ผมจะรีบจัดการธุระให้เสร็จโดยเร็วครับ”

            สมพงศ์มองเจ้านายหนุ่มมาดเซอร์อย่างให้ความเคารพจากใจ ในสายตาของเลขาฯ หนุ่ม พันเดชถือเป็นคนเก่งและฉลาดรอบด้าน อีกทั้งยังมีรูปร่างสมส่วนดุจนายแบบ และหน้าตาหล่อเหลาราวกับรูปปั้นเทพเจ้ากรีก ไร้ที่ติและมีเสน่ห์เหลือล้น

            แต่ช่างน่าเสียดายที่คนหล่อเพอร์เฟกต์อย่างพันเดชกลับไม่คิดจะลงหลักปักฐานกับผู้หญิงคนไหนอย่างจริงจัง จนบางครั้งเลขาฯ หนุ่มก็อดตั้งคำถามในใจไม่ได้ ว่าผู้หญิงแบบไหนกันนะที่สามารถหยุดเสือร้ายอย่างพันเดชจนไปไหนไม่รอด

            “คนรุมอะไรกัน”

            พันเดชเอ่ยขึ้นขณะที่การจราจรเริ่มติดขัดจนแทบเป็นอัมพาตและจอดนิ่งอยู่ตรงนั้นนานนับนาที ระหว่างรอให้รถเคลื่อนตัวชายหนุ่มจึงมองออกไปนอกรถเพื่อดูความวุ่นวายด้านนอกฆ่าเวลา แต่เมื่อเห็นว่าคนรุมอะไรสักอย่างอยู่ข้างถนนก็เพ่งสายตามองนิ่ง

            “น่าจะมีคนมายืนแจกใบปลิวน่ะครับ” สมพงศ์ตอบ

            “แค่แจกใบปลิวรุมอย่างกับแจกทอง”

            พันเดชส่ายหัว แต่ก่อนจะละความสนใจ พลันสายตาคมก็ทันเห็นเสี้ยวหน้าของใครบางคนพอดิบพอดี และเมื่อร่างบางถอยห่างออกไปเพื่อเว้นระยะกับคนที่มารับใบปลิวจากเธอ จึงทำให้พันเดชเห็นใบหน้าของหญิงสาวชัดเจนขึ้น

            คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันทันทีเพราะไม่คาดคิดมาก่อนว่าเด็กเสิร์ฟในผับของเขาจะมารับงานพาร์ทไทม์ในวันหยุดด้วย

            “ทำงานกลางแดดร้อนแบบนี้เป็นด้วยหรือนี่”

            ชายหนุ่มพึมพำในลำคอเบาๆ พลางมองบุคคลที่เขาไม่เห็นหน้ามาร่วมอาทิตย์นิ่งนานอย่างพิจารณา เธอเหมาะกับงานบริการจริงๆ นั่นละ สมแล้วที่มาทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟในผับของเขา รอยยิ้มของเธอเวลาระบายออกมาบางเบา มันงดงามจนสามารถสะกดสายตาคนมองให้มองอย่างไม่รู้เบื่อ แม้แต่คนที่ผ่านสตรีมามากมายอย่างเขายังต้องยอมรับในใจ

            แต่ความสวยของเธอมันเป็นเหมือนดาบสองคม เพราะมันให้ทั้งประโยชน์กับกิจการของเขา และสร้างความเสียหายได้พอๆ กัน เนื่องจากตั้งแต่หญิงสาวเข้ามาทำงาน พันเดชต้องแบนลูกค้าประจำไปหลายรายแล้ว

            นึกย้อนไปถึงช่วงที่เกิดปัญหาขึ้นแรกๆ...

            เนื่องจากเป็นเจ้าของผับ พันเดชจึงจำเป็นต้องเข้าไปตรวจงานทุกอาทิตย์ เพื่อรับรู้ความเป็นไปของกิจการที่เขาทำมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย และแน่นอนว่าสถานบันเทิงที่ให้บริการในยามราตรีเช่นนี้ย่อมมีปัญหามากมายหลายอย่าง โดยเฉพาะเรื่องการทะเลาะวิวาท

            แต่ที่ผ่านมาพันเดชคุมอยู่มาตลอด ใครผิดกฎเขาก็แค่แบนไม่ให้มันโผล่หัวเข้ามาดื่มกินในผับของเขาเท่านั้น แต่เนื่องจากมีบอดี้การ์ดคุมผับอย่างแน่นหนาจึงไม่ค่อยเกิดเรื่องดังกล่าวเท่าไร จะมีก็แค่ช่วงหลังๆ ที่มันเกิดขึ้นบ่อยจนสร้างความเสียหายไปไม่น้อย

            และเมื่อสืบสาวหาต้นสายปลายเหตุก็พบว่ามันเกิดจากเด็กเสิร์ฟสาวที่ชื่อนาราลักษณ์ ทว่าพันเดชกลับไม่เคยจัดการหล่อนเลยสักครั้ง เนื่องจากผู้จัดการร้านขอไว้ด้วยเหตุผลที่ว่าเธอเป็นตัวเรียกแขก

            ที่พันเดชยอมไม่ใช่เพราะต้องการใช้ความสวยของเธอเพื่อหาประโยชน์ แต่มันเป็นผลพลอยได้และแอบสะใจเล็กน้อยที่เธอสามารถเรียกลูกค้าประจำของผับคู่แข่งที่อยู่ฝั่งตรงข้ามมาเกือบหมด เขาเลยปล่อยให้เธอทำงานต่อไป ถือว่าเป็นการตอบแทนที่ทำให้ศัตรูที่มักใช้วิธีสกปรกเล่นงานเขาอยู่บ่อยๆ ดิ้นเป็นไส้เดือนโดนน้ำร้อน 

            แต่ใช่ว่าชายหนุ่มจะนิ่งเฉยต่อเรื่องที่เกิดขึ้น เขาเฝ้าจับตามองเธอนับตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้นครั้งแรก และนั่นก็ทำให้เกิดคำถามขึ้นมากมาย

            นาราลักษณ์เป็นเด็กสาวที่มีรูปร่างหน้าตาโดดเด่น พันเดชต้องยอมรับในใจว่าเธอสวยที่สุดในบรรดาพนักงานทุกคนที่ทำงานในผับแห่งนี้ แต่เท่าที่เขาดูมาก็ไม่เห็นเจ้าตัวจะมีท่าทีกับลูกค้าคนไหนเป็นพิเศษ จนเกิดความสงสัยว่าคนพวกนั้นไปหลงใหลอะไรเด็กคนนี้นักหนา

            “สวยกว่าใครก็ยอมรับอยู่หรอก แต่ถึงขั้นทำให้คนทะเลาะกันเป็นว่าเล่นโดยไม่ได้แตะเนื้อต้องตัวเลยคงเป็นไปไม่ได้”

            นั่นเป็นความคิดของพันเดชที่มีต่อเด็กเสิร์ฟสาว หลังเห็นท่าทีของเธอที่ปฏิบัติต่อลูกค้าทุกคนอย่างเท่าเทียม

            เขาเชื่อเหลือเกินว่าเธอจะต้องมีนัดนอกรอบกับลูกค้าเหล่านั้นอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นผู้ชายคงไม่หวงกันจนเป็นหมาบ้าขนาดนี้

            และเหตุผลที่ทำให้เธอไม่แสดงความสนิทสนมกับใครขณะทำงาน นั่นก็คงเป็นเพราะว่าเธอกลัวเสียคะแนนกับลูกค้าใหม่ๆ ต่างหาก

            “นาวเป็นเด็กดีครับคุณเดช ตอนแรกที่น้องมาสมัครงาน นาวมันมาสมัครเป็นคนล้างจานด้วยซ้ำครับ แต่ผมเห็นว่าน้องมันรูปร่างหน้าตาดี เลยชวนมาเป็นเด็กนั่งดริ๊งก์เรียกแขก แต่น้องมันปฏิเสธ ผมเลยขอให้น้องมาเสิร์ฟแทน เพราะจะให้ไปขลุกอยู่หลังร้านล้างจานจนเหงื่อท่วมก็เสียดายของ”

            คำอธิบายจากผู้จัดการร้านทำให้พันเดชเกิดอยากพิสูจน์ขึ้นมาครามครัน

            “จะดีสักแค่ไหนกันเชียว”

            “ก็ดีถึงขนาดที่ว่ามีลูกค้าไฮโซหลายรายเสนอซื้อตัวเธอกับผมแทบทุกคืน และผมก็ถามความสมัครใจของน้องเสมอครับ แต่นาวไม่เคยตอบรับข้อเสนอของใคร”

            “เล่นตัวโก่งราคาหรือเปล่า”

            ความคิดของพันเดชเต็มไปด้วยอคติ เพราะเขาไม่เชื่อว่าจะมีผู้หญิงคนไหนมั่นคงต่ออุดมคติและไม่เห็นแก่เงิน

            สตรีที่ผ่านมือเขาล้วนแล้วแต่ต้องการเงินและข้าวของราคาแพงตอบแทนทั้งนั้น พันเดชผ่านมาทุกรูปแบบเสียแล้วละ และผู้หญิงที่มารยาโก่งค่าตัวถึงหลักล้านเขาก็เคยผ่านมาแล้วเช่นกัน

            นับประสาอะไรกับวิธีเรียกร้องพื้นฐานเหล่านี้

            “มีคนให้เธอมากถึงห้าล้านนะครับคุณเดช สำหรับเด็กคนอื่นไปด้วยตั้งแต่ล้านแรกแล้วครับ แต่นาวมันปฏิเสธแบบไร้เยื่อใยมาก ทั้งที่น้องมันก็ไม่ได้ฐานะดีอะไร”

            “งั้นคงต้องลองเสนอเยอะกว่านั้นสินะ”

            “คุณเดชคิดจะทำอะไรครับ?”

            ผู้จัดการร้านเอ่ยถามอย่างไม่ไว้ใจ พันเดชจึงยกมุมปากขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์

            “ไว้มีลูกค้าทะเลาะกันครั้งหน้า เดี๋ยวคุณก็จะรู้เอง”

            “จอดตรงนี้ก็ได้ เดี๋ยวฉันรีบวิ่งเข้าไป คุณเดชจะได้ไม่ต้องรอนาน”

            เสียงของสมพงศ์ทำให้เจ้าของชื่อที่ถูกเอ่ยถึงหลุดออกจากภวังค์ความคิด ทว่ากลับเป็นจังหวะที่รถสามารถเคลื่อนตัวได้พอดี เลขาฯ หนุ่มจึงหมดโอกาสลงจากรถ 

            “นายไปทำธุระเถอะสมพงศ์ ไม่ต้องรีบหรอก เพราะฉันก็มีธุระเหมือนกัน”

            “ธุระอะไรหรือครับ?”

            สมพงศ์ถามอย่างแปลกใจ เพราะเดิมทีพันเดชตั้งใจจะตรงไปที่ผับอย่างเดียว แต่พอรถติดอยู่หน้าห้างสรรพสินค้านานเกินสิบนาทีกลับทำให้คนเป็นนายมีธุระขึ้นมาเสียอย่างนั้น

            “ธุระส่วนตัว”

            พันเดชตอบนิ่งๆ พลางยกมุมปากขึ้นอย่างมีเลศนัย

 

 

 

**********************

ป๋าจะทำอะไรน้องงงงงงงงงง

อย่ามาร้ายนะ เดี๋ยวแม่ตี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

469 ความคิดเห็น