อบอุ่นละมุนรัก [E-BOOK]

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 2 หมาป่าในชุดลูกแกะ [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,897
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 187 ครั้ง
    6 ต.ค. 62


ตอนที่ หมาป่าในชุดลูกแกะ

 


           “ลินจ๊ะ วันนี้คุณตฤณมีประชุมเย็นอีกแล้ว น่าจะเลิกช้า แต่บอกไม่ได้เหมือนกันว่าจะเสร็จกี่โมง...รอพี่เหมือนเดิมนะจ๊ะ”


           ขวัญข้าวบอกรุ่นน้องในระหว่างนั่งรับประทานข้าวเที่ยงด้วยกันที่แคนทีนของบริษัท ลินาลินที่ยังเคี้ยวอาหารอยู่จึงยกมือขึ้นปิดปากและรอจนกว่าจะรับกลืนอาหารหมดจึงค่อยตอบโต้


           “วันนี้ลินคงต้องกลับก่อนค่ะพี่ขวัญ แม่โทร.มาบอกว่าให้แวะไปเอาของที่ห้าง แกสั่งซื้อไว้กับร้านคนรู้จัก ถ้ารอกลับพร้อมพี่ขวัญเกรงว่าห้างปิดก่อนค่ะ”


           “อ้าวเหรอ...งั้นไม่เป็นไรจ้า กลับดีๆ ล่ะ”


           หญิงสาวยิ้มให้รุ่นพี่ก่อนจะเริ่มรับประทานต่อ ลินาลินมารับประทานอาหารกลางวันกับขวัญข้าวแทบทุกวัน ปกติจะมีกรรณาด้วยอีกคน แต่วันนี้ฝ่ายนั้นลาป่วยคนตัวเล็กจึงได้มานั่งรับประทานกับผู้ช่วยเลขาฯ ท่านประธานเพียงสองคน


           “ขอนั่งด้วยคนได้ไหมครับ”


           สองสาวหันไปมองเจ้าของเสียงทุ้มอย่างฉงน เพราะปกติเขาไม่เคยมาขอนั่งร่วมโต๊ะกับพวกเธอมาก่อน


           “เชิญค่ะพี่ดิว”


           ลินาลินกล่าวเชิญตามมารยาทเพราะอีกฝ่ายวางถาดรองอาหารของตัวเองลงบนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว ขาดก็แต่เลือกที่นั่ง ครั้นจะปฏิเสธก็เกรงว่าจะเป็นการหักหน้าเพื่อนร่วมแผนกจนเกินไป  


           ขวัญข้าวมองชายหนุ่มและยิ้มงงๆ เพราะไม่รู้จักอีกฝ่าย เคยเห็นเดินสวนกันเพียงไม่กี่ครั้งแต่ไม่เคยคุยกัน


           “พี่ขวัญคะ นี่พี่ดิวอยู่แผนกการตลาดค่ะ”


           “ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการครับคุณขวัญ เคยเจอหน้ากันหลายครั้งผมไม่เคยกล้าทักเลยครับ แต่หลังจากนี้ขออนุญาตทักทายบ้างนะครับ ถือว่ารู้จักกันแล้วเนอะ”


           ดนุพลพูดยิ้มๆ แววตาเป็นประกายเจ้าชู้อย่างชัดเจน


           “เอ่อ...ค่ะ”


           ขวัญข้าวเคี้ยวอาหารและรับปากไปส่งๆ ก่อนจะหันมาบอกรุ่นน้องตัวเองทางสายตาว่าตาคนนี้ท่าทางแปลกๆ ลินาลินได้แต่ยิ้มแหย บรรยากาศบนโต๊ะจากที่สบายๆ เพราะมีเพียงคนสนิทกัน กลับประดักประเดิดขึ้นมาฉับพลัน


           “อ้อ...เมื่อกี้พี่บังเอิญได้ยินน้องลินพูดว่าจะไปทำธุระที่ห้าง ขอโทษที่เสียมารยาทนะ ว่าแต่จะไปห้างไหนหรือครับ พอดีพี่ก็มีธุระที่ห้างเหมือนกัน เผื่อเป็นที่เดียวกันจะได้ติดรถพี่ไป”


           ขวัญข้าวหรี่ตามองคนหน้าหม้อทันที ขณะที่ลินาลินยิ้มบางๆ ให้คนมีน้ำใจก่อนจะปฏิเสธอย่างนุ่มนวล


           “ลินจะไปทำธุระห้างใกล้ๆ บ้านค่ะ แต่มีคนมารับแล้ว ขอบคุณพี่ดิวมากนะคะ”


           “งั้นหรือครับ งั้นก็แล้วแต่น้องลินครับ”


           ดนุพลทำหน้าเสียดายแต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้ให้น่ารำคาญ ขวัญข้าวแอบยกนิ้วให้รุ่นน้องอย่างชื่นชมที่หัวไวปฏิเสธคนแบบนี้ได้ทัน คราแรกเห็นลินาลินเป็นคนนุ่มนิ่มเธอก็คิดว่าจะปฏิเสธใครไม่เป็นเสียอีก ที่ไหนได้อีกฝ่ายก็ไม่ได้โง่ให้ใครหลอกง่ายๆ อย่างที่คิด

 

*********************


           เนื่องจากวันนี้กรรณาลาป่วย ดนุพลจึงพยายามตามติดลินาลินมากกว่าปกติ หากแต่หญิงสาวก็เอาตัวรอดได้ทุกครั้งจนกระทั่งเลิกงาน ร่างบอบบางรีบเก็บกระเป๋าแล้วเดินจ้ำอ้าวออกมาจากแผนกเพื่อหนีเพื่อนร่วมงานรุ่นพี่ที่คอยแต่จะหาเรื่องมาคุยกับเธอ ทว่าวันนี้หญิงสาวคงทำบุญมาไม่ค่อยดีเลยหนีอีกฝ่ายไม่ค่อยพ้น


           “อ้าว...น้องลิน ไหนว่ามีคนมารับแล้วไงครับ ทำไมมาเดินตากแดดข้างถนนคนเดียวอย่างนี้ล่ะ”


           ดนุพลพยายามขับรถมาเทียบฟุตปาธขณะที่ลินาลินกำลังเดินบนทางเท้าไปยังป้ายรถเมล์ ซึ่งห่างจากหน้าบริษัทประมาณครึ่งป้าย หญิงสาวมองคนที่ลดกระจกเพื่อคุยกับเธอด้วยอาการเลิ่กลั่กเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าจะถูกจับโกหกได้เร็วขนาดนี้ แต่ยังไม่ทันตอบชายหนุ่มรุ่นพี่ก็รีบเปิดประตูลงมาเชื้อเชิญเธออย่างสบโอกาส


           “ถ้าน้องลินไม่ได้นัดใครไว้ ไปกับพี่ก็ได้นะ”


           “ขอบคุณพี่ดิวมากค่ะ แต่ไม่เป็นไรจริงๆ”


           หญิงสาวพยายามปฏิเสธ แต่ดูเหมือนครั้งนี้ดนุพลจะกัดไม่ปล่อย ชายหนุ่มยิ้มมุมปากเหมือนรู้ทัน พลางขยับเท้าเข้ามาหา ไม่เชิงคุกคามแต่ก็รุกลินาลินอย่างเปิดเผย ร่างบอบบางจึงขยับหนีเล็กน้อยเพื่อเว้นระยะห่าง


           “พี่ไม่กินลินหรอกครับ ไม่ต้องทำท่าเหมือนกลัวพี่ขนาดนั้นก็ได้”


           หนุ่มจอมเจ้าชู้พูดกลั้วหัวเราะ ดูออกว่ารุ่นน้องร่วมแผนกไม่ได้อยากสุงสิงอะไรกับตนนัก แต่เพราะเขาสนใจเธอ ดนุพลจึงไม่ยอมล่าถอยง่ายๆ


           “ขอโทษที่ทำให้พี่ดิวเข้าใจแบบนั้นค่ะ แต่ลินไม่ได้กลัว เพียงแต่เกรงใจครอบครัวของพี่ดิว เพราะมันคงไม่เหมาะสมนักถ้าลินจะติดรถไปด้วย”


           ชายหนุ่มถอนหายใจเมื่อถูกตอกย้ำให้รู้สถานะของตัวเอง แต่เพราะไม่อยากพูดถึงภรรยาให้เสียอารมณ์ เขาจึงแกล้งหรี่ตามองคนพูดและเปลี่ยนเรื่องคุย


           “พี่ว่าน้องลินคงฟังคำพูดของเจ้ากรรณมันมาเยอะเกินไปแล้วนะครับ รายนั้นไม่ค่อยชอบหน้าพี่ก็พูดให้ร้ายพี่ไปเรื่อยนั้นแหละ พี่ไม่ได้คิดอะไรไม่ดีสักหน่อย อีกอย่างเมียพี่ไม่ใช่คนคิดมากหรอกครับ แค่มีน้ำใจให้น้องในแผนกติดรถไปด้วยไม่เป็นไรหรอก...บริสุทธิ์ใจเสียอย่าง”


           หากคนพูดบริสุทธิ์ใจจริงลินาลินก็คงจะพอทำใจติดรถไปกับเขาได้ แต่ที่ผ่านมาชายหนุ่มไม่ได้แสดงออกอย่างที่พูด จึงไม่มีความจำเป็นที่เธอจะต้องเชื่อใจ แต่ทว่าก่อนที่ลินาลินจะเอ่ยปฏิเสธอย่างจริงจัง พลันรถยุโรปคันหรูก็ขับมาเทียบฟุตปาธอีกคัน ก่อนที่เจ้าของรถจะเปิดประตูลงมาท่ามกลางความแปลกใจของหญิงสาว


           “มีอะไรกันหรือเปล่าครับ”


           ตฤณเอ่ยถามทั้งสองคนก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะมาหยุดยืนข้างๆ คนตัวเล็ก เมื่อดนุพลเห็นว่าคนมาใหม่เป็นเจ้าของบริษัทก็รีบยกมือไหว้ทำความเคารพทันที


           “สวัสดีครับคุณตฤณ ไม่มีอะไรหรอกครับ พอดีผมชวนน้องในแผนกติดรถไปด้วยกันเพราะเห็นว่าคนที่น้องนัดไว้ไม่ยอมมารับ...ปล่อยให้ผู้หญิงน่ารักมาเดินริมถนนคนเดียว แต่น่าน้อยใจจริงๆ ผมอุตส่าห์มีน้ำใจแต่น้องดันไม่ยอมรับไมตรีของผม”


           คนเจ้าชู้ถือโอกาสฟ้องบุคคลที่สามหมายกดดันให้หญิงสาวยอมตอบตกลง แต่เหตุการณ์กลับไม่เป็นไปอย่างที่คิด


           “ขอบคุณที่มีน้ำใจกับลินนะครับ ผมนัดน้องเอาไว้เอง แต่ลงมาช้าไปหน่อยเลยทำให้ลินรีบออกมาก่อน”


           “อะ...อะไรนะครับ? คุณตฤณคือคนที่นัดกับน้องลินหรือครับ”


           ไม่ใช่แค่ดนุพลที่อึ้ง ลินาลินเองก็ตกใจไม่แพ้กันเพราะหญิงสาวไม่ได้นัดแนะอะไรกับเจ้าของบริษัทหนุ่มแม้แต่น้อย หากตฤณกลับตอบรับอย่างหน้าตาเฉยชนิดไม่มีพิรุธให้จับโกหกได้เลยทีเดียว


           “ใช่ครับ ถ้ายังไงผมกับลินขอตัวก่อนนะครับ...ไปเถอะครับลิน”


           “เอ่อ...”


           หญิงสาวอ้ำอึ้งเมื่อชายหนุ่มหันมายิ้มอ่อนโยนให้และชวนเธอไปขึ้นรถคันหรูของเขา ลินาลินมองสองหนุ่มอย่างทำตัวไม่ถูก แต่สุดท้ายก็ปฏิเสธความหวังดีของตฤณไม่ได้จึงจำต้องติดรถไปกับชายหนุ่ม ทิ้งให้คนจอมเจ้าชู้มองตามอย่างอึ้งๆ


           “คุณตฤณ...กับ...น้องลิน”







************************

อีพี่ดิววววววว

เดี๋ยวจะตกงานไม่รู้ตัว

ของใครเป็นของใครให้มันรู้ซะบ้าง ฮ่าๆๆๆ


**********************************************

ปล. ขออวดปก อิอิ ebook จะมาเร็วๆ นี้ หยอดกระปุกรอเลยยยยยยย

ขอบคุณสำหรับกำลังใจและการสนับสนุนค่ะ ^_^



 ===========================================

มากติดตามผลงานเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ

ลิ้งตามภาพด้านล่าง

ส่วนท่านใดสนใจหนังสือยังมีอยู่นะคะ สามารถสั่งซื้อได้ที่เว็บไซต์สำนักพิมพ์ค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ ^^


               จาค็อบ สามภพ เชอร์ริงตัน เจ้าของเชอร์ริงตันแบงก์ ธนาคารที่ใหญ่และดีอันดับต้นๆ ของโลก ด้วยความที่เกิดมาในตระกูลมหาเศรษฐี ทำให้ชีวิตของเขาเต็มไปด้วยความสมบูรณ์แบบ มีผู้หญิงมากหน้าหลายตาวนเวียนเข้ามาให้เลือกไม่เคยขาด หากจาค็อบกลับไม่เคยคิดจะมอบหัวใจให้ใครแม้แต่คนเดียว
               จนกระทั่งได้พบกับเธอ เทียนนกแก้ว โชติศิริกุล หญิงสาวชาวไทยที่ไม่เคยอ่อนข้อให้เขาง่ายๆ เหมือนผู้หญิงคนอื่น 
               “อื้มๆๆ”               
               “อย่าดิ้นน่าอาดาที่รัก...คุณต่างจากผู้หญิงคนอื่นมากรู้ไหม ยิ่งจูบก็ยิ่งหวานยิ่งสูดดมก็ยิ่งถอนตัวไม่ขึ้น” เสียงกระซิบอย่างหลงใหลของจาค็อบทำให้เทียนนกแก้วรู้สึกแปลกๆ ทว่าหญิงสาวก็พยายามแข็งใจต่อสู้กับคำพูดชวนฝันของเขา              
              “ไม่ ปล่อยฉัน!”              
              “อย่าเพิ่งตัดสินสิคนดี ลองก่อนแล้วค่อยตัดสินก็ยังไม่สาย” จาค็อบบอกยิ้มๆ อย่างมั่นใจก่อนจะก้มลงจูบอย่างนุ่มนวล 

===========================================================

     เอริค ดรูว์ เจ้าของค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ในอเมริกา หนึ่งในสมาชิกกลุ่ม The Casanova ที่สาวๆ ค่อนโลกพากันคลั่งไคล้

     แล้วยังไงล่ะ?
               ต่อให้พวกเธออยากได้เขาแค่ไหน เอริคก็ไม่เคยคิดจะตกเป็นสมบัติส่วนตัวของใคร ชีวิตสุดติสต์ผ่านร้อนผ่านหนาวมาสามสิบห้าปี ดำรงอยู่มาได้อย่างเป็นอิสระ และมันจะต้องดำรงอยู่ต่อไปจนกว่าจะไม่มีแรงคั่วกับสาวๆ
ใช่! ความคิดของเอริคเด่นชัดและเป็นแบบนั้นตลอดมา จนกระทั่งได้เจอกับเธอ ญาณิน ผู้หญิงหัวโบราณคร่ำครึ ที่ยังเชื่อว่าพรหมจารีของสตรีเป็นสิ่งมีค่า ในขณะที่เอริคมองว่ามันก็เป็นแค่เยื่อบางๆ ไม่เห็นจะวิเศษวิโสตรงไหน
แต่พอเขาได้คั่วกับสาวบริสุทธิ์อย่างเธอเท่านั้นแหละ! คำว่า ‘ไม่เคยคิดจะตกเป็นสมบัติส่วนตัวของใคร’ ก็เหมือนว่าจะไม่มีอยู่จริง
               “ปล่อยฉันนะ คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับฉัน”
               “ผมไม่ยอมปล่อยให้เมียตัวเองหอบเสื้อผ้าหนีกลับไปแบบนี้หรอกณิน” เอริคกระซิบข้างหูเสียงลอดไรฟัน
               ญาณินถึงกับอึ้งเมื่อถูกอีกฝ่ายเรียกว่า ‘เมีย’ อย่างเต็มปากเต็มคำ ก่อนจะปฏิเสธเสียงแข็งอย่างกรุ่นโกรธ
               “ฉันไม่ใช่เมียคุณนะ ความสัมพันธ์ของเรามันเป็นแค่วันไนต์สแตนด์ คุณเป็นคนตั้งเงื่อนไขเองไม่ใช่หรือคะ ลืมแล้วหรือยังไง”
               “แน่นอนว่าผมไม่ลืม” เขาตอบหน้าตาย
               “ไม่ลืม! แล้วมาเรียกร้องความเป็นสามีกับฉันทำไม!”
*****************************************************
ซีรีส์ชุด The Casanova ผลงานของ กัณฑ์กนิษฐ์,ปัณฑารีย์,ม่านดาริกา,รายาฤดี,คณิสร มีทั้งหมด 5 เล่ม คือ
1.ไทกริส (TIGRIS) โดย กัณฑ์กนิษฐ์
2.เอริค (ERIK) โดย ปัณฑารีย์
3.คลินท์ (CLINT) โดย ม่านดาริกา
4.ไคอัส (CAIUS) โดย รายาฤดี
5.ดิเอโก้ (DIEGO) โดย คณิสร

======================================================================



เสน่หามาธาดา
ปัณฑารีย์
www.mebmarket.com
...เขาช่วยให้เธอรอดพ้นจากการถูกล่า แต่ชายหนุ่มดันเป็นฝ่ายติดบ่วงกรรมเสียเอง เป็นบ่วงที่น่าปวดหัว แต่ก็แฝงความน่าเสน่าหา...-------------------------นิยายชุด เสน่ห์รัก เสน่ห์ร้าย มีทั้งหมด 4 เรื่องค่ะ1. เสน่ห์น้ำผึ้ง2. เสน่ห์แสนรัก3. เสน่ห์เล่ห์ร้าย4. เสน่หามาธาดา------------------------**เรื่องนี้เคยตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์ ไลต์ ออฟ เลิฟ ค่ะ เนื้อหาในเรื่องยังคงเหมือนในเล่ม มีปรับปรุงเล็กน้อยเพื่ออรรถรสในการอ่านเท่านั้น ท่านใดเคยซื้อรูปเล่มและ ebook ที่ขึ้นขายในนามสำนักพิมพ์ ไม่จำเป็นต้องซื้อเรื่องนี้จ้าฝากอุดหนุนด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนจากทุกท่านค่ะ



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 187 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

385 ความคิดเห็น

  1. #336 afbas (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 21:10
    สมน้ำหน้าอีดิว5555
    #336
    0
  2. #203 tom247 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 10:01
    ชัดเจนนะอีดิว
    #203
    1
  3. #130 Jamilah (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 22:15
    รอต่อนะค้าาา พี่ตฤณสู้ๆ
    #130
    1
  4. #34 Putari99999 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 10:13
    ตัวประกอบหลบไป..พระเอกมาแล้วจ้าาาา...ป๋ามาอย่างไว
    #34
    1
  5. #33 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 06:51
    อิป๋า..แกจ้องมาแต่บ่ายแล้ว..ว่ามีหนุ่มมาวอแวหนูลินใช่ม่ะ..แกต้องรีบหนีประชุมเนี่ย
    #33
    1
  6. #32 chanan_parun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 06:30
    คุณตฤณไม่มีประชุมเหรอคะ ^_^ มาได้จังหวะจริมๆ 555
    #32
    1