เกมร้อนมาเฟียร้าย [ลำดับที่ 1 ในซีรีย์ชุด ผู้หญิงของมาเฟีย ]

ตอนที่ 19 : ตอนที่ 8 คู่หมั้น 8-3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    10 พ.ย. 61




             ดิออล์ลอบมองอากัปกิริยาของเจ้านายทั้งสองเป็นระยะ เมื่อเห็นเจ้าของโรงแรมหนุ่มกำลังเกี้ยวคนเป็นเมียอย่างออกนอกหน้าก็ทำเอาบอดี้การ์ดหนุ่มถึงกับกลั้นยิ้มไว้ไม่ไหว เพราะคงหาดูได้ยากเหลือเกินที่คนเย็นชาอย่างบาสเตียนจะทำตัวเป็นหนุ่มน้อยคลั่งรักเช่นนี้...ถ้าไม่ติดว่ากลัวหัวหลุดเขาคงหยิบโทรศัพท์มือถือมาถ่ายวีดิโอส่งให้คู่หูรุ่นพี่อย่างเฟียสดูเรียบร้อยไปแล้ว หากบอดี้การ์ดหนุ่มก็ทำได้เพียงแค่คิด มือสากเอื้อมไปกดเรียกลิฟต์ให้คนเป็นนายอย่างรู้หน้าที่ก่อนจะขยับไปยืนข้างประตูเมื่อสองหนุ่มสาวเดินมาถึง แต่เมื่อประตูลิฟต์เปิดออกก็ทำเอาคนด้านในที่ยืนห่อเหี่ยวหัวสมองว่างเปล่าถึงกับชะงักไปครู่ใหญ่ หากเมื่อตั้งสติได้ร่างสูงใหญ่ของดาราหนุ่มก็ก้าวออกมาหยุดตรงหน้าคนทั้งคู่


คาลเดลล์ประจันหน้ากับบาสเตียนครู่หนึ่ง ภายใต้ใบหน้าหล่อเหลาของคนทั้งสองราบเรียบไม่ได้บ่งบอกถึงความรู้สึกใดเป็นพิเศษ หากสายตาคู่คมกลับจ้องกันอย่างไม่มีใครยอมใครราวกับจะประกาศสงครามเล็กๆ ท่ามกลางความเงียบ แต่แล้วคาลเดลล์ก็เป็นฝ่ายเบือนหน้าหนีจากร่างสูงก่อนที่สายตาคมจะหยุดลงตรงร่างบอบบางที่ถูกคนเป็นเจ้าของโอบเอวอย่างแสดงสิทธิ์


                “จะกลับแล้วหรือครับคุณคาลเดลล์” เมื่อเห็นญาติผู้น้องของตนกับพนักงานโรงแรมที่เข็นกระเป๋าเดินทางตามดาราหนุ่มออกมาติดๆ บาสเตียนก็เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบทันที หากแววตานั้นกลับแฝงความยินดีเต็มเปี่ยมจนน่าหมั่นไส้


                “ครับ” ดาราหนุ่มตอบสั้นๆ เพราะไม่อยากเสวนาด้วยสักเท่าไร คิดแล้วก็ยังโมโหเจ้าเพื่อนตัวดีไม่หายที่เพิ่งมาบอกความจริงเอาเมื่อคืนว่าคนรักของพราวฟ้าเป็นใคร หากรู้ตั้งแต่วันแรกจ้างให้เขาก็ไม่อยู่ที่นี่ต่อให้ถูกใครบางคนมองอย่างเยาะเย้ยเช่นนี้หรอก!


“คุณพราวฟ้าไปเที่ยวสนุกไหมครับ?” คาเดลล์หันไปถามหญิงสาวด้วยน้ำเสียงและแววตาตัดพ้ออยู่ลึกๆ ทำเอาคนถูกถามแทบพูดไม่ออกด้วยรู้สึกผิดที่วันนั้นผิดนัดกับเขา


                “ขอโทษด้วยนะคะคุณคาลเดลล์ที่วันนั้นพราวไม่ได้ไปพบคุณตามนัด”


                “ไม่เป็นไรครับ แค่เห็นคุณมีความสุขผมก็ดีใจ” คาลเดลล์ยิ้มบางๆ อย่างจริงใจแม้ใจในจะยังเสียดายเหลือเกินที่เขามาช้ากว่าผู้ชายตรงหน้าหลายก้าวนัก


                หล่อจริงๆ เพื่อน เวย์กัสแอบขันความเป็นสุภาพบุรุษที่นานๆ จะเห็นสักทีของเพื่อนรักอยู่ในใจ


                “ขอบคุณค่ะ...” หญิงสาวยิ้มแกนๆ แม้จะไม่ค่อยเข้าใจนักว่าบรรยากาศประดักประเดิดที่เกิดขึ้นตอนนี้คืออะไร เมื่อเห็นหญิงสาวเริ่มมีสีหน้าอึดอัด เวย์กัสจึงทำลายบรรยากาศแปลกๆ นี้ลงด้วยการเอ่ยทักทายคนเป็นพี่แทน


                “ไงครับพี่ชาย หน้าตาเบิกบานแบบนี้คงมีความสุขมากสินะครับ”


                “อืม...แล้วนายจะกลับแล้วหรือ ไหนบอกว่าจะอยู่เป็นอาทิตย์”


                เวย์กัสไหวไหล่เบาๆ ก่อนจะตอบเป็นภาษาไทยที่เข้าใจความหมายเพียงสามคนเท่านั้นเพราะไม่อยากให้คำพูดของตนกระทบใจคนอกหักมากจนกินไป


                “ก็ใครล่ะครับที่ทำให้เพื่อนของผมอกหักจนต้องรีบกลับไปพักใจก่อนกำหนดแบบนี้”


                บาสเตียนยิ้มรับหน้าตาเฉยก่อนกอดกระชับหญิงสาวแน่นขึ้น ทว่าแม้พราวฟ้าจะฟังออกหากหญิงสาวกลับไม่เข้าใจนัยความหมายที่สองหนุ่มกำลังเอ่ยถึงเลยสักนิด


                “เดินทางปลอดภัย...” บาสเตียนเอ่ยกับน้องชายและไม่ลืมทิ้งสายตาเยาะๆ ให้กับอดีตคู่แข่งหัวใจ มันช่วยไม่ได้จริงๆ ถ้าเขาจะไม่ชอบขี้หน้าผู้ชายทุกคนที่เข้ามาชอบเมียตัวเอง


                “เดินทางปลอดภัยค่ะ คุณเวย์กัส คุณคาลเดลล์” พราวฟ้าพูดเสริมและสิ่งยิ้มจริงใจให้ดาราหนุ่มเมื่อเห็นว่าคนเป็นสามีกำลังจงใจเสียมารยาทกับแขกอย่างไม่ทราบสาเหตุทำเอาคนขี้หวงแทบหุบยิ้มฉับ หากบาสเตียนไม่ได้พูดอะไรนอกจากพาหญิงสาวเข้าไปยืนในลิฟต์อย่างเงียบๆ กระทั่งเมื่อเข้ามาอยู่ในเพนท์เฮ้าส์เพียงลำพังนั่นล่ะเขาจึงเอ่ยขึ้นเสียงเข้ม


                “รู้ตัวหรือเปล่าว่าเธอหักอกดาราดังระดับโลกดังเป๊าะเลย”


                “คะ?” หญิงสาวทำหน้างงๆ ขณะที่คนพูดทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาก่อนจะดึงเธอลงมานั่งบนตักอย่างสบายๆ พราวฟ้ายอมนั่งลงไปอย่างไม่ขัดข้อง ดวงตากลมโตมองสามีอย่างไม่เข้าใจ บาสเตียนเผยยิ้มอย่างอารมณ์ดีขึ้นเมื่อเห็นความใสซื่อที่แสดงออกทางสีหน้าคนตัวเล็ก...ไม่น่าเชื่อว่าพราวฟ้าจะวิเศษถึงขนาดสามารถปัดเป่าความหงุดหงิดเล็กๆ ในใจชายหนุ่มให้หายออกไปได้เพียงแค่เธอทำหน้าไม่เข้าใจ


                “ไม่รู้ตัวเลยหรือว่าทำให้ใครหลงรักเธอบ้างน่ะฮึ?”


                หญิงสาวส่ายหน้าแทนคำตอบจนน่ามันเขี้ยว คนเป็นสามีจึงใช้นิ้วเรียวยาวบีบปลายจมูกเธอเบาๆ แทนความรู้สึก


                “ถ้าไม่รู้ต่อไปนี้ก็หัดรู้เสียนะ ฉันเชื่อว่ามีผู้ชายอีกหลายคนที่หลงเสน่ห์รอยยิ้มสดใสและจริงใจของเธอ...อย่างน้อยก็มีฉันกับนายดาราดังนั่นสองคนแล้ว”


                พราวฟ้าหน้าแดงซ่านเมื่อถูกสามีสารภาพรักกลายๆ อีกครั้ง เธอชอบความรู้สึกเช่นนี้อย่างบอกไม่ถูก หญิงสาวหลบสายตาและตอบเบาๆ ตามแบบฉบับ


                “พราวเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา...ไม่กล้าคิดหรอกค่ะว่าใครจะมาชอบ โดยเฉพาะ...คนที่สมบูรณ์แบบอย่างคุณบาส” หญิงสาวเว้นวรรคนิดหนึ่งก็ตัดสินใจข่มความอายพูดต่อด้วยความรู้สึกจริงจัง


“ใครจะชอบหรือเกลียดพราว พราวไม่รู้หรอกค่ะ...พราวรู้แค่ว่าพราวจะมีคุณบาสคนเดียว”


บาสเตียนฟังแล้วก็ฉีกยิ้มกว้างชนิดที่ว่าเอายิ้มทั้งหมดในชีวิตของเขามารวมกันยังไม่กว้างเท่านี้เลย


                “ปากหวานจริงนะเรา” 


พราวฟ้าเผลอทำหน้าเง้าเพราะเธอไม่ได้แค่พูดเอาใจ หากหญิงสาวพูดเพื่อให้เขามั่นใจว่าเธอไม่มีทางมอบหัวใจให้ใครนอกจากเขาต่างหาก บาสเตียนเห็นภรรยาทำหน้างอนก็เข้าใจในทันที วงแขนแกร่งจึงโอบกอดเธอแน่นจนใบหน้างามแนบชิดแผงอกแกร่ง ริมฝีปากร้อนรุ่มพรมจูบกลางกระหม่อมบางอย่างอบอุ่น


                “ฉันรู้...”


                ชายหนุ่มว่ายิ้มๆ พลางมองใส่ตาเธอใกล้ๆ ทำเอาคนบนตักลืมความงอนไปอย่างรวดเร็ว พราวฟ้าอมยิ้มกัดริมฝีปากตัวเองอย่างทำอะไรไม่ถูก มันเพิ่งผ่านมาเพียงชั่วข้ามคืนเท่านั้น เธอยังไม่ชินกับสายตากรุ้มกริ่มของบาสเตียนสักเท่าไร คนเงียบขรึมเย็นชาอย่างเขาเวลาทำอะไรแบบนี้แล้วมันทำให้หญิงสาวอดเขินอายไม่ได้ เมื่อไม่อาจสู้ทนต่อสายตาเป็นประกายวาววับได้พราวฟ้าจึงตัดสินใจลุกพรวดออกจากตักแกร่งทันที ทว่าก็ถูกมือหนาดึงกลับมานั่งบนตักทันทีเช่นเดียวกัน


                “จะไปไหน”


                “พะ...พราวหยุดงานไปหลายวันแล้วค่ะ จะไปช่วยคนอื่นทำงาน” หญิงสาวยกงานขึ้นมาอ้าง บาสเตียนส่ายหน้ายิ้มๆ ก่อนบอก


                “ใครจะกล้าใช้เมียเจ้าของโรงแรม”


                “คงยังไม่มีใครรู้หรอกมั้งคะ...คุณบาสอย่าเพิ่งบอกใครนะคะ” พราวฟ้ารีบส่งสายตาอ้อนวอน วันนี้เธออาจจะยังไม่ได้ทำงานตามที่อ้าง แต่อย่างไรวันพรุ่งนี้หญิงสาวก็ต้องทำหน้าที่ของตัวเองอยู่ดี พราวฟ้าจะไม่ยอมงอมืองอเท้าเพียงเพราะเป็นภรรยาเจ้าของโรงแรมโดยเด็ดขาด และการบอกสถานะของเธอให้เพื่อนร่วมงานทราบในตอนนี้คงไม่ใช่ช่วงเวลาที่เหมาะสมนัก เพราะไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำให้ทุกคนเข้าใจและยอมรับหญิงสาวในระยะเวลาอันรวดเร็ว หากรังแต่จะทำให้พราวฟ้าได้รับสายตาไร้มิตรจากเพื่อนร่วมงานมากกว่าเดิมเสียเปล่าๆ เผลอๆ บาสเตียนอาจถูกวิพากษ์วิจารณ์ถึงความไม่เหมาะสมระหว่างเขากับเธอไปด้วย แต่ขณะที่หญิงสาวกำลังเครียด บาสเตียนกลับยังยิ้มได้อย่างไม่ทุกข์ร้อน


                “ฉันเดินโอบเธอเข้ามาขนาดนั้น ใครเขาจะเชื่อว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกันฮึ?”


                “อาจจะแค่สงสัย...แต่พราวคิดว่าคงยังไม่มีใครรู้หรอกค่ะ พราวไม่อยากให้คนอื่นมองคุณบาสไม่ดีนะคะ...และก็ไม่อยากลำบากใจเวลาทำงานร่วมกับคนอื่นด้วยค่ะ”


                บาสเตียนมองภรรยาสาวแววตากรุ้มกริ่มปนเจ้าเล่ห์ทำเอาพราวฟ้านึกหวั่นใจ เขาก้มหน้าลงมาใกล้เพียงคืบก่อนเอ่ย


                “เธอไม่เห็นหรือว่าวันนี้พนักงานทุกคนทำความเคารพเธอ”


                “เพราะพราวมากับคุณบาสต่างหากค่ะ พวกเขาเลยไม่มีทางเลือก” หญิงสาวพยายามหาข้ออ้างทั้งที่ความจริงเรื่องนี้ติดค้างอยู่ในใจตั้งแต่ก้าวเข้ามาในโรงแรมแล้ว และแน่นอนพราวฟ้ารู้ดีว่ามันไม่ใช่เรื่องปกติ


                บาสเตียนส่ายหน้ายิ้มขัน สายตากรุ้มกริ่มดูหมั่นไส้คนเป็นเมียนิดๆ


                “เธอนี่ช่างเฉไฉเก่งจริงนะพราวฟ้า...ฉันให้เฟียสจัดการประกาศให้พนักงานทุกคนทราบโดยทั่วกันแล้ว และในผังเครือญาติบนหน้าเว็บไซต์โรงแรมก็ถูกเปลี่ยนแปลงเรียบร้อยหมดแล้ว นั่นเป็นการยืนยันว่าทุกคนเคารพเธอไม่ใช่แค่เพราะเดินมากับฉัน”


                คำบอกเล่าของสามีทำเอาคนฟังมือเท้าเย็นเฉียบ ไม่ใช่แค่กลัวทำตัวลำบากเมื่อต้องร่วมงานกับคนที่นี่ หากหญิงสาวกำลังกังวลถึงบุคคลที่สำคัญที่สุดในชีวิตเธอต่างหาก


                “มะ...หมายความว่า ทะ...ที่เมืองไทยก็คงรู้แล้ว?” บาสเตียนตอบรับด้วยการพยักหน้า


คนถามถึงกับหน้าเผือดสี...หากเพื่อนร่วมงานที่เมืองไทยทราบว่าเธอแต่งงานกับบาสเตียนอย่างเงียบๆ จะต้องมีคนใดคนหนึ่งนำข่าวนี้ไปถามกับบิดาของเธออย่างแน่นอน และนั่นคงทำให้คนเป็นพ่อตกใจไม่น้อย แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือพราวฟ้ากลัวท่านเสียใจมากกว่า...อย่างน้อยที่สุดท่านควรจะได้รู้ข่าวใหญ่นี้จากปากของเธอเอง


                “พราวไม่อยากให้พ่อรู้เรื่องนี้จากปากคนอื่นค่ะ...” ดวงตากลมโตหม่นลงอย่างเห็นได้ชัด อยากจะโทษคนตรงหน้าที่ทำอะไรโดยพลการ หากหญิงสาวก็ไม่อาจโทษว่าเป็นความผิดของบาสเตียนแต่เพียงผู้เดียวได้ เพราะหากจะหาคนผิดจริงๆ เรื่องนี้คงผิดที่เธอเท่านั้นที่ไม่หักห้ามหัวใจจนทุกอย่างเลยเถิดมาขนาดนี้


                มือหนาเช็ดน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาเพราะความเครียดอย่างแผ่วเบาก่อนจะก้มลงจูบหน้าผากมนเพื่อปลอบโยนคนตัวเล็ก


                “เพราะมัวแต่อยากประกาศให้คนอื่นรู้มากเกินไปจนลืมนึกถึงความรู้สึกของเธอกับพ่อ...ฉันขอโทษนะ”


                พราวฟ้าสั่นหน้าเบาๆ เมื่อเห็นความรู้สึกผิดฉายผ่านดวงตาคู่คม แต่ยังไม่ทันพูดอะไรมือเรียวยาวก็เลื่อนมาแตะบนริมฝีปากบางสวยเป็นสัญญาณว่าห้ามพูด


                “ฉันผิดจริง...แต่ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะให้เฟียสกำชับทุกคนที่นั่นไม่ให้นำเรื่องนี้ไปพูดกับพ่อของเธอ...ขอเวลาฉันจัดการเคลียร์ทุกอย่างที่นี่สักอาทิตย์สองอาทิตย์ แล้วเราจะกลับเมืองไทยเพื่อบอกเรื่องนี้กับพ่อของเธอด้วยกัน


                คำสัญญาหนักแน่นของชายหนุ่มก็ทำให้พราวฟ้ารู้สึกตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูก หญิงสาวคลี่ยิ้มทั้งน้ำตาก่อนจะเอ่ยคำขอบคุณเสียงแผ่ว


                “ขอบคุณที่เข้าใจพราวนะคะ”


                “ไม่เอาคำขอบคุณปากเปล่า” บาสเตียนว่ายิ้มๆ เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศให้กลับมาสดใสจึงได้รับค้อนวงใหญ่จากภรรยาคนสวยมาแทน แต่จนแล้วจนรอดพราวฟ้าก็ไม่ยอมหอมแก้มขอบคุณอย่างที่เขาเคยสอน คนเป็นสามีจึงจัดการสอนเธอเสียใหม่ หากบาสเตียนไม่ได้ทำเพียงหอมแก้มหรอกนะ...แน่นอนว่าเขาต้องได้มากกว่านั้น





อรุณสวัสค่ะ

หลังจากเมื่อวานลองถามนักอ่านว่าอยากให้เปิดจองมั้ย เพราะมีนักอ่านบางท่าน ( 1 คนถ้วน) ถามถึงเรื่องลายเซ็น  ปรากฎได้ผลตอบรับดีมาก (ไม่มีใครตอบเลยสักคน 5555555555555) จึงได้ข้อสรุปภายในเสี้ยวนาทีเลยว่า เดี๋ยวจะเข้าไปเซ็นที่สำนักพิมพ์ ไว้ให้คนที่อยากได้หนังสือพร้อมลายเซ็น ถ้าใครอยากได้ก็สั่งจองกับทางสำนักพิมพ์นะคะ 

น่าจะเปิดจองหน้าเว็บเร็วๆ นี้ แต่ตอนนี้ก็สามารถสั่งจองทางเฟสบุคสำนักพิมพ์ (ไลต์ออฟเลิฟ บุค) ได้แล้วนะคะ ส่วนลด 10% (มั้ง ลองไปสอบถามดูค่ะ) ฝากอุดหนุนด้วยน้าาาาา เค้าจะได้มีกำลังใจเร่งปั่นอีเวย์ 55555555 


ปล. สำหรับใครที่ไม่อยากพลาดเรื่องราวของ เวย์กัส กับ น้องพลอยลี่ กดติดตามได้ที่นี่ค่ะ 

>> ซ้อนแผนรักมาเฟีย  << จิ้มๆ 

รับประกันความแซ่บ!!! (แสบ) เพ็ช (เผ็ด) ร้อน นนนนนนนน (ร้อน อ้าว ถูกแล้ว ฮ่าๆ ห้าบาทสิบบาทเราก็เล่น) (และน่ารักตามสไตล์ ปัณฑารีย์)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

344 ความคิดเห็น

  1. #337 JuF_PeR (@juf-tom) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 08:12
    หูยยยย มีน้อยใจด้วย อยากได้เด้อ แต่ไม่ได้เข้ามาตอบ
    #337
    4
  2. #93 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 05:52
    บาส...นายไม่ยอมให้น้องเห็นหน้าเมีย..และใจคอนายจะปั๊มลูก..นายถามว่าที่แม่ของลูกยัง..ฉันจะเรียกแกว่าอะำรดี...อีพระเอกทึกทัก...
    #93
    1