สัมผัสแห่งรัก #ป๋อจ้าน

ตอนที่ 7 : อดีต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,638
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 151 ครั้ง
    20 ต.ค. 62

        10ปีที่แล้ว

 ผมขับรถกำลังจะเข้าโรงเรียน แต่ผมกับเห็นผู้ชายคนหนึ่งโดนแกล้งจากผู้ชายอีกสามคน ผมเป็นคนไม่ยุ่งกับใครแต่ทำไม ตอนนี้ผมจอดรถและเดินลงไปหาพวกเขา 

#เซียวจ้าน

"เอาหนังสือผมคืนมานะครับ เอามานะ" 

"ฮ่าๆๆๆๆ ฉันไม่คืนให้หรอกเว้ยเอาไปทิ้งดีไหมล่ะ"

"ไม่ อย่าเอาของผมไปทิ้ง ผมขอร้องให้ผมทำไรก็ได้อย่าเอาของผมไปทิ้งเลย " น้ำตาคลอ


พวกนี้ต้องการอะไรเอาหนังสือผมไปทำไม ผมไม่เคยยุ่งกับใครเลยนะทำไมต้องแกล้งผมแบบนี้ด้วย


"งั้นเอาแบบนี้ไหมคนสวย เราไปหาที่คุนกันแบบเงียบๆดีไหม" ผมมองหน้าพวกเขาคืออะไร

"ผมขอหนังสือคือเถอะนะครับ ให้ผมทำอะไรก็บอกผมตรงนี้ระครับ"   พวกเขาจะลากผมไปไหน 

"ปล่อยผมนะ จะทำอะไร ปล่อยผม "


และเหตุการณ์ที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น ผมไม่คิดว่าพวกนั้นจะทำกับผมแบบนี้ พวกเขารุมเข้ามาจะถอดเสื้อผ้าของผม ผมเอามือจับไว้ทุกทางแต่พวกเขาไม่หยุด ผมร้องขอความช่วยเหลือ แต่ก็ถูกอีกคนใช่มือปิดปากไว้ ผมน้ำตาไหลลงมาอ้อนวอนให้มีใครผ่านมาทางนี้ 


"หยุด พวกนายจะทำอะไรปล่อยเขาเดียวนี้"


ผมได้ยินเสีนงคนพูดแต่น้ำตาก็เยอะจนมองไม่เห็นหน้า แต่เสียงนั่นทำให้พวกเขาหยุดในการทำแบบนั้น "เห้ยอย่ายุ่งไม่เกี่ยวกับมึง"


พวกนั้นพูดกับคนที่มาใหม่ ผมรีบจับเสื้อผ้าที่หลุดกระดุมขาดไปแล้วผมทำได้เพียงจับเสื้อผ้าให้้ปิดเอาไว้แล้วนั่งกอดตัวเองอยู่ตรงนั้น


ผมได้ยินเสียงสู้กันผมไม่ได้มองตอนนี้อยากกลับบ้านไปหาอา ไม่่อยากอยู่ตรงนี้จนเวลาผ่านไปสักพักเหมือนไม่ได้ยินเสียงอะไร


"นายเป็นอะไรมากไหม" ผมสะดุ้งสุดตัวจากนั้นก็เงยหน้ามองเขาแต่ภาพมันเบลอมากมองไม่เห็นหน้าเขา ภาพมันเลี่อนลางมากด้วยแว่นของผมมันแตกไป ทำให้มองไม่เห็น แต่ผมรับรู้ถึงเสื้อที่เขาเอามาคุมให้ผม ผมรู้สึกอบอุ่นใจมากจนผมต้องกระชับกอดเอาไว้และตอบเขาว่า

"ผม ผมไม่เป็นอะไร. ขอบ ขอบคุณครับ" 


#อี้ป๋อ

ผมได้ยินพวกมันพูดทุกคำ และท่าทางแบบนั้นพวกมันคงคิดไม่ดีแน่นอน เด็กคนนั้นต้องแย่แน่ผมคิดในใจไม่นานพวกมันก็ลากเด็กคนนั้นเขาไปในตึกเรียนที่ไม่มีคนเดินผ่านไปมา ผมรีบวิ่งให้ทัน จนใกล้มาถึงได้ยินเสียงเด็กนั้นร้องให้ช่วย สักพักก็ได้ยินแต่เสียงพวกมันหัวเราะสะใจ จนผมเดินเข้าไปพวกมันยังไม่รู้เลย

"หยุดพวกนายจะทำอะไร ปล่อยเขาเดียวนี้"

ผมพูดออกไปแบบนั้นพวกมันจึงหยุดการลวนลามเด็กคนนั้น และหันมาพูดกับผม

"เห้ยอย่ายุ่งไม่เกี่ยวกับมึง" 

ผมอยากจะพูดต่อนะ แต่เท้าผมมันไปก่อนไงจากนั้นผมต่อยพวกมันลงไปกอง แค้นในใจมากว่าพวกมึงทำแบบนี้ได้ไง พวกชั่ว พอผมจัดการพวกมันเสร็จ

ผมเห็นเด็กคนนั้นกำลังนั่งกอดตัวเองร้องไห้

"นายเป็นอะไรมากไหม" ผมถามออกไปแต่ผมเห็นเขาสะดุ้งคงยังไม่หายตกใจ และสังเกตุเห็นเสื้อผ้าเขากระดุมขาดหมด ผมเลยเอาเสื้อตัวนอกผมใส่ให้เขา เขาเงยมองหน้าผมมันทำให้ผมสตั้นไป


เขาเป็นเด็กผู้ชายที่น่ารักมากครับ ตาโตกลมๆมองผมด้วยน้ำตาที่คลอแบบนั้น 


"ผม ผม ไม่เป็นอะไร ขอบ ขอบคุณครับ"


เขาตอบผมแค่นั้นและกอดเสื้อที่ผมคุมไว้ให้เขาอย่างหวงผมกำลังจะช่วยเขาลุกขึ้นก็ได้ยินเสียง


"อี้ป๋อมาทำอะไรตรงนี้ เฮียหาแกทั่วไปหมด"

ใช่ครับเฮียผมนี้แหละวิ่งมาตามเพราะผมมาเรียนพร้อมเฮียแต่ขับรถคนล่ะคันมา ผมมองหน้าเฮียเหมือนเฮียจะรู้ ด้วยสภาพคนตรงหน้าผมคงไม่ต้องบอกอะไร

"พาเขาไปขึ้นรถเถอะ" จากนั้นเฮียผมเดินมาจะมาช่วยพยุงเด็กคนนี้ แต่คือเด็กนั้นไม่ยอมให้ช่วยจับเขาเกาะแขนผมแน่นและร้องไห้หนักมาก 

ผมตกใจแต่ก็บอกเฮียว่า 


"เดียวผมพยุงเอง เฮียช่วยเก็บของเขาให้หน่อย"

เฮียผมไม่ได้บ่นอะไร แต่ช่วยเก็บตามที่ผมบอกจากนั้นเอาของเด็กนั้นมาใส่รถผม

"แกไปส่งเขาเสร็จโทรบอกเฮียด้วยเข้าใจไหม แกไปได้นะคนเดียว "  ผมแค่พยักหน้าเท่านั้น


#สัมผัสแห่งรัก

ตอนนี้ยาวไปหน่อย ฝากด้วยนะคะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 151 ครั้ง

68 ความคิดเห็น

  1. #68 kbrrcngkeux (@kbrrcngkeux) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 22:37

    แแล้วทำไมจำไม่ได้!!!????? สนุกมาค่ะ

    #68
    0
  2. #13 Auy_yibo (@Auy_yibo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 15:13
    ชอบเนื้อเรื่องน่ารัก
    #13
    0
  3. #12 quarry02 (@quarry02) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 16:23
    เรื่องสนุก แต่มีคำผิดหลายคำอยู่นะคะ สู้ๆจ้า
    #12
    0
  4. #2 papangsza (@papangsza) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 06:25
    น่าติตตามจ้า
    #2
    0