สัมผัสแห่งรัก #ป๋อจ้าน

ตอนที่ 15 : ปัญหา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 620
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    14 ก.ย. 62

#ฮ่องกง


     อี้เอิ้น ต้วน


 งานช่วงนี้ไม่มีอะไรมากแค่รอ ที่รักคิดแบบเสื้อผ้า คอลเลคชั่นใหม่ออกมาก็เริ่มสั่งผลิตได้เลย แต่หลานชายตัวดีนี้สิ ได้นิสัยมาจากใครกัน อยากได้อะไรต้องได้นี้ เหนื่อยใจจริงๆๆ


" อืม ว่าไงตี้แกจะให้ฉันหาให้ทำไม เขาสำคัญกับแกมากเลยเหรอ เงียบคือ หรืออยากให้ฉันสืบเรื่องแกเอง  อืม ได้เรื่องนี้ไม่เกินพรุ่งนี่เช้าเดียวอาโทรบอก"


#หวังอี้ป๋อ

ผมล่ะเหนื่อยใจกะเฮียเจียกะอาเอิ้นมาก รู้ทุกเรื่องอยู้แล้วแต่ชอบมาถามนั้นนี้ เดียวจะฟ้องซ้อไม่เชื่อค่อยดู นี้หลานรักนะ

"ชิงชิงเข้ามาหาเฮียหน่อย" 

ผมกดเรียกน้องชายเข้ามาหา ใช่ครับชิงชิงคือน้องชายของผมเอง แต่เวลางานคืองานครับแต่ถ้าอยู่กันสองคนเราจะเรียกกันเหมือนเดิม


"ครับเฮียมีอะไร" 

  " เฮียขอตารางงานของจ้านทั้งหมดและงานจ้านต้องผ่านมาทางเฮียทั้งหมดเข้าใจใช่ไหมชิงชิง"

ผมมองหน้าน้องชายแต่เขามีท่าทีกังวลเล็กน้อย

"คือแต่พี่จ้านเป็นพนักงานของอาเจียเอ๋อนะครับเฮีย อาจะไม่ว่าอะไรใช่ไหม"


"เดียวเฮียไปบอกเขาเอง ชิงชิงทำตามที่เฮียบอกนั้นแหละ" 

น้องชายผมพยักหน้าและกลับไปทำงานต่อ ส่วนผมรอแค่อาเอิ้นโทรมาเท่านั้้น ทำไมช้าแบบนี้ล่ะผมอยากรู้ ผมกำลังจะหยิบโทรศัพท์โทรหาอาเอิ้น แต่มีสายเข้าพอดี

"ครับอา ครับ อามาที่ไทยเหรอครับ ตอนนี้" ผมล่ะไม่อยากจะเชื่อบอกจะโทรมาบอกแต่กลับมาเองเลย เฮ้ยยยเหนื่อยใจ ก๊อกๆๆๆ "เข้ามา"


"อี้ป๋อเรื่องนี้ไม่ใช่เล็กแล้วนะ" ผมเริ่มงงกับคำพูดของอา


#อี้เอิ้นต้วน

 เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อสองปีที่ผ่านมา บริษัทของเด็กคนนั้นเป็นบริษัทรับออกแบบทั้งในและนอกสถานที่เป็นบริษัทที่มีชื่อในระดับหนึ่ง แต่แกอย่าลืมว่ายิ่งบริษัทมีชื่อมากเท่าไร คนที่คิดไม่ดีก็จะเจ้ามา และใช่หวังฮ่าวมันคือคู่แข่งทางการตลาดกัน มันเข้าไปตีสนิทกับอาของเด็กนั้นเพื่อให้เขาตายใจ ทำทุกอย่างให้เขาไว้ใจ เปลี่ยนการออกแบบ เปลี่ยนตารางงานทุกอย่าง ทำแบบไม่ให้อาของเด็กนั้นรู้ จนเริ่มงานน้อยลง มีข้อผิดพลาดมากขึ้นกับงานทำให้ลูกค้ายกเลิกงาน แต่อาของเด็กคนนั้นคือใจสู้มากจากที่อาสืบมา เพราะเขาต้องเลี้ยงหลานสองคนมาด้วยตัวคนเดียว แต่สุดท้ายต้องยอมขายบริษัทน้นไป และใช่อย่างที่แกคิด หวังฮ่าวมันคือคนที่ซื้อไป ทำให้อาของเด็กคนนั้นรู้ความจริงว่า ที่บริษัทเกิดปัญหาทุกอย่างเพราะ หวังฮ่าวเป็นหนอนบอนไส้ เพื่อที่จะยึดบริษัทแต่ด้วยที่ทำอะไรไม่ได้ เงินในตัวมีไม่เท่าไรและหลานอีก อาของเด็กคนนั่นจึงต้องยอมเสียบริษัทที่ตนรักให้กับมันไป 


 "แกจะทำยังไงล่ะอี้ป๋อ แต่อาบอกเลยว่าถ้าคิดจะเอาบริษัทนั่นคืนให้กับอาของเด็กนั่น ยากมากเลยนะ แกก็รู้ว่าฝั่งนั้นมันนิสัยยังไง แต่ถ้าอยากได้ อาช่วยได้นะ" 

หึหึ ผมรู้อยู่แล้วว่าอาเอิ้นนะไม่ธรรมดาถามว่าผมจะทำไงเหรอ ลองวัดกันสักตั้งไหมล่ะ หวังฮ่าว ว่าระหว่างแกกับฉันใครที่จะรู้สึกสนุกมากกว่ากัน ผมมองหน้าอาและ 

"อาครับซ้อไม่มาด้วยเหรอครับผมคิดถึง" 


"หวังอี้ป๋อแกอยากโดนดีเหรอมาบอกคิดถึงเมียฉันแบบนี้ " ผมล่ะเชื่อเลยทั้งเฮียเจียกับอาเอิ้นคือหวงอาซ้อกันมากจริงๆๆใครแตะต้องไม่ได้ กลัวเมียหวงเมียนะครับ จุดอ่อนของอากับเฮียผม 


"ไม่มีอะไรแล้วอาจะกลับแล้วนะ แต่วันหลังพาหลานสะใภ้มาเยี่ยมอาบ้างสิ อี้ป๋อ" 555555555

อะไรกันเล่าอย่ามาพูดแบบนี้สิครับอา ผมมองหน้าอาเอิ้นแล้วแบบเฮียต้องไปเล่าอะไรให้อาฟังแน่ๆ

อาหันกลับมามองหน้าผม 

"ทำไมหวงเหรอหรือว่าอ่อนไม่กล้าพามาหาอา แต่อย่าช้านะระวังใครคาบไปกินก่อนนะหวังอี้ป๋อ 5555" 


#บ้านเซียวจ้าน

 

ผมไม่กล้าที่จะคุยเรื่องนี่กับอาเจียงเลย แต่จะให้ผมทำอย่างไรดี รู้สึกอึดอัดมาก ผมเดินลงมาด้านล่างเห็นอานั่งเล่นกับอาหลิง คือไม่รู้จะเริ่มยังไงดี


"จ้านจ้านมาหาอาหน่อยลูก มีอะไรหรือเปล่ามีอะไรก็พูดมานะอย่าเก็บไว้คนเดียว" ผมคิดในใจหน้าผมบอกขนาดนั้นเลยเหรอ??

"หน้าเราไม่เคยปิดมิดหรอก มีอะไรไหนเล่าให้อาฟังได้ไหม"  ผมพยักหน้าช้าๆ


"คือผมเจอหวังฮ่าวครับอา เขาเป็นญาติกับประธานหวังด้วย ทำให้ผมรู้สึกไม่อบากทำงานกับบริษัทหวังแล้ว อาจะว่ายังไงครับถ้าผมจะลาออก" 

พูดจบผมมองหน้าอาอย่างรอคำตอบ ผมมีความรู้สึกไม่อยากทำงานรวมกับ ญาติของคนที่โกงบริษัทของอาผม ผมทำใจไม่ได้จริงๆ


"จ้านจ้าน ฟังอานะนั้นคืออดีตแล้ว และเราไม่สามารถย้อนเวลากลับมาได้ ถึงอาจะรู้สึกโกรธถ้าได้เจอกับคนนั้นอีกครั้ง แต่นั้นคือบทเรียนที่ทำให้อาเรียนรู้ว่า เราต้องระวังตัว เราต้องอย่าไว้ใจใคร จ้านเข้าใจทีาอาพูดไหม ตอนนี้เราเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ แต่เราสามารถทำให้ปัจจุบันเราดีได้ ถูกต้องไหม"     ผมได้แต่พยักหน้าและเข้าใจในสิ่งที่อาพูด


"และเรื่องในอดีตจ้านจะเอามาตัดสินประธานหวังแบบนี้ไม่ถูกนะ  ประธานหวังเขาทำไม่ได้กับเราหรือเปล่า ก็ไม่ เขาเอาเปรียบเราไม่ ก็ไม่อีกเช่นกัน จ้านทำแบบนี้ไม่สงสารประธานหวังเหรอลูก"

ผมพูดอะไรไม่ออกมันก็จริงอย่างที่อาเจียงว่า ประธานหวังเขาดีกับครอบครัวผม เข้าใจในตัวผมที่มีกฎมากมาย ถ้าผมไปทำงานกับคนอื่นพวกเขาจะเข้าใจผมเหมือนบริษัทของประธานหวังไหม ผมยังไม่หมั่นใจ  "ขอโทษครับอาที่ผมคิดสั่นไป"


"จ้านคิดได้อาก็สบายใจ" ผมยิ้มตอบอาเจียงไป อาเป็นคนที่คิดบวกมาก เข้าใจกับปัญหาไม่เคยทิ้งแต่จะคอยแก้ปัญหาให้จบไป ผมกอดอาดรากอดกันทำให้อาหลิงทำหน้างง

"กอด กอด เขาด้วยสิฮับ เขาจะกอด กอด ด้วยฮับ"

ผมอุ้มเจ้าตัวเล็กมากอดอีกคน ครอบครัวที่รีกผมและเข้าใจผมมากที่สุด 


#สัมผัสแห่งรัก

กลัวยาวไปเลยตัดจบตรงนี้ก่อน แต่หลังจากนี้กสรปะทะกัน อุ๊ป..... รอติดตามนะคะ ฝากด้วยขอบคุณทุกเม้นเลยนะคะ เรื่องแรกอาจผิดพลาดบอกเราได้นะเราพร้อมปรับปรุง ???? //ไหว้




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

62 ความคิดเห็น

  1. #57 rjisubb (@rjisubb) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 13:20
    คืออยากรู้อะซ้อ2คนเนี่ยซ้อแบมกับซ้อยองแจใช่ป่าว555เขิน
    #57
    0
  2. #9 Dark_Sheen (@freezingcold) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 18:30
    ตอนนี้เราอ่านแล้วรู้สึกติดขัดเยอะมาก ไรท์ลองปรับๆแก้ดูนะ เนื้อหาโอเคแล้ว เข้าใจ สรุปบ้านนี้หวงเมียหลงเมียกันทุกคนสินะ555555
    #9
    0