สัมผัสแห่งรัก #ป๋อจ้าน

ตอนที่ 13 : ชัดเจน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    10 ก.ย. 62

  #เซียวจ้าน


       ผมนั่งรถมากับเขา ใช่ครับรถแต่ไม่ใช่รถยนต์แต่กลับเป็นบิ๊๊กไบค์นะสิครับและแบบมันต้องกอดไง แต่ผมไม่อยากกอดไง แต่เหมือนผมโดนแกล้งเลยครับทุกคน ???? เขาขับซิ่งมากจะบ้าตาย


"คุณหวังครับ คุณจะขับไปไหนช่วยบอกผมด้วยสิครับและช่วยขับให้มันช้าหน่อยไม่ได้เหรอ ผมกล้วนะครับ"


#หวังอี้ป๋อ

ผมขำเซียวจ้านมากจริงๆ คนอะไรด่าผมตั้งแต่ขึ่นมาจนตอนนี้ยังไม่ยอมหยุดโวยวายแต่ก่อนไม่เป็นแบบนี้เงียบจนนึกว่าเป็นใบ้ไปแล้ว คนอะไรโวยวายเก่ง เขาไม่กอดผม ผมก็จะแกล้งบิดให้เร็วขึ้นดูสิจะกอดไหม หึหึ ดื้อเอ้ย ทำหน้าแบบนั้นคืดว่าน่ากลัวเหรอ น่ารักตั้งหาก 

"เดียวถึงคุณก็รู้เองแหละเกาะผมแน่นๆหน่อยผมรีบกลัวไปไม่ทันงาน"


"โอ้ยยยขับช้าๆหน่อยสิผมกล้วนะคุณหวัง อือออคนใจร้ายขับบ้าไรแบบนี้"  ผมกอดเขาแน่นมากๆให้หายใจไม่ออกตายไปเลย แต่เดียวนะถ้าเขาตายผมต้องตายด้วยสิ ไม่ได้ๆต้องไม่แน่นมาก ผมเริ่มทะเลาะกับตัวเอง


"ถึงแล้ว" ผมค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา โหหสวยมากเลยครับทะเลที่มีหาดทรายสีดำ สวยจนบรรยายไม่ถูกเลย ภาพตรงหน้าพระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า ทรายสีดำน้ำทะเลใสมาก 


#หวังอี้ป๋อ

ผมมองเขาที่ใช่สายตามองลงไปที่ทะเล รอยยิ้มแบบนี้ที่ผมอยากเห็น อยากมองเวลาเขายิ้ม หัวเราะ และมีความสุขแบบนี้ใกล้ๆ เขาจะรู้ไหมว่าผม..... ชั่งเถอะ แค่เวลานี้ตอนนี้ก็พอ


"คุณหวังครับ สวยมากเลยครับคุณจะให้ผมถ่ายภาพที่นี่ใช่ไหมครับ"  "อืม"


"คุณหวังครับผมเดินลงไปได้ไหมตอนนี่ ผมอยากถ่ายตอนนี้เลยได้ไหม" หันหน้าไปยิ้มให้กับประธานโดยไม่รู้ตัวเลยว่า รอยยิ้มแบบนี้ทำให้อีกคนรู้สึกหวั่นไหวมากแค่ไหน 

"เริ่มงานคุณได้เลย ถอดรองเท้าไว้ตรงนี้ไม่หายหรอก" 

 "ครับๆๆ แล้วคุณไปกับผมไหม"  พยักหน้า


"คุณหวังเร็วๆสิครับ น้ำเย็นมากเลยดูสิ"  ผมมองเขายิ้มหัวเราะกับน้ำทะเล ตอนนี้นายมีความสุขไหม ผมอยากถามคำถามมากมากกับเขา แต่ผมกลัวว่าถ้าผมถามเขาไป ความสุขตอนนี้ของเขาจะหายไป ความทรงจำในวันนั่นของเขามันขั่งเลวร้าย จนทำให้เขาเกิดช็อค ไม่สบายอย่างหนักแบะความทรงจำในช่วงนั่นหายไป พร้อมกับเนื่ราวของผมก็หายไปด้วยเช่นกัน ถ้าอาเจียงไม่บอกผมคงไม่ทราบ ผมคงน้อยใจมากกว่านี้ ที่เขาจำผมไม่ได้ เพราะตอนนี้คนตรงหน้าเขาคือคนที่เขาไม่รู้จัก แต่ก็ดีแล้วผมไม่อบากให้เขาจำเหตุการณ์นัันได้ 


ความทรงเก่าที่เขาจำผมไม่ได้ ไม่เป็นไรผมจะสร้างความทรงจำใหม่ให้กับเขาเอง นายจะต้องมีความสุขและนายจะมีฉันอยู่ข้างๆแบบนี้ตลอดไป ฉันจะปกป้องและดูแลนายเองนะ เซียวจ้าน


"คุณหวัง คุณหวังครับ " ผมสะดุ้งเล็กน้อยนี้ผมคิดอะไรนานเกินไปเหรอ "ครับว่าไง"


"คุณเป็นอะไรไหม หรือว่าไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าผมเรียกคุณตั่งนานแต่คุณนิ่งๆทำผมตกใจเลยนะครับ"  ผมยิ้มน้อยๆนายนี้นะยังไม่เคยเปลี่ยนไปเลยเป็นห่วงคนรอบข้างเสมอจริงๆ


"ผมไม่เป็นไรคุณถ่ายภาพได้เยอะไหม" 

ผมมองคุณหวังแต่เหมือนเขามีเนื่องให้คิดมากมาย งานเขาคงเยอะมาก เป็นถึงประธานอ่ะเนอะยังต้องพาเขามาเองอีก ต้องเหนื่อยมากแน่ๆน่าเห็นใจ ผมรีบโชว์ภาพที่ถ่ายให้เขาดู มันสวยมากเลย ????


"ผมอยากเดินไปถ่ายตรงโน้นครับ แต่ว่าคุณจะไปด้วยไหมผมกลัวรถคุณหายถ้าเราเดินไปตรงนั่นกัน"


"ไม่ต้อหวงรถผมไม่หายหรอก จอดไว้ตรงนี้แหละคุณเอาแค่กล้งไปก็พอของอย่างอื่นไว้จนี้ไม่ต้องแบกไปหรอก ไม่หายเชื่อผม" 


ผมพยักหน้าให้เขาผมรู้สึกเชื่อใจเขาเวลาเขาพูดกับผม ทำไมกันนะ อยู่กับเขาแล้วรู้สึกปลอดภัย ทั่งๆที่เขาก็หน้านิ่งๆแบบนี้ความรู้สึกผมมันแปลกๆพิกลเราเกินกันมาตรงจุดที่ผมจะถ่ายภาพ ผมกำลังจะปีนขึ้นไปตรงโขดหิน แต่แล้วสิ่งที่คาดไม่ถึงคือผมลื่น


"อ่ะ อ่ะ โอ้ย" ผมคิดว่าต้องเจ็บมากกว่านี้แน่ๆแต่ไม่เลยคนที่มารับผมคือคุณหวัง ผมมองหน้าเขาคือหน้าเขาหล่อมาก ใสมากผมจ้องลึกลงไปในตาเขาและเขาก็ไม่ได้หลบผมเลย เหมือนเวลาทุกอย่างหยุดอยู่ตรงนี้ เรามองหน้ากันอยู่แบบนั้นจนเป็นผมเองที่ต้องหลบสายตาคู่นั่นของเขา 


"คุณร้อนเหรอ ทำไมหน้าแดง หูแดงแบบนั่นล่ะ"


อีตาประธานหวัง ???????? "ผม ผม ไม่ได้เป็นอะไร ป ปล่อยมือคุณจากเอวผมได้แล้ว ผมลุกไม่ได้"


"หึ พูดติดอ่างทำไมตรับคุณเซียวจ้าน" ????

ผมรู้ว่าเขาเขินแต่ผมจะไม่ล้อเลียนเขาหรอกนะ วันนี้แค่นี้ก่อนเดียวไก่ตื่นหมด น่ารักขึ้นทุกวันที่เจอกันเลยนะ เซียวจ้าน 

"ผมถ่ายแค่นี้ได้ไหม ผมถ่ายทุกมุมแล้วนะครับคุณโอเคไหม" ผมให้คุณหวังดูภาพที่ถ่ายและอธิบายให้เขาฟัง แต่เดียวนะผมเงยหน้าขึ้นมาเขาไม่ได้มองภาพแต่ตอนนี้เขามองหน้าผมอยู่ 


"ภ ภาพโอเคไหมคุณหวัง ด ดูภาพสิครับ"  "อืม"

เขาตอบผมแค่นั่น "งั้นเรากลับกัยเลยไหมครับผมต้องไปเอารถอีก"

"เรายังกลับไม่ได้ ต้องค้างที่นี้คืนนี้ผมบอกอาคุณแล้วว่าเรามีงานนอกสถานที่และต้องค้างคืนกันด้วย"

ผมมองเขาพูด อ้างปากจะถามคืออะไรต้ค้างเสื้อผ้าก็ไม่มีตะทำไง ผมกำลังจะถาม. แต่เขากับพูดแทรกมาว่า "ชุดคุณผมเตรียมมาไว้ให้แล้วเราไปกันเถอะ"


#สัมผัสแห่งรัก

แบบนี้ก็ได้เหรอป๋อตี้ จะพาจ้านจ้านมาค้างแบบนี้ไม่ได้นะ แม่หวงนะ อิอิ แล้วยังไงต่อดีล่ะสองคนนี้จะทำ.....

ฝากด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

61 ความคิดเห็น