(e-book+เปิดให้อ่านถึง 20กพ64) Fierce Set : พยัคฆ์

ตอนที่ 1 : (up 100%) พยัคฆ์ของเกี๊ยว : 00

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,597
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    31 ส.ค. 63


 

 


 

 

EPISODE 00

 


 


 


 

ฟูววว

 

ควันบุหรี่สีขาวขุ่นที่ค่อยๆ กระจายตัวหายไปกับอากาศมันทำให้ผมคนนี้เหม่อมองมันไปด้วยความรู้สึกหลงใหล รูปร่างของควันที่ลอยออกไปนั้นมันไม่เคยมีรูปร่างที่ซ้ำกันเลยสักครั้ง เพราะแบบนั้นมันเลยทำให้ผมคนนี้รู้สึกว่าอะไรแบบนี้มันดูน่าหลงใหล อะไรที่คาดเดาไม่ได้ มันน่าหลงใหลสำหรับผม

 

ฟูววว

 

ผมพ่นควันบุหรี่ออกจากปากอีกครั้งก่อนที่จะเงยหน้าเหม่อมองวันพวกนั้นพร้อมกับปล่อยให้จิตใจของตัวเองล่องลอยไปตามควันบุหรี่พวกนั้น ตอนนี้ผมยืนสูบบุหรี่คนเดียวที่หน้าร้านเหล้าแห่งหนึ่ง ซึ่งวันนี้เป็นวันเกิดของไอ้พวกแฝดเสี่ยป๋าเพื่อนสนิทในกลุ่มของผม มันเลยทำให้ผมพาตัวเองมาอยู่ที่ร้านเหล้าอย่างที่เห็นนี่แหละ

 

แต่ก่อนหน้านี้ผมไม่ได้ยืนสูบบุหรี่คนเดียวแบบนี้หรอก แต่มีไอ้พายุเพื่อนสนิทอีกคนของผมยืนสูบอยู่ด้วย แต่ตอนนี้มันหนีกลับไปแล้ว ด้วยเหตุผลไร้สาระว่า ‘เมียกูบอกให้กูฝันดี กูเลยต้องรีบกลับไปนอน’ นั่นแหละคือเหตุผลที่ทำให้ไอ้พายุคนนั้นหนีกลับไปอย่างที่เห็น ซึ่งเพื่อนคนอื่นๆ ก็รู้กันอยู่แล้วว่าไอ้พายุมันจะหนีกลับ แต่ก็ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากห้ามมันสักคน เพราะคนอย่างไอ้พายุถ้าได้พูดอะไรออกมาแล้วมันก็จะทำตามสิ่งที่มันพูดทันที อย่างเมื่อกี้ที่มันบอกว่าจะกลับมันก็กลับจริงๆ และไม่มีใครห้ามคนอย่างมันได้เลยสักคน

 

หึ ลองห้ามมันดูสิ คงได้เจ็บตัวกันไปข้างล่ะ ก็ลูกมาเฟียนี่นาใครจะกล้าไปทำอะไรกับคนอย่างมัน ตอนนี้ผมเลยต้องมายืนสูบบุหรี่คนเดียวอย่างที่เห็นนี่แหละ ซึ่งจริงๆ แล้วร้านเหล้าพวกผมกำลังนั่งดื่มกันอยู่มันเป็นร้านแบบเปิดโล่ง จะสูบบุหรี่ข้างในร้านก็ไม่มีใครว่า แต่เพราะว่าเดย์ สมาชิกผู้หญิงเพียงคนเดียวในกลุ่มเพื่อนสนิทของพวกผมเป็นคนไม่ค่อยชอบกลิ่นบุหรี่สักเท่าไหร่ เรื่องนั้นพวกผมรู้ดี เลยต้องเลี่ยงออกมาสูบข้างนอกอย่างที่เห็นนี่แหละ

 

เหล้า บุหรี่ และผู้หญิง เป็นสิ่งที่มาควบคู่กัน ของพวกนี้ถือว่าเป็นสิ่งที่คนอย่างผมขาดไม่ค่อยได้ ถือว่าเป็นสิ่งที่อยู่ควบคู่กับผมคนนี้มานานแล้ว ถ้าขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไปก็คงไม่ได้ เพราะชีวิตวัยรุ่นมันเป็นช่วงที่ต้องสนุกกับชีวิตให้มากที่สุด และผมก็กำลังสนุกกับการใช้ชีวิตของตัวเองอยู่ ถึงสีหน้าของผมตอนนี้มันจะไม่ได้ฉายความสนุกออกมาให้เห็นก็เถอะ แต่จริงๆ ผมกำลังสนุกอยู่

 

ฟูววว

 

ผมพ่นควันบุหรี่ออกจากปากของตัวเองอีกครั้ง แล้วเหม่อมองควันบุหรี่พวกนั้นไปด้วยสายตาเหม่อลอยอีกครั้ง จริงๆ แล้วชีวิตช่วงนี้ของผมมันก็สนุกอย่างที่ผมบอกไปก่อนหน้านี้นั่นแหละ แต่บังเอิญว่าผมมันเป็นคนประเภทที่เบื่อง่ายซะด้วยสิ ทำอะไรเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมาได้ไม่นานหรอก อย่างเช่นเรื่องผู้หญิง ที่ผมค่อนข้างเปลี่ยนผู้หญิงแทบไม่เคยจะซ้ำหน้า ผมไม่เคยกับใครเป็นแฟนเลยตั้งแต่เกิดมา ส่วนมากแค่คุยเล่นๆ เพื่อหวังเรื่องอย่างว่าเท่านั้นแหละ ส่วนเรื่องความรักอะไรพวกนั้น ไม่ใช่ว่าผมจะด้านชาอะไรขนาดนั้น ผมมีความรัก แต่เป็นความรักที่ผมมีให้ครอบครัวของผมต่างหาก ส่วนความรักที่มีต่อผู้หญิง ผมยังหาคนที่ผมรู้สึกอยากจะรักจริงๆ ไม่ได้ว่ะ ผมเลยต้องเล่นสนุกไปวันๆ อย่างที่เห็นนั่นแหละ

 

แต่ในขณะที่ผมยืนสูบบุหรี่คนเดียวอยู่นั้น ก็มีสายตาของพวกผู้หญิงที่เดินเข้าร้านเหล้าแห่งนี้มองมาที่ผมอยู่ตลอด เรียกได้ว่าแทบจะทุกคนที่เดินผ่านผมก็จำเป็นที่ต้องมองมาที่ผมด้วยความสนใจ พวกผู้ชายมองผมมาด้วยสายตาชื่นชม ส่วนพวกผู้หญิงก็มองผมมาด้วยสายตาหลงใหลและมองเหมือนกำลังให้ท่าผมอยู่

 

จริงๆ แล้วผมไม่ใช่คนที่หลงตัวเองอะไรหรอกนะ แต่เพราะผมรู้ว่าหน้าตาของตัวเองเป็นยังไงดี ก็พ่อแม่ผมสวยหล่อขนาดนั้น ผมจะออกมาขี้เหร่ก็ยังไงๆ อยู่ ใช่ ผมยอมรับว่าตัวเองหน้าตาดี ถ้าผมหน้าตาไม่ดีพวกผู้หญิงพวกนั้นคงไม่มองผมมาด้วยสายตาเหมือนจะอ่อยแบบนั้นหรอกจริงไหม

 

แต่ในตอนนั้นเองสายตาของผมที่กำลังเหม่อมองควันบุหรี่ด้วยความหลงใหลอยู่นั้นมันก็ดันไปบังเอิญเหลือบไปเห็นคนคนหนึ่งเข้า เป็นผู้หญิง หน้าตาจัดได้ว่าดี ผมไม่รู้จักเธอหรอก แต่เหมือนผมจะเคยเจอมาแล้วครั้งหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้ น่าจะสอง สามวันก่อนได้มั้ง ก็ไม่คิดว่าจะจำได้หรอก แต่พอเห็นหน้าอีกครั้งมันก็ดันจำได้ขึ้นมาเอง

 

แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้เธอคนนั้นมีท่าทางลุกลี้ลุกลนยังไงชอบกล เหมือนกำลังหนีอะไรบางอย่างมา ผมก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะสนใจอะไรเธอหรอก แต่มันเป็นจังหวะก่อนที่ผมจะละสายตาไปจากเธอคนนั้นเข้าพอดี เธอคนนั้นก็ดันเลื่อนสายตามาสบตากับผมเข้าด้วยความบังเอิญ ดูจากสีหน้าของเธอหลังจากที่หันมาเห็นผมยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงนี้แล้วเหมือนเธอจะจำผมได้เช่นเดียวกัน เพราะไม่อย่างนั้นเธอคงไม่เดินเข้ามาหาผม แล้วมายืนอยู่ตรงหน้าผมแบบนี้หรอก

 

ผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่ตัวเล็กมาก เล็กกว่าผมมากเลยทีเดียว สูงถึงแค่ระดับไหล่ของผมเลยมั้ง มันเลยทำให้ผมต้องหลุบตาลงไปมองหน้าเธอ ซึ่งตอนนี้เธอเองก็กำลังมองหน้าผมอยู่เช่นเดียวกัน หืม อะไรวะ จู่ๆ ก็เดินมาหยุดอยู่ตรงนี้ หรือเธอจะเข้ามาให้ท่าผมเหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆ

 

“ช่วยฉันด้วย”

 

หืม ช่วย ทำไมต้องช่วยด้วยวะ เราไม่ได้รู้จักกันถึงขั้นที่จะมาขอความช่วยเหลือกันง่ายๆ แบบนี้ เราสองคนเรียกได้ว่าเป็นคนแปลกหน้าของกันและกันเลยก็ว่าได้ แต่ท่าทางที่ดูเหมือนร้อนรนของเธอทำให้คิ้วของผมขมวดเข้าหากันจนเป็นผมทันที ก่อนที่ผมจะเห็นว่าเธอหันกลับไปมองทางด้านหลังอยู่บ่อยๆ มันเลยทำให้ผมลากสายตามองสิ่งที่เธอกำลังมองอยู่ทันที ก็เห็นว่ามีผู้ชายคนนั้นกำลังเดินตรงมาทางนี้ด้วยสีหน้าที่มีหงุดหงิดฉายให้เห็นอย่างชัดเจนอยู่ และมันก็ทวีความหงุดหงิดขึ้นมากกว่าเดิมเมื่อผู้ชายคนนั้นเหลือบมาสบตาเข้ากับผมในขณะที่มันกำลังเดินเข้ามาใกล้จุดที่พวกผมยืนกันอยู่เรื่อยๆ

 

หืม ที่เธอมาขอให้ผมช่วยนี่หมายความว่ายังไงวะ ดูเหมือนว่าเธอกับผู้ชายคนนั้นน่าจะรู้จักกันไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมเธอคนนี้ถึงได้ทำตัวเหมือนกำลังหนีผู้ชายคนคนนั้นมาแบบนั้น ไอ้หมอนั่นหน้าตาก็ไม่ได้แย่ ไม่สิ เข้าข่ายพวกหน้าตาดีเลยล่ะ ไม่น่าจะใช่คนร้าย หรือเป็นแฟนของเธอ คู่รักทะเลาะกันอย่างนั้นเหรอ ทะเลาะแล้วมาดึงเอาผมเข้าไปยุ่งด้วยนี่นะ ให้ตายสิ ตอนนี้ผมไม่มีอารมณ์อยากที่จะมีเรื่องกับใครหรอกนะ

 

“คุณ ได้โปรดช่วยฉันด้วย”

 

หมับ!

 

ครั้งนี้เธอไม่ได้เปล่งเสียงร้องขอผมมาแค่นั้น แต่เธอกำลังใช้มือของเธอจับเข้าที่แขนของผมอยู่

 

“ทำไมฉันต้องช่วยเธอ”

 

ผมเอ่ยถามเธอไปเสียงเรียบแล้วยกแขนที่ไม่ได้ถูกเธอคนนี้จับอยู่ซึ่งเป็นแขนข้างที่ผมยังคีบบุหรี่ที่ผมยังสูบยังไม่หมดมวนขึ้นมาสูบด้วยท่าทางเรียบนิ่ง เหมือนไม่ได้สนใจกับท่าทีที่ดูเหมือนจะร้อนรนของเธอคนนี้เลยสักนิด มันไม่ใช่เรื่องที่ผมต้องยุ่งด้วย ทำไมผมต้องมันด้วยล่ะ

 

“ฉันจ้างคุณก็ได้ ช่วยทำตัวเป็นแฟนฉันแค่ไม่กี่นาทีหน่อยได้ไหม”

 

แฟน? จ้าง? ทำไปทำไมวะ

 

“แค่ไม่กี่นาที ได้โปรด ช่วยไล่ผู้ชายคนนั้นไปจากฉันให้ที เขาตามตื๊อฉันมาสักพักแล้ว ขอร้องล่ะ ช่วยฉันหน่อยนะ คุณอยากได้เท่าไหร่ฉันยอมจ่าย”

 

อ่า นึกว่าแฟนซะอีก แล้วทำไมถึงได้ทำท่าทีเหมือนหวงเธอคนนี้ขนานนั้นด้วยวะ ตามตื๊ออย่างนั้นเหรอ หึ ไอ้กระจอก ผู้หญิงไม่เล่นด้วยแบบนี้แล้วจะตามราวีไม่เลิก มันดูน่าสมเพชเกินไปไหม

 

“ฉันค่าตัวแพงนะ”

 

ในเมื่อเธอจะจ้างผมให้เป็นแฟนเธอทั้งที ค่าตัวผมมันค่อนข้างแพงซะด้วยสิ เธอจะจ่ายไหวอย่างนั้นเหรอ หญิงที่ท่าทางนุ่มนิ่มเหมือนลูกคุณหนูคนนี้จะจ่ายผมไหวจริงๆ อย่างนั้นเหรอ

 

“ไม่เป็นไร ฉันยอมจ่าย แค่คุณช่วยไล่เขาไปจากฉันได้ก็พอ”

 

หืม ไม่คิดว่าตัวเล็กแค่นี้จะใจกล้ามากแบบนี้ ผมคงมองเธอแค่ภายนอกแบบนี้ไม่ได้แล้วสินะ

 

“ก็ได้ ฉันจะช่วยเธอ”

 

ผมตอบเธอไปแล้วนั่นเลยทำให้เธอคนนั้นยิ้มออกมาได้ทันที แต่เชื่อเถอะ รอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้าของเธอตอนนี้มันทำให้ผมยกยิ้มที่มุมปากขึ้นมาอย่างเจ้าเล่ห์ทันที

 

“แล้วเธอชื่ออะไร ฉันพยัคฆ์”

 

“เกี๊ยว ฉันชื่อเกี๊ยว”

 

“เอาล่ะ เราควรสวมบทบาทเป็นแฟนกันได้แล้ว”

 

“คุณจะทำอะไรอย่างนั้นเหรอ”

 

ในเมื่อผมถูกจ้างวานให้เป็นแฟนเธอไปแล้ว ผมก็ต้องทำสิ่งที่คู่รักคนอื่นๆ เขาทำกัน ด้วยความคิดนั้นทำให้ผมโยนบุหรี่ที่ผมสูบไปได้เพียงแค่ครึ่งมวนทิ้งลงบนพื้นทันทีก่อนที่จะใช้บี้มันจนแหลกละเอียดแล้วจัดการเอื้อมมือไปดึงเธอคนนั้นให้เข้ามาอยู่ในการเกาะกุมของผม

 

“คุณจะทำอะไรอย่างนั้นเหรอ”

 

“เล่นบทคู่รักกันยังไงล่ะ”

 

“อ่ะ!”

 

เสียงของเธอเงียบลงไปทันทีเมื่อริมฝีปากของผมประกบเข้ากับริมฝีปากของเธอ ใช่ ตอนนี้ผมกำลังจูบเธออยู่ แต่จะเรียกว่าจูบก็คงไม่ได้มันเป็นแค่การแตะริมฝีปากกันเฉยๆ ไม่ได้บุกรุกหรือว่าทำอะไรที่ลึกซึ้งไปมากกว่านี้ แต่มันก็สามารถทำให้ร่างกายนุ่มนิ่มที่อยู่ในการเกาะกุมของผมตอนนี้ตัวแข็งทื่อไปได้ทันที

 

และมันก็เป็นจังหวะเดียวกันที่ไอ้ผู้ชายคนนั้นที่เธอเดินหนีมาเมื่อกี้เดินมาถึงที่ที่พวกเรายืนอยู่พอดี และภาพเหตุการณ์ที่ผมกำลังจัดฉากอยู่ตอนนี้มันก็ทำให้ไอ้คนคนนั้นยื่นนิ่งไปทันที ผมเลยเหลือบสายตาขึ้นไปมองไอ้ผู้ชายคนนั้นในขณะที่ผมกำลังประกบริมฝีปากของเธอคนนี้อยู่ด้วยสายตาเรียบนิ่ง แต่แฝงไปด้วยความท้าทายอยู่ และใช่ ทันทีที่ไอ้หมอนั่นเห็นว่าผมกำลังมองมันอยู่มันก็มีปฏิกิริยาขึ้นมาทันที อ่า ดูเหมือนว่าผมจะทำให้ใครบางคนโกรธเข้าซะแล้วสิ


 


 


 


 


 


 

[โปรดติดตามตอนต่อไป]

วูวววววว เปิดเรื่องมาอีพี่พยัคฆ์ก็ฟาดเลยจ้าาาา

แกไปจูบน้องทำไมมม น้องแค่ให้แกแกล้งเล่นเป็นแฟน

จ้างร้อยเล่นล้านแหละ

ฝากเรื่องนี้ไว้อีกเรื่องเน้อ

เม้นๆบอกด้วยนะคะว่าชอบกันไหมเอ่ย รออ่านเม้นนะงับ

หนึ่งคอมเม้นเท่ากับหนึ่งกำลังใจเน้ออออ

 

error loaded


 

 

 

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

339 ความคิดเห็น

  1. #1 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 23:28

    เนียนมากก

    #1
    0