(E-book) BAIT #TEVA เทวาล่าเหยือ (เทวากินเด็ก)

ตอนที่ 9 : BAIT TEVA #เทวากินเด็ก : 08

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,853
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    29 ม.ค. 61


เทวากินเด็ก

08 

ผมยืนมองร่างเล็กของผู้หญิงคนหนึ่งที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าของหัวใจของผมที่กำลังลงมาจากรถของผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่งที่ผมไม่เคยที่จะรู้จักมันมาก่อน ไอ้คนนั้นผมเคยเห็นมันมาคุยกับคนของผมครั้งหนึ่งเมื่อวานและมันก็สร้างความไม่พอใจให้แก่ผมเป็นอย่างมาก แต่ผมก็เลิกที่จะใจอ่อนยอมปล่อยให้มันลอยหน้าลอยตาแบบนี้ต่อไป

แต่วันนี้ที่ผมต้องมายืนมองแบบนี้ก็เป็นเพราะว่าผมถูกห้ามไม่ให้ไปรับเธอคนนั้นที่คอนโดของพี่ชายเธอแต่ผมไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงห้ามผมแบบนั้น แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าทำไม ก็เพราะว่าเธอจะได้มากับไอ้ผู้ชายคนนั้นยังไงละ

และคนที่ผมกำลังพูดถึงอยู่นั่นก็คือ อัญชัน แฟนเด็กคนน่ารักของผมเองและผม เซน ผู้ชายธรรมดาๆที่ไม่ได้มีดีอะไรเลยแต่เป็นคนที่รักอัญชันสุดหัวใจ อัญชันกับผมไม่มีอะไรที่เหมือนกันซักอย่างไม่ว่าจะทั้งนิสัยและความชอบส่วนตัว แต่ในเมื่อผมรักไปแล้วผมคนนี้ก็ไม่สนอะไรมันแล้วทั้งนั้น

“พี่เซน”

ทันทีที่เธอเดินเข้ามาหาผมได้เธอก็ทำหน้าจ๋อยใส่ผมทันทีเหมือนกับรู้ว่าตอนนี้ผมกำลังอยู่ในอารมณ์ไหนกันแน่ เด็กคนน่ากลัวก็ตรงนี้แหละ เห็นตัวเล็กๆแบบนี้นะบอกเลยว่าร้ายใช่ย่อยเลยละ เพราะขนาดเพื่อนผมที่รู้จักกันมานานหลายปีก็ไม่สามารถที่จะเดาอารมณ์ของผมได้ แต่เธอคนนี้สามารได้เดาอารมณ์ของผมได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ และเธอก็เป็นคนที่สร้างรอยยิ้มให้กับผมได้เช่นเดียวกัน แต่ตอนนี้ผมมีเรื่องต้องเคลียร์กับเธอได้รู้เรื่องก่อน ไม่อย่างนั้นผมคงได้หงุดหงิดแบบนี้ทั้งวันแน่

และผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าโหดที่สุดในมหาลัยอย่างผมมาหงุดหงิดแบบนี้มันคงไม่ใช่เรื่องดีสำหรับคนที่อยู่ในมหาลัยนี้ซักเท่าไหร่

“ทำไมมากับมันได้”

ผมเอ่ยถามขึ้นมาเสียงเรียบแล้วจ้องไปที่ใบหน้าที่สวนหน้ารักของอัญชันด้วยสายตาเรียบนิ่ง

“เอ่อ...พอดีพี่เทวาให้พี่เมืองเหนือมาส่งอัญค่ะ”

ไอ้เทวาอีกแล้ว ผมอยากรู้จริงๆว่ามันเป็นพี่ชายแบบไหนกันวะ ถึงได้เจ้ากี้เจ้าการแบบนี้ แถมมันยังทำตัวหวงน้องสาวผิดปกติอีก ถึงผมจะยังไม่เคยไปเจอหน้าของมันซักครั้งแต่ทุกครั้งที่ผมได้ยินชื่อมันผมก็รู้สึกเกลียดขี้หน้ามันขึ้นมาทันที ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสาเหตุอะไร

“พี่เทวาไม่ยอมให้อัญมามหาลัยเอง”

“อย่าเชื่อมันให้มาก”

ใช่ว่าเป็นพี่แล้วจะถูกเสมอไป ไอ้พี่เผด็จการแบบนั้น ผมอยากจะเจอหน้ามันจริงๆ

“เป็นไร ถึงทำหน้าแบบนั้น”

ผมเอ่ยถามแล้วเดินเข้าไปชิดร่างของอัญชันเพื่อที่จะได้มองหน้าของเธอใกล้ๆได้อย่างเต็มตา อัญชันเป็นคนที่สวยและน่ารักไปในคราวเดียวกัน และความสวยของเธอมันทำให้ผมเป็นบ้าได้มากจนถึงทุกวันนี้ ก็เพราะว่าเวลาไปไหนมาไหนพวกผู้ชายทั้งหลายแหล่มันเอาแต่จ้องแฟนผมด้วยสายตาโลมเลียยังไงละ นี่ขนาดมีผมไปด้วยตลอดเวลานะยังถูกมองด้วยสายตาแบบนั้นเลย ผมถึงได้ไม่ยอมให้เธอได้ไปไหนมาไหนคนเดียวอย่างที่ทำทุกวันนี้ยังไง

“คือ..พี่เซน อัญ..มีเรื่องจะบอกค่ะ”

เรื่องอะไรทำไมต้องทำหน้าแบบนั้นด้วย ผมไม่ชอบเลยที่เธอต้องทำหน้าตาเหมือนไม่สบายใจแบบนี้ออกมาให้เห็น ใบหนหน้าแบบนี้มันเหมาะกับรอยยิ้มต่างหากละ

“...”

ผมเงียบแล้วมองหน้าเธอนิ่งๆเพื่อรอคำพูดประโยคต่อมาว่าเธอจะเอ่ยอะไรออกมาให้ผมได้ยิน

“คือช่วงนี้ อัญว่าพี่เซนกับอัญควรต้องอยู่ห่างกันซักพัก”

ทันทีที่ผมได้ยินสิ่งที่อัญชันเอ่ยออกมาเมื่อกี้ผมก็รู้สึกโกรธขึ้นมาทันที เพราะจู่ๆเธอก็มาบอกผมแบบนี้คิดว่าผมจะโอเคเหรอ เราสองคนไม่ได้มีปัญหาอะไรกันเลยและอีกอย่างผมก็ไม่ได้มีเรื่องนอกใจอะไรตามที่คู่อื่นๆเขาเป็นกันเลยแล้วนี่ทำไมผมต้องห่างกับเธอด้วยวะ ไม่เข้าใจ

“คิดดีแล้วเหรอพูดออกมาแบบนั้น”

ผมเอ่ยถามแล้วเอื้อมมือของผมไปจับไหล่ของอัญชันไว้เพื่อให้เอเงยหน้าขึ้นมาเผชิญหน้ากับผมตรงๆไม่ใช่มายืนหลบสายตาผมแบบนี้

“ที่พูดมานี่ออกจากใจจริงๆใช่ไหม”

ผมเอ่ยถามต่อแล้วอัญชันก็มองมาที่ผมด้วยสายตาสั่นเครือ

“ใครบังคับมา”

ที่ถามไปแบบนั้นก็เป็นเพราะว่าสีหน้าของอัญชันตอนนี้มันไม่ได้ดูว่าอยากจะห่างจากผมเลยซักนิด ที่เธอต้องมาทำอะไรแบบนี้ผมรู้ว่าเธอต้องมีเหตุผล เราคบกันมาเกือบปีมีอะไรบ้างที่ผมไม่รู้เกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้บ้าง

“บอกมาอัญ อย่าให้ต้องโมโหไปมากกว่านี้”

ผมเอ่ยอีกครั้งพรอ้มกับบีบมือของตัวเองที่จับอยู่บนไหล่ของเธอเมื่อกี้ให้แน่นขึ้นกว่าเดิม เพื่อที่จะสื่อให้เธอรู้ว่าถ้าเธอไม่ตอบคำถามของผมตอนนี้ผมจะโมโหขึ้นมาจริงๆ แต่ผมไม่ได้คิดที่จะทำร้ายร่างกายของอัญชันหรอก ผมรักของผมมากขนาดนี้คิดว่าผมทำร้ายคนรักของตัวเองได้ลงคอเหรอ ไม่มีทาง

“คือพี่เทวา รู้เรื่องที่อัญคบกับพี่เซนแล้วค่ะ”

“รู้แล้วไง ก็ดีซิ มีปัญหาอะไร”

ผมเอ่ยถามเพราะนี่คือสิ่งที่ผมปรารถนาให้เกิดมากที่สุดเพราะผมไม่อยากจะไปรับไปส่งอัญชันแบบหลบๆซ่อนๆเพรากลัวว่าคนในครอบครัวเธอจะรู้เพราะอัญชันยังดูเหมือนจะเด็กมากสำหรับเรื่องพวกนี้ แต่ผมรักไปแล้วให้ทำไงได้วะ

“พี่เทวาอยากให้อัญกับพี่เซนเลิกคบกัน ถ้าอัญไม่ยอมทำตามเรื่องนี้จะถึงหูคุณแม่แน่ อัญไม่อยากให้คุณแม่รู้ อัญจะทำยังไงดีคะพี่เซน”

ไอ้พี่ชายนี่มันเป็นคนยังไงกันแน่วะ ถึงได้คิดที่จะทำอะไรแบบนั้นกับน้องสาวของตัวเองได้ แต่ผมก็เข้าใจที่อัญบอกผมมานะเพราะผมรู้ดีว่าเด็กดีที่อยู่ในกฎระเบียบของบ้านอย่างเธอไม่กล้าที่จะฝืนคำสั่งของผู้ใหญ่ได้ และผมก็เคยได้ยินมาว่าอัญชันเธอเกรงใจแม่ของเธอเป็นอย่างมากเลยไม่อยากให้ท่านได้เสียใจ อันนี้ผมเข้าใจ แต่ผมว่ามันมีวิธีที่ผมกับอัญชันจะคบกันโดยไม่ให้แม่ของเธอรู้นั่นก็คือ ผมต้องไปเจรจากับไอ้พี่ชายของเธอนั่นตัวต่อตัว

“เดี๋ยวพี่จะไปคุยกับมันเอง”

“ไม่ได้นะคะ ตอนนี้พี่เทวายังโกรธอัญอยู่ รออีกหน่อยได้ไหมคะ อัญจะไปพูดให้พี่เทวาใจอ่อนเอง”

แล้วผมต้องทำยังไงวะ อันนี้ก็ไม่ได้อันนู้นก็ไม่ได้ ไอ้พี่ชายแม่งเรื่องมากชะมัด นี่ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นพี่ชายของอัญชันนะ ป่านนี้ผมคงไปกระทืบมันถึงห้องแน่ เรื่องมากชะมัดเลย

“แล้วต้องทำไง”

ผมเอ่ยถามอัญชันกลับไป

“ช่วงนี้พี่เซนก็ไม่ต้องไปรับไปส่งอัญก็แล้วกัน แต่เราก็เจอกันได้ที่มหาลัย อัญอยากให้พี่เทวาไว้ใจพี่เซนมากกว่านี้ถ้าพี่เทวาใจอ่อนแล้วอัญรับรองว่าพี่เทวาต้องชอบพี่เซนเหมือนที่อัญชอบพี่แน่ๆ”

ผู้หญิงคนนี้ ผมว่าเธอเกิดมาเพื่อฆ่าผู้ชายจริงๆ นี่ขนาดผมเป็นคนที่ได้ชื่อว่าใจแข็งที่สุดเลยนะยังพ่ายแพ้ต่อลูกอ้อนของเธอเลย แถมยังมาพูดจาน่ารักๆแบบนี้ไม่คิดหรือไงกันว่าผมคนนี้จะหลงจนโงหัวไม่ขึ้นบ้างหรือไงกัน

“งั้นเหรอ”

“ค่ะ รอหน่อยนะคะพี่เซน”

เธอเอ่ยแล้วส่งยิ้มหวานน่ารักมาให้ผม ผมเลยยิ้มตอบกลับไปบางๆที่มุมปาก ก่อนที่เอื้อมมือที่จับไหล่ของเธอเมื่อกี้มาขยี้หัวเธอเบาๆด้วยความเอ็นดู และการกระทำของผมที่ทำไปด้วยความอ่อนโยนเมื่อกี้ก็ตกเป็นเป้าสายตาของผมคนรอบข้างไม่น้อย เพราะในมหาลัยนี้ผมเป็นคนที่ค่อนข้างมีคนรู้จักมากไม่ว่าจะทำอะไรหรืออยู่ที่ไหนก็มักมีคนเห็นอยู่ตลอดเวลาและในตอนนี้ก็เช่นกัน

“ไปกัน จะไปส่งที่ห้องเรียน”

ผมเอ่ยจบก็ใช้มือข้างหนึ่งกุมมือเล็กๆของอัญชันไว้แล้วเดินนำพาเธอไปที่ห้องเรียนของเธอทันทีซึ่งมันเป็นสิ่งที่ผมทำแบบนี้อยู่แทบทุกวัน ที่ผมต้องทำแบนี้ก็เพราะว่าเวลาที่อัญชันไปไหนมาไหนเธอมักจะถูกพวกผู้ชายมองและจ้องจะเข้าจีบตลอดเวลา ผมเลยต้องเดินมาคุมอย่างที่เห็น เพราะนี่เป็นคนของผม ผมไม่ชอบให้ใครมายุ่งด้วยหรอก ผมเองก็พึ่งรู้เหมือนกันว่าตัวเองเป็นคนที่ขี้หึงได้มากถึงขนาดนี้

“ขอบคุณค่ะ”

อัญชันหันมามองหน้าแล้วเอ่ยกับผมอีกครั้งหลังจากที่พวกเราสองคนเดินมาถึงห้องเรียนของเธอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“อืม เดี๋ยวตอนเที่ยงมารับไปกินข้าว”

“ค่ะ”

ผมเอ่ยเพียงแค่นั้นก่อนที่จะก้มลงไปหอมแก้มของอัญชันด้วยท่าทางรักใคร่ และมันก็ทำให้คนตัวเล็กที่ผมหอมแก้มไปเมื่อกี้หน้าแดงขึ้นมาอย่างน่าเอ็นดู เพราะผมเป็นคนที่ไม่ค่อยแสดงออกว่ารักกับเธอมากเหมือนคนอื่น แต่สิ่งที่ผมทำกับเธอมันถูกกลั่นกรองออกมาจากใจทั้งสิ้น นานๆครั้เราถึงจะทำอะไรแบบนี้เหมือนคู่อื่นเขาบ้าง

“พี่เซน ทำอะไรเนี้ย อายคนอื่นบ้าง”

อัญชันทำเสียงดุๆขึ้นมาก่อนที่จะยกมือขึ้นมาจับแก้มของตัวเองไว้พร้อมกับมองซ้ายมองขวาว่ามีคนอื่นมองพวกเราอยู่หรือเปล่า แต่ไม่ต้องห่วงเพราะไม่ว่าพวกเราจะทำอะไรก็ตกเป็นเป้าสายตาอยู่แล้ว และที่ผมทำแบบนั้นไปก็เพื่อที่จะประกาศให้ตัวผู้ตัวอื่นมันได้รู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นของผมคนเดียวเท่านั้น คนอื่นไม่มีสิทธิ

“อายทำไม คนเขารักกันก็ต้องแสดงความรักให้กันเป็นเรื่องธรรมดาสิ”

ผมตอบออกมาด้วยสีหน้านิ่งๆแต่ใครจะไปรู้ว่าข้างในใจผมคนนี้มันรู้สึกมีความสุขมากแค่ไหน

“พี่เซนบ้า อัญไม่รู้ด้วยแล้ว ไปเรียนนะคะ”

“หึ อืม”

พอผมเอ่ยเสร็จเธอก็วิ่งหายเข้าไปห้องเรียนทันที ผมมองตามหลังอัญชันไปด้วยความเอ็นดูจนเธอหายลับตาไปผมจึงค่อยเดินออกมา

หลายวันต่อมา

อัญชัน Talk

หลายวันมานี้พี่เทวาก็จะดูตึงๆกับฉันอยู่บ้าง แต่ก็ยอมพูดกับฉันอยู่หน่อยๆ แต่ฉันก็รู้สึกอึดอักเหมือนกันที่ฉันต้องมาอยู่กับพี่ชายในสถานการณ์แบบนี้ ถ้าให้เลือกได้ฉันคิดว่าฉันน่าจะบอกพี่เทวาให้รู้เรื่องตั้งแต่เริ่มคบกับพี่เซนใหม่ๆแล้วก็ดีๆ ถ้าฉันทำแบบนั้นตั้งแต่แรกพี่เทวาคงไม่โกรธฉันแบบนี้หรอก

ช่วงนี้ฉันเลยต้องเอาพี่เทวามากกว่าเดิมเป็นพิเศษแล้วเรื่องของพี่เซนเราก็นัดเจอกันเฉพาะในมหาลัยเพื่อทำให้พี่เทวาไว้วางใจแล้วหายโกรธฉันซักที  แต่ดีหน่อยที่เรื่องนี้พี่เซนเข้าใจเลยไม่งอแงขึ้นมาเหมือนพี่เทวา เพราะถ้าพี่เซนงอแงขึ้นมาอีกคนฉันคงได้หัวระเบิดตายแน่ๆที่ต้องมารับมือกับผู้ชายสองคนแบบนี้  เฮ้อ เกิดมาเป็นอัญชันนี่ลำบากซะจริงๆ

และวันนี้ดูเหมือนว่าพี่เทวาจะกลับห้องดึกมากกว่าที่คิดเสียอีก เพราะเห็นพี่เทวาบอกว่าจะไปเที่ยวกับเพื่อนซักหน่อย แต่ฉันก็ยังรู้สึกห่วงอยู่ดีเพราะว่าขาของพี่เทวายังไม่หายดีซักเท่าไหร่ถึงจะมีพี่เมืองเหนือคอยดูแลในระหว่างนั้นก็เถอะ ฉันก็อดที่จะเป็นห่วงไปไม่ได้

นี่ก็ปาไปเที่ยงคืนกว่าแล้วพี่เทวาก็ยังไม่กลับมาซักที ฉันก็นอนไม่หลับเพราะรู้สึกเป็นห่วงว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับพี่เทวาหรือเปล่า ฉันถึงได้มานั่นรอพี่เทวาที่โซฟาที่ห้องนั่งเล่นแบบนี้ยังไงละ

“เฮ้อ เมื่อไหร่พี่เทวาจะกลับมากันน่ะ”

ฉันพึมพำขึ้นมาพร้อมกับหันไปมองที่ประตูห้องในรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้อย่างใจจดใจจ่อ

ติ๊งต่องๆ

แต่ฉันก็ต้องสะดุ้งขึ้นมาด้วยความตกใจเมื่อจู่ออดที่อยู่หน้าห้องของฉันก็ดังขึ้นมา ฉันจึงรีบลุกขึ้นยืนก่อนที่จะวิ่งไปที่หน้าห้องด้วยความเร็วแสงเพราะคิดว่าคนที่มากดออดในเวลาแบบนี้ต้องเป็นพี่เทวาแน่ๆ

“มาแล้วค่ะ”

ฉันตะโกนขึ้นมาก่อนที่จะเปิดประตูห้องออกไปด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความดีใจ แต่พอเห็นว่าคนที่มากดออดตรงหน้าห้องเป็นใครเท่านั้นแหละตาฉันก็เบิกกว้างขึ้นมาด้วยความตกใจทันที

“พี่เมืองเหนือทำไมพี่เทวาเป็นแบบนี้ละคะ”

ฉันเอ่ยถามคนตรงหน้าด้วยความตกใจ ใช่ คนที่มากดออดหน้าห้องเป็นพี่เมืองเหนือนั่นเอง แต่พี่เขาไม่ได้มาคนเดียวแต่กลับหิ้วพี่เทวาที่หมดสภาพมาด้วย  ดูจากสภาพของพี่เทวาแล้วฉันคิดว่าพี่เทวาต้องดื่มมาหนักแน่ๆเขาถึงได้หมดสติไปแบบนี้ ถ้าพี่เมืองเหนือไม่มาส่งฉันก็คิดภาพไม่ออกเหมือนกันว่าพี่เทวาจะมีสภาพยังไง พี่เมืองเหนือนี่ช่างเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆเลย

“มันเมานะ เดี๋ยวพี่แบกมันเข้าไปในห้องให้”

พี่เมืองเหนือเอ่ยฉันจึงหลีกทางให้กับพี่เขาเพื่อที่พี่เมืองเหนือจะได้พาพี่เทวาเข้าไปนอนพักผ่อนในห้องซักที แต่ทันทีที่พี่เมืองเหนือแบกร่างของพี่เทวาผ่านหน้าฉันไปฉันก็ได้กลิ่นแอลกอฮอล์ลอยมาเตะจมูกเขาอย่างจัง ฉันเบ้หน้าขึ้นมาทันทีด้วยความรู้สึกไม่ชอบกลิ่นนี้เลย ฉันรู้ว่าเหล้ากับผู้ชายเป็นของคู่กันแต่ฉันก็ยังทำใจชอบมันไม่ได้อยู่ดี พี่เวนก็ดื่มบ่อยนะแต่เขาไม่เคยเมามาเจอฉันเลยซักครั้ง แต่นี่ฉันต้องมารับมือกับพี่ชายของตัวเองฉันคงเลี่ยงมันไม่ได้จริงๆใช่ไหม

“ขอบคุณนะคะ พี่เมืองเหนือ”

ฉันเอ่ยขึ้นหลังจากที่พี่เมืองเหนือพาร่างของพี่เทวามานอนที่เตียงนอนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“อืม ไม่เป็นไร ถ้างันพี่กลับไปนอนก่อนนะ”

“ค่ะ ขับรถกลับดีๆนะคะ”

“อืม”

พี่เมืองเหนือส่งยิ้มมาให้ฉันก่อนที่จะยกมือขึ้นมาขยี้หัวของฉันด้วยท่าทางเอ็นดูแล้วก็เดินออกจากห้องไป ฉันถอนหายใจออกมาทันทีหลังจากที่พี่เมืองเหนือกลับไปแล้วก่อนที่จะเลื่อนสายตามามองร่างที่ไร้สติของพี่ชายตัวเองที่นอนอยู่บนเตียงนอนด้วยท่าทางสบายใจด้วยความเหนื่อยใจ

“เช็ดตัวให้หน่อยก็แล้วกัน”

ฉันพึมพำขึ้นมากับตัวเองก่อนที่จะเดินไปหยิบผ้าขนหนูกับกาละมังใบเล็กมาแล้วไปรองเอาน้ำมาเพื่อที่จะได้เช็ดตัวให้กับพี่เทวาเพื่อพี่เขาจะได้สบายตัวขึ้นมากกว่านี้แล้วจะได้หลับได้สบายๆ

ฉันเดินกลับมาที่เตียงนอนอีกครั้งพร้อมกับอุปกรณ์สำหรับเช็ดตัวในมือแล้วเดินมานั่งลงที่พื้นที่ที่ยังเหลืออยู่ข้างๆร่างของพี่เทวาก่อนที่จะเอื้อมมือไปแกะกระดุมเสื้อของพี่เทวาอย่างใจเย็นเพราะว่าช่วงนี้ฉันช่วงพี่เทวาเช็ดตัวอยู่บ่อยๆเลยชินชาไปกับร่างกายอันแสนจะเซ็กซี่ของพี่ชายของตัวเองไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“อื้อ”

ฉันสะดุ้งขึ้นมาด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆพี่เทวาก็ครางขึ้นมาอย่างรำคานใจเมื่อการหลับนอนของเขากำลังถูกก่อกวนด้วยผ้าเย็นๆที่ฉันกำลังเช็ดไปตามตัวของเขาอยู่ ก่อนที่มือของฉันจะถูกปัดออกจากร่างกายของเขาด้วยความหงุดหงิด งือ น้องอุตส่าห์หวังดี แต่ทำไมพี่ชายถึงได้ดื้อแบบนี้เนี้ย

“หนาว”

พี่เทวาครางออกมาอีกครั้ง

“อัญรู้ แต่ทนหน่อยนะคะ เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว พี่เทวาจะได้นอนหลับสบาย”

ฉันเอ่ยถึงจะรู้ว่าสติพี่เขาไม่เหลือแล้วก็ตามเถอะ แต่ฉันก็เอ่ยไปเพื่อความสบายใจของตัวเองอยู่ดี แต่ฉันก็ต้องเบิกตาโพล่งขึ้นมาด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆร่างกายของฉันก็ถูกมือแกร่งของพี่เทวาจับไว้แน่นก่อนที่ฉันจะถูกกระชากให้ลงไปนอนที่เตียงอย่างไม่ทันตั้งตัว พร้อมกับร่างของพี่เทวาขึ้นมาคร่อมร่างของฉันไว้ด้วยความเร็วแบบว่าฉันมองตามแทบไม่ทัน

“อ่ะ พี่เทวา ทำอะไรคะ”

ฉันเอ่ยขึ้นมาด้วยความรู้สึกตกใจขึ้นมาจริงๆ ไม่ได้แกล้งทำหรืออะไรเลย

“...”

แต่คำถามที่ฉันถามไปเมื่อกี้ฉันไม่ได้คำตอบออกมาจากพี่เทวาเลยซักคำ และตอนนี้พี่เขาก็ลืมตาขึ้นมามองหน้าฉันด้วยสายตานิ่งๆอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นสายตาแบบนี้มาจากพี่เทวาเลยซักครั้ง ร่างกายของฉันถูกกักไว้บนที่นอนโดยมีพี่เทวาเป็นกำแพงหน้ากันไม่ให้ฉันหนีออกไปไหน

ร่างกายร้อนผ่าวของพี่เทวาที่กำลังเบียดแนบชิดกับร่างกายของฉันอยู่ตอนนี้มันกำลังทำให้ฉันรู้สึกร้อยตามเขาขึ้นมา กลิ่นแอลกอฮอล์ที่ลอยอบอวลไปทั่วทำให้ฉันที่เป็นคนไม่เคยดื่มอะไรแบบนี้รู้สึกเมาขึ้นมาซะดื้อๆ ฉันเดาไม่ออกเลยว่าพี่เทวาดื่มเข้าไปมากแค่ไหนถึงได้มีกลิ่นแรงแบบนี้ หรือมันอาจเป็นเพราว่าใบหน้าของพี่เทวาอยู่ใกล้ฉันมากเกินไปมั้งฉันถึงได้กลิ่นชัดแบบนี้

“พี่เท...อื้อ”

เสียงของฉันที่กำลังเปล่งชื่อของพี่เทวาออกมาเมื่อกี้ก็ต้องถูกกลิ่นเข้าไปในคอใหม่เมื่อมันไม่สามารถเปล่งออกมาได้เพราะว่าริมฝีปากของฉันถูกริมฝีปากของพี่เทวากดทับมาฉันไม่มีช่องว่าให้อากาศมันเล็ดออดออกไปได้

ฉันเบิกตากว้างขึ้นมาด้วยความตกใจเพราะไม่คิดว่าตัวเองจะเจอกับอะไรแบบนี้ แต่ความคิดของฉันก็หยุดเพียงแค่นั่นเมื่อกี่เทวาไม่ได้ทำเพียงแค่จูบฉันเฉยๆตอนนี้ริมฝีปากของเขากำลังบดขยี้ริมฝีปากของฉันด้วยความกระหายอยู่ นี่ไม่ได้เป็นจูบแรกของฉัน ฉันเคยจูบกับพี่เซนมาบ้างแต่ฉันไม่เคยเจอจูบที่เรียกร้องและเอาแต่ใจแบบนี้มาก่อนเลย แต่ที่น่าตกใจไปมากกว่านั้นคือคนที่จูบฉันตอนนี้คือพี่เทวา ซึ่งเป็นพี่ชายของฉัน

ตอนนี้ฉันเหมือนคนเมาเพราะเรียวลิ้นที่กำลังกวาดไปตามช่องปากของฉันอยู่ตอนนี้มันเต็มไปด้วยรสชาติของแอลกอฮอล์ที่ฉันไม่เคยได้แตะต้องมาก่อนเลยซักครั้งในชีวิต แต่วันนี้ฉันรู้สึกเหมือนได้ลิ้มรสมันแล้ว ฉันพยายามดึงสติของตัวเองกลับมาอีกครั้งเพราสิ่งที่เราสองงคนกำลังทำอยู่มันไม่สมควรเลยซักนิด เราเป็นพี่น้องกันเราทำแบบนี้กันไม่ได้ ฉันคิดได้แบบนั้นก็รวบรวมแรงของตัวเองขึ้นมาแล้วใช้มือทั้งสองข้างเอื้อมขึ้นมาจับใบหน้าของพี่เทวาไว้ก่อนที่จะดันหน้าของพี่เขาขึ้นจนริมฝีปากของเราสองคนแยกออกจากกัน

“พะ พี่เทวา นี่อัญเอง”

ฉันเอ่ยเรียกสติของพี่เทวาว่าขึ้นมาแล้วมองหน้าพี่เขานิ่งๆ ซึ่งพี่เทวาก็กำลังจ้องมาที่ฉันด้วยสายตาแบบนั้นเช่นกัน ก่อนที่สายตาของพี่เขาเขาจะเปลี่ยนไปเป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความตกใจ

“อัญ! พี่ขอโทษ พี่เมา”

พี่เทวาเอ่ยขึ้นมาด้วยความตกใจก่อนที่จะผละออกไปจากร่างของฉันด้วยความรวดเร็วหลังจากทีได้สติแล้วเห็นว่าคนที่นอนอยู่ไต้ร่างอขงเขาเมื่อกี้เป็นใคร

“ไม่เป็นไรค่ะ อัญรู้ว่าพี่เทวาเมา”

ฉันเอ่ยขึ้นมาแล้วยันกายลุกขึ้นนั่งก่อนที่จะจักแจงเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่ ฉันยอมรับว่าตอนนี้ฉันรู้สึกตื่นตกใจมากหัวใจของฉันตอนนี้มันเต้นไม่เป็นจังหวะ รู้สึกตกใจมากจริงๆที่เกิดเหตุการณ์เมื่อกี้ขึ้น

“เอ่อ คืนนี้พี่ไปนอนข้างนอกนะ”

พี่เทวาเอ่ยเพียงแค่นั่นก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องนอนทันทีโดยไม่หันมามองหน้าของฉันอีกเลยฉันได้แต่มองตามหลังไปเทวาไปด้วยสายตาละห้อยเพราะรู้สึกว่าฉันอาจจะทำให้พี่เทวาโกรธเข้าอีกแล้วแน่ๆ เพราะถ้าพี่เขาไม่โกรธฉันเขาคงไม่ไปนอนข้างนอกแบบนี้หรอก เฮ้อ ฉันต้องทำยังไงดีเนี้ย

​​ 




เทวาทำอะไรน้อง น้องนุ้งนะเฮ้ย

แหม๋ๆเมาหรือว่าอยากอยู่แล้ว

5555

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ


รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

367 ความคิดเห็น

  1. #293 แค่คนเลว (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 22:50
    พี่เค้ากลัวห้ามใจไม่ไหว
    #293
    0
  2. #265 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 19:22
    พี่เซนจ๋าาาาา
    #265
    0
  3. #110 ...NeVeR GivE uP... (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:09
    เมารักป่ะคะ
    #110
    0
  4. #98 kaemzs (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 21:36
    ทีมเซนถึงเทวาจะเป็นพระเอกก็เหอะ ถ้าพี่โดนเทเซมาหาน้องได้เลยนะ
    #98
    0
  5. #97 moonoiclub (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 09:15
    พี่เซนน่ารักอ่ะ เอาอิเทวาไปเก็บได้มั้ย
    #97
    0
  6. #96 Baiteay Taiyaithiang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 06:29
    พี่เซนน่ารักมากกกก
    #96
    0
  7. #95 E-PERJER (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 01:47
    ทำไมมีความรู้สึกว่าอีพี่เทวามันแกล้งเมา 55555+
    #95
    0
  8. #94 ...less is more... (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 23:53
    แกล้งเมาป่ะเนี่ย
    #94
    0
  9. #93 ...less is more... (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 09:01
    อุ๊ยยยยยยเจิม
    #93
    0
  10. #92 Baiteay Taiyaithiang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 22:00
    ++++++++
    #92
    0
  11. #91 Baiteay Taiyaithiang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 22:00
    ++++++
    #91
    0
  12. #90 ปลาวาฬดัดฟัน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 21:59
    เจิมมมมม
    #90
    0