(E-book) BAIT #TEVA เทวาล่าเหยือ (เทวากินเด็ก)

ตอนที่ 8 : BAIT TEVA #เทวากินเด็ก : 07

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,867
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    24 ม.ค. 61

 



เทวากินเด็ก

07 

“ไปเลิกกับมันซะ”

ผมเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงดุดันเพราะสิ่งที่ผมพึ่งได้ยินมาจากปากของน้องสาวตัวเองเมื่อกี้นั้นมันเหมือนมีฟ้าฝ่าลงมาที่กลางหัวผมอย่างจัง ผมไม่เคยที่จะโกรธอะไรง่ายๆแบบนี้ แต่ถ้าเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับหนูอัญ ผมคนนี้เลยค่อยข้างอ่อนไหวง่าย เคยได้ยินคำนี้ไหม ยิ่งเราให้ความสำคัญกับใครมากเท่าไหร่ คนคนนั้นแหละจะเป็นคนที่ทำให้เรารู้สึกอ่อนแอมากเท่านั้น และตอนนี้ผมก็เป็นแบบนั้น ผมรู้สึกว่าผมกำลังถูกแย่งของรักของหวงไปจากตัวด้วยฝีมือของไอ้คนที่ผมไม่เคยเห็นหน้ามันมาก่อน ถามว่าผมจะอยู่เฉยไหม บอกได้คำเดียวว่า ไม่!

“แต่..”

“นี่อัญจะขัดคำสั่งของพี่อย่างนั้นเหรอ”

ผมเอ่ยขัดขึ้นมาเมื่อเห็นท่าทีว่าหนูอัญจะเอ่ยแย้งผมขึ้นมา ผมจ้องไปที่ใบหน้าน่ารักของน้องสาวตัวเองด้วยสายตาเรียบนิ่ง ซึ่งปกติผมเป็นคนที่ขี้เล่น ร่าเริงอยู่เสมอ แต่เรื่องไหนที่เกี่ยวกับหนูอัญผมจะจริงจังมันแทบทุกเรื่อง

“อัญเปล่านะคะ พี่เทวา แต่อัญกับพี่เซนเรารักกัน”

รักเหรอ หึ ไม่มีใครรักหนูอัญได้มากกว่าผมแล้ว เธอไม่รู้บ้างหรือไงว่าพวกผู้ชายคนอื่นมันจ้องที่จะเขมือบที่ทุกเวลาอยู่แล้วผมรู้ก็เพราะว่าผมก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน ผู้หญิงใสซื่อไร้เดียงสาอย่างหนูอัญตามไม่ทันไอ้พวกเจ้าเล่ห์นั้นหรอก ถ้าหนูอัญจะคบใครซักคนไอ้เหี้ยคนนั้นมันก็ต้องเจอกับผมก่อนละ

“มันยังไม่ถึงเวลาที่เด็กอย่างอัญจะมีความรัก”

“พี่เทวา ฟังอัญก่อน ถึงอัญจะคบกับพี่เซนแต่เราสองคนไม่ได้ทำอะไรที่ไม่ดีไม่งามเลยนะคะ”

ไม่ดีไม่งามแค่ตอนแรกๆไง ยังไงซะคนที่เป็นแฟนกันก็ต้องมีอะไรเกินเลยกันบ้าง ผมไม่ไว้ใจหรอกว่าหนูอัญกับไอ้เหี้ยนั่นจะไม่ได้เกินเลยกันจริงๆ สมัยนี้วัยรุ่นไวไฟกันจะตาย ผมคงปล่อยให้น้องสาวของผมมีแฟนแบบนี้ไม่ได้

“พี่ไม่ให้คบ หนูอัญยังเด็กอยู่ ยังไม่ถึงเวลามีความรักอะไรแบบนั้นหรอก”

ผมเอ่ยแล้วน้องสาวที่แสนจะน่ารักของผมก็ทำหน้าตาสลดลงไปทันที มันเลยทำให้ผมรู้สึกผิดขึ้นมาว่าผมต่อว่าเธอรุนแรงไปหรือเปล่า แต่ถ้าผมไม่พูดแบบนี้เธอก็คงจะไม่เชื่อฟังผมแน่ ผมหาทางออกที่ดีที่สุดให้เธอแล้ว เธอก็ควรที่จะรับมันไว้สิ

“แต่อัญอายุสิบแปดแล้วนะคะ”

“สิบแปดแล้วไง ยังไงพี่ก็เห็นหนูอัญเด็กสายตาพี่อยู่ดี จะยอมเลิกกับมันดีๆหรือจะให้พี่ฟ้องแม่ก่อน”

พอผมเอ่ยถึงแม่ผมเท่านั้นแหละหนูอัญก็ตาเบิกกว้างขึ้นมาทันทีด้วยความตื่นตกใจ เพราะคนที่เธอทั้งเคารพและรักที่สุดก็คือแม่ผม เธอคงไม่อยากทำให้คนที่เธอรักรู้สึกผิดหวังในตัวเธอหรอกใช่ไหมและผมก็รู้นิสัยของหนูอัญดีผมถึงได้กล้ายกเรื่องนั้นมาขู่เธอแบบนี้ยังไงละ

น้องสาวของผมเป็นคนหัวอ่อนแบบนี้คงตามพวกผู้ชายแบบนี้ไม่ทันแน่ และอีกอย่างเธอก็พึ่งอยู่ปีหนึ่งเองผมยังไม่อยากให้น้องสาวผมแก่แดดไปมากกว่านี้ น้องสาวใครก็ต้องหวงเป็นเรื่องธรรมดาแล้วนี่ยิ่งเป็นน้องสาวของผมคนนี้ยิ่งไปกันใหญ่ เพราการที่จะมาเป็นแฟนน้องสาวผมมันคงยากไปแล้วละ

“พี่จะให้เวลาหนูอัญบอกเลิกมัน ภายในอาทิตย์นี้หวังว่าพี่จะได้ฟังข่าวดี”

ผมเอ่ยเพียงแค่นั่นก่อนที่จะเดินลากขาข้างที่ยังใส่เฝือกอยู่เข้าไปในห้องของตัวเองทันทีโดยไม่หันมามองหน้าของหนูอัญอีกเลย เพราะผมรู้สึกกลัวว่าถ้าผมหันกลับไปมองหน้าหนูอัญอีกครั้งผมคงได้ใจอ่อนแน่

เวลาต่อมา

ผมเก็บตัวอยู่ในห้องของตัวเองพักใหญ่โดยไม่ได้เดินออกไปข้างนอกอีกเลย ส่วนหนูอัญก็เอาแต่อยู่ข้างนอกและก็ไม่ยอมเข้ามาหาผมเช่นเดียวกัน ก่อนหน้านี้ผมโทรไปประสานงานกับไอ้เมืองเหนือแล้วเพื่อขอความช่วยเหลือจากมัน เพราะหลังจากวันนี้เป็นต้นไปผมจะให้มันเป็นคนไปรับไปส่งหนูอัญในระหว่างที่ขาผมยังเข้าเฝือกอยู่ เพราะตอนนี้หนูอัญอยู่ในการควบคุมของผม ผมถึงต้องคุมคนของผมให้อยู่ในกำมือให้อยู่หมัดยังไงละ ถึงคนที่ผมขอความช่วยเหลือมันจะไม่น่าไว้ใจก็เถอะ แต่ถ้ามันทำอะไรผิดพลาดไปหรือไม่เข้าตาผมซักหน่อยผมก็จะได้จัดการมันได้ง่ายๆไง คนใกล้มือมันควบคุมได้ง่ายกกว่ากันเยอะ

แต่ตอนนี้ผมกำลังหงุดหงิด หงุดหงิดมากเลยละ เพราะอะไรนะเหรอ ก็ตอนนี้มันถึงเวลาเข้านอนแล้วไง แต่ป่านนี้คนที่ทำให้ผมเดือดมาจนถึงตอนนี้ยังไม่ยอมเข้าห้องนอนมาซักที ไม่รู้ว่านั่งทำอะไรอยู่ข้างนอกหรือคืนนี้จะจะย้ายไปนอนข้างนอกห้องกัน

แกรก!

แต่ในระหว่างที่ผมกำลังนั่งหงุดหงิดอยู่บนเตียงนอนอยู่นั่นประตูห้องของผมก็ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างเล็กที่น่าทะนุถนอมของน้องสาวผมค่อยๆเดินเข้าห้องผมมา ผมปรายตาไปมองหน้าของหนูอัญด้วยสายตาเรียบนิ่งที่ผมต้องเก็กขรึมแบบนี้ก็เป็นเพราว่าผมต้องการที่จะสื่อให้หนูอัญรู้ว่าที่ผมบอกให้เธอไปเลิกกับไอ้แฟนของเธอนั้นผมจริงจัง และถ้าเธอไม่ยอมไปเลิกกับมันละก็ได้มีเรื่องกับผมจริงๆแน่

“เอ่อ คืออัญจะมาเอาผ้าห่มกับหมอนนะค่ะ”

หนูอัญเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเกรงใจอย่างเห็นได้ชัด และเธอก็หลบตาผมเหมือนกับคนที่ทำผิดมายังไงยังงั้น มันก็ผิดจริงนั่นแหละแอบผมไปมีแฟนแบบนี้ได้ไง คิดว่าผมโง่ไม่รู้หรือไงว่าไอ้เพื่อนตุ๊ดที่เธอแอบอ้างนั่นมันไม่มีอยู่จริง เพราะครั้งแรกที่ผมคุยกับไอ้เหี้ยนั่นที่ผมมั่นใจว่าต้องเป็นมันแน่ในตอนนั้น ผมก็จับได้ถึงความไม่ชอบขี้หน้ามันขึ้นมาทันที คนเราถ้าไม่ชอบแล้วมันก็เปลี่ยนใจกันไม่ได้หรอก

“เอาไปทำไม”

ผมเอ่ยถามเสียงเรียบแล้วขมวดคิ้วเป็นปมแล้วจ้องไปที่ใบหน้าแสนน่ารักของหนูอัญไปด้วย

“เอ่อ อัญคิดว่าคืนนี้อัญจะไปนอนที่โซฟา”

คิ้วของผมกระตุกขึ้นมาทันทีหลังจากที่ได้ยินคำตอบที่ออกมาจากปากของเธอ

“ทำไม”

ผมเอ่ยถามเพื่ออยากรู้เหตุผมที่เธอจะหนีไปนอนข้างนอกห้องแบบนั้น

“ก็ตอนนี้พี่เทวาโกรธอัญอยู่นี่คะ อัญเลยคิดว่าอัญน่าจะย้ายตัวเองไปอยู่ให้ไกลจากพี่เทวาน่าจะดีกว่า”

เด็กคนนี้ไปเอาความคิดแบบนี้มาจากทีไหน ชอบทำจังเลยอะไรที่ทำให้ผมหงุดหงิดเนี้ย

“ขึ้นมานอนบนเตียง ถ้าไม่อยากให้พี่โกรธมากกว่านี้”

ผมเอ่ยเพียงแค่นั่นก่อนที่จะล้มตัวลงนอนแล้วตะแคงข้างหันหน้าไปอีกทางทันที ให้ตายสิ เก็กขรึมแบบนี้มันช่างไม่เหมาะกับผมจริงๆเลย แต่ทำได้งะ เพื่อให้น้องสาวของผมอยู่ในกรอบที่ผมตีไว้ผมก็ต้องทำอะไรที่มันไม่ใช่ตัวของตัวเองบ้าง พี่ชายดีๆอย่างผมหาไม่ได้จากที่ไหนแล้ว

พรึบ

แต่ต่อมาผมก็ยิ้มที่มุมปากของตัวเองขึ้นมาด้วยความพึงพอใจเมื่อผมรู้สึกได้ว่าเตียงนอนอีกฝั่งหนึ่งที่อยู่ข้างๆผมมันยวบลงมาเมื่อมีอีกหนึ่งชีวิตขึ้นมาร่วมเตียงกับผม หนูอัญเป็นเด็กที่ว่าง่ายแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ถ้าผมเอ่ยปากให้เธอทำอะไรเธอจะทำตามที่ผมสั่งทุกอย่าง และครั้งนี้ก็เช่นกัน ผมบอกให้เธอไปเลิกกับแฟนของเธอ เธอก็ต้องเลิกกับมันตามที่ผมสั่ง

“พี่เทวา”

ท่ามกลางความเงียบภายในห้องจู่ๆคนตัวเล็กที่นอนอยู่ข้างหลังผมก็เอ่ยเรียกชื่อผมขึ้นมาเสียงเบา

“....”

ไม่เงียบไม่ขานตอบกลับไป ก่อนที่จะค่อยๆหลับตาของตัวเองลงเพื่อที่จะได้ดูปฏิกิริยาต่อไปของน้องสาวของตัวเอง

“พี่เทวา หลับแล้วเหรอคะ”

เธอเอ่ยขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่จะขยับตัวของเธอไปมา ที่ผมรับรู้ได้ก็เพราะว่าเรานอนเตียงเดียวกันถ้าใครซักคนขยับตัวอีกคนก็รับรู้ได้อย่างแน่นอน และคนที่กำลังแกล้งกลับอย่างผมก็รู้ตัวดีอยู่แล้วเช่นกัน

“อัญขอโทษที่ทำพี่เทวาโกรธ และอัญสัญญาว่าอัญจะเป็นน้องสาวที่ดี แต่เรื่องของพี่เซนให้เวลาอัญหน่อยนะ อัญจะจัดการให้เร็วที่สุด”

สงสัยหนูอัญคงคิดว่าผมหลับไปแล้วจริงๆถึงได้มากระซิบบอกผมมาแบบนี้ แต่สิ่งที่เธอพูดออกมาเมื่อกี้นั้นถือว่าเป็นคำตอบที่ผมต้องการเลยก็ว่าได้ เห็นไหมละว่าน้องสาวผมคนนี้ต้องเชื่อฟังคำที่ผมบอกอยู่แล้ว

จุ๊บ!

“ฝันดีค่ะ”

แต่ในระหว่างที่ผมกำลังพึงพอใจกับตัวเองอยู่นั่นผมก็ต้องแทบกัดลิ้นของตัวเองตาย ไม่คิดว่าหนูอัญจะหอมแก้มอขงผมมาแบบนี้ อ่า มันอาจจะเป็นการหอมที่คนอื่นๆเขาก็ทำกันและผมก็เคยทำมันออกจะบ่อย แต่ผมคนนี้ก็ยังคงรู้สึกไม่ชอนกับสัมผัสของหนูอัญน้องสาวของผมคนนี้อยู่ดี ทำไมกันนะผมถึงได้รู้สึกแปลกๆแบบนี้ขึ้นมา รู้สึกใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ซึ่งเรื่องแบบนี้มันไม่เคยเกิดขึ้นกับผู้ชายที่ชื่อว่าเทวาคนนี้เลยซักครั้ง ทำไมกัน ทำไมผมต้องมาใจเต้นกับน้องสาวของตัวเองด้วย ผมไม่เข้าใจเลยจริงๆ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ภายในห้องนอนที่ถูกปกคลุมไปด้วยความมืดผมค่อยๆมตาของตัวเองขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่แน่ใจแล้วว่าคนที่นอนอยู่ข้างๆผมหลลับสนิทไปแล้ว ผมขยับพลิกตัวของตัวเองหันไปมองหน้าของหนูอัญที่นอนหันหน้ามาทางผมอยู่ก่อนแล้วทันทีท่ามกลางความมืด

ใบหน้าน่ารักไร้เดียงสาของหนูอัญที่ยามหลับใหลแบบนี้ยิ่งทำให้เธอดูน่าทะนุถนอมมากขึ้นเป็นเท่าตัว ดวงตากลมโตของเธอที่เหมือนกำลังออดอ้อนอยู่ตลอดเวลานั่นตอนนี้มันถูกปกปิดด้วยเปลือกตาของเธอไปแล้ว แต่มันกลับไม่ทำให้ความน่ารักของเธอนั้นจางหายไปได้ แต่มันยิ่งทำให้เธอน่ามองขึ้นมากกว่าเดิมซะอีก

ผมจ้องไปที่ใบหน้าของหนูอัญอย่างใจจดใจจ่อก่อนที่จะค่อยๆเอื้อมมือของผมขึ้นมาแล้วใช้มือของตัวเองไล่ไปตามกรอบหน้าของเธอเบาๆเพื่อไม่ให้เธอรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาตอนนี้ หนูอัญโตขึ้นจากเมื่อก่อนมาก แต่เธอก็ยังคงเป็นเด็กในสายตาของผมอยู่ดี ผมคนนี้คอยมองและดูแลเธอมาตั้งแต่ยังเด็ก ถึงแม้ว่าตอนนี้ผมอาจจะละเลยเธอไปบ้างเธอถึงได้กล้ามีแฟนโดยไม่บอกผมแบบนี้

“อื้อ”

ดูเหมือนว่ามือของผมที่ไล่ตามใบหน้าของเธออยู่นั่นจะสร้างความรำคานให้เธออยู่ไม่น้อยเธอถึงได้กล้าปัดมือของผมออกไปจากหน้าของเธอแบบนั้น แต่ผมก็ต้องใจเต้นไม่เป็นจังหวะอีกครั้งเพราะหลังจากที่หนูอัญปัดมือของผมออกจากหน้าของเธอไปแล้ว ร่างเล็กๆของเธอก็มุดตัวเข้ามาซุกที่อกของผมเหมือนกับกำลังต้องการความอบอุ่น ผมเลยกอดร่างของเธอไว้หลวมๆเพราะคิดว่าสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่ตอนนี้มันดีที่สุดแล้ว

ผมจึงกดจมูกของผมไปที่หน้าผากเนียนนั่นครั้งหนึ่งด้วยความรู้สึกรักใคร่ก่อนที่จะสูดเก็บเกี่ยวเอาความหอมที่เป็นเอกลักษณ์ของหนูอัญเข้าปอดของตัวเองจนพอใจ ก่อนที่จะค่อยหลับตาของตัวเองลงช้าๆแล้วเข้าสู่ห้วงนิทราในที่สุด

“เทวากลับมาแล้วเหรอลูก”

ตอนนั้นผมจำได้ว่าผมพึ่งกลับมาจากโรงงเรียน เด็กชายวันเก้าขวบอย่างผมเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ก็ต้องเจอเข้ากับหญิงต่างวัยสองคนที่นั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่นเข้าพอดี หญิงคนแรกเป็นคนที่ผมคุ้นเคยดีอยู่แล้วนั่นก็คือแม่ของผม แต่คนที่นั่งกอดเอวแม่ของผมอยู่นั่นผมกลับไม่รู้สึกคุ้นตาเธอเลยซักนิด บวกอีกทั้งใบหน้าของเธอกำลังซุกอยู่ที่ตักของแม่ผมเหมือนกับว่ากำลังกลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับผมยังไงยังงั้น

“ฮะ นั่นใครฮะแม่”

ผมวางกระเป๋านักเรียนของตัวเองลงก่อนที่จะเดินเข้าไปหาแม่ของผมทันที แต่สายตาของผมก็ยังคงจ้องไปที่ร่างเล็กของเด็กผู้หญิงคนนั้นด้วยความสนใจอยู่

“เด็กคนนี้ชื่ออัญชัน หนูอัญลูก ออกมาทักทายพี่เขาหน่อยซิ”

หลังจากที่แม่ผมพูดจบเด็กผู้หญิงคนนั้นก็ค่อยๆโผล่ใบหน้าของเธอออกมาให้ผมได้เห็น แต่ทันทีที่ผมสบเข้ากับนัยน์ตากลมโตนั่นเป็นครั้งแรกเท่านั้นแหละผมก็รู้สึกชอบเด็กผู้หญิงคนนั้นขึ้นมาทันที ใบหน้าของผมที่เรียบนิ่งอยู่ก่อนหน้านี้ก็แปลเปลี่ยนมาเป็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มทันที

“หนู.. หนูชื่ออัญชันค่ะ”

เธอเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงกล้าๆกลัวๆผมเลยเดินเขาไปหาเธอทันทีจนเจ้าตัวที่นั่งกอดแม่ของผมอยู่นั้นรีบซุกใบหน้าของเธอกลับเข้าไปที่เดิมทันทีด้วยความตกใจ

ผมเอื้อมมือของผมไปจับมือเล็กๆของเธอไว้หลวมๆ เจ้าของมือที่ผมจับอยู่จึงค่อยๆหันหน้ามามองหน้าผมอีกครั้งด้วยท่าทางตื่นกระหนก ผมเลยส่งยิ้มหวานพิมพ์ใจกลับไปให้เธอด้วยความเอ็นดู

“พี่ชื่อเทวา พี่ขอเรียกอัญชันว่าหนูอัญได้ไหม”

ผมเอ่ยขึ้นมาแล้วคนตัวเล็กที่นั่งมองผมอยู่ด้วยท่าทางกล้าๆกลัวๆอยู่นั้นก็พยักหน้าแทนคำตอบส่งมาให้ผม

“เทวาชอบน้องไหมลูก”

แม่ผมเอ่ยถามขึ้นมา

“ฮะ”

ผมเลยหันไปตอบกลับแม่ของตัวเองด้วยท่าทางกระตือรือร้นแต่มือของผมก็ยังคงจับมือของเด็กผู้หญิงคนนั้นไว้อยู่ไม่ยอมปล่อย

“ต่อจากนี้ไปอัญชันจะมาเป็นลูกแม่อีกคน เทวาจะว่าอะไรไหม”

“จริงเหรอฮะ นั่นก็แสดงวาหนูอัญก็เป็นน้องสาวของผมสิ เย้ๆผมมีน้องสาวแล้ว”

ผมตะโกนขึ้นมาด้วยความดีใจก่อนที่จะกระโดดไปกอดร่างนุ่มนิ่มนั่นไว้แน่นจนเจ้าตัวอุทานขึ้นมาด้วยความตกใจ แต่ผมได้สนใจอะไรเลยทั้งนั้นเพราะตอนนี้ผมรู้สึกดีใจมากขนเก็บอาการเอาไว้ไม่อยู่แล้ว ผมเป็นลุกชายคนเดียวของตระกุลนี้เลยถูกเลี้ยงมาแบบคนเดียวแบบนี้ แต่พอมารู้ว่าผมจะมีน้องสาวกับขาแล้วผมก็เลยดีใจมากถึงขนาดนี้ และอีกอย่างน้องสาวของผมน่ารักขนาดนี้จะมีพี่ชายคนไหนบ้างที่ไม่อยากได้น้องสาวน่ารักแบบนี้จริงไหม

“หนูอัญเป็นของพี่เทวาคนเดียวเข้าใจไหมคะ”

ผมผละออกมาแล้วเอ่ยกับน้องสาวของตัวเองด้วยน้ำเสียงที่ยังเต็มไปด้วยความดีใจอยู่เต็มอก

“เอ่อ ค่ะ”

หลังจากที่ได้คำตอบที่พึงพอใจแล้วผมก็กอดน้องสาวของตัวเองเอาไว้อีกครั้ง และนั่นก็เป็นครั้งแรกที่ผมได้เจอกับหนูอัญและตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้หนูอัญก็ยังคงอยู่ในหัวใจของผมมาตลอดเวลา

เช้าวันต่อมา

อัญชัน Talk

“อัญต้องมาเป็นภาระของพี่เมืองเหนือแบบนี้ อัญต้องขอโทษด้วยนะคะ”

ฉันเอ่ยขึ้นมาด้วยความรู้สึกเกรงใจขึ้นมาจริงๆหลังจากที่ฉันขึ้นรถของพี่เมืองเหนือมาแล้ว ก็วันนี้พี่เมืองเหนือถูกพี่เทวาสั่งให้มาเป็นคนไปรับไปส่งฉันที่มหาลัยยังไงละ ไอ้ฉันก็รู้สึกเกรงใจเป็นอย่างมากที่ต้องมาเป็นปัญหาแบบนี้ พี่เมืองเหนือเลยต้องตื่นเช้ามารับฉันแบบนี้ยังไงละ

“ภาระอะไรกัน อัญก็น้องสาวพี่คนหนึ่ง ไม่ต้องเกรงใจหรอก เราก็คนกันเองทั้งนั้น”

พี่เมืองเหนือเอ่ยแล้วส่งยิ้มอบอุ่นมาให้ฉันแล้วหันไปตั้งใจขับรถต่อ

“แต่อัญก็รู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี”

ความเกรงใจมันห้ามกันได้ที่ไหนกันละ ยิ่งเป็นคนที่พึ่งมาเจอที่รอบสี่ปีแบบนี้อีกด้วย

“เอาน่า เดี๋ยวก็ชิน”

พี่เมืองเหนือเอ่ย ฉันก็ขอให้เป็นอย่างที่พี่เขาพูดก็แล้วกัน

“แต่อัยก็ต้องทำใจหน่อยก็แล้วกันมีพี่เป็นไอ้เทวาแบบนั้น มันขี้หวงของอัญก็รู้”

ใช่ฉันรู้ว่าพี่เทวาเป็นคนแบบไหน แต่ใครจะไปคิดว่าพี่ชายฉันจะเป็นคนที่เด็ดขาดแบบนั้น ตอนแรกฉันนึกว่าพี่เขาจะเข้าใจที่ฉันคบกันกับพี่เซนซะอีก แต่ยิ่งฉันอธิบายยิ่งทำให้พี่เทวาโกรธเข้าไปกันใหญ่ มันเลยทำให้ฉันรู้สึกว่าสิ่งที่ฉันทำไปและปิดบังกับพี่เทวามาโดยตลอดแบบนั้นมันทำให้ฉันเป็นน้องสาวที่ไม่ดีเลยจริงๆ

“ขอบคุณที่มาส่งนะคะ”

ฉันเอ่ยแล้วยกมือขึ้นมาไหว้พี่เทวาด้วยความเคารพหลังจากที่พี่เขาขับรถมาส่งฉันถึงหน้าคณะแบบนี้

“เฮ้ย ไม่ต้อไหว้ก็ได้ เดี๋ยวพี่ได้แก่กันพอดี”

“อ่า ค่ะ”

“ไปเถอะ ตั้งใจเรียนนะ เลิกเรียนแล้วก็โทรมาบอกพี่ก็แล้วกันพี่จะได้มารับ ช่วงนี้ก็พยายามทำตามที่ไอ้เทวาบอกไปก่อนก็แล้วกัน เดี๋ยวมันก็ดีขึ้นเองเชื่อพี่”

หลังจากที่พี่เมืองเหนือพูดจบพี่เขาก็ขับรถจากไป แต่ทันทีที่ฉันหมุนตัวเดินข้ามที่คณะของตัวเองเท่านั้นแหละฉันก็สบเข้ากับนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยความดุดันทันที อ่า ฉันจะทำยังไงกับพี่เซนดีเนี้ย





 



เทวามันร้าย มันจ้องที่จะจับน้องตัวเองตั้งแต่เด็กแล้ว

แต่หนูอัญจะทำยังไงกับพี่เซนดีเนี้ย

โอ๊ย อยากได้ผู้ทั้งสองเลย ทำร้ายไม่ลง

5555 โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ kihyun gif

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

367 ความคิดเห็น

  1. #292 แค่คนเลว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 21:09
    ทำไงดีๆ สงสารพี่เซน
    #292
    0
  2. #264 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 19:17
    พี่เซนของน้องTT
    #264
    0
  3. #209 Rich99 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 18:27

    สนุก ค่า

    #209
    0
  4. #89 AnnMon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 23:00
    อัพต่อนะคะหนุกๆๆๆๆ
    #89
    0
  5. #88 Baiteay Taiyaithiang (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 06:20
    สงสารพี่เซ็น
    #88
    0
  6. #87 \(●`ε´●)/ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 18:23
    พี่เทวาเผด็จการอ่ะ ¥…¥
    #87
    0
  7. #86 ApinyaKasorn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 12:31
    เจิมมม
    #86
    0
  8. #85 หยั้มมา( ‵ᴗ′ ) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 07:52
    เจิมจ้าาาาา
    #85
    0
  9. #84 Baiteay Taiyaithiang (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 06:15
    เจิมค่ะ+++++
    #84
    0
  10. #83 aisss2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 21:44
    เจิมมค่าาาา
    #83
    0