(E-book) BAIT #TEVA เทวาล่าเหยือ (เทวากินเด็ก)

ตอนที่ 29 : BAIT TEVA #เทวากินเด็ก : 28

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,773
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    26 มี.ค. 62

เทวากินเด็ก 

28


ดา Talk 

“ห๊ะ ว่าไงน่ะ” 

ฉันแทบไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเองในสิ่งที่พึ่งได้ยินมาเมื่อกี้ ฉันคงไม่ได้ยินผิดไปใช่ไหมว่าเมื่อกี้อัญชันพึ่งบอกกับฉันมาว่าเธอพึ่งเลิกกับพี่เซน 

(อัญเลิกกับพี่เซนแล้วนะ) 

อัญชันย้ำมาอีกครั้งมันเลยทำให้ฉันรู้สึกว่าเรื่องที่ฉันได้ยินเมื่อกี้มันเป็นเรื่องจริง แต่ทำไมละ ทำไมสองคนนั้นถึงเลิกกันทั้งๆที่ฉันก็เห็นว่าพวกเขารักกันดี ถึงพักหลังมานี่สองคนนี้จะค่อนข้างห่างกันก็เถอะ แต่มันก็ไม่มีเหตุที่ทำให้ทั้งสองเลิกกันได้นี่นา หรือว่ามันจะเป็นเพราะฉัน 

พอฉันคิดได้อบ่างนั้นมือของฉันที่จับโทรศัพท์อยู่นั้นมันก็เริ่มสั่นเทาขึ้นมาทันที พร้อมๆกับความรู้สึกผิดต่อเพื่อนค่อยๆถาโถมเข้าใส่ฉันอีกครั้ง มันยากมากที่ฉันจะลืมเรื่องเลวๆที่ฉันได้ทำลงไปได้ 

“ทำไม” 

ฉันไม่รู้ว่าทำไมปากของฉันมันถึงเปล่งประโยคนั้นออกไป มันคงมาจากจิตใต้สำนึกของฉันแน่ที่ทำให้ฉันถามออกไปแบบนั้น  

(เออ พอดีอัยไม่ได้รักพี่ดา Talk 

“ห๊ะ ว่าไงน่ะ” 

ฉันแทบไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเองในสิ่งที่พึ่งได้ยินมาเมื่อกี้ ฉันคงไม่ได้ยินผิดไปใช่ไหมว่าเมื่อกี้อัญชันพึ่งบอกกับฉันมาว่าเธอพึ่งเลิกกับพี่เซน 

(อัญเลิกกับพี่เซนแล้วนะ) 

อัญชันย้ำมาอีกครั้งมันเลยทำให้ฉันรู้สึกว่าเรื่องที่ฉันได้ยินเมื่อกี้มันเป็นเรื่องจริง แต่ทำไมละ ทำไมสองคนนั้นถึงเลิกกันทั้งๆที่ฉันก็เห็นว่าพวกเขารักกันดี ถึงพักหลังมานี่สองคนนี้จะค่อนข้างห่างกันก็เถอะ แต่มันก็ไม่มีเหตุที่ทำให้ทั้งสองเลิกกันได้นี่นา หรือว่ามันจะเป็นเพราะฉัน 

พอฉันคิดได้อย่างนั้นมือของฉันที่จับโทรศัพท์อยู่นั้นมันก็เริ่มสั่นเทาขึ้นมาทันที พร้อมๆกับความรู้สึกผิดต่อเพื่อนค่อยๆถาโถมเข้าใส่ฉันอีกครั้ง มันยากมากที่ฉันจะลืมเรื่องเลวๆที่ฉันได้ทำลงไปได้ 

“ทำไม” 

ฉันไม่รู้ว่าทำไมปากของฉันมันถึงเปล่งประโยคนั้นออกไป มันคงมาจากจิตใต้สำนึกของฉันแน่ที่ทำให้ฉันถามออกไปแบบนั้น  

(เออ พอดีอัญไม่ได้รักพี่เซนนะ) 

“หมายความว่าไง” 

(ดาก็รู้ว่าอัญกับพี่เทวาไม่ได้เป็นพี่น้องกันจริงๆ อัญพึ่งรู้ว่าอัญไม่ได้รักพี่เวนเลยสักนิด เพราะที่ผ่านมาอัญรักพี่เทวามาโดยตลอด อัญรู้สึกผิดต่อพี่เซนอัญเลยตัดสินใจที่จะล่อยให้พี่เซนไปตามทางของเขาเผื่อว่าเขาจะเจอคนที่ดีว่าอัญนะ) 

พอฉันได้ยินนอัญชันพูดมาแบบนั้นหน้าของพี่เซนก็ลอยเข้ามาในหัวของฉันทันที เมื่อตอนกลางวันที่ฉันนั่งรออัญชันอยู่ฉันสังเกตเห็นสายตาของผู้ชายคนนั้นที่ดูเหมือนคนกำลังเสียใจแต่เนื่องด้วยตอนนั้นฉันไม่อยากเห็นหน้าเขาฉันเลยไม่ได้เอะใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า ไม่คิดเลยว่ามันจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น  

ฉันรู้ว่าพี่เซนคนนั้นเขารักอัญชันมากแค่ไหน การที่พวกเขาเลิกกันแบบนี้ ฉันไม่รู้ว่าเขาจะเป็นอะไรไปหรือเปล่า อ่า ทำไมจู่ๆฉันถึงรู้สึกห่วงผู้ชายคนนั้นขึ้นมากันนะ 

“แต่พี่เซนเขารักอัญมากนะ” 

ฉันเอ่ยขึ้นเพราะคิดว่ามันจะทำให้อัญชันเปลี่ยนใจได้บ้าง ฉันก็รู้ว่าพี่ชายของอัญชันตอนนี้เขาไม่ใช่พี่ชายแท้ๆของอัญแต่ฉันไม่คิดเลยว่าอัญชันจะรู้สึกแบบนั้นกับพี่ชายของเธอ ถึงว่าทำไมฉันถึงรู้สึกว่าสายตาของพี่เทวาที่ใช้มองยัยอัญนั้นมันดูแปลงไป ทีี่ฉันรู้สึกได้แบบนั้นเพราะฉันก็พี่ชายเหมือนกัน แต่พี่ชายฉันไม่ได้มองฉันเหมือนกับสายตาที่พี่เทวาใช้มองงยัยอัญ อ่า นี่พี่เทวาก็รักยัยอัญอย่างนั้นเหรอ 

(อัญรู้ อัญถึงได้รู้สึกผิดกับพี่เซนมากไง) 

น้ำเสียงที่ดูเศร้าๆของอัญชันเป็นสิ่งยืนยันได้ว่าเธอรู้สึกอย่างที่พูดจริง แต่ในเมื่อเธอยืนยันว่าไม่ได้รักพี่เซนแบบนั้นแล้ว ฉันก็คงทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้ ฉันมันเป็นคนนอกคงเข้าไปยุ่งกับเรื่องของพวกเขาไม่ได้หรอก จริงไหม 

(ป่านนี้ไม่รู้ว่าพี่่เซนเป็นยังไงบ้าง ดา า อัญเลวมากเลยใช่ไหม ฮึก) 

“เฮ้ย ไม่ต้องร้องเดี๋ยวพี่เขาก็ทำใจได้เองแหละ” 

ฉันไม่รู้ว่าจะสรรหาคำพูดแบบไหนมาปลอบเพื่อนสนิทของตัวเองดี คำพูดที่ดีที่สุดของฉันตอนนี้เลยดีได้แค่นี้จริงๆ 

(ฮึก แต่อัญรู้สึกผิดจัง) 

“ดารู้ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป ดาเป็นกำลังใจให้นะ” 

(อืม ขอบใจมากนะดา) 

“จ้า งั้นแค่นี้ก่อนนะ พอดีเรามาทำธุระที่ห้องพี่ชายนะ” 

ฉันเอ่ยเพราะตอนนี้ฉันไม่ได้อยู่ห้องของตัวเองนี่สิ แบบว่าเย็นนี้ฉันมีนัดทานข้างกับพี่เดลพี่ชายของฉันนะ เลยมาที่นี่ก่อนก่อนที่จะกลับคอนโดของตัวเอง แต่นั่นก็ไม่ใช่สาเหตุที่ทำให้ฉันอยากมาที่นี่หรอก แต่ที่ฉันไม่อยากกลับห้องก็คือฉันไม่อยากเจอพี่เซนต่างหากละเลยหาข้ออ้างมาห้องพี่ชายแบบนี้แทน 

(อ่า อัญขอโทษนะที่รบกวน) 

“ไม่หรอกๆ” 

(โอเค งั้นอัญรบกวนแค่นี้แหละ ขอบคุณมากนะดา) 

“จ้า” 

แล้วอัญชันก็วางสายไป ฉันเลยถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่งด้วยความรู้สึกไม่สบายใจ ไม่รู้สิ ทำไมฉันถึงรู้สึกแบบนี้ขึ้นมา ตอนแรกฉันก็ไม่ได้สนับสนุนให้ยัยอัญคบกับนักเลงอย่างพี่เซนตั้งแต่แรก แบบว่าเขาเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างอันตรายและน่ากลัว แต่ฉันห้ามเพื่อนในเรื่องความรักไม่ได้หรอก ฉันเลยไม่เข้าไปยุ่งกับเรื่องของสองคนนั้น แต่พอพวกเขามาเลิกกันแบบนี้ฉันกลับรู้สึกว่าไม่อยากให้พวกเขาเลิกกันเลยจริงๆ สองคนนั้นดูเหมาะสมกันมาก แต่ยังไงซะ ฉันคิดมากไปมันก็ไม่ทำให้อะไรมันดีขึ้นหรอก มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องเก็บเอามาคิดให้ปวดหัวสักหน่อย ฉันมันคนนอกนิ อย่าลืม 

“นั่งถอนหายใจอย่างกับคนแก่ มีเรื่องอะไรไม่สบายใจอย่างนั้นเหรอ” 

พี่เดลเอ่ยถามทำให้ฉันหันไปมองหน้าพี่ชายของตัวเองทันทีก่อนที่ฉันจะส่งยิ้มแห้งๆไปให้เขา  

“เปล่าค่ะ ดาแค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อยนะ” 

ฉันตอบแล้วพี่เดลก็ยยกมือขึ้นมาขยี้หัวฉันเบาๆด้วยความเอ็นดู เฮ้อ ถึงจะบอกพี่ชายตัวเองไปแบบนั้นว่าไม่ได้เป็นอะไร แต่ในหัวของฉันกลับคิดเรื่องของพี่เซนอยู่เต็มไปหมด เพราะตอนนี้ไม่รู้ว่าเขากำลังทำอะไรหรือว่ารู้สึกยังไงอยู่หลังจากที่เลิกกับยัยอัญ แต่ฉันจะคิดเรื่องของเขาไปทำไมกัน ฉันกับเขาไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกต่อไปล้วนี่ บ้าที่สุดเลยยัยดา  

เวลาต่อมา 

“รีบขึ้นห้องไปได้แล้วมันดึก” 

หลังจากที่ทานมื้อค่ำกับพี่เดลเสร็จ พี่ชายของฉันก็ขับรถมาส่งฉันที่คอนโดในเวลาต่อมา และตอนนี้ก็เดินทางมาถึงหน้าคอนโดที่ฉันอยู่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว  

“ค่ะ ขับรถกลับห้องดีๆนะคะ” 

ฉันเอ่ยก่อนที่จะยื่นหน้าไปห้องแก้มพี่ชายของตัวเองเป็นสิ่งสุดท้ายก่อนที่จะเดินลงจากรถมา หลังจากที่่ลงมาจากรถได้ฉันก็ยืนโบกมือลาพี่ชายตัวองก่อนที่เขาจะขับรถออกไปจนหายไปจนลับตาฉันจึงหมุนตัวเดินเข้าคอนโดของตัวเอง แต่รู้อะไรไหม ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนเดจาวู เหมือนเหตุการณ์มันจะเกิดซ้ำรอยเดิมอีกครั้ง เพราะทันทีที่ฉันเข้าไปในลิฟต์และในระหว่างที่ลิฟต์กำลังจะปิด ก็มีคนเดินแทรกเขามาในลิฟต์ตัวที่ฉันอยู่พอดี มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกที่จะมีคนเข้ามาในลิฟต์ด้วยเพราะนี่เป็นของของสาธารณะที่ต้องใช้ร่วมกัน แต่ที่น่าแปลกคือคนที่เข้ามาในลิฟต์ตัวเดียวกับฉันตอนนี้กันคือพี่เซน  

ให้ตายสิ เหมือนฉันรู้สึกเหมือนสวรรค์ลงโทษยังไงยังงั้น ดันส่งคนที่ฉันไม่อยากเจอหน้าที่สุดมาเจอในเวลาแบบนี้ อ่า ฉันไม่ชอบสถานการณ์แบบนี้เลยจริงๆ 

กลิ่นแอลกอฮอล์ลอยมาเตะจมูกของฉันทำให้ฉันทำหน้าเหยเกขึ้นมาทันทีเนื่องจากกลิ่นมันฉุนมาก และที่มาของกลิ่นก็คงไม่ต้องสงสัยกันใช่ไหมว่ามาจากใคร จะเป็นใครไปซะอีกละถ้าไม่ใช่ผู้ชายที่ยืนอยู่ในลิฟต์กับฉันตอนนี้ ฉันจึงพยายามทำตัวให้เจือจางที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อไม่ให้เขาสังเกตเห็นฉัน จนตอนนี้ฉันแทบจะสิงกับพนังลิฟต์ได้อยู่แล้วถ้าเกิดฉันทำได้นะฉันคงสิงไปแล้วจริงๆ บ้าจริง ทำไมลิฟต์มันถึงได้เคลื่อนตัวช้าแบบนี้เนี้ย  

“เฮือก!” 

ฉันสะดุ้งเฮือกขึ้นมาด้วยความตกใจ ที่จู่ๆไหล่ของฉันก็มีอะไรบางอย่างมาวางไว้แบบไม่ทันได้ตั้งตัว กลิ่นของแอลกอฮอล์ชัดขึ้นมาทันทีเมื่อคนที่ดื่มมันเข้าไปตอนนี้เขาเดินมาประชิดตัวฉันแบบที่ฉันแทบไม่คิดเลยว่าเขาจะเดินเข้ามาหาฉันแบบนี้ 

“อัญ” 

ชื่อที่ถูกเปล่งออกมาจากริมฝีปากนั่นทำให้ฉันรู้ได้ทันทีว่าผู้ชายคนนี้ไม่มีสติเพราะเขาอาจจะเห็นว่าฉันอีกคนก็ได้ มันไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันเห็นพี่เซนเมาแบบนี้ แต่มันเป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่าการเมาของเขามันต่างไปจากเดิม เหมือนเขากำลังใช้ของมึนเมาเพื่อลืมเรื่องที่ไม่สบายใจ ซึ่งฉันก็รู้ว่าเรื่องนั้นมันคืออะไร มันเป็นธรรมดาของคนที่พึ่งถูกบอกเลิกทุกคนล้วนมีอาการแบบนี้กันหมด ฉันข้าใจว่าพี่เซนรักยัยอัญมากแค่ไหนแต่เขาก็ไม่ควรที่จะทำร้ายตัวเองแบบนี้นะ 

“อัญ” 

พี่เซนไม่ใช่แค่พูดแต่เขากลับกอดรัดร่างของฉันไว้แน่นแบบที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัวอะไรเลยสักนิด บ้าจริง มันเป็นแบบนี้อีกแล้ว เขาจะมองว่าฉันเป็นยัยอัญไช่ได้นะ ฉันคือดาม่ใช่ยัยอัญ 

“พี่เซน ปล่อยก่อน นี่ดา ไม่ใช่อัญ” 

ฉันเอ่ยเตือนสติเขาและพี่เซนที่ได้ยินเสียงของฉันเมื่อกี้เขาก็ปรือตาขึ้นมาจ้องหน้าฉันนิ่งๆแบบในระยะประชิด แบบที่ทำให้ฉันได้กลิ่นแอลกอฮอล์ที่เขาดื่มไปได้ชัดจนฉันเริ่มที่จะมึนเมาไปตามเขาได้อยู่แล้ว  

“ดา?” 

“ใช่ ดาเอง ปล่อยก่อน” 

ดูเหมือนว่าเขาจะรู้แล้วนะว่าฉันเป็นใคร แต่ทำไมถึงได้เอาแต่จ้องหน้ากันแบบนี้ละ และอีกอย่างมือของเขาที่กอดฉันอยู่ทำไมมันถึงไม่ยอมปล่อยสักที เขาก็รู้แล้วนี่ว่าฉันไม่ใช่ยัยอัญแล้วทำไมถึงไม่ปล่อยฉันสักที ฉันไม่ชอบที่ต้องมาถูกกอดแบบนี้เลยนะ แถมยังเป็นพี่เซนอีกมันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกไม่ชอบเข้าไปกันใหญ่ อย่าลืมสิ ว่าเขาเคยทำอะไรกับฉันไว้บ้าง ถึงเขาจะรับปากว่าไม่ยุ่งกับฉันแล้วก็เถอะ แต่ใครจะยอมให้ตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์เสี่ยงแบบนี้กันละ 

“ทำไมพึ่งกลับ นี่มันกี่โมง” 

ฉันเบี่ยงใบหน้าหลบใบหน้าเขาที่ยื่นเข้ามาใกล้ทันทีเนื่องจากระยะห่างมันเริ่มสั้นลงเขาไปทุกทีจนฉันสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์ลอยคลุ้งติดมาด้วย แต่...เรื่องนั้นช่างมันก่อน เมื่อกี้พี่เซนเขาถามฉันมาว่าอะไรนะ ฉันฟังไม่ทัน 

“ปล่อยดาก่อนพี่เซน พี่เมาแล้วนะ” 

ฉันขืนตัวออกจากการเกาะกุมของเขาแต่ทำไงได้ด้านหลังของฉันก็เป็นพนังลิฟต์ด้านขวามือของฉันก็เป็นพนัง ส่วนด้านหน้ากับด้านซ้ายมือก็ถูกพี่เซนยึดไปหมด เอาจริงๆตอนนี้ฉันแทบไม่มีทางที่ฉันจะหลุดออกจากการเกาะกุมของเขาได้เลย ทางเดียวที่ฉันจะรอดไปได้คือผู้ชายคนนี้ต้องเป็นคนปล่อยให้ฉันไปเอง  

“เออ รู้ว่าเมา” 

ก็รู้ตัวเองดีนิ แต่ทำไมถึงไม่ยอมปล่อยฉันสักทีละเนี้ย  รู้แบบนี้ฉันค้างที่ห้องพี่เดลเลยน่าจะดีกว่า ถ้าฉันค้างที่นั่นฉันคงไม่ต้องมาเจอกับพี่เซนในสถานการณ์แบบนี้หรอก 

“ฉันเมาแต่ก็ไม่ได้ทำอะไรเสื่อมเสีย ไม่เหมือนกับเธอที่กล้าไประริกระรี้หอมแก้มกับผู้ชายในรถแบบนั้น ไม่รู้จักอายบ้างหรือไงกัน” 

วะ ว่าไงนะ นี่เขากำลังกล่าวหาฉันอยู่อย่างนั้นเหรอ ฉันไม่ได้ไปทำเรื่องแบบนั้นเลยสักหน่อย เอ๊ะ หรือว่าจะเป็นเมื่อตอนนั้นที่ฉันหอมแก้มพี่เดลก่อนลงจากรถ แต่นั่นเขาเป็นพี่ชายฉันและฉันก็หอมแก้มพี่ชายของฉันแบบนี้อยู่เป็นประจำ แต่พี่เซนเห็นอย่างนั้นเหรอ แบบนี้เขาก็รู้ตั้งแต่แรกแล้วสิ ว่านี่คือฉัน ไม่ใช่ยัยอัญอย่างที่เขาเรียกตั้งแต่ตอนแรก  

“ดาจะไปหอมแก้มใครมันก็เรื่องของดา มันไม่เกี่ยวกับพี่ กรุณาปล่อยดาด้วยค่ะ” 

ฉันไม่แก้ต่างหรอกว่าเรื่องมันเป็นมายังไง เขาอยากจะเข้าใจมันยังไงมันก็เรื่องของเขา เพราะเขาก็ไม่ได้มีส่วนในชีวิตของฉันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว 

“หึ เห็นหน้าใสๆที่แท้ก็แรดไม่เบาเหมือนกัน” 

เพี๊ยะ! 

คิดว่าฉันจะทนให้เขามายืนด่าฉันแบบนี้เหรอ ฉันก็เป็นคนที่มีความรู้สึก ความอดทนของฉันมันมีขีดจำกัดและตอนนี้มันก็หมดไปแลว ฉันจึึงได้กล้าที่จะใบหน้าผู้ชายที่ได้ชื่อว่าอันตรายที่สุดในมหาลัยยังไงละ และดูเหมือนว่าการกระทำที่ฉันทำลงไปเมื่อกี้จะทำให้พี่เซนตกใจอยู่ไม่น้อย ใบหน้าของเขาหันไปตามแรกตบของฉันค่อยๆหันกลับมามองหน้าฉันด้วยสายตาทีี่เต็มไปด้วยความโกรธ แต่เขาจะโกรธเป็นคนเดียวหรือไงฉันเองก็โกรธเขาแพ้กันหรอก   

“พี่ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาว่าดาแบบนี้” 

ฉันจ้องหน้าพี่เซนไปด้วยความเดือดดาลก่อนที่จะผลักอกของเขาออกด้วยความเต็มแรงในระหว่างที่เขากำลังงงๆกับสถานการณ์ตอนนี้อยู่และระหว่างนั้นประตูลิฟต์ก็ถูกเปิดออกหลังจากที่มันเคลื่อนตัวมาถึงชั้นที่ฉันพักอาศัยอยู่ ฉันจึงรีบก้าวเท้าของมาจากลิฟต์ทันทีเพื่อที่จะรีบเดินเข้าห้องของตัวเองเอาซึ่งอยู่ต่อนห้าฉันตอนนี้ แต่... 

หมับ! 

“เธอกล้าดียังไงมาตบหน้าฉัน” 

ร่างกายของฉันถูกกระชากไปอีกทางด้วยฝีมือของผู้ชายอีกคน ซึ่งตอนนี้สีหน้าของเขาบ่งบอกถึงความโกรธอย่างเห็นได้ แต่แล้วทำไม  เขาโกรธแล้วทำไม ฉันก็ไม่ได้อยากที่จจะญาติดีกับเขาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว จะเกลียดฉันก็เชิญ ฉันไม่ได้แคร์ 

“แล้วพี่กล้าดียังไงมาด่าดาละ” 

“ก็ฉันพูดในสิ่งที่ฉันเห็น” 

“แล้วสิ่งที่พี่เห็นมันเป็นอย่างที่พี่คิดอย่างนั้นเหรอ” 

เขาไม่ได้รู้อะไรเลย แต่ทำไมถึงได้มาด่าฉันเสียๆหายๆแบบนี้  

“ก็เห็นอยู่ตำตาว่าเธอหอมไอ้เหี้ยนั่น” 

ก็ไอ้เหี้ยนั่นที่เขาหมายถึงคือพี่ชายฉัน  ให้ตายสิ ถ้าฉันจะอธิบายให้เขาฟังมันคงไร้ประโยชน์ พูดกับคนเมาคิดว่ามันจะรู้เรื่องอย่างนั้นเหรอ 

“แล้วพี่จะมายุ่งอะไรกับเรื่องของดา” 

ใช่ ยิ่งคิดฉันก็ยิ่งไม่เข้าใจว่าเขาจะมาหัวร้อนเพราะเรื่องแบบนี้ทำไมกัน ฉันกับเขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกันเลยสักนิด เรียกได้ว่าต่างฝ่ายต่างอยู่เลยจะดีกว่า  แต่นี่เขากำลังล้ำเส้นเกินไปแล้วนะ 

“ดาจะหอมแก้มใครมันก็เป็นสิทธิ์ของดา พี่ไม่มีสิทธิ์มายุ่ง” 

ฉันเอ่ยย้ำกับเขาอีกครั้งเผื่อว่ามันจะช่วยให้เขามีสติคิดได้ว่าตอนนี้เขากำลังทำอะไรอยู่ แต่ดูเหมือนว่ามันไม่เป็นอย่างที่คิดเลยสักนิด เพราะตอนนี้พี่เซนกำลังจ้องฉันด้วยสายตาวาวโรจอยู่ก่อนที่เขาจะเอ่ยมาว่า 

“ได้ แบบนี้ก็ได้ ถามหาสิทธิ์นัก ฉันก็จะทวงสิทธิ์แม่งมันวันนี้แหละ” 

พี่เซนไม่เพียงแค่พูดแต่เขากลับลากฉันไปที่ฟ้องฝั่งต้องห้ามห้องของฉันนั่นก็คือห้องของเขาก่อนที่เขาจะเปิดประตูห้องแล้วลากฉันเข้าไปในนั้นท่ามกลางความตื่นตระหนกของฉัน นี่เขากำลังทำบ้าอะไรของเขากันเนี้ย พี่เซนต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ







  อ๊ายยยย พี่เซน ทำอะไรเนี้ย

ตอนนี้ให้เซนดาเต็มๆเลย 

555 ไรต์อัพได้ถึงแค่นี้นะคะ ที่เหลือไปตามอ่านในรูปเล่มเน้อ 

ใครยังไม่พรีสามารถไปพรีกับไรต์ได้ที่เพจ Piano_sp/เพรชน้ำงามเน้ออออ 

พรีรอบเดียวเหมือนเดิมค่ะ

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

367 ความคิดเห็น

  1. #362 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 22:36
    ขอบคุณค่ะ
    #362
    0
  2. #361 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 22:36
    จะมีแต่งแยกคู่ดากะพี่เซนไหมอ่ะคะ
    #361
    2
    • #361-1 piano_sp(จากตอนที่ 29)
      1 เมษายน 2562 / 07:37
      ไม่ค่ะ รวมไว้ในเล่มเดียวกันเลย
      #361-1
  3. #359 firstzy93 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 08:40
    เจิมมม
    #359
    0
  4. #358 เงา แสงอาทิตย์ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 00:14
    รอๆๆ ชอบคู่นี้มาก
    #358
    0
  5. #357 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 23:52
    เจิมรอออ ชอบคู่นี้
    #357
    0
  6. #356 lookkai044 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 22:06
    รอจ้าาาา
    #356
    0
  7. #355 kaekae2526 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 21:45
    เจิมมม
    #355
    0
  8. #354 AimmyMPapassara (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 20:53
    เจิม และรอค่ะไรท์
    #354
    0