BAIT # NAVA เหยื่อของนาวา

ตอนที่ 7 : BAIT NAVA #นาวาล่าลม 6 : ด้านได้อายอด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,980
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 164 ครั้ง
    15 พ.ย. 61



นาวาล่าลม 

ด้านได้อายอด


ฉันไม่คิดว่าเขาจะบ้าอย่างที่เขาบอกฉันไว้จริงๆ ก็ตอนนี้ผู้ชายที่ฉันพยายามผลักไสเขาให้ไปห่างๆ ตอนนี้กำลังนั่งลอยหน้าลอยตาอยู่ข้างๆ ฉันนี่สิ ถ้านั่งตรงอื่นฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอก แต่นี่มันห้องเรียนของฉันและเขาก็ไม่ใช่นักศึกษาของคณะนี้ด้วย ยังจะมาตีหน้ามึนนั่งอยู่ในนี้เฉยเลย

“นี่นาย ไม่มีเรียนหรือไง”

ฉันเอ่ยถามเขาเสียงเบาเพราะอาจารย์ประจำวิชาเดินเข้าห้องมาพอดีจะโวยวายก็คงไม่ได้มันเสียมารยาทนะ

“ไม่มี” 

เขาตอบเสียงเรียบแล้วทำหน้ามึนใส่ฉัน

“ไม่มีก็กลับไปห้องของนายสิ มานั่งอยู่ตรงนี้ทำไม”

“ไม่กลับมีไรไหม”

อืม ฉันไม่น่าพูดกับเขาเลย ยิ่งพูดก็เหมือนยิ่งคุยกันคนละเรื่อง ใครมันจะหน้าด้านหน้าทนเท่าผู้ชายคนนี้ ไล่กี่ครั้งกี่ครั้งก็ไม่เคยจะไปสักครั้ง เชื่อเขาเลยจริงๆ

ฉันหันไปส่งสายตาใส่เขาอย่างไม่พอใจก่อนที่จะหันไปมองที่หน้ากระดาษด้วยความตั้งใจเพราะวิชานี้อาจารย์ประจำวิชาเป็นคนที่ถือว่าโหดที่สุดในคณะของฉัน ถ้าเกิดตั้งใจเรียนแบบนี้ฉันอาจจะโดนดุเข้าให้ก็ได้ แต่ถ้าฉันโดนดุขึ้นมาจริงๆ และนั่นก็จะเป็นความผิดของนาวา ที่เขาเข้ามากวนสมาธิฉันแบบนี้

“นี่นักศึกษาคนนั้น”

จู่ๆ อาจารย์ก็เอ่ยขึ้นพร้อมกับใช้สายตาคมดุมองมาที่คนข้างฉัน เอาแล้วไงเจอเข้าจนได้อุตส่าห์นั่งหลังห้องแล้วนะ แต่เพราะหมอนี่เด่นมากไงเลยทำให้คนอื่นๆ หันมาสนใจเขาหมด รวมทั้งอาจารย์คนโหดนี้ด้วย นี่ฉันจะซวยไปด้วยไหมเนี้ย

“ถ้าไม่ใช้นักศึกษาของคลาสนี้ กรุณาออกไปด้วยครับ”

อาจารย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเข้มๆ พร้อมกับมองหน้านาวาด้วยสายตาดุๆ แต่คนที่กำลังถูกดุอยู่ตอนนี้กลับนั่งนิ่งทำหน้าตาไร้อารมณ์อยู่นี่สิ

“ได้ยินที่อาจารย์บอกไหมครับ”

“น่ารำคาญ อย่าเสือกได้ปะ”

ทันทีที่จบประโยคนั้นทุกคนในห้องก็หันมาให้ความสนใจที่นาวาทันที ส่วนอาจารย์ที่ยืนประจำอยู่หน้าห้องก็ยืนทำหน้าซีดแทนที่จะทำหน้าโกรธ ฉันเลยหันกลับไปมองหน้าของนาวาซึ่งตอนนี้เขากำลังทำหน้าโหดใส่อาจารย์คนนั้นอยู่ จนอาจารย์สุดโหดประจำคณะฉันยืนหน้าซีดเป็นไก่ต้มไปทันที ให้ตายสิ ขนาดอาจารย์หมอนี่ก็ไม่เว้น

“เอ่อ”

งานนี้อาจารย์สุดโหดถึงกับพูดไม่ออกกันเลยทีเดียว ที่โดนผู้ชายที่หน้าตาโหดไม่พอ แต่ยังมีรอยสักเต็มตัวด้วยอีก ถึงนาวาเขาจะเป็นคนหน้าตาดีมากคนหนึ่ง แต่การที่เขาทำสีหน้าโหดๆ แบบนี้มันทำให้คนอื่นที่มองมาเสียวสันหลังได้

“สอนๆ ไปเหอะ”

“ครับ อาจารย์ขอโทษครับ เชิญนั่งได้ตามสบายเลย”

อาจารย์เอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ดูอ่อนลงก่อนที่จะหันไปตั้งใจสอนแทน แต่ก็ยังสอนด้วยท่าทางเกร็งๆ ยังไงก็ไม่รู้ แต่จะว่าไปสายตาที่เขาใช้มองเมื่อกี้บอกเลยเป็นใครเห็นก็กลัวกันทั้งนั้นแหละ

นาวา Talk

เป็นอาจารย์แล้วไง ทำไมคนอย่างผมต้องกลัว ไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยแค่มีนั่งเรียนด้วยเฉยๆ ทำไมต้องไล่ ก่อกวนไหมก็ไม่ แค่นั่งเงียบๆ อยู่ข้างสายลมแค่นี้ยังอยากจะมีปัญหากับผมอีกนะอาจารย์ ถ้าไม่ติดที่อาจารย์คนนั้นมีกลัวผมซะก่อนป่านนี้ผมคงได้เล่นอาจารย์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ผมคิดกับตัวเองในใจเงียบๆ คนเดียว แล้วหันไปมองผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างๆ ตัวเองอย่างใจจดใจจ่อ เพราะเวลาที่ได้มานั่งมองสายลมใกล้ๆ แบบนี้แล้วผมบอกได้เลยว่าผู้หญิงคนนี้ยิ่งเพิ่มความสวยเข้าไปกันใหญ่ แต่มันก็แม่งทำให้ผมหงุดหงิดวะ อุตส่าห์มานั่งด้วยแท้ๆ แต่ยัยนั่นกลับสนใจบทเรียนมากกว่าผมเสียอีก แบบนี้สินะเขาเรียกว่าถูกเมิน

ผมว่าสายลมเป็นผู้หญิงที่แปลก แปลกชนิดแบบว่าทำให้ผมคนนี้ชอบจนถอนตัวไม่ขึ้น ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าผมจะมาชอบใครได้มากขนาดนี้ แบบนี้ผมต้องรีบจีบมาเป็นเมียแล้วละ ถ้าเกิดรอนานกว่านี้ตัวผู้ตัวอื่นมันได้คาบไปกินก่อนผมแน่

ผมนอนฟุบหน้าลงบนโต๊ะที่ตัวเองนั่นอยู่ก่อนที่จะหันหน้าของตัวเองมองไปที่ใบหน้าของสายลมไปด้วย ไม่รู้สิ ใบหน้าของเธอบางครั้งก็ทำให้ผมรู้สึกดีแต่บางครั้งมันก็ทำให้ผมรู้สึกหงุดหงิด เพราะไม่รู้เธอจะเกิดมาสวยขนาดนี้ทำไมวะ แม่ง ไม่ชอบเอาซะเลย ผมไม่ได้มองผู้หญิงที่ความสวยหรอก แต่ผมจะอธิบายยังไงดีละ สำหรับสายลมคือแบบว่าเจอครั้งแรกมันรู้สึกเหมือนถูกชะตาด้วย เธอเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจกับเรื่องจุกจิกเล็กๆ น้อยๆ เพราะหลังจากที่ผมคอยตามมองเธอมาอยู่ตลอด มันทำให้ผมรู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนใช้ชีวิตง่ายๆ แบบว่ากินง่ายอยู่ง่าย ไม่ค่อยจะห่วงสวยเหมือนผู้หญิงคนอื่น และดูห้าวในบางครั้ง แบบนี้แหละมันโดนใจผมเลย

“นายจะจ้องฉันทำซากอะไร ฉันไม่มีสมาธิ”

สายลมเอ่ยขึ้นแต่ตาเธอก็มองไปที่กระดานตรงหน้าอย่างใจจดใจจ่อ

“ก็เธอน่ามอง”

ผมยอมรับว่าตัวเองเป็นคนพูดตรง คิดอะไรก็พูดออกไปแบบนั้น และดูเหมือนว่าสายลมก็เป็นเหมือนกันกับผม เธอคิดอะไรก็บอกผมมาตรงๆ ไม่ชอบก็บอกไม่ชอบ กลัวก็บอกว่ากลัว แบบนี้แหละมันชัดเจนดี

“ประสาท”

เธอกดเสียงด่าผมแต่เธอก็ไม่ได้หันมามองหน้าผมอยู่ดี ทำไมวะผมไม่น่ามองเหรอ ปกติก็มีคนตั้งมากมายนะที่อยากมองหน้าผมแต่ยัยนี่ชอบปฏิเสธผมว่ะ และอีกอย่างชอบไล่ให้ผมไปชอบคนอื่นด้วย แต่เรื่องนี้มันคงยากสำหรับผมแล้ววะ แบบว่าผมชอบใครข้าไปแล้วมันถอนตัวได้ยากนะ ถึงผมจะไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้ซักเท่าไหร่ แต่ผมว่าผมเจอกับมันเข้าอย่างจังแล้วละ

เวลาต่อมา

“วันนี้ก็พอแค่นี้ อาทิตย์หน้าส่งการบ้านให้ตรงตามเวลาด้วย”

ไอ้อาจารย์คนนั้นเอ่ยขึ้นเสียงเข้มก่อนที่จะหันมาสบตากับผมแล้วรีหลบสายตาผมไปทันทีแล้วก็รีบเดินออกจากห้องไป ขี้ขลาดชะมัด ถ้าจะอยู่ในโหมดโหดทั้งทีก็ต้องโหดให้มันถึงที่สุดสิ

“นี่สายลม เธอรู้จักกับนาวาด้วยเหรอ”

จู่ๆ ก็มีกลุ่มผู้หญิงกลุ่มหนึ่งเดินเข้าไปคุยกับสายลมด้วยน้ำเสียงที่คนอย่าผมฟังอยู่รู้สึกรำคาญขึ้นมา พร้อมกับสายตาของพวกเธอมองมาที่ผมด้วยสายตาหยาดเยิ้ม

“เปล่าหรอก”

เดี๋ยวนะ ยัยนี่บอกว่าไม่รู้จักผมเหรอ ให้ตายสิ ทำไมชอบทำให้ผมหงุดหงิดอยู่ด้วย

“ถ้าไม่รู้จัก นาวเขาจะมานั่งข้างเธอทำไมกันละ”

“ถามเขาเองสิ เขาก็นั่งอยู่ตรงนี้ทำไมต้องมาถามฉันด้วย”

สายลมเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเหวี่ยงพร้อมกับเก็บข้าวของของเธอเข้าไปในกระเป๋าของเธออย่างไม่ค่อยสนใจพวกผู้หญิงที่คุยกับเธอซักเท่าไหร่ จะว่าไปดูเหมือนว่าสายลมจะเมินทุกคนเลยนะ นึกว่าที่เลือกที่จะเมินผมคนเดียวซะอีก

“เออ นาวาคะ ทำไมคุณถึงมานั่งเรียนกับพวกเราละ”

ยัยผู้หญิงที่น่าจะเป็นผู้นำของกลุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มยั่วยวนมาให้ผม แต่เธอไม่ทำเพียงแค่ยิ้มเท่านั้นแต่กลับโน้มตัวมาค้ำกับโต๊ะที่ผมนั่งอยู่จนสาบเสื้อของเธอแหวกออกจากกันทำให้เห็นร่องอกของเธอเต็มๆ

“หรือว่าคุณสนใจอยากจะย้ายคณะ ปรึกษาฉันได้นะคะ ฉันยินดีให้คำปรึกษาตลอดเวลา”

ผมตีหน้านิ่งมองเธอที่เอาแต่ทำท่าทางยั่วยวนส่งมาให้ผม ถามว่าผมรู้สึกอะไรไหม ก็รู้สึกนะ รู้สึกรำคาญนะ นมนั่นก็ใหญ่เหมือนลูกมะพร้าวเป็นก้อนกลมเชียว ดูก็รู้ว่าคงผ่านมีดหมอมา ไม่อย่างนั้นมันไม่ใหญ่แบบนั้นหรอก แต่แทนที่ผมจะมองมันแล้วเกิดอารมณ์ แต่สำหรับผมมองแล้วรู้สึกเสื่อมวะ

“นาวาไปคุยกับเทียร์สักหน่อยได้ไหมคะ”

“จบยัง”

ผมที่เงียบอยู่นานเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง จนผู้หญิงที่กำลังทำท่าทางยั่วยวนผมอยู่เมื่อกี้ชะงักไปทันที

“คะ”

“พล่ามจบยัง จะได้ไปซะที รำคาญ”

ผมไม่เพียงแค่พูดแต่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตัวเองไปด้วยก่อนที่จะคว้ามือของสายลมมาจับไว้แล้วลากให้เธอเดินตามผมออกจากมาจากตรงนั้นไม่รู้ว่ายัยนมโตพล่ามอะไรอยู่ตั้งนานทำตัวเหมือนว่ารู้จักผมเป็นอย่างดี แต่บอกตามตรงเหอะ ผมไม่เคยรู้จักเธอด้วยซ้ำ มาเรียกผมซะเหมือนสนิทแบบนั้น พูดเลยว่าไม่พอใจ ผมไม่ชอบให้ใครที่ไม่สนิทมาเรียกชื่อผมนะ

“เดี๋ยว นายจะไปก็ไปคนเดียวสิ ลากฉันมาด้วยทำไม”

สายลมที่กำลังถูกผมลากออกมาจากห้องเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงห้วนๆ พร้อมกับมองเล็กๆ ของเธอพยายามแกะมือผมออกไปด้วย

“ก็อยากไปด้วยกัน”

“แต่ฉันไม่อยากไปกับนาย”

“ก็บอกว่าจะจีบ อย่าดื้อกับฉันได้ไหม”

“จีบบ้านนายเหรอ เขาทำกันแบบนี้”

อืม ไม่รู้สิ ผมก็ไม่เคยจีบใครมาก่อนด้วย ผมคิดว่าที่ผมกำลังทำอยู่ตอนนี้เรียกว่าจีบแล้วนะ ไม่ลากไปปล้ำก็ดีแค่ไหนแล้ว บอกเลยผมไม่ใช่คนที่ใจเย็นอะไรหรอกนะ ที่ทำเนี้ยถือว่าเย็นสำหรับผมแล้ว

“เออ รู้แล้วก็เดินตามมา”

ผมไม่สนว่าสายลมจะต่อต้านผมยังไง ตอนนี้ผมแค่อยากพาเธอออกไปจากที่นี่ก็เท่านั้นเอง ผมรู้ว่าวันนี้สายลมมีเรียนแค่ช่วงเช้าส่วนบ่ายเธอว่างนะ ผมเลยกะว่าจะพาเธอไปที่ที่หนึ่งหน่อย แต่ผมไม่ทำเพียงแค่คิดหรอก เพราะว่าตอนนี้ผมกำลังลากสายลมมาที่รถของผมแล้ว

“นี่นาจะพาฉันไปไหน”

สายลมโวยวายถามหลังจากที่ผมจับเธอยัดใส่เข้าไปในรถก่อนที่จะคาดเข็มขัดนิรภัยให้เธอเสร็จสรรพก่อนที่จะเดินอ้อมมานั่งที่ฝั่งคนขับแบบไม่พูดไม่จากอะไร

“นี่ ฉันถามไม่ได้ยินหรือไง”

ถ้านี่เป็นเสียงของคนอื่นป่านนี้ผมตะคอกด่ากลับไปแล้ว แต่นี่มันเป็นเสียงของสายลมไง ต่อให้เธอพูดมากแค่ไหน ผมก็อยากที่จะฟังมันอยู่ดี

“ไปถึงเดี๋ยวก็รู้เองแหละ”

ผมบอกเสียงเรียบก่อนที่จะเริ่มขับรถออกไปจากตึกคณะของสายลม วันนี้ผมไม่มีเรียนหรอกเลยว่างมาตามรังควานสายลมอย่างที่เห็นนี่แหละ ผมเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะใจแข็งกับผมไปอีกนานแค่ไหน

“นายคงไม่ได้พาฉันไปฆ่าใช่ไหม”

ผมอยากรู้จริงๆ ว่าในหัวของเธอคิดอะไรอยู่กันแน่ เห็นผมเป็นพวกชอบฆ่าคนหรือไง ผมไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก อย่างน้อยผมก็มีจิตใต้สำนึกที่ดีอยู่บ้าง

“ถ้าฉันฆ่าเธอแล้วใครมันจะเป็นเมียฉันละ”

ผมตอบเสียงเรียบแต่ตาก็เอาแต่จ้องที่ถนนข้างหน้าอยู่อย่างนั้น

“นะ นี่นายจะบ้าเหรอ ใครมันจะไปเป็นเมียนาย”

“เธอไง”

ถึงตอนนี้จะยังไม่ใช่ แต่อีกหน่อยผมจับเธอทำเมียแน่ และสาบานเลยว่าไอ้หน้าตัวผู้ตัวอื่นไม่มีสิทธิได้แตะต้องหรือใกล้เมียผมได้แน่ ตราบใดที่ผมคนนี้ยังอยู่

“ฉันไม่เป็นหรอก”

“เดี๋ยวทำให้เป็น”

ใช่ ในไม่ช้าหรอก สายลมได้เป็นเมียผมแน่ และผมก็ต้องได้เธอมาเป็นเมียจริงๆ ผมไม่ได้คิดไปเองหรอกคนอย่างนาวาคนนี้อยากได้อะไรก็ต้องได้สิ ไม่มีคำว่าไม่ได้ในพจนานุกรมของผมหรอก จำเอาไว้ด้วย

“ถามฉันไหมว่าฉันอยากจะเป็นหรือเปล่า”

“ทำไมต้องถาม ยังไงก็ต้องเป็นอยู่ดี”

“นายนี่มันหน้าด้านหน้าทนจริงๆ”

ไม่รู้ว่าทำไมคำด่าของสายลมถึงทำให้ผมรู้สึกดีได้ถึงขนาดนี้ ผมอาจจะเป็นโรคจิตอย่างที่เธอว่าก็ได้ ถึงเธอจะด่าผมแรงแค่ไหน ผมก็ไม่รู้สึกโกรธอยู่ดี แบบว่าโกรธไม่ลงนะ

“ด้านได้อายอด”

“ชิ”

เหมือนกับว่าสายลมคงไม่อยากที่จะพูดอะไรกับผมเลยเธอเลยสะบัดหน้าหันไปมองด้านข้างถนนแทนด้วยใบหน้าเหวี่ยงๆ ของเธอ แต่ยิ่งเธอทำหน้าเหวี่ยงแค่ไหนมันยิ่งกลับทำให้เธอหน้ามองขึ้นเป็นเท่าตัวอีก ผมว่าผมคงคลั่งเธอมากแล้วจริงๆ นั่นแหละ

ผมใช้เวลาขับรถมาได้สักพักรถของผมก็เลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าคอนโดหรูแห่งหนึ่ง แต่ทันทีที่รถของผมจอดสนิท บรรดาชายชุดดำนับสิบคนก็มายืนเรียงแถมต้อนรับผมที่หน้าประตูทันที และมันก็คงสร้างความแปลกใจให้กับคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆ ผมเป็นอย่างมาก เพราะหน้าตาที่ดูแตกตื่นของเธอตอนนี้มันแสดงออกมาอย่างเห็นได้ชัด

“เดี๋ยวนะ นี่นายพาฉันมาที่ไหนเนี้ย”

สายลมเอ่ยพร้อมกับกวาดสายตามองรอบๆ ด้วยสายตาที่หวาดระแวง ไม่เห็นมีอะไรต้องระแวงเลยที่นี่จัดได้ว่าเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดเลยก็ว่าได้ แบบว่าที่นี่คือรังของผมเองแหละ

“คอนโดฉันไง”

ผมเอ่ยก่อนที่จะเปิดประตูรถแล้วก้าวลงไปก่อนที่จะเดินอ้อมมาเปิดประตูรถอีกฝั่งให้สายลมได้ลงมา แต่เธอกลับนั่งนิ่งไม่ยอมลงมานี่สิ

“ลงมาสิ”

“ฉันไม่ลงไปแน่ ที่นี่ดูไม่น่าปลอดภัย”

ถ้าที่นี่ไม่ปลอดภัย คงไม่มีที่ไหนปลอดภัยแล้วละ

“งั้นอยากอยู่ในรถก็เชิญ ฉันขี้เกียจรอ”

ผมเอ่ยก่อนที่จะก้าวเดินออกมาจากสายลม ผมรู้ดีว่าผู้หญิงงอย่างเธอต่อให้บังคับแค่ไหนเธอก็ไม่ยอมทำมันดีๆ แน่ ต้องให้ขู่หรือไม่ก็ต้องทำแบบนี้ เธอถึงจะยอมทำตาม ไม่เชื่อก็คอยดู

“นี่นายจะทิ้งฉันไว้ที่นี่เหรอ”

“ยังไม่ได้คบกันเลย ฉันทิ้งเธอไม่ได้หรอก”

และถึงจะคบกันก็ช่างผมก็ไม่มีวันทิ้งเธอหรอก

“อย่ากวนได้ปะ นาวา”

อืม ผมยกให้เธอเป็นกรณีพิเศษก็แล้วกัน แบบว่าไม่มีใครกล้าขึ้นเสียงใส่ผมเลยสักคนตั้งแต่เกิดมา แต่ผู้หญิงคนนี้ชอบขึ้นเสียงใส่ผมทุกครั้งที่มีโอกาส แต่ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก

“ไม่ได้กวน จะมาไม่มาไม่งั้นทิ้งจริง”

แล้วต่อมาสายลมก็ทำเสียงฮึดฮัดในคออย่างไม่พอใจก่อนที่จะก้าวลงมาจากรถของผมก่อนที่จะรีบเดินตามผมมาติดๆ

หมับ

สายลมเอื้อมมือของเธอมาจับชายเสื้อผมไว้แน่นพร้อมกับมองไปที่พวกชายชุดดำหน้าโหดที่เป็นลูกน้องของผมไปด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว เพราะตอนนี้เรากำลังเดินผ่านบรรดาเหล่าลูกน้องของผมที่มาตั้งแถวต้อนรับอยู่หน้าคอนโดนี้อยู่ยังไงละ แต่ผมรู้สึกดีนะที่อย่างน้อยสายลมก็ไว้ใจให้ผมเป็นคนปกป้องเธอในตอนนี้ ดูจากมือเล็กๆ ของเธอที่จับชายเสื้อผมตอนนี้สิ น่ารักชะมัด

“ไม่ต้องกลัว ลูกน้องฉันเอง”

ทันทีที่ผมพูดจบสายลมก็ทำตาโตใส่ผมทันที บอกเลยว่าทำแบบนี้แล้วผมอยากจะจับยัยนี่มาจูบชะมัด คนอะไรทำอะไรก็น่ารักไปหมด มันไม่ดีต่อใจไอ้นาวาจริง รู้หรือเปล่าว่าผมต้องใช้ความอดทนสูงมากแต่ไหนเวลาอยู่ใกล้เธอแบบนี้แล้วผมไม่ได้ทำอะไรเธอเลย ทั้งๆ ที่ใจมันยากทำแทบใจจะขาด แต่ผมอยากรอให้เธอยินยอมเป็นของผมเองก่อนดีกว่า ค่อยจัดการครั้งเดียวเลย

“ทำไมนายต้องมีลูกน้อง แล้วทำไมนายต้องพาฉันมาที่นี่”

สายลมยิงคำถามใส่ผมเป็นชุด

“ก็พามาทำความรู้จักตัวตนที่แท้จริงของฉันยังไงละ”

ผมเอ่ยก่อนที่จะเปลี่ยนมาเดินจูงมือเธอเข้าไปในลิฟต์แทน จะจีบเขาทั้งทีก็ต้องให้เขารู้ว่าเราเป็นคนยังไงก่อนสิ นี่แหละทฤษฎีการจีบของผมที่ผมตั้งมันขึ้นมาเอง ผมจะให้สายลมได้รู้จักผมจริงๆ อย่างหมดเปลือกเลยละ







นาวาพาสายลมขึ้นห้องแล้ว

นางจะทำอะไรสายลมหรือเปล่า

โปรดติดตามตอนต่อไป

#นาวาคนจริงไม่อิงตอแหล


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 164 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

833 ความคิดเห็น

  1. #832 Frosty_Redz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 21:35
    นาวาจะว่าไปก็น่ารักนะเออออ~~~
    #832
    0
  2. #675 ZYLVES (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 16:10
    ชอบบบ~
    #675
    0
  3. #535 lookkai044 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 19:43
    นาวาโดนจับกินแน่ๆๆ
    #535
    0
  4. #13 SopapornPogpoon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 01:25
    เฮ๊ยยย!!! เราชอบ ผช.แบบนาวา คือนางโคตรชัดเจน จีบบอกจีบ ยอมใจอะ
    #13
    0
  5. #12 plengthanjira (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 20:17
    รอค้าา
    #12
    0
  6. #11 kig25662 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 18:36
    นาวาแม่งเอาแต่ใจจิงๆวะ 555
    #11
    0