ว่าด้วยเรื่องภรรยาผู้ถูกทอดทิ้งของตัวร้าย

ตอนที่ 10 : บทเก้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 105,863
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,936 ครั้ง
    29 ต.ค. 62

บทเก้า

 

 

หลันซือซือหอบหายใจถี่รัว หยาดเหงื่อเย็นเฉียบไหลอาบทั่วกาย ทรวงอกกระพือขึ้นตามจังหวะการหายใจ เรือนผมดำขลับแผ่สยาย นัยน์ตาเหม่อมองเพดานขุ่นมัวสลับกับเสวียนหลวนเหยาที่นอนอยู่ข้าง ๆ

โอกาสตบตีตวนอ๋องโดยไร้ความผิดนั้นหาได้มิง่ายนัก กับหลันซือซือที่เพิ่งจะหายดี ต่อให้เขวี้ยงหมอนใส่เขาอย่างมากก็แค่ถูกกักบริเวณ เมื่อเป็นเช่นนี้นางหรือจะปล่อยโอกาสดี ๆ ให้หลุดลอย

ทั้งสองวันที่ได้สติกลับมา หัวสมองก็เอาแต่คิดถึงความยุ่งยากซึ่งต้องเผชิญ บางคราการนอนนิ่งโดยไร้สติกลับสุขสบายจนน่าอิจฉา กับแม่ทัพประจิมที่เป็นบิดา นางต้องพบกับเขา พูดคุย ถามไถ่ แสดงความห่วงหา

เสวียนหลวนเหยาขยับตัวขึ้นคร่อมอยู่เหนือนาง ดวงตาคู่คมของเขาสบมอง ริมฝีปากยกยิ้มบางเบา คราก่อนในคืนนั้นความมืดสลัวกับความหวาดกลัวทำให้นางมิทันได้สังเกตเขามากนัก

จินซิ่นเคยบอกว่าเขาอายุราวสามสิบ ดวงตาคมดุจพญาอินทรี ดวงหน้าคมเข้มสมเป็นชายชาตินักรบ นางหรี่ตาลงสำรวจเขาอย่างละเอียด เหมือนจะเป็นอย่างที่จินซิ่นว่า เสวียนหลวนเหยาคือบุรุษรูปงาม น่าหลงใหล

เหนื่อยแล้วหรือ” น้ำเสียงของเขาเองก็นุ่มนวล น่าฟัง มิแปลกใจเลยที่วูบหนึ่งหานฉินซานจะเผลอหลงใหลในตัวเขาจนหลงลืมพระเอกของเรื่องอย่างองค์ชายรอง

ประโยคแรกของเขาที่เอ่ยออกมาเป็นคำพูด มิใช่ตัวอักษรเลือนรางบนจดหมาย

นางเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ส่งเสียงครางแทนคำตอบ เรียวนิ้วมือของเขาสอดเข้ามาใต้เรือนผม

ทะเลาะกับข้าเสร็จก็นิ่งเงียบ ช่างเย็นชาเสียจริง” เขากล่าวเสียงเรียบ มิแยแสสิ่งใด หรือเจ้ายังขุ่นเคืองที่ข้าให้เจ้าคัดคำสอนสตรีกับบทกวีอยู่อีก

เสวียนหลวนเหยาเป็นบุรุษที่น่าหวาดกลัว...

มืออีกข้างของเขาบีบบังคับให้นางหันกลับมาสบตาตามเดิม สบเข้ากับดวงตาซึ่งเจือด้วยความอบอุ่นอันจอมปลอม

หากเป็นหลันซือซือจริง ๆ สตรีวัยสิบสองย่อมตอบออกมาอย่างใสซื่อไร้เล่ห์เหลี่ยม แต่นั่นอาจดึงดูดเขา ความสดใสแรกแย้มของสาวน้อยมักน่าบดขยี้เสมอ แต่ถ้าให้นางสวมหน้ากาก ตวนอ๋องตัวร้าย เขาต้องจับได้แน่ คนผู้นี้ร้ายกาจ ทั้งยังสวมใส่หน้ากากได้โดยไร้ที่ติ

หม่อมฉัน...” นางแสร้งหลุบตาต่ำลง ดวงหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ น้ำเสียงสั่นระริก หม่อมฉันอยากโกรธ แต่ก็มิกล้าเพคะ

แต่เจ้ากลับกล้าหยิบหมอนเพื่อตบตีข้า” เขากำลังขยับยิ้มกว้างขึ้น ดึงรั้งเส้นผมยาวสลวยของนาง อย่างเจ้าคงคิดข้ออ้างเอาไว้เป็นทางรอดอยู่แล้ว ช่างมันเถอะ

เขามักทำราวกับตนรู้ทุกอย่าง

ข้าให้เจ้าเก็บตัวอยู่ในเรือนก็เพื่อความปลอดภัยของเจ้า ภายนอกนั้นควบคุมดูแลยาก หูตามากมาย

ในนิยายเขาคือตัวร้ายที่น่าหวาดกลัว คาดเดาสิ่งใดมิได้ ทั้งยังก่อสงครามประสาทกับฝ่าบาทได้หลายสิบปี

ฝ่ามือหยาบกร้านของเขาลูบหัวนาง รอยยิ้มซึ่งประดับบนดวงหน้าเสมือนหลุมพราง ซุกซ่อนความร้ายกาจเอาไว้ ข้าเป็นห่วงเจ้านะ ซือซือ

หลันหลัวซานอาจผิดคาดกับที่จินตนาการเอาไว้ ทว่าเสวียนหลวนเหยากลับมิผิดคาดแต่อย่างใด

ช่างเป็นความห่วงหาอันหาความจริงมิได้เลย ถ้อยคำดั่งกลลวง

นางพยักหน้า ยกมือโอบกอดเขา ท่านอ๋องทรงเสด็จมาไวเพียงนี้ ทั้งที่ระยะเวลาเดินทางจากชายแดนถึงเมืองหลวงต้องใช้เวลาร่วมสิบกว่าวัน หม่อมฉันจะมิเชื่อได้อย่างไร

เขามาถึงตั้งแต่หลังเกิดเรื่องเพียงหนึ่งวัน ต่อให้ใช้ม้าเร็วก็ใช่ว่าจะทำได้ นั่นหมายความว่าตวนอ๋องต้องอยู่ใกล้ ๆ อาจเป็นเมืองซีโจว หรือเมืองเป่ยหยาซึ่งอยู่ทางตะวันตกและตะวันออก

อย่างไรก็ตาม ทีท่าของเขายังสงบนิ่ง เพียงเกลี่ยผมที่ปรกดวงหน้านางออก ใกล้วันเฉลิมฉลองพระชนมพรรษาของฝ่าบาท ข้าจะพลาดได้อย่างไร ข้าหวังจะทำให้เจ้าดีใจจึงมิได้เขียนบอก มิคาดว่าจะเกิดเรื่องเหนือความคาดหมายขึ้น” เขาว่าแล้วเชยดวงหน้างดงามขึ้น เจ้าช่างเป็นเด็ก ไม่สิ ภรรยาขี้สงสัยเหลือเกิน ซือซือ

ชั่วขณะนางตระหนักว่าเขากำลังคิดทำให้นางจนมุม หลันซือซือแย้มยิ้มสดใสพลางเปลี่ยนเรื่อง ว่าแต่เรื่องคนร้ายล่ะเพคะ

เพียงขันทีเสียสติคนหนึ่ง ข้าจัดการเรียบร้อยแล้ว” ลมหายใจของเขารินรดใบหู ไม่เป็นไรแล้ว นับแต่นี้เจ้าจะปลอดภัย

ขันทีธรรมดา หาญกล้าเพียงนั้นเชียว?

การตัดสินให้จบลงเพียงเท่านี้ย่อมหมายความว่าผู้อยู่เบื้องหลังคือบุคคลซึ่งแม้นแต่ตวนอ๋องก็แตะต้องมิได้ ไทเฮากับฝ่าบาท

นางลอบเหยียดยิ้ม ริมฝีปากเผยอออกรับกลีบปากของเขาที่กำลังทาบทับลงมา ดวงตาพวกเขาต่างฉายแววเฉยชาก่อนสบเข้าหากัน แล้วแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนแสนหลอกลวง

อือ...

 

นางตื่นขึ้นมาอีกทีตอนเย็น พบว่ามีนางกำนัลหน้าใหม่รอปรนนิบัตินางอาบน้ำแต่งตัว เหมือนว่าจินซิ่นกับเหล่านางกำนัลที่เคยเห็นจะหายหน้าไปทั้งหมด กลายเป็นคนใหม่ที่ตวนอ๋องจัดการให้

กลีบดอกกุ้ยฮวาถูกโปรยลงในถังน้ำ ควันขาวขุ่นพวยพุ่งในอากาศ หลันซือซือเหยียดเรียวขาของตนออก นัยน์ตาเลื่อนลอยอย่างไร้จุดหมาย ก่อนถามบางสิ่งขึ้นกับนางกำนัลวัยเยาว์

จินซิ่นล่ะ

นางกำนัลผู้นั้นหยุดชะงักแล้วย่อตัวลง แม่นางจินซิ่นถูกโบยยี่สิบไม้ ตอนนี้กำลังรักษาตัวอยู่เพคะ ส่วนนางกำนัลชุดก่อนถูกท่านอ๋องขับออกจากจวนทั้งหมด

หลันซือซือพยักหน้า แล้วตอนนี้ท่านอ๋องอยู่ไหน

ท่านอ๋องตรัสว่าจะเสวยมื้อเย็นกับพระชายารอง ตอนนี้ทรงประทับอยู่กับพระชายารองเพคะ

งั้นหรือ” นางเลิกคิ้วสูง ก่อนโบกมือให้นางกำนัลทั้งหลายออกไปให้หมด ออกไป

นางยกมือก่ายหน้าผาก นึกอยากจมดิ่งลงใต้ผืนน้ำ หลังจากได้พบเขา นางก็มั่นใจว่าให้ได้อย่างไร ตราบเท่าที่มันเป็นผลประโยชน์ เสวียนหลวนเหยาก็มิมีทางหย่าขาดกับนางแน่ ขณะเดียวกันใช่ว่านางจะยอมฉิบหายไปพร้อมกับเขา

แต่จะให้วางแผนถล่มพวกพระเอกก็มิใช่สิ่งที่นางจะทำได้ ทั้งยังมิใช่เรื่องด้วย ตวนอ๋องกระเสือกกระสนจะตายเพราะหานฉินซาน ไม่ได้มีคนเอาเชือกไปผูกคอเขาเสียหน่อย

ข้าจะทำอย่างไรกับท่านดี” นางถอนหายใจ พึมพำเสียงเรียบ ข้าหวังให้ท่านเป็นขยะ เช่นนั้นข้าจะได้กวาดท่านทิ้งอย่างง่ายดาย

และต้องกวาดลงถังขยะอันตรายด้วย

 

เสวียนหลวนเหยาปฏิบัติกับเหอรุ่ยเตียนต่างจากนาง

นั่นคือสิ่งที่นางเห็นและสัมผัสได้ ทั้งจากดวงตารวมถึงน้ำเสียง จริงอยู่ว่าเขาปฏิบัติกับหลันซือซืออย่างนุ่มนวล ทว่ากับเหอรุ่ยเตียนนั้นมีบางสิ่งต่างออกไป บางทีมันอาจเป็นความจริงซึ่งมิใช่การหลอกลวงจอมปลอมเหมือนกับนาง

ดวงหน้างดงามประดับรอยยิ้มบางเบา นัยน์ตากลมโตเจือความอบอุ่น ขณะทอดมองเสวียนหลวนเหยาและเหอรุ่ยเตียนที่กำลังร่วมทานอาหารเช้าด้วยกัน

เมื่อวานหลังจากร่วมทานอาหารเย็นกับเหอรุ่ยเตียน เสวียนหลวนเหยาก็ตัดสินใจนอนค้างกับอีกฝ่าย แล้วก็โผล่หัวมาพร้อมกันเพื่อทานอาหารเช้ากับหลันซือซือ

อย่างไรก็ตาม เหอรุ่ยเตียนเพียงมองนางด้วยสายตาเรียบเฉยเช่นเดียวกับที่มองเสวียนหลวนเหยา นางยกมือเท้าคาง ดวงตาหลุบต่ำลง

เป็นไปได้หรือไม่ที่ตัวร้ายจะหลงรักเหอรุ่ยเตียน

เท่าที่จำได้ในหนังสือนิยายมิได้ลงรายละเอียดในส่วนนี้นัก หลายเดือนก่อนเรื่องของเหอรุ่ยเตียนย่อมถูกรายงานให้เขารู้ กระนั้นกลับมิมีทีท่าว่าตวนอ๋องจะจัดการอะไร ทั้งที่มันเป็นโอกาสเหมาะสมเพื่อเอาอกเอาใจหลันซือซือ

ซือซือ

หลันซือซือเงยหน้าขึ้นสบเข้ากับดวงตาคู่คมซึ่งจดจ้องอยู่ก่อน เสวียนหลวนเหยาขมวดคิ้ว ขณะที่เหอรุ่ยเตียนผินหน้าไปทางอื่น นางแสร้งกัดปากงอแงประหนึ่งเด็กน้อย

หม่อมฉันง่วงนอน

จินซิ่นเคยรายงานเรื่องอาการหลับนอนอันผิดปรกติของนางแก่เขา ดังนั้นมันจึงมิใช่เรื่องน่าแปลกใจ เสวียนหลวนเหยายกยิ้ม ฝ่ามืออุ่นร้อนลูบหัวนาง ปฏิบัติราวหลันซือซือเป็นเด็กซึ่งต้องการผู้ดูแล

เช่นนั้นก็ไปนอนเถอะ

นางส่ายหน้า หม่อมฉันอยากไปหาบิดา หลายวันที่ผ่านมารู้สึกเป็นกังวลยิ่งนัก ท่านอ๋องทรงอนุญาตหม่อมฉันได้ไหมเพคะ

ไยจะมิได้ล่ะ” เขากล่าวแล้วผละมือออกมาอย่างนุ่มนวล ข้ามิได้โหดร้ายขนาดแยกบิดากับบุตรี ประเดี๋ยวให้คนจัดเตรียมรถม้ากับองครักษ์ ข้าจะได้วางใจ

วางใจ? จับตาดูเสียมากกว่า

หลันซือซืออยากเปล่งเสียงหัวเราะ หากก็ทำได้เพียงเขินอายกับความห่วงใยจอมปลอมของเขา  พลันเสียงไออย่างหนักหน่วงของเหอรุ่ยเตียนเรียกความสนใจจากพวกเขา เจ้าของร่างบอบบางยกมือปิดปาก ดวงตาเบิกกว้าง นางกำนัลข้างกายเหอรุ่ยเตียนก้าวประชิดตัวอีกฝ่าย ทว่านั่นช้ากว่าตวนอ๋องมากนัก

ลำแขนกำยำประคองเหอรุ่ยเตียนเอาไว้อย่างห่วงหา นัยน์ตาวูบไหว กระทั่งน้ำเสียงยังสั่นน้อย ๆ อวี้เอ๋อร์

อวี้เอ๋อร์? ชื่อนั่นใช้เรียกเหอรุ่ยเตียนงั้นหรือ

ตอนนั้นเขาอาจแสดงความห่วงหาต่อหลันซือซือก็จริง แต่นี่กลับเป็นครั้งแรกที่นางเห็นความห่วงใยอย่างแท้จริงของเขา

นางกะพริบตา ก่อนหันไปสั่งนางกำนัลซึ่งยืนอยู่มิไกล ไปตามหมอหลวง

อวี้เอ๋อร์ อวี้เอ๋อร์!

นอกจากหานฉินซานแล้ว เสวียนหลวนเหยาก็อาจมีเหอรุ่ยเตียนอยู่ในใจ ทว่าการที่เขาไปหลงรักหานฉินซานในอนาคต ย่อมหมายความว่า เหอรุ่ยเตียนคงตายแล้ว’ หรือไม่ก็เกิดบางสิ่งขึ้น

 

เป็นครั้งที่สองกับการมาเยือนจวนแม่ทัพประจิม

ครานี้นางสวมอาภรณ์สีเขียวอ่อนปักลายนกกระจาบ เรือนผมเกล้าเป็นมวยปักปิ่นระย้า ขณะที่ดวงหน้าแต่งแต้มเพียงเล็กน้อย แลดูราวคุณหนูตระกูลใหญ่มากกว่าพระชายา

อิงอิงพยุงนางเข้าไปในจวน อีกฝ่ายเป็นนางกำนัลที่มาดูแลนางแทนจินซิ่น ทั้งความสามารถเองก็มิได้ด้อยไปกว่าจินซิ่นเลยแม้แต่น้อย

ร่างสูงสง่าของหลันหลัวซานยืนนิ่งอยู่กลางห้องโถงใหญ่พร้อมกับเหล่าข้ารับใช้ ก่อนพวกเขาจะคุกเข่าลงเมื่อเห็นนาง หลันซือซือแย้มยิ้มอบอุ่น

ตอนนางนอนมิได้สติ หลันหลัวซานวนเวียนมาที่จวนอ๋องมิเว้นวัน แต่เมื่อนางตื่นขึ้นมา เขากลับหายตัวไปมิโผล่มาให้เห็นอีก เห็นได้ชัดว่าเรื่องในครานั้นคงทำให้เขาคิดว่าหลันซือซือเกลียดชังเขา

ด้วยเหตุนี้นางจึงเลือกมาหาเขาแทนเขียนจดหมาย บางครั้งตัวอักษรเลือนรางพวกนั้นก็มิอาจพรรณนาความรู้สึกแท้จริงออกมาได้ทั้งหมด

ถ้าเป็นตัวนางจริง ๆ คงมิรู้แน่ว่าจะต้องพูดอะไร แต่ถ้าเป็นหลันซือซือ มิแน่ว่าอาจต้องการเพียงอ้อมกอด

หลันซือซือมิได้บอกให้พวกเขาลุกขึ้น เรียวขางามขยับเข้าไปใกล้ หยุดนิ่งตรงหน้าหลันหลัวซาน แล้วโน้มตัวลง ผ่านไปเนิ่นนานแต่กลับไร้คำพูดใดหลุดรอดออกมา

นิ้วมือเกลี่ยเส้นผมที่ปรกดวงหน้าทัดใบหู ดวงตาทอประกายอ่อนโยน ลูกอาจเคยโกรธท่านที่ส่งลูกตบแต่งเข้าจวนอ๋อง แต่ใช่ว่าลูกจะมิเข้าใจเหตุผล หรือตระหนักรู้ถึงความกดดันที่ท่านได้รับ

เขาเงยหน้าขึ้นมองนาง นัยน์ตาวูบไหว ซือซือ...

หลายเดือนมานี้ลูกเติบโตขึ้นมาก เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่าง การอยู่ท่ามกลางกลลวงและผลประโยชน์นี่เป็นเรื่องซึ่งปฏิเสธมิได้สำหรับคนในราชวงศ์ ดังนั้นท่านมิจำเป็นต้องรู้สึกผิด

พ่อขอโทษ

หลันซือซือมิได้ต้องการคำขอโทษ

ถ้าหากท่านรู้สึกผิด ก็จงมีชีวิตอยู่ต่อไป โดยมิต้องยุ่งเกี่ยวกับตวนอ๋อง หรือยื่นมือเข้ามามากเกินไป

แม่ทัพประจิมส่ายหน้า กล่าวเสียงแผ่ว พ่อเป็นห่วงลูก

ลูกก็เป็นห่วงท่าน ดังนั้นจงอย่าได้พยายามเข้ามายุ่ง หาไม่แล้วท่านอาจถามหาความปลอดภัยในชีวิตมิได้เลย ท่านเป็นแม่ทัพก็จงเป็นแม่ทัพ อย่าได้เข้ามายุ่งกับเรื่องภายในราชสำนักและความขัดแย้ง” หลันซือซือย่อตัวลง ฝ่ามือบอบบางทาบลงบนแก้มของบุรุษตรงหน้า ลูกรู้ว่าท่านพยายามเข้าหาองค์ชายสาม เพราะเขาเป็นเพียงคนเดียวที่ดูจะเข้าถึงลูกมากที่สุด บางทีท่านคงคิดแทรกแซงอำนาจในกองทัพของตวนอ๋องด้วย ดูจากการที่ท่านพยายามไปมาหาสู่หลายคนเพื่อสร้างความสัมพันธ์กับพวกเขา

หลันหลัวซานดึงนางเข้าไปกอด นั่นเป็นเรื่องที่พ่อทำได้ เพราะซือซือเป็นของขวัญล้ำค่า หาอื่นใดเปรียบ

เรื่องพวกนี้ลูกยังมองออก คิดหรือว่าตวนอ๋องจะมองมิออก เพราะตอนนี้ท่านยังมีประโยชน์เขาถึงมิทำอะไร แต่ในอนาคต...” นางยกมือกอดตอบเขา ใต้หล้านี้หาได้มีอะไรจีรังยั่งยืน สักวันก็ต้องมีผู้ที่จะล้มตวนอ๋องลง อีกอย่างเขามิได้แย่นักหรอก

เวลานั้นนางได้ลองเปิดใจและมอบมันให้แก่หลันหลัวซาน

แม่ทัพประจิมกัดปากแล้วสบตานางพร้อมหยาดน้ำตาที่เอ่อคลอ ต่อมาเขาขยับยิ้มอ่อนโยน ก่อนลูบหัวหลันซือซือ

ลูกเติบโตขึ้น...มากทีเดียว

ท้ายที่สุดแล้วนางก็ได้แค่คาดหวังว่าเขาหลันหลัวซาน จะมิหักหลังนางในอนาคต

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.936K ครั้ง

14,908 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #14419 puk3005 (@puk3005) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 00:05
    เรื่องนี้หน่วงมากกกกกก
    #14419
    0
  2. #14415 puk3005 (@puk3005) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 21:50
    เรื่องนี้หน่วงมากกกก
    #14415
    0
  3. #14316 ChaTzar (@ChaTzar) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 04:22
    พระเอกฉุดกระชากผมของนางเอกสุดติ่งจริงๆ หนีเถอะลูกนางเอก
    #14316
    0
  4. #14280 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 12:45
    มีใครให้ใจได้ไหม
    #14280
    0
  5. #13531 Weetaime (@Weetaime) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 00:06
    ถ้านี่เป็นนางเอกก็ผูกคอตายแล้วนะ ไม่ไหว
    #13531
    0
  6. #11026 นันดา (@chompoo_2545) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 00:27
    โอ้ยยยยยย คิดมากไปหมดเลยอ่ะ
    #11026
    0
  7. #9828 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 08:31
    ปวดหัวเลย กดดันมาก
    #9828
    0
  8. #9520 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 18:27
    ซือซือ ไม่มีใครรักหนูจริงเลยนอกจากพ่อ
    #9520
    0
  9. #9353 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 20:29

    สมน้ำสมเนื้อค่ะ!! ซือต้องสู้! อย่าแพ้นะ เขาร้ายมาเราต้องร้ายกว่า!

    #9353
    0
  10. #9096 Sika. (@Sikakarunborinet) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 17:37
    จะรักกันได้จริงดิ หรือจะรักกันแบบโกหกจนจบ อ่านแล้วเศร้า 😢😢
    #9096
    0
  11. วันที่ 15 เมษายน 2562 / 22:41
    ดูท่าคงรักกันได้ยาก55
    #8499
    0
  12. #8273 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 16:08
    เขาจะรักกันยังไงถามจริง5555555555555
    #8273
    0
  13. #7444 molyarat (@molyarat) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 15:16

    อัพนะน่าาาา
    #7444
    0
  14. #7443 jetika963 (@jetika963) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 12:34
    รอยุน้าาาา
    #7443
    0
  15. #7442 preeyada71018 (@preeyada71018) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 11:26

    รออยู่นะคะ
    #7442
    0
  16. #7441 boyflower (@boyflower) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 08:56

    รีบๆหย่าเถอะลูก หาผัวใหม่ดีกว่า
    #7441
    1
    • #7441-1 RAPIPHAN4869 (@RAPIPHAN4869) (จากตอนที่ 10)
      5 เมษายน 2562 / 10:11
      เจ็บแทนน้อง ตอนที่ท่านอ่อง ห่วงชายารอง และรู้สึกว่าท่านอ่องจะเอาน้องมาเป็นเกาะไม่ให้ ฝ่าบาททำร้ายคนรักของตนนั้นก็คือชายารอง เมื่อไรเขาจะหย่ากัน! เกรียดมันเกรียดอีท่านอ่อง!! มาทำร้ายน้องอย่างงี้ได้ไง อ้ากกก!!.พ่นไฟ
      #7441-1
  17. #7439 xiangyan (@xiangyan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 21:39
    รู้สึกอยากให้ตอนจบพระเอกรักนางเอกมากกก แต่นางเอกไม่เอาเทพระเอกไปเลย แล้วได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระ(แบบไม่ตาย)กับพ่อน่ะค่ะ แค่คิดก็สะใจ 5555 #อินมาก
    #7439
    0
  18. #7437 _jh408 (@ppciiz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 23:38
    ไรท์เลขบัญชีมาค่ะ ขอเปลี่ยนพระเอกจะเอาหมูหมาขอทานเป็นพระเอกแทนก็ได้
    #7437
    0
  19. #7436 Distress (@janjita) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 22:43
    ชอบคุณค่ะ
    #7436
    0
  20. วันที่ 2 เมษายน 2562 / 15:46
    เชรดโด้วววว รีรอบนี้ลวงกว่าเดิม555555 แงงงงง สนุกมากๆๆ เปงกำลังจัยหั้ยรั้ยท์น้ะคะ5555
    #7434
    0
  21. #7433 Lizt (@zealend) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 14:07
    เกลียดอิอ๋องงง ดีออกกกก
    #7433
    0
  22. #7432 jao-ei (@junjao-ei) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 14:02

    น่า ติดตาม บทแรกๆมีางส่วนยังแปลกแต่บอกไม่ถูกว่าตรงไหนแต่บทหลังๆนี่ลื่นมากกกกก รอค่ะ

    #7432
    0
  23. #7430 Theoneintheworld (@Theoneintheworld) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 09:38
    อยู่ท่ามกลางอสรพิษ มองไปทางไหนก็แต่คนคิดตักตวงผลประโยชน์ ช่างน่าเศร้า
    #7430
    0
  24. #7429 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 09:28
    ผัวชะเรี่ย
    #7429
    0
  25. #7428 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 04:48

    รอลุ้นต่อคะ
    #7428
    0
  26. #7402 Musumeji (@wanathida) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 13:48
    ฆ่าอ๋องแม่ม//ถือเลื่อยพร้อมฆ่า
    #7402
    4
    • #7402-3 KS_Kate_ (@Kettipa) (จากตอนที่ 10)
      1 เมษายน 2562 / 15:56
      คิดเหมือนกัน!! +1
      #7402-3
    • #7402-4 Haru's (@haru_2332) (จากตอนที่ 10)
      3 เมษายน 2562 / 02:34
      +1 i couldn’t agree more !!!
      #7402-4