ช่วงชีวิตของฉันในบทของนางร้าย [END]

ตอนที่ 7 : CHAPTER SIX | ความคิดย้อนแย้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,690
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 658 ครั้ง
    29 เม.ย. 60

CHAPTER SIX | ความคิดย้อนแย้ง

 

.............ท่านแม่นิ่งเงียบไปหลายนาทีกับคำขอของลูกสาวเพียงคนเดียว ภายในจิตใจของผู้เป็นมารดานั้นสับสนไปหมดและยังไม่อาจเข้าใจคำขอร้องที่ดูไร้เหตุผลนั้นได้

 

อาเรียคิดไว้อยู่แล้วว่าเหตุการณ์ต้องเป็นเช่นนี้ ท่านแม่รักท่านพ่อมากขนาดยอมสละตำแหน่งท่านหญิง ขนาดท่านพ่อมีเมียน้อยท่านแม่ยังทำเป็นปิดตาข้างหนึ่ง เป็นธรรมดาที่ท่านจะไม่ยอมตกลงโดยง่ายกับคำขอจากปากของเธอ

 

ส่วนหนึ่งเพราะหากท่านแม่หย่าร้งกับท่านพ่อ เธอจะไม่จำเป็นต้องนับญาติกับคุณนางเอก แม้ไม่ได้เกลียดแต่เธอก็เกียจคร้านเกินกว่าจะมานั่งต่อปากต่อคำเหมือนกับเด็ก สำหรับเธอการลงมือเด็ดขาดเพียงครั้งเดียวแล้วตัดปัญหาได้ทุกอย่างนั้นถือว่าดีกว่า และร้ายกาจสมกับที่เป็นท่านหญิงอาเรีย

 

ส่วนที่สอง การที่ท่านพ่อคิดจะนำผู้หญิงคนนั้นเข้ามาแสดงตัวในฐานะลูกก็หมายความว่าท่านไม่ได้เห็นคนในบ้านหลักอยู่ในสายตาแต่อย่างใด จึงได้กล้านำคุณนางเอกที่เป็นทั้งหญิงผู้คิดจะแย่งคู่หมั้นจากเธอ และหนามตำใจท่านแม่ตลอดมาเข้ามาในบ้าน ด้วยเหตุที่กล่าวมา ในเมื่ออีกฝ่ายไม่เห็นเธออยู่ในสายตา อาเรียก็ไม่จำเป็นต้องปราณีอีกต่อไป

 

อย่างไรพวกเขาก็ไม่ใช่พ่อแม่ที่แท้จริงเป็นเพียงตัวละครที่เธอสร้างขึ้นมา เธอไม่มีความจำเป็นต้องลังเลสักนิดที่จะใช้พวกเขาเป็นหมากเพื่อเอาตัวรอด

 

และส่วนสุดท้าย นี้คือการสั่งสอนท่านพ่อและคุณนางเอกที่คิดจะมายุ่งกับตัวเธอก่อนอย่างแยบยลและรวดเร็ว

 

เพียงการหย่าร้างก็ตัดปัญหาทุกสิ่ง ท่านพ่อเองก็ไม่ได้รักท่านแม่อีกต่อไป ในฐานะผู้หญิงหัวสมัยใหม่ การหย่าร้างเป็นอะไรที่ดี อีกอย่างตระกูลฝ่ายท่านแม่ก็เป็นเชื้อพระวงศ์หย่าร้างไปก็ไม่ลำบากใดใด มีแต่ท่านพ่อเท่านั้นที่จะได้รับความเสียหาย

 

ท่านแม่จะถูกมองในฐานะสตรีผู้น่าสงสาร ส่วนท่านพ่อจะถูกมองในฐานะบุรุษน่าชังที่กล้าขับไล่ภรรยาและลูกๆ

 

อีกอย่างถึงจะถูกมองยังไงท่านพ่อก็ยังเป็นท่านดยุคแม่ทัพใหญ่ของพระราชา คงไม่ลำบากมากกระมั้ง แต่ก็คงต้องกลายเป็นศัตรูกับองค์ราชินีและคนในตระกูล อวาเรียล ของท่านแม่

 

อาเรียแม่ไม่เข้าใจสิ่งที่ลูกร้องขอมือเรียวของท่านแม่ประคองตัวเธอให้ลุกขึ้น อาเรียปิดเปลือกตาลงครั้งหนึ่งก่อนจะลืมตาขึ้นใหม่ ถึงเวลาสวมหน้ากากของสาวน้อยผู้น่าเต็มไปด้วยความชิงชังและคับแค้นใจมานานปี

 

อาเรียไม่ยอมลุกขึ้นตามกระประคองของท่านแม่ เธอกำชายกระโปรงตัวเอง นัยน์ตาสีฟ้ากระจ่างที่จากเรียบสงบเพียงครู่เดียวก็เปลี่ยนเป็นรังเกียจและคับแค้นใจ

 

ท่านพ่อกำลังจะนำลูกนอกสมรสเข้ามาในบ้านหลัก ลูกนอกสมรสนางนั้นคือสตรีธาตุแสงที่คิดจะแย่งชิงคู่หมั้นของลูกเรื่องของสตรีธาตุแสงเป็นเรื่องรู้แจ้งกันทุกคนในบ้าน ดวงตาของไพรินทร์ของท่านแม่สั่นไหวอย่างรุนแรง เดิมทีที่นางอดทนมาถึงเพียงนี้เพื่อให้ลูกๆได้มีครอบครัวที่สมบูรณ์ไม่คาดคิดชายผู้นั้นกับกล้านำเด็กนอกคอนั้นเข้ามาในบ้าน

 

อาเรียบอกแม่มา ลูกรู้เรื่องนี้ได้ยังไงน้ำเสียงของท่านแม่หวนขึ้นถึงสามส่วน สำหรับท่านหญิงอาเรียที่เข้มแข็งถึงเพียงนี้ การจะร้องห่มร้องไห้บอกท่านแม่เรื่องนี้คงเป็นไปไม่ได้ ท่าทางคับแค้นใจความชิงชังที่เก็บกดมานานปี นั้นจึงถือเป็นการแสดงที่สมบูรณ์และได้ผลดีกว่า

 

สตรีผู้นั้นเป็นคนบอกลูกด้วยตนเอง กับสตรีน่ารังเกียจที่คิดจะแย่งชิงคู่หมั้นของลูก ไม่เหมาะแม้แต่น้อยที่จะเข้ามาอยู่ในบ้านหลัก

 

ในเมื่อนางอยากจะเข้ามา ลูกก็จะเป็นฝ่ายถอยให้เอง

 

อดีตท่านหญิงคนงามกระตุกรอยยิ้มเย็นที่มุมปาก มือเรียวยกขึ้นประคองร่างบางของลูกสาวขึ้นอีกครั้ง เป็นเพียงสามัญชนผู้หนึ่ง ชนชั้นสูงเช่นนางและลูกเหตุใดต้องเป็นฝ่ายถอยร่น!

 

ลูกไม่ต้องเป็นห่วงนางจะไม่มีวันได้เข้ามาเหยียบในบ้านหลังนี้ แม่รับรอง

 

อาเรียชะงักตัวไปชั่วขณะกับน้ำเสียงเย็นชาของท่านแม่ ลืมไปได้อย่างไรแม่ลูกย่อมต้องมีนิสัยคล้ายคลึงกัน ท่านแม่ผู้เย่อหยิ่งในศักดิ์ศรีไม่มีทางถอยร่นให้กับสามัญชน ยิ่งอีกฝ่ายเป็นศัตรูความรักกับลูกสาวคนงามด้วยแล้ว ความปราณีที่ท่านแม่มีให้คนพวกนั้นหลายปีคงสลายไปทั่วพริบตา

 

และถึงนางจะเข้ามาได้ แม่จะเหยียบย้ำนางให้กลายเป็นเถ้าธุรี

 

อาเรียอดจะสะดุ้งไม่ได้กับน้ำเสียงเย็นชาเกินความคาดหมาย วาจาลั่นไร้ความลังเล เพราะเธอไม่ใช่คนเลือดเย็นขนาดจะฆ่าใครได้ จึงอดตกใจไม่น้อย ความผิดหวังความเกียจชังที่บ่มเพาะมาหลายปีในใจของสตรีผู้นี้กำลังปุทุเป็นเปลวไฟแผดเผาศัตรูให้มอดไหม้

 

กลับห้องไปนอนพักซะ หน้าที่ของลูกมีเพียงเตรียมตัวให้พร้อมกับการเป็นว่าที่ราชินี นอกเหนือจากนั้นลูกปล่อยให้แม่จัดการท่านแม่คล้ายจะเห็นความตกใจของลูกสาวน้ำเสียงจึงค่อยอ่อนลง มือเรียวลูบหัวบุตรสาวเป็นการตบหัวลูบหลังที่สมบูรณ์แบบ

 

อาเรียสูดลมหายใจเข้าไม่ยอมขยับไปไหน มุมปากแสยยะยิ้มเลือดเย็น ใบหน้างดงามเชิดขึ้นอย่างหยิ่งทะนง ท่านแม่ลูกมีความเห็นเรื่องนี้ต่างออกไปเจ้าค่ะ

 

การถอยไม่ได้หมายความว่าเรายอมแพ้นาง แต่ที่เราถอยเพราะมันยังไม่ใช่โอกาสอันดีงามที่จะเหยียบนางให้แหลกในคราเดียววาจาแสนเลือดเย็นคือบทพูดที่เหมาะสมกับหน้ากากที่เธอกำลังสวมใส่ ท่านแม่เบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยกับคำพูดของลูกสาว ความคิดที่เหนือชั้นเกินกว่าผู้ใหญ่อย่างนาง 

 

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่อาเรียเติบโตขึ้นเป็นดอกไม้พิษที่เหมาะกับตำแหน่งราชินี

 

การที่นางกล้าเอ่ยกับลูกถึงเพียงนี้ ย่อมหมายความว่าไม่มากก็น้อยท่านพ่อกำลังหนุนหลังนาง ผนวกกับการที่สามัญชนเช่นนางได้เรียนในคลาสเดียวกันกับลูกยิ่งทำให้ข้อเท็จจริงนี้ชัดเจนยิ่งขึ้น

 

พัดสีดำทมิฬถูกคลี่ออก ในเมื่อท่านพ่อหนุนหลังนางถึงเพียงนี้ ต่อให้เราเดินเกมอย่างไร หากราชาของเกมไม่เห็นด้วย  ผู้ชนะในเกมย่อมไม่ใช่เรา

 

อาเรียเหลียบมองท่านแม่เล็กน้อยก่อนจะเอ่ยถามเสียงเบา ลูกพูดถูกหรือไม่เจ้าคะ

 

ผู้เป็นมารดาพยักหน้า นั้นคืออีกสิ่งที่นางค่อนข้างกังวล ในอดีตเขายังเป็นแค่ทหารชั้นล่างไร้อำนาจ นางจึงมั่นใจว่าเขาจะไม่มีทางทรยศนางเพราะนางเป็นท่านหญิงที่ยอมลดตัวมาแต่งงานกับเขา แต่ตอนนี้เขากลายเป็นดยุคผู้ยิ่งใหญ่ ชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วใต้หล้า เป็นคนโปรดขององค์ราชา

 

เมื่อเป็นเช่นนี้เขาถึงได้กล้าลอบไปหาสามัญชนนางนั้นทุกครั้งที่เสร็จศึกกลับมา ในครานี้เขายังกล้านำเด็กนั้นเข้ามา 

 

เกรงว่าที่เขาคงไม่หวาดกลัวอำนาจของนางแล้วกระมั้ง

 

และอีกอย่าง ดูเหมือนความใจดีในรอบหลายปีมานี้ที่นางมีให้จะไม่ทำให้เขารู้สำนึก

 

เช่นนั้นทำไมเราไม่ล้างกระดานหมากแล้วสร้างมันขึ้นมาใหม่แทนละเจ้าค่ะน้ำเสียงเรียบเฉยของอาเรียดึงสตินางออกจากภวังค์ อาเรียระบายยิ้มที่มุมปาก นัยน์ตาสีฟ้ากระจ่างเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์

 

ราชาของเกมจะไม่ใช่ท่านพ่อแต่จะเป็นเราผู้ลิขิตทุกอย่างและแน่นอนว่าราชาของเกมที่อยู่เบื้องหลังก็คืออาเรีย ส่วนเบื้องหน้าย่อมยกให้เป็นของท่านแม่ แม้ว่าหัวใจจะลิขิตขึ้นมาไม่ได้ แต่เรื่องความเป็นตายราชาของเกมย่อมลิขิตมันได้ 

 

ซาร่าขบคิดตามคำพูดของลูกสาว หากหย่ากับเขา เขาจะไม่ได้เป็นใหญ่ในชีวิตนางกับลูกๆอีกต่อไป อีกทั้งต่อจากนี้นางยังมีอิสระเต็มที่ อยากจะกำจัดสิ่งใดให้หายไปย่อมไม่ต้องขออนุญาตเขา ริมฝีปากบางฉีกยิ้ม แววตาดูเหี้ยมโหดขึ้นถึงสองส่วน หลังจากที่เขาเล่นชู้กับสามัญชนนั้นโดยไม่แม้แต่จะสนใจนาง ความรักและความเคารพในใจนางก็เปลี่ยนเป็นความแค้นที่กัดกินหัวใจของบิดเบี้ยวเหนือมนุษย์มนา 

 

อาเรียลูกรักไม่คิดเหรอว่าเราเปิดทางให้เด็กนอกคอกนั้นเข้ามาในบ้านหลัก ง่ายเกินไปสักหน่อย

 

อาเรียหรี่ตาลงมองร่างเพรียงระหงส์อันงดงามอย่างหวาดระแวง ร่างกายรู้สึกหนาวเหน็บไปกับน้ำเสียงเหี้ยมเกรียมและเย็นยะเยือก ถึงอย่างนั้นเธอก็ได้แต่ขยับรอยยิ้มเพื่อให้สมบทบาท

 

ท่านแม่จะทำอะไรเจ้าคะ

 

มือเรียวของท่านแม่กำและคลายออกสองสามครั้ง นัยน์ตาทอดมองรูปครอบครัวที่ติดอยู่บนผนังรอยร้าวฉานที่เกิดขึ้นเพราะสามัญชนนางนั้น จริงอยู่สามีนางก็ผิดแต่ถ้าผู้หญิงไม่เล่นด้วย มีหรือจะมีลูกจนโตเอาป่านี้ได้!

 

ในเมื่อนางอยากเข้ามาก็ต้องจ่ายค่าผ่านทางนัยน์ตาตาสีไพรินทร์วาวโรจน์ขึ้นเป็นประกาย ที่ตัวลูกมันติดปีกกล้าแข็งคิดมาแย่งคู่หมั้นของอาเรีย ก็เพราะตัวแม่มันสั่งสอนลูกให้มีสันดานไม่ดี ในวันนี้ตัวแม่ยังคิดแข็งข้อไม่เห็นถึงความปราณีคิดนำลูกสาวเข้ามาในบ้านหลัก แล้วในอนาคตหลังจากนางอย่าง ตัวแม่คงได้เข้ามากินนอนสบายกระมัง

 

กว่าจะเป็นนายหญิงของบ้านหลังนี้ได้ นางต้องแลกด้วยตำแหน่งของท่านหญิง แล้วสามัญชนนางนั้นทำอะไรบ้าง

 

ในเมื่อกว่านางจะได้มาก็ลำบากถึงเพียง แม้ว่าต่อจากนี้นางจะหย่าและไม่ได้เป็นนายหญิง แต่ตำแหน่งนายหญิงที่ว่างอยู่นี้ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่มีทางได้ไป!

 

เอาเป็นชีวิตของผู้เป็นมารดาของนางเป็นอย่างไร

 

อาเรียเบิกตากว้างขึ้น เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เห็นคนด้วยกันพูดจะฆ่าใครอีกคนด้วยใบหน้าเรียบเฉย และยิ่งกว่านั้นคนผู้นั้นยังเป็นท่านแม่ของร่างนี้ ตามคอนเซ็ปท์เดิม ซาร่า เยอร์มาลิต้า เป็นผู้หญิงอ่อนหวาน เรียบร้อย และใจดี แต่เพียงไม่กี่ปีความแค้นในใจของท่านแม่ ก็เปลี่ยนหัวใจท่านให้บิดเบี้ยว

 

ท่านแม่มันคุ้มหรือเจ้าคะที่จะเอาชื่อเสียงของท่านไปแลกกับชีวิตสามัญชนไร้ค่าเธอไม่ใช่คนใจร้าย ที่สนับสนุนให้คนฆ่าคนโดยไม่ทำอะไร เธอแค่ต้องการใช้ชีวิตอย่างสงบสุข แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันต้องแลกด้วยชีวิตของใครสักคนที่ต้องหายไป

 

สำหรับเธอ ทุกคนมีค่าเท่ากันไม่ว่าคนผู้นั้นจะอยู่ในยศฐาอะไร

 

หนึ่งชีวิตเท่ากับหนึ่งชีวิตไม่เกินนั้น

 

ไม่ต้องห่วงอาเรีย หน่วยเงาของเราทำงานได้อย่างยอดเยี่ยม มันจะไม่เหลือร่องรอยใดใดไว้เลย

 

อาเรียหุบพัดในมือลง นัยน์ตามีร่องรอยร้อนรนซ่อนอยู่ แต่ว่--

 

เพียงชั่วพริบตาที่ดวงตาสีไพรินทร์ตวัดมอง ก็บอกได้แล้วว่า ตัวเธอไม่อาจทำอะไรได้

 

ดูเหมือนลูกยังมีข้อบกพร่อง เดือนหน้าแม่จะส่งลูกไปให้องค์ราชินีอบรมเป็นการส่วนพระองค์

 

กลับห้องไปซะอาเรีย

 

กึก!

 

พัดในมือร่วงหล่นลงกับพื้น อาเรียกัดริมฝีปากก่อนจะเก็บมันขึ้นมาแล้ว ทำความเคารพท่านแม่แล้วหมุนตัวกลับออกไป หัวใจรู้สึกผิดบาปขึ้นมา ในโลกเดิมเธอไม่เคยคิดจะฆ่าใคร เพราะสังคมที่เธออยู่คือสังคมที่มีคุณภาพ การสั่งสอนบ่มเพาะให้เธอเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่คุณภาพ 

 

บางคนอาจบอกว่าโลกสวย แต่นี้คือความเป็นจริง หากไม่ถึงทางตันหรืออีกฝ่ายคิดเอาชีวิต เธอจะไม่มีวันลงมือฆ่าใครเด็ดขาด

 

แต่เมื่อมาในโลกแห่งนี้ ทุกสิ่งที่ถูกสั่งสอนมาตลอดชีวิตเป็นเพียงตัวอักษรไร้ค่าในตำรา ที่ไม่อาจเอามาใช้ได้จริง ในโลกที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน ในโลกที่ผู้แข็งแกร่งและมีอำนาจเท่านั้นที่จะยืนอยู่ได้ ในโลกที่ไม่เห็นหัวสามัญชนที่เป็นหนึ่งในแรงงานพัฒนาอาณาจักร

 

มือเรียวกำชายกระโปรงแน่น รับรู้ได้ถึงความเป็นจริงทุกอย่าง แต่ก็ไม่อาจทำได้ เหล่าพระเอกฆ่าตัวร้ายทุกคนมักมองว่าเป็นคนดี โดยหารู้ไม่ พวกเขาเองก็ไม่ต่างจากฆาตกรที่ฆ่าคน ตัวร้ายทุกตัวมักมีปมด้อย พวกเขามีครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์เป็นธรรมดาที่เขาจะเติบโตมากลายเป็นมนุษย์ผู้บิดเบี้ยว แต่เหล่าพระเอกมีสิทธิ์อะไรที่จะฆ่าพวกเขาโดยอ้างหลักคุณธรรมอันสวยงาม

 

เหล่าพระเอกมักมีจุดจบที่สวยงาม โดยหารู้ไม่เบื้องหลังของพวกเขาก็ฆ่าคนไปเท่าไหร่ แท้จริงแล้วตัวตนของพวกเขาหาได้ต่างจากตัวร้ายไม่

 

อาเรียก้าวขาเดินต่อด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง ในโลกแห่งนี้ไม่มีที่ใดที่เหมาะกับตัวเธอ ธรรมเนียม การปฏิบัติ และจารีตโบราณ ทุกสิ่งเป็นอะไรที่ย้อนแย้งกับคำสอนมากมายตลอดชีวิต

ริมฝีปากบางเริ่มห่อเลือด อาเรียรับรู้ถึงรสคาวและกลิ่นของมัน ร่างเพรียวระหงส์หยุดนิ่งทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่ ท้องฟ้าไร้หมู่เมฆบรรยากาศสดชื่นบริสุทธิ์ ทุกสิ่งดูบริสุทธิ์กว่าโลกที่จากมา

 

แต่ว่าคนในโลกนี้กับมีจิตใจที่โสมมและเป็นพิษยิ่งกว่า

 

เธออยากจะกลับไปโลกเดิมมากเหลือเกิน

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 658 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,514 ความคิดเห็น

  1. #2434 Weetaime (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:04

    อาเรียยยยย
    #2,434
    0
  2. #2275 ลิลหรี่ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 13:04
    เห็นนางเอกแล้วก็อยากให้กลับไปโลกเดิมเหมือนกันค่ะ อาจมีเงินทอง แต่แลกมาด้วยความเสี่ยงสูงมากๆ
    แม่นางเอกนี่นะ นี่ว่านางเอกวางแผนดีกว่าอม่นางเอกอีก อยากให้แม่นางเอกฟังนางบ้างจัง เหมือนมีลูกฉลาดแต่แม่ไม่ฉลาดตาม
    ชอบความเรียลที่นางเอกไม่เคยคิดฆ่าใครมากๆ แบบ ตัวจริงนางไม่ใช่คนโหดอำมหิตอะ แล้วอยู่ๆจะให้มาฆ่าใครสักคน คงทำใจยาก แล้วนางโดนสอนมาแบบนั้นด้วย หมายถึงก่อนสิงร่างในเกมนาะค่ะ
    #2,275
    0
  3. #1568 usui takumi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 05:49
    ก็สร้างมาเองไม่ใช่เหรอ กลัวอะไร บอกว่าตัวละครในโลกนี้มีความคิดโสมม ก็สร้างมาเองนิ
    #1,568
    2
    • #1568-1 Pploy_thongjutha(จากตอนที่ 7)
      2 พฤษภาคม 2562 / 12:56
      นางสร้างตัวละครแม่ที่อ่อนหวานมาค่ะ​ แต่นางคงไม่เคยคิดว่าความแค้นจะทำให้คนคนนึงเปลี่ยนไปมากขนาดฆ่าคนได้​
      #1568-1
    • #1568-2 Pploy_thongjutha(จากตอนที่ 7)
      2 พฤษภาคม 2562 / 12:57
      ถึงแม้จะฉลาดแต่อาจจะไม่เคยคิดในมุมที่ฆ่าคน​ เพราะเท่าที่เล่ามาไม่เคยมีตอนไหนที่เขียนมาให้ฆ่ามีแต่เสียชีวิต
      #1568-2
  4. #1439 แมวน้ำอ๋งๆเจ้าสามจุด (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 15:16
    นางจะไปกลับโลกเดิมไหมอ่ะ สงสารนางT-T
    #1,439
    1
  5. #1001 NatladaKhunphoem (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 12:58
    สนุกมาก!!! ชอบบบบ
    #1,001
    0
  6. #679 ramona'ma (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 20:12
    สนุกมากกกกกกก สุดยอดดด บรรยายไม่ถูกเลยมันสุดๆอ้ะ
    #679
    0
  7. #671 amm4747 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 14:17
    ชอบตอนนี้มากครับ อย่างที่ไรท์ว่าคนเรามาต่างโลกแล้วใช่ว่าจะเทพหรือวางแผนอะไรก็ได้ตามแผนไปหมด
    #671
    0
  8. #568 nakomiku (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 02:03
    นางเอกจะเอาไงแน่ จะร้ายหรือไม่ร้าย อะไรของเทออออ
    #568
    0
  9. #497 EveiI_retasia (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 00:30
    เข้าใจนิสัยนางล่ะ นางเก่งแต่ปากสินะ แต่ลงมือจริงไม่กล้า นางกล้าแต่งนิยายให้ตัวเอกฆ่าตัวร้าย นางกล้าพูดจาดูหมิ่นเหยียดหยามเอมอะไรนั่น นางกล้ายุแยงแม่ แต่พอให้ทำจริงนางก็ไม่กล้า แอ๊บโหดไปวันๆ 55555 โอเค ถ้าไรท์จะวางนิสัยแบบนี้ เราก็จะรอดูต่อไปว่าเรื่องมันจะออกเป็นแบบไหน
    #497
    1
    • #497-1 EveiI_retasia(จากตอนที่ 7)
      21 สิงหาคม 2560 / 00:31
      เอาจริงในโลกปัจจุบันมนุษย์ก็ฆ่ากันนะคะ ด้วยคำพูด ด้วยสื่อต่างๆไง อุ้บส์ 555555
      #497-1
  10. #291 ROSALENE (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 12:39
    อ่านตอนนี้แล้วขัดใจ555 ไม่ได้จะบอกว่าโลกสวยอะไรนะ เข้าใจว่าคนมาจากยุคที่ไม่ได้มีการฆ่าเป็นเรื่องปกติแล้วก็ไม่เคยฆ่าใคร แต่คือแบบ นางก็บอกเองว่านี่เป็นตัวละครที่ตัวเองสร้างขึ้นมา ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วย แถมยังเป็นคนที่อยากอยู่สบายๆ ก็นี่ไง สบายละ ท่านแม่จัดการให้ทุกอย่าง จะไปห้ามทำไม เฉยๆไปก็ได้ ไม่ต้องห้าม แต่ไม่ได้สนับสนุน แค่มองดูเฉยๆ
    #291
    0
  11. #273 Payom☁ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 22:55
    เด็ดน้อยยเอ๊ยย
    #273
    0
  12. #229 Marius Yo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 18:07
    ช่วยไม่ได้นี่นา เราไม่ได้ถูกสังคมแบบนั้นหล่อหลอมขึ้นมา แต่ถ้าเกิดที่นี่ ก็อีกอย่าง
    #229
    0
  13. #209 AprilFull (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 20:56
    Where is ความยุติธรรม?
    #209
    0
  14. #161 witchhound (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 17:09
    มุมมองต่อตัวละครเปลี่ยนไปเลยค่ะ ทุกคนก็ต้องมีเหตุผลของตัวเองทั้งนั้น
    #161
    0
  15. #121 rename-re (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 12:03
    ชอบมากเลยนะ เรื่องนี้เปิดมุมมองใหม่ๆมากเลย

    หาน้อยมากคนที่คิดว่าการฆ่าใครสักคน เป็นสิ่งที่ผิด
    ทำเอานึกถึง เอ็ดเวิร์ดเลย :FMA รายนั้นก็ปฏิเสธหนักเเน่นว่าจะไม่ฆ่าใคร
    #121
    3
    • #121-1 rename-re(จากตอนที่ 7)
      5 พฤษภาคม 2560 / 12:06
      ถ้าเอาเรื่องพระเจ้ามาอ้างกับท่านแม่ จะได้ผลไหมนะ...

      แต่สมัยนั้น ใช่ว่าพระเจ้าแทบจะไม่มีอธิพลแล้วเหรอ
      #121-1
  16. #120 rename-re (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 11:56
    เห็นด้วยกันกับความคิดของนางนะคะ ที่ว่ากว่าจะมาเป็นตัวร้ายเนี่ย ใช่ว่าทุกคนจะร้ายเพราะอยากจะร้าย บางคนมีอดีตที่ทำให้บิดเบี้ยว...
    แต่ว่า บางคนก็ร้ายจริงๆ...ติดคุกไปแล้วตั้งกี่ครั้งยังออกมาก่อคดีซ้ำซาก

    แต่ถ้าคิดอีกแง่ บางทีเหล่าตัวเอกนั้นก็ไม่ได้อยากฆ่าพวกเขานะคะ แตมี่เหตุจำเป็น
    #120
    1
    • #120-1 สโนว์ดราก้อน(จากตอนที่ 7)
      13 เมษายน 2561 / 21:51
      ถ้าไม่ฆ่าตัวร้ายตัวเอกก็ตายแทนไม่ใช้หรอยิ่งพวกมีอดีตบิดเบี้ยวเนี้ยยิ่งเป็นศัตรูกันแล้วด้วยมันไม่มีทางอยู่กันได้โดยไม่มีปัญหาหรอก
      #120-1
  17. #115 0920345107 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 20:01
    รู้สึกสงสารนางร้ายซะแล้วซิ แต่รีดก็ลุ้นมากเลยนะคะ
    #115
    0
  18. #100 J.luis (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 11:44
    ชอบบแต่งต่อเยอะๆค่ะ
    #100
    0
  19. #98 สาวน้อยซื่อบื้อ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 21:57
    ความโหดร้ายแม่ได้แต่ใดมา=_=
    #98
    0
  20. #93 แว่นพลาสติก (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 09:26
    ท่านแม่นี้บิดเบี้ยวจริงๆ ตอนท่านพ่อสิค่ะ มักมากในกามเอง สุดท้ายก้ใช้ไม่ได้ นี้คงเป้นการปิดปัญหาที่แท้จริงมากกว่า ไม่รู้นะ 5555
    #93
    1
    • #93-1 ผู้เสwความY(จากตอนที่ 7)
      3 พฤษภาคม 2560 / 19:00
      ความคิดดีค่ะ555 ตอนเลย! ตอนเลย! ตอนเลย!!!!
      #93-1
  21. #91 No! Sparrow (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 17:49
    เราไม่ใช่คนโลกสวยนะ เข้าใจแม่นางร้ายมากกว่าด้วยซ้ำ แต่ถ้ามองจริงๆแล้วถ้าเราเป็นคนที่อยู่ในเหตุการณ์จริงๆ เรื่องฆ่าฟันกันเนี่ยคงต้องคิดหนักกันหน่อยแหละแม้ว่าจะทำใจไว้แล้วก็ตาม สมัยนี้เราถูกปลูกฝังเรื่องของศีลธรรมมากกว่าคนสมัยก่อนจึงไม่แปลกที่นางร้ายที่เป็นคนจากปัจจุบันจะรู้สึกแย่ สภาพแวดล้อมมันต่างกันจริงๆ //ความเห็นส่วนตัวนะ
    #91
    0
  22. #90 phattawan4014 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 16:14
    ปวดตับเลยค่ะ;^;
    #90
    0
  23. #88 023472 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 14:48
    อ่า....สุดท้ายคนที่เจ็บสุดคือ'นางร้าย'เช่นนาง
    #88
    0
  24. #87 phonphimon0123 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 14:38
    น่าสงสาร ต่อคะต่อ
    #87
    0
  25. #86 ยัยนักคลั่ง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 14:15
    บางทีนางก็น่าจะรู้อยู่แล้วนะ ว่าการฆ่ากันเป็นเรื่องปกติ แน่นอนค่ะรวมถึงค่านิยมที่ต่างกันด้วยของแต่ละที่ ไม่ว่าจะด้วนวาจา กระทำ ชอบแม่ของนางมากกว่านะ นางคงไม่บิดเบี้ยวถ้าไม่ถูกทรยศ แต่ก็ไม่ผิดที่อาเรียจะคิดว่าไม่ควรตัดสินชีวิตคนหรือฆ่าง่ายๆ เพราะค่านิยมต่างกัน สภาพแวดล้อมต่างกันนั้นแหละ
    #86
    0
  26. #83 Kittttttttie (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 13:11
    นางเอกโลกสวยจัง ไหนบอกเป็นคนสร้างเกมแสดงว่าอายุน่าจะเยอะแล้ว(ยี่สิบถึงสามสิบ) แล้วก็น่าจะรู้ว่าถึงจะเป็นสมัยนี้ ฆ่าคนไม่ได้ง่ายๆ แต่ทำลายชีวิตคนสำหรับคนมีอำนาจแล้วเป็นเรื่องง่ายมาก แล้วการทำลายชีวิตก็ไม่ต่างอะไรกับการฆ่าทั้งเป็น จริงๆโตเป็นผู้ใหญ่แล้วน่าจะรู้กันทุกคนนะ
    #83
    1
    • #83-1 rename-re(จากตอนที่ 7)
      5 พฤษภาคม 2560 / 12:08
      รู้ไง ถึงได้เจ็บปวดที่หลีกเลี่ยงการฆ่า ไม่ได้
      #83-1