หวั่นฝูหรง [] [เลือน] สนพ.รักคุณ ปิดตอน 15/2/2562

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 469,786 Views

  • 4,504 Comments

  • 8,757 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    94,100

    Overall
    469,786

ตอนที่ 6 : บทที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23261
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1581 ครั้ง
    24 ม.ค. 62

ตำหนักรุ่ยเหลียน

เจินซื่อเหนียนลอบชำเลืองมองใบหน้าเรียบนิ่งของเหอกุ้ยเฟยเป็นระยะ ผ่านมาราวครึ่งชั่วยามแล้วที่อีกฝ่ายเอาแต่นิ่งเงียบ กระทั่งน้ำชาในถ้วยก็หาได้ลดลงได้ เจินเฟยวางถ้วยชาลงก่อนจะกล่าวเสียงนุ่มนวล

 “ข้ามั่นใจว่าฮองเฮาจดจำอะไรมิได้ ท่านมิต้องกังวลเรื่องนั้นนักหรอก”

เหอเหยาหวั่นหรี่ตาลงปรายตามองอีกฝ่าย “เปิ่นกงมิได้วิตกกังวลเรื่องนั้น จะอย่างไรหวั่นฝูหรงก็มิใช่คู่แข่งที่น่ากลัว”

แม้นว่าหวั่นฝูหรงจะเป็นฮองเฮาที่เปี่ยมไปด้วยวาสนาและเกียรติยศ ทว่ามันก็เพียงเท่านั้น ท้ายที่สุดแล้วบั่นปลายของทางเดินนั้นช่างแสนจะเลือนราง

“เป็นฝ่าบาทต่างหากที่น่าหวาดกลัว พระทัยของโอรสสวรรค์สุดยากจะหยั่งถึงนัก”นางเอ่ยเสียงแผ่วเบา ปลอกเล็บสีทองครูดลงบนอาภรณ์ “ทรงโปรดปรานหลิงผินและหว่านผินอย่างออกนอกหน้า เปิ่นกงอยากรู้นักว่ากระดานหมากนี้ แท้จริงแล้วเป็นเช่นไรกัน”

เจินเฟยเหยียดยิ้มกว้างก่อนหลบตาลงต่ำ “ท่านจะปล่อยฮองเฮาไปงั้นหรือ เกรงว่าคงมิเป็นผลดีนัก ฮองเฮาทรงใช้สนมขั้นผินตบหน้าท่าน หากปล่อยไปโดยมิกระทำสิ่งใด เห็นทีแล้วนางสนมคนอื่นที่เคยย้ำเกรงท่านอาจจะพยศขึ้นมาได้”

เหอกุ้ยเฟยกระตุกยิ้มเย็นชา เสียงหัวเราะเย็นเฉียบดังลอดออกมาจากลำคอระหง “หวั่นฝูหรง นางเป็นคนร้ายไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนไหนก็ตามที องค์หญิงบรรณาการต่างแคว้นไร้ฐานอำนาจแต่กลับสามารถควบคุมดูแลวังหลังเอาไว้ได้ เจ้าเองก็ควรจะหวาดกลัวนางสักหน่อย”

“อีกทั้งตอนนี้ฝ่าบาทเองก็เหมือนว่าทรงปกป้องหวั่นฝูหรงอยู่ตลอด”นางหันไปมองเจินซื่อเหนียน นัยน์ตาดำขลับวาวโรจน์ขึ้น “หากจะตบหน้านางกลับไปย่อมต้องยืมมือสตรีผู้นั้น นางพญาหงส์ตัวจริง”

 ดวงตาของเจินเฟยเป็นประกายก่อนโคลงหัวลงครั้งหนึ่ง ปิ่นระย้าบนศีรษะกระทบกันสร้างเสียงกังวาน “ไทเฮา

ความสัมพันธ์ระหว่างฮองเฮาและไทเฮานั้นมิสู้ดีมาตั้งแต่ต้น อาจเพราะว่าฮองเฮาคือองค์หญิงบรรณาการจากแคว้นของศัตรู จึงเป็นเหตุให้ไทเฮามิเคยโปรดพระองค์เลยสักครั้งเดียว

“เห็นทีเปิ่นกงคงต้องไปปรนนิบัติไทเฮาเสียหน่อย”

หากไทเฮาทรงลงโทษฮองเฮาขึ้นมา นับว่าเป็นการตบหน้ากลับที่เจ็บมิใช่น้อยเลยทีเดียว

ช่างน่าสนุกเสียจริง

 

หวั่นฝูหรงนอนไม่หลับ

นัยน์ตาเรียวดั่งหงส์เบิกกว้างขึ้นท่ามกลางความมือสลัว นางกะพริบตาก่อนจะถอนหายใจจากนั้นตัดสินใจขยับลุกจากเตียงนอน คว้าเอาเสื้อคลุมขนสัตว์มาสวมไว้แล้วก้าวออกไปนอกตำหนัก

อาหนิงยังคงหลับสนิทไม่รู้เรื่อง ด้านนอกมีเพียงขันทีและราชองครักษ์บางส่วน ฝูหรงทิ้งตัวลงนั่งตรงบันไดข้างเข้าตำหนัก มือข้างหนึ่งยกขึ้นเท้าคางพลางแหงนหน้าขึ้นมองดวงจันทร์ พร่างพราวบนท้องนภา

จะว่าไปสมัยตอนเป็นไท่จื่อเฟย นางก็นอนไม่ค่อยหลับนัก อาจเพราะมัวแต่คิดแผนการปั่นหัวนางสนม วางตัวหมากเอาไว้มากมายบนกระดาน แต่มันก็มีบางครั้งที่อาจพลาดพลั้งไปบ้าง

“ภาพฝันยามค่ำคืนนั้น ข้ามองเห็นเงาร่างของท่าน ทว่ามันช่างเลือนรางนัก ราวกับไม่เคยมีสิ่งใดเลย”นางกล่าวเสียงแผ่วเบา ดวงตาปรือปิดลง “หยางหลี่เซียน ท่านมันน่ากลัวยิ่งกว่าเหอเหยาหวั่น ยิ่งกว่าใครทั้งนั้น”

บางคราข้าก็มิอาจตามท่านทัน

 

ยามเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ฝูหรงพบว่าตนกลับมานอนที่เตียงและเหล่าข้ารับใช้ภายในตำหนักเหอซินถูกหลี่เซวียนลงโทษ โดยการหักเบี้ยหวัดไปถึงสามเดือน นางกะพริบตาด้วยความงุนงง

มองเห็นแผ่นหลังอันคุ้นตาของเขายืนห่างออกไปไม่ไกลนัก อาหนิงคุกเข่าลงตรงหน้าเขาด้วยสีหน้าร้อนร้น

คงมิใช่ว่าเขาลงโทษข้ารับใช้ทั้งหลาย ด้วยเรื่องปล่อยนางออกไปนอนนอกตำหนักหรอกนะ

“ฝ่าบาท”เสียงหวานเอ่ยแทรกขึ้นเรียกความสนใจจากโอรสสวรรค์ หลี่เซวียนหันมามองนางก่อนจะขยับเรียวขาเข้ามาใกล้แล้วทิ้งตัวลงนั่งข้างเตียง ฝ่ามือหนายกขึ้นลูบศีรษะของนาง

“ฝูหรง”หลี่เซวียนดึงนางเข้าไปกอด อ้อมแขนของเขายังคงอบอุ่นตามด้วยริมฝีปากที่จูบลงบนหน้าผากเกลี้ยงเกลา “เจ้าออกไปทำอะไรนอกตำหนัก”

 การที่หยางหลี่เซวียนแสดงถึงความเป็นห่วงต่อนางมีสองเหตุผลด้วยกัน หนึ่งคือเขาจงใจจะทำให้นางหลงระเริง และหลอกใช้นางจัดการกับเหล่านางสนมแสนพยศของเขา หรือไม่ก็คงต้องการอะไรบางอย่างจากนาง

นับตั้งแต่แรกเริ่มที่พานพบกัน พระสวามีของนางมิเคยกระทำสิ่งใดโดยมิหวังผลประโยชน์ตอบกลับมา เขาเป็นบุรุษร้ายกาจ จอมวางแผน เมื่อคืนเขาเองก็ไปหาหลิงผิน บางทีอาจจะต้องการให้นางเลิกกลั่นแกล้งอีกฝ่าย

ฝูหรงยกมือโอบกอดร่างใหญ่กว่าเอาไว้ เพื่อเป็นการเอาอกเอาใจพระสวามี “หม่อมฉันนอนไม่หลับเพคะ เลยออกไปชมจันทร์ มิใช่ความผิดของพวกเขาแม้แต่น้อย”

อาจเป็นเพราะว่านางรู้ดีกว่าใครว่าหลี่เซวียนชมชอบสตรีแบบไหน เขามิชอบบุปผางามที่มากด้วยสติปัญญา เขาเพียงชอบสตรีอ่อนหวาน ว่าง่ายและน่าทะนุถนอมเหมือนเจินเฟย

หนึ่งฉากรักเริ่มขึ้นอีกครั้ง

“หม่อมฉันซาบซึ้งยิ่งนักที่พระองค์ทรงห่วงใยหม่อมฉัน ทว่าจะอย่างไรก็มิใช่ความผิดของพวกเขา หากทรงลงโทษพวกเขา ในวันข้างหน้าจะยังมีใครกล้ามารับใช้หม่อมฉันอีกหรือเพคะ”

หลี่เซวียนนิ่งเงียบไปชั่วขณะ น่าเสียดายนักยามเมื่อโอบกอดเขาเช่นนี้ นางจึงมิได้เห็นว่าแววตาของเขาเป็นเช่นไร ความเงียบสงบเข้ากลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง เนิ่นเท่าไหร่มิอาจร่วงรู้ได้ กระนั้นก็ยังหาได้มีเสียงใดดังลอดออกมา

ฝูหรงขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นปม

หยางหลี่เซวียนเป็นอะไร

 

หวั่นฝูหรงฮองเฮาเป็นพวกรักสันโดษอย่างแท้จริง พระองค์มิได้คบหากับเหล่านางสนมคนใดแม้เพียงผู้เดียว ดังนั้นยามบ่ายที่ควรมีการพูดคุยระหว่างอิสตรีด้วยกัน ภายในตำหนักเหอซินจึงปรากฏเพียงร่างอรชรของฮองเฮาที่นั่งเท้าคาง ขณะที่มืออีกข้างถือพระคัมภีร์เอาไว้

อาจเพราะว่าตอนนี้หลิงผินกำลังเป็นที่โปรดปราน ดังนั้นบรรดาสนมทั้งหลายจึงยังมิกล้าลงมือ เจินซื่อเหนียนเองก็ยังมิได้คัดคุณธรรมของสนมมาส่งนาง

“อาหนิง เปิ่นกงอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับไทเฮา”น้ำเสียงหวานเอ่ยถาม ส่งผลให้อาหนิงที่กำลังรินน้ำชาให้แก่นางหยุดชะงักไปชั่วครู่

“ไทเฮาหรือเพคะ”

ฝูหรงพยักหน้า แต่ไหนแต่ไรมา ความสัมพันธ์ระหว่างไทเฮากับนางก็มิได้สู้ดีนัก ถึงกระนั้นเมื่อเวลาผ่านไป หลายอย่างเองก็ควรเปลี่ยนแปลงไปเช่นเดียวกัน

“พักหลังมานี้ไทเฮาทรงเก็บตัวเงียบ บำเพ็ญกุศลให้แก่อดีตฮ่องเต้ อีกทั้งพระวรกายของไทเฮาเองก็มิได้แข็งแรงดี จึงมิได้เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องของวังหลังมากนักเพคะ”

นางเลิกคิ้วสูง นึกแปลกใจมิใช่น้อย คราแรกนางคิดว่าแม่สามีจะมิยอมปล่อยอำนาจในการปกครองวังหลังให้แก่นางเสียแล้ว

“แต่ก็ทรงมิได้โปรดเปิ่นกงเท่ากับเหอกุ้ยเฟย เจินเฟย เจียเฟยหรือกระทั่งตวนเฟย”

อาหนิงเลือกที่จะเงียบมิกล่าวสิ่งใดออกมา มีเพียงสีหน้าของอีกฝ่ายเท่านั้นที่พอจะเป็นเครื่องยืนยัน การคาดเดาของนาง

ฝูหรงหรี่ตาลง จะอย่างไรไทเฮายังมีอำนาจอยู่เหนือนาง อีกทั้งหยางหลี่เซวียนก็รักเสด็จแม่ของเขามาก

“นางสนมในวังหลังรู้เรื่องความสัมพันธ์ของเปิ่นกงกับไทเฮามากน้อยเพียงใด”

ครานี้อาหนิงก็เพียงมองหน้านางแทนจะเอ่ยตอบ ฝูหรงโครงหัวลงครั้งหนึ่งก่อนจะยกยิ้มบางเบา “ดูท่าแล้วตอนนี้เหอเหยาหวั่นก็คงอยู่ที่ตำหนักไท่หยาง”

และอีกเพียงมินาน นางอาจจะถูกเรียกตัวเข้าไปตำหนิติเตียน

 

เป็นอย่างที่คาดการณ์เอาไว้ หนึ่งชั่วยามต่อมา เซี่ยวฉุนเยี่ยนไทเฮาทรงมีพระประสงค์ให้ได้เข้าเฝ้า ฝูหรงทิ้งตัวลงนั่งบนเกี้ยว รับรู้ได้ว่าเปลือกตาหนักคล้ายจะปิดลงทุกชั่วขณะ จะอย่างไรนี่นับเป็นเวลานอนกลางวันของนาง

กระนั้นแล้วก็คงต้องแสดงละครอีกสักฉาก

ตำหนักไท่หยางนั้นนับเป็นตำหนักที่ยิ่งใหญ่และโออ่ายิ่งกว่าตำหนักใดในวังหลัง กระทั่งตำหนักเหอซินของนางยังมิอายเทียบเคียงได้ เพราะหยางหลี่เซวียนทั้งรักและเคารพในตัวของไทเฮา จึงมิแปลกอะไรหากเซี่ยวฉุนเยี่ยนไทเฮาจะได้รับดูแลอย่างดี

“ฮองเฮา”น้ำเสียงเฉยชาของไทเฮาตรัสขึ้นยามเมื่อนางก้าวเข้ามาภายในตำหนัก ฝูหรงแหงนหน้าขึ้นมองใบหน้าที่ปรากฏรอยเหี่ยวย่นตามกาลเวลา พลางยกยิ้มเบาเบาอันแสนอ่อนหวาน

“ถวายพระพรเสด็จแม่เพคะ”

เหอเหยาหวั่นที่นั่งอยู่ด้วยย่อตัวทำความเคารพนาง อีกฝ่ายหันไปรินน้ำชาให้แก่ไทเฮา ลอบชำเลืองมองนางอยู่เป็นระยะ

จะอย่างไรการละเล่นกลั่นแกล้งลูกสะใภ้ของแม่สามี นับเป็นเรื่องที่ฝูหรงชาชินเสียจนมิได้ใส่ใจอะไรมากมายนัก

เซี่ยวฉุนเยี่ยนไทเฮาเป็นสตรีสูงวัยผู้หนึ่ง รูปร่างของพระนางมิได้ดูมีน้ำมีนวลเท่าใดนัก อาจเป็นเพราะอาการประชวรในตลอดหลายปีที่ผ่านมา ผ่านไปราวหนึ่งเค่อเห็นจะได้ก็ยังหาได้มีสิ่งใดตรัสออกมา

ดังนั้นฝูหรงจึงทำได้เพียงคุกเข่าลงมิอาจเหยียดตัวขึ้นได้

“เสด็จแม่เพคะ”น้ำเสียงหวานของเหอกุ้ยเฟยเอ่ยแทรกขึ้น “ฮองเฮาพึ่งหายจากอาการประชวร หม่อมฉันว่าเสด็จแม่

ไทเฮาทรงหันไปแย้มพระสรวลให้เหอเหยาหวั่น “หวั่นหวั่น ไฉนจิตใจของเจ้าจึงเปี่ยมไปด้วยกตัญญูและความเมตตาเช่นนี้”

วันก่อนนางจงใจหยิบยกหลิงผินตบหน้าเหอกุ้ยเฟย มิคาดว่าวันนี้ไทเฮาจะทรงใช้เรื่องนี้ตบหน้านางคืน อย่างไรก็ตามหากมิรู้ความนัยที่ซ่อนอยู่นั้นย่อมมิสะเทือนหนังหน้า

“ขอบพระทัยเสด็จแม่ ทว่าฮองเฮาเองทรงเปี่ยมล้นไปด้วยพระเมตตานะเพคะ”

ในเมื่อไม่ว่าจะทำเช่นไร ไทเฮาก็ยังเป็นไทเฮา การคิดเอาตัวอยู่เหนือกว่านั่นหาใช่วิธีการของผู้มีสติปัญญาแม้แต่น้อยไม่

“ได้ยินเสด็จแม่ตรัสเช่นนี้ หม่อมฉันพลันตระหนักบางสิ่งขึ้นมาได้”

“พึ่งตระหนักถึงกระนั้นหรือ อ้ายเจีย[1]นึกว่าฮองเฮาจะตระหนักรู้ตั้งแต่แรก”

หวั่นฝูหรงยังคงฉีกยิ้มเสมือนมิได้ยินถ้อยคำนั้นของอีกฝ่าย “หม่อมฉันเพียงแค่พึ่งตระหนักว่า เหอกุ้ยเฟยเปี่ยมด้วยคุณงามความดีถึงเพียงนี้ ไยหม่อมฉันจึงมิให้นางไปสวดมนต์บำเพ็ญกุศลที่พระอารามหลวง”

เหอเหยาหวั่นหรี่ตาลงอย่างหวาดระแวง “หมายความว่าอย่างไรหรือเพคะ”

“เสด็จแม่มีความเห็นว่าอย่างไรเพคะ ตอนนี้ทางใต้เองก็เกิดอุทกภัยขึ้น หากได้บุปผางามที่เปี่ยมไปด้วยคุณธรรมความดีอย่างเหอกุ้ยเฟยไปสวดมนต์ที่พระอาราม หม่อมฉันเชื่อว่าฟ้าดินต้องเมตตาแคว้นหยางของเราแน่นอนเพคะ”

สีพระพักตร์ของไทเฮาเริ่มมิสู้ดีนัก หวั่นฝูหรง ลูกสะใภ้ของนาง สติปัญญาถดถอยขนาดมิเข้าใจความัยเชียวหรือ

นัยน์ตาเรียวดั่งหงส์เปล่งประกายคล้ายกับดรุณีน้อยแสนใสซื่อ “อีกทั้งยังเป็นการประกาศคุณงามความดีของเหอกุ้ยเฟยให้อื่นได้รับรู้ ไม่ดีหรือเพคะ เสด็จแม่”

ใบหน้าของเหอเหยาหวั่นมืดครึ้มลงอย่างถึงที่สุด หากฮองเฮาส่งนางเข้าพระอารามหลวงตอนนี้ อำนาจในวังหลังที่เพียรวางเอาไว้ได้สั่นคลอนแน่

หวั่นฝูหรง เจ้ามันคนร้ายกาจ !

“ฮองเฮาเพคะ หม่อมฉันหาได้มีความดีงามเช่นนั้นไม่”

“กระนั้นเจ้าจะบอกว่าพระราชดำรัสของไทเฮานั้นมิใช่ความจริง เจ้าคิดจะหมิ่นเบื้องสูงหรือ เหอเหยาหวั่น”

“หม่อมฉันมิได้หมายความเช่นนั้น”

“แล้วเจ้าจะหมายความว่าอย่างไร”

เหอกุ้ยเฟยนิ่งเงียบ ได้แต่ผินหน้ามองไทเฮาเพื่อขอความช่วยเหลือ หากทว่าไทเฮาเองก็มิอาจกลับคำพูดของตนเองได้ นางพญาหงส์ชราจึงทำได้เพียงเมินเฉยต่อสายตาของเหอกุ้ยเฟย ตรัสออกมาเพียงหนึ่งคำเท่านั้น

“ดี”

ทั้งที่คิดว่าจะใช้ไทเฮาตบหน้าฮองเฮากลับไป ไฉนจึงเป็นนางที่ถูกฮองเฮาส่งเข้าพระอารามหลวงเล่า !

 

[1] ผู้น่าสงสาร เพราะเป็นหม้ายร้างพระสวามี

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.581K ครั้ง

41 ความคิดเห็น

  1. #3938 woonwai!! (@kimmania) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:55
    สะใจไปสิ!!
    #3938
    0
  2. #2094 fluffyminn_ (@bloominghwang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:18
    ไปสุดดด ตบตบตบ ชอบมากค่ะ55555
    #2094
    0
  3. #1849 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 03:36
    อุ้บส์ ชอบตรงนางจิกกัดสามีนางได้ตลอด
    #1849
    0
  4. #1674 hiziji (@hiziji) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 12:51
    แซ่บบบบบบ
    #1674
    0
  5. #1482 porporjb (@porporjb) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 09:15
    55 สะใจ
    #1482
    0
  6. #756 meri94 (@Aimeaop) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 00:01
    ฉลาดมากก ฝูหรง อย่าให้ใครจะตบหน้าท่านได้!
    #756
    0
  7. #600 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 09:18
    ตอนนี้สะใจจริงๆ
    #600
    0
  8. #392 Mam Phornphen (@tongmam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 18:23
    อยากรู้จริงว่าเกิดอะไรขึ้นกับนาง ถึงหลับไปเกือบปี ฟื้นมายังจำอะไรไม่ได้อีก
    #392
    0
  9. #370 winanya19 (@winanya19) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 11:47
    ยกนี้นางชนะใสๆๆ
    #370
    0
  10. #203 WingHummingbeAr (@WingHummingbeAr) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 19:23
    สนุกมากค่ะไรท์ ตอนนี้สะใจดี5555
    #203
    0
  11. #85 BW35419 (@35419) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 21:01
    ไรต์ที่รักเรื่องนี้จะดราม่าอีกไหมหนออออ//ชอบความที่นางเอกซุกซนนี่แหละน่ารักดี
    #85
    0
  12. #77 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 17:46
    ฉลาด ทันคน แต่หลงกลกับสามี ชีวิตในวังช่างน่าสงสารเหลือเกิน
    #77
    0
  13. #76 Danu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 17:04

    มีปมตลอดรอลุ้นตอนต่อไป เรื่องนี้ไม่หน่วงเท่าลู่เอิน สนุกไปคนละแบบ ชอบไรท์มากค่ะ

    #76
    0
  14. #75 fernrarii3 (@fernrarii3) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 16:50
    เอาใจหม่อมชั้นไปเลยเพคะฮองเฮา / ขอบคุณค่าไรท์ เป็นกำลังใจให้น๊ะจ๊ะ 3
    #75
    0
  15. #74 rosayrai (@dollo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 12:30
    ขำหนักมากทั้งๆที่รู้สึกว่ามันไม่มีอะไรน่าขำ หรงหรงสุดยอดมากค่ะลูก ขนาดจำอะไรไม่ได้ยังแสบสันขนาดนี้ จริงๆแล้วในความคิดเราเราว่าผูัที่จะดำรงตนในนตำแหน่งฮองเฮาที่ดีต้องเป็นผู้เก็บงำความสามารถภายนอกแสดงออกแต่พองามไม่โดดเด่นทว่าก็หาข้อตำหนิไม่ได้ แสร้งโง่งมยามถูกด่าโดยอ้อมและใช้คำพูดนั้นย้อนไปทำร้ายมันผู้นั้นเอง นี่คือฮองเฮาในอุดมคติของเราซึ่งหาได้ยากมากและเราก็ได้แต่หวังว่าหรงหรงจะเป็นเช่นนั้น
    #74
    0
  16. #73 aom9090tangmo (@aom9090tangmo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 11:46
    ลุ้นปมมาก ว่าทำไมถึงลืม
    #73
    0
  17. #72 ThIn-ThIn (@yulyul) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 10:35
    ตามมาจากลวง ไม่ผิดหวังเลยยยยย ชอบเรื่องนี้มาก เผลอๆมากกว่าลวงอีกเพราะชอบแนวนี้555 ตอนนี้แอบดีใจที่ไรท์มาแต่งเรื่องนี้ก่อน ชอบ
    #72
    0
  18. #71 Nantanat_neung (@Nantanat_neung) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 10:35
    สะใจมากกกกก รีบมาต่อนะไรท์
    #71
    0
  19. #70 AlKePh (@AlKePh) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 09:18
    5555555 สะใจ
    #70
    0
  20. #68 c_nattrisia (@c_nattrisia) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 03:25

    ชอบมากค่ะ
    #68
    0
  21. #67 gameminmin (@gameminmin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 01:30
    ชอบมากๆ ค่ะ ขออย่างเดียว จบเศร้าได้แต่อย่าเศร้ามากแบบลู่เอินเลยนะคะ
    #67
    0
  22. #65 Yeon (@yuhwan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 01:09
    ชอบค่ะ ติดตามค่าาาา่
    #65
    0
  23. #63 Pesosy (@Pesosy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 00:32
    แอบสมน้ำหน้ากุ้ยเฟย
    #63
    0
  24. #62 Gavinthip (@Gavinthip) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 00:05
    สนุกมากเลย

    ตามมาตั้งเเต่ลูเอิน
    #ทีมฮองเฮา
    #62
    0
  25. #61 rambo (@nuyrambo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 00:02
    เรื่องใหม่ดีงามมมมม ขอให้มาวันละ2 3ตอน สาธุ♡
    #61
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น