ภรรยาของตัวร้าย [ลวง] สนพ.เฟยฮุ่ย

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 669,313 Views

  • 6,194 Comments

  • 14,007 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    48,320

    Overall
    669,313

ตอนที่ 9 : บทที่แปด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 140
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3370 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61

ความเย็นเฉียบของกระแสน้ำแทรกซึมเข้ามาตามผิวหนัง เรียวแขนเหยียดตรงพยายามแหวกว่ายขึ้นไปด้านบน ทว่าชายอาภรณ์ยาวเกะกะกลับเป็นตัวถ่วงน้ำหนักชั้นดี ไป๋อวี้หลันกัดปาก แม้นว่านางจะว่ายน้ำเป็นทว่าทักษะการว่ายของนางเป็นเพียงการเอาตัวรอดระดับหนึ่ง

 

แน่นอนว่าน้ำในสระเช่นนี้นางควรตะเกียกตะกายขึ้นไปได้ หากอาภรณ์และเครื่องประดับมากมายบนร่างกาย ผนวกกับเรี่ยวแรงอันน้อยนิด โลกเหนือผืนน้ำจึงได้ห่างไกลนัก

 

มวลของเหลวทะลักเข้าไปในปาก เสมือนอากาศกำลังจะหมดลง นัยน์ตาดอกท้อปรือขึ้น อย่างไรก็ตามเฉียวฮุ่ยต้องตามคนมาช่วยนาง และบางทีหมิงอี้เหออาจลงมาช่วย

 

ในนิยายไม่ได้กล่าวถึงสาเหตุการตายของไป๋อวี้หลันไว้เป็นพิเศษ เพียงบอกสั้น ๆ ว่าล้มป่วย คิดอีกทีไม่แน่ว่านี่อาจเป็นต้นเหตุก็เป็นไปได้ บทจะล้มป่วยตายนั้นแสนจะง่ายดาย บางครั้งการดิ้นรนมากเกินไปก็ยังไม่ใช่คำตอบ

 

แสงสว่างจากบนผิวน้ำสะท้อนสู่นัยน์ตา นางทิ้งมือลงข้างลำดับตัดสินใจปล่อยให้ร่างกายจมลงไปใต้สระ หลังจากคิดคำนวณแล้วว่าการดิ้นรนรั้งแต่ทำให้นางเสียแรงเปล่า ในนิยายบอกเอาไว้นางล้มป่วยไม่ใช่จมน้ำ ไม่ว่าจะเป็นเช่นไร ไป๋อวี้หลันคงรอดกลับไปได้

 

นางหลับตาลง มันไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเท่ากับครั้งแรก ก่อนจะตื่นขึ้นมาในร่างของไป๋อวี้หลัน ในวันแต่งงานของพวกเขา ร่างของนางจมลงสู่ใต้ผืนน้ำ ไร้ซึ่งแสงสว่างมีความมืดมิดในยามค่ำคืน อาจเพราะนางพยายามมากว่าครึ่งชีวิต และเขาสมควรเป็นของนาง พี่ชายอันเป็นที่รัก

 

เยี่ยนหลงเสวี่ยเป็นชื่อของพระเอก ขณะเดียวกันก็เป็นชื่อของเขา

 

เราก้าวเดินไปพร้อมกันไม่ได้ สังคมภายนอกไม่มีทางยอมรับความสัมพันธ์ของเรา

 

เพียงประโยคเดียวของเขาในตอนนั้น นางจึงได้แต่ปล่อยให้น้ำตาไหลอาบลงมา ตระหนักถึงความจริงที่ว่าเขาไม่กล้าพอสำหรับก้าวเดินไปข้างหน้า หลงเสวี่ยไยดีคนทั้งโลก ทว่าเขากลับไยดีนางได้น้อยที่สุด ขณะเดียวกันนางก็เข้าใจความหวาดกลัวของเขา แต่การอยู่ในโลกที่เขากลายเป็นของคนอื่นมันทรมานเกินไป และไม่แน่สักวันนางอาจกลายเป็นฝันร้ายของเขา เพื่อคิดว่านั่นคือการถนอมพี่ชายคนเดิมของนางเอาไว้

 

เหอชิงหลัน หาได้หวาดกลัวแม้แต่น้อยที่จะจบชีวิตของตนลงใต้ผืนน้ำเย็นเฉียบ

 

.

.

.

 

หมิงอี้เหอเป็นคนกระโดลงไปช่วยนาง และนั่นไม่ใช่เรื่องนอกเหนือความคาดหมาย

 

ไป๋อวี้หลันนอนนิ่งอยู่บนเตียงอีกครั้ง นัยน์ตาดอกท้อสะท้อนภาพใบหน้าของหลงเยี่ย เป็นท่วงท่าอันแสนคุ้นชินระหว่างพวกเขา นางนอนอยู่บนเตียงโดยมีเขากอบกุมมือเอาไว้ ผ่านไปราวสามวันเห็นจะตายสำหรับการล้มป่วยหนักในรอบสามเดือน

 

พระชายาอวี้หลันล้มป่วยหนัก ก่อนจะจากไป บางทีนี่อาจเป็นช่วงสุดท้ายในชีวิตของไป๋อวี้หลัน ตามเนื้อเรื่องในนิยาย ตัวร้ายจะร้องไห้เสียใจกับการจากไปของภรรยา ต่อมาเขาก็ถูกแต่งตั้งเป็นองค์ไท่จื่อ แล้วเนื้อในนิยายจะเริ่มขึ้น ฉากเปิดมาในมุมของนางเอก และนางจะถูกทิ้งเป็นเพียงตัวประกอบ

 

“หม่อมฉันจะยกเสี่ยวมาวให้แก่รองแม่ทัพหมิง”นางกล่าวเสียงแผ่ว ดวงตากลมโตเหม่อมองเขา เยี่ยนหลงเยี่ยดูตื่นตระหนกเล็กน้อย เขากัดปากแล้วก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก

 

“หมิงอี้เหอไม่ยอมคว้าตัวเจ้าขึ้นมา”หลงเยี่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ ฝ่ามืออุ่นร้อนทาบลงบนข้างแก้มของภรรยา “เฉียวฮุ่ยเป็นคนบอกเปิ่นหวาง”

 

ไป๋อวี้หลันส่ายหน้า ก่อนหลบตาลงต่ำ “นั่นไม่เป็นความจริง รองแม่ทัพหมิงพยายามแล้ว เพียงแต่เอื้อมไม่ถึงตัวหม่อมฉัน หาไม่เขาคงไม่กระโดดลงไปช่วยหม่อมฉันอีกรอบ”

 

ไม่ว่าจะอย่างไรในอนาคต หมิงอี้เหอเป็นเพียงคนเดียวที่อาจเรียกว่าเป็นแขนขาของตัวร้าย การเก็บรักษารองแม่ทัพหมิงเอาไว้นับเป็นผลดีต่อเขา หลงเยี่ยคล้ายอยากพูดอะไรบางอย่าง ทว่าสุดท้ายเขากลับเงียบไว้ในใจเช่นเดิม

 

“ไป๋ฉิงฮวา”นามของต้นเหตุความวุ่นวายเลื่อนลอดจากลำคอ นัยน์ตาคู่คมจดจ้องมองนาง “น้องสาวของเจ้า”

 

กล่าวถึงไป๋ฉิงฮวา แน่นอนว่าตัวร้ายไม่มีทางปล่อยต้นเหตุของเรื่องไป ทว่าไป๋หลัวซาน ชายผู้นั้นมีสติปัญญาเฉียบแหลม และยังลำเอียงอย่างเห็นได้ชัด ด้วยฐานะคนข้างกายของโอรสสวรรค์ หากทูลขอเอาไว้ล่ะก็มีหรือองค์จักรพรรดิจะไม่ยอมเป็นตาลงข้างหนึ่ง

 

นอกจากการกักบริเวณแล้ว กับเขียนจดหมายตำหนิถึงท่านราชเลขาธิการและฮูหยิน เยี่ยนหลงเยี่ยไม่อาจทำอะไรมากไปกว่านี้ อวี้หลันคิดเช่นนั้น หากเมื่อเห็นดวงตาของเขาในวันนี้ บางทีความคิดของนางอาจไม่ถูกนัก

 

“เปิ่นหวางต้องการเพียงพู่กันและกระดาษสำหรับจัดการไป๋ฉิงฮวา”เขาบอก รอยยิ้มเหยียดกว้างขึ้นอย่างร้ายกาจ ก่อนจะโอบกอดภรรยาของตนเอาไว้แน่น ความร้อนผะผ่าวจากร่างอรชรแผ่ไปถึงสามี อวี้หลันกะพริบตายกมือกอดตอบเขาแล้วปิดเปลือกตาลง พลางกล่าวเสียงเรียบ  “หม่อมฉันจะไม่เก็บตัวอยู่ในเรือน ทั้งที่เป็นฤดูใบไม้ผลิ”

 

อวี้หลันสูดหายใจเข้าช้า ๆ “แล้วก็จะไม่ร่วงโรยในฤดูใบไม้ผลิด้วย”

 

ตัวร้ายนิ่งเงียบไม่กล่าวสิ่งใดออกมา เพียงยกมือขึ้นลูบหัวนางด้วยความอ่อนโยน “เปิ่นหวางเข้าใจแล้ว”

 

และอีกสองวันต่อมานางถึงได้กระจ่างแจ้งในประโยคนั้นของเขา เปิ่นหวางต้องการเพียงพู่กันและกระดาษ

 

เยี่ยนหลงเยี่ยเขียนจดหมายถึงฮองเฮาให้ตัดชื่อไป๋ฉิงฮวาออกจากงานชมบุปผางาม และนั่นเท่ากับเป็นการตัดโอกาสในอนาคตของดรุณีน้อย สตรีผู้ไม่ได้รับเทียบเชิญจากฮองเฮา ทั้งที่เป็นถึงคุณหนูตระกูลใหญ่ นอกจากคำนินทามากมายแล้ว ไป๋ฉิงฮวาอาจจะหาสามีไม่ได้เลยทีเดียว ยิ่งกับค่านิยมในยุคโบราณแล้วด้วย

 

ยอมให้ตัวร้ายลงโทษแต่โดยดี คงไม่ต้องพบเจอจุดจบเช่นนี้

 

ไป๋หลัวซาน เขาประเมินหลงเยี่ยไว้ต่ำเกินไปอย่างเห็นได้ชัด

 

.

 

.

 

.

 

คล้ายกับว่าสหายตัวร้ายจะรู้สึกผิดในการกระทำของตน เมื่ออาการของพระชายาอวี้หลันดีขึ้นจนสามารถออกมาเดินเล่นนอกเรือนได้ หมิงอี้เหอใช้เวลากว่าครึ่งชั่วยามเพื่อยืนนิ่งและจดจ้องนาง ก่อนจะยื่นเสี่ยวมาวมาให้นางลูบหัวเล่นแล้วจากไป เป็นเช่นนี้กว่าสิบวัน อย่างไรก็ตามนางพยายามจะเข้าใจการกระทำของพวกตัวร้าย

 

เยี่ยนหลงเยี่ยแม้นจะไม่พอใจในตัวสหายอยู่บ้าง ทว่าเขากลับเข้าใจหมิงอี้เหอและเลือกปิดตาลงข้างหนึ่ง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะผลประโยชน์ในภายหน้าหรือเพราะเชื่อฟังนางกันแน่

 

ไป๋อวี้หลันยกมือขึ้นเท้าคาง เรียวขาเหยียดตรงอย่างเกียจคร้านเช่นปรกติ ต่างออกไปเพียงวันนี้เยี่ยนหลงเยี่ยนั่งอยู่เป็นเพื่อนนาง มือข้างหนึ่งถือจอกสุราแล้วโอบกอดนางเอาไว้ อวี้หลันเอนตัวพิงซบไปกับร่างกายอันแสนอบอุ่นของเขา มือเรียวถือจอกสุราเช่นเดียวกับเขา ก่อนยกมันขึ้นจรดริมฝีปาก

 

นัยน์ตาคู่คมเหลือบมอง กระนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไร นั่นเป็นเพราะเมื่อหลายวันก่อนที่หลงเยี่ยจะต่อว่านาง อวี้หลันได้บอกแก่เขาประโยคหนึ่ง “ข้างกายของหม่อมฉันรายล้อมไปด้วยหมอหลวงและหมอเทวดามากมาย ทว่าหากขาดกำลังใจ หมอดีแค่ไหนก็คงรอดไปไม่ได้”

 

และสุราคือคำตอบนั้น หลงเยี่ยไม่เข้าใจถึงการดื่มของนาง ทว่าเมื่อบอกว่ามันคือความสุข เขาก็ไม่อาจพูดอะไรออกมาได้ คราก่อนนางไม่ได้มีเวลามากนักในการนับถอยหลัง เพียงกระโดดลงไปแล้วตายในแม่น้ำสายใหญ่

 

“หลงเยี่ย ในชาติก่อนหลายคนเคยบอกให้หม่อมฉันปล่อยวางความรักของตน”อวี้หลันแหงนหน้าขึ้นสบตาเขา หลงเยี่ยยกยิ้มบางเบามือลูบไปตามเรือนผม “นั่นเพราะเขาไม่ได้รับรู้ถึงความเจ็บปวดของหม่อมฉัน”

 

นางเชื่อว่าแต่แรกตัวร้ายคงรู้แล้วว่านางไม่ใช่ไป๋อวี้หลัน ทว่าด้วยความรักที่หลงเยี่ยมีให้แก่ภรรยาของเขามันไม่ได้มาจากภายใน พระชายาอวี้หลันมีคุณสมบัติครบถ้วนสำหรับการถูกรัก นั่นจึงทำให้เยี่ยนหลงเยี่ยมองผ่านความจริงที่ว่านางไม่ใช่ไป๋อวี้หลันน

 

เหมือนว่าเขาจะแยกแยะมันออกไม่ได้ด้วยซ้ำ และคนอย่างเขาจะแยกแยะออกก็ต่อเมื่อได้พบกับนางเอกของเรื่อง

 

“เขาไม่ได้ไยดีเจ้า เจ้าจะไยดีเขาไปเพื่ออะไร”เยี่ยนหลงเยี่ยแม้นไม่รู้ว่าสิ่งที่นางพูดคืออะไร บางทีอาจหมายถึงเยี่ยนหลงเสวี่ย น้องชายต่างมารดาของเขา ทว่าหนึ่งประโยคของไป๋อวี้หลันในวันนั้นยังคงติดตรึงอยู่ในหัว “เขาเป็นเคราะห์กรรมของเจ้าหรือไม่ เจ้าเป็นผู้เลือกมันด้วยตนเอง”

 

นัยน์ตาดอกท้อหม่นแสงลง ก่อนจะปล่อยให้น้ำเมาหวานฝาดไหลลงไป เช่นเดียวกับหยาดน้ำตาที่ไหลออกมาเงียบ ๆ นางเริ่มร้องไห้สะอึกสะอื้นในอ้อมแขนของหลงเยี่ย “หม่อมฉันเคยเฝ้ามองดวงดาวที่เขากล่าวถึง เฝ้ามองดวงจันทร์ที่เขาคะนึงหา แผ่นหลังเอนพิงกับหอคอยสูงชัน ทว่านั่นกลับไร้ประโยชน์

 

“อวี้หลัน”

 

“ไม่มีสิ่งใดติดค้างกันแล้ว”นางหลับตาลงปล่อยจอกสุราทิ้งลงบนพื้น “หม่อมฉันจะลืมเขา ไม่ขอจดจำและทุกข์ทรมานอีกต่อไป”

 

ถึงเวลาที่ต้องถนอมตัวเองได้แล้ว

 

.

 

.

 

.

 

แม้นว่าอาการจะดีขึ้น ทว่าไป๋อวี้หลันยังคงล้มป่วยอยู่หลายครา ผนวกกับสภาพอากาศแปรปรวนและเลวร้าย ราวว่านี่คือการกลั่นแกล้งจากสวรรค์ให้นางตาย สร้างความหวาดผวาให้แก่เยี่ยนหลงเยี่ยเป็นอย่างยิ่ง ตัวร้ายทำการเก็บข้าวของรวมถึงงานของเขาเพื่อมาอยู่ร่วมกับนาง

 

หลงเยี่ยนั่งอยู่ข้างบานหน้าต่าง ปลายพู่กันขยับลาก ส่วนนางนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเขา เพียรมั่นรดน้ำพรวนดินต้นถั่วแดง [1] ในกระถ่าง ฤดูใบไม้ผลิกำลังผ่านพ้น เพียงไม่นานฤดูใบไม้ร่วงจะมาเยือน อากาศจะเย็นลง รวมถึงมวลบุปผาจะโรยรา

 

ไป๋อวี้หลันยกมือขึ้นเท้าคาง ก่อนทอดสายตามองสามีของตนอย่างเลื่อนลอย

 

.

.

.

 

ในฤดูใบไม้ร่วง นางสวมเสื้อคลุมขนสัตว์ตัวหนาและออกไปเดินเล่นรอบจวนกับเขา เยี่ยนหลงเยี่ยพยายามสรรหายาและหมอเทวดามากมายเพื่อรักษาอากาศป่วยของนาง เขามักนั่งอยู่ข้างเตียงเฝ้ามองภรรยาของเขา ตัวร้ายเป็นคนอ่อนไหวดังนั้นนอกจากเฝ้ามองแล้วเขายังปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาเงียบ ๆ

 

ด้วยสติปัญญาอันเฉียบแหลมของเขา เยี่ยนหลงเยี่ยต้องตระหนักรู้ดีกว่าใครว่านางกำลังจะตาย

 

ช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตเป็นอะไรที่แปลกประหลาด นอกจากความเศร้าอันน่าหมองใจ นางกลับรับรู้ถึงความรักที่หลงเยี่ยมีต่อภรรยาของเขา

 

กลีบดอกท้อร่วงโรยลงมา อวี้หลันทาบฝ่ามืออุ่นร้อนลงบนข้างแก้มของเขา สบเข้าไปภายในดวงตาที่ทำเสมือนว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในอนาคตไป๋อวี้หลันจะยังอยู่กับเขาในฐานะไท่จื่อเฟย

 

ในค่ำคืนนั้น นัยน์ตาของนางเบิกกว้าง ก่อนขยับลุกขึ้นเพื่อหอบหายใจถี่รัว และนั่นส่งผลให้หลงเยี่ยที่นอนอยู่ข้างนางรู้สึกตัว มือของเขาลูบไปตามแผ่นหลัง พลางถามเสียงนุ่มนวล “เป็นอะไร”

 

นางส่ายหน้าแทนคำตอบ เรียวนิ้วมือสอดเข้าไปในเรือนผมของเขาแล้วโอบกอดร่างกำยำเอาไว้ “หลงเยี่ย

 

“ไป๋อวี้หลัน”ตัวร้ายกอดรัดนางแน่น ดวงตาของเขาวูบไหว ทว่าน้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยความเอาแต่ใจ “ข้าไยดีเจ้า ดังนั้นเจ้าจะต้องอยู่ในโลกนี้”

 

เมื่อนางไม่ตอบอะไรกลับไป ตัวร้ายเริ่มร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่ต่างอะไรกับเด็กน้อย เพราะในอนาคตนางรู้ดีว่าเขาจะได้พบกับนางเอก แต่นั่นก็ไม่ใช่ความผิดของเยี่ยนหลงเยี่ย ที่แยกแยะความรักของเขาไม่ออก เขาเป็นเพียงบุรุษที่ผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความรักในตอนนี้คืออะไร

 

เขาแค่รักภรรยาของเขาและดูแลนางเป็นอย่างดี

 

ไป๋อวี้หลันมองไม่เห็นซึ่งความจริงข้อนี้ แต่นางไม่

 

“อย่าทอดทิ้งข้า”

 

เพียงหนึ่งประโยคของเขา อวี้หลันฉีกยิ้มอ่อนไหวลูบไปตามแผ่นหลังแกร่งของเขา แลเห็นแสงสว่างในรุ่งส่างที่กำลังสาดส่องลงมา ก่อนที่หยาดน้ำตาจะเอ่อคลอ“หลงเยี่ย ข้าอยากจะอยู่ในโลกที่มีคนไยดีข้า”

 

และนางจะไม่ยอมตายเด็ดขาด

 

สองปีต่อมา เยี่ยนหลงเยี่ยถูกแต่งตั้งเป็นองค์ไท่จื่อ และไป๋อวี้หลันกลายเป็นไท่จื่อเฟย

 

เนื้อเรื่องในนิยายได้เริ่มขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.37K ครั้ง

112 ความคิดเห็น

  1. #6170 y_pps (@y_pps) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:56
    น้ำตาไหลเลย
    #6170
    0
  2. #5957 AAPPMM (@AAPPMM) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 19:44
    สนุกดีออกไม่งง?นะ
    #5957
    0
  3. #5898 Earn Nuttanun Setwipattanachai (@earnniestar) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 05:33
    งงว่าเหมือนในโลกก่อนนางเอกกับเยี่ยนหลงเสวี่ยเป็นพี่น้องกันเลยรักกันไม่ได้ แต่นางเอกแซ่เหอ พี่ชายที่ว่าแซ่เยี่ยน ก็น่าจะไม่ใช่พี่แท้สิ หรือว่าเป็นพี่ญาติเหรอ
    #5898
    0
  4. #5896 Lซ็Jโลก (@kulove123) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 23:12
    อ่านต่อแบบงงๆ เริ่มเข้าใจมานิดนึง แต่คือกำลังจะตายแต่ฮึดสู้ขึ้นมาเลยไม่ตายงี้หรอ เลยเปลี่ยนประวัติศาสตร์เพราะรอบที่แล้วอวี้หวันต้องตายก่อนถูกมะละค่อยเจอนางเอก แต่นี่อยู่ต่อ เรื่องเลยเปลี่ยนงี้ป่ะ
    #5896
    0
  5. #5248 AjummA. (@praewwa99) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 01:21
    ส่วนตัวแล้วไม่งงนะ อ่านเข้าใจทุกตอน อินทุกตอน น้ำตาไหลเลยTT
    #5248
    0
  6. #5073 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 00:04

    หืออออออ


    เพิ่งจะเริ่มเรื่อง


    5555


    นี่ลุ้นหนักมากกกกก นึกว่าจะจบแล้ว ฮาา

    #5073
    0
  7. #5035 indee-indy (@indee-indy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 09:56
    ทำไมมีแต่คนบอกไม่เข้าใจ แต่เราเข้าใจละนะ เหมือนชาติก่อนนางเอก(ชิงหลัน)​รักกับคนคนหนึ่งมาชื่อเยี่ยหลงแล้วก็ไม่สมหวัง แล้วนางเอกก็ตาย อาจจะฆ่าตัวตายมั้ง แล้ววิญญาณก็เข้าร่างอวี้หลัน เป็นเมียตัวร้ายที่ถูกกำหนดให้ตาย แล้วในโลกนี้อวี้หลันก็รักเยี่ยหลงที่เป็นพระเอก(ปะวะ)​แต่ต้องมาแต่งงานกับตัวร้าย ตัวร้ายรักนางเอกเพราะเหมือนแม่ คร่าวๆประมาณนี้
    #5035
    0
  8. #5031 tuberose in blue (@ding2017) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 03:11
    ก็ยัง งง_งง
    ทั้งงงสำนวน ทั้งเอียนกับดอกท้อ ร่างอวบ ตัวร้าย 555
    ทั้งสะดุดล้มหน้าคว่ำกับการสะกดคำผิด
    แต่เหนืออื่นใด จะอ่านต่อค่ะ อ่านเพื่อทดสอบตัวเอง
    ว่าความเป็นหนอนหนังสือ และทำงานพิสูจน์อักษรมาทั้งชีวิต
    จะยอมแพ้ที่เรื่องนี้
    #5031
    0
  9. #4523 Jane44 (@Jane44) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 17:49
    ถึงไรท์เตอร์

    นักอ่านคนนี้ตามมาจากลู่เอิน ไรท์ยังคงคอนเซป ความหน่วงๆหมนๆเช่นเคย เวลาอ่านนิยายของไรท์แล้วรู้ถึง ความรู้สึกของตัวละครแต่ละตัวชัดเจนมาก กำลังรอแต่ละปมเชือกค่อยๆคลายออกอยู่นะคะ
    ปล.คือเรื่องคำผิด ผิดปุบความหมายเปลี่ยนปับ เช่น

    ที่จะบอกว่า ฮ่องเต้จะยอมปิดตาลงข้างหนึ่ง ไรท์เขียนเป็น แทน ปิด บางอย่างเขียนผิดแล้ว พออ่านจะงงๆ

    ปล.2 หรือไรท์ยังไม่ได้เกลา จะมารีไรท์อีกรอบ

    ปล.ติดตามนะคะ สู้ๆคะ
    #4523
    1
    • #4523-1 Ta.ti.sa (@0831352513) (จากตอนที่ 9)
      23 ธันวาคม 2561 / 18:20
      ขอบคุณมากค่ะ
      #4523-1
  10. #4163 PLOYSOIYXX (@ployyy567) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 14:03
    อ้อเข้าใจแหลพ
    #4163
    0
  11. #4137 Nim (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 07:51

    อ่านแล้ว ทำให้อยากอ่านต่อ อยากสาระแนเรื่องชาวบ้าน ครอบครัวตัวร้าย พวกเรามางงๆกันต่อไป ขอบคุณนะคะ

    #4137
    0
  12. #3594 Yusume_sakura (@Yusume_sakura) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 23:24
    มาถึงท้ายตอนนี้ เหมือนตอนที่ผ่านมาเป็นแค่อินโทร ต่อจากนี้จะเป็นของจริง เราเข้าใจความหมายที่ไรท์สื่อผ่านตัวอักษร เราคิดว่าเราเข้าใจอารมณ์ของตัวละคร อ่านไปด้วยก็เจ็บปวดไม่น้อย แต่เขียนดีมากๆค่ะ ชอบมากๆ ตามมาตั้งแต่ลู่เอิน เป็นกำลังใจให้นะคะ เราจะรออ
    #3594
    0
  13. #2810 Jirojiro (@Jirojiro) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 01:39
    เรายังคงจะอ่านแบบงงๆต่อไป สู้ๆนะตัวเรา อ่านไป งงไป แต่เราก็ยังสนุกกับมันได้
    #2810
    0
  14. #2800 baibua2244 (@baibua2244) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 23:56
    ทำไมกันนะ คนอื่นเขาเข้าใจแล้ว มีแต่ฉันที่ยังงงๆอยู่
    #2800
    0
  15. #2538 May_talala (@May_talala) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 19:16
    เราคิดว่าในเนื้อเรื่องที่หมิงอี้เหอยอมสู้เพื่อเฮียเยี่ย เพราะเป็นสาเหตุที่ทำให้อาหลันตายแน่เลย
    #2538
    0
  16. #2477 nanar1117 (@nang23) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 12:43
    ดีใจที่นางฮึบแล้วอยู่รอดต่อมาได้ นี่ว่าทุกอย่างในเนื้อเรื่องต้องมีการเปลี่ยนแปลง ตอนจบอาจไม่ใช่แบบเดิม เพราะนางบอกเองว่าถ้ารอดไปได้ นางจะคอยช่วยเหลือตัวร้ายเอง
    #2477
    0
  17. #2401 Dar£ene (@ilprimo22) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 00:22
    เค้าว่าเค้าเข้าใจในสิ่งที่ไรท์จะสื่อนะ 555 ถ้าอ่านดีๆก็จะไม่งงเท่าไหร่
    #2401
    0
  18. #2398 Oillyziiz (@oillyziiz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 00:11
    งงๆ แบบว่าพี่ชายค่อเกี่ยวกับพระเอก อะไร มันเกี่ยวยังไง แบบเหมือนจะเข้าใจด้วยแต่พออ่านจบเเล้วก็ไม่อะคะ เฮ้ออ
    #2398
    0
  19. #2146 yaowadee22 (@yaowadee22) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 16:00

    งงอ่าค่ะ ตอนก่อนหน้านี้สองสามตอนเคยมีเขียนว่าหลงเยี่ยได้แต่งตั้งเป็นไท่จื่อไปแล้วนี่คะ

    #2146
    1
    • #2146-1 Thidarat Anusit (@karokyoko) (จากตอนที่ 9)
      13 ธันวาคม 2561 / 03:33
      ที่อ่านมายังไม่เป็นค่ะ ตามนิยายที่กล่าวอีกหลายปีจะเป็นก็ภรรยาตาย แล้วถึงเป็นแล้วเจอนางเอก พอภรรยาไม่ตายบทจะเปลี่ยนทันที ภรรยาอยู่ถึงตอนตัวร้ายเป็นไท่จื่อ
      #2146-1
  20. #1996 ~•王丽房•~ (@lolioipopscandy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 09:47
    เข้มแข็งไว้น้อนนนน
    #1996
    0
  21. #1946 siranyaa_jeen (@siranyaa_jeen) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 21:37
    นางยังมีชีวิตอยู่ใช่ม้ายยยยย
    #1946
    0
  22. #1621 Horizon_right (@Horizon_right) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 20:17
    กำลังเริ่มแล้วสินะ
    #1621
    0
  23. #1538 EngEnglish (@EngEnglish) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 14:07

    เราลุ้นแทบตายว่านางจะตายมั้ย ให้ตายเถอะ
    #1538
    0
  24. #1511 enthalia (@enthalia) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 05:56

    มาต่ออีกน้า
    #1511
    0
  25. #1493 (@Noo2519) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 20:41

    เรื่องนี้จะจบแบบลู่เ้อินไหมน้ออออ....ลุ้นมากมาย

    #1493
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น