ภรรยาของตัวร้าย [ลวง] สนพ.เฟยฮุ่ย

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 677,607 Views

  • 6,250 Comments

  • 14,010 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    56,614

    Overall
    677,607

ตอนที่ 8 : บทที่เจ็ด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 80
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3212 ครั้ง
    6 ธ.ค. 61



หมิงอี้เหอยังไม่ยอมคืนเสี่ยวมาวให้แก่นาง

 

นับแต่วันนั้นผ่านไปราวสามเดือน จากฤดูหนาวแปรเปลี่ยนเป็นฤดูใบไม้ผลิ ถึงกระนั้นหมิงอี้เหอยังเป็นบุรุษหน้าด้านอย่างเหลือเชื่อ ไม่เพียงแต่หลบหน้าหลบตานาง เขายังเกลี่ยกล่อมให้ตัวร้ายมาพูดกับนางเกี่ยวกับเรื่องนี้ แน่นอนว่าเยี่ยนหลงเยี่ยไม่ใช่สหายที่ควรคบหา นอกจากไม่ช่วยแล้วยังเผารองแม่ทัพหมิงให้ฟังไม่หยุด

 

วีกรรมการหอบแมวไปค่ายทหาร พกแมวไว้ติดตัวยิ่งกว่าพกกระบี่

 

จัดว่าเป็นทาสแมวโดยสมบูรณ์ เห็นดังนั้นนางจึงไม่ได้คาดคั้นอีกฝ่ายมากเกินควร ทว่าก็ยังหยิบยกขึ้นมาข่มขู่หมิงอี้เหออยู่หลายครา

 

ไป๋อวี้หลันสูดหายใจเข้าช้า ๆ กลิ่นหอมอ่อนของดอกท้อที่ผลิบานร่องลอยตามสายลม ด้วยร่างกายที่เหมือนว่าจะแข็งแรงขึ้นตามลำดับ นางสามารถออกมาเดินเล่นรอบจวนได้ โดยมีหลี่กงกงและเฉียวฮุ่ยจับตามองอยู่ตลอด เยี่ยนหลงเยี่ยออกมาเดินเล่นเป็นเพื่อนนางเป็นครั้งคราว

 

อาจเพราะเขากำลังได้รับการแต่งตั้งเป็นองค์ไท่จื่อ ตัวร้ายที่เคยมีเวลามากมายให้แก่ภรรยาของเขาจึงกลายเป็นบุรุษผู้มีงานรัดตัว การรับรู้ความจริงเมื่อสามเดือนก่อนไม่ได้มีผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างนางกับเขา เรียกให้ถูกคือไม่ไยดีมันเสียมากกว่า บางครั้งความจริงพวกนั้นก็ไม่ต่างกับการดูดวง

 

นางเชื่อเสมอว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในอนาคตแปรผันตรงกับปัจจุบัน ไม่มีอะไรน่าหวาดกลัวทั้งนั้น

 

อวี้หลันทิ้งตัวลงนั่งข้างริมสระน้ำ ปลายเท้าเปลือยเปล่าสัมผัสลงบนผืนน้ำ ความเย็นเฉียบของมันแทรกซึมผ่านผิวเนื้อ ดวงหน้างดงามแหงนขึ้นมองท้องฟ้า ในที่สุดก็ปลอดโปร่งไร้เงาหมู่เมฆ หลังจากมืดครึ้มมานานหลายเดือน

 

อุตส่าห์ทะลุเข้ามาในนิยาย ทว่ากลับไม่ได้พบเจอทั้งนางเอกและพระเอก จากไปเช่นนี้ย่อมนับว่าเสียเที่ยว จะว่าไปหากไป๋อวี้หลันทะเลาะกับตัวร้ายเรื่องเพราะเยี่ยนหลงเสวี่ย มันก็ไม่แปลกอะไรจากเขาจะพยายามกีดกันภรรยาของตนออกห่างจากคุณพระเอก

 

คำนวณจากช่วงทามไลน์ นางเอกน่าจะพึ่งได้ร่ำเรียนวิชาดาบ ฝึกวรยุทธ อายุน่าจะเพียงสิบสองถึงสิบสาม เด็กสาววัยแรกแย้ม จะพบกับตัวร้ายรวมถึงพระเอกครั้งแรกก็ตอนสิบห้าได้ บัดนั้นไป๋อวี้หลันน่าจะยี่สิบได้แล้ว เป็นผู้ใหญ่ซึ่งมีวุฒิภาวะระดับหนึ่ง

 

หากผ่านปีนี้ไปได้  นางจะช่วยเขา

 

เยี่ยนหลงเยี่ย

 

.

.

.

 

มีแขกมาเยือนยังจวนอ๋อง อย่างไรก็ตามมันคงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ หากคนผู้นั้นไม่ใช่ ไป๋ฉิงฮวาน้องสาวต่างมารดาของนาง เพียงแวบแรกที่ได้ฟังคำรายงานจากหลี่กงกง นางก็เดาได้ไม่ยากเลยว่า ดรุณีน้อยผู้นี้มาด้วยเหตุใดกัน อวี้หลันกระตุกยิ้ม พลางเงยหน้าขึ้นสบตาเขา

 

“หาได้ยากที่น้องสาวของหม่อมฉันจะมาเยี่ยม”นางกล่าวเสียงเรียบเฉย ผละมือออกจากแท่งหมึก “ก่อนหน้านี้ล้มป่วยหนัก นางยังไม่แม้แต่จะมา”

 

เพียงประโยคนี้ตัวร้ายซึ่งมีสติปัญญาเฉียบพลันเข้าใจอย่างกระจ่างแจ้ง หลงเยี่ยเปล่งเสียงหัวเราะแผ่วเบา ก่อนยกทาบฝฝ่ามือลงบนข้างแก้มของนาง “เจ้าคิดว่านางมาเพื่อยั่วยวนเปิ่นหวางใช่หรือไม่”

 

ไป๋อวี้หลันไม่ตอบ จะอย่างไรนั่นยังไม่ใช่สิ่งที่นางสนใจ “มีดรุณีหลงเข้ามาในรัง หากหม่อมฉันไม่ปั่นหัวนางสักหน่อย เกรงว่านางคงมาเสียเที่ยว”

 

เยี่ยนหลงเยี่ยจดจ้องนางยังไม่แน่ใจนัก เขาดูจะลังเลแต่กลับไม่ยอมพูดอะไรออกมา “ความบันเทิงของเจ้างั้นหรือ”

 

นางส่ายหน้า พลางกล่าว “ไม่ผิดทว่าก็ไม่ถูกเสียทีเดียว หม่อมฉันเพียงเห็นใจเท่านั้น ตกหลุมรักแรกพบใช่ว่าหม่อมฉันจะไม่เคย เพียงแต่ไป๋ฉิงฮวาเป็นน้องสาวของหม่อมฉัน”

 

อีกอย่างหากต้องการถามเรื่องราวเกี่ยวกับไป๋หลัวซานโดยละเอียด จะมมีใครให้ข้อมูลที่ดีไปกว่าไป๋ฉิงฮวาอีกเล่า ดรุณีน้อยนั้นมาเยี่ยมเยียนถึงที่ใช้ประโยชน์ให้คุ้มค่าจึงนับเป็นกำไร

 

“ตามใจเจ้า เปิ่นหวางจำเป็นต้องเร่งทำบัญชีบางส่วนให้เสร็จภายในวันนี้”ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความลำบากใจ หลงเยี่ยกัดปาก เหมือนว่าเขาจะประเมินความสามารถของภรรยาต่ำจนเกินไปอย่างเห็นได้ชัด

 

นางลอบกลอกตาเล็กน้อย “ดรุณีนางหนึ่ง หม่อมฉันจัดการได้อยู่แล้ว”

 

อีกอย่างนอกจากจะลวงข้อมูลจากไป๋ฉิงฮวาแล้ว

 

อวี้หลันยังได้ตระหนักอีกด้วยว่า แรดนั่นถือกำเนิดมาตั้งแต่ยุคโบราณ เห็นได้ชัดว่าไป๋หลัวซานช่างสั่งสอนบุตรีได้อย่างยอดเยี่ยม ยังไม่ทันถึงวัยปักปิ่น กลับกลายเป็นแรดไปเสียแล้ว

 

เจ้าของนัยน์ตาดอกท้อโคลงหัวลงครั้งหนึ่ง หลังนี้ค่อยให้หลงเยี่ยเขียนจดหมายไปตบหน้าฮูหยินไป๋ผู้นั้นก็คงไม่สาย

 

อ่า ตัวร้ายและภรรยาของเขา ช่างเป็นตัวร้ายกาจอย่างแท้จริง

 

.

.

.

 

ไป๋ฉิงฮวาเป็นดรุณีน้อยวัยแรกแย้ม ทั้งยังซุกซนเป็นอย่างมาก เมื่อมาถึงห้องโถงสำหรับรับรองแขก นางพบเพียงความว่างเปล่าไร้เงาร่างของแขกผู้มาเยือน ครั้นสอบถามจากเหล่านางกำนัลจึงรู้ว่าอีกฝ่ายจับจูงมือของสาวใช้ออกไปเดินเล่นนอกจวนอ๋องเสียแล้ว ตามปรกติแล้วไป๋ฉิงฮวาควรรั้งรอนาง

 

เห็นได้ชัดว่าบิดาและฮูหยินไป๋ไม่ได้อบรมเรื่องมารยาทแก่บุตรีของตนแม้แต่น้อย แม้นจะมีรูปโฉมงดงามสมวัยทว่ากลับไร้ซึ่งกิริยามารยาทเช่นนี้ อนาคตไป๋ฉิงฮวาคงลำบากไม่ใช่น้อย

 

พระชายาอวี้หลันทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ ก่อนเฉียวฮุ่ยจะรินน้ำชาให้แก่นายหญิง ควันขาวขุ่นลอยขึ้นมาในอากาศ ปลายนิ้วมือสัมผัสถึงความอุ่นร้อนบริเวณผิวกระเบื้อง นางยกถ้วยชาขึ้นจรดริมฝีปากแล้วกลืนลงไป นางกำนัลร่างอวบกัดปากแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง

 

“คุณหนูนับเป็นสตรีมิรู้ความ นอกจากจะไม่มาถวายพระพรพระชายา นางยังออกไปเดินเล่นทั่วจวนอ๋องเสมือนเป็นสวนหลังบ้าน”

 

นางยกยิ้มพลางพยักหน้าครั้งหนึ่งราวไม่ถือสา “ปล่อยนางไปเถอะ”

 

“พระชายา”เฉียวฮุ่ยครางประท้วง ทว่าไม่อาจพูดออกได้ ยิ่งเห็นทีท่านิ่งสงบของพระชายา นางกำนัลร่างอวบก็ได้แต่ก้มหน้าลงต่ำเก็บซ่อนความไม่พอใจของตนเอาไว้ พระชายาอวี้หลันยังคงยิ้มและเหมือนว่ารอยยิ้มนั้นจะกว้างขึ้นเรื่อย ๆ

 

เฉียวฮุ่ยเคยเล่าให้ฟังว่านางกับไป๋ฉิงฮวาไม่ถูกกันนัก ตอนเด็กไป๋อวี้หลันเคยรังแกน้องสาวต่างมารดา จนถูกบิดาลงโทษ ขณะเดียวกันนั้นไป๋ฉิงฮวาก็มักวนเวียนอยู่ใกล้นาง รอยยิ้มสาแก่ใจที่ฉีกกว้างยามภรรยาของตัวร้ายถูกกักบริเวณหรือถูกต่อว่า

 

น่าเสียดายที่นางเลยวัยจะเก็บเรื่องเล็กน้อยพวกนี้มาคิดให้เสียเวลา เพียงการทะเลาะกันของเด็กน้อย ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป อย่างไรเสียใช่ว่าไป๋อวี้หลันจะเป็นนางเอกแสนดีผู้รังแกอยู่ฝ่ายเดียว ถ้าเกิดไป๋ฉิงฮวาเป็นสตรีไร้สติปัญญา การหลอกล่อคงไม่ใช่เรื่องยากอะไร

 

ไป๋อวี้หลันหลับตาลงเพื่อใช้ความคิด ทว่ากลับถูกรบกวนโดยเสียงฝีเท้าของนางกำนัลที่วิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน นางลอบถอนหายใจยาวเหยียดปล่อยให้เฉียวฮุ่ยเป็นผู้เดินไปถามความ หากเพียงไม่นานเจ้าของร่างอวบรีบเร่งกลับมารายงานนาง ด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

 

“พระชายา เกิดเรื่องแล้วเพคะ”

 

นางปรือตาขึ้นถามเสียงเรียบ “มีอะไร”

 

“คุณหนูไป๋ขโมยแมวของรองแม่ทัพหมิงเพคะ”

 

นัยน์ตาดอกท้อเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ชั่วพริบตาต่อไปก็กลับมาเรียบเฉยดั่งเดิม “รองแม่ทัพหมิง เขามาที่นี่ได้อย่างไร”

 

เฉียวฮุ่ยส่ายหน้า อย่างไรก็ตามนั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญสำหรับในตอนนี้ นางรีบประคองพระชายาของตนขึ้น เป็นที่รู้กันดีว่ารองแม่ทัพหมิงนั้นค่อนข้างเทิดทูนและบูชาแมวมากเพียงใด หากคุณหนูไป๋ไม่ใช่ตัวโง่งม คงไม่เอาตัวเข้าไปยุ่งกับท่านรองแม่ทัพ

 

“พวกเขาทะเลาะกันอยู่แถวศาลาริมสระน้ำ รีบเถอะเพคะ”

 

หาไม่แล้วจวนอ๋องคงได้พินาศเพราะเพลิงพิโรธของรองแม่ทัพหมิงเป็นแน่

 

นางสูดหายใจเข้าช้า ๆ พลางลอบมองสีหน้าของพระชายา กลับพบเพียงความเฉยชาเช่นปรกติ ผิดแปลกออกไปก็รอยยิ้มบางเบาตรงมุมปาก

 

โอ้ หรือว่านางควรไปตามท่านอ๋องแทน ?

 

.

.

.

 

เค้ารางความวุ่นวายปรากฏอยู่เบื้องหน้าของนาง อวี้หลันกะพริบตาทอดมองร่างเล็กของดรุณีน้อยที่กำลังโกรธจนตัวสั่น สลับกับสีหน้าเย็นชาดุจน้ำแข็งของหมิงอี้เหอ ในมือของไป๋ฉิงฮวากอดเสี่ยวมาวเอาไว้แน่น แน่นอนว่ากำลังของสตรีนั้นน้อยนิด หากมิใช่เพราะมีร่างอวบระยะสุดท้ายของสาวใช้ค่อยบดบังคุณหนุไป๋อยู่ละก็หมิงอี้เหอคงแย่งเสี่ยวมาวคืนมาได้

 

ไป๋อวี้หลันขยับยิ้มเสมือนว่าเหตุการณ์ความวุ่นวายพวกนั้นคือความสำราญของตน

 

“นี่มันแมวของข้า !”ไป๋ฉิงฮวากรีดร้องเสียงแหลมบาดหู นัยน์ตากลมโตสุกสกาวแฝงไว้ซึ่งความเย่อหยิ่จดจ้องมองฝ่ายตรงข้าม “ท่านเป็นบุรุษทว่ากลับแย่งชิงแมวจากอิสตรีเช่นข้า ไม่ละอายหรืออย่างไร !

 

หมิงอี้เหอไหวไหล่ ชายหนุ่มขยับแว่นตาทรงกลม ดวงเนตรใต้กรอบแว่นทอประกายวาวโรจน์ “มีอันใดให้ต้องละอายกัน”

 

ปลายเท้าของรองแม่ทัพขยับก้าวไปเบื้องหน้า ขณะที่ไป๋ฉิงฮวาก้าวถอยหลังด้วยความหวาดระแวง “เจ้าจะทำอะไร

 

สหายของตัวร้ายกระตุกยิ้มเย็นชา“เป็นถึงบุตรีของท่านราชครูไป๋ มิทันถึงวัยปักปิ่นกลับวิ่งเข้าหาบุรุษ ทั้งยังแสดงกิริยาซึ่งไร้การอบรมสั่งสอน ข้าอยากรู้นักว่าไป๋หลัวซานผู้มีสติปัญญาเฉียบแหลม ไฉนถึงเลี้ยงลูกสาวมิต่างจากหมูในเล้า”

 

ไป๋ฉิงฮวาอ้าปากค้างคล้ายอยากจะต่อเถียงกลับไม่อาจสรรหาคำพูดได้ทันหมิงอี้เหอ

 

“เพียงแมวหนึ่งตัวยังแยกแยะมิได้ว่ามีเจ้าของแล้วหรือไม่ โง่เขลาถึงเพียงนี้ไป๋หลัวซานกล้าปล่อยออกจากเล้าหมูได้เช่นไร”เหมือนว่าหมิงอี้เหอจะสังเกตเห็นนาง ดวงเนตรคู่คมชำเลืองมองมา “จริงหรือไม่ พระชายาอวี้หลัน”

 

อวี้หลันหันไปมองน้องสาวต่างมารดาด้วยความขบขัน ดวงหน้างดงามขึ้นสีแดงเถือก นัยน์ตาคู่นั้นฉายชัดถึงความไม่พอใจ เห็นได้ชัดว่าเป็นปฏิกิริยาใกล้ระเบิดของดรุณีน้อย เรียวขางามขยับก้าวออกอย่างเชื่องช้า พลางเอ่ย “เปิ่นหวางเฟยไม่นิยมวิจารณ์หมูในเล้า เพียงสติปัญญาไม่เฉียบแล้วก็เป็นเรื่องน่าเศร้าพอแล้ว”

 

“พวกท่าน รวมหัวกันรังแกข้า !”เนื้อตัวของไป๋ฉิงฮวาสั่นสะท้าน เรียวนิ้วชี้หน้านางสลับกับชายหนุ่ม “ขะข้าจะทูลฟ้องท่านอ๋อง !

 

หมิงอี้เหอเปล่งเสียงหัวเราะเป็นคนแรก ก่อนตามมาด้วยเฉียวฮุ่ย อวี้หลันส่ายหน้าพลางโคลงหัวลงครั้งหนึ่งอย่างนึกเวทนา สหายของตัวร้ายยังไม่ยอมหยุดเพียงเท่านั้น เขาเหยียดยิ้มกว้าง กล่าวด้วยน้ำเสียงแสนเย็นชา “คุณหนูไป๋ เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใครกัน”

 

“ข้าเป็นบุตรีของท่านราชเลขาธิการอันเกิดแก่ฮูหยินตราตั้ง !

 

โง่เขลาเบาปัญญา

 

ประโยคนี้ลอยเข้ามาในหัวของนาง ไป๋อวี้หลันลอบหัวเราะในใจ หยุดฝีเท้าลงตรงหน้าของน้องสาวต่างมารดา ก่อนจะทำการฉกเสี่ยวมาวคืนมาอย่างรวดเร็ว “ส่วนท่านรองแม่ทัพก็เป็นสหายคนสนิทของท่านอ๋อง และเปิ่นหวางเฟยคือภรรยาของเขา อย่าลืมเสียล่ะ”

 

ไป๋ฉิงฮวาโง่เขลาเกินไป หากนำตัวไปยุ่งเกี่ยวกับคนโง่เช่นนี้ย่อมสร้างปัญหามากกว่าประโยชน์

 

“เสี่ยวมาวเป็นแมวของเปิ่นหวางเฟยมิใช่ของเจ้าหรือใครทั้งนั้น”นางทิ้งท้ายก่อนหมุนตัวกลับไปยังเรือนหลัก ทว่าในจังหวะนั้นเองไป๋ฉิงฮวากรีดร้องราวคนเสียสติ จากนั้นพุ่งตัวมาหานางอย่างรวดเร็ว เพื่อจะแย่งเอาเสี่ยวมาวกลับคืนไป นัยน์ตาดอกท้อเบิกตากว้างขึ้นยิ่งกว่าครั้งไหน เมื่อพบว่าด้านหลังของตนนั้นเป็นผืนน้ำและนางกำลังจะตกลงไป

 

หากแต่ในตอนนั้นเองมือของหมิงอี้เหอยื่นออกมาตรงหน้า อวี้หลันกะพริบตาหมายจะไขว้คว้าสหายของตัวร้ายเป็นหลักยึด ทว่าบุรุษผู้นั้นกลับเมินเฉยนางโดยสิ้นเชิง เขาคว้าขมับเข้าที่ลำตัวของเสี่ยวมาว

 

แล้วปล่อยให้นางตกลงไป

 

ระยำเถอะ !

 

นี่มันหมายความว่าอย่างไร ? เห็นได้ชัดว่ามือนั้นยาวพอจะคว้าตัวนางไว้ด้วยซ้ำ

 

หมิงอี้เหอ เจ้าคนร้ายกาจ !


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.212K ครั้ง

133 ความคิดเห็น

  1. #6195 fluffyminn_ (@bloominghwang) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:10
    เสี่ยวมาวหนออออ เป็นเฮเลนออฟทรอยหรอลูก มีแต่คนแย่งชิง55555555555
    #6195
    0
  2. #6165 y_pps (@y_pps) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:16
    สงสารรรร 5555555
    #6165
    0
  3. #5911 miNAMizu (@minami0189) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 08:25
    555

    ชอบเวลา อี้เหอกับอวี้หลันอยู่ด้วยกัน เหมือนเด็กน้อย
    #5911
    0
  4. #5890 ฮุ่ยเจิน (@qinaideni) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 17:37
    งงว่าแมวหรือตัวแทนเทพมาจุติ แย่งกันซะ...
    #5890
    0
  5. #5024 palllll (@palllll) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 01:12
    รองแม่ทัพจะกำจัดนางเอกให้พ้นทาง
    #5024
    0
  6. #4910 wanwisa-k (@wanwisa-k) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 21:14
    -แม่ทัพทุเรศนี่มันแอบหลงรักพี่หลงเยวี่ย ใช่ป่ะ เลยเกลียดผู้หญิงทุกคนที่เข้าใกล้
    #4910
    0
  7. #4571 จันทร์เจ้าขา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 13:41

    เเห็นแมว..ดีกว่าคนงาม.????????????

    #4571
    0
  8. #3095 ณ.ภัทร (@beatle1960) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 15:34
    ไอ่แว่นน!!! ขอเอาคืนหนักๆซักทีเถอะ
    #3095
    0
  9. #2799 baibua2244 (@baibua2244) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 23:49
    ขัดใจกับแว่นสุดเลยไรท์
    #2799
    0
  10. #2756 张绮文 (@SK_is_me) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 20:54
    คุณไรท์แต่งเรื่องลู่เอินใช่มั้ยคะ ตัวละครฉลาดๆบ้าบอมาก เรื่องนี้ตะไม่ทำให้เสียน้ำตาใช่มั้ยคะ
    #2756
    0
  11. #2723 der mond (@kayu1234) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 19:44
    5555 ชอบท่านแม่ทัพ ขอเป็นFCคนเกรียนค่ะ
    #2723
    0
  12. #2476 nanar1117 (@nang23) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 12:36
    ร้ายให้สุดกันจริงๆ 55555 สมกับเป็นสหายและภรรยาของตัวร้าย
    #2476
    0
  13. #2314 I wanna love you HYUKJAE (@hanhyuk37) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 18:22
    เกลียดรองแม่ทัพ
    #2314
    0
  14. #2106 LR041 (@saiopza) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 00:22
    โอยยย เล่นอะไรกันนนนน 555555555
    #2106
    0
  15. #1941 siranyaa_jeen (@siranyaa_jeen) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 21:26
    ใจร้ายยยยยยย 55555
    #1941
    0
  16. วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 13:00
    ขำง่า แงงงงง55555555555
    #1737
    0
  17. #1618 Horizon_right (@Horizon_right) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 20:11
    หมิงอี้เหอ ทาสแมวที่แท้ทรู555555555
    #1618
    0
  18. #1505 lakkee (@lakkee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:47
    ใจร้ายแท้
    #1505
    0
  19. #1475 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 15:48

    นี่เขาเล่นอะไรกันนนน

    #1475
    0
  20. #1466 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 10:37
    อ่าป่วยเพราะตกน้ำนิเอง
    #1466
    0
  21. #1380 somnina (@pratchayaporn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 10:18
    คุณชายหมิง ร้ายกาจ~ นางจะตายเพราะแย่งแมวบ่ได้เน้อ 55555
    #1380
    0
  22. #1379 ADELE37 (@kunlun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 10:12
    ชิบสุขภาพนางยิ่งไม่ดีอยู่อิรองแม่ทัพทาสแมวเอ้ยยย
    #1379
    0
  23. #1378 อณิลธิกา (@aninthika) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 09:34
    โถ ที่แท้ก็ป่วยตายเพราะตกน้ำ เศร้าจริงๆ
    #1378
    0
  24. #1377 นานา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 09:28

    เรื่องทะเลาะนี้ น้องสาวนางเอกโดนโทษจากท่านอ๋องเเน่ เหตุเพราะว่าก่อความวุ่นวายในจวนอ๋องเเล้วทำพระชายาตกน้ำ เเล้วเชื่อมไปต่อที่นางเอกป่วยตาย พระเอกกับตัวร้ายจะได้เจอนางเอกของนิยาย

    #1377
    0
  25. #1376 GTuiar (@maybe-shop) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 09:23
    ว่าแล้ว55555555
    #1376
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น