ว่าด้วยเรื่องภรรยาผู้ถูกทอดทิ้งของตัวร้าย สนพ.เฟยฮุ่ย

  • 580% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 1,354,969 Views

  • 14,312 Comments

  • 17,700 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    260,793

    Overall
    1,354,969

ตอนที่ 5 : บทสี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 99045
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4440 ครั้ง
    23 มี.ค. 62


องค์ชายสามกำลังหวาดระแวงนาง ทว่านั่นมิได้เกินความคาดหมาย หลันซือซือฉีกยิ้มร่าเสมือนมิมีอะไรเกิดขึ้น ดวงตากลมโตเปล่งประกายสดใส ตั้งอกตั้งใจท่องบทกวีจวบจนอีกฝ่ายขอตัวกลับ จินซิ่นจึงเข้ามาจัดสำรับอาหารเย็น หลังจากนั้นเตรียมพร้อมให้นางเข้านอน

อย่างที่เคยบอกหลันซือซือมักนอนมิหลับ ฝันร้ายยามค่ำคืนรบกวนการหลับนอนของนาง เป็นให้ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมานั่งมองสะท้อนบนกระจกทองเหลืองอยู่เรื่อย นัยน์ตาดำขลับชำเลืองมองจินซิ่นซึ่งหลับสนิทอยู่ข้างเตียง สลับกับจดหมายของเสวียนหลวนเหยาที่ส่งมาจากชายแดน 

สักครึ่งชั่วยามก่อนเข้านอนจินซิ่นพึ่งนำมาให้นาง นับเป็นจดหมายฉบับที่สองซึ่งเขาส่งมาให้ แต่กลับรู้สึกคร้านจะเปิดอ่าน จึงได้วางมันทิ้งไว้หน้ากระจก รอมีอารมณ์เมื่อไหร่ค่อยเปิดอ่านก็มิสาย

การที่เขาทอดทิ้งหลันซือซือไว้ท่ามกลางอสรพิษ ย่อมมิอาจทำให้นางมองเขาได้แง่ดีได้ เพียงบุรุษเห็นแก่ตัวผู้หนึ่ง 

นางยกมือขึ้นสัมผัสเรือนผมยาวสลวยของหลันซือซือ พลางทอดสายตามองดวงจันทร์สง่ากลางท้องนภา แผ่นหลังเอนพิงกับพนักหินอ่อน ว่าไปแล้วเรื่องของเหอรุ่ยเตียนก็ยังติดอยู่ในหัว มีบางสิ่งที่นางคาดเดาเอาไว้ แล้วก็ต้องการความแน่ใจ

อันที่จริงนางเคยถามจินซิ่นเกี่ยวกับประวัติของเหอรุ่ยเตียน อีกฝ่ายคือบุตรีของขุนนางขั้นห้า ฐานะมิดีมิแย่ ความประพฤติในจวนส่วนใหญ่ก็จัดว่าเรียบร้อยดี เสวียนหลวนเหยาก็พอจะเมตตานางอยู่บ้าง หากแต่ความทะเยอทะยานของตน ไหนเลยจะประมาณค่าได้ 

พระชายาเอกอายุเพียงสิบสอง ไร้เดียง มิรู้ความ การจะดึงอีกฝ่ายลงมันจะยากอะไร 

นางฟุบหน้าลงกับหัวเข่าที่ตั้งชัน ตระหนักว่าตนกำลังใช้หัวสมองมากเกินไป ทว่าผู้คนรอบตัวของหลันซือซือทำให้นางวางใจอะไรมิได้เลยสักอย่างเดียว มันเหมือนภาพลวงตา การหลอกลวง ละครฉากใหญ่

“บางทีข้าอาจต้องให้คนตามสืบเรื่องของเหอรุ่ยเตียน”

เพราะเรื่องบางเรื่องจัดการได้เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี

.

.

.

เพราะสภาพอากาศที่ร้อนขึ้นเรื่อย ๆ หลันซือซือจึงสวมใส่อาภรณ์เนื้อผ้าบางกว่าปรกติ เครื่องประดับบนหัวก็ถูกลดน้อยลง ทำให้เคลื่อนไหวตัวได้ง่ายขึ้น นั่นยังทำให้ดูน่ารักสมวัย

ยามบ่าวไพร่รายงานว่าอาการป่วยของเหอรุ่ยเตียนดีขึ้น นางจึงตัดสินใจไปหาอีกฝ่ายถึงที่เรือน ทั้งยังส่งสายตาเรียบเฉยให้จินซิ่นออกไปรออยู่ด้านนอกกับพวกไห่กงกง 

“ถวายพระพรพระชายาเพคะ”เหอรุ่ยเตียนย่อตัวลง โดยมีบ่าวไหร่คอยพยุงซ้ายขวา หลันซือซือขยับยิ้มเช่นเคย โบกมือไปมาให้ฝ่ายตรงข้ามลุกขึ้นได้ ก่อนทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้ แล้วกวาดตาสำรวจรอบตัวครั้งหนึ่ง

“ต้องบอกว่าเจ้าโชคดีที่มีส่วนคล้ายกับคนที่เปิ่นหวางเฟยรู้จัก”นางกล่าว รอยยิ้มเลือนหายไปจากดวงหน้า “หาไม่แล้วเปิ่นหวางเฟยคงมิใจดีนัก”

เหอรุ่ยเตียนขมวดคิ้วมิเข้าใจ “พระชายากำลังหมายถึงเรื่องใดเพคะ”

“ควรจะเปรยเรื่องไหนก่อนดี แผนการของเจ้าหรือว่าความผิดของเจ้า”หลันซือซือเหยียดยิ้ม ปรายตามองร่างกายผอมซีดอย่างนึกเวทนา “ความผิดมิดูแลอนุภรรยา มิมากพอหรอกที่จะใช้ปลดพระชายาเอก คนอย่างเจ้าคงจะรู้อยู่แล้ว แต่ถ้าหากเป็นโทษฐานใช้มนต์ดำก็มิแน่ แต่ไหนแต่ไรมาราชสำนักให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ยิ่งนัก”

ดวงตาของเหอรุ่ยเตียนหรี่ลง “หม่อมฉันมิเคยคิดเช่นนั้น”

นางเลือกเมินเฉยต่อคำลวงโดยสิ้นเชิง “การที่เจ้าให้หมอหลวงยืนยันว่าเจ้าแข็งแรงดี ก็เพื่อจะป้ายสีเปิ่นหวางเฟยว่าใช้มนต์ดำทำให้เจ้าเจ็บป่วย หากมิใช่เปิ่นหวางเฟยคอยให้คนจับตามองเจ้า บางทีเจ้าอาจนำของมิเป็นมงคลไปซุกซ่อนในเรือนของเปิ่นหวางเฟยแล้วก็ได้”

เหอรุ่ยเตียนเบิกตากว้าง รีบคุกเข่าลง ท่ามกลางความตื่นตระหนกของบ่าวรับใช้ “ตลอดมาหม่อมฉันเอาแต่สวดมนต์ นั่งคัดพระคัมภีร์ ซึ้งในรสพระธรรม”ว่าแล้วก็โขกหัวลงกับพื้น ด้วยสภาพร่างกายที่มิแข็งแรงดี ภาพที่เห็นจึงดูน่าสงสารยิ่งนัก “ขอพระชายาโปรดอย่าใส่ความหม่อมฉันเลยเพคะ”

“นายหญิงจิตใจมากเมตตาจะทำเช่นนั้นได้อย่างไร”บ่าวข้างกายของเหอรุ่ยเตียนเอ่ยขึ้น กระนั้นหลันซือซือก็เพียงเลิกคิ้วสูง หันไปหยิบกาน้ำชารินลงในถ้วย 

“เห็นทีคงต้องให้คนค้นเรือนเจ้า เปิ่นหวางเฟยเชื่อว่าต้องเจอของที่เจ้าซุกซ่อนไว้แน่”

คล้ายว่าสติของเหอรุ่ยเตียนลอยหายไปชั่วขณะ ดวงตาคู่นั้นดูเลื่อนลอย แน่นอนว่าโทษของการใช้มนต์ดำนั้นใหญ่หลวงนัก ฮองเฮาหลายพระองค์ก็เคยถูกปลดด้วยข้อหานี้ 

หลันซือซือถอนหายใจยาวเหยียด ยกถ้วยน้ำชาจรดริมฝีปาก “ถึงจะน่าชิงชัง ทว่าบางคราผู้มากสติปัญญาก็โง่เขลาได้มิต่างกัน”

เหอรุ่ยเตียนกะพริบตา เรียวนิ้วมือจิกลากลงบนอาภรณ์ของนาง “ไยท่านถึงรู้ หรือว่าท่านให้คนแฝงตัวเข้ามาในหมู่บ่าวไพร่ของหม่อมฉัน”

“นั่นสินะ”นางเหลือบมองเหอรุ่ยเตียนด้วยสายตาไร้อารมณ์ “อาจเพราะว่ามองเห็นความทะเยอทะยานมากมายของเจ้าตอนเล่นหมากล้อมด้วยกัน ผนวกกับที่ให้คนไปตามสืบเรื่องราวในครอบครัวของเจ้าก็คงเดาได้มิยาก บุตรีซึ่งถือกำเนิดจากอนุต่ำต้อยที่บิดามิเหลียวแล เจ้าคงดิ้นรนมากเพื่อให้ชีวิตดีขึ้น”

เหอรุ่ยเตียนนิ่งเงียบ กัดริมฝีปากแน่น “เพียงเท่านั้นเองหรอกหรือ”

เท่านั้นก็มองออกแล้วว่านางจะทำอะไร หลันซือซือเป็นใครกัน 

“บางครั้งความทะเยอทะยานมากเกินไปก็มาพร้อมกับอันตราย เช่นเดียวกับการโดดเด่น ทั้งทุกสิ่งทุกอย่างก็ล้วนแต่มีค่าตอบแทนสูงค่า”หลันซือซือวางถ้วยน้ำชาลง พร้อมขยับลุกขึ้น “ได้ยินว่ามารดาของเจ้าป่วยหนัก สู่เอาเวลาวางแผนกำจัดเปิ่นหวางเฟย ไปเหลียวแลมารดาจะดีกว่า”

ทันใดที่นางเปิดประตู ดวงตาของจินซิ่นก็ฉายแววเย็นชาถึงขีดสุด หลันซือซือหลับตาลง เดินเข้าไปสวมกอดจินซิ่นด้วยท่าทีของเด็กน้อย “แม้นจะบอกว่าให้รออยู่ด้านนอกพวกเจ้าก็คงได้ยินกันหมด”

จินซิ่นลูบหลังนางเพื่อปลอยโยน “พระชายาของหม่อมฉัน...”

“จินซิ่น เหอรุ่ยเตียนนางน่าสงสารยิ่ง เรื่องราวในวันนี้เปิ่นหวางเฟยจะทำเป็นมิรู้มิเห็น”นางแสร้งบีบน้ำตาออกมา “เปิ่นหวางเฟยเชื่อว่าเหอรุ่ยเตียนจะปรับปรุงตัว อีกอย่างนางคงมิกล้าทำอะไรอีกแล้ว”

ทุกคนต่างนิ่งเงียบตกตะลึงในคำพูดของพระชายา สีหน้าของจินซิ่นมืดครึ้มลง อย่างไรเสียบ่าวไพร่ก็หาได้มีสิทธิ์ตัดสินใจ หากพระชายามิต้องการ...

จินซิ่นสูดหายใจเข้าช้า ๆ “ยังมิรีบขอบคุณความเมตตาของพระชายากันอีก !”

“ขอบพระทัยพระชายาเพคะ”

หลันซือซือกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ก่อนผละออกแล้วบอกให้จินซิ่นเป็นผู้จัดการต่อ 

ชั่วขณะจินซิ่นพลันตระหนักถึงบางสิ่ง แม้นพระชายาจะพูดเช่นนั้น หากแต่เรื่องนี้มีบ่าวไพร่รู้กันทั่ว ความเป็นอยู่ในจวนของพระชายารองสกุลเหอคงยากขึ้นเป็นเท่าตัว บางทีฐานะอาจต่ำต้อยกว่าอนุเสียด้วยซ้ำ กลับกันแล้วพระชายาเอกจากที่เคยเป็นที่หวาดกลัวจากกรณีสองอนุก็จะกลายเป็นผู้มากเมตตาทันที

ทว่าพระชายาหรือจะไยดีเรื่องพวกนี้ หากเมื่อเห็นรอยยิ้มใสบริสุทธิ์ของเด็กสาว นางก็เลือกจะสลัดความคิดพวกนั้นออกไป 

มันอาจเป็นเพียงความปรารถนาดีของพระชายา...

.

.

.

จวนอ๋องคล้ายสงบสุขเป็นครั้งแรก เรื่องอนุภรรยาก็ถูกจัดการไปจนสิ้น ขณะที่องค์ชายสามนั้นตีตัวออกห่าง เพื่อดูสถานการณ์ ส่วนเรื่องของแขกที่มาวนเวียน นางขอทำใจนิยามว่ามันเป็นเรื่องปรกติ ทุกอย่างดูดีกว่าเดิม เสียอย่างเดียวคือสภาพอากาศที่ร้อนขึ้น เพราะกำลังเข้าสู่ต้นฤดูร้อน 

นางหยิบอาภรณ์สีเขียวอ่อนมาสวม เรือนผมเกล้าเป็นมวยปักปิ่นหยก แล้วก้าวขึ้นรถม้าเพื่อเดินทางไปยังจวนของแม่ทัพประจิม หรือบิดาของหลันซือซือ ถึงจะช้าไปบ้างแต่ก็ยังดีกว่าการมิโผล่หน้าไปเลย 

จากความทรงจำของหลันซือซือ แม่ทัพประจิม—หลันหลัวซาน คือบิดาที่แสนดี ตามอกตามใจบุตรีเสียทุกอย่าง ทั้งตั้งแต่ที่มารดาจากไป อีกฝ่ายก็มิได้แต่งอนุภรรยาหรือใครเข้ามาแม้นเพียงคนเดียว เพราะเกรงว่าบุตรีจะเสียใจ รวมถึงมิแยแสด้วยว่าตนนั้นยังมิมีบุตรชายสืบสกุล 

ราวกับหัวใจตายจากไปพร้อมมารดาของหลันซือซือ เพียงแค่มีชีวิตอยู่เพื่อเลี้ยงดูหลันซือซือเท่านั้น ส่วนเหตุผลที่ว่าทำไมบิดาที่รักบุตรีมากขนาดนี้ถึงได้ให้นางออกเรือนตั้งแต่สิบสอง นั่นมาจากความกดดัน ตวนอ๋องมีอำนาจและอิทธิพลมาก ต่อให้มิออกปากคนรอบตัวก็พร้อมจะกดดันให้หลันหลัวซานขายบุตรี ทั้งคงมิมีผู้ใดกล้าเข้ามายุ่งกับสตรีที่ตวนอ๋องหมายปอง

ดังนั้นจะช้าหรือเร็ว หลันซือซือก็ต้องตกเป็นของตวนอ๋องอยู่ดี ค่าของมันมิได้ต่างกันเท่าใดนัก ส่วนคำพูดของไทเฮาในวันนั้น

‘บิดาของเจ้าก็เหลือเกิน เป็นถึงแม่ทัพกลับขลาดเขลา !’

นั่นคงเป็นเพราะว่าบิดาของนางจากที่เคยขึ้นตรงกับจักรพรรดิ ก็จำต้องเชื่อฟังตวนอ๋องผู้เป็นทัพใหญ่และได้นางเป็นตัวประกัน อำนาจในกองทัพแทบจะสมบูรณ์ตกอยู่ในมือตวนอ๋อง แน่นอนว่ามันสุ่มเสี่ยงต่อการก่อกบฏ หากไทเฮาจะมิพอใจก็มิแปลก ขณะเดียวกันก็มิสามารถทำอะไรได้ 

ในเมื่อตวนอ๋อง เสวียนหลวนเหยาคือผู้นำทัพตีฝ่าเข้ามา ก่อตั้งราชวงศ์เสวียน ตามจริงแล้วเขาควรจะได้เป็นฮ่องเต้ด้วยซ้ำไป ตอนนี้สภาพทางการเมืองจึงเหมือนว่าฮ่องเต้เป็นเพียงหุ่นเชิดไร้อำนาจทางการทหาร ขณะที่ตวนอ๋องคือผู้กุมอำนาจแท้จริง 

นี่ช่างคล้ายกับกรณีของตัวเอ่อร์กุ่นและจักรพรรดิซุ่นจื้อแห่งราชวงศ์ชิง

หลันซือซือกะพริบตา เลิกคิดเรื่องพวกนี้ แล้วแหวกผ้าม่านในรถม้าออกเพื่อดูสภาพภายนอก ตั้งแต่ข้ามภพมา นางเอาแต่หมกมุ่นกับเรื่องในจวน มิเคยได้ออกมาเที่ยวเล่น คราก่อนที่เข้าเฝ้าไทเฮาก็มิมีอารมณ์จะสนใจรอบตัว 

สภาพเมืองหลวงของที่นี่ค่อนข้างคล้ายกับปักกิ่งในสมัยก่อน สิ่งปลูกสร้าง เครื่องแต่งกาย ทั้งที่คล้ายคลึงเพียงนี้ กลับน่าเสียดายที่นักกวีที่นางชื่นชอบกลับมิมีตัวตนอยู่เลย

“มีอะไรหรือเพคะ”จินซิ่นถามขึ้น ดวงตาจดจ้องนางอยู่ตลอดเวลา หลันซือซือปิดม่านลง ก่อนหันมาฉีกยิ้ม 

“หาได้มีอะไร”

.

.

.

จวนของแม่ทัพประจิมนั้นใหญ่โตสมฐานะ เหล่าข้ารับใช้ทั้งหลายเมื่อเห็นนางก็แสดงท่าทีดีใจปนตื่นตระหนก เร่งรีบไปรายงานแม่ทัพประจิมเป็นการใหญ่ หลันซือซือจัดอาภรณ์ให้เรียบร้อย หันไปรับแผ่นกระดาษคัดลายมือของตนจากจินซิ่น

“มินำของมีค่าให้ท่านแม่ทัพประจิมจะดีหรือเพคะ”จินซิ่นเอ่ยอย่างมิสบายใจ “ประเดี๋ยวแม่ทัพประจิมจะคิดเอาได้ว่าท่านอ๋องดูแลพระชายามิดีนะเพคะ”

นางลอบกลอกตา เสวียนหลวนเหยาทอดทิ้งภรรยา ยังต้องถามอีกหรือว่าดูแลนางดีหรือไม่

“ท่านแม่ทัพประจิมคือบิดาของเปิ่นหวางเฟย เจ้ามิต้องเป็นห่วง”หลันซือซือกอดกระดาษคัดลายมือแน่น 

การจะดูคนนั้นมิได้ยากนักหรอก คำพูดจากคนภายนอก หรือสิ่งที่รับรู้อาจเป็นกลลวง หากหลันหลัวซานคือบิดาที่รักบุตรีมากจริง เขาต้องร่ำไห้ปานขาดใจตาย เมื่อเห็นว่าหลันซือซืออ่านออกเขียนได้แล้ว

และถ้าหากเขาเพียงมองผ่านมันไป นางก็จะได้ข้อสรุปว่าหลันหลัวซานเป็นบิดาเยี่ยงไรกันแน่ 

พริบตาต่อมา นางต้องเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ยามเห็นว่าบุรุษวัยกลางคนซึ่งมีดวงหน้าคล้ายคลึงกับนางหลายส่วน รีบวิ่งออกมาแล้วกระโจนกอดนางเอาไว้แน่น

จินซิ่นเปล่งเสียงกรีดร้อง ขยับถอยไปถึงสามก้าว 

“ซือซือ !”คนผู้นั้นเรียกชื่อนางดังลั่น น้ำตาไหลอาบลงมา “ซือซือของพ่อ”

ท่านพ่อบ้านประจำจวนยืนส่ายหน้า มองหลันซือซืออย่างเห็นใจ เมื่อตกอยู่ในอ้อมกอดของคนอื่นกะทันหัน นางเหมือนทำตัวมิถูก

ภาพที่คิดเอาไว้กับสิ่งเจอมันต่างกันเกินไป 

หลันหลัวซานลูบหัวหน้า ริมฝีปากขยับยิ้มอ่อนโยน รอยยิ้มซึ่งแตกต่างจากคนอื่น ความอบอุ่น “ซือซือ”

ทั้งที่คนจำพวกหลันหลัวซานน่าจะหลอกง่ายที่สุด แต่กลับเป็นประเภทที่นางแพ้ทาง ด้วยเหตุนี้นางจึงส่งกระดาษคัดลายมือให้อีกฝ่าย แล้วรีบหมุนตัวเดินออกจากจวนแม่ทัพประจิม มิรอฟังเสียงใดอีกต่อไป จินซิ่นมึนงงอยู่ชั่วขณะเร่งสาวเท้าตามนาง 

เป็นครั้งแรกที่เดินเร็วเพียงนี้ หลันซือซือหยุดหอบหายใจ ฝ่ามือยกขึ้นปิดบังดวงหน้า

“พระชายาเป็นอะไรหรือเพคะ”

“กลับกันเถอะ”เรียวนิ้วมือของนางสั่น ริมฝีปากขยับยิ้มซึ่งดูโง่เขลา “เปิ่นหวางเฟยเหนื่อยแล้ว”

จินซิ่นนิ่งเงียบมิกล้าเอ่ยอะไรอีก หลังจากนั้นพยักหน้าทำตามคำสั่งของนาง

.

.

.

ในคืนนั้นหลันซือซือรู้สึกว้าวุ่น นางตื่นขึ้นมากลางดึก ตัดสินใจหยิบจดหมายของตัวร้ายมาเปิดอ่าน หลังจากปล่อยทิ้งมานานหลายวัน คราก่อนนางยังอ่านมิออก หากครานี้มิเป็นปัญหาอีกต่อไป  ตัวอักษรเลือนรางภายใต้แสงเทียนปรากฏสู่สายตา 

มันดูเป็นการถามไถ่ตามพิธีเสียมากกว่า จะติดก็ตรงประโยคสุดท้าย 

‘มิต้องกลัว หากเจ้ามีเรื่องอยากจะบอก ข้าจะรับฟังเจ้าทุกเรื่อง’

หมายถึงให้ฟ้องได้ทุกเรื่องงั้นหรือ เห็นได้ชัดว่าเขามองนางเป็นเด็กน้อย นางเตรียมร่างพู่กันลงบนผืนกระดาษ  แต่กลับฉุกคิดเรื่องของหลันหลัวซานขึ้นมาอีกครา พลันดวงตาหม่นแสงลง

ในโลกเดิมนางมิใช่คนดีนัก ในสังคมที่เต็มไปด้วยการแข่งขัน หลายครั้งที่จำต้องทำเป็นมองมิเห็น สละละทิ้งและเห็นแก่ตัว เหนืออื่นใดคือคนประเภทหลันหลัวซาน นางหวาดกลัว ทั้งยังแพ้ทางคนประเภทนี้มากที่สุด เสมือนฝ่ายตรงข้ามกำลังมองทะลุมาถึงภายใน ออกห่างไว้เป็นดี

นางส่ายหน้าขับไล่ความคิดพวกนั้นออกจากหัว กลับมาจดจ่อกับจดหมายของเขา ด้วยวุฒิภาวะของหลันซือซือ เด็กอายุสิบสองคงต้องงอแงบ้างเป็นธรรมดา อีกอย่างการแสดงออกว่าพฤติกรรมมิเหมาะสม คงทำให้เขาคิดอยากปลดนางง่ายขึ้นกระมัง 

ริมฝีปากอวบอิ่ม นัยน์ตาทอประกายวาวโรจน์ “เสวียนหลวนเหยา ข้าจะตั้งอกตั้งใจเขียนบรรยายความเฮงซวยของท่านอย่างแน่นอน...”

.

.

.







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.44K ครั้ง

97 ความคิดเห็น

  1. #14274 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 12:00
    ขอบคุณค่ะ
    #14274
    0
  2. #13524 Weetaime (@Weetaime) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 23:16
    เจอช็อตวิ่งหนีพ่อแล้วไม่ค่อยเมคเซ้นเลยง่ะ
    #13524
    0
  3. #13513 aekporamai (@aekporamai) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 20:41

    ไม่มีคำกล่าวกับมุมมองแบบนี้

    #13513
    0
  4. #12952 Raindash (@InthichaMongpao) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 22:44
    เรื่องยังไม่ค่อยสมูทนะคะเราว่า
    #12952
    0
  5. #12735 150221 (@150221) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 12:25
    ใช่กลัวอะไรท่านไปถึงยังไม่ได้คุยอะไรก็วิ่งกลับ งง
    #12735
    0
  6. #12375 Sistel2 (@l2oll) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 20:23

    ท่าทางจะตั้งใจเขียนมาก​ 5555

    #12375
    0
  7. #12297 PӨYPӨY (@moi-poi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 16:27
    ตอนนี้ท่านพ่อคงเงิบอยู่ 55555
    #12297
    0
  8. วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 16:57

    รออออออออออออ

    #10625
    0
  9. #10345 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 18:37
    สงสารพ่อได้เจอลูกแป๊บเดียวเอง
    #10345
    0
  10. #9507 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 17:50
    ฟ้องให้หมดเลยยยย
    #9507
    0
  11. #9429 Kumy (@febru2102) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 13:08
    ขอเรียกรอยยิ้มอันสดใสของนางว่า รอยยิ้มล้างสมอง นะ จินซิ่นเห็นแล้ว ปัดทุกความคิดเลย 55
    #9429
    0
  12. #9376 luxaky (@luxaky) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 23:15
    ดำเนินเรื่องดีกว่าเนื้อเรื่องเก่าเยอะเลยน่าอ่านมากกว่าเดิมมากเลยคะ​ ปล.แต่สตอรี่เดิมเราก็ขอบนะดูเนิบๆดี
    #9376
    0
  13. #9340 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 19:29
    แพ้ทางคุณพ่อ โถถถ่ หลอกด่าขอเจ่บๆค่า
    #9340
    0
  14. #9200 SupapornKaewno (@SupapornKaewno) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 18:10
    อย่าห่างพ่อเลย พ่อออกจะน่ารัก55
    #9200
    0
  15. #8867 mnnmnn (@mnnmnn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 17:33
    ตลกคุณพ่อนางเอกมาก
    #8867
    0
  16. วันที่ 15 เมษายน 2562 / 21:52
    สงสารคุณพ่อ ลูกตีตัวออกห่าง55
    #8493
    0
  17. #8328 fairrynoyzaza (@pangko-baza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 13:14
    ชอบเด้อออออ
    #8328
    0
  18. #8237 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 12:18
    พ่อก็ดูรักนางดีนะ สงสัยกลัวจะจับได้มากกว่าเลยตีตัวออกห่าง
    #8237
    0
  19. #7524 helloiamsd (@helloiamsd) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 17:23
    ชอบนางเอกแบบนี้ที่สุด น่าร้ากกก
    #7524
    0
  20. #7359 Daily lovers (@dailyloves) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 18:25
    สนุกมากเลยค่ะะะ
    #7359
    0
  21. #7043 iowatrumpet (@iowatrumpet) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 16:06
    ก็เข้าใจนะ นางแพ้ทางคนนิสัยแบบพ่อของหลันซือซือ คงไม่อยากเล่นละครหลอกลวง และคงกลัวถูกจับได้ด้วยว่าไม่ใช่ตัวจริง
    #7043
    0
  22. #7024 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 23:05
    น่ารักกกก สนุกๆๆๆ น้องหนูฉลาดมากๆๆ
    #7024
    0
  23. #6941 SOHSOH (@SOHSOH) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 18:35
    งงๆหน่อย นางเอกระแวงพ่อตัวเอง

    พ่อออกจะน่ารัก
    #6941
    2
    • #6941-1 iowatrumpet (@iowatrumpet) (จากตอนที่ 5)
      27 มีนาคม 2562 / 15:49
      เราคิดว่านางกลัวพ่อซือซือจะจับได้มากกว่าค่ะว่านางไม่ใช่ซือซือ
      #6941-1
    • #6941-2 iowatrumpet (@iowatrumpet) (จากตอนที่ 5)
      27 มีนาคม 2562 / 15:55


      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 27 มีนาคม 2562 / 16:17
      #6941-2
  24. #6864 fai_2525 (@fai_2525) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 14:00

    ติดตามค่ะ มาต่อเรื่อยๆ นะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ภาษาก้อเข้าใจง่าย

    #6864
    0
  25. #6862 pafrank (@pafrank) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 07:55
    น่าสนใจ
    #6862
    0
  26. #2002 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 10:19
    ขอบคุณ​ค่ะ​
    #2002
    0
  27. #1899 siranyaa_jeen (@siranyaa_jeen) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 20:06
    พระเอกก็ข้ามภพมาเหมือนกันแน่ๆมโนไปอีกกกกก
    #1899
    0
  28. #1559 Horizon_right (@Horizon_right) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 18:22
    ตอนนี่แอบงง ผู้หญิงในภาพคือใคร ดอกเบญจมาศด้วย ร้องไห้ด้วย
    #1559
    0
  29. #1502 lakkee (@lakkee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:28
    ขอบคุณนะ
    #1502
    0
  30. #1464 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 10:22
    อ่าช่างยุ่งยากจริงๆ
    #1464
    0
  31. #1399 Millez (@sora-kaze) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 17:53
    งงค่ะ นางร้องไห้ทำไม ;;;
    #1399
    1
  32. #1228 Muttcee (@Muttcee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 02:29
    ตัวร้ายหน้าเหมือนคนรักเก่าของอวี้หลันในปัจจุบัน?? แต่ทิ้งอี้หลันไปเหรอ อวี้หลันเลยบอกว่า ลืมไม่ได้? เห็นบางทีก้ะเรียกหลงเยี่ยว่าหลงเสวี่ย แล้วรูบที่อวี้หบันเห็นนั่นนางเอกป้ะนิ โอ้ยปวดหมอง ไรท์มาเผยปมไวๆน้า
    #1228
    0
  33. #1226 May Fun'O (@maycocktail) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 23:13
    คือว่า ไม่ได้ตามไรต์อ่ะ

    แล้วเรื่องเก่าของไรต์เป็นยังไงก็ไม่รู้

    เรางงมาก

    อ่านแล้วงง

    ยิ่งอ่านยิ่งงง
    #1226
    0
  34. #1223 shiro-neko (@shiro-neko) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 17:54
    แน่ใจว่านี่เปนนิยายสุขนิยม ทำไมบรรยากาศมันหม่นหมองตลอดดด
    #1223
    0
  35. #1218 พีท (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 10:23

    งง เพื่ออะไร? เหมือนไปวนมา หลัวอยากเป็นฮองเต้?หลอกนางเอกว่ารัก?

    #1218
    0
  36. #1190 iloveyg2 (@IloveYG) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 17:58
    ยิ่งอ่านยิ่งงงหรือเราโง่เอง?
    #1190
    0
  37. #1182 54321-nut (@54321-nut) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 11:56
    งงงงเหมือนกันเลย
    #1182
    0
  38. #1176 Brink Pitt (@bpitt) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 07:45
    งงด้วยคน แต่รอตามนะคะ ตามเสต็ปไรท์ต้องมีไรค่อยเผยๆออกมาเนาะ ใช่มะๆ
    #1176
    0
  39. #1147 mooklinlava2505 (@mooklinlava2505) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 21:31
    งง ตกลงนางเอกพยายามจะสื่อถึงอะไรอ่านมาหลายบทแล้วไม่รู้เรื่องเลย
    #1147
    0
  40. #1123 kookla (@kookla) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 11:30

    ทำไมเนื้อเรื่องชวนงงจังเลย

    #1123
    0
  41. #1114 ปีศาจมาม่า (@jiraphat2908) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 10:05
    หรือว่าจะหน้าตาคล้ายกับนางเอกนิยาย แล้วรูปวาดนั้นก็เป็นนางเอกเดามั่ว
    #1114
    0
  42. #1110 alisie_amps (@AomKazuko) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 09:16
    เกลียดนางเอกกกกกชอบแย่งตัวร้ายยย
    #1110
    0
  43. #1109 N_ing (@Ninging28335) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 09:05
    ปมก็มา
    #1109
    0
  44. #1108 SlowlifeSloth (@SlowlifeSloth) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 09:04
    เหมือนเป็นเพียงภาพลวงตา ที่สร้างขึ้นมาให้นางเอกคิดว่ารัก
    #1108
    1
    • #1108-1 bo-i (@bo-i) (จากตอนที่ 5)
      2 ธันวาคม 2561 / 09:31
      คิดเหมือนกันเลย
      #1108-1
  45. #1105 llมวน้oE (@a_ray) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 08:24

    มันมีเงื่อนงำาาาา กรี๊ดดด
    #1105
    0
  46. #1104 Lydai :) (@palmmyanpu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 08:10
    หลงตัวร้ายแล้ววววว
    #1104
    0
  47. #1103 ThanatdaProngsri (@ThanatdaProngsri) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 08:02
    ยิ่งอ่านยิ่งงง
    #1103
    0
  48. #1102 jittnitee (@jittnitee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 07:32
    งงในงง
    #1102
    0
  49. #1101 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 07:05

    ขอบคุณค่ะ
    #1101
    0
  50. #1100 ppvc3f8 (@ppvc3f8) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 06:44
    ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของพระชายาใกล้ฝั่ง
    #1100
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น