ภรรยาของตัวร้าย [ลวง] สนพ.เฟยฮุ่ย

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 683,746 Views

  • 6,295 Comments

  • 14,004 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    62,753

    Overall
    683,746

ตอนที่ 3 : บทที่สอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 267
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3938 ครั้ง
    28 พ.ย. 61

เยี่ยนหลงเยี่ยเป็นสามีที่ยอดเยี่ยม

 

นั่นคือความจริงที่นางพบหลังจากใช้เวลานับเดือนเฝ้าสังเกตทุกการกระทำของตัวร้าย ไม่เพียงแต่เป็นสามีที่ยอดเยี่ยม ทว่าเขายังเป็นบุรุษผู้มีเหตุผล และมันช่างผิดกับตัวร้ายคนนั้นในนิยาย เมื่อไป๋อวี้หลันเลือกจะเมินเฉยต่อเรื่องราวครั้งเก่า เยี่ยนหลงเยี่ยก็ไม่แม้แต่จะแยแสหรือพูดมันออกมา 

 

ดูเหมือนว่าเขาเองก็กำลังพยายามประคับประคองความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยา ความสัมพันธ์ที่เหมือนจะดีขึ้นนั้นช่างสวนทางกับอาการป่วยของไป๋อวี้หลัน ต้องยอมรับว่าไป๋อวี้หลันมีช่วงเวลาที่ทำให้หัวใจของตัวร้ายเต้นระรัวอยู่หลายคราต่อหนึ่งเดือน

 

ครั้นถามเรื่องนี้กับเฉียวฮุ่ย นางถึงได้รู้ว่านี่เป็นเรื่องปรกติสำหรับพระชายาอวี้หลัน ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมไป๋อวี้หลันถึงได้จากไปก่อน

 

นางสูดหายใจเข้าช้า ๆ พลางซุกหน้าลงใต้ผ้าห่มพื้นหนาภายในเรือน ด้านนอกนั่นหยาดหิมะยังคงตกหนักตั้งแต่เมื่อคืน ด้วยสภาพร่างกายอันแสนอ่อนแอ นอกเสียจากนอนเล่นใต้ผืนผ้ายังจะทำอะไรได้อีกงั้นหรือ ?

 

และอาจเป็นโชคร้ายอีกขั้น ที่นอกจากม้วนพระคัมภีร์แล้ว ในห้องนี้ก็ไม่มีสิ่งใดให้นางได้อ่าน เห็นได้ชัดว่าภรรยาของตัวร้ายเป็นพวกศรัทธาในรสพระธรรม ถึงจะดูแปลกไปบ้างก็ตามที

 

อวี้หลันหลับตาลง ก่อนขดตัวเข้าหากันเป็นก้อนกลม ๆ ความหนาวเหน็บจากภายนอกคล้ายแทรกซึมผ่านผืนผ้าเข้าสู่ภายใน เรียวนิ้วมือของนางจิกลงบนเตียง พลางเปล่งเสียงเรียกเฉียวฮุ่ยอย่างแผ่วเบา 

 

“เฉียวฮุ่ย”

 

“เพคะ”เฉียวฮุ่ยขานตอบเจ้านายของตน รีบสาวเท้าเข้าไปใกล้โดยไว “พระชายา”

 

“เปิ่นหวางเฟย[1]อยากฟังเพลง”นางเอ่ยทั้งที่เปลือกตายังปิดสนิท “ร้องเพลงให้เปิ่นหวางเฟยฟังได้หรือไม่”

 

เฉียวฮุ่ยเงียบหายไปครู่หนึ่ง ทว่าสุดท้ายแล้วนอกจากยินยอม นางกำนัลเช่นนางหรือจะขัดคำสั่งของผู้เป็นนายได้ พริบตาต่อมาเสียงร้องใสกังวานถูกเปล่งออกมา เช่นเดียวกับเสียงครางด้วยความพึงพอใจของพระชายาอวี้หลันที่ดังขึ้น กว่าจะรู้ตัวว่าผ่านไปนานเพียงใด ไป๋อวี้หลันก็จมสู่ห้วงนิทรา 

 

.

.

.

 

“อวี้หลัน”

 

ฝ่ามืออุ่นร้อนทาบลงบนข้างแก้ม เสียงทุ้มต่ำของเขากระซิบข้างใบหู เป็นผลให้เปลือกตาที่ปิดสนิทปรือเปิดขึ้นมา ไป๋อวี้หลันกะพริบตา มองเห็นใบหน้าคมคายอยู่ห่างออกไปไม่ถึงคืบ ร่างใหญ่กว่าของเยี่ยนหลงเยี่ยนั่งขนาบชิดอยู่ข้างเตียง ครั้นแหงนหน้าขึ้น ดวงตาของพวกเขาก็สบเข้าหากัน

 

ความอ่อนโยนมากมายฉายชัดอยู่ภายในดวงตาของตัวร้าย

 

“ท่านอ๋อง”

 

เยี่ยนหลงเยี่ยกอบกุมมือของนางเอาไว้ ริมฝีปากบางยกยิ้มอบอุ่น “เปิ่นหวางเชิญหมอเทวดามา เขาจะช่วยรักษาเจ้า”

 

ตอนนั้นนางถึงได้สังเกตเห็นว่าด้านหลังของหลงเยี่ย ปรากฏร่างสูงวัยของชายชรา ดวงหน้าเหี่ยวย่นเจือไปด้วยรอยยิ้มบางเบา ท่าทางเหมือนนักพรตผู้ใจบุญ อวี้หลันหลบตาลงอย่างครุ่นคิด ทว่ายามเห็นเศษหิมะที่ติดตามเรือนผมและเนื้อตัวของตัวร้าย

 

นางก็ทำได้เพียงพยักหน้า

 

“เด็กดี”หลงเยี่ยกล่าวพร้อมกับลูบหัวนาง “เจ้าจะหายดี”

 

สำหรับนางแล้วร่างกายนี้จะเป็นอย่างไรล้วนไม่สำคัญ ตั้งแต่แรกนางเพียงแค่ใช้ชีวิตเลื่อนลอยผ่านไปในแต่ละวัน หากแต่ความพยายามของเยี่ยนหลงเยี่ย ตัวร้ายผู้นี้ไม่เคยหยุดนิ่งในการตามหาท่านหมอมารักษาภรรยาของตน เมื่อเป็นเช่นนี้แล้วการหันหลังให้แก่เขาอาจจะใจร้ายเกินไป

 

“ถ้าอาการของเจ้าดีขึ้น เปิ่นหวางจะอนุญาตให้เจ้าเลี้ยงแมวสักตัว ตามที่เคยขอเอาไว้คราก่อน”

 

นัยน์ตาดอกท้อหรี่ลง นี่มันกลยุทธ์ล่อลวงเด็ก !

 

แม้นว่าอายุของไป๋อวี้หลันจะเพียงสิบแปด ขณะที่ตัวร้ายอายุย่างจะยี่สิบห้า แต่นี่ออกจะเป็นการล่อลวงที่โจ้งแจ้งเกินไปหน่อยว่าไหม ?

 

อย่างน้อยนางก็อายุจะสามสิบแล้วนะ !

 

ทว่าเยี่ยนหลงเยี่ยหรือจะไยดีเรื่องพวกนี้ สำหรับตัวร้ายแล้วพวกเขาย่อมไม่เลือกวิธีการเพื่อให้บรรลุถึงเป้าหมาย ไป๋อวี้หลันได้แต่กะพริบตาเมื่อเห็นว่าตัวร้ายไม่ได้เหลือทางเลือกอื่นใดให้แก่นาง

 

สามีของนางขยับยิ้มกว้างด้วยความพึงพอใจ “เด็กดี”

 

.

.

.

 

ถึงจะน่าเหลือเชื่อไปบ้าง แต่หลังจากวันนั้นอาการป่วยของนางเริ่มดีขึ้นอย่างรวดเร็ว จากที่เคยนอนติดเตียงก็สามารถออกมาเดินเล่นนอกเรือนได้ และนั่นค่อนข้างเป็นเรื่องน่ายินดีสำหรับทุกคนในจวนอ๋อง หากคนที่ยินดีมากกว่าใครย่อมไม่พ้นเยี่ยนหลงเยี่ย แม้นว่าเขาจะไม่ได้แสดงออกว่ายินดีก็ตาม 

 

สามวันหลังจากอาการของนางดีขึ้น ลูกแมวตัวน้อยสีขาวขนฟูถูกนำมาให้ พร้อมกับหญิงวัยกลางคนที่มาสอนวิธีการเลี้ยงแมวให้ แต่น่าเสียดายที่สกิลการเป็นมิตรกับสัตว์ของนางนั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ลูกแมวตัวนั้นไม่เพียงแต่ซุกซน ทั้งยังฝากรอยแผลให้แก่นางนับแต่วันแรก

 

เยี่ยนหลงเยี่ยที่รู้เรื่องนั้นเข้าส่ายหัวพลางหัวเราะ พร้อมกับตัดสินใจแยกลูกแมวสีขาวออกจากนางชั่วคราว 

 

เมื่อคิดถึงตรงนี้นางอดถอนหายใจยาวเหยียดออกมาไม่ได้ แม้นว่าแมวกับนางจะไม่ถูกกัน กระนั้นแล้วก็ยังนับว่าเป็นความบันเทิงเพียงหนึ่งเดียว นางเอกที่ทะลุมิติมาต่างได้ออกไปเปิดหูเปิดตานอกจวน แต่นางไม่ ด้วยร่างกายที่อ่อนแอของไป๋อวี้หลัน อาจต้องรอตัวร้ายตายก่อนกระมัง ถึงมีโอกาสได้ออกท่องโลก

 

เอาเถอะ ออกท่องโลกย่อมนับพาความยุ่งยาก ขดตัวอยู่ในจวนพึ่งบารมีของตัวร้ายเพื่อรอวันตายนั้นเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าชัดเจน

 

อวี้หลันผละมือออกจากแท่งหมึก เป็นจังหวะเดียวกันกับที่หลงเยี่ยวางพู่กันแล้วแหงนหน้าสบตากับนาง นัยน์ตาคู่คมฉายแววตื่นตระหนกขึ้นมาชั่วขณะ ทว่าพริบตาต่อมาเขากลับโคลงหัวลงครั้งหนึ่ง พร้อมกับแย้มยิ้มกว้าง 

 

“อวี้หลัน”

 

ณ ตอนนั้นนางนึกอยากก้นด่านักเขียนนิยายเรื่องนี้ในใจ

 

ยามแสงอาทิตย์สาดส่องผ่านลงมา ตัวร้ายผู้ถูกกล่าวขานถึงความโหดเหี้ยมกำลังแย้มยิ้มอ่อนโยนให้แก่ภรรยาของเขา

 

ทำไมถึงได้สร้างตัวร้ายที่อบอุ่นถึงเพียงนี้ขึ้นมากัน

 

ทั้ง ๆ ที่เป็นแค่ตัวร้าย

 

.

.

.

 

แผ่นหลังบอบบางเหยียดตรงอย่างสง่างาม นัยน์ตาดอกท้อเหม่อมองภาพสะท้อนบนกระจกทองเหลือง ปรากฏให้เห็นเงาร่างสูงใหญ่ของเยี่ยนหลงเยี่ย เขากำลังเกล้าผมให้นาง ปิ่นหยกสีเขียวอ่อนถูกเสียบลงบนเรือนผม ไป๋อวี้หลันกะพริบตา พบว่าใบหน้าคมคายโน้มลงมาพลางเอ่ยกระซิบข้างหู

 

“เจ้างดงามเสมอ”

 

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ตัวร้ายทำอะไรแบบนี้ให้แก่ภรรยาของเขา หากเช้าวันใดที่เยี่ยนหลงเยี่ยมีเวลาว่าง เขาจะทำการแย่งชิงหน้าที่ทำผมและแต่งตัวให้นางมาจากเฉียวฮุ่ย 

 

นางยกยิ้มบางเบา “มีวันใดบ้างที่หม่อมฉันไม่งดงามในสายตาของท่าน”

 

ต้องยอมรับว่าไป๋อวี้หลันนั้นมีรูปร่างหน้าตางดงาม ใบหน้ารูปไข่ ริมฝีปากอวบอิ่มและจมูกสันโด่ง ทั้งยังท่วงท่าการขยับตัวที่สง่างาม นับว่าเป็นสาวงามที่หาตัวจับยาก แม้นว่าจะไม่ถึงขั้นงามปานล่มเมืองเช่นนางเอกของเรื่องก็ตาม

 

หลงเยี่ยนิ่งเงียบไปชั่วครู่ก่อนเผยรอยยิ้มอ่อนโยนในแบบของเขา แล้วย่อตัวลงเสมอร่างอรชร “ความงามของเจ้าเป็นสิ่งที่เปิ่นหวางพึงพอใจ”

 

แน่นอนว่าตัวร้ายย่อมมีนิสัยเสีย เขาไม่เคยยอมรับว่าพึงพอใจอะไร แต่เขาจะแสดงออกอย่างชัดเจนถึงความต้องการ ขณะที่เหล่าพระเอกจะคาดเดาได้ง่ายกว่า ถ้อยคำหวานหยาดเยิ้มถูกมอบให้แก่นางเอกผู้โชคดี

 

เขาแหงนหน้าขึ้นสบตานาง ฝ่ามือหนาวางทาบลงบนตักอุ่นของภรรยา “ไป๋อวี้หลันเป็นพระชายาที่งดงามของเปิ่นหวาง”

 

การแสดงท่าทีเขินอายออกมาคือสิ่งที่ควรทำ ทว่าไป๋อวี้หลันมักไม่ทำเช่นนั้น เห็นได้จากการที่แต่แรกนางไม่แสดงท่าทีอะไร กระนั้นแล้วเยี่ยนหลงเยี่ยก็ยังทำราวกับเป็นเรื่องปรกติ นั่นหมายความว่าภรรยาของตัวร้ายมีท่าทีเฉยชาอยู่ตลอด แม้ว่าสามีของตนจะคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า

 

ความสัมพันธ์อันแปลกประหลาด 

 

ท้ายที่สุดแล้วนางก็ไม่อาจเฉยชาได้เช่นไป๋อวี้หลันคนนั้น ริมฝีปากอวบอิ่มแย้มยิ้มกว้างขึ้นอีกหน่อย ก่อนโคลงหัวไปมา และมากพอสำหรับการทำให้เยี่ยนหลงเยี่ยมีแรกเช้าอันสดใส

 

“สวมอาภรณ์สีฟ้ากระจ่างปักลายดอกเบญจมาศดีหรือไม่”หลงเยี่ยถามเสียงอ่อนโยน ไม่ต่างจากดวงตาของเขา “เจ้าเคยบอกว่าชอบดอกเบญจมาศ”

 

อวี้หลันพยักหน้า ชั่วขณะหนึ่งนัยน์ตาของอีกฝ่ายวูบไหว นางขมวดคิ้วไม่เข้าใจ หากพริบตาต่อมาดวงตาดำขลับเบิกกว้างขึ้นอย่างตื่นตระหนัก เมื่อริมฝีปากบางของเขาทาบลงมา พร้อมกับเรียวนิ้วมือที่สอดเข้าไปใต้เรือนผม แล้วออกแรงดึงรั้งมันจนหลุดลุ่ย 

 

และในตอนนั้นร่างกายของเขาสั่นสะท้าน จนนางรู้สึกได้

 

.

 

.

 

.

 

หิมะยังคงตกหนักตั้งแต่ช่วงปลายปีและคาดว่าต้นปีหน้าคงไม่ต่างกัน เมื่อมองออกไปนอกบานหน้าต่าง อวี้หลันเห็นเพียงหยาดหิมะขาวโพลนที่ปกคลุมทุกสิ่ง นางแหงนหน้าขึ้นแลพระพุทธองค์ที่ตั้งสง่า เป็นอีกวันสำหรับการใช้ชีวิตในแบบไป๋อวี้หลัน 

 

หากใช้ชีวิตในแบบของนางมีหรือจะสวดมนต์ นั่งคัดพระคัมภีร์ ชีวิตที่ผ่านมาของนางไม่เคยนับถือพระพุทธองค์ แม้กระทั่งพระเจ้าก็ไม่ 

 

เฉียวฮุ่ยรีบเดินเข้ามาประคองนางขึ้น และเหมือนว่ามีบางอย่างผิดแปลกไป ใบหน้าอวบของนางกำนัลประดับด้วยรอยยิ้มสดใสยิ่งกว่าวันไหน นางขมวดคิ้วราวสงสัยก่อนถามออกไป “ไฉนวันนี้เจ้าสดใสนัก มีอะไรงั้นหรือ”

 

เจ้าของนางอวบขยับยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิม ยามได้ยินคำถามนั้นจากพระชายา “เพราะดอกเหมยท้ายจวนเบ่งบานแล้วเพคะ หลายเดือนก่อนพระชายาเคยตรัสว่าอยากชมดอกเหมยมิใช่หรือเพคะ”

 

มือที่หมายจะปักธูปลงบนกระถ่างหยุดชะงัก นัยน์ตาดอกท้อหม่นแสงลง “เฉียวฮุ่ย แล้วดอกเบญจมาศล่ะ”

 

เฉียวฮุ่ยคิ้วสูงด้วยความประหลาดใจ พลางช้อนตามองนายสาว “มิใช่ว่าพระชายามิโปรดดอกเบญจมาศหรือเพคะ”

 

ไป๋อวี้หลันนิ่งเงียบ พริบต่อมาดวงตาดำขลับท้อประกายวาวโรจน์ ก่อนริมฝีปากอวบอิ่มจะแย้มยิ้มกว้างขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมกับก้านธูปในมือที่ตกลงบนพื้น 

 

“พระชายา”เฉียวฮุ่ยเปล่งเสียงร้องอย่างตื่นตระหนก ทว่าพระชายาของตนนั้นกลับส่งเสียงหัวเราะดังลั่น

 

นางสูดหายใจเข้าช้า ๆ แต่แรกที่ใช้ชีวิตในแบบของไป๋อวี้หลัน เพราะเกรงกลัวตัวร้ายผู้ถูกกล่าวขานถึงความโหดเหี้ยม อวี้หลันยกมือขึ้นในระดับสายตา พลางหรี่ตาลงเล็กน้อย 

 

“ต่อจากนี้เปิ่นหวางเฟยจะไม่สวดมนต์อีกแล้ว”

 

เยี่ยนหลงเยี่ย

 

 บางทีเขาอาจจะรู้แต่แรกแล้วก็ได้


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.938K ครั้ง

66 ความคิดเห็น

  1. #6193 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:03
    โอ้โห รู้ทันนี่นา
    #6193
    0
  2. #6127 นิตา (@exofan-thanita) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:36
    นิสัยตัวเองดีกว่าเนอะะะ
    #6127
    0
  3. #6122 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:42
    พระร้ายเป็นสามีดีหนึ่งมากแถมเฉลียวฉลาดดีกว่าพวกพระเอกโง่ๆมากเมียเป็นไหนๆ
    #6122
    0
  4. #5894 Lซ็Jโลก (@kulove123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 22:25
    เอ้า เรื่องพลิกกกก
    #5894
    0
  5. #5630 Par_dao (@Par_dao) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 08:18
    งง มากเจ้าข้าเอ้ยยยย
    #5630
    0
  6. #5488 Rain The Frist (@zegdansk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 11:10
    อมกกกกกกก
    #5488
    0
  7. #4122 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 01:36
    อื้อหือ ร้ายกาจ!!
    #4122
    0
  8. #2403 nanar1117 (@nang23) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 03:24
    ตลกความหลงเยี่ย ร้ายนักกก!
    #2403
    0
  9. วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 09:37
    ต๊ายยย! ท่านอ๋องร้ายยยย จากที่อ่านมาเราขอสรุปตามที่เข้าใจอย่างนี้นะคะ คืออวี้หลัน(คนเดิม)รักพระเอก(?)หลงเสวี่ย แล้วหลงเยี่ยรักอวี้หลันมาก พอนางตายก็เลยคิดจะหลอกให้นางเอกรักเหมือนที่เมียตัวเอกรักพระเอกรึเปล่านะ?
    ปล.เอาเถอะ ยังไงซะ อวี้หลันคนใหม่กับหลงเยี่ยก็ต้องอยู่คู่กันไปตลอดจนจบนั่นล่ะ 😁
    #2249
    0
  10. #1995 15102532 (@15102532) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 09:28
    งงงงงงงงง มากเลยอ่ะไรท์มาเฉลยเลยนะ
    #1995
    0
  11. #1876 siranyaa_jeen (@siranyaa_jeen) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 19:42
    คืออัลลไลลลล
    #1876
    0
  12. #1557 Horizon_right (@Horizon_right) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 18:07
    ท่านอ๋องงงง!!!!
    #1557
    0
  13. #1498 lakkee (@lakkee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:07
    น่าสนใจ
    #1498
    0
  14. #1140 Hani_021 (@smile21natnicha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 18:04
    โอ๊ยตาย ทำไมรู้สึกว่าท่านอ๋องเป็นคนขี้แกล้ง ที่บอกว่าเบญจมาศเป็นดอกไม้โปรดนี่คือทดสอบว่าใช่ตัวจริงหรือเปล่างี้ ที่ท่ายอ๋องสั่นนี่เพราะรู้ว่าภรรยาตัวเองไม่ใช่คนเดิมแบบนี้หรือเปล่า.. แงงงง เชื่อในความสุขนิยมค่ะ!
    #1140
    0
  15. #1139 ตงฟาง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 17:35

    ตามปกติธรรมชาติของตัวร้าย. ก็ฉลาดเกินชาวบ้านอยุ่เเล้ว

    #1139
    0
  16. #1106 SlowlifeSloth (@SlowlifeSloth) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 08:50
    คนที่ชอบดอกเบญจมาศ คือ นางเอกหรือเปล่าน่ะ. เห็นเมียเป็นตัวแทนนางเอกป่าว หรือคิดไปเอง
    #1106
    0
  17. #954 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 21:29

    เอ๊ ยังไง

    #954
    0
  18. #950 lamb_san (@lamb20) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 20:15
    นางจะแผลงฤทธิ์แล้วมั้งเนี่ย
    #950
    0
  19. #949 nenut (@nenut) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 15:11

    ชอบค่ะไรท์ มาต่อนะ
    #949
    0
  20. #947 Ciztems (@zoezad) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 10:23
    รักความมีเหตุผลในนิยายของไรท์ที่สุด
    #947
    0
  21. #945 damnyou (@damnyou) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 09:38
    รอคร้าาา
    #945
    0
  22. #944 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 09:21

    รอนะคะ
    #944
    0
  23. #940 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 06:58
    นับว่าฉลาดยิ่งนัก
    #940
    0
  24. #939 Fonfahahkard (@Fonfahahkard) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 06:40
    อยากอ่านอีกคร้าาาา
    #939
    0
  25. วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 06:19
    ที่มาของชื่อ ลวง รึเปล่า
    #938
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น