ภรรยาของตัวร้าย [ลวง] สนพ.เฟยฮุ่ย

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 669,524 Views

  • 6,195 Comments

  • 14,013 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    48,531

    Overall
    669,524

ตอนที่ 25 : บทที่ยี่สิบสี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 213
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5028 ครั้ง
    4 ม.ค. 62

ทั้งหมดเป็นความตั้งใจของเยี่ยนหลงเยี่ย

ปัจจัยหลายอย่างทำให้นางคิดเช่นนั้น อย่างไรก็ตามนี่หาใช่เรื่องผิดแปลกอะไร เป็นเรื่องธรรมซึ่งสมควรเกิดขึ้นเมื่อแต่งงานครอบครัว อีกทั้งฐานะของเยี่ยนหลงเยี่ยกับนางพร้อมต่อการเลี้ยงดูเด็กน้อยสักคนหรืออาจสองคน ดังนั้นยามทราบถึงเรื่องนี้ ไป๋อวี้หลันแย้มยิ้มอ่อนหวาน นัยน์ตาดอกท้อเจือไปด้วยความยินดี เช่นเดียวกับเหล่าข้ารับใช้ภายในตำหนักบูรพา 

ที่เห็นจะตื่นตระหนกกว่าใครเพื่อนเหมือนจะเป็นหมิงอี้เหอ สหายของตัวร้ายหายหน้าหายตาไปอย่างเห็นได้ชัด แน่นอนว่าเยี่ยนหลงเยี่ยรับรู้ถึงความผิดปรกตินี้กว่าใครเพื่อน กระนั้นแล้วเขาเพียงฉีกยิ้ม โคลงหัวไปมาราวกับนั่นมิใช่เรื่องสลักสำคัญ 

และนั่นทำให้นางตระหนักว่าบางทีนี่อาจเป็นวิธีการของเขา 

ข้อเท้าเปลือยเปล่าโผล่พ้นชายอาภรณ์ปักลายเมฆาเหิน เรือนผมดำขลับเกล้าขึ้นสูงปักปิ่นหยก เรียวขางามเหยียดตรงออกอย่างเกียจคร้าน มือข้างหนึ่งถือม้วนตำรา ขณะเงยหน้ามองสามีเป็นระยะ เยี่ยนหลงเยี่ยนั่งอยู่ด้านหน้า ปลายพู่กันตวัดร่างลงบนกระดานขาว

“วันนั้นท่านได้ยินข้าพูดกับหมิงอี้เหอใช่หรือ”นางกล่าวขึ้นทำลายความเงียบ เยี่ยนหลงเยี่ยละสายตาจากงานของเขา ริมฝีปากบางขยับยิ้มอ่อนโยน ซึ่งนั่นทำให้นางขยับยิ้มตามเขา “ปล่อยให้หม่อมฉันตั้งครรภ์เพราะต้องการตัดหมิงอี้เหอให้ขาด เขาเองก็ดูยึดติดกับท่านมาก”

ตัวร้ายเหยียดตัวขึ้นเต็มความสูง ปลายเท้าก้าวเข้ามาใกล้ “นั่นมิเชิงเสียทีเดียว ข้าน่ะมิได้เลือดเย็นถึงเพียงนั้น”

ไป๋อวี้หลันวางม้วนตำราลงข้างกาย “หม่อมฉันรู้ ท่านเป็นคนอ่อนโยน แม้นจะดื้อดึงไปบ้างก็ตามที”

เขากลอกตาให้นางรอบหนึ่ง ก่อนทิ้งตัวลงนั่งบนพื้น แล้วกดจูบลงบนหน้าผากเกลี้ยงเกลา “ข้าตั้งใจเอาไว้แล้ว เสด็จพ่อคงมิคิดประทานเหลียงตี้ให้ข้า เพราะนั่นจะกลายเป็นฐานอำนาจ ดังนั้นเจ้าจะเป็นไท่จื่อเฟยผู้มิต้องปวดหัวกับเรื่องเหล่านี้ เวลาว่างมากมาย เลี้ยงเด็กสักคนจะเป็นไรไป”

สาบานได้ว่านี่เป็นประโยคที่ดีที่สุดของเขา

นางขบริมฝีปาก พลางส่ายหน้าเล็กน้อย “แต่ท่านก็มิได้ปฏิเสธว่าทำเพื่อหมิงอี้เหอ ผลักดันให้เขาแต่งงานกับไป๋ฉิงฮวา เชื่อเถอะอีกไม่นานเขาคงให้คำตอบที่แน่ชัดกับหม่อมฉัน”

“มันเป็นทางออกที่ดีที่สุดของเขา”เยี่ยนหลงเยี่ยตอบ เรียวนิ้วมือไล้ไปตามข้างแก้มกระจ่างใสของภรรยา “สักวันเขาก็ต้องแต่งงานอย่างที่เจ้าว่า หลายปีมานี้หมิงอี้เหอยึดติดกับข้ามากเกินไป”

ในนิยายหมิงอี้เหอยอมตายได้เพื่อตัวร้าย ไม่ยึดติดเลยก็คงแปลก 

“นับเป็นเรื่องดีและไม่ดีไปพร้อมกัน”นัยน์ตาคู่คมหลุบต่ำลง ผละมือออกจากดวงหน้างดงาม “ข้าพบกับหมิงอี้เหอครั้งแรกในรั้ววัง อาจเพราะนิสัยและสติปัญญาของเรา เมื่อข้าเป็นอ๋อง เขาเป็นรองแม่ทัพ เมื่อข้าเป็นองค์ไท่จื่อ เขากลายเป็นแม่ทัพข้างกายข้า”

อย่างที่คิดเอาไว้ ความสัมพันธ์ระหว่างเยี่ยนหลงเยี่ยและหมิงอี้เหอลึกซึ้งเกินกว่านางจะเข้าใจ 

สมควรหึงหวง ทว่านั่นดูไร้สาระเกินไป

“ส่วนเจ้าเป็นภรรยาของข้า พวกเราจะร้ายกาจ รุ่งโรจน์และฉิบหายไปด้วยกัน”

นางก้มตัวลง หน้าผากแนบชิดไปกับดวงหน้าของเขา แสงสว่างจากภายนอกสะท้อนสู่นัยน์ตา ฝ่ามืออุ่นร้อนของเขาทาบลงบนหน้าท้องราบของนาง เส้นผมดำดุจแพรไหมลู่ปรกลงมา “นั่นในกรณีที่ยังมิมีเจ้าก้อนแป้งเกิดขึ้นมา”

“เยี่ยนหลงเยี่ย ข้าจะมิยอมฉิบหายไปพร้อมกับท่านอย่างแน่นอน ข้าจะอยู่เลี้ยงลูกของข้า”

เห็นได้ชัดว่าไป๋อวี้หลันได้ทำการทอดทิ้งสามีของตนเอง 

“ดี”เขากล่าวเสียงเรียบ รั้งร่างบอบบางเข้ามาใกล้ “เช่นนั้นข้าก็จะมิปล่อยให้ไป๋อวี้หลันต้องเลี้ยงลูกคนเดียวเช่นกัน พวกเราจะมีแต่ความรุ่งโรจน์ หรือถ้าเลวร้ายที่สุดพวกเราก็ยังอยู่ด้วยกัน”

เรียวแขนงามยกขึ้นกอดลำตัวหนากว่าของเขาเอาไว้แน่น พลางฝังใบหน้าลงกับซอกคอขาวซีด “แท้จริงแล้วข้าหวงแหนช่วงเวลาของเราสองคน คราแรกข้านึกหวาดกลัวอยู่มิใช่น้อย ต่อมาข้าจึงตระหนักว่าเยี่ยนหลงเยี่ยฉลาดมาก”

“แน่นอน ข้าฉลาดมาก”

“หลงเยี่ย บางครั้งทางเลือกที่ดีที่สุดก็ใช่ว่าเราจะมีความสุข ข้าอยากให้ท่านมองที่ตนเองมากกว่าผลลัพธ์ตรงหน้า”เรียวนิ้วมือขนาบลงบนข้างแก้มของเขา ไป๋อวี้หลันเหยียดตัวขึ้นเหนือสามี “ข้าน่ะตามใจท่านเสมอ แต่ถ้าไม่ไหวท่านยอมลงเพื่อข้าได้หรือไม่ สู้ไม่ไหวก็ปล่อยมันไปซะ ใช้ชีวิตอยู่กับข้า ผลาญวันเวลาและทรัพย์สมบัติมากมายไปกับภรรยาของท่าน”

แต่แรกนางคิดว่าเขาจะลังเลหรือปฏิเสธ ทว่านี่อาจเป็นการเอาอกเอาใจภรรยาของเขา 

“ไป๋อวี้หลัน ข้าล้วนยินดีที่จะผลาญวันเวลาไปกับเจ้าและความรุ่งโรจน์”

นางเปล่งเสียงหัวเราะดังลั่น “ผลาญวันเวลามากมายไปด้วยกัน”

นั่นแหละวิถีของตัวร้าย



 สุขภาพของไป๋อวี้หลันไม่ได้แย่ลงอย่างคิดไว้ หากแต่ไม่ได้ดีมากอะไร อย่างไรก็ตามนี่ค่อนข้างเป็นที่กังวลของนางและเยี่ยนหลงเยี่ย ครั้นได้รับคำยืนยันจากปากหมอหลวงว่านางจะไม่เป็นไรจึงพอวางใจได้บ้าง  นางยังคงใช้ชีวิตไปตามปรกติ ทำตัวเกียจคร้านอยู่ข้างกายหลงเยี่ย

โชคดียิ่งที่อาการแพ้ท้องหรืออะไรพวกนั้นหาได้มาระรานนางหรือเยี่ยนหลงเยี่ย ดังนั้นภรรยาของตัวร้ายจึงได้สินใจทำตัวผลาญทรัพย์สมบัติของสามีไปจนกว่าจะคลอด

นัยน์ตาดอกท้อหรี่ลงเล็กน้อย ยามแสงสว่างสาดส่องเข้ามา ท่ามกลางสายตาเรียบเฉยซึ่งกำลังจดจ้องไม่ละไปไหน หมิงอี้เหอกลับมาเป็นแขกประจำของตำหนักบูรพาอีกครั้ง ทั้งยังดูสงบขึ้นกว่าเดิมพอควร 

ดูเหมือนว่าเขาจะตัดสินใจได้แล้ว 

“บุตรีของราชเลขาธิการไป๋นับว่าฐานะคู่ควร ทั้งยังมีพี่สาวเป็นถึงไท่จื่อเฟย ครอบครัวของกระหม่อมคงมิคัดค้าน”หมิงอี้เหอกล่าวพลางหลุบตาต่ำ ฝ่ามือหยาบกร้านลูบไปตามเรือนขนนุ่มฟูของเสี่ยวมาว “เหลือแต่รบกวนให้ไท่จื่อเฟยเป็นธุระพูดกับตระกูลไป๋”

นางเปล่งเสียงครางคำหนึ่ง ปลายนิ้วมือไล้ไปตามอาภรณ์ผ้าโปร่ง “ท่านยินดีหรือไม่”

“หากกระหม่อมบอกว่าไม่ ไท่จื่อเฟยจะทำอย่างไร”

ริมฝีปากสีชาดเหยียดยิ้มหวาน เอ่ยเสียงเฉยชา “เปิ่นไท่จื่อเฟยย่อมมิบังคับท่าน อย่างไรเสียคนที่ต้องทนทุกข์กับมันไปตลอดชีวิตคือท่าน มิใช่เปิ่นไท่จื่อเฟย”

ท่านแม่ทัพหนุ่มถอนหายใจยาวเหยียด ลำแขนยกก่ายหน้าผาก พร้อมแหงนหน้าขึ้นมองเพดานขุ่นมัว “ในชีวิตนี้กระหม่อมยินดีอยู่เพียงสิ่งเดียว นั่นคือบุรุษที่ชื่อว่าเยี่ยนหลงเยี่ย ต่อให้มิแต่งกับไป๋ฉิงฮวา อนาคตก็มิแต่งกับใครอยู่ดี”

เรียวนิ้วมือหยุดชะงักค้าง “ท่านหลงรักหลงเยี่ย ?”

ว่าแล้วทีมเสี้ยมอย่างหมิงอี้เหอต้องมีอะไรแอบแฝง !

เขาส่ายหน้าค่อย ๆ ปิดเปลือกตาลง “มิใช่ความรักเหมือนกับท่านหรือใคร กระหม่อมเพียงเทิดทูนเขา เสมือนพานพบคนที่มิอาจถามหาได้อีก”

“...”

“คงเป็นความหลงใหล และกระหม่อมพึงพอใจกับการยืนอยู่ข้างเขามากกว่าจะเข้าไปในชีวิต”น้ำเสียงของเขาแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน “น่าเสียใจที่สุดหากการคงอยู่นี้จะกลายเป็นภัยต่อเขา ดังนั้นการแต่งงานกับไป๋ฉิงฮวาสมควรเรียกว่ายินดี”

ไป๋อวี้หลันพยักหน้าครั้งหนึ่ง นิ่งเงียบไปสักพักจึงหาเสียงของตนเจอ “ไป๋ฉิงฮวาออกดื้อรั้นไปบ้าง แต่นั่นก็หลายปีแล้ว คราก่อนเห็นนางในงานเฉลิมฉลอง ดูสงบนิ่งกว่าเดิมมาก”

“กระนั้นหรือ”

“ใช่”นางพยายามฉีกยิ้มกว้าง มือขาวเนียนลูบลงบนหน้าท้องซึ่งนูนขึ้นมาเล็กน้อย “นานมาแล้วข้าเคยยึดติดกับคนผู้หนึ่ง จนมิอาจทนได้เมื่อเห็นเขากลายเป็นของคนอื่น ลองเดาดูว่าข้าทำอะไร”

“ไป๋อวี้หลันเคยยึดติดกับใครด้วยงั้นหรือ สิบห้าก็แต่งเข้าจวนอ๋อง”ถ้วยน้ำชาถูกยกจรดริมฝีปากบาง พลันดวงตาสบเข้าหากันชั่วครู่ “ฆ่าตัวตายงั้นหรือ”

“มิผิด กระนั้นแล้วมันก็ยังมิได้ทำให้ข้าหลุดพ้น ได้แต่รั้งรอเวลาช่วยรักษา ถามหาความกล้าแล้วก้าวเดินออกไป มิขอกลับไปนึกถึงอีก”

ณ ตอนนั้นเสี่ยวมาวคล้ายรับรู้ถึงอารมณ์หม่นหมองของผู้เป็นนาย มันเปล่งเสียงร้องดังกว่าเดิม ไถหัวเล็ก ๆ ของมันไปกับอาภรณ์

“สุดท้ายข้าก็ผ่านมันมาได้ ท่านต้องผ่านมันไปได้เช่นกัน”

หมิงอี้เหอไม่ยอมตอบอะไรกลับมา ทั้งยังเปลี่ยนเรื่องอย่างแนบเนียน “ส่วนเรื่องที่ขอเป็นธุระให้ จัดการหลังคลอดก็ได้”

นางเลิกคิ้วสูง “ ตามใจท่าน”

“กระหม่อมรู้ว่าท่านต้องร้องไห้อย่างแน่นอน อยู่ท่ามกลางคนที่รักย่อมดีกว่า”

“...นั่นสินะ”

คนที่จะร้องคือไป๋อวี้หลันต่างหากเล่า


ถึงจะบอกว่าให้จัดการหลังคลอด ทว่าในความเป็นจริงแล้วนั่นออกจะนานเกินไป ดังนั้นเยี่ยนหลงเยี่ยจึงเป็นธุระจัดการแทนนาง แม้นเยี่ยนจิ่นเหอฮ่องเต้จะมิทรงเห็นด้วยนัก หากก็มิอาจคัดค้านอะไร ยิ่งมิต้องพูดถึงทางไป๋ฉิงฮวาตบแต่งเข้าจวนแม่ทัพ มีหรือว่าจะมิยินดี ด้วยเหตุนี้เพียงไม่ถึงสองเดือน งานแต่งของพวกเขาก็ถูกจัดขึ้น

ขณะเดียวกันไป๋อวี้หลันก็ตั้งครรภ์ได้ห้าเดือนพอดี ขนาดตัวขยายขึ้น รวมถึงสิ่งของมากมายที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้เพื่อเด็กในอนาคต 

เยี่ยนหลงเยี่ยค่อนข้างสนิทสนมกับทางฝั่งตระกูลหมิงพอสมควร ช่างต่างกับนางที่ห่างเหินกับคนตระกูลไป๋

กระนั้นแล้วในวันแต่งงานของไป๋ฉิงฮวา นางกลับปรากฏตัวขึ้น น้องสาวต่างมารดาสวมอาภรณ์สีชาดนั่งอยู่หน้ากระจกทองเหลือง ดวงหน้างดงามถูกปกปิดด้วยผ้าคลุมหน้า ฮูหยินไป๋กับสาวใช้ยืนอยู่อีกฟากฝั่งหนึ่ง

“หม่อมฉันมิรู้ว่าไท่จื่อเฟยจะเสด็จมา”เจ้าของร่างอวบรีบกล่าวอย่างร้อนรน นางโบกมือไปมาหาได้ใส่ใจฝ่ายตรงข้าม แม้เพียงน้อยนิด

“เปิ่นไท่จื่อเฟยมีเรื่องอยากพูดกับคุณหนูไป๋ครู่หนึ่ง พวกเขาออกไปให้หมด”

“ท่านแม่...”ไป๋ฉิงฮวาร้องเสียงแผ่ว ก่อนนิ่งเงียบเมื่อตระหนักว่านั้นช่างไร้มารยาท

“ออกไปก่อน มินานหรอก”นางเอ่ยอีกครั้ง ปลายเท้าขยับเข้าไปใกล้ ฮูหยินไป๋กวาดตามองนางครึ่งก่อนจำใจออกไปพร้อมสาวใช้ในที่สุด

ร่างอรชรย่อตัวลง ฝ่ามืออุ่นร้อนทาบลงบนผ้าคลุมหน้า จดจ้องไปยังดวงตากลมโต ไป๋ฉิงฮวารีบหลุบตาลงต่ำ ริมฝีปากขบเข้าหากันแน่น

“ไท่จื่อเฟย...”

“สามีของเจ้า เขาชอบเสี่ยวมาวเป็นที่สุด แล้วก็ชอบสวมอาภรณ์สีหม่นเข้าคู่กับองค์ไท่จื่อ เขามิชอบความยุ่งยาก มิชอบน้ำหอมกลิ่นดอกเหมย ทั้งยังมิชอบความวุ่นวาย แต่กลับชอบทำตัวเป็นทีมเสี้ยม”

“บอกหม่อมฉันทำไมกัน”

ไป๋อวี้หลันแย้มยิ้มหวาน “เจ้าเป็นคนน่ารัก สดใส ชีวิตคู่แรก ๆ อาจต้องปรับตัวเรียนรู้ว่าสามีของเจ้า เขาชอบหรือมิชอบอะไร”

ไป๋ฉิงฮวายังคงหวาดกลัวนาง นั่นคือสิ่งที่สัมผัสได้ ดูเหมือนว่าตัวร้ายจะจัดการอีกฝ่าย นอกเหนือจากที่บอกนาง เรียวนิ้วมือนั่นสั่นระริก 

“เรื่องในปีนั้น หม่อมฉันมิได้ตั้งใจ”

นางส่ายหัวเล็กน้อย “ช่างมันเถอะ ผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไป”

“...”

“วันนี้พี่สาวมายินดี วาดหวังว่าชีวิตครอบครัวของเจ้าจะมีความสุข หมิงอี้เหออาจมิใช่คนดีสำหรับทุกคน แต่เขาจะให้เกียรติเจ้าในฐานะภรรยา ดูแลเจ้าอย่างดี”ตอนนั้นนางยกมือขึ้นโอบกอดไป๋ฉิงฮวาเอาไว้ นัยน์ตาดอกท้อวูบไหว “พวกเจ้าต้องมีความสุข ร่วมผลาญวันเวลามากมายไปด้วยกัน”

เยี่ยนหลงเยี่ยตระหนักรู้ดีกว่าใครเกี่ยวกับหมิงอี้เหอ

นี่อาจเป็นสิ่งที่เขาต้องการจะทำให้ ในนิยายหมิงอี้เหอไร้คนเคียงกาย ชีวิตเพื่อตัวร้าย นั่นเป็นเรื่องดี เพราะความภักดีจะยั้งยืน ขณะเดียวกันนั่นทำให้หมิงอี้เหอต้องอยู่ภายใต้แผ่นหลังของเขาไปตลอด แต่การที่เขาทำแบบนี้...

หลงเยี่ย ท่านน่ะมิได้ร้ายกาจอย่างที่ท่านคิดหรอกนะ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.028K ครั้ง

150 ความคิดเห็น

  1. #6187 y_pps (@y_pps) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:29
    อี้เหอนี่รักบริสุทธิ์​มากๆ ไม่ได้อยากเข้าไปอยู่ในชีวิต แต่อยากอยู่ข้างๆงี้ ง่ออออออ
    #6187
    0
  2. #5656 yaowadee22 (@yaowadee22) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 20:03

    คนสมัยนั้นยังไม่น่าเข้าใจคำว่าทีมที่นางเอกพูดนะคะ

    #5656
    2
    • #5656-1 Ta.ti.sa (@0831352513) (จากตอนที่ 25)
      6 มกราคม 2562 / 20:29
      นางเอกย้อนเวลามาจากยุคปัจจุบันค่ะ
      #5656-1
    • #5656-2 Ta.ti.sa (@0831352513) (จากตอนที่ 25)
      6 มกราคม 2562 / 20:30
      อ่อ นางเผลอหลุดออกมาเฉย ๆ ค่ะ แต่ถ้าแปลกใจปรับแก้ให้นะคะ ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์ค่ะ
      #5656-2
  3. #5639 A Veggie Katang (@mekatang) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 16:54

    มาดูกันว่าคืนเข้าหอ -ทาสแมวมันจะนอนกกแมว หรือ นอนกกเมีย

    #5639
    0
  4. #5638 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 14:24

    ทาสแมวจะมีวิวัฒนาการรึไม่



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 มกราคม 2562 / 14:25
    #5638
    0
  5. #5629 Anchalee Kruefang (@dear4869) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 03:33
    กลัวเป็นแผนแยกหมิ้งอี้เหอออกจากตัวร้าย ของนางเอกรึเปล่า เมื่อไม่มีผู้ช่วย ตัวร้ายจะได้ถอนตัวจากการชิงบัลลังค์
    #5629
    0
  6. #5628 ACH'S (@avajarin) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 02:00
    จะไม่หักมุมแบบ หมิงอี้เหอมีครอบครัวแล้วออกจากทีมตัวร้ายอะไรแบบนี้ใช่มั้ย ตอนนี้มันอบอุ่นดี เหมือนลมสงบก่อนพายุ
    #5628
    0
  7. #5627 mimolize (@asder2541) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 01:43
    ดีแล้วล่ะ ถ้าน้องของอวี้หลันไม่สร้างปัญหาให้ภายหลังอ่ะนะ ต่อให้อยู่เฉยๆก็ยังถือว่ามีประโยชน์อยู่ดี
    #5627
    0
  8. #5624 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 23:00
    อี้เหอแบ่งความรักให้ภรรยาด้วยนะ ฮื่อ อาจจะหนักใจบ้างแต่มันเป็นการเริ่มต้นนะ
    #5624
    0
  9. #5623 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:59
    จะรับน้องสาวมาเป็นพวก?
    #5623
    0
  10. #5622 Horizon_right (@Horizon_right) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:52
    คาดหวังว่าน้องสาวจะโตขึ้นจริงๆ ฮึยยน ลุ้นนนน
    #5622
    0
  11. วันที่ 4 มกราคม 2562 / 21:59
    เราว่าน้องสาวนางโตขึ้นดูจะฉลาดสมกับเป็นคนตระกูลไป๋ เอาน้องมาเป็นพวกก็ไม่สายนะ ยังไงก็แต่งเข้าให้แม่ทัพแล้ว สายสัมพันธุ์พี่น้อง(ต่างแม่)ถ้ายังไม่ถึงจุดแตกหักเหมือนนิยายอื่นๆก็ควรรักษาไว้
    #5620
    0
  12. #5616 alphaa (@iamalpha) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 19:57
    เอาน้องสาวมาเป็นพวกเร็วว
    #5616
    0
  13. #5615 Fhai Cotton (@fhai1995) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 19:52
    พี่น้องก็คือพี่น้อง มันตัดกันไม่ขาด
    #5615
    0
  14. #5614 What&Why (@enjoyyyyy) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 19:24
    ฉิงฮวาคงต้องเป็นทาสแมวด้วยแล้วจะอยู่กับทีมเสี้ยมอย่างเป็นสุข5555
    #5614
    0
  15. #5612 PCtarn (@ohkoi) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 18:55
    หวังว่าทาสแมวจะแบ่งความรักให้ภรรยาบ้างนะ ขอตอนเข้าหอของพี่เหอด้วยนะคะไรท์ แต่คิดว่าคงจะอด (พี่เหอคงจะนอนกอดแมวแทนเจ้าสาว)
    #5612
    0
  16. #5610 หลิวหลิน (@jaja_ja222921) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 18:28
    เจ้าทาสแมวจะแต่งงาตแล้ววววว
    #5610
    0
  17. #5609 Theoneintheworld (@Theoneintheworld) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 18:16
    ทีมตัวร้ายจงเจริญ
    #5609
    0
  18. #5608 แสนฤทัย (@Virgo) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 18:16
    เจ้าทาสแมวแต่งงานซะที

    ทีนี้ก้อขาดทีมเสี้ยมแล้วสิ 55
    #5608
    0
  19. #5607 nanar1117 (@nang23) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 18:02
    อี้เหอ ขอให้ท่านโชคดีกับชีวิตแต่งงาน
    #5607
    0
  20. #5606 Millez (@sora-kaze) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 17:42
    เจ้าทาสแมววว ขอให้แฮปปี้นะหนูนะะ

    รอตอนต่อไปอย่างใจจดจ่อเลยค่ะ หวังว่าหนูไป๋คนน้องจะเป็นภรรยาที่ดี ให้น้องหมิงได้มีครอบครัวแบบแฮปปี้ ๆ ไม่ปวดหัว
    #5606
    0
  21. #5605 Meemiza (@NichaPes) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 16:52
    หวังว่าไป๋ฉิงฮวาจะเป็นภรรยาที่ดีของหมิงอี้เหนะ อยากให้ทีมตัวร้ายในอนาคตมีความสุขให้มากๆ
    #5605
    0
  22. #5604 tinylight (@tinylight) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 16:11

    ยกป้ายไฟทาสแมว ท่านต้องมีความสุขมากๆนะ T^T
    #5604
    0
  23. #5603 toon_smile13 (@toon-sunicha) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 15:59

    รอค่าาาาา
    #5603
    0
  24. #5602 จิ๊บจิ๊บ (@fassa) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 15:47

    อร๊าย ฟินเว่อร์

    #5602
    0
  25. #5601 pinya1 (@pinya1) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 15:35

    รอๆๆๆๆ
    #5601
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น