ภรรยาของตัวร้าย [ลวง] สนพ.เฟยฮุ่ย

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 675,448 Views

  • 6,245 Comments

  • 14,015 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    54,455

    Overall
    675,448

ตอนที่ 22 : บทที่ยี่สิบเอ็ด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5320 ครั้ง
    25 ธ.ค. 61



หากข้าต้องการทำอะไร ข้าย่อมทำมันด้วยตนเองเยี่ยนหลงเยี่ยกล่าวเสียงเรียบเฉย ไม่ต่างจากดวงตาคู่คมซึ่งจดจ้องยังดวงหน้าของเป่ยหนานฉางฮ่องเต้ “ดังนั้นท่านมิต้องห่วงหรอก ว่าข้าจะถอยหลังกลับ


เป่ยหนานฉางฮ่องเต้หรี่ตาเล็กน้อย มองควันขุ่นมัวที่กำลังพวยพุงขึ้นมา นัยน์ตาเปล่งประกายวาววาบ “ได้ยินว่าเจ้าโปรดปรานไท่จื่อเฟยเป็นอย่างมาก ทั้งเขาเองก็เตรียมใช้นางเป็นทางลงให้แก่เจ้า เช่นนี้จะมิให้เจิ้นกังวลได้อย่างไร


พึ่งรู้ว่าเป่ยหนานฉางฮ่องเต้รู้จักกังวลกับเขาเป็นด้วยเขาเลิกคิ้วสูง หยิบยกถ้วยชาจรดริมฝีปากก่อนกลืนลงไป น้ำเสียงท้ายประโยคแผ่วเบาลง “ทำหน้าที่ของท่านให้ดีเท่านั้นก็พอ


พระอัยยิกางั้นหรือ สำหรับเขาแล้วเป่ยหนานฉางฮ่องเต้เป็นเพียงแค่ผู้มีผลประโยชน์ร่วมกันก็เท่านั้น คาดหวังมากกว่านี้คงเสียแรงเปล่าเป็นแน่


ดูเจ้าจะชอบทำให้ผู้อื่นอยู่ต่ำกว่า ไม่เว้นเจิ้นซึ่งเป็นโอรสสวรรค์หางตาของชายวัยกลางคนพลันกระตุก กระนั้นเยี่ยนหลงเยี่ยหรือแยแส ตัวร้ายยังคงลอยหน้าลอยตาไม่ทุกข์ไม่ร้อน


สุดแต่ท่านจะตีความ ข้ายังมีหลายอย่างต้องทำเขาขยับลุกขึ้น ชำเลืองมองหมิงอี้เหอที่ยืนอยู่ทางด้านข้าง อีกฝ่ายยกยิ้มบางแล้วสาวเท้าออกรอด้านนอก “แล้วก็เป่ยหนานฉางฮ่องเต้ ถ้าท่านเข้าใจความกระหายของข้า ท่านจะไม่ถามข้าแม้เพียงครึ่งคำถึงการถอยกลับ


“...”


เพราะข้าเลือกทุกอย่างด้วยตนเองเสมอ


.


.


.


หมิงอี้เหอขยับแว่นตาทรงกลมครั้งหนึ่ง พลางลูบไปตามลำตัวซึ่งปกตลุมไปด้วยเรือนขนของสัตว์ เหล่าทหารหน้ากระโจมของเป่ยหนานฉางฮ่องเต้เหลือบมองเขาอยู่เป็นระยะ เขากัดปากได้แต่รั้งรอจนกว่าองค์ไท่จื่อจะกลับออก และนั่นไม่นานนัก


เสียงฝีเท้าอันคุ้นชินผ่านร่างของเขาไปอย่างรวดเร็ว หมิงอี้เหอถอนหายใจยาวเหยียดก่อนขยับขาไล่ตามเจ้าของแผ่นหลังเหยียดตรง เรือนผมดำขลับสะท้อนกับแสงอาทิตย์ ช่างเป็นภาพแปลกตา


เป่ยหนานฉางฮ่องเต้กับไป๋หลัวซานจัดว่าเป็นคนประเภทเดียวกันเขากล่าวขึ้นทำลายความเงียบสงบ จังหวะฝีเท้าของคนตรงหน้ายังปรกติเช่นเดิม แต่เพียงปรายตามองเขา “ถือดีเหมือนกันไม่มีผิด


เป่ยหนานฉางฮ่องเต้นับว่าเป็นผู้ร่วมประโยชน์ของเรา อาจจัดเป็นมิตรชั่วคราว ยอม  ให้เขาเสียหน่อยก็คงไม่เป็นไร


ท่านแม่ทัพหมิงกระตุกยิ้ม “ดูมิตรของเราจะหาดีไม่ได้เลยสักคน


ปลายเท้าของเยี่ยนหลงเยี่ยหยุดนิ่งลง ริมฝีปากเหยียดยิ้มร้ายกาจ ไม่ต่างจากดวงตา “เช่นนี้แล้วถึงต้องมีการเก็บกวาดทีหลังเมื่อหมดประโยชน์


สหายของตัวร้ายพยักหน้าครั้งหนึ่ง ก่อนเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยยามตระหนักถึงบางเรื่อง “ว่าแต่ไป๋อวี้หลันจัดการอย่างไร นางไปหาไป๋หลัวซานตั้งแต่เมื่อสองชั่วยามก่อน


เมื่อกล่าวถึงไป๋อวี้หลัน เยี่ยนหลงเยี่ยถอนหายใจยาวเหยียด พลางโบกมือไปมา “ปล่อยนางวิ่งเล่นของนางไป ประเดี๋ยวเหนื่อยแล้วก็คงหยุดเอง


แต่สติปัญญาของนางนับว่าไม่เลวเลยทีเดียว ขนาดเราไม่ได้พูดอะไรออกไป นางยังกระเสือกกระสนรู้จนได้ กระหม่อมล่ะนับถือความกระเสือกกระสนของนางจริง  “


แท้จริงแล้ว เปิ่นไท่จื่ออยากให้นางโง่เขลากว่านี้หน่อย กินและนอนเยี่ยงหมูในเล้าได้จะดีมาก


“...”


.


.


.


 

          เมื่อกลับออกมาอีกทีสิ่งแรกที่เห็นคือร่างสูงสง่าของเยี่ยนหลงเยี่ย เขายืนอยู่ตรงหน้าคล้ายรั้งรอนางอยู่นาน ก่อนจะฉีกยิ้มเช่นปรกติ สังเกตดูแล้วรอยยิ้มของเขาไม่เคยเปลี่ยนจากครั้งแรกที่พบกัน

 

          ปีนั้นลืมตาตื่นขึ้นมาครั้งแรก นางอยู่ในอ้อมกอดของเขา

 

          ไป๋อวี้หลันสาวเท้าเดินไปใกล้ แย้มยิ้มอ่อนหวานแล้วโอบกอดเขา เยี่ยนหลงเยี่ยยกมือลูบหัวนาง ทุกอย่างเป็นเหมือนเดิม ราวกับเป็นการมารับลูกกลับบ้านของคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

 

              “เขาไม่ยอมตอบคำถามของหม่อมฉันนางสารภาพกับเขาอย่างตรงไปตรงมา เยี่ยนหลงเยี่ยเลิกคิ้วสูงส่งเสียงครางแผ่วเบา “หม่อมฉันจึงบอกว่าจะใช้ความรุนแรงเยี่ยงเดรัจฉาน

 

           ชั่วขณะเขาดูแปลกใจ กระนั้นก็ไม่ได้พูดสิ่งใดออกมา มากไปกว่าการขยับตัวหามุมที่เหมาะสมต่อการขยับยิ้มให้ดูราวเทพเซียน “แล้วเขาตอบหรือไม่

 

           นางพยักหน้า เห็นได้ชัดว่าเยี่ยนหลงเยี่ยเลี่ยงจะถาม แน่นอนว่าบางทีเขาอาจรู้อยู่ก่อนแล้ว ในสายตาของเขา นางคงกลายเป็นหมูในเล้าไปแล้วด้วยซ้ำ เหล่าตัวร้ายทั้งหลายต่างไม่รู้ทันความสามารถของนักเขียน

 

              “ได้ยินว่าจะมีการล่าสัตว์ในช่วงบ่ายไป๋อวี้หลันช้อนตามองเขา นางขี่ม้าไม่เป็นและอยากกลับไปจัดการเรียงลำดับข้อมูลมากกว่า “หม่อมฉันขี่ม้าไม่เป็น

 

           เยี่ยนหลงเยี่ยเป็นคนฉลาด เขาต้องเข้าใจสิ่งที่นางต้องการสื่อ “แต่เจ้ายิงธนูได้ ทั้งเจ้ายังเป็นไท่จื่อเฟยจะไม่ไปได้อย่างไร

 

           รอยยิ้มของนางแข็งค้าง ได้แต่โคลงหัวไปมาราวตัวโง่งม “หม่อมฉันเพียงต้องการทหารคอยจับจูงม้าให้ต่างหาก

 

            ตัวร้ายดูไม่เชื่อถือในคำพูดของนาง ทว่าหลงเยี่ยเรียนรู้เพื่อถนอมน้ำใจของนาง เขากดจูบลงบนหน้าผาก กล่าวสั้น  “มันจะไม่เป็นไร

 

            ซึ่งนางไม่อาจเข้าใจในถ้อยคำนั้นได้เลย

 

                .

 

                .

 

                .

 

            ไป๋อวี้หลันนั่งนิ่งอยู่บนหลังม้า แผ่นหลังพยายามเหยียดตรงอย่างสง่างาม ท่ามกลางความหวาดกลัวมากมายที่เข้าเกาะกุม ยามมองลงไปยังพื้นด้านล่าง นางสูดหายใจเข้าช้า  แลเห็นสายตาเยาะเย้ยจากหมิงอี้เหอซึ่งขี่ม้าอยู่ด้านหน้า

 

            เยี่ยนจิ่นเหอฮ่องเต้อยู่หน้าสุด รายล้อมไปด้วยเหล่ากษัตริย์และองค์ไท่จื่อต่างแคว้น หนึ่งในนั้นคือเป่ยหนานฉางฮ่องเต้ และเยี่ยนหลงเยี่ย ผิดแปลกออกไปเสียหน่อยที่องค์ชายรองก็อยู่แถวนั้น

 

            ดวงหน้าของเขาประดับไว้ซึ่งรอยยิ้ม ช่างขัดกับหยาดเหงื่อมากมายที่ผุดพรายออกมา อวี้หลันหลบตาลงต่ำ หวั่นว่าจะเผลอสบตากับเขาโดยไม่จำเป็น การเอาอกเอามจตัวร้ายยังนับว่าเรื่องสมควร

 

            ครั้นหันกลับมา หมิงอี้เหอประชิดตัวนางตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ นัยน์ตาใต้กรอบแว่นทอประกายวาวโรจน์ “เหมือนหมูในเล้ามิมีผิด

 

            ทักษะการพูดของทาสแมวยังคงร้ายกาจและไม่น่าฟัง ไป๋อวี้หลันกลอกตามองบน ในตอนนั้นหมิงอี้เหอยื่นมือออกมา นายทหารซึ่งจูงม้าให้นางอยู่ขมวดคิ้ว ก่อนก้มหน้าลงอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นสายตาของหมิงอี้เหอ

 

                “มานี่

 

                “มานี่?”

 

            หมิงอี้เหอถอนหายใจยาวเหยียด คร้านจะอธิบายเพิ่มเติม นัยน์ตาดอกท้อเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก ร่างกายลอยเคว้งกลางอากาศ เมื่อสหายของตัวร้ายโอบตัวนางดึงรั้งมานั่งยังม้าตัวเดียวกัน

 

                “เจ้ากลับไปได้

 

                “ขอรับท่านแม่ทัพนายทหารผู้นั้นหายไปอย่างรวดเร็ว เหลือทิ้งไว้เพียงแค่นางกับหมิงอี้เหอ ไป๋อวี้หลันกะพริบตา ก่อนกวาดตามองไปโดยรอบ โชคยังดีที่เหล่าเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงต่างควบม้าออกไปไกลพอสมควร

 

             นางหรี่ตาลงครุ่นคิดถึงบางสิ่ง

 

                  “หลงเยี่ยเป็นคนสั่งงั้นหรือ

 

                  “ท่านหาใช่สนม ถึงจะดูไม่เหมาะสมไปบ้างแต่คงไม่ผิดอะไร อีกอย่างตอนนี้สายตาของคนอื่นคงเพ่งเล็งไปที่องค์ชายรองมากกว่า ยิ่งไม่ต้องพูดถึงฝ่าบาทนัยน์ตาคู่คมมองตรงออกไป แผ่นหลังของนางแนบชิดไปกับกายแกร่ง อวี้หลันขบริมฝีปากเป็นเส้นตรง เรียวนิ้วมือจิกลากลงบนอาภรณ์ชั้นดี

 

              หมิงอี้เหอถอนหายใจอีกระลอกใหญ่ แล้วควบม้าทะยานออกไปด้านหน้า ไล่หลังพวกเขา

 

                  “หลงเยี่ยกำลังคิดทำอะไร

 

             แน่นอนว่าอีกฝ่ายย่อมไม่ตอบคำถามนี้ “งานประพาสครั้งนี้อยู่ในความรับผิดชอบขององค์ชายรอง หากเป็นไปด้วยดี เขาจะได้รับความดีความชอบครั้งใหญ่ ตรงกันข้ามกันหากไม่ล่ะก็...”

 

            ไม่น่าล่ะ เยี่ยนหลงเยี่ยถึงพยายามดึงนางมาให้ได้ ทั้งยังให้หมิงอี้เหอตามประกบนาง

 

                “เขาคิดวางแผนใส่ร้ายองค์ชายรองนางแหงนหน้าขึ้นสบตาเขา หมิงอี้เหอเหยียดยิ้มเย็น “เปิ่นไท่จื่อเฟยสงสัยตั้งแต่พบเป่ยหนานฉางฮ่องเต้ ก่อนหน้านี้พวกท่านเคยบอกว่าทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุม นั่นย่อมหมายความว่าจะทำบางสิ่ง

 

                 “สติปัญญาของท่านนับว่าไม่เลวน้ำเสียงท้ายประโยคของเขาแผ่วเบาลง เจื่อไปด้วยความเย็นชายิ่งกว่าหยาดหิมะ “ทว่านั่นไม่ถูกเสียเดียว จะเรียกใส่ร้ายก็ไม่เชิง เป็นองค์ชายรองต่างหากที่ไม่ระมัดระวังให้มากพอ

 

             หนึ่งสิ่งซึ่งนางไม่ได้ตระหนักถึงเท่าที่ควร คือความจริงที่สามีของนางเป็นตัวร้าย เขาไม่ใช่พระเอกแสนดี เหล่าตัวร้ายต่างร้ายกาจ ความปรารถนาอันวาวโรจน์ ความบ้าคลั่งที่ซุกซ่อนอยู่ภายในตัวของเขา

 

             พริบตานั้นดวงตาของนางหม่นแสงลง เรียวนิ้วมือชะงักค้าง ถ้อยคำของไป๋หลัวซานปรากฏขึ้นในหัวสมองแสนว่างเปล่า เจ้าเป็นเพียงตัวหมากที่ไม่ถูกใช้

 

                “ไม่ตื่นตกใจเสียหน่อยล่ะ

 

             เสียงหัวเราะต่ำเลื่อนลอดออกจากลำคอระหง ไป๋อวี้หลันยกมือปิดบังดวงหน้า ท่ามกลางความไม่เข้าใจมากมายซึ่งก่อตัวขึ้นของหมิงอี้เหอ เขาขมวดคิ้วยุ่งยาก ดวงตาดำขลับฉายแววหวาดระแวง ราวกับว่าไป๋อวี้หลันกลายเป็นอีกคนซึ่งเขาไม่รู้จัก

 

                “ตื่นตกใจแล้วได้อะไรขึ้นมานางหอบหายใจ ดวงหน้าแหงนขึ้นมองตรงไปทิศเบื้องหน้า เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ชายชุดดำเข้ารุมล้อมเหล่าชนชั้นสูง บรรดาพระสนมและองค์หญิงเปล่งเสียงกรีดร้อง ตามด้วยราชองครักษ์มากมายที่ตรงเข้ามาเพื่อปกป้องนายของตน

 

            ด้วยระยะห่างที่เว้นเอาไว้พอสมควรระหว่างนางกับพวกเขา กระนั้นแล้วเยี่ยนหลงเยี่ยกลับยังหันมามองนาง ดวงเนตรของเขาไร้อารมณ์ รอยยิ้มยกขึ้นคล้ายไม่ยิ้ม ไป๋อวี้หลันโคลงหัวลงครั้งหนึ่ง แล้วแย้มยิ้มซื่อ  โง่  กลับไป

 

             ทั้งที่คาดเอาไว้ว่าเยี่ยนจิ่นเหอฮ่องเต้อาจหลบภัยไปเป็นคนแรก ทว่าโอรสสวรรค์กลับมองหาเยี่ยนหลงเยี่ย เมินเฉยต่อองค์ชายรองโดยสิ้นเชิง คราแรกนางเคยคิดว่าตัวร้ายเป็นลูกชัง  หากนั่นช่างขัดต่อสถานการณ์ตอนนี้ 


                 “หลงเยี่ยมาหาเจิ้น คุ้มกันองค์ไท่จื่อ !”


            ไป๋อวี้หลันหลับตาลงแล้วปรือขึ้น ก่อนหันไปคว้าคันธนูแล้วง้างออก น้ำเสียงทุ้มต่ำของหมิงอี้เหอขาดห้วง เพียงไม่นานก็กลับมาเปล่งเสียงคำราม  และช่างเป็นเรื่องประจวบเหมาะที่นางนึกตอนจบในฉากนี้ออก ทั้ง  ที่สมควรจะลืม


                “เจ้าจะทำอะไร !”


             ลูกศรปลายแหลมคมเล็งไปยังร่างของเยี่ยนหลงเยี่ย พลางกล่าวเสียงเย็นเฉียบ “องค์ชายรองจะรอดพ้นไปได้ด้วยคำร้องขอจากฮองเฮาและเหล่าขุนนาง นั่นเป็นเพราะว่ามันไม่มีใครเป็นอะไร เขาจะเพียงแค่ถูกกักบริเวณ หลังจากนั้นจะย้อนกลับมาทำร้ายเรา


             เยี่ยนหลงเยี่ยเคยสอนนางว่าเมื่อลงมือแล้ว ศัตรูของพวกเขาจะต้องตาย 


             มันสมองอันชาญฉลาดของหมิงอี้เหอขบคิดตามคำพูดของนางได้ไม่ยากนัก เขาจดจ้องนางอย่างคาดไม่ถึง เปล่งเสียงครางสั่นพร่า “หรือว่า...”


                 “หลังจากนี้คืองานของท่าน


             ไม่เหลือเวลาให้ขบคิด เรียวนิ้วมือผละออกจากสายคันธนูซึ่งถูกขึงตึง แหวกผ่านอากาศตรงไปยังร่างของเขา และนางเพียงแค่มองเยี่ยนหลงเยี่ยที่ทรุดลงกับพื้นด้วยความเฉยชา

 

                  “เพราะสามีของข้าเป็นตัวร้าย


              ใช่...นางเป็นคนยิงเขาด้วยตนเอง 


                   “และข้าต้องเรียนรู้ที่จะร้ายกาจให้เหมือนกับเขา”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.32K ครั้ง

365 ความคิดเห็น

  1. #6182 y_pps (@y_pps) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:58
    so badass
    #6182
    0
  2. #6108 Celion Ray (@5336082) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:59
    ทำไมจิ้นนางเอกกับทาสแมว555
    #6108
    0
  3. #6054 P. Sanggil (@pupaemu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:46

    ชอบในความศีลเสมอกันของทั้งสองคน
    #6054
    0
  4. #5702 socute217 (@socute217) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 08:36

    มีความเหมาะสมกันจริงๆ ตัร้ายกับหมูในเล้า
    #5702
    0
  5. #5642 เฌอเบสมะนาว (@sara-chpy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 21:30
    พอนางเอกง้างธนู นึกท่อนที่ตัวร้ายบอกว่าแต่เจ้ายิงธนูเป็นขึ้นมาเลย 5555 สามีภรรยาคู่นี้สุดจริง
    #5642
    0
  6. #5636 Par_dao (@Par_dao) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 12:24
    รู้สึกคาดไม่ถึง 5555 นักอ่านคนนี้คือหมูในเล้า
    #5636
    0
  7. #5203 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 12:13
    ใช้อวี้หลันเป็นหมาก? เจ็บตัวไปนะหลงเยี่ย
    #5203
    0
  8. #5075 M.melody (@lookmuay5624) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 00:30
    สงสารนางเอกอ่า คำพูดที่พระเอกพูดแล้วก็พ่อพูดคือแบบมันน่าหงุดหงิดนะ ถ้าต้องเป็นหมากจริงๆอ่่า
    #5075
    0
  9. #5072 thanitthanat (@thanitthanat) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 23:35
    ชอบความร้ายบยยยย
    #5072
    0
  10. #5071 rinriko (@rinriko) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 23:35
    ขอบคุณ
    #5071
    0
  11. #5067 Tangkwa3954 (@Tangkwa3954) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 23:02

    กราบบบบ
    #5067
    0
  12. #5062 Ploykm (@Ploykm) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 22:15
    ไรท์หนูคิดถึงงงงงงง
    #5062
    0
  13. #5061 aomsunday9 (@aomsunday9) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 22:03
    สนุกมากรอค่ะ
    #5061
    0
  14. #5060 ~~... แมวน้อย...~~ (@swithon) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 21:58

    ลุ้นนนนนนนนนนนนนนนนนน

    #5060
    0
  15. #5057 meri555 (@meri555) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 21:13
    หายไปหนายยยย
    #5057
    0
  16. วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 21:12
    ช่างเป็นคู่สามีภรรยาที่เหมาะสมกันมากๆเลยค่ะ
    #5056
    0
  17. #5055 bekatai (@bekatai) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 20:01
    รอออออออค่า
    #5055
    0
  18. #5052 LadyTamina (@ladyztamina) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 17:49

    รอค่ะ

    สนุกมาก
    #5052
    0
  19. วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 17:10
    โอ้ย ปมเยอะเด้ แต่ก็ไม่งงมาก พอทำความเข้าใจได้อยู่ หื้อ
    #5051
    0
  20. #5050 Shiro San (@sukoshineko) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 15:17
    ไรท์ สู้ๆน๊า เป็นกำลังใจให้นะคะ ❤
    #5050
    0
  21. #5047 143214321432 (@143214321432) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 13:21
    สุดยอดดด
    #5047
    0
  22. #5045 4444jjjj (@4444jjjj) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 12:52
    หรือว่า นางเอกก็เป็นหมากให้ไท่จือ อาจจะรักอยู่แต่ไม่มากพอเหรอ ความรักของโอรสสวรรค์ที่ต้องมาพร้อมกับเงื่อนไขเสมอ
    #5045
    0
  23. #5043 31052556 (@31052556) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 12:28
    ไรท์หายไปใหนคะ
    #5043
    0
  24. #5042 indee-indy (@indee-indy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 12:18
    เอ้า ค้างงงงง
    #5042
    0
  25. #5041 Lilin098 (@Lilin098) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 12:13
    รีเฟรชวันละสิบกว่ารอบเธอก็ยังไม่มา ใจสิขาดเเล้วเด่
    #5041
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น