ว่าด้วยเรื่องภรรยาผู้ถูกทอดทิ้งของตัวร้าย สนพ.เฟยฮุ่ย

  • 580% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 1,356,699 Views

  • 14,313 Comments

  • 17,605 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    262,523

    Overall
    1,356,699

ตอนที่ 13 : บทสิบสอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 94794
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4154 ครั้ง
    8 เม.ย. 62

ความรู้สึกและรสสัมผัสที่ได้รับต่างออกไปจากทุกครา

ทันทีที่กลับถึงเรือน อาภรณ์ของนางถูกเขาถอดออกอย่างรวดเร็ว เครื่องประดับมากมายบนศีรษะนั้นถูกปลดตั้งแต่อยู่บนรถม้าด้วยกัน พวกเขาจูบกันกว่าสามครั้ง ฉุดกระชากซึ่งกันและกัน ทุกอย่างเต็มไปด้วยความรุนแรง กระนั้นหัวใจกลับเต้นรัวด้วยอย่างบ้าคลั่ง

เรือนผมสยายลงมาปรกกลางหลัง ทั่วทั้งเรือนไร้แสงสว่าง มีเพียงเสียงริบหรี่จากดวงจันทร์ซึ่งสาดส่องเข้ามา ถึงอย่างนั้นมันก็มิได้เป็นอุปสรรคต่อการลงมือของเสวียนหลวนเหยา นางถูกเขากดลงบนเตียง ทั้งเรียวแขนเองก็ถูกตรึงขึ้นเหนือศีรษะ ดวงหน้าคมคายซุกไซร้ซอกคอหอมกรุ่น

ราวกับว่าเขาเป็นปีศาจราคะหื่นกระหาย

เพลิงปรารถนาซึ่งลุกโชติช่วงในดวงตามิมีทีท่าว่าจะมอดดับ ชั่วขณะนางรู้สึกเหมือนว่าตนเองเป็นโฉมงามล่มเมืองที่ตกอยู่ในเงื้อมมือของจอมมารผู้แสนโหดร้าย และนั่นช่างตลกขบขันสิ้นดี เรียวลิ้นของเขาลากลงบนผิวกายต่ำลงไปเรื่อย ๆ สร้างความรู้แปลกประหลาดแก่นางมิใช่น้อย

หลันซือซือเผลอเปล่งเสียงหัวเราะแผ่วเบา มันช่างมิเข้ากับสถานการณ์ ทำให้เสวียนหลวนเหยาหยุดชะงัก แล้วตวัดตามองหน้านางอย่างสงสัย ทว่าก็มิได้ปล่อยให้ความสงสัยอยู่นานนัก เขาเชยดวงหน้างดงามขึ้น แล้วจูบนางอีกรอบ เรียวลิ้นของเขาแทรกผ่านเข้ามาในโพรงมาก ทั้งยังขบเม้มอย่างเอาแต่ใจ พริบตาต่อมา นางรับรู้ถึงรสคาวของเลือดจากในปาก รู้สึกเหมือนกำลังขาดอากาศหายใจ จึงจิกมือลงบนแผ่นหลังของเขา

เสวียนหลวนเหยายอมผละออกในที่สุด มุมปากของเขายกยิ้มบางเบา ราวกับว่ามันคือความบันเทิงและรื่นเริง นางกลอกตาไปมาให้เขาเห็น เมื่ออยู่บนเตียง การสวมใส่หน้ากากเป็นเรื่องยาก ทำให้นางมักแสดงท่าทีของตนเองออกไปในบางครา เหมือนว่าตัวร้ายจะชาชินกับมันเสียแล้ว

เขายักไหล่จูบลงบนหน้าท้องแบนราบ ตามด้วยขาอ่อนด้านใน หลันซือซือกัดปากรู้สึกวาบหวิวเป็นที่สุด ดวงหน้าหันมองไปทางอื่น ขณะเนื้อตัวสั่นระริก “พะพอแล้ว”นางว่าเสียงสั่น ฉุดกระชากเส้นผมดำขลับของเขา “ไม่เอาแล้ว

มีหรือว่าเขาจะยอมหยุด แต่ไหนแต่ไรมาเสวียนหลวนเหยาก็หาใช่คนไยดีเรื่องของศีลธรรม

ครั้งหนึ่งเมื่ออยู่บนเตียง เขาเคยบอกว่าตั้งแต่จับอาวุธฆ่าฟันศัตรู เขาก็เลิกยกมือไหว้สวดมนต์ต่อพระพุทธองค์ หลักธรรมอันใดล้วนเป็นเพียงประโยคไร้ค่า ศรัทธาเพียงตนเอง

นางหอบหายใจถี่รัว ยามเขาสัมผัสนางรุนแรงขึ้น คล้ายกับมีนางกำลังนั่งอยู่บนเครื่องเล่นที่พุ่งตัวออกไปด้วยความเร็ว สร้างความตื่นเต้น ขณะเดียวกันก็ทรมานเพราะความเสียว หวั่นว่าจะตกลงไป เสียงครางแผ่วเบาเลื่อนลอดจากลำคอ เรียวขาค่อย ๆ หนีบเข้าหากัน แล้วออกแรงกระชากเขามากกว่าเดิม

การตกเป็นรองคือเรื่องที่นางเกลียดชัง ต่อให้อยู่บนเตียงก็ตาม เพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมา นางทะเยอทะยานเพื่ออยู่เหนือคนอื่นเสมอ หากเป็นไปได้ในเวลานี้นางก็ต้องการจะอยู่เหนือเขา มองดูสีหน้ารวมถึงรับฟังเสียงครางของผู้ปราชัยจากเขา

“อา

ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้น ใช้แรงเฮือกสุดท้ายถอยหนีออกไปได้ในที่สุด ส่งผลให้นัยน์ตาของเขาวาวโรจน์ขึ้นมาทันใด นอกจากความปรารถนามันยังมีความโกรธผสมอยู่ด้วย เสวียนหลวนเหยาเคลื่อนประชิดนางอย่างรวดเร็ว หลันซือซือแค่นยิ้มคว้าหมอนกระเบื้องขึ้นมา จดจ้องเขาอย่างท้าทาย

เสวียนหลวนเหยาเลิกคิ้วสูง ฉีกยียวนกวนตีน “หรือจะเอา”

ความถือดีนี่มันอะไร

“เออสิวะ”นางสบถ รู้ตัวอีกทีเขาก็หยิบผ้าห่มไล่ตีนางเสมือนเป็นเด็กน้อยวิ่งไล่จับกัน

หลันซือซือพลิกตัวหนี แล้วกระโดดลงจากเตียงไปหลบหลังม่าน ผมเผ้าของนางยุ่งเหยิงอย่างถึงที่สุด เนื้อตัวยังไร้ซึ่งอาภรณ์ ต่างจากเสวียนหลวนเหยาที่ทุกอย่างยังอยู่ครบ มีเพียงแค่อาภรณ์ที่มิเป็นทรงเล็กน้อย เขาเสยผมตนเอง ย่างสุขมมาหานางอย่างมิหวั่นเกรง

ตวนอ๋องหยุดนิ่ง แล้วสบตานางราวกับเป็นบอกให้เข้ามา หลันซือซือคำรามด้วยความหงุดหงิด กระนั้นมันช่างเหมือนกับลูกแมวตัวน้อย ๆ ในสายตาเขา เสวียนหลวนเหยาหัวเราะร่วน ก่อนทิ้งตัวนั่งลงบนตั่ง เท้าคางมองนางอย่างขบขัน “เข้ามาสิ ข้ารออยู่”

ผู้ชายคนนี้คิดว่าตัวเองมีดีมากหรืออย่างไร

“ระยำเถอะ ท่านดูถูกข้ามากเกินไปแล้ว !

“อย่างน้อยข้าก็มิได้ดูผิด”

นี่มันมิใช่เรื่องที่ยอมได้ !

เห็นแบบนี้นางก็เคยลงแข่งว่ายน้ำ แม้จะมิได้เหรียญเลยก็ตาม แต่บัดซบเถอะ ลงแข่งว่ายน้ำมันเกี่ยวอะไรกับสถานการณ์ตอนนี้

นางขยี้ผมตนเอง ก่อนทรุดตัวลงนั่งบนพื้น ทั้งที่ยังถือหมอนกระเบื้องเอาไว้แน่น เนิ่นนานผ่านไป เป็นเสวียนหลวนเหยาที่ทนมิไหวในที่สุด เขาสาวเท้าเข้ามาใกล้นาง กวาดตามองอย่างระแวดระวังครั้งหนึ่ง ครั้นเห็นน้ำตาของนางก็เริ่มใจอ่อน ปลายนิ้วมือไล้ไปตามดวงหน้างดงามอย่างนุ่มนวล

“ซือซือ”

หลันซือซือกระตุกยิ้ม นัยน์ตาวาววาบ ใช้จังหวะนี้ฟาดหมอนกระเบื้องใส่เขา แต่ตวนอ๋องก็คือตวนอ๋อง เขาเก่งกาจเกินกว่าจะพ่ายให้แก่กลอุบายเด็กน้อย อีกฝ่ายเพียงขยับหลบด้วยสีหน้าเรียบเฉย  จับขาแขนของนางเอาไว้แน่น ริมฝีปากบางเหยียดยิ้มกว้าง

“ไร้แขน ไร้ขา ดูสิว่าเจ้าเหลืออะไร”

“ข้ายังเหลือปาก ข้าจะใช้มันเห่าหอนแข่งกับท่าน !

“โอ้ สงครามน้ำลายงั้นหรือ น่าสนุกนี่”

ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงใช้ปากทะเลาะกันจนถึงเช้า กระนั้นหลันซือซือก็มิอาจเถียงชนะเขาได้แม้นเพียงประโยคเดียว

.

.

.

หลันซือซือถูกสามีทอดทิ้งอีกครั้ง

เมื่อตื่นขึ้นมา ทั่วทั้งห้องกลับไร้ซึ่งเงาของเสวียนหลวนเหยา สิ่งสุดท้ายที่จดจำได้คือความเหนื่อยล้า หลังจากพยายามถกเถียงกับเขาอยู่หลายชั่วยาม ก่อนจะเผลอหลับไปในที่สุด นางกะพริบตา แล้วยกมือขยี้ตาซ้ำอีกรอบ 

มันยังคงเหมือนเดิม เสวียนหลวนเหยาหายหัวไปแล้ว ตอนแรกนางคิดว่าเขาเพียงแค่ออกไปนอกเรือน แต่เมื่อนางกำนัลเข้ามาจัดการอาบน้ำแต่งตัวให้นาง หลันซือซือจึงรู้ว่าเขาเดินทางกลับชายแดนแล้ว 

โดยมิเหลือแม้นเพียงคำพูดสักประโยคให้ภรรยาของเขา 

แน่นอนว่านี่สมควรเป็นเรื่องน่าขุ่นหมอง ทว่านางกลับชาชินเสียแล้ว จะว่าไปเมื่อคืนพวกเขาก็ทะเลาะกันราวเด็กน้อย ปฏิเสธมิได้ว่าหลายครั้งที่ตัวตนของพวกเขาถูกเปิดเผยเมื่ออยู่บนเตียง 

เพราะทั้งนางกับเสวียนหลวนเหยาต่างถอดหน้ากากออกเพื่อจมดิ่งกับเพลิงปรารถนาที่ลุกโชติช่วง 

นางปิดเปลือกตาลงครั้งหนึ่ง ก่อนปรือขึ้น แล้วเคลื่อนตัวออกไปยังห้องโถงใหญ่เพื่อรอรับการคำนับน้ำชาจากเหอรุ่ยเตียนตามปรกติ อาภรณ์สีฟ้ากระจ่างใสยาวลากพื้น เครื่องประดับบนหัวขยับไหวตามจังหวะการก้าวเดิน 

ชีวิตประจำวันเช่นเดิมกำลังกลับมา กระทั่งจินซิ่นเองก็หายดีแล้ว อีกฝ่ายกำลังตรวจดูความเรียบร้อยภายในจวน ตระเตรียมทุกอย่างให้พร้อม 

“หายดีแล้วหรือ”นางถามเสียงนุ่มนวล ไล่สายตาสำรวจสีหน้าของจินซิ่น นางกำนัลสาวแย้มยิ้มบางเบา ตอบกลับมาด้วยเสียงนอบน้อมเช่นเคย 

“หม่อมฉันหายดีแล้วเพคะ ขอบพระทัยพระชายาที่ทรงเป็นห่วง”

หลันซือซือพยักหน้า ก่อนทิ้งตัวลงนั่งบนตั่ง ดวงหน้างดงามผินมองออกไปนอกบานหน้าต่าง แสงแดดอ่อนสาดส่องกระทบนัยน์ตา แรกเช้าแห่งการเริ่มต้น อาจเป็นเพราะว่านางทะเลาะกับเขาอยู่บ่อยครั้ง ดังนั้นจึงอดใจหายขึ้นมามิได้ 

ความผูกพันมักเปลี่ยนเป็นความคะนึงหาอันน่าทุกข์ทนเสมอ แต่มันก็เพียงชั่ววูบเท่านั้น 

นางหรี่ตาลงก่อนส่ายหน้า เพียงเท่านี้ภายในใจก็กลับมาเรียบเฉยอีกครั้ง ครั้นหันกลับมาก็พบว่าเหอรุ่ยเตียนยืนรออยู่ก่อนแล้ว และกำลังจะย่อตัวลง 

ฝ่ายตรงข้ามมิได้แปลกใจกับการหายหัวไปของตวนอ๋อง บางทีเขาน่าจะบอกเหอรุ่ยเตียนไว้แล้ว

“ถวายพระพรพระชายาเพคะ”

หลันซือซือโบกมือไปมา แล้วยื่นมือออกไปรับถ้วยน้ำชาเหมือนทุกวัน ดำเนินไปเช่นเดิม กลับกลายเป็นปรกติอีกครั้ง

.

.

.

ตกบ่ายองค์ชายสามมาหานาง อันที่จริงเขาคงตั้งใจจะมานานแล้ว หาไม่แล้วเขาคงมิปรากฎตัวทันทีหลังตวนอ๋องกลับชายแดน หลันซือซือยกยิ้มบางเบา วางกระดาษคัดลายมือ เพื่อออกไปพบเขาที่ห้องรับรอง

ในเมื่อเสวียนหลวนเหยามิมีทางหย่าร้างกับนาง การสนับสนุนให้องค์ชายสามได้เป็นองค์รัชทายาทก็นับเป็นอีกหนึ่งทางรอดของนาง ตวนอ๋องก่อกบฏตายเพื่อแย่งชิงหานฉินซาน แต่ถ้าได้องค์รัชทายาทช่วยพูด อย่างไรเขาก็น่าจะละเว้นโทษตายแก่นาง 

เพราะหลันซือซือก็แค่ภรรยาผู้โชคร้ายที่ติดร่างแหไปกับสามี 

หรือไม่ก็อีกทางคือการทำให้เสวียนหลวนเหยามิรักหานฉินซาน แต่นั่นคือเรื่องยาก จิตใจของคนใช่ว่าจะบังคับได้ ต่อให้มันคือความมิถูกต้อง ดูอย่างอดีตมารดาและบิดาของนาง พวกเขายังมิแยแสอันใดเลย 

ดังนั้นแล้วนางหรือจะกล้าเอาชีวิตไปแขวนไว้กับความมิแน่นอน ไหนจะหลันหลัวซานผู้เป็นบิดา สู่ผลักดันองค์ชายสามแล้วเกาะเขาไว้แน่น ๆ ยังดูมีทางรอดมากกว่า

รอยยิ้มกว้างขององค์ชายสามคือสิ่งแรกที่นางเห็น วันนี้เขาสวมอาภรณ์สีแดงสดปักลายเมฆา เรือนผมยุ่งเหยิงเล็กน้อย แต่นั่นดูจะเป็นเรื่องปรกติไปแล้วสำหรับองค์ชายสาม 

“น่าเสียดายที่เจ้ามิได้อยู่ฟังคำชมเชยจากเสด็จพ่อ”เขาว่าอย่างโอ้อวด “ให้ตายเถอะ เสด็จพ่อยังมิเคยชมพี่รองเท่านี้มาก่อนเลยด้วยซ้ำ”

นางเพียงเปล่งเสียงครางตอบเป็นระยะ แม้แต่องค์ชายสามก็ยังมีมุมที่คล้ายเด็กน้อย หลงระเริงกับคำชมเชย 

แต่ก็เอาเถอะหลงระเริงเสียน้อยจะเป็นไรไป 

“ดอกไม้ที่บานบนฟ้านั่นสร้างความตื่นตากับผู้คน เสด็จพ่อตรัสถามข้ามิหยุดว่าได้มันมาจากไหน”

“หวังว่าท่านจะตอบเหมือนที่เคยรับปากกับข้าไว้”นางเอ่ยเสียงต่ำ “ข้าเชื่อว่าคำสัตย์ของท่านมีค่ายิ่งกว่าทองพันชั่ง”

องค์ชายสามยักไหล่ “ข้าบอกเสด็จพ่อไปว่าเป็นนักปราชญ์พเนจรผู้หนึ่งให้มา เจ้ามิต้องห่วงไปหรอก ว่าแต่ทำไมถึงมิคิดจะเปิดเผยไปล่ะ หากนำไปพัฒนาละก็—”

ยังมิทันจะกล่าวจบ หลันซือซือก็ยกมือขึ้นห้ามปราม “บางอย่างก็สมควรเป็นแค่สิ่งของสร้างบันเทิง หลังจากนี้ข้าอยากให้ท่านลืมมันไปด้วยซ้ำ”

องค์ชายสามขมวดคิ้วมิเข้าใจ สีหน้าของเขาแสดงออกอย่างชัดเจนว่ามิเห็นด้วย “ไยอยากให้ข้าลืมนัก”

“เพราะข้าเชื่อว่าท่านจะเป็นที่โปรดปรานของฝ่าบาทได้ โดนมิต้องหวังพึ่งสติปัญญาของใคร”หลันซือซือตอบ ดวงตาทอประกายอย่างเชื่อมั่น พลางวางมือลงบนหัวไหล่ของเขา “ท่านน่ะเป็นคนมีความสามารถมากกว่าที่ตนเองคิดนะ”

มนุษย์ล้วนแต่ชอบคำเยินยอ องค์ชายสามเองก็มิได้ต่างกัน นัยน์ตาของเขาวูบไหว ก่อนหันหน้าหนีนาง เสมือนกำลังเขินอาย 

หลันซือซือผละมือออก แล้วเปล่งเสียงหัวเราะแผ่วเบากับท่าทีของเขา ช่างเป็นเด็กน้อยอ่อนประสบการณ์เสียจริง 

อย่างไรก็ตามนั่นกลับเป็นครั้งแรก ทั้งยังเป็นเรื่องที่คาดมิถึง องค์ชายสาม—เสวียนอินเจิ้งเผยรอยยิ้มกว้างที่เต็มไปด้วยความจริงใจแก่นาง หลันซือซือพลันชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วยิ้มตอบเขาอย่างโง่เขลา

ดูท่าความสัมพันธ์ของพวกเขาน่าจะดียิ่งขึ้นกว่าเดิม

สุดท้ายแล้ว ผลประโยชน์ก็ยังเป็นเหมือนฟันเฟืองเล็ก ๆ ในการขับเคลื่อนอะไรหลายอย่าง 

ผลประโยชน์ร่วมกัน

.

.

.

เย็นวันนั้นนางทิ้งตัวนอนบนพื้นพรมกลางห้องของตนเองอย่างมิรักษาท่าที เรือนผมสยายออกปกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณ แสงตะวันรอนลอดผ่านเข้ามา สาดกระทบร่างบอบบาง หลันซือซือยกมือก่ายหน้าผาก ในใจเฉยชาเป็นที่สุด พลางใช้สมองขบคิดเรื่องราวของเสวียนหลวนเหยา

เหตุผลที่เขาต้องประจำชายแดน ย่อมมิใช่เพียงความมิสงบของพวกนอกด่าน แต่คงเป็นเรื่องการควบคุมอำนาจทางการทหารมากเกินไป จนสุ่มเสี่ยงต่อการก่อกบฏ การที่เขาหลบหนีไปประจำยังที่ห่างไกล มิไยดีขุนนางในราชสำนัก คงเป็นวิธีหนึ่งที่เหมาะสม

อย่างไรเสียคนฉลาดอย่างเขาก็คงรู้อยู่แล้วว่าต้องวางตัวเช่นไร หยาดน้ำตาที่ไหลออกมาแม้นเพียงหยดเดียวในคืนนั้น ความปรารถนาอันบ้าคลั่ง และความทะเยอทะยานอย่างไร้จุดสิ้นสุด คือตัวตนของเสวียนหยวนเหยา 

“หากเป็นไปได้ ข้าก็หวังว่าจุดจบของท่านจะมิเป็นเช่นเดียวกับตัวเอ่อร์กุ่น”

นางกล่าวทิ้งท้ายก่อนปิดเปลือกตาลง ทว่ามินานหลังจากนั้น จินซิ่นก็เคาะประตู ก่อนสาวเท้าเข้ามาภายในห้องยามได้รับอนุญาตจากนาง หลันซือซือมิได้ปรือตาขึ้นแต่อย่างใด ยังคงนอนนิ่ง คล้ายซากศพไร้วิญญาณ 

”พระชายาเพคะ”จินซิ่นย่อตัวลงข้าง ๆ ก่อนบางสิ่งจะกดทับลงบนหน้าแบนราบของนาง ทั้งยังขยับได้เสียด้วย หลันซือซือรีบเปิดเปลือกตาขึ้นทันใด สายตาปะทะกับเจ้าตัวขนสีดำที่จดเป็นก้อนกลม ๆ ดวงตากลมโตของมันมองนาง แล้วเปล่งเสียงร้องอันเป็นเอกลักษณ์ของแมว

“เหมี๊ยว~”

หลันซือซือจดจ้องมันด้วยความสับสน ขณะที่จินซิ่นระบายยิ้ม “แมวตัวนี้เป็นเครื่องบรรณาการจากซีหาน หลายวันก่อนฝ่าบาททรงประทานให้แก่เชื้อพระวงศ์หลายคน กล่าวกันว่ามันเป็นแมวนำโชค ทั้งยังแสนรู้อย่างยิ่ง ติดก็แต่สีดำของมัน”

เรียวคิ้วงามขมวดเข้าหากัน นึกลังเลที่จะลูบไล้เรือนขนนุ่มฟูของมันอยู่มิใช่น้อย “แล้วอย่างไร”

จินซิ่นยิ้ม มิตอบคำถาม แต่ส่งจดหมาย ซึ่งนางจำลายมือที่เขียนอยู่บนนั้นได้ดีว่าเป็นของผู้ใด ลายมือหวัด ๆ ของเสวียนหลวนเหยา 

มันเป็นเพียงประโยคสั้น ๆ และเรียบง่าย กระนั้นกลับทำให้นางขยับยิ้มกว้างโดยมิรู้ตัว

‘อาเหยา’

หมายถึงเจ้าตัวขนนี่งั้นสินะ ชื่อเรียกของมัน 

เมื่อคิดว่าบุรุษผู้ถือดีและหยิ่งผยองอย่างตวนอ๋อง ถึงกับลดตัวนำตนเองไปเปรียบเทียบกับแมว หลันซือซือก็เบิกบานใจเป็นที่สุด นางขยับยิ้มกว้างขึ้นเรื่อย ๆ โดยมิรู้ตัว ก่อนเปล่งเสียงหัวเราะออกมาในที่สุด 

“เสวียนหลวนเหยา—อาเหยา ฮะฮ่า ๆ”

ฝ่ามือขาวเนียนลูบไล้ตามเส้นขน ทั้งยังเกาบริเวณหลังหู อาเหยาจึงหลุดเสียงครางอย่างพึ่งพอใจ ซุกไซร้ไปตามซอกคอของนาง เมื่อเป็นเช่นนี้มันจึงกลายเป็นเรื่องสำราญใจอย่างยิ่งของหลันซือซือ 

เสียงหัวเราะใสกังวานดังก้องทั่วเรือน กระทั่งจินซิ่นยังอดเอ็นดูในความไร้เดียงสาของพระชายาตัวน้อยมิได้ 

เห็นได้ชัดว่าท่านอ๋องช่างมีความสามารถในการล่อลวงพระชายา






 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.154K ครั้ง

137 ความคิดเห็น

  1. #14284 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 13:27
    ทะเลาะกันน่าเอ็นดู
    #14284
    0
  2. #13542 jg_kao (@jg_kao) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 01:18
    โอ้ย ตอนทะเลาะกันน่ารักมากเลยค่ะ ;//////;
    #13542
    0
  3. #13537 Weetaime (@Weetaime) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 00:39
    ชอบตอนทะเลาะกัน555
    #13537
    0
  4. #13515 aekporamai (@aekporamai) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 21:39

    เนื้อเรื่องไม่ต่อเนื่อง ขาดการน่าติดตาม การบรรยายยังไม่ต่เนื่อง ใช้คำฟุ่มเฟือยแต่ไม่มีอะไรเป็นจุดสนใจ อ่านข้ามไปได้ไม่รู้สึกว่าข้ามตอน งงว่าเรื่องนี้ติดtop ได้ยังไง

    #13515
    0
  5. #12839 Sistel2 (@l2oll) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 16:41

    "จะเอาเหรอ" "เออสิวะ" ชอบบบบ​ 5555

    #12839
    0
  6. #11980 iiiiloveyou (@iiiiloveyou) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 17:45
    คือจะให้อาเหยาเป็นตัวแทนนางรึป่าว ซือซือจะได้ไม่เหงาจะได้เหมือนว่ามีตวนอ๋องยู่ข้างๆงี้อ่อ
    #11980
    0
  7. วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 20:23

    ทาสแมว

    #10667
    0
  8. #10536 popeye1a (@popeye1a) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 11:38
    องค์ชายสามเป็นพระเอกได้มั้ย5555
    #10536
    0
  9. #10314 preammieeeee (@preammieeeee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:15
    อ่าวทาสแมวหรอนี่55
    #10314
    0
  10. #9555 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 19:17
    นางไม่โง่เขลานะจ๊ะ
    #9555
    0
  11. #9356 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 20:50

    ว้อท 55555555 สงครามหมอนขัดบรรยากาศอีกแล้ว ทั้งๆที่อารมณ์เหมือนจะหยิบมีดมาจ้วงกัน 55555555

    #9356
    0
  12. วันที่ 15 เมษายน 2562 / 23:17
    ร้ายนะคะ
    #8507
    0
  13. #8342 fairrynoyzaza (@pangko-baza) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 21:21
    พอตดีค่ะ สู้ๆนะคะ
    #8342
    0
  14. #8288 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 18:16
    เปรียบตัวเองเป็นแมวหรอท่านอ๋อง
    #8288
    0
  15. #7722 รัณฌา (@mymacam) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 20:04

    หืมมม ปิศาจกับนางร้าย จุดจบจะเป็นยังไงหน่อ

    #7722
    0
  16. #7720 #Amnessia (@run421) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 08:52
    อยากรู้เรื่องนี้จะลงเอยยังไง....
    #7720
    0
  17. วันที่ 9 เมษายน 2562 / 00:44
    ใครเรือชายสามคือฟินอกแหกแตกวี้ดบึ้ม
    #7719
    0
  18. #7718 Horizon_right (@Horizon_right) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 23:38
    เขาก็ล่อลวงกันเก่งงงง นี่คิดว่าหลันซือตัวจริงตายไปแล้ว แล้วนางมาแทนที่เราคิดว่าอาจมีการเปลี่ยนแปลง ตวนอ๋องอาจไม่รักนางเอกก็เป็นได้
    #7718
    0
  19. #7716 yanan (@tpyanan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 21:15
    ความจริงแล้วท่านอ๋องคงอยากจะเป็นแมวนอนหวดละมั้ง
    #7716
    0
  20. #7713 Alljae (@Alljae) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 19:38
    เค้ากำลังทำความรุ้จักกันใช่ไหม งือออออออ
    #7713
    0
  21. #7711 Tiemchan (@Tiemchan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 13:36
    น่ารักดีนะ ค่อยๆเรียนรู้กัน
    #7711
    0
  22. #7709 Sisi555 (@Sisi555) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 11:57
    อืมมม.. มีe-bookไหมคะ
    #7709
    0
  23. #7708 sawaneerung (@sawaneerung) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 11:04

    ไม่ชอบตอนที่นางเอกแสดงตัวว่าโง่งม..มันน่ารำคาญค่ะ..มันจะอะไรนักหนา..แล้วเมื่อไหร่จะดำเนินตัวเป็นคนฉลาดสักทีโกหกว่าโง่นานๆเดี๋ยวจะโง่จรืงๆนะ

    #7708
    1
    • #7708-1 Game Min (@0844103510) (จากตอนที่ 13)
      8 เมษายน 2562 / 19:42
      ฉลาดไปเป็นภัยนะจ๊ะ
      #7708-1
  24. #7707 memolunla (@memolunla) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 10:09
    12ปี เด็กเกินไป
    อ่านไปก็ทำใจอินตามไม่ไหว นึกถึงแต่คนโรคจิตล่อลวงข่มเหงขืนใจเด็ก ปรับอายุหน่อยจะดีมาก เพิ่มขึ้นอีกอย่างน้อยสักปี 13ย่าง14 หรือให้ดี14ย่าง15 จะได้อินกว่านี้
    #7707
    3
    • #7707-1 kikijajakiki (@kikijajakiki) (จากตอนที่ 13)
      8 เมษายน 2562 / 10:45
      อันนี้จริง

      ถึงสมัยโบราณจะแต่งตอนอายุน้อยๆ ก็ตาม แต่เราอยู่ในยุคปัจจุบันที่กล่อมเกลาด้วยเรื่องอายุจนมองว่า ดูเป็นพวกโรคจิตที่ชอบมีอะไรเด็ก

      พฤติกรรมของท่านอ๋อิงเลยดูน่าขยะแขยง
      #7707-1
    • #7707-3 Miss-Rosa (@Miss-Rosa) (จากตอนที่ 13)
      8 เมษายน 2562 / 19:24
      ใช่ค่ะ มันดูแปลกๆไปหน่อยที่นางเอกมีอายุแค่ 12 ปี ตอนจินตนาการมันก็เลย เอิ่ม...
      #7707-3
  25. #7706 Honery (@Miramarin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 09:37
    เดาใจไม่ออกแต่ชอบฉากไล่เอาผ้าห่มตีกันมาก555 อาจเป็นซีนเดียวเท่าที่อ่านมาสองคนจริงใจที่สุดล่ะมั้ง อยากเห็นท่านอ๋อวปล่อยตัวบ้างเวลาอยู่กับนางเอก
    #7706
    0
  26. #7698 fighting (@drumdream) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 06:13
    แตกต่างกับเรื่องแรกไปเลย ฮืออ คิดถึงเรื่องแรกมากเลยค่ะ ไรท์น่าจะแต่งให้จบเพราะมันดีมากจริงๆ ถ้าออกเล่มทั้ง2เรื่องก็ไม่ลังเลที่จะจ่ายเลย พูดได้แค่เสียดาย
    #7698
    1
    • #7698-1 kikijajakiki (@kikijajakiki) (จากตอนที่ 13)
      8 เมษายน 2562 / 10:47
      เราก็เสียดายเวอร์ชั่นเดิม เรื่องนั้นถึงจะติดดาร์คๆ หน่อย แต่สนุกกว่าเรื่องนี้มากๆ ทำเอาเวอร์ชั่นนี้ดูบ้านๆ ไปเลย
      #7698-1
  27. #2294 WK_BM (@beam_beau) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 17:17
    พี่หมิงก็เกินไป๊
    #2294
    0
  28. #2293 Horizon_right (@Horizon_right) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 17:16
    ท่านแม่ทัพไปพูดอะไรอี๊กกกก
    #2293
    0
  29. #2292 Ajrpstupu (@Ajrpstupu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 17:16
    ชอบท่านแม่ทัพมากกว่า 55
    #2292
    0
  30. #2291 To-toey (@To-toey) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 17:14
    เสี้ยมเก่งงงงงงง

    อยากให้เสี่ยวม่าวหนีไปหาอวี้หลันจัง555
    #2291
    0
  31. #2290 Bloody Empress (@Vongola_Diecimo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 17:13
    เสียมมากๆรดวังได้กินแมวตุ๋นนะทาสแมว
    #2290
    0
  32. #2288 bLueNiGhT (@crystalbow) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 17:03
    55555 เวร
    #2288
    0
  33. #2287 Lis33 (@Lis33) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:58
    ขโมยแมวไปซ่อนจะดีไหมเนี่ย!!!
    #2287
    0
  34. #2286 bLueNiGhT (@crystalbow) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:58
    เทิดทูน* เขียนแบบนี้ค่าไรท์
    #2286
    0
  35. #2285 pattyjin55 (@pattyjin55) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:56
    ค้างคา
    #2285
    0
  36. #2284 Lizt (@zealend) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:53
    เสี้ยมเก่งงง เดี้ยวเอาแมวไปซ่อนเลยหนิ ดีนะทีแค่สบถว่าเวร 555
    #2284
    0
  37. #2283 Onejantr (@Onejantr) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:46
    เริ่มมองว่าแม่ทัพนี่เป็นตัวร้ายมากกว่า
    #2283
    0
  38. #2282 SupachaneeVichit (@SupachaneeVichit) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:46
    แม่ทัพยุเก่งง
    #2282
    0
  39. #2281 A_wass (@A_wass) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:46
    เลิกคบเถอะ555
    #2281
    0
  40. #2280 NKummuangBeena (@NKummuangBeena) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:44

    กะลังสนุกเลยค่ะ มาต่อไวๆน่ะค่ะไรท์
    #2280
    0
  41. #2279 maemod114 (@maemod114) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:42
    อะไรอ่ะ อะไรๆๆๆ นางเป่าอะไรใส่หูสามีมมมมม
    #2279
    0
  42. #2278 MaggieT (@MaggieT) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:39
    ยุไทจื่อเฟยไม่ขึ้น ก็เปลี่ยนไปยุเพื่อนตัวเองแทน โอ้ยยย คนเราาา 5555555
    #2278
    0
  43. #2277 เจ้ามะลิ (@NettMark) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:36
    เฮียแกช่างน่ารัก ทาสแมวอย่าไปเสี้ยมเขา มานี่ทาพี่จะพาไปคาเฟ่แมว
    #2277
    0
  44. #2276 31052556 (@31052556) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:35
    ใส่ความว่านางมาหาคนรักเก่าแน่ๆ
    #2276
    0
  45. #2275 PSDA_503 (@janpornsuda) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:30

    ต่อเถอะะะะ

    #2275
    0
  46. #2274 Libravitula (@RaaButee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:26
    5555ช่างยุช่างเสี้ยมจริงๆเลยท่านหมิง
    #2274
    0
  47. #2273 da2310 (@da2310) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:26
    ทาสแมวช่างกล้าหาเรื่องอีก
    #2273
    0
  48. #2272 pumpui414 (@pumpui414) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:21

    เมื่อไรจะมีผู้ใหม่ใหม่มาให้นางบ้าง เบื่อตัวร้าย
    #2272
    0
  49. #2271 ismepound (@ismepound) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:21
    ฮาอย่างแรง....ทาสแมวทำเรื่อง
    #2271
    0
  50. #2270 lakkee (@lakkee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:21
    ทาสแมวนี่ร้ายสุดแล้ว555
    #2270
    0
  51. #847 emma_kc (@emma_kc) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 08:08
    ไม่เป็นไรค่ะไรท์ เราติดตามทั้งสองเรื่อง เป็นกำลังใจให้นะคะ ค่อยๆเป็นไป ดีกว่าจะได้ไม่เครียดไม่ทำลายสุขภาพเนอะ สู้ๆนะคะ ^_^
    #847
    0
  52. #846 Puipui Puilui (@puirong) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 21:40
    รอได้ค่ะ ติดตาม ทั่ง 2 เรื่อง เลย
    #846
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น