ว่าด้วยเรื่องภรรยาผู้ถูกทอดทิ้งของตัวร้าย สนพ.เฟยฮุ่ย

  • 580% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 1,354,677 Views

  • 14,312 Comments

  • 17,716 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    260,501

    Overall
    1,354,677

ตอนที่ 12 : บทสิบเอ็ด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 87531
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3083 ครั้ง
    6 เม.ย. 62

ตอนแรกนางคิดว่างานในคืนนี้จะล่มเสียแล้ว ทว่าบรรยากาศที่กดดันกลับจางหายไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเสียงดนตรีเริ่มบรรเลงขึ้นอีกครั้ง เหล่าขุนนางต่างสวมหน้ากากกลับมาจับวงสนทนาตามเดิม เสวียนหลวนเหยาพยุงนางลงไปยังที่นั่งด้านล่าง ซึ่งจัดเรียงตามบรรดาศักดิ์ แน่นอนว่าด้วยฐานะของตวนอ๋อง เขาจัดอยู่ลำดับแรก ๆ

ดวงหน้างดงามของหลันซือซือประดับรอยยิ้มบางเบา นัยน์ตากลมโตกวาดมองอาหารมากมายอย่างสนอกสนใจ นั่นช่างดูใสซื่อบริสุทธิ์ในสายตาของตวนอ๋องเป็นอย่างยิ่ง นางอาศัยจังหวะที่เขาเหลือบมองไปทางอื่น ลอบมององค์ชายสาม เขายังคงเหมือนเดิม นับตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่พบกัน

หลังจากนางถูกวางยาเขาก็มิโผล่หัวมาอีกเลย แต่นั่นก็มิใช่เรื่องเกินความคาดหมาย ในเมื่อองค์ชายสามเป็นคนฉลาด ทั้งเขายังรู้จักการวางตัวในสังคม ในสถานการณ์เช่นนั้น มิเสนอหน้าออกไปย่อมดีที่สุด

นางรีบหันมาฉีกยิ้มกว้างให้เสวียนหลวนเหยา ก่อนเขาจะทันสังเกตเห็น ตัวร้ายชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นยกยิ้มอบอุ่น แล้วลูบหัวนาง

“อยากกินอะไรหรือไม่”

หลันซือซือกวาดมองอาหารมากมายบนโต๊ะ แล้วส่ายหน้า ของพวกนี้มากเกินกว่าจะคน ๆ หนึ่งจะกินหมดด้วยซ้ำ เห็นได้ชัดว่าเสวียนจิ่นเหอฮ่องเต้เป็นจักรพรรดิที่ฟุ่มเฟือยพอควร ทั้งที่แคว้นเสวียนพึ่งจะตั้งตัวได้มินาน มีปัญหามากมายรุมเร้า แล้วยังต้องทำศึกอยู่ตลอดเวลา

ถ้าเกิดว่าขาดเสวียนหลวนเหยาไปแล้ว แคว้นเสวียนจะอยู่รอดจริงหรือ ขณะเดียวกันมีเหตุผลอะไรที่ตัวร้ายจะต้องรับใช้พี่ชายของเขา มิสู้ก่อกบฏรวบอำนาจ ปราบดาตนเองขึ้นมิดีกว่าหรือ

ขั่วขณะนางคิดว่าพวกนี้มันช่างเป็นเรื่องน่าปวดหัว เนื้อหาในนิยานลงลึกเกี่ยวกับความรักพระนางเสียส่วนใหญ่ รายละเอียดปลีกย่อยตรงส่วนนี้จึงมิมากนัก

“กำลังคิดอะไรยุ่งยากอยู่งั้นหรือ”เขาถามเสียงนุ่มนวล พลางคีบเนื้อเป็ดส่งเข้าปากนาง “สตรีวัยสิบสองมีอะไรให้คิดมากกันนะ”

สังเกตตั้งแต่แรกเสวียนหลวนเหยาเหมือนต้องการจะล้วงดูตัวจริงของนาง แต่ก็นะเขาเติบโตท่ามกลางการหลอกลวงมากมาย หากจะพบจับผิดอะไรนางได้บ้างก็คงต้องทำใจ

“หม่อมฉันกำลังคิดว่าในใจของท่านอ๋องเป็นเช่นไร”นางเอ่ย น้ำเสียงเจือความห่วงหา “คำพูดของฝ่าบาท...”

เสวียนหลวนเหยาเข้าใจความหมายมันแทบจะทันที เขาหัวเราะแล้วกดจูบลงกลางหน้าผากเกลี้ยงเกลา “เจ้ามิจำเป็นต้องคิดมาก มองซะว่ามันเป็นบทละครฉากหนึ่งก็ได้”

ถ้าเกิดว่าเขาต้องการพระชายามากสติปัญญาและสง่างาม เขาคงมิคว้าเอาหลันซือซือ ดรุณีน้อยวัยสิบสอง บางทีแล้วตวนอ๋องคงต้องการเพียงความใสซื่อของเด็กสาววัยแรกแย้ม การสวมบทบาทเช่นนี้ต่อไปคงดีที่สุด

นางจับมือของเขาทาบลงบนแก้ม “หม่อมฉันอยู่ตรงนี้”

นัยน์ตาของเขาวูบไหว ก่อนหม่นแสงลง “เปิ่นหวางรู้แล้ว”

มันก็เพียงเท่านั้นสำหรับฉากรักอันไร้ใจ

หลันซือซือเหยียดตัวขึ้น ผละออกจากเขาแล้วหันไปสนใจสถานการณ์ตรงหน้า บรรดานางรำกำลังร่ายรำด้วยท่วงท่างดงามราวเทพธิดา สร้างความเพลิดเพลินแก่โอรสสวรรค์ มันคือความบันเทิงและรื่นเริง ขณะเดียวกันก็เป็นความสิ้นเปลือง

ดวงตากลมโตกวาดมองรอบ ๆ ฮองเฮาและสนมชั้นสูงต่างอยู่กันครบถ้วน ขาดก็เพียงไทเฮาที่มิเสด็จมา ส่วนเหล่าองค์ชายกับองค์หญิงดูจะมิขาดเลยสักคนเดียว เชื้อพระวงศ์อยู่กันเกือบครบ ทว่าตัวเอกในนิยายกลับขาด

นี่คือเรื่องราวก่อนหน้าเนื้อหาในนิยาย นางเอกของเรื่อง หานฉินซานจะร่วมงานพวกนี้ครั้งแรกก็ตอนสิบสี่สิบห้า ราว ๆ เกือบสองปี จะว่าไปแล้วตวนอ๋องพบหานฉินซานครั้งแรกตอนไหนนางก็จดจำมิได้เสียแล้ว

สิ่งที่เหลืออยู่ในหัวช่างรางเลือน

“ขุนนางทำมิดีย่อมได้รับโทษ ทว่าเมื่อเป็นเชื้อพระวงศ์...”เขากล่าวขึ้น กวาดตามองเหล่าองค์ชายด้วยสายตาเย็นชา “พวกเขาต่างประจบเอาใจเสด็จพ่อของตนโดยมิไยดีความเป็นจริง  ทั้งวาจากลับกลอก ไร้ความจริงใจ คนเช่นนี้หรือจะเป็นว่าที่องค์รัชทายาท”

นางเงียบ ทำเสมือนมิเข้าใจคำพูดของเขา ตวนอ๋องโอบหัวไหล่นางหลวม ๆ มืออีกข้างเลื่อนจอกสุรามาตรงหน้า

“จินซิ่นบอกว่าเจ้าดื่มเก่ง คราก่อนในเทศกาลตวนอู่ เจ้าดื่มคนเดียวเสียค่อนคืน”

“หม่อมฉันเพียงอยากลองเท่านั้นเพคะ”นางตอบ พลางโบกมือไปมา “ความจริงแล้วตอนนั้นหม่อมฉันต้องการโอ้อวดมันกับท่าน จึงได้ทำเหมือนว่าเก่งในสายตาจินซิ่น ทั้งที่จริงแค่สามจอก หม่อมฉันก็ไม่ไหวแล้ว”

ตวนอ๋องหัวเราะร่วนแล้วชมเชยนาง “เด็กดี”

หลันซือซือจำเป็นต้องมีสติ ดังนั้นนางจึงเลื่อนมันกลับให้เขา ก่อนพบว่าการแสดงร่ายรำจบลง บรรดาองค์ชายกำลังวุ่นอยู่กับการแย่งชิงความโปรดปราน—มอบของขวัญแก่ฝ่าบาท

“มีสามเหตุผลที่เปิ่นหวางเข้าร่วมงาน”เขาว่าพลางเกลี่ยเส้นผมของนางเล่น “หนึ่งคือฝ่าบาท สองคือองค์ชาย และสุดท้ายคือไทเฮา”

เสวียนหยวนเหยากำลังมองนางเป็นตุ๊กตา ซึ่งเขาจะชักใยอย่างไรก็ได้

“วาจาขององค์ชายใหญ่กลับกลอกเพียงใดเจ้าคงรู้ดี คนอย่างเขาเลี้ยงไว้มิได้หรอก”

เลี้ยงไว้มิได้งั้นหรือ

นางหันขวับไปมององค์ชายใหญ่ซึ่งเป็นคนแรกที่ก้าวออกไป ม้วนกระดาษความถูกกางออก เหมือนว่าเขาจะเขียนกลอนให้ฝ่าบาท

ตวนอ๋องเลื่อนมือปิดตาและใบหูของนาง ภาพตรงหน้ามีเพียงความมืดไร้แสงสว่าง  ทั้งยังมิได้ยินสิ่งใด หลันซือซือกัดปาก รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาเล็กน้อย

“ท่านอ๋อง”

“เปิ่นหวางปรารถนาให้เจ้าเป็นดั่งดรุณีน้อยวัยแรกแย้ม มีหลายอย่างที่เจ้ายังมิควรเห็นหรือได้ยิน”

เขากล่าว ทว่านางกลับมิได้ยิน ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดต้นคอ หลันซือซือสะดุ้ง พลันได้ยินเสียงฮือฮาหลุดลอดเข้ามา

“เปิ่นหวางบอกให้เขาเขียนกลอน ยกยอฝ่าบาทข่มเปิ่นหวาง แน่นอนว่าเขาต้องมิกล้า แต่เพราะเปิ่นหวางเสนอไป เขาย่อมยินดี”เสวียนหลวนเหยาผละมือออกเล็กน้อย “ถึงจะอยากให้เจ้าสดใส แต่เพื่อความอยู่รอดในอนาคต เจ้าก็ควรได้เห็นและได้ยินเป็นบางฉาก”

เสวียนหลวนเหยา...

“แม้นฝ่าบาทจะชิงชังและอยากเอาชนะเปิ่นหวางมาโดยตลอด กระนั้นฝ่าบาทก็มิได้ทรงอยากฟังคำพร่ำเพ้อพวกนั้น มันจะกลายเป็นเรื่องน่าตลกที่ฮ่องเต้อยากเอาชนะแม่ทัพคนหนึ่ง ถึงขนาดต้องให้คนเขียนกลอนข่ม”

เขาเป็นคนร้ายกาจ

เพล้ง !

ตอนนั้นจอกสุราถูกปาใส่องค์ชายใหญ่ โอรสสวรรค์ขยับลุกขึ้น เรียวนิ้วชี้ออกมาด้านหน้า ดวงตาเบิกกว้างด้วยความโกรธ ฮองเฮาและสนมทั้งหลาย รวมถึงแขกเรื่อในงานต่างรีบคุกเข่าลง ตวนอ๋องจับนางคุกเข่า แต่เขากลับจงใจเงยหน้าสบตาฝ่าบาทอย่างท้าทาย นั่นยิ่งทำให้เพลิงพิโรธในใจของบาทเพิ่มมากขึ้น

องค์ชายใหญ่หวาดกลัวจนคล้ายไร้สติ น้ำตาของเขาไหลออกมา เช่นเดียวกับพระสนมเหมยผิน ผู้เป็นมารดาที่รีบคลานเข่าเข้ามาหาบุตรชาย เสียงร่ำไห้ดังสนั่น

ทุกอย่างเป็นแผนการของตวนอ๋อง

ดวงหน้างดงามถูกเขาเชยขึ้น เรียวนิ้วมือเกลี่ยไปตามผิวหน้าของนาง “อย่าทรยศเปิ่นหวาง”

“เพคะ ?”

“เปิ่นหวางรู้ว่าเจ้ารักบิดาของเจ้ามาก ทั้งเจ้ายังเด็กจึงถูกชักจูงได้ง่าย แต่ว่าเจ้าจะทำอะไรก็ได้ เว้นเพียงการทรยศเปิ่นหวาง”น้ำเสียงของเขาเย็นเฉียบ สายตาคู่นั้นราวอ่านทุกสิ่งออกหมด “เปิ่นหวางหลงใหลในความใสซื่อของเจ้านะ”

ทุกสิ่งถูกวางเอาไว้หมดแล้ว ตัวร้ายก็คือตัวร้าย

นางหลุบตาต่ำลง รับรู้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่ผิดแปลกออกไป ตื่นเต้นงั้นหรือ อาจเป็นเพราะว่านางได้พบเจอคนที่ร้ายกาจกว่าตนเองมาก ๆ ผู้ที่สามารถตัดความรู้สึกมากมายออกไปได้

“ฝ่าบาท องค์ชายใหญ่มิได้ตั้งใจ เขายังมิรู้ความ ฝ่าบาท !”

หวังฮองเฮาเหยียดยิ้ม “องค์ชายใหญ่นับเป็นพี่ใหญ่สุด จะมิรู้ควาทได้อย่างไร การทำเช่นนี้มิเพียงตบหน้าตวนอ๋อง ยังว่าร้ายฝ่าบาทต่อหน้าคนมากมาย !”

องค์ชายใหญ่ค่อย ๆ หันมาหาตวนอ๋องซึ่งเป็นที่พึ่งสุดท้าย เขาคลานมาอย่างเชื่องช้า เนื้อตัวสั่นระริก “ลูกขออนุญาตตวนอ๋องแล้ว เสด็จพ่อลองตรัสถามตวนอ๋องดูก็ได้พ่ะย่ะค่ะ”

มิเพียงแค่ฮองเฮา เสียนเฟยเองก็เหมือนจะร่วมวงด้วย “ไหนเลยตวนอ๋องจะเห็นด้วย ใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นเช่นนี้ นับว่าไร้คุณธรรม จะเหมาะสมเป็นองค์รัชทายาทได้อย่างไร ฝ่าบาทเพคะ”

เสวียนหลวนเหยาอาจมิได้ร่วมแสดงในละครฉากนี้แต่เขากำลังชักใยทุกอย่างอยู่เบื้องหลัง

เขาเลื่อนมือปิดตานาง ทว่ากลับถูกหลันซือซือจับเอาไว้ก่อน เรียวคิ้วงามขมวดเข้าหากัน “ซือซือ”

“หม่อมฉันจะดู”

เขายิ้ม “ตามใจเจ้า”

ท้ายที่สุดแล้วข้าวของตรงหน้าและด้านข้างเสวียนจิ่นเหอฮ่องเต้ถูกกวาดลงมาทั้งหมด องค์ชายไล่สายตามองบรรดาพระสนมและฮองเฮาด้วยความโกรธ กระนั้นกลับมิได้เหลือบมองตวนอ๋องแม้แต่น้อย จนถึงตอนนี้ในสายตาขององค์ชายใหญ่ ตวนอ๋องก็ยังเป็นผู้มีพระคุณ ทั้ง ๆ ที่ตัวการแท้จริงคือเขา

“ถ่ายทอดราชโองการ โบยองค์ชายใหญ่สี่สิบไม้ กักบริเวณอย่างมิมีกำหนด ส่วนเหมยผินให้ปลดเป็นฉางจ้าย !”

นางใช้สายตาเรียบเฉยมองทุกอย่าง “อนาคตต่อจากนี้ขององค์ชายใหญ่...”

“อย่างมากก็คงเป็นอ๋องประจำเมืองเล็ก ๆ ถ้าฝ่าบาทยังพอเมตตาอยู่บ้าง”เขาว่า ก่อนกดหัวนางลง “วังหลวงก็เป็นเช่นนี้นั่นแหละ กลับกลอกกันไปมาจนหาความจริงมิได้”

“...”

“ขอเพียงเจ้ามิทรยศเปิ่นหวาง เป็นเด็กดี ทุกอย่างจะยังสวยงาม”

สวยงาม แต่นั่นก็คือการหลอกลวง กลลวง ภาพมายาภายใต้การนองเลือด นางแค่นยิ้มเย็นชา ในอดีตนางมักจะเป็นผู้ชักใยคนอื่น บัดนี้กลายเป็นตัวหมากก็มิเลว

คนอย่างเสวียนหลวนเหยา ถ้าหากหย่ามิได้ หักหลังมิได้ ก็คงได้แต่ทำให้เขามิตายเพื่อหานฉินซาน หรือไม่ก็ลงมือฆ่าหานฉินซานซะ เพื่อจบทุกปัญหา

“ลวง”

เขายิ้มอีกครั้ง “ใช่ ลวง”

.

.

.

งานเฉลิมฉลองพระชนมพรรษาของฝ่าบาทยังคงดำเนินต่อไป แม้นบรรยากาศจะมิสู้ดีนัก ทว่ามันเหมือนเป็นเรื่องชาชินของพวกเขา เสวียนหลวนเหยาบอกว่าปีก่อน องค์ชายสามก็เคยทำฝ่ายาทพิโรธ แม้นจะมิเท่าองค์ชายใหญ่ กระนั้นหลังจากองค์ชายใหญ่ออกไปแล้ว หวังฮองเฮากลับผลักองค์ชายสามออกไปแทน 

มันคือแผนการ กับอารมณ์ที่ร้อนรุ่มของฝ่าบาท ผนวกกับเรื่องราวในปีก่อน องค์ชายสามกำลังตกที่นั่งลำบาก ละครฉากใหญ่จะเริ่มขึ้น แต่แล้วตวนอ๋องกลับลากนางออกจากงาน เพื่อไปยังตำหนักฉางชุนของเสี้ยวจิ้งเหอไทเฮา 

หลันซือซือเดินตามแผ่นหลังของเขาอย่างเร่งรีบ ครั้งแรกที่พบกับไทเฮาก็ผ่านมาเกือบปีได้แล้ว ทั้งมันก็มิค่อยดีเท่าไหร่นัก เพราะตอนนั้นนางยังมิเข้าใจสถานการณ์รอบด้าน จึงประเมินมิได้ว่าควรวางตัวเช่นไร 

ปลายเท้าของเขาหยุดชะงักลง เสวียนหลวนเหยาเหลียวมองนางอย่างครุ่นคิด แล้วกวักมือเรียกให้นางเข้าไปใกล้ ๆ 

วันนี้เขาทำหลายเรื่องที่นางคาดมิถึง หากจะทำอีกเรื่องก็คงมิแย่นัก 

“คราก่อนเจ้าได้พบไทเฮา คงพอรู้ความอยู่บ้าง”เขาเอ่ยเสียงต่ำ แล้วจับจูงมือนางก้าวเดินไปพร้อมกัน “กฎระเบียบของตำหนักฉางชุนค่อนข้างเข้มงวด ทั้งวันนี้เจ้าเหนื่อยมามากแล้ว เจ้ารออยู่ด้านนอกเถอะ”

“ไทเฮาจะมิทรงตำหนิหรือเพคะ”

“เปิ่นหวางจะพูดกับเสด็จแม่ให้”

ทุกครั้งที่เอ่ยถึงไทเฮาน้ำเสียงของเขาจะแฝงไว้ซึ่งความเย็นชาและขมขื่นโดยมิรู้ตัว ดังนั้นนางจึงอยากรู้อยากเห็นความความสัมพันธ์ของพวกเขาด้วยตน แต่นั่นก็ในฐานะของนาง ซึ่งตัดความรู้สึกออกไปทั้งหมด

พูดกันตามตรง หากมันเป็นบาดแผล นางก็มิควรเข้าไปยุ่ง หรือเหยียบซ้ำ 

“หม่อมฉันเข้าใจแล้ว”

ยังต้องใช้เวลาพอสมควรเพื่อเปลี่ยนตนเอง และเข้าใจหลายสิ่งมากขึ้น 

เมื่อถึงตำหนักฉางชุน ตวนอ๋องถอดเสื้อคลุมตัวนอกของเขาให้แก่นาง เพราะยิ่งตกดึกอากาศก็ยิ่งหนาวเย็น เขาลูบหัวนางตบท้ายก่อนหายเข้าไปในตำหนัก ทอดทิ้งนางอยู่ด้านนอกกับเหล่าข้ารับใช้ 

หลันซือซือแหงนหน้ามองท้องฟ้าโปร่ง แลเห็นดวงดาวชัดเจน จนอดคิดมิได้ว่ามันช่างคล้ายคลึงกับโลกเดิม คืนนั้นที่ถูกผลักตกลงมา ท้องฟ้าก็เป็นเช่นนี้ ชั่วขณะนางได้ยินเสียงข้าวของตกลงมาจากด้านในตำหนักฉางชุน ได้ยินเสียงตวาดของไทเฮา และเสียงตอบโต้ของตวนอ๋อง 

มือขาวบางยกขึ้นปิดใบหูทั้งสอง ริมฝีปากเม้มเป็นเส้นตรง นัยน์ตาไร้อารมณ์ พริบตานั้นท้องฟ้าสว่างวาบ ดอกไม้ไฟสีส้มประดับอยู่บนนั้น เหมือนว่าองค์ชายสามจะทำสำเร็จ แต่ก็น่าเสียดายที่มันทีเพียงสีส้มอันเกิดจากผงเหล็ก ถ้าพัฒนาคงมีหลากสีอย่างที่เคยเห็น

‘หนูทนไม่ไหวแล้ว ทำไมคนพวกนั้นถึงมองหนูเหมือนตัวน่ารังเกียจ ทำไมถึงตีตัวออกห่าง ทำไมพวกเขาถึงต้องซุบซิบนินทา พ่อกับแม่ทำอะไรไว้กันแน่ !’

นางหลับตาลง 

‘ลูกไม่ต้องไปใส่ใจมันก็แค่คำพูดไร้สาระ พวกเรามีความสุขดี’

‘ความสุขเหรอ หนูไม่มีเพื่อนด้วยซ้ำ พวกเขารังเกียจหนู มีแต่พ่อกับแม่ที่มีความสุข บ้าบอที่สุด !’

เปลือกตาบางปรือขึ้นอีกครั้ง พบว่าน้ำตากำลังไหลอาบลงมา ก่อนถูกปาดทิ้งอย่างรวดเร็ว นางถอนหายใจยาวเหยียด แล้วขยับลุกขึ้นปัดเศษฝุ่นออกไป เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ตวนอ๋องก้าวขาออกมา เขาชำเลืองมองนางครั้งหนึ่ง ทำให้นางเบิกตากว้างขึ้นยามเห็นรอยแดงบนแก้มของเขา 

ฝีมือไทเฮาสินะ

ไร้คำพูดใด เสวียนหลวนเหยาเดินออกไปโดยมิรั้งรอนาง หลันซือซือรีบก้าวขาตามเขา เมื่อพ้นประตูตำหนักฉางชุน ฝีเท้าของเขาเชื่องช้าลงเรื่อย ๆ ส่งผลให้นางเดินนำหน้าเขาในที่สุด 

หลันซือซือเหลือบมองเขาเป็นระยะ สีหน้าของเสวียนหลวนเหยาเรียบนิ่งฉาบด้วยความเย็นชา การปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวคงดีที่สุดในเวลานี้ อีกอย่างนางก็มิได้อยู่ในฐานะจะไปปลอบโยนเขา 

“อะ”ริมฝีปากอวบอิ่มเปล่งเสียงร้อง ยามสะดุดกับชายเสื้อคลุม แล้วล้มลงนอนนิ่งบนพื้นตามลำดับ หลันซือซือสูดหายใจเข้าช้า ๆ พยายามเหยียดตัวขึ้น แต่ในใจกลับเฉยชา กว่าจะลุกขึ้นได้ก็กลายเป็นเสวียนหลวนเหยาที่ฉุดนางขึ้นมา 

เขาก้มลงหยิบรองเท้าข้างหนึ่งที่กระเด็นออกไปของนาง ก่อนคุกเข่าลงตรงหน้า เมื่อสบตากัน มันอาจเป็นครั้งแรกที่ไร้ซึ่งหน้ากาก ความว่างเปล่าฉายอยู่ในดวงตาของพวกเขา 

“เจ็บตรงไหนหรือไม่”เขาถาม เป็นฝ่ายละสายตา เพื่อสวมรองเท้าให้นาง หลันซือซือรู้สึกแปลกประหลาดในใจ เหนืออื่นใดคือความมิเข้าใจ 

ทั้งที่เป็นแค่การแสดง ทำไมถึงได้สมจริงนัก หรือว่าเขาจะเอ็นดูหลันซือซือจริง ๆ ?

“บางครั้งข้ารู้สึกว่าการอ่อนแอก็มิได้แย่นัก”นางกล่าวเสียงเรียบ เรียวนิ้วมือจิกลงบนเสื้อคลุม “เพราะท้ายที่สุด เพื่อมีชีวิตอยู่ เราก็ต้องเข้มแข็งขึ้นอีกครั้ง”

ครั้งแรกที่นางพูดในสิ่งที่ตนเองคิดต่อหน้าเขา และมันควรเป็นครั้งสุดท้าย 

“อ่อนแอจนกว่าจะเข้มแข็ง”

เสวียนหลวนเหยาเงยหน้าขึ้นสบตานาง หยาดน้ำตาของเขาไหลลงมา แต่ก็เพียงหยาดหยดเดียว ก่อนเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว 

“ข้าต้องเข้มแข็งและเข้มแข็งต่างหาก”

นางยิ้ม ไม่ตอบเขา หลังจากเสวียนหลวนเหยาเริ่มขยับตัวเข้าหานาง ท่ามกลางความอ้างว้างและเดียวดายในวังหลวง เรียวนิ้วกระชากเรือนผมของนาง แล้วจูบนางอย่างเร่าร้อน 

.

.

.







 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.083K ครั้ง

97 ความคิดเห็น

  1. #14282 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 13:05
    ช่างร้อนแรงงงงงง
    #14282
    0
  2. #13540 jg_kao (@jg_kao) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 01:02
    อมกกกก๊ ฉากสุดท้าย ตวนอ๋องงงง
    #13540
    0
  3. #13535 Weetaime (@Weetaime) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 00:28
    มีปัญหาทั้งคู่ ฮื่อ ชอบการวางบำดับเรื่องมากฟฟฟ
    #13535
    0
  4. #12833 Sistel2 (@l2oll) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 16:14

    แอบซาดิสนะเธออออออ

    #12833
    0
  5. #12804 150221 (@150221) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 15:03
    คนไร้ใจไร้คนรอบข้างมาเจอกัน
    #12804
    0
  6. #12647 namiinc21 (@naminc21) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 02:27
    โอ๊ยยยย อีพวกเด็กมีปัญหาในจิตใจจจ
    #12647
    0
  7. #11972 iiiiloveyou (@iiiiloveyou) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 16:15
    ตวนอ๋องรุนแรงอีกแล้ว
    #11972
    0
  8. #10603 nutcharee7879 (@nutcharee7879) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 14:42
    เด็กอายุ 12 กับผู้ใหญ่อายุ 30

    พ่อลูกกันชัดๆ เคมีไม่เข้ากันเลย
    #10603
    0
  9. #10277 deta-z (@pink00123) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 10:04
    อายุ12นี่มันเหมือนป.6นะ หรือเราอ่านไม่ละเอียด อายุเยอะขึ้นแล้ว
    #10277
    0
  10. #9562 Nathaniely (@Nathaniely) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 19:31
    เดี๋ยวนะ! ตอนแรกคิดว่าจะอ่อนโยน ไหนมาจบที่กระชากจูบได้ล่ะนี่
    #9562
    0
  11. #9552 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 19:11
    กระชากจูบ
    #9552
    0
  12. #9484 ponypink27 (@Ficmb427sw) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 01:20
    คำว่ากระชากเเรงเกินไปอะ แบบรู้สึกเจ็บหนักหัวแทนเลย 5555
    #9484
    0
  13. #9355 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 20:44

    งี้ตวนอ๋องจะจับได้มั้ย ว่าซือซือไม่เหมือนเด็กสิบสองทั่วไป เราว่าไรท์อาจจะใช้คำผิดไปหน่อย กระชากผมนี่รุนแรงไปนิดนะคะ

    #9355
    0
  14. #9263 ่่่เจ็ดงาย (@sirilak7040) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 12:49
    อดคิดไม่ได้จริงๆว่าตอนเราอายุ12เราทำอะไรอยู่วะเนี่ยยยยย
    #9263
    0
  15. #9198 +Ei_Chuad+ (@Chuttra5m) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 17:14
    ขำรีดเเค่ละคน5555
    #9198
    0
  16. #8993 SomponratMalasut (@SomponratMalasut) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 11:03
    คิดเหมือนกันทำไมต้องกระชากผม
    #8993
    0
  17. #8726 kimmywong (@kimmywong) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 21:38
    12ขวบ เด็กเหลือเกิน
    #8726
    0
  18. #8561 Fhayaya (@Fhayaya) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 15:54
    ทำไมต้องกระชากผม
    #8561
    0
  19. #8556 porporjb (@porporjb) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 10:10

    ยิ่งอ่านยิ่งสนุก
    #8556
    0
  20. วันที่ 15 เมษายน 2562 / 23:06
    ใจเยนนน ค่อยไปจูบน้องที่จงนก็ได้
    #8505
    0
  21. #8332 PLOYSOIYXX (@ployyy567) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 15:17
    นี่ชอบพระเอกตั้งแต่ตอนแรกๆสองคนนี้มีปมที่คล้ายกันแต่แตกต่างกันงงไหมอธิบายไม่ถูกแต่สุดท้ายแล้งสองคนนี้จะเติมเต็มบางส่วนที่ขาดหายของกันและกันได้
    #8332
    0
  22. #8289 2622523 (@2622523) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 18:36
    สนุกมาก ไม่เคยอ่านนิยายที่นางเอกร้ายมาตั้งแต่อดีตแบบนี้
    #8289
    0
  23. #8278 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 16:44
    เป็นความรู้สึกที่มาจากใจจริงๆ
    #8278
    0
  24. #8109 MindThanyalak (@MindThanyalak) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 15:03
    กระชากปมน้องทำไมอ่าาาาาสาส แงๆๆ
    #8109
    0
  25. วันที่ 12 เมษายน 2562 / 12:40
    เอะอะก็กระชาก ๆ ผมเสียทรงหมด
    #8105
    0
  26. #1991 Notty Home (@na-na08) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 07:26

    นางเอกของเรื่องอยากได้หลัวคนอื่น เฮ้อ! จะแย่งหลัวเขา ก็มาดูสกิลความร้ายของเมียเขาแล้วกันว่าจะร้ายกว่าหลัวกี่เท่า 5555

    #1991
    0
  27. #1990 นารา (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 07:22

    สรุปตัวร้ายรักนางเอกในนิยายนั่นเเหละเป็นไปตามนิยาย เพียงเเต่ว่านางเอกจะโลกอนาคตเป็นเพียงภรรยาที่เเต่งงานมาจึงให้เกียรติ

    #1990
    0
  28. #1989 O๐นุ่มนิ่มจัง๐O (@windyhot) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 07:08

    เอิ่มมีความหมั่นไส้ ตัวร้าย ภรรยานั่งอยู่ข้างๆแท้ๆนี่ละน๊าผู้ชายคนนี้ เห้อเราก็คิดนะบางทีคงเข้าตามเนื้อเรื่องเดิมที่อิตาตัวร้ายคงไม่ได้รักเมีย สงสัยนะ หนูไป๋ หนูตายดีไหมเรื่องปวดหัวจะได้ไม่มี55555
    #1989
    0
  29. #1988 opChanel (@opChanel) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 05:58
    นางเอกก็คือนางร้ายดีๆนี่เอง
    #1988
    0
  30. #1987 Mintx2 (@Mintx2) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 05:57
    ตัวร้ายหรือจะสู้ภรรยาตัวร้ายได้ 55555
    #1987
    0
  31. #1986 Naruthaik1972 (@Naruthaik1972) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 05:11
    ไหนใครว่าไท่จื่อเป็นตัวร้าย ไท่จื่อเฟยไม่ร้ายกว่าหรือ555
    #1986
    0
  32. #1985 pang231 (@pongpang26) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 03:46
    คุณหนูห่านนี่ใช่คุณหนูในห้องหอจริงหรอเนี่ย ร้ายเหลือเกินนะ
    #1985
    0
  33. #1984 avid reader (@naru712) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 03:00
    คุณหนูห่านนี่นางเอกจริงๆเหรอ จะมั่นหน้าตัวเองไปไหน
    #1984
    0
  34. #1983 Mild Kornchanok (@samil) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 02:13
    อวี้หลันรว๊ายยยย
    #1983
    0
  35. #1982 Nut'reeeee (@nutree) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 01:28
    นางเอกกกกแรงมาก 55555
    ศักดิ์ศรีอยู่ไหนกันนน เป็นถึงลูกแม่ทัพนะนั้น ส่วนอิพี่ ไม่ห้ามน้องเลย คือไรอะ สนับสนุนน้องให้ไปเป็นเมียน้อยเขา แทนที่จะได้เป็นเมียเอก แถมมีการบอกกลัวน้องเสียใจ... แล้วได้ฟังสิ่งที่น้องตัวเองพ่นมาปะอะ น้องบอกชัดมากว่าจะแย่งผัวเขา กลัวน้องเจ็บแต่ไม่กลัวผู้หญิงอื่นเสียใจ ทั้งๆที่ผญ.เขาไม่ได้ทำไรผิดแท้ๆ
    #1982
    0
  36. #1981 wan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 01:26

    อวี้หลันนี่ร้าย????????????

    #1981
    0
  37. #1980 IAMNANNY (@namanan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 00:44
    อ่าวจะแย่งสามีคนอื่นซะละอีหนูห่าน
    #1980
    0
  38. #1979 khanittaoom (@khanittaoom) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 00:35

    โอ้อี่ห่าน โทษทีค่ะที่ไม่สุภาพ
    #1979
    0
  39. #1978 Amm Sa-nguansak (@adamasp8-) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 00:32
    แอบงงๆหรือเราเข้าไม่ถึง555
    #1978
    0
  40. #1977 fa_tida (@fa_tida) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 00:16
    นี่นางเอกจริงป้ะจ้ะ แหมมมม
    #1977
    0
  41. #1976 #Amnessia (@run421) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 00:15

    นางเอกเป็นคนงี้หรอ อื้อออหืออออ

    #1976
    0
  42. #1974 PiuSweet (@PiuSweet) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 00:04

    ห่านฟางหรง จะเป็นคอห่านก็งานนี้แหละ.
    #1974
    0
  43. #1969 Kittttttttie (@studentgroup153) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 23:23
    ไม่ผิดเลยจ้า ถ้าผู้อยากได้หล่อนอ่ะ แต่นี่ผู้ไม่เอาหล่อนไง ไม่ใช่ผู้อยากได้ไง มีนิยายเรื่องนึงชอบมากๆ ผู้ชายบอกว่า”จริงอยู่ที่เขาสามารถรับสตรีเข้ามาเพิ่มได้ โดยไม่ผิดอะไร แต่ในเมื่อเขาไม่ต้องการ ทำไมเขาต้องทำ” สมัยนั้นไม่ใช่ผัวเดียวเมียเดียวก็จริง แต่มันขึ้นอยู่กับผู้ไงว่าจะเอามั้ย ไม่ใช่น้องห่านอยากได้ใคร เทอจะได้นะ
    #1969
    0
  44. #1968 Wenisaraporn (@Wenisaraporn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 23:19
    แอบหวังสักนิดว่าไรท์คงไม่ให้เป็นฮ่องเต้กลัวมีเมียเยอะเกินมีแต่ปัญหาจะไม่สงบสุขนะสิเห้อ~ ยังไงก็ได้ค่ะไรท์ แอบหวังจริงๆอยากให้มีแค่น้องอ่า~~~
    #1968
    0
  45. #1967 นกยูง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 23:17

    เบ้ปากกลอกตามองบนให้กับสกิลนางพญาชะนีของน้องห่าน
    เกลียดมากที่ยังหน้าด้านเสนอหน้าไปแย่งสามีชาวบ้านนี้ได้อีกค่ะ

    #1967
    0
  46. #1965 AumUp. (@Aum21349) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 22:55

    ถ้างั้นก็ไปให้สุดค่ะน้องห่าน 555
    #1965
    0
  47. #1963 verno (@lieto) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 22:49
    แค่แซ่นางเอกก้รุสึกว่า ห่านจิงๆ 5555
    #1963
    0
  48. #1962 คนที่เงียบๆ (@bell8888) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 22:48

    ห่านฟางหรง ไปหาพระเอกหลงเสวี่ยเถอะ

    นางเอกประเภทไหนเนี่ย? เพิ่งเคยพานพบ หาเหาใส่หัวแท้ๆ

    #1962
    0
  49. #1961 Marius Yo (@tongue) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 22:44
    เรื่องนางรองบางครั้งผู้ชายก็ไม่ผิดนะ แต่ขึ้นอยู่กับผู้หญิงพวกนั้นด้วย
    #1961
    0
  50. #1960 Yearko (@yearko) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 22:34
    คือเราอินดับภรรยาตัวร้าย รึ เบื่อหน่ายพวกนางเอกเนี้ย คล้ายๆอยากจะโดเข้าไปตบนสงเอกแทน!!!
    #1960
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น