ภรรยาของตัวร้าย [ลวง] สนพ.เฟยฮุ่ย

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 663,950 Views

  • 6,164 Comments

  • 13,940 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    42,957

    Overall
    663,950

ตอนที่ 11 : บทที่สิบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44424
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3878 ครั้ง
    10 ธ.ค. 61

ในนิยายเคยบรรยายไว้ว่า ห่านฟางหรงนอกจากจะมีรูปโฉมงามสะคาญล่มเมือง ยังมีสติปัญญาที่เฉียบ เปี่ยมไปด้วยไหวพริบและการเอาตัวรอด ไม่นับรวมแนวคิดแปลกใหม่ ทั้งยังสกิลของการเป็นที่รักจากบรรดาชายหนุ่ม ไม่ว่าจะจากครอบครัว เหล่าพี่ชายซึ่งรักหวงน้องสาวจนไม่อยากให้ออกจากจวน เรียกได้ว่าครบหลักสูตรของการเป็นแมรี่ซู

 

ไป๋อวี้หลันแย้มยิ้มหวานหยด ทำเป็นไม่เห็นบทบาทนางร้ายซึ่งถูกหยิบยื่นมาให้ อย่างไรก็ตามเหล่าตัวร้ายมืออาชีพมักไม่เปิดเผยตนถึงความร้ายกาจ เยี่ยนหลงเยี่ยและหมิงอี้เหอก็เป็นเช่นนาง แน่นอนว่านั่นเป็นวิธีการของมืออาชีพ นางจะไม่ออกนอกคอก

 

“รูปโฉมงามสะคราญจนต้องตื่นตระหนกย่อมต้องยกให้กับดรุณีวัยแรกแย้มเช่นคุณหนูห่าน”นางเอ่ยเสียงนุ่มนวล นัยน์ตาทอประกายอ่อนโยน “เปิ่นไท่จื่อเฟยเลยวัยแรกแย้มมานานแล้ว”

 

ห่านฟางหรงหรี่ตาลงอย่างหวาดระแวง อย่างไรเสียประสบการณ์ของนางเอกยังห่างชั้นกับภรรยาตัวร้ายหลายขุมนัก คุณห่านเป็นตัวละครที่ถูกสร้างขึ้น ทว่าคนที่สร้างตัวละครเหล่านั้นก็คือนักเขียนเช่นนาง การเฉลี่ยบทบาท สร้างคาร์แรคเตอร์ เรื่องพวกนี้นางผ่านมันมาอย่างช่ำชอง

 

เพียงเลือกหยิบคาร์แร็คเตอร์ของสักตัวละครมาสวมก็เท่านั้น

 

“บุปงามควรประดับด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน มากกว่าความเย็นชาและหยิ่งทะนง”อวี้หลันหันไปมองหน้าของสามี คาดว่าเมื่อครู่เขาก็น่าจะเห็นไม่ต่างจากนาง แต่ดูจากสีหน้าเฉยชานั้น บางทีเขาอาจไม่เห็นก็เป็นไปได้

 

นัยน์ตากลมโตของห่านฟางหรงจดจ้องนางสลับกับหลงเยี่ย และเหมือนว่าจะมองตัวร้ายมากเป็นพิเศษ ดวงหน้างดงามของดรุณีน้อยพลันขึ้นสีแดงระเรื่อ ริมฝีปากอวบอิ่มขบเม้มเป็นเส้นตรงก่อนหลบตาลงต่ำ คล้ายกับว่าไม่ได้ฟังที่นางพูดอยู่แม้แต่น้อย

 

อวี้หลันลอบกลอกตาวนไปวนมาเงียบ ๆ ก่อนตระหนักถึงความจริงที่ว่าการตกหลุมรักเมื่อแรกพบนั้นเป็นเรื่องง่ายดายกว่าที่ใครจะคาดคิด ทั้งฐานะของตัวร้ายและพระเอกในยามนี้ต่างชั้นกันอย่างชัดเจน เพราะนี่คือช่วงเวลาอันรุ่งโรจน์ของเยี่ยนหลงเยี่ย

 

เนิ่นนานกว่าคุณหนูห่านจะได้สติ โฉมงามสะคราญแหงนหน้าขึ้นแล้วฉีกยิ้มหวานเป็นการส่งท้าย “น้อมรับคำสั่งสอนของไท่จื่อเฟย ขอบพระทัยไท่จื่อเฟยเพคะ”

 

ดวงเนตรดำขลับของหลงเยี่ยทอดมองแผ่นหลังบอบบางออกไป ก่อนกะพริบตาพร้อมยกยิ้มอ่อนโยนให้นางเช่นปรกติ ไป๋อวี้หลันหรี่ตาลง ตัดสินใจเลือกหลับตาข้างหนึ่งเสมือนไม่รู้ไม่เห็นสิ่งใด อาจต้องให้เวลาสักพักกับหลงเยี่ย ตัวร้ายจะแยกแยะอะไรหลายอย่างในใจเขาก็ตอนนี้

 

ครั้นกวาดตามองไปเบื้องล่าง เห็นร่างคุ้นตาของหมิงอี้เหอนั่งอยู่กับฝูชน แม่ทัพป้ายแดงเลิกคิ้วสูง พลางยกจอกสุราจรดริมฝีปากแล้วกลืนลงไป เป็นการเย้ยหยันนางที่ไม่อาจดื่มได้ ดูเหมือนว่าบุรุษในงานจะมีเพียงแม่ทัพทาสแมวนี่กระมังที่ไม่หลงไปกับความงามล่มเมือง

 

นางยกมือขึ้นเท้าคาง สลับกับมองหลงเยี่ยเป็นระยะ เมื่อเห็นว่าตัวร้ายเลิกให้ความสนใจกับห่านฟางหรงแล้ว อวี้หลันจึงฉีกยิ้มบางเบา นัยน์ตาดอกท้อเหลือบมองดวงดาวบนท้องนภา แสงของพวกมันริบหรี่และห่างไกล ความว้าวุ่นและกลัดกลุ้มกำลังโจมตีนาง

 

ไท่จื่อเฟยตระกูลไป๋ส่ายหัว ก่อนฝ่ามืออุ่นร้อนของตัวร้ายจะทาบลงบนข้างแก้ม อวี้หลันจดจ้องเขา นึกขบคิดหลายอย่างอยู่ในหัว ท่ามกลางความไม่เข้าใจของหลงเยี่ย เขานิ่งเงียบและใช้สมองขบคิดไม่ต่างจากนาง เนิ่นนานหลายเค่อนัยน์ตาคู่คมพลันกระจ่างใส

 

“ข้ามองไป๋อวี้หลันมากกว่าความงาม กระนั้นก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าถ้าเจ้างดงามปานล่มเมือง ข้าจะมองเจ้านานกว่าคนอื่น”หลงเยี่ยกะพริบตาคล้ายนึกไม่ออกว่าจะพูดอะไรต่อ “หากในฐานะภรรยา ข้าไม่ได้อยากได้หญิงงามล่มเมืองมากปัญหา แต่ถ้าได้มาก็เป็นอีกเรื่องที่น่าคิด”

 

ไป๋อวี้หลันจ้องมองตัวร้ายผู้กำลังสับสนด้วยสายตาราบเรียบ ขณะที่ดวงหน้างดงามมืดครึ้มลงเรื่อย ๆ

 

“อวี้หลัน งดงามล่มเมืองหรือไม่นั้นไม่สำคัญ ในเมื่อเจ้าได้ข้าเป็นสามีทั้งคน”เยี่ยนหลงเยี่ยคิดว่านั้นคือการสรุปความ ทว่าภรรยาของเขากลับมีสีหน้าที่มืดครึ้มขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด บางทีอาจเกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง “ข้าชอบมองหญิงงามล่มเมืองก็จริง แต่เจ้าอยู่ในสายตาของข้าตลอดเวลา”

 

ไฉนการสื่อสารด้วยภาษาคนถึงได้เป็นเรื่องยุ่งยากเพียงนี้

 

“นี่ อวี้หลัน เจ้าไม่งดงามล่มเมือง แต่เจ้าอยู่ในสายตาข้า”

 

นางกะพริบตา รอยยิ้มแข็งค้าง สรุปความหมายตั้งแต่ต้นยันจบ คือเขาชอบหญิงงามล่มเมือง และนางไม่ได้งดงามล่มเมือง แต่นางโชคดีที่ได้เขาเป็นสามี ส่วนเขาชอบมองหญิงงามล่มเมือง แต่นางอยู่ในสายตาตลอดเวลา

 

“ว่าแต่หลงเยี่ย ถ้าหม่อมฉันอยู่ในสายตาท่านตลอดเวลา ท่านเอาเวลาไหนไว้มองหญิงงามล่มเมือง ?

 

ตัวร้ายเบิกตากว้างขึ้นอย่างตื่นตระหนัก เขาหลบตาลงต่ำ พลันใบหูขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย ก่อนตอบกลับมา “อวี้หลัน แท้จริงแล้วรายละเอียดปลีกย่อยพวกนั้นไม่สำคัญ เจ้าว่าไหม ?

 

ไป๋อวี้หลันกลอกตาอีกครั้ง นางยังหาใจความสำคัญในคำพูดของเขาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

 

บัดซบเถอะ

 

.

 

.

 

.

 

 

เยี่ยนหลงเยี่ยคิดว่ามีบางอย่างผิดแปลกไปบ้างเล็กน้อย

 

เขาชำเลืองมองใบหน้าของภรรยาเป็นระยะ นับตั้งแต่รถม้าเคลื่อนตัวจากวังหลวงมุ่งตรงสู่ตำหนักบูรพา อวี้หลันหาได้มีทีท่าต่างตากปรกติไม่ นางเพียงเท้าคางทอดสายตามองออกไปนอกหน้าตา ด้วยสีหน้าเรียบนิ่งเช่นเดิม ตัวร้ายหรี่ตาลง ยังคงไม่พบความผิดปรกติใดจากอวี้หลัน จวบจนกระทั่งรถม้าจอดเทียบท่า

 

นัยน์ตาดอกท้อสบเข้ามา อวี้หลันเลิกคิ้วสูงก่อนจะกอบกุมมือของเขา แล้วขาลงจากรถม้า อย่างไรก็ตาม หลงเยี่ยคิดว่ามีอย่างไม่เหมือนเดิม ตัวร้ายกัดปาก นึกทบทวนการกระทำของตนอีกรอบ

 

“เป็นอะไร”ภรรยาของเขาถามเสียงเรียบ ฝ่ามือขาวบางสัมผัสลงบนหัวไหล่แกร่ง อวี้หลันกวาดตามองเขาราวสำรวจอะไรบางอย่าง “มิใช่ว่าท่านกำลังเมา ?

 

ตัวร้ายเตรียมส่ายหน้า ทว่ากลับฉุกคิดขึ้นมาได้ว่านั่นเป็นข้ออ้างชั้นดี สำหรับการลบล้างคำพูดวกวนก่อนหน้า หลงเยี่ยหลบตาลงต่ำ ก่อนพยักหน้าครั้งหนึ่ง ทำตัวว่าง่ายไม่ต่างจากเด็กชายตัวน้อยซึ่งเชื่อฟังมารดา ไป๋อวี้หลันเป็นภรรยาของเขา และการเชื่อฟังนางเล็กน้อยย่อมไม่เสียหาย

 

อวี้หลันถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนหันไปออกคำสั่งกับหลี่กงกงให้ช่วยพยุงเขาเข้าไปในตำหนักบูรพา นัยน์ตาคู่คมลอบมองอีกฝ่าย จงใจยกมือขึ้นโอบกอดนาง ขณะที่ถูกจับจูงให้นั่งลงบนเก้าอี้ตัวยาวกลางตำหนัก ตัวร้ายกะพริบตา เพียงไม่นานหลี่กงกงหายลับ แล้วกลับเข้ามาพร้อมกับน้ำอุ่นและผ้าขาวบาง

 

“ท่านไม่ควรมึนเมา อย่างไรเสียหม่อมฉันก็เป็นสตรีรูปร่างบอบบาง หากต้องพยุงท่านเกรงว่าคงเป็นการลากไปกับพื้นเสียมากกว่า”เจ้าของร่างอรชรบ่นพึมพำเสียงแผ่ว นัยน์ตาดอกท้อหรี่ลงอย่างครุ่นคิด ก่อนกระจ่างแจ้ง ราวกับรู้นี่คือการแสดง กระนั้นแล้วอวี้หลันก็ไม่ได้พูดอะไร นางก้มตัวลงถอดรองเท้าให้เขา

 

เพื่อความแนบเนียนหลงเยี่ยปรือตาลงอีกนิด ส่งเสียงเรียกชื่อของอีกฝ่ายไม่ต่างจากลูกแมวของหมิงอี้เหอ

 

“อวี้หลัน

 

“รู้แล้ว”อวี้หลันแหงนหน้าขึ้นมองเขา มืออุ่นร้อนทาบลงบนข้างแก้ม “หม่อมฉันรู้แล้ว ไม่ต้องพูดแล้ว”

 

“รู้อะไร”

 

นางไม่ตอบ กลับโคลงหัวลงครั้งหนึ่งแทน “หลงเยี่ย หม่อมฉันเคยบอกว่าท่านจะได้พบกับเคราะห์กรรมในอนาคต”

 

เยี่ยนหลงเยี่ยนิ่งเงียบไปชั่วขณะ พยายามขบคิดถึงสิ่งที่นางต้องการสื่อ ทว่าบางทีไป๋อวี้หลันก็เป็นคนเข้าใขยากเกินไป เมื่อเห็นว่าเขาเงียบ นางฉีกยิ้ม เริ่มนำผ้าขาวบางเช็ดตามใบหน้าและลำตัวของเขา ตัวร้ายกัดปากอีกครั้ง นัยน์ตาคู่คมทอดมองดวงหน้างดงาม

 

หวนนึกไปถึงห่านฟางหรง

 

มือหนาคว้าขมับเข้าที่เรียวแขนบอบบาง เรียวคิ้วงามของนางขมวดเข้าหากัน หลงเยี่ยคิดว่าเขาสมควรพูดอะไรบางอย่าง ริมฝีปากบางขยับเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ยิ่งเหมือนเห็นว่ารอยยิ้มของนางกำลังแย้มกว้างขึ้น ไป๋อวี้หลันยืนอยู่ตรงหน้า

 

ใช่แล้ว

 

“ข้ายังคงชอบเจ้ามากที่สุด”

 

บางทีนี่อาจเป็นการสรุปความที่ตรงประเด็นและน่าฟัง

 

.

 

.

 

.

 

หลายวันต่อมา ห่านฟางหรงปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งกลางค่ายทหารพร้อมกับพี่ชายของตน

 

โฉมสะคราญล่มเมืองฉีกยิ้มหวานหยด นัยน์ตากลมโตทอประกายสดใสขณะสบเข้าไปภายในดวงตาคู่คมขององค์ไท่จื่อ ข้างกายขนาบด้วยร่างสูงใหญ่ของพี่ชายร่วมท้องเดียวกัน ดรุณีน้อยก้มหน้าลงต่ำ แลชายอาภรณ์ปักลายเมฆาเหินของตนด้วยความเขินอาย

 

นี่ไม่นับว่าเป็นเรื่องผิด ทว่าก็ไม่ถูกเสียทีเดียว

 

“กราบทูลองค์ไท่จื่อ น้องสาวของกระหม่อมบอกว่านางต้องการตรวจสอบบางอย่างเพื่อความแน่ใจ ทั้งหรงเอ๋อร์ยังมีความสนใจในวิทยายุทธ นางเล่าเรียนเรื่องพวกนี้มาจากแม่ทัพประจิมตั้งแต่วัยเยาว์”ห่านเฟยหยางกล่าว พลางลอบมองน้องสาวของตน เห็นดวงตากลมโตเปล่งประกายวาววาบ “กระหม่อมฉันจึงอยากขอพระราชทานอนุญาตให้นางติดตามกระหม่อมในค่ายสักพักหนึ่งได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”

 

เยี่ยนหลงเยี่ยหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนยกยิ้มบางเบา ทว่ายังไม่ยอมตอบอะไรกลับไป

 

“บิดาของกระหม่อม แม่ทัพประจิมต้องถือเรื่องนี้เป็นบุญคุณอย่างแน่นอน”ห่านเฟยหยางเอ่ยเสริมอีกประโยคหนึ่ง หวังจะใช้ผลประโยชน์หลอกล่อ อย่างไรก็ตามหากองค์ไท่จื่อผู้นี้ไยดีผลประโยชน์ตรงหน้า ย่อมไม่นับว่าคู่ควรกับหรงเอ๋อร์ของตน

 

ตัวร้ายลอบกระตุกยิ้ม ทำเสมือนไม่รู้เท่าทันความคิดของอีกฝ่าย พลางคิดคำนวณถึงผลประโยชน์มากมายที่อาจได้รับมา ชั่วขณะหนึ่งเขาหันไปมองหมิงอี้เหอ อีกฝ่ายยังคงมีสีหน้าเรียบนิ่ง ไม่ได้แสดงออกว่าไม่ยินดี ขณะเดียวกันก็ไม่ได้เห็นชอบอะไร

 

เมื่อนึกถึงไป๋อวี้หลัน เยี่ยนหลงเยี่ยเกิดอาการลังเลขึ้นมา ท้ายที่สุดจึงเลือกไม่ตอบอะไร เพียงใช้สายตาอันไร้อารมณ์มองหน้าสองพี่น้องตระกูลห่านอยู่ครู่  กำไรที่อาจได้รับมาจากสองพี่น้องตระกูลห่านนับว่าไม่น้อย แต่ถ้าอวี้หลันโกรธเขาย่อมเป็นเรื่อง

 

อย่างไรก็ตามไป๋อวี้หลันยังคงมีอิทธิพลเหนือเหตุผล

 

“องค์ไท่จื่อพ่ะย่ะค่ะ

 

ดวงหน้างดงามของห่านฟางหรงมืดครึ้มลงเรื่อย ๆ หรือว่านี่อาจไม่ใช้วิธีเริ่มต้นที่ถูกต้องนักว่าไหม ?

 

“ไท่จื่อเฟยมิชอบความวุ่นวาย”

 

ห่านฟางหรงกะพริบตา ไม่ต่างจากพี่ชายที่สีหน้างงงวย ไม่อาจเข้าใจความหมายที่องค์ไท่จื่อต้องการจะสื่อ ทว่าหมิงอี้เหอกลับหลุดเสียงหัวเราะแผ่วเบา เรียกสายตาจากคนในกระโจม

 

“นางไม่ชอบหญิงงามล่มเมืองด้วย แล้วก็ไม่ชอบที่หลายวันก่อนน้องสาวของเจ้าทำสีหน้าไม่พอใจใส่นาง”

 

“หม่อมฉันมิได้”น้ำเสียงหวานของห่านฟางหรงขาดหาย

 

“อย่างไรก็ตามอวี้หลันพอจะเอ็นดูหมูในเล้ากับแมวอยู่บ้างเล็กน้อย แต่นางเอ็นดูเปิ่นไท่จื่อมากที่สุด”เยี่ยนหลงเยี่ยเงยหน้าขึ้น ริมฝีปากบางเหยียดยิ้มกว้าง “หากเจ้าเป็นที่น่าเอ็นดูของไท่จื่อเฟยเมื่อไหร่ เปิ่นไท่จื่ออาจลองคิดดู”

 

 

ชั่วขณะห่านเฟยหยางไม่อาจหาคำพูดใดมาถกเถียงได้ เห็นได้ชัดว่านี่มันออกจะอยู่บ้าง

 

.

.

.



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.878K ครั้ง

356 ความคิดเห็น

  1. #5994 Ohdang (@massatom) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 18:17
    น่ารักอ่ะ555
    #5994
    0
  2. #5990 Ciztems (@zoezad) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 14:08
    รู้ตัวมั้ยว่าท่านเริ่มจะหลงเมียย
    #5990
    0
  3. #5912 miNAMizu (@minami0189) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 10:32
    เห็นพิมพ์คว้าขมับหลายรอบแล้ว

    อ่านแล้วขัดอารมณ์มาก คว้าขมับ...ขมับ แปลว่า หัว,ศรีษะ,ส่วนของศรีษะ

    ควรใช้คำว่า คว้าขวับ ดีกว่า..ขวับ คือ ฉับไว,รวดเร็ว คว้าขวับ คือคว้าจับไวอย่างเร็วไว ดูตามบริบทแล้ว ควรคำนี้แหละ
    #5912
    2
    • #5912-1 miNAMizu (@minami0189) (จากตอนที่ 11)
      17 มกราคม 2562 / 10:33
      ขออภัย พิมพ์ผิด ศีรษะ ไม่ใช่ ศรีษะ
      #5912-1
    • #5912-2 Ta.ti.sa (@0831352513) (จากตอนที่ 11)
      17 มกราคม 2562 / 11:07
      ขอบคุณมากค่ะ :)
      #5912-2
  4. #5902 nahhhhhh (@so-nean) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 23:44
    หลงเยี่ย5555555555
    #5902
    0
  5. #5884 JitchutaP (@JitchutaP) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 02:09
    5555555 จะยอมเป็นแมวรึเป็นหมู เพื่อแลกมาซึ่งความชอบนี้ดีละ แสบบบบ
    #5884
    0
  6. #5874 Bewtii006 (@Bewtii006) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 11:40
    เดี่วเถอะนี่มันอะไรกันเนี้ยยย ขวดกาวในมือถึงกับสั่นนนนๆๆๆ
    #5874
    0
  7. #5819 wani14 (@0933150768) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 20:59
    หลงเยี่ยท่านมัน....
    #5819
    0
  8. #5814 ShiroiKoNeko (@cottonnaja) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 13:32
    555555555 ลั่น
    #5814
    0
  9. #5692 Rlompapai (@rlompapai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 13:54
    หลงเยี่ยน แกไม่ใช่แค่หลงเมียแล้วละ แกอะทาสเมียชัดๆพอๆกับแม่ทัพทาสแมวแหละ...555555😂😂
    #5692
    0
  10. #5631 Par_dao (@Par_dao) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 09:18
    อยู่ๆก็รู้สึกเอ็นดูคุณหนูห่าน...ไท่จื่อมึนมาก
    #5631
    0
  11. #5625 ลันลัน (@pookke25) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 00:03
    ใครเป็นพระเอกง่า TT
    #5625
    0
  12. #5503 DReam ROse (@dreammaneerat) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 17:41

    ให้มันได้แบบนี้

    #5503
    0
  13. #5496 rye4_1 (@rye4_1) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 14:31
    😄😄😄😄😄
    #5496
    0
  14. #5270 sadaomi (@sadaomi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 22:27
    555555เมียยังมาก่อนผลประโยชน์เลย แห้วไปสิหนูห่าน55555สะใจ
    #5270
    0
  15. #5267 kazyaol2 (@kazyaol2) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 19:17
    55555 รักไท่จื่ออ่ะ ความกลัวเมียก็มา น่าร๊ากกก
    #5267
    0
  16. #5259 taetapp (@taetapp) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 16:44
    พีคมาก 55555555555555
    #5259
    0
  17. #5253 AjummA. (@praewwa99) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 09:08
    พบคนกลัวเมียหนึ่งอัตราค่ะ55555
    #5253
    0
  18. #5234 Cartoon_Crazy (@lookwahh) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 20:37
    สมควรต้องกลัวเมียให้มากๆ
    #5234
    0
  19. #5154 Lด็nlxม่ (@uoupoptot) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 22:34
    เข้าสมาคม... กับเค้าด้วยหรอ 5555
    #5154
    0
  20. #5074 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 00:28

    55555555


    โคตรฮา


    นี่นางเอกแอบทำเสน่ห์ใช่มั้ยแกรร



    #5074
    0
  21. #5039 Maithip Meeklai (@maithip) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 11:03
    5555555555555 ขำ นี่มันทีมพ่อบ้านใจกล้า
    #5039
    0
  22. #5034 tuberose in blue (@ding2017) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 06:02
    น่ารักที่ซู๊ดดดดดดดดดดด
    #5034
    0
  23. #5025 palllll (@palllll) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 01:30
    กลัวเมียนี่
    #5025
    0
  24. #5017 Hazelnutnutt (@Hazelnutnutt) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 22:56

    น่ารักกกกกกกก บ้าไปแล่ววววว
    #5017
    0
  25. #4944 bbgun1ae (@bbgun1ae) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 23:31
    ออกจะกลัวเมียมาก5555555
    #4944
    0
  26. #3641 Oohya (@themelony) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 07:27
    หลงเยี่ยน่ารักกก

    ส่วนนางเอก ถ้านางเอกคือนางเอกจริงๆนี่ก็รู้สึกแปลกๆหน่อย เอาจริงๆไม่เคยอ่านเรื่องไหนที่นางเอกชอบคนที่มีเจ้าของแล้วพยายามเข้าหาเค้าทั้งที่รู้ขนาดนี้มาก่อน แต่ก็นั่นแหละ มุมใครมุมมันนี่เนาะ
    #3641
    2
    • #3641-1 rida jo (@yuiyoungmin) (จากตอนที่ 11)
      20 ธันวาคม 2561 / 21:01
      บวกค่ะ นางเอกอะไรแรดจัง ชอบยุ่งของคนของคนอื่น
      #3641-1
    • #3641-2 +Busshetta+ (@night-butter) (จากตอนที่ 11)
      29 ธันวาคม 2561 / 23:56
      + ด้วย 55 นางเอกดูแรดมากตอนนี้ คล้ายมากสุดคงเป็นเรื่องที่ฝ่ายชายไม่ได้รักเมียแต่เเรก นางเอกเลยเป็นมือที่สามที่ถูกต้อง ด้วยข้อแก้ตัวว่า เรารักกัน
      #3641-2
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น