嫡福晉 [璐恩] •ลู่เอิน• [ตีพิมพ์กับสนพ.Dbooks ]

  • 95% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 1,125,535 Views

  • 17,633 Comments

  • 19,955 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,878

    Overall
    1,125,535

ตอนที่ 7 : บทที่ 6 เปิ่นหวางเฟย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55604
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3469 ครั้ง
    18 ส.ค. 61

 

บทที่ 6

 

"ท่านอ๋อง องค์ชายรองและองค์ชายหกเสด็จมาพ่ะย่ะค่ะ"เสียงเล็กแหลมของอวี้กงกงเอ่ยขึ้นจากทางด้านนอกประตูเพื่อรายงานถึงการมาเยือนของเชื้อพระวงศ์ทั้งสอง ดูท่าแล้วคงจะมาสร้างความวุ่นวายให้จวนอ๋องมิใช่น้อย

"ดูท่าวันนี้จวนของพี่ใหญ่คงวุ่นวายไม่น้อย"องค์ชายห้ากล่าวขึ้นเสียงเรียบชำเลืองมองร่างสูงของพี่ชายที่ยังคงขยับปลายพู่กันในมือร่างลงบนผืนกระดาษ

"เป็นพวกเจ้าที่หาเรื่องวุ่นวายให้ข้า"หยวนหลงกล่าวเสียงเรียบเฉย

"ท่านน่าจะรู้ดีว่าน้องหกไม่เคยปล่อยใครไปโดยไม่ชำระหนี้แค้น"

หยวนหลงวางพู่กันลงข้างกายก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองน้องชายต่างมารดาพลางหรี่ตาลง"เจ้ารู้จักเขาดียิ่งกว่าข้า อย่างไรก็ตามน้องหกไม่ควรลากพระชายาของข้าไปด้วย"

อินเจิ้งยกยิ้มอันไปไม่ถึงดวงตาของเขาขึ้นมา "ท่านหวาดกลัวพี่รอง ไม่ สิ่งที่ท่านหวาดกลัวคือความโปรดปรานที่เสด็จพ่อมอบให้กับพี่รอง"

"ผิดแล้ว.."เขาหัวเราะอย่างนึกขบขันทว่ากับเจือปนไปด้วยความเย้ยยันให้แก่เขาเองไม่น้อยเลย  "ข้าไม่เคยแยแสซึ่งความโปรดปรานนั้น ไม่แม้แต่น้อย โปรดปรานแล้วอย่างไร ไม่โปรดแล้วอย่างไร ชีวิตข้าหาได้ขึ้นอยู่กับความโปรดปรานของเสด็จพ่อ"

"....."

"แม้เพียงเศษเสี้ยวของความโปรดปรานที่นึกให้ทาน เปิ่นหวางก็ไม่นึกต้องการมันแม้แต่น้อย"

องค์ชายห้าหลบตาลงต่ำ มองดูก้นถ้วยชาขุ่นมัวที่หาได้แตกต่างกับจิตใจอันแสนยากหยั่งถึงของมนุษย์ไม่  "ข้ารู้ ท่านเป็นเช่นนั้นเสมอ พี่ใหญ่ของพวกเรา"

"วันพรุ่งพี่รองจะต้องทูลขอพระราชทานสมรสกับเสด็จพ่อ"น้ำเสียงขององค์ชายห้าแผ่วเบาและลุ่มลึกก่อนที่ดวงตาทั้งสองจะทอประกาย "พระสนมหลินกุ้ยเฟยคงหาทางคุยเรื่องนี้กับเสด็จพ่อ พี่รองอาจไม่ได้แต่งพระชายาเอกสมใจนึก แต่คงได้แต่งชายารองหรือไม่ก็อนุแทน"

หนึ่งหยาดหยดของน้ำหมึกไหลลงบนกระดาษลากผ่านไปตามผืนกระดาษเรียบเนียน"เจ้ากับน้องหกคงปรึกษาเรื่องนี้กันมาก่อนหน้า"

"หลายวันที่ผ่านมาจิตใจของพี่ใหญ่บอบช้ำ ข้าและน้องหกจึงไม่ได้ปรึกษากับท่าน"

"ข้าคิดเรื่องนี้เอาไว้แล้ว"ปลายนิ้วมือเรียวของหยวนหลงกดลงที่มุมกระดาษ "ใดๆในโลกหาได้ร้ายกาจเท่าพิษรัก ยิ่งดิ้นร้นมากเท่าไหร่ทุกอย่างที่เคยแบกรับไว้บนบ่าเสมือนว่าจะมลายหายไปเท่านั้น"

ดวงตาของเขาเริ่มเจือไปด้วยความเจ็บปวดที่ไม่สามารถหยั่งถึงได้"ค่าตอบแทนที่ต้องจ่ายเพื่อสังเวยแก่ความปรารถนา ครั้งหนึ่งข้าเคยเป็นนักพนันที่กล้าหาญ แต่นั่นเทียบไม่ได้กับความหาญกล้าของน้องรอง"

"พี่รองจะไม่ได้แต่งพระชายา ไม่ เขาจะได้แต่งแต่อาจต้องดิ้นร้นเสียหน่อย อย่างน้อยในชีวิตนั้นของพี่รองก็แทบจะไม่เคยต้องดิ้นร้นสักครั้งเดียว"หากองค์ชายหกคือตัวร้ายที่สร้างความฉิบหายแก่ฝูงชน องค์ชายห้าก็ไม่ต่างอะไรกับผู้ชักใยที่ร้ายกาจยิ่งกว่านั้น

"อีกประเดี๋ยวฮูหยินใหญ่ของเสนาบดีกรมยุติธรรมจะรู้ถึงเรื่องนี้ แม้ว่าข้าจะไม่ชมชอบวิธีการทำลายจากภายใน แต่ก็ปฎิเสธไม่ได้ว่ามันช่างน่าสนุกนัก"

สีหน้าของอวิ๋นชินอ๋องเรียบนิ่ง ขณะเอนตัวพิงไปกับเก้าอี้ไม้ด้านหลัง

"ความโปรดปรานเสมือนดั่งยาพิษ เป็นการยากที่เราจะสามารถละทิ้งสิ่งที่เคยครอบครอง ยามเมื่อสูญเสียมันไปราวกับว่าครึ่งชีวิตถูกพรากจาก"

และบางครั้ง เปิ่นหวางเองก็นึกเกลียดตัวเองไม่น้อยที่เป็นเช่นนี้...

 

พระชายาลู่เอินมีความสามารถในการปรับตัวได้อย่างยอดเยี่ยมเพียงไม่นานหลังจากตั้งสติได้ สมองของนางก็เริ่มขบคิดถึงทางรอดมากมาย เรียวนิ้วกรีดลงบนขอบถ้วยชาของตนเอง ก่อนจะขยับยิ้มกว้างแล้วเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงอันนุ่มนวล "หม่อมฉันไฉนเล่าจะมีพลังกำลังถึงเพียงนั้น"

"พี่สะใภ้อย่าได้ถ่อมตน"

ลู่เอินแหงนหน้าขึ้นมองใบหน้าที่กำลังฉีกยิ้มระรื่นขององค์ชายหกก่อนจะเมินเฉยต่อมันอย่างรวดเร็ว ดวงตาของนางเริ่มหรี่ลงทอดมองใบหน้าขององค์ชายรองที่ดูจะคล้ายคลึงกับหยวนหลงมากยิ่งกว่าองค์ชายหก พลางเอ่ยถามขึ้น "เปิ่นหวางเฟยใคร่อยากจะรู้นักว่าท่านเสด็จมาถึงจวนอวิ๋นชินอ๋องเพื่อเหตุใดกัน"

องค์ชายรอง อินหลง คือ พระโอรสที่ฮ่องเต้โปรดปรานเป็นที่สุด นั่นเพราะเขาเป็นพระโอรสที่กำเนิดจากหญิงอันเป็นที่รักของฮ่องเต้ หลินกุ้ยเฟย 

แม้นกระทั่งหยวนหลงที่เป็นพระโอรสของอดีตฮองเฮายังไม่อาจเทียบเคียงความโปรดปรานที่ฮ่องเต้มอบให้แก่องค์ชายรองได้

และนั่นคือเหตุผลว่าทำไมตำแหน่งรัชทายาทจึงได้ว่างเว้นอยู่ทั้งที่ควรมอบมันให้แก่หยวนหลงตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อนแล้ว

"เปิ่นหวางเพียงแค่อยากมาตรวจสอบบางสิ่งก็เท่านั้น"น้ำเสียงของอีกฝ่ายแฝงด้วยความเย่อหยิ่งอันเป็นเอกลักษณ์ องค์ชายรองขยับตัวเล็กน้อยเพื่อหลบเลี่ยงแสงแดดที่กำลังสาดส่องเข้ามาภายใน

 

แต่ถึงกระนั้นนั้นลู่เอินเพียงแค่ขยับยิ้มกว้างขึ้นอีกหน่อย องค์ชายที่ได้รับความโปรดปรานถึงเพียงนี้กระทั่งเงาหัวของหยวนหลงยังไม่อยู่ในสายตา นับประสาอะไรกับนาง อย่าได้เอาตัวเองไปคาดหวังถึงมารยามจากอีกฝ่ายจะดีที่สุด

"หลายวันก่อนมีคนลอบเข้าไปในจวนของเสนาบดีกรมยุติธรรม บังเอิญเสียจริงที่คนของเปิ่นหวางรายงานลักษณะภายนอกของคนร้ายแล้วช่างคล้ายคลึงกับคนใกล้ตัว"

"หือ จวนเสนาบดีหาได้เกี่ยวอันใดกับท่าน ไฉนจึงได้เดือดเนื้อร้อนตัวถึงเพียงนี้"นางเลิกคิ้วสูงขยับเลื่อนถ้วยชาเข้ามาใกล้ตัว

"คนรักของเปิ่นหวางได้รับบาดเจ็บ หาไม่แล้วเปิ่นหวางคงไม่ทุ่มเทมากถึงเพียงนี้"

ลู่เอินครางตอบรับในลำคอ ในเวลานี้องค์ชายหกได้กลายเป็นตัวประกอบฉากละครโดยสมบูรณ์แบบ อินซื่อดูจะหงุดหงิดใจไม่น้อยหากแต่ก็ทำได้เพียงกลอกตาไปมาเท่านั้น

"ดูท่านจะห่วงใยนางมาก จนไม่แยแสกระทั่งเงาหัวของเปิ่นหวางเฟย"

"พี่สะใภ้เป็นตัวข้าที่พาพี่รองมาหาท่าน"องค์ชายหกแย้งขึ้นยามเมื่อเห็นท่าไม่ดี ไม่ว่าจะอย่างไรพี่รองไม่ใช่คนที่พี่สะใภ้ของเขาควรจะแตะต้อง

"เปิ่นหวางเฟยหาได้สนทนากับท่านไม่ องค์ชายหก"

"......."แท้จริงท่านกำลังโกรธเคืองใช่หรือไม่ พี่สะใภ้

ใบหน้าขององค์ชายรองดำดิ่งไม่คาดคิดว่าจะพานพบสตรีที่เถรตรงได้ถึงเพียงนี้ ยามเมื่อเขาสบเข้าไปภายในดวงตาอันแสนเรียบเฉย โลกทัศน์ของเขาคล้ายกับได้เปิดกว้างขึ้นมา

"เปิ่นหวางไม่ได้หมายความเช่นนั้น"อินหลงขบริมฝีปากของเขาแน่น

"แต่การกระทำของท่านทำให้เปิ่นหวางเฟยคิดเช่นนั้น"

ลู่เอินลอบสบเข้าไปในดวงตาขององค์ชายรองอย่างท้าทาย "ท่านเห็นเพียงเงาหัวของคุณหนูหลี่ ทว่ากลับไม่เห็นถึงเงาหัวของเปิ่นหวางเฟยแม้แต่น้อย ไม่เช่นนั้นท่านคงไม่กล้าบุกเข้ามากล่าวหาเปิ่นหวางเฟยด้วยท่าทางไร้มารยาทเช่นนี้"

"...."

"สามัญชนผู้นั้นช่างหาญกล้าเหลือเกิน หวังว่าท่านจะสามารถไตร่ตรองได้ว่า เปิ่นหวางเฟยและสามัญชนหญิงผู้หนึ่ง ใครกันที่ท่านควรใส่ใจ"

อินหลงกัดปาก ชั่วขณะดวงตาของเขาวาวโรจน์ขึ้นหากแต่เมื่อเหลือบมองเข้าไปในความเรียบเฉยของสตรีตรงหน้า ตัวเขาได้กลับกลายเป็นเด็กน้อยและมันช่างน่าอับอายเหลือเกิน

"เปิ่นหวางต้องขออภัยพี่สะใภ้"

 "..."ความสามารถในการเบี่ยงเบนของท่านช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน พี่สะใภ้

"เปิ่นหวางเฟยหาใช่คนคิดเล็กคิดน้อยไม่"นางกล่าวเสียงเรียบนิ่ง หันไปบอกกับหลินฮุ่ยที่ขนาบอยู่ข้างกายตั้งแต่เริ่มแรก "รินน้ำชาให้องค์ชายรอง"

"พี่สะใภ้แล้วข้าเล่า"องค์ชายหกรีบร้องบอกก่อนจะกลายเป็นตัวประกอบฉากไปมากกว่านี้

ลู่เอินชำเลืองมองอีกฝ่าย ก่อนจะเหยียดยิ้มกว้างในบัดดล "องค์ชายหกไฉนท่านจึงกล่าวว่าตนมีพลังกำลังน้อยกว่าสตรีเช่นหม่อมฉันกัน"

มือเรียวของลู่เอินยกขึ้นเท้าคางยามเมื่อเห็นสีหน้าอันไม่ใคร่จะสู้ดีนักของอินซื่อ ได้เวลาพลิกกระดานหมากแล้ว"เห็นได้ชัดว่าข้อเท็จจริงนี้สมควรได้รับการพิสูจน์ ท่านเห็นด้วยไหมเพคะ องค์ชายรอง"

องค์ชายรองเลิกคิ้วสูงแล้วชำเลืองมองน้องชายต่างมารดาสลับกับใบหน้าที่ประดับด้วยรอยยิ้มของพระชายาลู่เอินเพียงไม่นานเขาก็สามารถตัดสินใจได้อย่างง่ายดาย

น้องหก เจ้ากล้าสร้างความอับอายให้แก่ข้า

"แม้ว่าเปิ่นหวางจะไม่มีหลักฐาน หากแต่เพื่อความสบายใจของเปิ่นหวางและพี่สะใภ้แล้วนั้น น้องหกเจ้าควรทำตามที่พระชายาลู่เอินเสนอมา"อินหลงยกถ้วยน้ำชาขึ้นกล่าวอย่างไม่ใยดี

"พวกท่านร่วมกัน กลั่นแกล้งข้า!"และนั้นทำให้องค์ชายหกจำเป็นต้องร้องเรียกหาความยุติธรรมแก่ตนเอง

"หือ ท่านคิดเช่นนั้นหรือองค์ชายรอง"

หนึ่งในความหวังเดียวขององค์ชายหกได้มลายหายไปยามเมื่อริมฝีปากของพี่รองขยับยิ้มตอบรับในคำพูดของพระชายาลู่เอินอย่างไม่นึกโต้แย้งใดๆ

"ไฉนข้าและพี่สะใภ้ใหญ่ต้องกลั่นแกล้งเจ้า น้องหกเจ้าช่างมีจินตนาการที่ล้ำเลิศยิ่งนัก"

บอกข้าว่ามันไม่ได้มีการติดสินบนเกิดขึ้น!

"ข้า..."

"ท่านจะกระโดดลงไปในน้ำเองหรือจะให้หม่อมฉันผลักลงไป"ลู่เอินเสนอทางเลือก

"...."พี่สะใภ้เรายังสามารถคุยกันได้!

ร่างสูงขององค์ชายหกยืนนิ่งราวกับกำลังใช้ความคิดเพื่อหาทางรอด ในขณะที่รอยยิ้มของลู่เอินกลับอดไม่ได้เลยที่จะขยับกว้างขึ้นมาอีกเสียหน่อยนึกขบขันในความโง่งมอันแสนน่าชังนั้น

นางเหยียดตัวเอนพิงไปกับพนักพิงทางด้านหลัง หนึ่งในสิ่งที่สร้างความหงุดหงิดให้แก่นาง คือการที่ใครสักคนลากปัญหาเข้ามาทำลายความสงบสุขอันสมควรเป็นของนางไป และองค์ชายหกก็ผู้กล้าที่อาจหาญทำสิ่งเหล่านั้น

"หากท่านอ่อนแอเหมือนที่กล่าวมา กระทั่งน้ำในสระคงทำให้ท่านจมได้ไม่ยาก ถึงเวลานั้นท่านไม่ต้องห่วงคนของท่านอ๋องจะนำท่านขึ้นมา"

"แล้วถ้าข้าเกิด..."

"ท่านไม่ตายหรอก เปิ่นหวางเฟยรับรอง"

"เช่นนั้นเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ของข้าคงไม่อาจหลีกเลี่ยงได้"องค์ชายหกถอนหายใจ เริ่มสวมใส่หน้ากากแห่งพระพุทธองค์อีกครั้ง

"พี่สะใภ้ท่านช่วยผลักข้าลงไปหน่อยได้หรือไม่"

ลู่เอินเหยียดตัวขึ้นก่อนจะเดินตามหลังองค์ชายหกออกไปนอกศาลา "ย่อมได้"

ลึกลงไปแล้วองค์ชายรองย่อมรู้ดีว่าน้องชายของตนนั้นแท้จริงแล้วแข็งแกร่งแค่ไหน เห็นได้ชัดว่าเขาจงใจกลั่นแกล้งอีกฝ่ายร่วมกับนาง

คนที่มีอุดมการณ์เดียวกันย่อมสามารถร่วมมือกันได้ไม่ยาก

"พี่สะใภ้..."ในช่วงจังหวะหนึ่งที่มือของนางกำลังสัมผัสถึงร่างกายขององค์ชายหก เสียงทุ้มต่ำอันแผ่วเบาของเขาเอ่ยขึ้นมาและแฝงไปด้วยความร้ายกาจ

"ท่านไม่ควรประเมินตัวร้ายเช่นข้าต่ำเกินไป"

"......"

ตูม!

ร่างบอบบางของนางลอยเคว้งกลางอากาศยามเมื่อเรียวแขนอันแข็งแกร่งของอีกฝ่ายฉุดกระชากลู่เอินตกลงไปในสระน้ำ หูของนางได้ยินเสียงหวีดร้องของหลินฮุ่ย

นัยน์ตาของนางเบิกกว้าง

บัดซบเถอะ...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.469K ครั้ง

57 ความคิดเห็น

  1. #17631 DarknessAngle (@DarknessAngle) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 19:23

    ถ้าเราจะบอกว่ามันมีความชั่วอยู่ในตัวสูงกันทั้งบ้านนี่จะผิดไหม?

    #17631
    0
  2. #17623 Candy_Pie (@Oct_Winter) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 10:24
    ชอบความทันกันของนางเอกกับองค์ชายหก
    #17623
    0
  3. #17618 L_u_c_i_f_e_r (@Nat269) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 10:34
    จิ้นชายหกกับลู่เอินได้มะ555
    #17618
    0
  4. #17212 EsllfaFa (@EsllfaFa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 00:20
    เป็นคู่ที่เหมาะสมกันมากเลย.
    #17212
    0
  5. #14432 rereyn (@-rean-) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 17:15
    องค์ชายหกแสบมาก555555555
    #14432
    0
  6. #12685 anongnart2545 (@anongnart2545) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 17:38
    โว้ะ555. กลิ่นดราม่าของฉันหายไปไหนหมด556555
    #12685
    0
  7. #12182 kitten (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 03:36

    องค์ชายแสบๆแบบนี้ดีต่อใจป้านักแล 5555 นิยายที่มีองค์ชายนิสัยแนวๆนี้หายากมาก ขอบคุณที่แต่งนิยายเรื่องนี้ให้อ่านนะคะ

    #12182
    0
  8. #10038 Hakuja. (@imfckwn_) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 14:02
    องค์ชายหกคือ 5555555
    #10038
    0
  9. #9887 นิตา (@exofan-thanita) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 08:16
    555555 โคตรอสบเลย ชอบ 55555
    #9887
    0
  10. #9594 Liten katt (@meawjeep5688) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 19:24
    นึกแล้วไม่มีผิด 555
    #9594
    0
  11. #9199 ninjaeye (@ninjaeye) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 20:18
    รอบนี้ก็ลากกันลงน้ำไปเล้ยยย
    #9199
    0
  12. #9193 32051021 (@32051021) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 20:09
    แกล้งกันไปมาแสบทั้งคู่จริงๆ
    #9193
    0
  13. วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 17:38
    ถ้าเกิดคนที่ลู่เอินแต่งด้วยไม่ใช่องค์ชายใหญ่แต่เป็นองค์ชายหกชีวิตคู่คงบันเทิงไม่น้อย55555
    #7351
    2
  14. #7240 MindGmini (@mind654mind) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 12:10
    นั่นน ว่าละะะ กินกันไม่ลงจริงๆคู่นี้
    #7240
    0
  15. #5991 Tint123 (@Tint123) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 16:57

    องค์ชายหกร้ายมาก

    #5991
    0
  16. #2589 yiiyippynoeii (@yiiyippynoeii) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 13:54
    เริ่ดมาก5555 คู่กันดีป้ะ555
    #2589
    0
  17. #2476 SlowlifeSloth (@SlowlifeSloth) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 19:53
    ความร้ายที่กินกันไม่ลง
    #2476
    0
  18. #2442 PeEarn (@PeEarn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 16:17
    โว้ยยย ร้ายทุกคน
    #2442
    0
  19. #2425 pofaiwipada (@pofaiwipada) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 15:37
    สองคนนี้ไม่ควรอยู่ด้วยกัน555 แสบจริงๆ
    #2425
    0
  20. #2173 NokDN (@NokDN) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 16:37
    องค์ชายหก ตัวดีนัก ใช่มั๊ย
    #2173
    0
  21. #2063 701k (@34ka56) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 20:04
    มันเอาวัๆๆๆๆๆๆไๆ ติดใจ
    #2063
    0
  22. #1803 Disk Nara (@DISKNARA) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 17:50
    องค์ชายรอง****
    #1803
    0
  23. #1773 Chez-moi (@Chez-moi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 13:17
    ชายน้อย เธอมันตัวร้าย!
    #1773
    0
  24. #1476 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 22:15
    คนอำมหิตตตตตตต องค์ชายแต่ละคนช่างหาดีไม่ได้จริงๆ
    #1476
    0
  25. #1392 p_ple2 (@P_ple) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 02:13
    -หก555555555
    #1392
    0