Adore

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,201 Views

  • 165 Comments

  • 740 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    45

    Overall
    7,201

ตอนที่ 1 : Chapter one | ความสัมพันธ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2261
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 192 ครั้ง
    7 พ.ค. 61

 

7 กุมภาพันธ์

 

เคยมีคนมีคนบอกไว้ว่าแรกเริ่มอันผลิบานของความรักมักจะงดงามเสมอ ท่านหญิงนาเดีย โลแกน เติบโตขึ้นมาบนความรักของพี่ชาย ไม่ใช่พ่อแม่ดั่งเช่นคนปกติ

 

เพื่อท่านพี่แล้ว เธอยอมละทิ้งความหวาดกลัวมากมาย และภายใต้ความหวาดหวั่น ดวงตาของเธอมองเห็นเพียงร่างสูงกว่าของเขา

 

และในยามที่เขาสั่งลงโทษเธอ นาเดียเพียงแค่ยกยิ้มบางเบา ยอมรับในทุกบทลงโทษของเขา

 

เธอไม่เคยถามหาอดีตว่าทำไมเส้นทางระหว่างเราจึงดำเนินมาจนถึงจุดนี้ อาจเป็นเพราะโลกทั้งใบของเธอคือเขา และเธอรักเขามากกว่าสิ่งใด

 

ศีลธรรมอันดีงามคือสิ่งใด ช่างหัวมันปะไร

 

วิถีประชาที่คอยกำหนดและตีกรอบเราไว้ นั้นสำคัญอย่างไรกัน

 

นาเดียกอดเข่าพยายามขดตัวเข้าหากัน ขณะก้มลงมองดูโซ่ตรวนที่เท้า กว่าสามวันที่ถูกขังลืมอย่างน่าชัง แต่ก็สมควรกับความผิดที่เธอทำลงไป

 

มีบางอย่างสมควรเกิดขึ้นและไม่สมควรเกิดขึ้น มันช่างน่าชัง

 

หากเป็นปกติเธอคงพยายามใช้เวทมนต์ปลดมันออก หากแต่ตอนนี้นั้นดเวยเพราะความพยายามและฝืนทนอันบ้าระห่ำของเธอ เพื่อที่จะทะลวงเกราะเข้าไปทำลายงานหมั้นหมายของพวกเขา

 

แกนกลางเวทมนต์ของเธอแตกละเอียด รวมถึงเสียหายอย่างยับเยิน

 

หากสถานการณ์ปกติเธอควรจะรีบพบแพทย์ แต่นั้นท่านหญิงผู้ซึ่งก่อเรื่องใหญ่อย่างเธอ สิ่งแรกที่สมควรคือการลงโทษ

 

และเธอทำได้เพียงยอมรับมัน

 

เธอเอนตัวพิงกับผนังแสนเย็นชื้น นาเดียรังเกียจซึ่งความสกปรกแต่ในสถานการณ์นี้นั้นเธอไม่มีสิทธิ์เลือก ได้เพียงแต่หวังว่าระยะเวลาร่วมสามวันจะทำให้ความเกรี้ยวโกรธของท่านพี่ลดน้อยลง

 

เปลือกตาของเธอปิดลงอย่างเชื่องช้า รับรู้ได้ถึงบางสิ่งที่กำลังปริแตกจากภายใน 

 

ดูเหมือนว่าจะไม่ทันการแล้ว

 

ริมฝีปากของเธอยกยิ้มบาง ช่างเถอะ

 

ในบางครั้งการลงมือก็จำเป็นต้องมีค่าตอบแทนที่ต้องจ่าย อย่างน้อยในตอนนี้ท่านพี่ก็ยังคงเป็นของเธอ

 

.

.

.

 

11 กุมภาพันธ์

 

เปลือกตาของเธอปรือขึ้นอีกครั้งยามสัมผัสได้ถึงฝีเท้าของใครบางคนที่กำลังเคลื่อนใกล้เข้ามา ชั่วขณะเธออยากยกยิ้มกว้างยามเห็นใบหน้าอันคุ้นตาและเรือนผมสีทองของท่านพี่อัลเดีย

 

หากแต่ยามมองสีหน้าเรียบนิ่งไร้อารมณ์ของเขาแล้ว นาเดียเลือกที่จะนิ่งเอนตัวพิงกับผนังดั่งเดิม ด้านหลังของท่านพี่ไม่ได้มีเงาของท่านเอิร์ลคอยติดตาม มีเพียงท่านพี่เท่านั้น

 

เสียงไขกุญแจห้องขังไม่ได้ทำให้เธอตื่นเต้นไปมากกว่าการได้เห็นหน้าของเขา ท่านพี่อัลเดียที่เธอเฝ้าคิดถึง

 

น่าเสียดายที่เธอไม่หลงเหลือเรี่ยวแรงขนาดจะลุกขึ้นไปกระโดดกอดเขาเอาไว้

 

สำนึกผิดขึ้นมาบ้างรึยัง นาเดียน้ำเสียงของท่านพี่เองก็เรียบเฉยติดเย็นชา เธอเพียงยกยิ้มบางเบาไม่ตอบรับในคำถามนั้นของเขา

 

น้องคิดถึงท่านพี่ค่ะอย่างไรก็ตามเธอเลือกเมินเฉยต่อมันและทำตามใจที่ต้องการ ถึงอยากจะกระเสือกกระสนตัวเองเพื่อไปกอดเขาก็ตาม

 

ท่านพี่อัลเดียหรี่ตาลงมองมาที่เธอ บางทีเขาอาจจะสังเกตเห็นถึงร่างอันซูบผอมและน้ำเสียงโรยราอันน่าชังนั้น ในวินาทีนั้นดวงตาของเขาวูบไหว

 

ท่านพี่ไม่เคยสั่งขังเธอ แม้ว่าหลายครั้งเธอจะทำผิด มันเป็นครั้งแรกแต่ก็สมควรกับสิ่งที่เธอทำลงไป

 

นาเดียไม่ชอบใบหน้านั้นของท่านพี่ ดังนั้นเธอจึงยกยิ้มกว้างขึ้นอีกหน่อย 

 

“มันคือโทษทัณฑ์ที่น้องสมควรได้รับค่ะ

 

ท่านพี่ขบเม้มปากตัวเองเป็นเส้นตรง เขาพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ใจอ่อนกับเธอ แม้ว่าจะเจ็บปวดยามเห็นสายตาอันแสนเย็นชาของเขา แต่นั้นมันคือทั้งหมดที่เธอเลือกด้วยตัวเอง

 

ท่านเอิร์ลแห่งราเคล และคุณหนูราเชลต่างไม่สามารถเอาผิดกับน้องได้

 

นาเดียแค่นยิ้ม หากเป็นบทลงโทษที่ท่านพี่มอบให้ น้องจะยอมรับด้วยความเต็มใจ ไร้ซึ่งการขัดขืน

 

ท่านพี่อัลเดียส่ายหน้า บอกซึ่งความต้องการของตน เราไม่ใช่เด็กแล้ว นาเดีย

 

น้องควรเติบโตได้แล้ว ไม่สามารถเอาแต่ใจและเฝ้าหวงพี่ชายคนนี้ได้แล้ว

 

เธอกัดปากเมินเฉยต่อทุกถ้อยคำของเขา มีแค่น้องคนเดียวไม่ได้เหรอคะ

 

อีกครั้งที่น่าตกใจน้ำเสียงของเธอแผ่วเบาลงอีกแล้ว อย่าทิ้งน้องเลยนะคะ

 

เธออยากกอดเขา อย่างมากที่สุดในตอนนี้ก็ทำได้เพียงช้อนตามองเขา มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดเรื่องพวกนี้ขึ้นมา แต่ครั้งนี้มันกลับร้ายแรงที่สุด

 

ท่านพี่เมินเฉยและเย็นชาต่อเธอ พี่ไม่ได้ทิ้งน้องไปไหน ราเชลเองก็ไม่ได้รังเกียจน้อง หลายครั้งที่พี่พยายามถกเถียงเรื่องนี้กับน้องและทำไมมันถึงได้จบเช่นนี้อยู่ร่ำไป

 

ปลายนิ้วมือของเธอสั่น รู้สึกเหมือนบางอย่างกำลังไหลลงมา ถ้างั้นยกเลิกมันไม่ได้เหรอคะ ขอเพียงท่านพี่ไม่แต่งงานไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร น้องจะหยุดทุกอย่างและกลับมาเป็นเด็กดี

 

หากถามว่าบนโลกใบนี้ใครสามารถเข้าใจเธอได้ดีที่สุด มันสมควรจะเป็นเขาแต่บางทีอาจไม่ใช่ และมันน่าชังเหลือเกินที่เธอสามารถเข้าใจพี่ชายได้ดีกว่าเจ้าตัว

 

ริมฝีปากของท่านพี่ขยับเผยออกหากแต่ก็หุบลงไป ยามเห็นหนึ่งหยาดหยดสีแดงที่ไหลลงมาย้อมผ้าลินินให้กลายเป็นสีแดง ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้น แต่เพียงวินาทีต่อมาก็หรี่ลง

 

พี่เคยบอกแล้วว่าไม่ชอบวิธีการเรียกร้องความสนใจแบบนี้ของน้อง

 

เธอเพียงแค่ยิ้มรับยกมือขึ้นปาดเลือดที่ไหลลงมาจากจมูกทิ้งไป จำได้ว่าครั้งหนึ่งตอนที่ท่านพี่กำลังคบหากับผู้หญิงสักคน เธอใช้เวทมนต์สร้างภาพมายาให้ท่านพี่หลงเชื่อและยอมเลิกราไปในที่สุด

 

ดูเหมือนว่าเขาจะจำฝั่งใจพอสมควร

 

แต่เป็นเช่นนี้ก็ดี

 

ช่างน่าเสียดาย...เธอพึมพำเสียงเบา และเลือดยังคงไหลลงมา “ท่านพี่ไม่ได้รักผู้หญิงคนนั้น ท่านพี่รักน้อง”

 

นั้นคือความจริงที่เขาพยายามปฎิเสธมาตลอด

 

ในเมื่อความรักของเราไม่ได้ผิดข้อกฎหมายใดใด เราไม่เห็นจำเป็นต้องไปใส่ใจถึงใครอื่น

 

ดวงตาของท่านพี่อัลเดียยังคงเรียบนิ่งราวกับว่าเธอเป็นเพียงอากาศไร้ค่า หลายครั้งที่เธอพยายามถามตัวเองว่าการทำตัวน่าสมเพชเช่นนี้ เพื่อใครกันแน่

 

เพื่อใครกัน....

 

เลิกเอาแต่ใจได้แล้วน้ำเสียงของเขาเย็นชาอีกแล้ว ในขณะที่มือกำเข้าหากันแน่น จะไม่มีการยกเลิกงานหมั้นหมายหรืออะไรทั้งนั้น บุตรสาวของท่านเอิร์ตจะเข้ามาเป็นดัชเชสของพี่

 

นัยน์ตาของเธอวาวโรจน์ แต่เพียงเสี้ยววินาทีนั้นริมฝีปากของเธอขบเข้าหากันกั้นเสียงร้องประท้วงถึงความเจ็บปวด ร่างบางขดตัวแน่น มือขย้ำไปยังใจกลางหน้าอก

 

ในครั้งนี้พี่ชายของเธอเหมือนจะเริ่มรับรู้ว่ามันคือความผิดปกติที่ไม่ใช่กลลวง เขาก้าวเข้ามาหาเธออย่างร้อนร้นย่อตัวลงเสมอร่างของเธอ

 

อัลเดียรักเธอ

 

เป็นอะไร พี่ไม่สนุกนะในจังหวะที่เขากำลังสัมผัสร่างของเธอ นาเดียไม่เคยคิดว่าคนเราจะสามารถฝืนทนได้ถึงเพียงนี้ เธอยกเรียวแขนขึ้นกอดเข้าเอาไว้ท่ามกลางความตกใจ

 

...คิดถึง”

 

“น้องหลอกลวงพี่อีกแล้วน้ำเสียงของเขากลับมาเย็นชายิ่งกว่าเดิม อัลเดียยังคงคิดว่ามันคือการหลอกลวง

 

แต่นั้นไม่สำคัญเธอเพียงต้องการโอบกอดเขาไว้ แม้จะไม่ได้รับการตอบรับกลับก็ตามที

 

บนโลกใบนี้ไม่มีใครรักท่านพี่อัลเดียได้มากกว่าน้องอีกแล้วเธอพยายามใช้เรี่ยวแรงอันน้อยนิดกอดเขาเอาไว้อย่างเหนียวแน่น รับรู้ถึงรสคาวเลือดที่คลุ้งไปทั่วทั้งปาก

 

ท่านพี่ไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเพื่อท่านพี่แล้ว น้องยอมสละอะไรไปบ้างภาพทุกอย่างเริ่มพร่ามัวเช่นเดียวกับเปลือกตาที่เริ่มหนักอึ้ง เรี่ยวแรงของเธอเริ่มหดหายเช่นเดียวกับเรียวแขนที่เริ่มตกลงมา

 

น้องไม่ได้นึกชมชอบตัวเองที่น่าสมเพชแบบนี้แม้แต่น้อย แต่นั้นไม่สำคัญเลย ขอเพียงแค่ท่านพี่เท่านั้น....”

 

“......”

 

อย่าทิ้งน้องเลยนะคะ

 

มันก็เพียงเท่านั้นสำหรับความปรารถนาอันโง่งม ช่างน่าสมเพชเหลือเกิน แต่ถึงอย่างนั้นมันกลับยังงดงามเสมอสำหรับเธอ 

 

นาเดียยกยิ้มเป็นครั้งสุดท้ายคาดหวังว่าจะเห็นใบหน้าขอบเขาสักหน่อย แต่สุดท้ายเปลือกตาของเธอกลับปิดลงเสียก่อน ภายในอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นของเขา

 

เธอไม่ยอมตายหรอก

 

.

.

.

 

นาเดียคิดว่าบางทีตอนนี้เธออาจจะนอนอยู่บนเตียงนุ่มภายในห้อง สัมผัสได้ถึงความนุ่มอันอบอุ่นต่างจากภายในห้องขัง เปลือกตาของเธอยังคงหนักแต่ถึงอย่างนั้นเธอกลับพยายามปรือตาขึ้นอย่างน่าชัง

 

ภายใต้ความพร่ามัวของดวงตาเธอเห็นแผ่นหลังของท่านพี่อยู่ร่ำไร เขากำลังยืนถกเถียงบางอย่างกับคุณหมอซึ่งเธอฟังไม่ได้ศัพท์ นาเดียแหงนหน้าขึ้นมองเพดานอันคุ้นตา

 

ห้องอันกว้างใหญ่ของเธอ

 

รู้สึกชาไปทั่วทั้งตัว ปลายนิ้วเท้าเองก็ชาจนไร้ความรู้สึก เสียงปิดประตูห้องดังขึ้นเรียกสติอันเลื่อนลอยของเธอกลับมา เห็นร่างสูงของท่านพี่ที่ก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว

 

เขาทรุดตัวลงนั่งข้างเตียง นาเดียเห็นเรือนผมอันยุ่งเหยิงไร้ทรงของเขาและเสื้อเชิ้ตที่ดูไร้ความเรียบร้อย เธอไม่ได้คาดหวังซึ่งความสงสารและเห็นใจจากเขา 

 

ทำไมถึงไม่ยอมบอกเสียงของเขากดต่ำลงอย่างผิดปกติ ทำไมถึงได้ปล่อยเอาไว้ทั้งที่น้องน่าจะรู้ดีกว่าใคร

 

เธอมองใบหน้าของเขาผ่านความพร่ามัวนั้น นั้นเพราะว่าท่านพี่จะเกรี้ยวโกรธน้องมากกว่าเดิม และในบางครั้งน้องเองก็สมควรได้รับบทลงโทษสำหรับความเอาแต่ใจ

 

งี่เง่าเขากล่าวแทรกขึ้นมา ไม่ว่าน้องจะทำผิดอะไร แต่คนที่จะลงโทษน้องได้คือพี่คนเดียวเท่านั้น

 

ถึงจะรู้ว่าไม่สมควรดีใจ แต่หัวใจของเธอเต้นรัวทุกครั้งที่สัมผัสได้ถึงความรักจากเขา ใบหน้าของเธอแดงเรื่อและมันช่างผิดเวลา

 

เพราะท่านพี่ของเธอกลับร้องไห้ออกมา หยาดน้ำตาของเขาไหลลงบนมือของเธอ นาเดียไม่เคยเห็นท่านพี่ร้องไห้มากว่าสิบปี ครั้งสุดท้ายที่เขาร้องไห้ให้เห็นก็ตอนที่เธอป่วยหนัก

 

ยามเห็นน้ำตาของเขาเธอรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมา 

 

ท่านพี่ไม่เคยลงโทษน้องจริงจังสักครั้งเดียว บางครั้งเด็กดื้อก็สมควรได้รับโทษเธอพยายามยกมือขึ้นปาดน้ำตาให้เขา แต่ไม่เป็นผลอัลเดียยังคงร้องไห้ ยกมือขึ้นกอบกุมมือของเธอ

 

กระทั่งเจ้าหญิงทำผิดร้ายแรงยังไม่มีโทษถึงขนาดใช้เวทมนต์ไม่ได้ มันมากเกินไปน้ำเสียงของเขาสั่นไหว ก่อนจะรวบร่างของเธอมากอดไว้

 

น้องใช้เวทมนต์ไม่ได้อีกแล้วนะ

 

มันเป็นเรื่องของเธอ แต่ท่านพี่กลับเป็นฝ่ายร้องไห้และเธอกลายเป็นคนปลอบโยนเขาแทน

 

ใช้เวทมนต์ได้หรือไม่มันสำคัญกับเธอแม้แต่น้อย เพื่อที่ทะลวงเกราะเวทมนต์ในงานหมั้นหมายเข้าไป เธอฝืนทนอย่างยิ่งยวดและผลกระทบของมันก็อย่างที่เห็น

 

แต่อย่างน้อยท่านพี่ยังคงอยู่กับเธอ เป็นของเธอ

 

ขอเพียงแค่ท่านพี่เท่านั้น อย่างอื่นล้วนไม่สำคัญนาเดียผละตัวออกก่อนจะเป็นฝ่ายจูบเขา สายสัมพันธ์ระหว่างเธอและพี่ชายซับซ้อนกว่าที่ใครคิดเอาไว้ เราเติบโตมาด้วยกัน และหลงรักซึ่งกันและกัน

 

เธอไม่เคยใส่ใจถึงศีลธรรมอันไร้ค่า

 

ไม่แม้แต่น้อย...

 

ท่านพี่ไม่ได้ตอบรับหรือขัดขืนใดใด และน้ำตาของเขาหยุดไหลแล้ว นาเดียปาดคราบน้ำตาที่ยังคงหลงเหลืออยู่ของเขาออก เธอไม่เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นแม้แต่น้อย

 

ความรักของเธอยิ่งกว่าที่ใครจะเข้าใจ

 

อาจเพราะส่วนหนึ่งผู้ใช้เวทมนต์มักจะมีพลังเวทมนต์เป็นเพื่อนในหารหมุนเวียนพลังงาน ดังนั้นเมื่อจูบเขาได้ไม่นานนักเธอจึงรู้สึกเหนื่อยขึ้นมา นาเดียฝังใบหน้ากับซอกคอของพี่ชายก่อนจะหอบหายใจ

 

ยกเลิกงานหมั้นหมายนั้นเพื่อน้องนะคะ...

 

เราไม่จำเป็นแม้แต่น้อยที่จะต้องใส่ใจผู้อื่น ตราบเท่าที่ความสัมพันธ์ของเราไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน ท่านพี่ไม่จำเป็นแม้แต่น้อยที่จะต้องดิ้นร้นหาศีลธรรมอันเลื่อนลอย

 

เธอรู้สึกเหนื่อยขึ้นมาจริงๆ ดังนั้นเธอจึงเอนตัวพิงแผ่นอกของเขา พยายามปรือตาขึ้นมองและกล่าวด้วยน้ำเสียงโรยรา ยามที่เขายังคงเงียบสงบน้ำตาของเธอจึงได้ไหลลงมาอาบข้างแก้ม

 

เพื่อเขาแล้วเธอไม่สนกระทั่งว่าตัวเองจะใช้เวทมนต์ไม่ได้ ทั้งที่เขาเป็นคนเริ่มต้นมันขึ้นมาด้วยตัวเอง

 

แต่ทำไมถึงได้เหลือเพียงเธอที่ยังคงดึงรั้งความสัมพันธ์นี้เอาไว้

 

เธอได้ยินเสียงร้องไห้ของเขา สัมผัสได้ถึงมือของเขาที่โอบกอดตัวเธอเอาไว้ นิ้วมือของเขาสั่นเช่นเดียวกับหัวไหล่และลำตัว

 

เมื่อเห็นเขาเป็นแบบนี้น้ำตาของเธอจึงไหลลงมาอีก เธอกัดปากลั้นเสียงร้องแต่ไม่อาจหยุดนิ้วมือที่สั่นพร่าของตัวเองได้เลย

 

ภายในค่ำคืนนั้นเธอและเขาต่างร้องไห้ออกมาไม่ต่างกับเด็กน้อยผู้เยาว์วัย

 

.

.

.

 

คุยกันค่ะ

 

สวัสดีค่ะทุกคน ตามจริงไรท์จะอัพหลังแครอลรีนจบแต่เพราะเมื่อวานฟังเพลงหนึ่งที่ค่อนข้างเข้ากลับเนื้อเรื่องเลยนึกเขียนขึ้นมา

 

Adore หมายถึง ความรัก เป็นรักที่ทั้งเทิดทูลบูชา เป็นความรักที่รักมากกว่ากว่าอะไร 

 

และมันเป็นคำนิยามความรักของนางเอกเรื่องนี้ค่ะ 

 

จำนวนตอนไม่เยอะแต่โทนเรื่องหม่นหมองและเนื้อเรื่องหนักหน่วงพอสมควร ค้ำคอแน่นอน ไม่ต้องลุ้นว่าพี่น้องต่างสายเลือดหรืออะไร พี่น้องจริงแท้ไม่มีปลอมค่ะ

 

ทุกอย่างในเรื่องนี้มีเหตุผลที่จะนำไปสู่ตอนจบของเรื่องราว

 

หวังว่าทุกคนจะสนุกกับนิยายและได้อะไรกลับไปค่ะ

 

กติกา

 

อ่านไม่ไหวกดอันเฟรบไม่ต้องบอกไรท์นะคะ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 192 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #54 Good One D@y (@magic_girl) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 21:08
    <p>เหมือนนิยายเรื่องนี้เป็นนิยายคู่ขนานของ Caroline Duchess เลยค่ะ มันเป็นนิยายที่เราเชื่อว่าเจ้าหญิงแครอลลีนอยากจะเดิน แต่มันเป็นไปไม่ได้ และท่านพี่ก็ไม่ได้รักนางเหมือนกับนิยายเรื่องนี้ ปัญหาคือคนสองคนที่ทำผิดศีลธรรม คนนึงล่ะทิ้ง อีกคน พยายามรักษา สินะคะ</p>
    #54
    0
  2. #48 gungnang6837 (@gungnang6837) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 21:50
    รอติดตามนะคะ
    #48
    0
  3. #44 jnime (@jnime) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 15:12
    <p>ชอบบบบบบบบ</p>
    #44
    0
  4. #35 คนที่เงียบๆ (@bell8888) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 19:19
    ไรท์นี่คือตอนที่หนึ่ง แค่ตอนอัลเดียร้องไห้ รีดก็ร้องไห้แล้ว
    #35
    0
  5. #34 iloveyg2 (@IloveYG) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 07:40
    รู้สึกมีภูมิต้านทานมาจากหลายๆเรื่ิอง แต่ยังไงก็เศร้าอยู่ดีแหละ
    #34
    0
  6. #33 Pr_kodcool (@Pr_kodcool) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 16:54
    มานั่งอ่านดู พอรู้ว่าไรท์แต่งเท่านั้นแหละ โอ้ ตับพังอีกแล้วตรู ตามอยู่นะคะ555
    #33
    0
  7. #32 <Sora> (@montree2764) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 08:59
    ปวดตับเราทนได้ค่ะ หลายเรื่องของไรท์ทำเราชิน 5555
    #32
    0
  8. #31 mayomi09 (@mayom21) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 03:39
    <p>เจ็บบ่อยๆค่อยๆชิน ปวดตับมาหลายเรื่องแล้วค่ะไรท์ จัดมาาาา555</p>
    #31
    0
  9. #30 [ MRS.DJR.llC ] (@lovelyfar2002) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 00:53
    อยากรอตอนต่อ โอ๊ยยยย
    #30
    0
  10. #29 MjChainarong (@MjChainarong) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 23:32
    เรามีภูมิคุ้มกันที่ดีจากเรื่องเก่าๆของไรท์นะคะ เเต่ก็คงจะร้องไห้ตับไตพังเหมือนเดิม5555
    #29
    0
  11. #28 Alice in the garden (@got7oppa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 22:36
    เรามีภูมิต้านทานจากอาเรียแล้ว วะฮะฮ่าๆๆ
    #28
    2
    • #28-1 Ta.ti.sa (@0831352513) (จากตอนที่ 1)
      7 พฤษภาคม 2561 / 22:54
      หึหึหึ~!
      #28-1
  12. #27 เจ้าตัวจิ๋ว (@hgnn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 21:34
    เราอ่านได้ทุกเรื่องของไรท์ค่ะ แม้จะแปลก แต่เรารู้สึกตื่นเต้นมากกว่าจะตับพังนะคะ555555
    #27
    0
  13. #24 chaisitchai (@chaisitchai) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 19:46
    ถึงตับไตจะพัง แต่ไม่แคร์ค่า555
    //เตรียมซับน้ำตา
    #24
    0
  14. #23 0992291240 (@0992291240) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 19:14
    เตรียมตับเรียบร้อยค่ะ ดราม่าแค่ไหนก็รับไว้ แม้ใจไม่ยินยอมมม ง่ออออ // สู้ๆนะคะ
    #23
    0
  15. #22 EveiI_retasia (@EveiI_retasia) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 18:46
    โอ้ ก้อด เรามาเสียน้ำตาไปด้วยกันเถอะะะ
    #22
    0
  16. #21 SN STORY (@Ropgnam-1) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 18:30
    ไตจะพังแต่ก็ชอบ ทำไมไรต์เขียนได้กินใจอย่างนี้คะ
    #21
    0
  17. วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 18:07
    ค้ำคอร์แบบแท้ๆ + ปวดตับ ส่วนมากจะหายาก (โดยเฉพาะแนวพี่น้องแท้ๆ ) #เดาใจท่านพี่ไม่ถูกว่า คิดอะไรกับนางเอกรึเปล่า
    #20
    0
  18. #19 Mamorudes (@Mamorudes) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 18:07
    <p>ชอบแนวนี้มาก ไม่สิ ดราม่าปวดตับไม่ว่าแนวไหนก็ชอบทั้งนั้น ///^///</p>
    #19
    0
  19. #18 กระตุ่ยดำ♣ (@cabbitzz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 17:21
    อุ้ววววว คู่พี่น้องค้ำคอร์ ปวดตับ ปวดไต มันช่างงดงามยิ่งนัก! ของแรร์ชัดๆ!! เอาล่ะหลังจากนี้ก็เตรียมตับไตไส้พุงให้พร้อมกันดีกว่าทุกคนนนน
    #18
    0
  20. #17 Cartoons_Shipper (@poupe_sama) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 17:05
    เดาใจไรท์ไม่ออกแล้วค่ะ T^T
    #17
    0
  21. #16 kusachi shiga (@shiga123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 17:04
    ปวดตับก็จะอ่านกระชากไตก็จะอ่าน ไม่แฮปปี้ก็จะอ่านนน เรามันคนมีตับสำรองเยอะ!! //ขอฟินนิดหน่อยก็ได้ ศีลธรรมช่างหัวมัน
    #16
    0
  22. #15 oO_NAnA_Oo (@kimderr) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 16:14
    อ้าก นึกไม่ออกเลยว่าจะจบยังไง ;;-;;

    ติดตามเสมอค่ะ !
    #15
    0
  23. #14 aaunz_ (@aaunz_) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 16:10
    จะคอยติดตามนะคะไรท์
    #14
    0